αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
ΜΟΥΣΙΚΗ, ΤΕΧΝΕΣ, ΛΟΓΟΣ
Η ΜΟΥΣΙΚΗ, ΟΙ ΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΕΞΥΨΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ.
28 Νοεμβρίου 2017, 13:27
ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΟ.


Φίλοι. φίλες, δημοσιεύω σήμερα ένα διήγημά μου που το αγαπώ πολύ, γιατί βασίζεται σε αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων.

Διαβάστε το και τα σχόλιά σας τα περιμένω.


ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΟ

Ήταν ένα πρωινό του Δεκέμβρη, πολύ κρύο. Ήμουνα μικρό παιδάκι, στην τετάρτη τάξη του Δημοτικού. Όπως πάντα ξυπνούσα στις επτά το πρωί. 
 Είχα ετοιμάσει τη σάκα μου αποβραδίς, πήγα και πήρα σαν κοροΐδο που ήμουν αφού ο αδερφός μου δεν πήγαινε, το γάλα, το τυρί, το βούτυρο, αλλά και το κορνμπίφ από την Ούντρα και αφού τύλωσα την κοιλιά μου με αυτά, καθόμουν μέχρι να έρθει η ώρα να φύγω για το σχολείο, στο τζάμι του παραθύρου του δωματίου μου και ρέμβαζα στο χιονισμένο τοπίο. 
Έτσι από ψηλά όπως ήταν το σπίτι μου, είχα μια θέα απερίγραπτη, πανο-ραμική. Το χωριό έμοιαζε με μια πανέμορφη καρτ ποστάλ, σαν αυτές που βγάζουν οι διάσημοι φωτογράφοι στα χιονισμένα τοπία . Μου φαίνονταν, έτσι μικρό παιδάκι όπως ήμουν, πως όλα ήταν ντυμένα στα γιορτινά τους. Τα σπίτια, τα δέντρα, οι γύρω λόφοι, και την ηρεμία του τοπίου την διέκοπταν τα πουλάκια, που άλλα κάθονταν στα κλαράκια των δέντρων και κελαηδούσαν, άλλα έκοβαν κύκλους, αναζητώντας την τροφή τους, που από ότι φαινόταν ήταν πολύ δύσκολο να την βρουν τέτοια μέρα. Μια μουσική πανδαισία και μια κινητικότητα των ιπτάμενων φίλων μας, που μόνο η φύση προσφέρει. 
Είχα μια αγωνία που δεν είδα να μου χτυπά το τζάμι μου ο καθημερινός, χειμωνιάτικος φίλος μου. Ένας πανέμορφος Καλογιάννος. Με τα κόκκινα, σταχτιά, πρασινωπά και με πάρα πολλές ακόμη αποχρώσεις πούπουλά του , απαλά σαν βελούδο, την ροζ μυτούλα του, τα πανέμορφα χρωματιστά φτερά του και τα ροδαλά του αδύνατα σαν μίσχος ποδαράκια του. Κυριολεκτικά τον λάτρευα. 
Στις οχτώ, άντε οχτώ και πέντε, έπρεπε να φύγω για το σχολείο και ήταν οχτώ παρά τέταρτο… και ακόμα, ο άτιμος… να φανεί. Άργησε ο αθεόφοβος στο σημερινό του ραντεβού. Καθόμουνα σε αναμμένα κάρβουνα και έβαζα χίλια δυο με το μυαλό μου, με πιο έντονη την υποψία μήπως και τον γράπωσε καμιά γάτα και τον έφαγε. 
Μου είχε γίνει συνήθεια, δύο χρόνια τώρα και νόμιζα πως ήταν πάντα ο ίδιος Καλογιάννος που με επισκεπτόταν… και μάλλον ο ίδιος ήταν. Πως αλλιώς να το σκεφθώ; Μόλις χειμώνιαζε ερχότανε και με εύρισκε. Να τον περιμένω κάθε πρωί, πίσω από το τζάμι του παραθύρου του δωματίου μου. 
Κάνοντας αυτές τις σκέψεις, ξαφνικά, περίπου στις οχτώ παρά δέκα, τσακ, κατέφθασε, σεινάμενος και κουνάμενος... και τιτιβίζοντας.. και αμέσως μου χτύπησε με την μυτίτσα του το τζάμι. Σαν να μου έλεγε. 
-Ε, εδώ είμαι. Δεν σε ξέχασα. Φαινόταν πολύ χαρούμενος και ήταν σε μεγάλα κέφια. 
Αμέσως εγώ του άνοιξα… κι αυτός… δήθεν φοβισμένος, πέταξε λίγα μέτρα πιο πέρα, στην μισοανθισμένη αμυγδαλιά, για να με κάνει -ποιος ξέρει- να αγωνιώ; 
Μετά, κάνοντας μερικά κόλπα ιπτάμενος και σπαθίζοντας τον αγέρα για λίγο ακόμα, μπήκε μέσα στο δωμάτιο. 
Το συνήθιζε κάθε μέρα αυτό, δηλαδή έκανε πως ήθελε να μπει, πετούσε εδώ κι εκεί και μετά εφορμούσε μέσα στο δωμάτιο, όπου και καθότανε πάνω στο γραφείο μου, λες και ήταν δικό του. 
Έτσι έκανε και σήμερα. Ένα τόσο δα μικρό πουλάκι να κάνει τόσες ενέργει-ες; Ούτε άνθρωπος να ήταν. 
Τι γραφείο δηλαδή, ένα στρογγυλό τραπέζι σιδερένιο ήταν, από εκείνα που είχαν τα καφενεία παλιά. Κάπου το βρήκε ο πατέρας μου και μου το έφερε και εκεί πάνω διάβαζα, έγραφα, ζωγράφιζα και έκανα διάφορες παιδικές σαχλαμαρί-τσες. 
Μου άρεσε να ζωγραφίζω βουναλάκια, πουλάκια να πετούν, κλαδιά ανθισμένων δένδρων, σπιτάκια και παιδιά να παίζουν. Και ένα σωρό άλλα. Ώρες ολό-κληρες ζωγράφιζα, μέχρι να έρθει η μάνα μου να με ταρακουνήσει και να πιάσω τα βιβλία μου και να αρχίσω να διαβάζω. Αν και δεν διάβαζα και πολύ. Η δασκάλα μου έλεγε στους γονείς πως είμαι «σπίρτο». Και η αλήθεια είναι πως πολλά τα μάθαινα από την παράδοση.. στο σχολείο. 
Πήγα λοιπόν σιγά, σιγά προς το τραπεζάκι και ο Καλογιάννος κάνοντάς μου κόγκσες και τιτιβίσματα, τελικά δέχτηκε να τον βάλω στην παλάμη μου, όπως κάθε μέρα το συνήθιζα και το συνήθιζε και αυτός. Του είχα γίνει ο απαραίτητος φίλος. Στην τσέπη μου είχα λίγα ψίχουλα και με το αριστερό μου χέρι τα έβγαλα, όσα έπιασα με τα δάχτυλά μου, και τα έβαλα πάνω στο τραπέζι. 
Αυτός αστραπή, πήδηξε από το χέρι μου και άρχισε να τσιμπά με λαιμαργία, ευχαριστημένος τα ψίχουλα, ρίχνοντάς μου ματιές, σαν να μου έλεγε σε ευχαριστώ Γιάννο μου. Έτσι το καταλάβαινα εγώ τότε. 
Μόλις τέλειωσε και πριν προλάβει να την κοπανήσει, τον άδραξα με το χέρι μου και κρατώντας τον απαλά στη χούφτα μου, τον πήγα γοργά, γοργά στην μάνα μου. 
-Μαμά, ο φίλος μου ο Καλογιάννος, της είπα πετώντας από χαρά, που τον κρατούσα στα χέρια μου. Ο φίλος μου ο Καλογιάννος, επανέλαβα. Αν δεν με δει κάθε μέρα μαμά δεν γίνεται, θα σκάσει. 
-Αν και σήμερα άργησε λίγο ο άτιμος. Που λες να ήτανε μαμά; 
-Μπορεί ο χιονιάς να τον έκλεισε στην φωλιά του, είπε η μάνα μου. Μπορεί να ταΐζε τα παιδάκια του. Γιατί και τα πουλάκια έχουν παιδάκια Γιάννο μου.. και ξέρεις ε! και οι δυο γονείς τα ταΐζουν. Τα πουλάκια Γιάννο μου είναι πολύ καλοί γονείς. 
-Τι μαμά; έχει παιδάκια; Μα κι αυτός σαν παιδάκι είναι, είναι πολύ μικρός. 
-Ε, μικρό πουλάκι είναι, είπε η μάνα μου. Αλλά είδες πόσο καλλικέλαδος είναι; Ούτε μεγάλος καλλιτέχνης να ήτανε. Είδες πως τα κάνει όλα ωραία ο Θεός Γιάννο μου; 
-Ναι μαμά. Εγώ μαμά τον αγαπώ πολύ. Άμα μου λείψει πολύ θα στενοχω-ρηθώ. Μόνο που το σκέφτομαι μου έρχεται να κλάψω. 
-Γιάννο μου… μικρό πουλάκι είναι.. από χίλιους κινδύνους μπορεί να χαθεί. Κινδυνεύει από τις γάτες, από τις σφενδόνες των κακών παιδιών, από άλλα αρπακτικά πουλιά, από τον χιονιά και διάφορα άλλα. Στα λέω αυτά για να σε προετοιμάσω Γιάννο μου, γιατί μπορεί να χαθεί απότομα και φοβάμαι μη και στενοχωρηθείς πολύ. Έτσι είναι η ζωή, όλων των ζωντανών Γιάννο μου. Έρχονται και «φεύγουν», είπε η μαμά μου. 
-Να τον κρατήσω μέσα στο σπίτι μας μαμά; Να’ ναι πιο εξασφαλισμένος από τους εχθρούς του; 
-Όχι γιε μου. Ο Καλογιάννος δεν σκλαβώνεται. Θα πεθάνει γρήγορα. Άστον να πάει στο καλό του. Το κάθε ζωντανό έχει την τύχη του. Μπορεί να είναι τυχερός και να τον έχεις εδώ και του χρόνου, είπε τελειώνοντας η μαμά μου. 
-Μαμά, έχω μια απορία όμως. Γιατί με αγαπά τόσο πολύ και στέκεται να τον πιάσω; 
-Επειδή ξέρει πως τον αγαπάς πολύ Γιάννο μου, είπε εκείνη. Όμως οι άνθρωποι λένε πως οι καλές οι ψυχές των πεθαμένων ανθρώπων μεταμορφώνονται σε πουλάκια. 
-Μπορεί να ναι η ψυχούλα του παππού σου αυτός ο Καλογιάννος. Που σε αγαπούσε τόσο πολύ. Τον θυμάσαι Γιάννο μου τον παππού σου; 
-Ναι λίγο μαμά.. τον θυμάμαι που μου έφερνε καραμέλες. Ένας ψηλός γέρος με μουστάκια και άσπρα μαλλιά δεν ήταν; 
-Ναι… και πολύ καλός άνθρωπος, είπε η μαμά μου. Πολύς κόσμος έφαγε ψωμί από τα χέρια του. Θεός σχωρέσ’ τον, που τον θυμήθηκα τώρα. 
-Θυμάμαι και κάτι άλλο μαμά. Που μου ‘λεγε παραμύθια. Αλλά δεν θυμάμαι να σου τα πω. 
-Ήσουν μικρούλης Γιάννο μου, πως να θυμάσαι; Έλα, άφησε τον Καλογιάννο τώρα να φύγει και πήγαινε στο σχολείο σου… Και πρόσεχε μην γλιστρήσεις στο χιόνι… και έχουμε νταβαντούρια. 
-Θα προσέχω μαμά. Θα προσέχω, της είπα διστακτικά, σαν να μην ήθελα να φύγω για το σχολείο. 


Άνοιξα την πόρτα και τον άφησα ελεύθερο.. Να πετάξει. Αυτός έκανε μερικούς κύκλους και ξαναγύρισε στο χέρι μου. Του καλάρεσε που τον περιποιόμουνα και ίσως καταλάβαινε και πως τον αγαπούσα. Μετά.. ξαναπέταξε κι αυτή τη φορά απομακρύνθηκε, μέσα στα χιονισμένα δέντρα. Κάθισε πάνω σε ένα κλαδάκι και άρχισε το τραγούδι του. 
Ειλικρινά δεν ήθελα να πάω σχολείο και να κάθομαι να τον ακούω… τόσο όμορφα κελαηδούσε. Πίστευα πως για μένα έδινε τα ρέστα του, για μένα έδινε αυτό το ρεσιτάλ. Είχε μάλιστα στραμμένο το μάτι του προς το μέρος μου και με κοίταζε επίμονα. Τι άλλο ήθελε να μου πει; ότι τραγουδούσε για μένα. Εγώ ό-μως δεν είχα καιρό για χάσιμο και έφυγα αστραπή για το σχολείο, αφήνοντας τον καλό μου φίλο να τραγουδά ευτυχισμένος. 
Στο σχολείο η κυρία μας, μας έβαλε μια έκθεση. Ο τίτλος της ήταν.. «Για τον καλύτερό μου φίλο». 
Εγώ έγραψα για τον Καλογιάννο. Τον ζωγράφισα κιόλας, να κελαηδάει πάνω σε ένα ανθισμένο κλαδάκι αμυγδαλιάς. Όπως τον είδα να κάθεται και να κελαηδεί, πριν λίγη ώρα… 
Ζωγράφιζα πάρα πολύ όμορφα. Ο πατέρας μου έλεγε πως άμα μεγάλωνα θα πήγαινα στη Σχολή Καλών Τεχνών, να γίνω ζωγράφος.. και όποιος με ρωτούσε τι θα γίνω άμα μεγαλώσω, αυτό έλεγα και εγώ. Ζωγράφος θα γίνω… έλεγα με στόμφο. 
Η δασκάλα μου μόλις τελειώσαμε όλα τα παιδιά την έκθεση, πήρε το τετράδιο μου και άρχισε να διαβάζει αργά, αργά και με απαλή φωνή την έκθεσή μου. 
Όπως πάντα άρχιζε από εμένα. Μάλλον της άρεσαν οι εκθέσεις μου. 
Εγώ έγραψα ότι καλύτερο αισθανόμουν για τον Καλογιάννο μου. Καλογιάννο μου, γιατί τον θεωρούσα δικό μου φίλο. Έβαλα όλες τις εικόνες που έζησα μαζί του στο χαρτί με τα πιο όμορφα λόγια που μπορούσα. Όταν τελείωσε η κυρία μου, γύρισε και μου είπε. 
-Πάντα φαντασιόπληκτος είσαι Γιάννη, αλλά είναι πανέμορφη η έκθεσή σου. 
-Όχι κυρία, αλήθεια γράφω. Κάθε πρωί έχω στο σπίτι μου έναν Καλογιάννο. Είναι φίλος μου. Δυο χρόνια τώρα, κάθε χειμώνα έρχεται και με βρίσκει. Τον πιάνω στα χέρια μου κυρία. Αλήθεια λέω, επανέλαβα σαν να αισθανόμουνα προσβεβλημένος που δεν με πίστευε. 
-Άσε τα ψέματα Γιάννη, είπε χαμογελώντας με νόημα η κυρία μου. 
-Ρώτα και τη μαμά μου κυρία, της είπα με παράπονο. Κάθε πρωί έχουμε έναν τέτοιο επισκέπτη στο σπίτι μας. 
-Φοβάμαι όμως μην τον χάσω, γύρισα και της είπα σοβαρά. Άμα πεθάνει; Τι θα κάνω; 
-Θα βρεις άλλο Καλογιάννο Γιάννη. Έχεις μεγάλη φαντασία Γιάννη.
Αυτή ήταν κολλημένη με την φαντασία μου, ενώ εγώ της έλεγα την αλήθεια. Πώς να με πιστέψει όμως; Ήταν συνηθισμένο πράγμα κάποιος να πιάνει έναν Καλογιάννο στα χέρια του; Να τον ταΐζει να παίζει και να μιλά μαζί του; 
Δεν μπορούσε να πιστέψει η δασκάλα μου αυτό που συνέβαινε. Της είπα να βρει την μάνα μου και αυτή να της πει την αλήθεια. 
Πράγματι, σε μια γιορτή η δασκάλα μου και η μαμά μου συναντήθηκαν. 
-Κυρία Ιουλία, της είπε.. λέει την αλήθεια ο Γιάννος μου για το πουλάκι.. για τον Καλογιάννο. Κάθε πρωί έρχεται στο σπίτι μας. Τον πιάνει με τα χέρια του, ο Γιάννος μου, και τον διώχνει.. και αυτός.. δεν θέλει να φύγει. 
-Σοβαρά κυρία Κωνσταντία; της είπε εκείνη. Και δεν το πιστεύω.. το κουτσουνάκι μου. 
-Είναι σίγουρο αυτό που σου λέω. Να έλα στις επτάμιση αύριο το πρωί στο σπίτι μας… και θα δεις με τα ίδια σου τα μάτια τι ακριβώς συμβαίνει. Έλα να πιούμε έναν καφέ και ο Γιάννος θα τον φέρει.. Είμαι εντελώς σίγουρη γι’ αυτό. Θα έρθεις; 
-Θα έρθω. Είμαι περίεργη να δω, τι ακριβώς συμβαίνει, είπε η δασκάλα μου. 
Πράγματι την άλλη μέρα μόλις γύρισα από την Ούντρα κρατώντας το γάλα και όλα τα λοιπά φαγώσιμα, βρήκα την κυρία μου στην κουζίνα να πίνει καφέ με τη μαμά μου. 
Εγώ είπα «καλημέρα» και πήγα καταλαβαίνοντας γιατί ήρθε η δασκάλα μου αλλά και από καθημερινή συνήθεια να ταΐζω τον Καλογιάννο μου λίγο πριν φύγω για το σχολείο και την έστησα στο τζάμι του δωματίου μου. 
Πίστευα πως ο φίλος μου, δεν θα με προδώσει και πως θα είναι παρών στο καθημερινό μας ραντεβού. Σε λίγο πράγματι, ο Καλογιάννος μου, χαρούμενος και πεταχτός, προσγειώθηκε στο πρεβάζι του παραθυριού. 
Λες και τόξερε πως δεν έπρεπε να αργήσει, για να αποδείξω την αλήθεια στην δασκάλα μου. Ούτε λεπτό δεν άργησε σήμερα. Να μην της περάσει από το μυαλό πως έγραφα ψέματα στην έκθεσή μου και πως είχα δίκιο που επέμεινα να της λέω πως τον πιάνω κάθε πρωί τον Καλογιάννο μου στα χέρια μου. Και του άνοιξα και που με το μπήκε μέσα έφαγε όπως πάντα και σχεδόν θριαμβευτικά πήδηξε στη χούφτα μου. Εγώ κρατώντας τον απαλά και σχεδόν τρέχοντας, τον πήγα και τον έδειξα στη δασκάλα μου. Εκείνη αιφνιδιασμένη από αυτό που έβλεπε, γύρισε προς την μάνα μου και της είπε. 
-Ακόμα και που το βλέπω, δεν το πιστεύω, κυρία Κωνσταντία μου, είπε κεραυνοβολημένη. Πω, πω, τι όμορφο που είναι. 
-Σου είπα κυρία, πως εγώ δε λέω ποτέ ψέματα. Της φώναξα θριαμβευτικά. Μόνο άμα πρόκειται να φάω ξύλο, σου λέω ψέματα, της είπα με παιδική αφέλει-α. 
-Τι να πω, τι να πω Γιάννο μου; Από εδώ και πέρα στα περισσότερα που θα μου λες, θα σε πιστεύω. Όχι όλα, γιατί όλο και κάποιο ψεματάκι θα μου λες, είπε γεμάτη χαρά. Μεγάλη η χάρη σου Θε μου, είπε τελειώνοντας και θεωρώντας θαύμα αυτό που γινότανε κάθε μέρα σε μένα. 
Όσα χρόνια και αν έχουν περάσει, πολλές φορές φέρνω στο μυαλό μου τον αγαπημένο φτερωτό μου φίλο των παιδικών μου χρόνων. Τον Καλογιάννο μου. Και ακόμα χαίρομαι για όσα έζησα μαζί του. Τι καλύτερη ανάμνηση από την παιδική μου ζωή; 

Γιάννης Ανδρεόπουλος 


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


08 Νοεμβρίου 2017, 16:34
Ο παντογνωστης των ΠΙΑΝΩΝ, ΣΠΥΡΟΣ ΘΕΟΧΑΡΑΤΟΣ


'Ο ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ- ΤΕΧΝΙΚΟΣ ΠΙΑΝΩΝ, Σπυρογεράσιμος Θεοχαράτος όπως είναι το όνομά του κανονικά, είναι ένας σπουδαίος εξειδικευμένος, παθιασμένος με το Πιάνο, Τεχνικός-Χορδιστής.  Με πείρα στο αντικείμενό του τεράστια.

Από αυτόν καμιά ζημιά του πιάνου δεν είναι δυνατόν να μην αποκατασταθεί.

Έχω ένα συγκλονιστικό περιστατικό να σας διηγηθώ.

Ένα Γερμανικό διάσημης φίρμας Πιάνο πουλήθηκε σε άλλη Χώρα από την εδώ αντιπροσωπεία.  Ένα συνεχές πρόβλημα στον ήχο του τρομοκράτησε την εδώ αντιπροσωπεία που ζήτησε από το εργοστάσιο της Γερμανίας να στείλει τεχνικό για να αποκαταστήσει την ζημιά.  

Ο Γερμανός τεχνικός πήγε και απήλθε μη κατωρθώνοντας να το επισκευάσει.

Έστειλε σαν άλλη λύση η αντιπροσψπεία τον Σπύρο και αυτός μέσα σε ελάχιστο χρόνο βρήκε τι συμβαίνει- ήταν μια πολύ μικρή ζημια και την επεισκεύασε μέσα  σε λίγο χρόνο με απόλυτη  επιτυχία.  

Τον Σπύρο τον γνωρίζω από μικρό παιδί. Είναι ένας πανέξυπνος άνθρωπος, τίμιος και καθαρός στην ζωή του με φανατικούς φίλους που τους αύξησε πολύ μέσα από τους πελάτες του αλλά και τις εδώ αντιπροσωπείες Πιάνων.

Κάθε χρόνο οι ποιο πολλοί από τους πελάτες του, του ζητούν να τους χορδίσει το πιάνο.

Μα αυτός τους το χορδίζει, τους κάνει και Σέρβις ώστε να είναι πολύ ευχαριστημένοι.

Φυσικά  όλοι σχεδόν τον συστήνουν και στον κύκλο τους.  

Ο Σπύρος ήταν ο Νούμερο 1 τεχνικός και στις δυο εταιρείς Πιάνων- Μουσικών οργάνων που είχα και για κάμποσα χρόνια ήταν και συνεταίρος μου. Από εκεί είχε κάποιες χιλιάδες πελάτες αναλάβει, νούμερο ασύλληπτο, που το αύξησε με την φήμη που απέκτησε και την καλή δουλειά που έκανε,  και που εξακολουθεί μέχρι σήμερα πάντα με την ίδια υπευθυνότητα να κάνει.

45 χρόνια δεν αλλάξαμε ποτέ κακές εκφράσεις. Ήμαστε αγαπημένοι και πάντα λέμε έναν καλό λόγο ο ένας για τον άλλον.

Αν σήμερα κάθησα και έγραψα δυο λόγια για τον Σπύρο,  είναι γιατί γυρνώντας την μνήμη μου πίσω στο παρελθόν, θυμάμαι πως ήμασταν ήσυχοι για τα πιάνα των πελεαών , αφού δεν ασχοληθήκαμε ποτέ για θέματα χορδίσματος ή προβλήματος με αυτά.

Αυτά τα έλυνε μόνος του ο Σπύρος. Ίσως είναι ο μοναδικός τεχνικός στην χώρα που δεν του φεύγουν πελάτες. Γιατί άμα είσαι ευχαριστημένος από τον Τεχνικό-χορδιστή του πιάνου σου, υπάρχει περίπτωση να τον αλλάξεις;

Παράλληλα σήμερα σας δίνω και ένα τηλέφωνο 6932330104  να επικοινωνήσετε μαζί του, όποτε θέλετε κάτι για το πιάνο σας.

Πρόσχαρος , σωστός τυπικός ο σπύρος θα σας λύσει οποιοδήποτε πρόβλημα.Όσο για το χόρδισμα- Σέρβις των πιάνων σας, Ε΄αυτά είναι παιχνιδάκια για τον Σπύρο. 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΔΡΕΟΠΟΥΛΟΣ


- Στείλε Σχόλιο


03 Νοεμβρίου 2017, 15:06
ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΔΡΕΟΠΟΥΛΟΣ, FUGA No 9


 

Επικολείστε την διεύθυνση στην μπάρα και μεταβείτε στο Youtube. Δεν γνωρίζω κάποιον άλλο τρόπο. Αν γνωρίζει κάποιος παρακαλώ να μου τον στείλει με μήνυμα.

https://youtu.be/8ExaDfEdhdc


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


03 Νοεμβρίου 2017, 08:16
ΜΕ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΗΝ ΑΧΤΙΔΑ



Φίλες, φίλοι, ένα ποίημά μου πρόσφατο αναρτώ σήμερα και το θέτω στην δική σας κρίση. Τα σχόλιά σας δεκτά μα και απαραίτητα για μένα.



ΜΕ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΗΝ ΑΧΤΙΔΑ

 

Με του ήλιου την αχτίδα

στην κόψη του μαχαιριού,

 ξαναζήσαμε στιγμές αδυναμίας.

Με την άνοιξη να την κρατώ

στις άκρες των δακτύλων μου,

σου ζήτησα ένα τραγούδι να μου πεις. 

 

Μα εσύ, χωρίς να με αναστήσεις…

έσπρωξες τις λέξεις στον καιάδα του γκρεμού,

δίχως να αφήσεις  τον οίκτο να με αγκαλιάσει..


 


- Στείλε Σχόλιο


30 Ιανουαρίου 2017, 09:17
Αξίζει κάτι η ζωή του Έλληνα, ή όχι;


Φίλες, φίλοι,

δεν ξέρω αν κοιμάστε τον ύπνο του δικαίου, όπως και εγώ και όλοι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες, αλλά το ότι συμβαίνει σήμερα εν μέσω κρίσης στην χώρα μας, νομίζω το περνάμε όλοι μας αβασάνιστα, σαν να μην συμβαίνει, σαν να είμαστε στην απόλυτη ευτυχία, όπως είναι χιλιάδες πολίτες σε άλλες χώρες, εκεί όπου οι κυβερνήσεις τους έχουν φροντίσει να λύσουν τα περισσότερα των προβλημάτων τους.

Εκεί που όταν κάποιος αρρωστήσει έχει την καλύτερη περίθαλψη για να πολεμήσει την αρρώστια του. Δεν θα περιγράψω εδώ το τι συμβαίνει στα νοσοκομεία της χώρας μας , ούτε θα πω πως η ζωή ιδιαίτερα των ηλικιωμένων δεν έχει καμιά αξία, αλλά επειδή άκουσα στην τηλεόραση πως εκατοντάδες Έλληνες και Ελληνίδες πεθαίνουν αβοήθητοι επειδή λείπουν τα φάρμακα, η σωστή νοσοκομειακή φροντίδα, οι γιατροί, τα ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ, και πολλά άλλα....

ΑΠΕΥΘΥΝΩ ΕΝΑ ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΙΣ όλης της χώρας:  

,Κύριοι εισαγγελείς ,

κάνετε το καθήκον σας;

αφήνετε τους συμπατριώτες σας να πεθαίνουν αβοήθητοι, και αφήνετε στο απυρόβλητο των ευθυνών τους; πρωτίστως:

τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας που ξέρει τι πρέπει να κάνει, αντί να διατυπώνει βαρύγδουπες και άχρηστες δηλώσεις,  

όλο το υπουργικό συμβούλιο και τον επικεφαλής επιπόλαιο, φιλόδοξο κ. Τσίπρα,

όλους τους ψεύτες που τους υποστηρίζουν και όποιους εσείς διακρίνετε ότι έχουν ευθύνες,  

ΝΑ ΔΙΑΠΡΑΤΤΟΥΝ ΑΥΤΑ ΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ, και το μόνο που ξέρουν να λένε , είναι ότι μας σώζουν;

Ακόμα ζητείστε βοήθεια,

ΝΑ ΔΙΑΤΥΠΩΣΕΤΕ ερωτήματα σε όλους τους οργανισμούς , και στις αντίστοιχες υπηρεσίες Δικαιοσύνης παντού , στην Ευρώπη , στους διεθνείς οργανισμούς που προστατεύουν τους Λαούς και τους ανθρώπους.,

Έχετε πάμπολα στοιχεία να μηνύσετε το ΔΝΤ που επίσημα αποδέχεται πως έχει κάνει λάθος  στα προγράμματά του, και να ζητήσετε την συνδρομή τουςτων οργανισμών εννοώ ,

να πάτε τον σόιμπλε , την μερκελ και κάθε εγκληματία που με τις αποφάσεις τους μας έβαλαν στην τρύπα της ανέχειας, των στερήσεων στους άνευ φροντίδας θανάτω από έλλειψη των πάντων στην περίθαλψή μας,

και να τους δικάσετε,

εσείς ξέρετε που,

στην Χάγη λέω εγώ.

ΔΕΝ ΘΑ ΒΡΕΘΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ από εσας τους εισαγγελείς να μας προστατέψει;

Τι θα αφήσετε σαν πεθάνετε και εσείς πίσω σας;

Δεν θα αφήσετε ότι ενδιαφερθήκατε για τον Ελληνικό Λαό;

Εγώ αν είχα θέση κρατική, θα είχα βάρος στην συνείδησή μου, τους χιλιάδες θανάτους που συμβαίνουν σήμερα στην χώρα μας και που θα μπορούσαν οι περισσότεροι να μην είχαν συμβεί, αν υπήρχε φροντίδα, αν υπήρχε Ελληνικό Κράτος, που φρόντισαν δικοί μας και ξένοι στην ουσία να το αποδυναμώσουν.

κ. Εισαγγελείς κάνετε ένα ιστορικό ραντεβού με τους Νόμους, το Σύνταγμα και προστατέψτε μας. Κινδυνεύουμε να αφανιστούμε ως Λαός.

Dum spiro spero κύριοι Εισαγελείς  για εμένα.

Είναι και αυτό μια μικρή παρηγοριά, το απόφθεγμα των Λατίνων.

Γιάννης Ανδρεόπουλος


- Στείλε Σχόλιο


26 Ιανουαρίου 2017, 08:44
Ο Λεβέντης και το κόψιμο της πίτας


 

Καλημέρα φίλοι, φίλες,  

δεν κάνω πολιτική ούτε επιδαψιλεύσεις στον κ. Βασίλη Λεβέντη, αλλά απλά γράφω για τον άνθρωπο αυτό λίγα λόγια , όπως βγαίνουν από την καρδιά μου.

Φυσικά και έχω σχέση με το κόμμα του, την ΕΝΩΣΗ ΚΕΝΤΡΩΩΝ, αφού και τις επόμενες εκλογές που ελπίζω θα γίνουν κανονικά με ψήφο  και όχι με λίστα, η σύζυγος κ. ΑΝΔΡΕΟΠΟΥΛΟΥ -ΘΕΟΧΑΡΑΤΟΥ ΑΣΠΑΣΙΑ, θα είναι υποψήφια Βουλευτής στην περιφέρεια της Β' ΑΘΗΝΩΝ.

Όμως ο λόγος που γράφω είναι για αυτά που απεκόμισα από την τελετή για το κόψιμο της πίτας για το 2017.

Ήταν μια σεμνή τελετή.

Η Αίθουσα του ΕΒΕΑ κατάμεστη από συνΕλληνες κάθε ηλικίας που ενθουσιωδώς συμμετείχαν στην τελετή. Παρόντες οι βουλευτές του και πολλοί πολιτευτές, κυρίως του  Λεκανοπεδίου Αττικής.

Την Εκκλησία της Ελλάδος εκπροσώπησε ο Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ.

Είπαν λίγα λόγια και έδωσαν τις ευχές τους οι Βουλευτές του κόμματος και στο τέλος μίλησε λίαν συγκινημένος ο Βασίλης Λεβέντης, όπως πάντα από την καρδιά του, σεμνά και χωρίς προκλητικούς και εμπρηστικούς λόγους  και την γιορτή έκλεισε ο Μητροπολίτης Σεραφείμ, φωτισμένος Ιεράρχης, ταπεινός και συναινετικός και μετά έκοψε την Πίτα μετά από σύντομη σεμνή τελετή και τις πατρικές του ευχές προ όλους , παρόντες και μη.

Εντύπωση μου έκανε, που ο Βασίλης Λεβέντης είχε για το τέλος της γιορτής, για  όλους ένα πολύ καλό κομμάτι πίτας, που δυο από αυτά έκρυβαν φλουρί με αξία 300 ευρώ για τους τυχερούς.

Ακόμα μας μοίρασαν από ένα πολύ ακριβό ημερολόγιο σε όλους … Ένα ημερολόγιο χρηστικό, με σελίδες που να μπορεί ο καθένας να κρατήσει τις σημειώσεις του για όλο τον χρόνο.

Και τα γράφω αυτά για να σας δείξω πως το κόμμα αυτό και φυσικά ο αρχηγός του, δεν λυπήθηκαν τα έξοδα. 

Μίλησα και προσωπικά με τον Βασίλη Λεβέντη και του ευχήθηκα καλή χρονιά και στις επερχόμενες εκλογές, που και αυτός πιστεύει πως σύντομα θα γίνουν, να μεγαλώσει την δύναμή του στην Βουλή.

Φύγαμε όλοι ευχαριστημένοι, γιατί και σε άλλων κομμάτων τέτοιες εκδηλώσεις έχω παρευρεθεί κατά την μακροχρόνια ενασχόλησή μου με την πολιτική,

αλλά ούτε καραμέλα δεν είχα δει.

Μα θα μου πείτε βρε adreo σε απασχολεί αυτό;

Όχι, αλλά δείχνει  ΠΩΣ ¨ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ, δεν δίνουν ούτε ένα ποτήρι νερό σε μας που τόσα χρόνια τους κάνουμε κυβερνήτες.  Φανταστείτε αν είναι δυνατόν να κάνουν και κάτι σημαντικό για τον Λαό.

ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΑ, φαίνονται τα ΜΕΓΑΛΑ φίλες μου , φίλοι μου.

Ο Β. ΛΕΒΕΝΤΗΣ πρέπει να βρίσκεται στην Βουλή και μάλιστα δυναμικά.

Είναι η ήρεμη δύναμη, είναι η σοφία που προέρχεται μέσα από την γνώση και τους αγώνες του να εκπροσωπηθεί στην Βουλή.

Και ο Μεγάλος Θεός, στον οποίο πιστεύει τόσο πολύ του έκανε αυτή την χάρη.

Τα λόγια του έχουν μεγάλο βάρος και πρέπει να τα ακούμε.

Καλή χρονιά κ. Βασίλη Λεβέντη

και προσπάθησε για τα καλύτερα με το γνωστό σου πάθος και μπορεί να μην θες κυβερνητικούς θώκους όπως συνέχεια τονίζεις, αλλά δεν γίνεται.

Η επόμενη κυβέρνηση θα ζητήσει την συμμετοχή του κόμματός σου και εσένα προσωπικά στην διακυβέρνηση της ταλαίπωρης Πατρίδας μας.

Ζήτημα χρόνου είναι να γίνει και αυτό.

Γιάννης Ανδρεόπουλος

Ελπίζω οι γνωστοί- άγνωστοι να σιγήσουν. Ότι έγραψα, τα έγραψα από καρδιάς.


- Στείλε Σχόλιο


14 Ιανουαρίου 2017, 16:20
ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΛΕΑΝΘΗΣ, μια χειμαρρώδης μουσική πανδαισία!


Κάποιες φορές φίλοι, φίλες,

πηγαίνοντας να παρακολουθήσουμε μια συναυλία, μια παρουσίαση τραγουδιών ή και άλλων εκδηλώσεις, βρισκόμαστε μπροστά σε μια ευχάριστη έκπληξη, για το τι δηλαδή μπορούν να παρουσιάσουν καλλιτέχνες που δεν μας είναι γνωστοί, λόγω των συνθηκών που επικρατούν στα μουσικά μας πράγματα, όπου στις περισσότερες φορές ότι λάμπει δεν είναι χρυσός, δεν μπόρεσαν να κάνουν πολύ γνωστή την μουσική τους, όμως... έχουν αναλώσει την ζωή τους με πάθος στην υπηρεσία της Μουσικής.

Έτσι χθες το βράδυ μετά από πρόσκληση που έλαβα από την Κατερίνα Βέρδη (θα μιλήσω γι' αυτήν στο επόμενο άρθρο μου) και την μητέρα της Γεωργία Μαρκέα, Σύμβουλο Μουσικής στην Δημόσια Μουσική εκπαίδευση, βρέθηκα στο Μέγαρο Μουσικής, όπου παρακολούθησα μια παρουσίαση τραγουδιών του ΜΙΧΑΛΗ ΚΛΕΑΝΘΗ.

Ο καλλιτέχνης αυτός τραγούδησε τα τραγούδια του με ξεχωριστή μαεστρία, περιστοιχιζόμενος από αξιόλογους Μουσικούς και την κόρη του που ο τρόπος της ερμηνείας των τραγουδιών που ερμήνευσε κυριολεκτικά με γοήτευσε , με πολύ καλό συνταίριασμα της φωνής της σαν τραγουδούσε με τον πατέρα της τις πολύ δύσκολες, κάποιες φορές, συνθέσεις του.

Το χειροκρότημα και η αποδοχή από το κοινό, ήταν αυτό που αξίζει σε έναν μεγάλο καλλιτέχνη και ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΛΕΑΝΘΗΣ ,το είχε χθες το βράδυ από το κοινό του γιατί είναι πράγματι ένας μεγάλος καλλιτέχνης. Ένας συνθέτης που του αξίζει η μεγάλη αναγνώριση.

"ΝΑ ΠΑΜΕ ΨΗΛΑ"  γράφει ο ίδιος στο καλογραμμένο προγραμματάκι του, που μοιράστηκε στους θεατές-ακροατές.

Και σας βεβαιώνω πως ο Μιχάλης κατόρθωσε να μας ανεβάσει ψηλά με την μουσική του, τις ερμηνείες του, τους στίχους των τραγουδιών του. 

Μπορώ να πω πως τις δυο ώρες που παρουσίαζε τα τραγούδια του, όλοι μας ήμασταν απορροφημένοι από τις ερμηνείες του Συνθέτη και των συνεργατών του.

Τα τραγούδια εξέπεμπαν εκτός από την ευχαρίστηση των μελωδιών τους και μηνύματα σημαντικά μέσω των στίχων τους, που στα περισσότερα τραγούδια ήταν δικοί του και σε δυο τρία, δείγματα καλής γραφής στίχων, έδωσαν η Cofia όπως αναγράφεται στο πρόγραμμα και η Κορίνα Κουκουράκη, που σε αυτό τον τομέα έχουν μέλλον.

Γράφει ακόμα ο Μιχάλης στο Πρόγραμμα.  

" Τ' αληθινά τραγούδια είναι συμπυκνωμένα σα θυμαρίσιο μέλι. Τ' αληθινά τραγούδια, πέφτουν σα βροχή.

Πως να τ' αποφύγεις;

Κι 'ομως υπάρχουν αδιάβροχοι. Κι΄ αυτοί που τρέχουν να κρυφτούν για να μην βραχούν.»

ΚΙ' ΟΜΩΣ αγαπητέ Μιχάλη.. Αυτοί κρατούν τα ηνία της Ελληνικής μουσικής, αλλά φρόντισε η κρίση να τους διαλύσει και αυτούς. Έγκλημα… και τιμωρία, η δίκαιη αντιμετώπισή τους. Δεν χρειάστηκε τίποτα και από κανέναν, ώστε οι περισσότεροι να εξαφανιστούν, Εταιρείες, καλλιτέχνες, και όσοι έμειναν να εκλιπαρούν έστω και για μια μέρα εργασίας.

Και ότι γράφω , το γράφω όχι εκδικητικά, αλλά παραδειγματικά. Να καταλάβουν οι λεγόμενες φίρμες, που αναρριχήθηκαν ψηλά, όχι όλοι βέβαια, ότι δεν είναι δα και το χρυσάφι της γης.

Να καταλάβουν τα παιδιά, μικρά και μεγάλα, που συμμετέχουν στους διαγωνισμούς της τηλεόρασης, αν και όλα σχεδόν διαθέτουν το ταλέντο για να υπηρετήσουν το όνειρό τους, πως όλα είναι ρευστά, όλα είναι ελεγχόμενα, και αν κάποιος, κάποια ξεμυτίσει, δυστυχώς η εποχή δεν βοηθά και πρέπει επί πλέον να έχει την βοήθεια κάποιου «αδιάβρχου» όπως ανέφερε και ο Μιχάλης.

Εύχομαι ολόψυχα όμως όλοι, όλες να βρουν το δρόμο τους. Δεν έχω κάποιο πρόβλημα μαζί τους, απλά λέω την αλήθεια. Πως έχουν τα πράγματα.

Αφήνω την παρένθεση.

Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΛΕΑΝΘΗΣ χθες βράδυ έδωσε ρεσιτάλ αξιοσύνης, έδειξε πόσο ικανός συνθέτης είναι, ακόμα πόσο καλά διαχειρίζεται την γλώσσα με τους εξαίρετους γεμάτους νοήματα στίχους του. Η εκτέλεση μουσικά των τραγουδιών του άριστη, εγώ θα έλεγα αν έχουν ηχογραφήσει την παρουσίαση, να κυκλοφορήσουν τα τραγούδια σεcd.

Η ορχήστρα απαρτιζόμενη από τους: Νίκο Κριτσέλη Κιθάρα, Νίκο Τσαχτσίρη Κόντρα μπάσο, Μπάμπη Αστερή Κρουστά, Φώτη Κοπανιτσάνο Πιάνο και τον ίδιο τον συνθέτη στην Ακουστική κιθάρα, μεστή, με ρυθμό, εξαίρετο ήχο, απέδωσε τέλεια τα τραγούδια του ΜΙΧΑΛΗ ΚΛΕΑΝΘΗ.

Σε μερικά τραγούδια συμμετείχαν η κ. Γεωργία Μαρκέα στο Πιάνο και η Κατερίνα Βέρδη στο Φλάουτο, με εξαιρετική απόδοση.

Στο Τραγούδι:

Όλοι τους αψεγάδιαστοι, Μιχάλης Κλεάνθης, Ερωφίλη Κλεάνθη, Κατερίνα Βέρδη που αν και πολύ μικρή απέδωσε θαυμάσια ένα τραγούδι με την θεσπέσια φωνή της και ο πιανίστας Φώτης Κοπανιτσάνος που αντικατέστησε τον εκτάκτως απουσιάζοντα Μιχάλη Κακέπη που εκτός από καταπληκτικός πιανίστας έχει και εξαιρετική φωνή.

Τι άλλο να πω;

Μια ευχάριστη βραδιά πέρασα χθες το βράδυ, μια ακόμα διαπίστωση έκανα και δεν είναι η μόνη φορά, πως υπάρχουν πολλοί καλλιτέχνες που ενώ αξίζουν, δεν επέτυχαν αυτά που έπρεπε και δικαιούνταν, να γίνουν γνωστοί, γιατί;

ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΤΑΛΕΝΤΟ ΧΑΝΕΤΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΒΟΗΘΗΘΕΙ.

Όμως οι μεγάλες αξίες, όπως ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΛΕΑΝΘΗΣ, κάποια στιγμή κάνουν το μπαμ!

Από μόνοι τους, με το έτσι θέλω, με την δύναμη της ψυχής τους. Τίποτα δεν χάνεται και κάποια στιγμή η εκτίμηση του έργου ενός καλού συνθέτη έρχεται. 

Ναι αυτό πιστεύω για τον Μιχάλη. Η πλατιά αποδοχή και η επιτυχία έρχεται.

Ευχαριστώ Μιχάλη που σε γνώρισα χθες το βράδυ, είπαμε δυο λόγια και απήλαυσα την μουσική σου, τόσο;

τόσο που αυθόρμητα κάθισα και έγραψα σήμερα αυτό το άρθρο, αφιερωμένο σε σένα,  την μουσική σου, τους στίχους σου και τις φιλοσοφικές σου ενοράσεις, γιατί και αυτό το στοιχείο το έχεις Μιχάλη.

Γενικά ήσουν μια έκπληξη για μένα.  Εύχομαι το 2017 να φέρει το ποθούμενο. Οι συνθέσεις σου να γίνουν πασίγνωστες και εσύ να γράψεις νέες δημιουργίες.

Γεια σας φίλες μου, φίλοι μου.

Γιάννης Ανδρεόπουλος.

Εδώ ακούτε τραγούδια του Μιχάλη.

https://www.youtube.com/channel/UCHXbQm_nLkQjUQp4PWqtf6A

και εδώ.   https://www.youtube.com/channel/UC767mWCQ8HYsTtoNn1OcpdQ


7 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


04 Ιανουαρίου 2017, 13:20
Το κόλπο 1 ευρώ= 100 σεντς= 0, 1000 ευρώ!


φίλες, φίλοι,

Χρόνια πολλά και χαρούμενα και ένα καλύτερο  2017 για όλους μας.

Χρόνια τώρα σκέπτομαι αφού το ευρώ έχει 100 σεντς, γιατί η βενζίνα πωλείται με χιλιοστά του ευρώ που είναι φυσικά ανύπαρκτα. Και δεν βλέπω κανείς επίσημος φορέας, κανένα κανάλι, κανένας από αυτούς που κατέχουν θέσεις, κανένας εισαγγελέας να ασχολείται μετο θέμα.

Γιατί γίνεται αυτό;

Εγώ λέω για να μας ληστεύουν έστω και λίγα ευρώ σε ετήσια βάση, με τα εκατομμύρια των καταναλωτών γίνονται κάποια εκατομμύρια ευρώ.

Πόσα ;

δεν ξέρω, αλλά κάποιος επίσημα πρέπει να δώσει απαντήσεις στον ταλαίπωρο Ελληνικό Λαό.

Τα ίδια σε χιλιοστά υπολογίζει και ο ΟΤΕ, νυν cosmote και άλλες επιχειρήσεις . Αν δείτε τους λογαριασμούς που σας έρχονται, θα δείτε πως έτσι είναι. Πριν λίγες μέρες  μπήκα σε γνωστής αλυσσίδας κατάστημα να πάρω μια τυρόπιτα και στην βιτρίνα είχε τιμή σε πίτα το κομμάτι 1,569 ευρώ, αν θυμάμαι καλά και με ακρίβεια  τα χιλιοστά.

Δημιούργησα κάποιο θέμα και με πήρε ένας υπεύθυνος και μου είπε πως ούτε λίγο, ούτε πολύ ότι είναι το θέμα αποτέλεσμα της διαίρεσης των κομματιών του ταψιού, δηλαδή δικαιολογίε που δεν ευσταθούν. Και βέβαια γιατί σε αυτό μόνο το είδος έτσι γραμμένη η τιμή. Πιστεύω πως είναι δοκιμαστικό της εταιρείας, που αργότερα θα το γενικέψει.

Σε λίγο καιρό τα χιλιοστά του ευρώ που δεν υπάρχουν στην επίσημη ισοτιμία του ευρώ, θα μπουν παντού. Για μένα ακόμα και τα εκατοστά του ευρώ, σε πολλούς κομπιναδόρους έπρεπε να απαγορευτούν.  1,99 παράδειγμα γράφει το ταμπελάκι. Δίνει κανένας  ρέστα  1 λεπτό. Ίσως τα σουπερ μάρκετ , αν η πωλήτρια το αποφασίσει.

Μόνο στρογγυλοποιημένα ποσά πρέπει να υπάρχουν στις συναλλαγές.

Δυστυχώς είμαστε απροστάτευτοι από την εκμετάλευση που προέκυψε με την είσοδό μας στο ευρώ. Και ποιος ξέρει αν αυτή , κατά την γνώμη μου κομπίνα, γίνει γενική, τι θα προκύψει. Δεν είμαι οικονομολόγος ή ειδικός, αλλά αν κάποιος μπορούσε να μου δώσει εξηγήσεις, ιδιαίτερα από τον κρατικό μηχανισμό που οφείλει να εξηγεί  και να προστατεύει τις συναλλαγές μας, αλλά με επιχειρήματα σωστά και νόμιμα, θα μπορούσε ίσως να με πείσει πως δεν έχω δίκιο. Εγώ πιστεύω ακράδαντα όμως πως ότι συμβαίνει, δεν είναι για καλό μας. Κάτι πονηρό συμβαίνει λοιπόν.

Χρόνια σας πολλά

adreo


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
adreo
ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΔΡΕΟΠΟΥΛΟΣ
Μουσικοσυνθέτης
από ΝΕΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/adreo

Σκοπός του BLOG μου είναι η προώθηση και προαγωγή της ΜΟΥΣΙΚΗΣ, οποιασδήποτε μορφής τέχνης (των λεγόμενων ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ) και του λόγου, (ΠΟΙΗΣΗ, ΣΤΙΧΟΣ, ΔΙΗΓΗΜΑ, ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ), σχετική αρθρογραφία και προσωπικές απόψεις, κρίσεις και εκτιμήσεις.








powered by Agones.gr - livescore

 






Tags

Γάτες να αφυπνιστούμε ολοι ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΔΡΕΟΠΟΥΛΟΣ www.musicheaven.gr/html/story.php?id=1523 ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΔΙΗΓΗΜΑ Η ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ




Επίσημοι αναγνώστες (7)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης