αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Inside my soul...
Home

23 Σεπτεμβρίου 2018, 11:14
Απώλεια χρυσού, γκρέμισμα ψυχής...
Δημοσιογραφία  

Περπατάς αμέριμνος στο δρόμο, και ξαφνικά ανακαλύπτεις ότι έχεις χάσει τα χρυσαφικά σου, τα οποία φοράς μια ζωή, τα οποία φορούσες και κάτω απο χειρότερες συνθήκες, αλλά δεν τα έχασες! Και χάθηκαν ξαφνικά, χωρίς να το καταλάβεις, και χωρίς να έχει συμβεί κάτι για να σε προετοιμάσει για την απώλεια...Τι κάνεις; Προσωπικά, ένιωσα σα να έχασα ξανά, άνθρωπο της οικογένειας μου...Γιατί σε αυτούς ανήκαν τα χρυσαφικά, πριν έρθουν σε μένα...Δεν ήταν τόσο, η απώλεια του χρυσού, όσο και αν κόστιζε, ήταν η συναισθηματική αξία, η οποία δεν αναπληρώνεται με τίποτα καινούριο...Είναι όπως και οι άνθρωποι απο <χρυσό>...Όταν τους χάσεις, όποιον και αν βαλουν δίπλα σου, δεν θα είναι ποτέ ο ίδιος άνθρωπος...Σ΄αυτή την περίπτωση τους έχασα δυο φορές...Γιατί, μπορεί ένας άνθρωπος να πεθάνει, αλλά να έχεις κάτι να στον θυμίζει, και να τον <φοράς> συνέχεια πάνω σου...Όταν όμως χάσεις κάτι το οποίο σε <συνδέει> με αυτόν, <πεθαίνεις> δυο φορές, μαζί του...Αλήθεια, πόσοι απο σας βρήκατε στο δρόμο ενα χρυσό και το επιστρέψατε στον κάτοχο του; Ελάχιστοι θα μου πείτε...Σχεδόν κανείς δεν πάει στην αστυνομία για την εύρεση...Άδικο μεν, αληθινό, δε...Τι κρίμα όμως, Έτσι; Γιατί στη σημερινή εποχή, κανείς δεν σκέφτεται τον άλλο, και το κόστος της απώλειας του...Όλοι σκέφτονται τον εαυτό τους, μια και ζούμε ανάμεσα σε πονηρούς και φτωχούς ανθρώπους...Κανείς δεν μας ρώτησε βέβαια, αν θέλαμε να ζούμε ανάμεσα τους! Και επειδή έτυχε, δυστυχώς εδω και χρόνια χάνουμε, πολύτιμα είδη για μας, αρκετά πολύτιμα για να τα δώσουν πίσω, κάποιοι άλλοι, όμως! Προσωπικά, ευχήθηκα, να μην τα χαρούν, ότι και αν μου έχουν κλέψει μέχρι σήμερα...Ο Θεός είπε, ότι είναι αμαρτία να καταριέσαι, όταν όμως έχεις δίκιο, δεν ακούς ούτε Θεό, ούτε κανένα! Άλλωστε, η ζωή μια μέρα, θα δείξει, ποιος είχε δίκιο και ποιος όχι...


- Στείλε Σχόλιο


23 Σεπτεμβρίου 2018, 10:53
Πείραμα για γέλια και για κλάματα!
Δημοσιογραφία  

Όλα για κάποιο λόγο γίνονται, λένε, στη συγεκριμένη περίπτωση όμως, γίνονται επίτηδες, προκειμένου κάποιοι, να πειραματιστούν με τους ανθρώπους και τα συναισθήματα! Η ιστορία έχει ως εξής...Είμαστε σε ενα χώρο συνοικεσιών! Είτε εν γνώση κάποιου, είτε εν αγνοία του! Στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι εν αγνοία του! Ένας άνθρωπος λοιπόν, ψυχολόγος ίσως, ή ακόμα και κάποιος που θέλει απλά να αναμειχθεί σε ξένες υποθέσεις, προς όφελος του φυσικά, βάζει εναν άλλο άνθρωπο, στο ρόλο του <γαμπρού> ή της <νύφης>! Με φωτογραφίες του, αλλά και αληθινά, ή ψεύτικα στοιχεία! Γιατί συμβαίνει αυτό; Θα αναρωτηθούν αρκετοί! Η απάντηση είναι μια...Είναι ενα παιχνίδι μεταξύ προξενητών και <θυμάτων>, άγνωστων μεταξύ τους, το οποίο, σκοπό έχει, την αποδοχή, ή τη μη αποδοχή ενός ανθρώπου απο το πλησίων του! Αν κάποιος έχει ερωτευτεί έναν άνθρωπο, ο οποίος δεν τον θέλει, θα κάνει τα πάντα, για να μην τον θελήσουν όλοι οι υπόλοιποι, και να τον έχει αυτός, στο τέλος...Έλα όμως, που δεν θα συμβεί αυτό που ελπίζει, τελικά! Ο λόγος; Πολύ απλός! Με πονηριές, δεν κερδίζεις τίποτα και κανέναν, πόσο μάλλον, κάποιον που δεν σε θέλει με καμία δύναμη! Όσον αφορά το παιχνίδι του προξενιού όμως, τα πράγματα περιπλέκονται, επειδή, ο άνθρωπος που πιθανόν να έχουν βάλει στο εν λόγο παιχνίδι, να μην έχει ιδέα για το τι συμβαίνει πίσω απο την πλάτη του, οπότε όταν το ανακαλύψει, να αντιδράσει με κάθε νομική επιφύλαξη! Στην περίπτωση που το ξέρει, αλλά δεν γνωρίζει ότι τον <θάβουν> επίτηδες, είναι ακόμα χειρότερα τα πράγματα όσον αφορα τους προξενητές, γιατί θα βρεθούν πίσω απο τα κάγκελα της φυλακής, πριν καν το καταλάβουν! Τι θα κάνατε εσείς, αν σας άρεσε ένας άνθρωπος, τον οποίο θαυμάζατε σε όλα του, αλλά κάποιος, σας έκανε χαλάστρα; Πως θα αντιδρούσατε, αν μαθαίνατε, ότι έχουν πει ψέματα για σας, προκειμένου να κερδίσουν κάτι που δεν τους ανήκει;Αυτό ακριβώς εννοώ! Με τα θέλω των ανθρώπων, αλλά και με τις επιλογές τους, δεν πρέπει να παίζει κανείς! Πόσο μάλλον, αν κάτι έχει γίνει επίτηδες! Αυτό, το συμπέρανα μετά απο καιρό, και μετά απο χιλιάδες ανακαλύψεις, τυχαίες...Γιατί, ο Θεός, αγαπάει τον κλέφτη, αγαπάει όμως και το νοικοκύρη! Έτσι; Να τα λέμε και αυτά! Θα ήθελα να επισημάνω το εξής, όσον αφορά τα προξενιά...Καθίστε στα αυγά σας ορισμένοι, γιατί τα έχετε κάνει θάλασσα! Κανείς λογικός άνθρωπος, δεν θα πιστέψει ποτέ, ότι κάποια πράγματα έγιναν με τη συναίνεση ενός λογικού ανθρώπου! Μη σας πω ότι θα ξεσκονίσει τους πάντες και τα πάντα για να μάθει την πάσα αλήθεια! Το θέμα είναι, τι θα συμβεί μετά! Το έχουν σκεφτεί, όσοι ανακατεύονται στις ζωές των άλλων;


- Στείλε Σχόλιο


21 Σεπτεμβρίου 2018, 16:17
Ερώτηση...
Δημοσιογραφία  

Γιατί κάποιοι, προκειμένου να μη με διορίσουν, προτιμούν να με πληρώνουν αδιόριστη; Και το κυριότερο, που πάνε τα υπόλοιπα χρήματα μου; Είναι τροφή για σκέψη, νομίζω!


- Στείλε Σχόλιο


21 Σεπτεμβρίου 2018, 16:10
Μήπως πάω για δήμαρχος Αθηνών;
Δημοσιογραφία  

Μεταξύ σοβαρού και αστείου, δεν θα είχα κανένα πρόβλημα, δεδομένου ότι ο δικός μου έχει βαλθεί να μου γνωρίζει κόσμο, αλλά δεν είναι και καθόλου τυχαίο, ότι τουλάχιστον μέχρι σήμερα έχω γνωρίσει τους πάντες, έχω μάθει τα πάντα για αυτούς, ακόμα και για άτομα με τα οποία δεν θα έκανα ποτέ παρέα! Η αλήθεια είναι, ότι όταν θέλει κάποιος, μαθαίνει τα πάντα! Πολλές φορές, αυτά που σκέφτομαι να πω ή να κάνω, τα κάνει και άλλος, λες και έχουμε το ίδιο μυαλό! Για αυτό είπα ότι με αντιγράφουν γενικώς! Νιώθω ότι χαραμίζομαι όταν έχω το μυαλό και τη θέληση, αλλά κανένα να μου δώσει ότι θέλω...Η αλήθεια όμως είναι, ότι αν κάποιος ήθελε, και αυτό έχει μεγάλη σημασία, θα εργαζόμουν σε μια δουλειά της προκοπής απο το 2005!!! Αλλά δεν βαριέσαι, ποια είμαι εγω να μιλήσω! Όπως πάντα άλλωστε! Πάντως, και τώρα να γίνει κάτι, εγω δεν έχω κανένα πρόβλημα! Το πρόβλημα το έχουν οι άλλοι, οι οποίοι ανέκαθεν με ήθελαν <υπο>, λες και δεν έχω τα κότσια για κάτι! Αυτό το κάτι όμως, έχει να κάνει με προοπτική εφ όρου ζωής, όχι για κάτι που θα γίνει παρελθόν σε 8 με 12 μήνες...Και δεδομένου ότι αρκετοί με αντιγράφουν γενικώς, αυτό σημαίνει ότι όντως μου αξίζει μια καλύτερη θέση! Και μια καλύτερη ζωή!


- Στείλε Σχόλιο


20 Σεπτεμβρίου 2018, 22:49
Γνωριμίες μέσω ίντερνετ;
Δημοσιογραφία  

Δεν θα το΄λεγα! Άλλα ελπίζεις να βρεις, και άλλα βρίσκεις στα αλήθεια! Γιατί όμως; Τι συμβαίνει και όλα ανατρέπονται; Η απάντηση είναι μια...Κανείς δεν είναι ειλικρινής με τους άλλους...Και αναρωτιέμαι, για πιο λόγο να κάνει κανείς τον κόπο να γνωρίσει κάποιον στα <τυφλά>, και όχι μέσω συγγενών, και φίλων, ώστε να έχει μια ολοκληρωμένη εικόνα, ενός ατόμου; Προσωπικά, ποτέ δεν το έκανα...Ποτέ δεν θέλησα να γνωρίσω κάποιον άγνωστο απο μακριά, μόνο και μόνο για να έχω κάποιον στη ζωή μου...Και γιατί να το κάνω, άλλωστε; Αν μια γνωριμία, έχει σκοπό, δεν παρουσιάζει κάποιον, εντελώς το αντίθετο απο ότι είναι...Ούτε καν, για λόγους προβολής...Άλλωστε, όλα μαθαίνονται στο τέλος...Και δεν νομίζω να συμφέρει κανέναν αυτό, όταν είναι ψεύτης...Σωστά; Το αναφέρω, για να προσέχουν οι νεότεροι, εγω δεν έχω πρόβλημα, γιατί το μόνο που κάνω γενικώς, είναι να επικοινωνώ με κάποιους, όχι όμως να τους συναντώ...Είναι πολλά τα παραδείγματα ψεύτικων προφίλ...Είτε επειδή δημιουργήθηκαν απο λάθος ανθρώπους, είτε επειδή τα ίδια τα άτομα της ανάρτησης, έλεγαν ψέματα, για το ποιοι πραγματικά είναι...Και ναι, αν κάποιος θέλει μια σωστή σχέση με κάποιον, δεν λέει ψέματα για κανένα λόγο...Και για να λέμε και του στραβού το δίκιο, ποιος λογικός άνθρωπος έχει εμπιστοσύνη σε κάποιον άγνωστο τον οποίο δεν βλέπει και δεν ακούει; Κανείς...Εκτός απο τα άτομα που θέλουν οπωσδήποτε κάποιον κοντά τους, επειδή δεν αντέχουν τη μοναξιά...Αλήθεια, έχουν σκεφτεί πόσο λάθος κάνουν; Γιατί, δεν είναι μόνο τι θα αντικρίσεις, αλλά τι θα συμβεί όταν ξεσκεπαστεί όλο το ψέμα...Θα ήθελα να δώσω μια φιλική συμβουλή προς όλους, ειδικά τους νεότερους σε ηλικία...Προσέχετε! Και αυτή η λέξη δεν τίθεται μόνο επειδή πρέπει, αλλά και επειδή νοιάζομαι για τα νέα παιδιά, τα οποία είναι ευκολόπιστα και πέφτουν στις παγίδες επιτήδιων...Συνεπώς, λέμε όχι, στις άγνωστες γνωριμίες, ακόμα και αν όλα φαίνονται τέλεια! Φαίνονται, δεν είναι! Σε καμία περίπτωση! Αυτό να έχουν όλοι στο μυαλό τους, συν το γεγονός, ότι οι σωστοί άνθρωποι, δεν κρύβονται πίσω απο μια οθόνη, ούτε λενε ψέματα για να κερδίσουν κάτι...Και αν δεν με πιστεύετε, κοιτάξτε τα τρανταχτά παραδείγματα γύρω σας! Και μετά, ελάτε να μου πείτε ότι έχω άδικο! Πολύ ευχαρίστως να το συζητήσουμε το θέμα...Να΄στε καλά, και εις το επανειδείν!


- Στείλε Σχόλιο


20 Σεπτεμβρίου 2018, 18:13
Άνθρωπος αγράμματος, ξύλο απελέκητο...
Δημοσιογραφία  

Μου αρέσει πολύ να μαθαίνω...Αν και δεν τελείωσα Πανεπιστήμιο, λόγο σοβαρών καταστάσεων του παρελθόντος, δεν σημαίνει, ότι δεν εμπλούτισα τις γνώσεις μου, τόσο απο σχολές, όσο και απο άλλες πηγές διδασκαλίας...Ανέκαθεν μάθαινα, και κυρίως, δεν ξεχνούσα...Διότι, δεν ξεχνάς, οτιδήποτε σου αρέσει, οτιδήποτε σε πηγαίνει ενα βήμα μπροστά...Αυτό είναι το ζητούμενο άλλωστε...Να μορφωθεί κανείς, για να κατακτήσει τον κόσμο...Για να είναι ο ίδιος καλλιεργημένος ώς άτομο...Για να νιώθει καλά, με τον εαυτό του και τους άλλους...Και όπως λέγαν οι παλιοί, άνθρωπος αγράμματος, ξύλο απελέκητο...Μαζί με την πνευματική μόρφωση, έρχεται και η κοινωνική μόρφωση...Διότι, ένας άνθρωπος των γραμμάτων και του πνεύματος γενικότερα, ποτέ δεν πέφτει χαμηλά, για τίποτα και για κανέναν...Ποτέ δεν αμφισβητεί τη δύναμη της γνώσης, ώστε να εξελιχτεί γενικότερα στην κοινωνία...Και είναι γεγονός, ότι ποτέ δεν είναι αργά για να μάθει κανείς, οτιδήποτε τον ενδιαφέρει...Αν και η ίδια η ζωή, είναι ενα σχολείο, και είναι μεγάλη αλήθεια αυτή, οι σπουδές, κάνουν τον άνθρωπο χρήσιμο στην κοινωνία και στους γύρω του...Παλιά, πολύ παλιά, ήθελα να σπουδάσω στο Πανεπιστήμιο...Ήθελα να γίνω φιλόλογος, επειδή είχα ανέκαθεν κλίση στα φιλολογικά...Θυμάμαι, μάθαινα το μάθημα απο την παράδοση, ακριβώς, επειδή με ενδιέφερε...Αλλά είχα και άξιους καθηγητές δίπλα μου...Μπορώ να πω, ότι το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μου, το πέρασα με δασκάλους, οι οποίοι, ήταν πολύ κοντά σε μένα, είμασταν περισσότερο φίλοι, παρά δάσκαλος με μαθήτρια...Και αυτά που μου έδωσαν μέσα απο τη συνεχή μου επικοινωνία μαζί τους, με έκαναν καλύτερο άνθρωπο, αλλά και φιλομαθή...Στην πορεία της ζωής μου, ανακάλυψα, ότι ποτέ δεν ταίριαξα περισσότερο, με΄κάποιους, όσο με τους καθηγητές μου...Και δεν είναι καθόλου τυχαίο, αυτό...Θα ήθελα να μου δωθεί μια μέρα η ευκαιρία να σπουδάσω και εγώ στο Πανεπιστήμιο...Δεν ξέρω, αν και πότε θα συμβεί, το θέλω όμως...Δεν θα εργαστω ποτέ στο αντικείμενο, όπως δεν εργάστηκα, ούτε με τα όσα έμαθα απο τις σχολές μου, παρόλα αυτά, θα ήθελα να ξανακαθίσω στο θρανείο, και να εμπλουτίσω και πάλι τις γνώσεις μου, αυτή τη φορά σε κάτι που πραγματικά έχω κλίση...Στη φιλολογία...Η ζωή μέχρι σήμερα δεν μου έδωσε τίποτα αξιόλογο να θυμάμαι απο το παρελθόν, εκτός, απο τα μαθητικά μου χρόνια...Ήταν τα καλύτερα της ζωής μου, διότι, εκτός απο τους σπάνιους δεσμούς που ανέπτυξα με τους καθηγητές μου, και δεν τους ξαναβρήκα ποτέ στην διάρκεια της ζωής μου, ήταν τα χρόνια που έκανα σχέδια για το μέλλον, αλλά δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ...Ωστόσο, προσωπικά, μου έκανε καλό η μάθηση, ότι και αν έγινε...Σήμερα, οι καιροί έχουν αλλάξει, για αυτό και αρκετοί νέοι δεν εργάζονται στο αντικείμενο τους, όπως γινόταν παλιά...Εγώ δεν θέλω να σπουδάσω για αυτό το λόγο....Αλλά επειδή το έχω άχτι, απο τα χρόνια της νιότης...Άλλωστε, οι μεγάλες αγάπες δεν ξεχνιούνται ποτέ, πόσο μάλλον η αγάπη μου για την Ιστορία και την Έκθεση! Ναι, ήταν τα αγαπημένα μου μαθήματα! Λέω να ξεκινήσω να διαβάζω για του χρόνου!  Ότι και αν γίνει, εγω θα καταφέρω να κρατήσω ζωντανό τον εγκέφαλο μου! Υπάρχει τίποτα καλύτερο; 


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


19 Σεπτεμβρίου 2018, 22:08
Στα 45...
Δημοσιογραφία  

Όταν ένας άνθρωπος φτάσει στην ηλικία των 45 ετών, το μόνο που θέλει, αν έχει ήδη στο ενεργητικό του γάμο και διαζύγιο, είναι να ζήσει τη ζωή που δεν έζησε στα περασμένα χρόνια...Θέλει την ησυχία του απο ανούσιους ανθρώπους, και άσκοπες καταστάσεις...Θέλει να εξακολουθεί να μαθαίνει, χωρίς εμπόδια, αλλά να χρησιμοποιήσει τις γνώσεις του...Όταν κάποιοι του κλείνουν το δρόμο, σημαίνει δυο πράγματα...Είτε, ότι ζηλεύουν την επιτυχία που θα έρθει, όταν ο άνθρωπος είναι άξιος, είτε επειδή έχουν όφελος απο αυτόν...Τι είδους; Αυτό, δεν θα αργήσει να μαθευτεί, άλλωστε, τίποτα δεν μένει κρυφό...Στην ηλικία των 45 ετών, οι γυναίκες, δεν θέλουν τον οποιονδήποτε δίπλα τους...Για να τις κατακτήσει κάποιος, πρέπει να τον θαυμάζουν! Ο θαυμασμός, προέρχεται απο πολλές πράξεις, οι οποίες αντιπροσωπεύουν το άτομο αυτό, και είναι ικανές, να ανεβάσουν το επίπεδο του...Αλήθεια, είναι γεγονός, ότι οι άνθρωποι με αξίες, δεν χάνονται, όσα χρόνια και αν περάσουν, ότι και αν έχει συμβεί στη ζωή τους...Κάποια μέρα, θα γυρίσει ο τροχός, και θα δικαιωθούν με τον ενα ή τον άλλο τρόπο...Μια γυναίκα στα 45, είναι συνειδητοποιημένη, και γνωρίζει τι θέλει, με βάση τα όσα συμβαίνουν γύρω της, αλλά και τους ανθρώπους με τους οποίους αναγκαστικά συναναστρέφεται, διότι υπάρχει περίπτωση να μη ζει τη ζωή που θέλει, εξαιτίας λάθος χειρισμών τρίτων, αλλά προχωράει όπως και να΄χει, χωρίς αυτό να σημαίνει, ότι μια μέρα, δεν θα ζήσει όπως αυτή, θέλει! Το ζητούμενο είναι, ότι δεν θα πάψει να διεκδικεί αυτή τη ζωή, ότι και αν συμβεί! Συνεπώς, κάποιοι άνθρωποι απο το παρελθόν, θα παραμείνουν στο παρελθόν, διότι πολύ απλά, δεν άξιζαν! Και όταν κάποιος δεν αξίζει, τον ξεχνάμε πανεύκολα! Με άλλα λόγια, όταν το παρελθόν έχει <πεθάνει> κυριολεκτικά και μεταφορικά, είναι ανώφελο να το επαναφέρουν ορισμένοι, διότι, την ίδια απάντηση θα έχει. <Όχι>...Και δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός, ότι, αρκετοί άνθρωποι προχωράνε χωρίς κανέναν ενδοιασμό στον επόμενο άνθρωπο, αμέσως μετά απο ένα χωρισμό! Γιατί να περιμένουν, άλλωστε; Εδω έχασαν τα καλύτερα χρόνια τους, λέτε να θέλουν να ζήσουν τα ίδια; Όχι, βέβαια! Το μυστικό πάντως, για να προχωρήσει κανείς παρακάτω, είναι να γίνει αναίσθητος ως προς οτιδήποτε αφορά το παρελθόν...Και αυτό το πετυχαίνει, με τη βοήθεια των άλλων, οι οποίοι, άθελα τους, τους απομακρύνουν απο κοντά τους! Δηλαδή, πετυχαίνουν το αντίθετο αποτέλεσμα! Και πολύ πιθανόν, ορισμένοι να αναρωτιούνται, μα γιατί δεν αντιδρά, όταν βλέπει κάποιες καταστασεις του σήμερα, πολύ απλό! Οι γυναίκες στα 45, γράφουν τους πάντες και τα πάντα στα παλιά τους τα παπούτσια! Δεν ασχολούνται με τι γίνεται γύρω τους, ούτε τι έχασαν στο παρελθόν, απλά, χαίρονται, με τα όσα βλέπουν, διότι, επιβεβαιώνονται, όσον αφορά κάποιους ανθρώπους και γεγονότα! Και τελικά, συνεχίζουν τη ζωή τους, με την απλή διαπίστωση, ότι δεν έπεσαν έξω, σε τίποτα και για κανένα! Τυχαίο; Όχι βέβαια! Γιατί οι γυναίκες στα 45, έχουν εκτός των άλλων και ισχυρή διαίσθηση, και παρατηρητικότητα! Και έχουν πετύχει στη ζωή, όσα δέκα άνθρωποι μαζί! Ούτε αυτό είναι τυχαίο! Άλλωστε, αν δεν άξιζαν, δεν θα τις αντέγραφαν! Σωστά; 


- Στείλε Σχόλιο


19 Σεπτεμβρίου 2018, 17:08
Δεκαετία του ΄80...
Δημοσιογραφία  

Όσοι απο σας μεγαλώσατε εκείνη την εποχή, γνωρίζετε πόσο όμορφη και διαφορετική εποχή ήταν... Σίγουρα θέλετε να γυρίσετε στο παρελθόν, στην εποχή της ντίσκο, και της ανεμελιάς, στην εποχή της αληθινής αγάπης και του  γεμάτου πορτοφολιού...Και εγώ θα το ήθελα, ίσως επειδή μου λείπουν οι ωραίοι άνθρωποι που γνώρισα, είτε ήταν καθηγητές,είτε φίλοι μου...Αυτό που θυμάμαι έντονα, είναι, ότι η Ελλάδα τότε, είχε πάρα πολλές ευκαιρίες να δώσει στους Έλληνες, κανείς δεν ήταν άνεργος, και δεν υπήρχε λόγος να φύγει κανείς για το εξωτερικό, ή και να έρθει στην Ελλάδα, όπως συμβαίνει σήμερα...Δεκαετία του ΄80 λοιπόν...Αριστοκρατική, με όλη την έννοια της λέξης...Γνώριζες ανθρώπους οι οποίοι δεν χρειάστηκαν ποτέ ξένες πλάτες για να ανέβουν, δημιουργήθηκαν μόνο με τον ιδρώτα τους, σε σχέση με τα σημερινά δεδομένα...Και σήμερα, είναι άξιοι άνθρωποι της κοινωνίας! Μακάρι να υπήρχαν οι παλιές ευκαιρίες για όλους μας, ξανά...Μακάρι, να γυρίζαμε στην εποχή της ανεμελιάς, και των αληθινών σχέσεων...Αλήθεια, γιατί ξεκόψαμε απο εκείνη την όμορφη εποχή; Θέλαμε την εξέλιξη, τρομάρα μας! Μόνο που η εξέλιξη, μας έφερε την πείνα, την ανεργία, την αντικοινωνικότητα μέσω ίντερνετ, τους ψεύτικους φίλους, την αβεβαιότητα προς το μέλλον...Αλήθεια, τη θέλαμε την εξέλιξη; Εφόσον δεν μας ωφελεί, για πιο λόγο υπάρχει; Γιατί δεν επιστρέφουμε στα παλιά, ώστε να δούμε και μια άσπρη μέρα; Περπατούσαμε στο δρόμο νύχτα, και δεν φοβόμασταν καμία επίθεση...Παίζαμε ανέμελοι στις αλάνες, μόλις επιστρέφαμε απο το σχολείο, και η μητέρα μας δεν είχε την έννοια μας...Δουλεύαμε όλοι, και όταν λέω όλοι, το εννοώ, και μαζί με αυτά που έβαζαν ορισμένοι στην άκρη, τους έμεναν και για διασκέδαση, και για επιβίωση...Τώρα; Το εντελώς αντίθετο...Όταν αγαπούσαμε, ήταν για μια ζωή...Δεν πειραματιζόμασταν σε ανούσιες γνωριμίες, ούτε βγαίναμε για μια βραδιά...Ήταν μια γνήσια, αγνή αγάπη, την οποία θα θυμόμαστε για πάντα, όσοι ζήσαμε εκείνη την εποχή...Αναρωτιέμαι, γιατί έπρεπε να αλλάξουν όλα; Γιατί θελήσαμε να απομακρυνθούμε σαν άνθρωποι ο ένας απο τον άλλο με το κομπιούτερ; Γιατί, δεν κοιτάνε πλέον ορισμένοι άνθρωποι ο ένας τον άλλο στα μάτια; Γιατί ψάχνουμε να καρφώσουμε το μαχαίρι όταν δεν χωνεύουμε κάποιον ή όταν ζηλεύουμε την επιτυχία του; Έχετε αναρωτηθεί ποτέ, γιατί; Που είναι εκείνα τα ωραία χρόνια μας; Μου λείπουν πάρα πολύ...Όπως μου λείπουν και οι άνθρωποι που γνώρισα τότε...Διότι, άξιζαν! Ήταν άνθρωποι με Α κεφαλαίο...Ήταν άνθρωποι, με συναίσθημα και ευαισθησίες...Δεν θέλησαν ποτέ, να κάνουν κακό σε κάποιον, και ζούσαν με βάση τις αξίες τους...Αλήθεια, που είναι αυτοί οι άνθρωποι; Γιατί χάθηκαν; Και το κυριότερο, αν και υποτίθεται ότι <δίδαξαν> στους νεότερους την αγάπη, οι νέοι σήμερα, δεν έχουν καμία σχέση με τα χτεσινά παιδιά...Οι νέοι του χτες, ήταν παράδειγμα προς μίμηση, οι τωρινοί, το εντελώς αντίθετο...Θέλεις να τους πιάσεις, και να τους δώσεις χαστούκια, το λιγότερο...Όχι, δεν φταίνε πάντα οι γονείς...Φταίνε οι χαρακτήρες...Διότι, αν βάλουμε δυο άτομα σε μια κατάσταση, θα αντιδράσουν εντελώς διαφορετικά...Οι νέοι του χτες με ωριμότητα, οι νέοι του σήμερα, με ανωριμότητα...Και δυστυχώς, αυτό δεν αλλάζει...Διαιωνίζεται...Εν πάση περιπτώση, είναι καιρός πιστεύω, να κάνουμε όλοι μας ενα μεγάλο άλμα στο παρελθόν, όχι για να χάσουμε τα σημερινά μας μεγαλεία! Αλλά για να διδαχτούν ορισμένοι, απο αξέχαστους άξιους ανθρώπους...Διότι, τότε υπήρχε ειλικρίνεια μεταξύ μας...Υπήρχαν ισχυροί δεσμοί...Μόνο που σήμερα, εξαιτίας προσωπικών ή άλλων συμφερόντων, δεν υπάρχει πλέον...Με ολέθριες συνέπειες...Άν μπορούσα να επιστρέψω στο παρελθόν, θα το έκανα. Αν μπορούσα να πάω στο μέλλον, πάλι θα το έκανα...Το παρόν δεν το θέλω όμως...Γιατί, ειλικρινά σας μιλάω, ντρέπομαι που είμαι Ελληνίδα, για λογαριασμό, άλλων...Ντρέπομαι για την σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα...Ντρέπομαι για τους νέους οι οποίοι ελάχιστοι αξίζουν...Ντρέπομαι για όλους όσους συναναστρέφομαι...Ξέρετε γιατί; Ποτέ δεν θα φτάσουν, ούτε καν, στα χνάρια των νέων της δεκαετίας του ΄80...Και αυτο, επειδή έπαψε να υπάρχει η κατάθεση ψυχής...Και όταν όλοι προχωρούν με ύπουλο σκοπό, πάντα προς όφελος τους, πέφτουν στα μάτια μου...Και είναι κρίμα, γιατί υπάρχουν άνθρωποι με πολλές δυνατότητες...Αλλά τι να το κάνεις, αν είναι κενοί απο αισθήματα; Και όταν ο εγωισμός είναι υποκινητής των πάντων, ενα είναι σίγουρο...Οποιαδήποτε επιτυχία θα είναι πρόσκαιρη...


- Στείλε Σχόλιο


18 Σεπτεμβρίου 2018, 21:48
Πως καταλαβαίνεις έναν καλό άνθρωπο...
Δημοσιογραφία  

Υπάρχουν κάποια βασικά στοιχεία, τόσο στο χαρακτήρα ενός ανθρώπου, όσο και στο πρόσωπο, τα οποία, όσο και αν προσπαθήσει κάποιος να τα αντιγράψει, δεν αλλάζουν...Όσον αφορά το χαρακτήρα, ένας καλός άνθρωπος φαίνεται, απο το πόσο πολύ αγαπάει το συνάνθρωπο του, ώστε να τον σέβεται ανα πάσα στιγμή, και να προσπαθεί με όλο του το είναι, να τον κάνει ευτυχισμένο, ακόμα και εις βάρος της προσωπικής του ευτυχίας...Είναι ελάχιστοι οι άνθρωποι, οι οποίοι βάζουν το συνάνθρωπο, πάνω απο τον εαυτό τους, και τις ανάγκες τους...Είναι ελάχιστοι οι άνθρωποι, οι οποίοι αφιερώνουν προσωπικό χρόνο, ακόμα και όταν δεν υπάρχει, κάπου ξεκλέβουν, ώστε να είναι κοντά σε κάποιον άλλο ο οποίος τους έχει ανάγκη, τον ακούνε χωρίς διακοπή, και βλέπουν πίσω απο την επιφάνεια...Είναι οι λεγόμενοι, άνθρωποι καρδιάς...Ένα άλλο χαρακτηριστικό, το οποίο δεν αλλάζει με τα χρόνια, είναι το βλέμμα και τα μάτια...Όσο πιο καθαρό βλέμμα, τόσο καθαρά μάτια...Και δεν φοβούνται να σε κοιτάξουν κατάματα...Ο καλός άνθρωπος βέβαια, καλό δεν έχει, λένε...Καιρός να αντιστραφούν οι όροι...Και να πάρουν όλοι, αυτό που τους αξίζει...


- Στείλε Σχόλιο


18 Σεπτεμβρίου 2018, 21:26
Στον Αυγουστίνο μου...Αφιερωμένο...
Μουσική  

https://youtu.be/qyDKMU7Ax1o


- Στείλε Σχόλιο


18 Σεπτεμβρίου 2018, 21:13
Αυγουστίνος Ρεμούνδος.
Θέατρο  

https://youtu.be/Q_j3FF84V_s


- Στείλε Σχόλιο


18 Σεπτεμβρίου 2018, 17:52
Μια απλή διαπίστωση...
Δημοσιογραφία  

Ορισμένοι απο σας, διαλέγετε το ίντερνετ και το fb, ώστε να ψάξετε και να μάθετε κάποια πράγματα για ανθρώπους, ή οτιδήποτε άλλο...Έχετε όμως σκεφτεί, πόσο λάθος κάνετε; Υπάρχει η παραπληροφόρηση, ειδικά, όταν πρόκειται για άτομα τα οποία δεν έχουν καμιά σχέση με ίντερνετ και fb. Άλλωστε, οι επιτυχημένοι άνθρωποι, δεν ασχολούνται με αυτά, και λέω επιτυχημένοι, διότι είναι βαριά λέξη, και τίμια! Βλέπετε, όλο και λιγότεροι άνθρωποι, πετυχαίνουν στη ζωή, χωρίς ξένες πλάτες, και χωρίς να πατάνε επι πτωμάτων...Δυστυχώς, αυτό σημαίνει, ότι όλο και περισσότεροι είναι στο fb ή κάπου αλλού, σε κάποιο δίκτυο, προκειμένου να περάσουν την ώρα τους, ή να σχεδιάσουν κάποια κομπίνα εις βάρος κάποιου ανθρώπου, ο οποίος, σημειωτέον, δεν έχει ιδέα, ότι του σκάβουν το λάκκο...Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις, όπου το ίντερνετ με την παραπληροφόρηση του γενικότερα, έχει κάνει άνω κάτω, τις ζωές αρκετών συνανθρώπων μας...Και τι κάνουμε εμείς οι υπόλοιποι για αυτό; Διότι, αυτό μπορεί να συμβεί στον καθένα μας, σε σένα, σε μένα, στον συγγενή σου, στο φίλο σου...Γνώμη μου είναι, ότι πρέπει να ενημερώσουμε την αστυνομία και τους συγκεκριμένους ανθρώπους, ώστε να λάβουν τα μέτρα τους...Μου έχει τύχει, να δω στο ίντερνετ, διάφορες φωτογραφίες συγγενών και φίλων μου, οι οποίες, έχουν κάτι παράξενο...Είναι, σα να έχουν κάνει κάποιοι, αντιγραφή και επικόλληση, στη φωτογραφία ενός ατόμου, είτε μαζί με άλλους ανθρώπους, άγνωστους προς εκείνον, είτε σε άσχετα τοπία...Και αυτό είναι πολύ σοβαρό, αν λάβουμε υπόψη, ότι υπάρχουν και εκβιαστές σε αυτόν τον κόσμο, αλλά και τυποτένιοι άνθρωποι, οι οποίοι, μη έχοντας καταφέρει κάτι στη ζωή τους, χρησιμοποιούν άλλους ανθρώπους, προκειμένου να ανέβουν γενικώς...Αυτό δεν είναι κάτι νέο, θα μου πείτε, το γνωρίζετε, τι κάνετε όμως, όλοι εσείς; Γιατί δεν μιλάτε; Μήπως σας εκβιάζουν και σας; Γιατί να μην μιλήσετε αν δείτε ή ακούσετε κάτι, το οποίο πιθανόν να μην ισχύει; Η αντιγραφή και επικόλληση όμως, δεν σταματά εκεί, όπως επίσης πιθανόν να γνωρίζετε...Μπορεί να μην έχετε καθόλου fb, και να υποκλέψουν στοιχεία σας, προφανώς οι εχθροί σας, γιατί όλοι έχουμε, μην λέτε ψέματα, και να φτιάξουν ενα προφίλ εν αγνοία σας με όλες τις συνέπειες...Αλλά και στην περίπτωση που έχετε, πολύ πιθανόν να κάνουν copy paste απο άλλες συζητήσεις, και να τις προσθέτουν σε άγνωστα άτομα, τα οποία εσείς δεν γνωρίζετε καν στο fb ως φίλους...Ή μπορει να προσθέσουν και άλλα άτομα σε μια συζήτηση με κάποιον της αρεσκείας σας εκεί, ώστε να αποτρέψουν μια φιλία, μια συνάντηση, μια σχέση, με κάποιον που αξίζει! Μόνο και μόνο, επειδή είναι ανάξιοι, να το πετύχουν αυτό...Αλλά τι μπορεί να κάνει κανείς, όταν συμβεί κάτι ανάλογο; Είτε να μιλήσει ανοιχτά για το θέμα, είτε να κάνει μήνυση κατ αγνώστου, προκειμένου να τον αφήσουν στην ησυχία του...Το θέμα είναι, η αστυνομία, τι κάνει; Θα μου πείτε, ποιον να πρωτοπαρακολουθήσει...Σωστά, είναι και αυτό...Το θέμα είναι, να παρακολουθούν τα σωστά άτομα, και όχι να τους διαφεύγουν οι αληθινοί εγκληματίες! Διότι πολλές φορές τα φαινόμενα απατούν, δεν είναι λίγα τα λάθη που έχουν γίνει, επειδή κανείς δεν έδωσε σημασία στη λεπτομέρεια! Αλλά ποια είμαι εγω να μιλήσω, έτσι; Ή εσύ, ή κάποιος άλλος...Μήπως τελικά, πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας; Μήπως πρέπει, να πάψουμε να εξαρτώμαστε απο το ίντερνετ γενικότερα; Μήπως πρέπει, αν θέλουμε να μάθουμε κάτι για κάποιον, να ρωτήσουμε τον ίδιο; Αλήθεια, γιατί δεν ρωτούν οι περισσότεροι; Μήπως επειδή τους βολεύει μια συγκεκριμένη πληροφορία, και ας είναι ψέμα; Μα τότε, δεν θα πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη σε κανένα! Ούτε καν στο συγγενή μας! Σωστά; Επίσης, κάτι άλλο που έχω διαπιστώσει, είναι το εξής...Επανέρχομαι στο φλέγον θέμα κάποιου, ο οποίος δεν χωνεύει εναν άνθρωπο! Και προσπαθεί με κάθε τρόπο, να διαστρεβλώσει την αλήθεια του...Έχετε ακούσει για ανθρώπους οι οποίοι μιμούνται τους άλλους; Αυτό μπορεί να σημαίνει, ότι μιμούνται απο τη φωνή, μέχρι τον τρόπο ζωής τους, για να μην πω για την αντιγραφή προσώπου και σώματος! Που αποσκοπούν όλα αυτά, αν ο άλλος δεν έχει όφελος απο σένα; Ειδού η απορία! Και όμως, έχει συμβεί και αυτό! Να μιμηθεί κάποιος, εναν άνθρωπο, προκειμένου να κερδίσει κάτι, το οποίο σε άλλη περίπτωση, δεν θα κέρδιζε ποτέ! Και καλά, ο απατεώνας, οι άλλοι που τον βλέπουν, γιατί δεν μιλάνε; Τι όφελος έχουν και αυτοί; Χρήματα; Δόξα; Ένας Θεός ξέρει, τί...Μήπως θα έπρεπε η αστυνομία να το ψάξει λίγο; Διότι, αν τίθεται και θέμα εκβιασμού, τότε είναι σοβαρότερα τα πράγματα! Δηλαδή, αν κάποιος έχει πέσει θύμα εκβιασμού, είναι πολύ πιθανό να μη μιλάει, για αυτό το λόγο! Είναι καιρός νομίζω, κάποιος απο μας να κάνει το πρώτο βήμα...Να πει την αλήθεια στην αστυνομία, αν δει ότι συμβαίνει κάτι σοβαρό...Διότι, η υποκλοπή προσωπικών δεδομένων, αλλά και αντιγραφή πάσης φύσεως υλικών, είναι ποινικό αδίκημα...


- Στείλε Σχόλιο


07 Σεπτεμβρίου 2018, 17:17
Στη μνήμη του γιού μου...
Ποίηση  

Σαν σήμερα γεννήθηκες, μα δεν έμελλε να ζήσεις.

Ο Θεός, ήξερε καλύτερα απο μένα, γιατί...

Θυμάμαι, ότι ορκίστηκα να εκδικηθώ

το θάνατο σου.

Μα το έκανε η ζωή, για μένα!

Θυμάμαι, ότι θύμωσα με το Θεό

τόσο, ώστε δεν ξαναπήγα στην εκκλησία...

Μα αυτό ήταν για λίγο...

Η ίδια η ζωή, και ο Θεός, μου έδωσαν 

τις απαντήσεις που ζητούσα...

Γιατί, γιατί, γιατί...

Πέρασαν χρόνια και άναβα πάντα τέτοια μέρα

μια λαμπάδα στη μνήμη σου...

Άλλωστε, ήταν το μόνο που μπορούσα να κάνω...

Ένα χρόνο μετά το θάνατο σου

είδα ενα όνειρο, σημαδιακό, και αληθινό...

Είδα ενα παιδάκι να τρέχει προς εμένα

κρατώντας στα χέρια του λουλούδια...

Δεν ήταν πάνω απο 5 χρονώ...

Με αγκάλιασε και μου είπε τα εξής λόγια

στον ύπνο μου, πάντα...

<Μαμά, είμαι καλά, ζήσε για μένα>...

Ήταν σημάδι απο το Θεό...

Ήξερα ότι ήσουν καλά, κοντά του...

Το ήξερα, για αυτό, έκανα ότι με φώτισε ο Θεός...

Σηκώθηκα, και έζησα...

Και ζω ακόμα!

Έκανα τη θλίψη μου γέλιο

την καρδιά μου πέτρα...

Όχι όμως απέναντι στον πόνο τρίτων...

Στα επόμενα χρόνια, συνειδητοποίησα

πόσο καλό μου έκανε ο θάνατος σου...

Όχι, δεν είναι όπως ακούγεται...

Απλά, εκει που ήμουν παιδί

ξαφνικά ενηλικιώθηκα...

Εκεί που ήμουν αδύναμη

ξαφνικά, απέκτησα μεγάλη δύναμη...

Εκεί που νόμιζα ότι όλα τελείωσαν

μια φωνή μου είπε, προχώρα, εγω είμαι εδω...

Ο Θεός...

Η απάντηση του Θεού...

Δεν λέω ότι δεν λυπόμουν

μέχρι να μάθω την αλήθεια...

Έκανα τα πάντα να τη μάθω...

Απλά, ξέρεις κάτι;

Πάντα θα μου λείπεις

πάντα θα είσαι στην καρδιά μου...

Όμως, και εσύ θα ήθελες να ζήσω

και εσύ θα ήθελες να είσαι περήφανος για μένα, μια μέρα...

Και έζησα τη ζωή μου, στη μνήμη σου...

Κάνοντας οτιδήποτε μπορούσε να θεωρηθεί, αγάπη...

Γιατί μέσα απο σένα, έμαθα τη λέξη αγάπη...

Εσύ μου έδωσες το κίνητρο να συνεχίσω στη ζωή...

Εσύ με ώθησες να μάθω...

Και αν ποτέ δεν στο είπα, παιδί μου

είμαι σίγουρη ότι ξέρεις...

Η αγάπη μου για σένα, θα περάσει στην αιωνιότητα...

Είμαι περήφανη και τυχερή που σε γνώρισα...

Έστω για λίγο...

Και η ανάμνηση σου, δεν είναι πλέον πόνος...

Είναι χαρά...

Ήθελα να ήσουν εδω για να σου πω

πόσο σ΄αγαπώ...

Ήθελα να ήσουν εδω, για να σου πω, τα κατάφερα!

Ναι, προχώρησα, παιδί μου...

Προχώρησα, τότε, και τώρα και θα συνεχίσω να προχωράω...

Ότι και αν συμβεί, με όποιο κόστος...

Εσύ, θα είσαι η πηγή της έμπνευσης μου...

Η αέναη χαρά μου...

Η ξεχωριστή μου εμπειρία...

Και κάνω μόνο μια ευχή...

Όταν γεράσω, και <φύγω>

να συναντηθούμε...

Και τότε, δεν θα μπορέσει να μας χωρίσει κανείς...

Σ΄αγαπώ πολύ, αγόρι μου...

Να΄σαι καλά, στα χέρια του Θεού...

Υ.Γ. <Όσο ζει ένα αγαπημένο μας πρόσωπο στην καρδιά μας, ποτέ δεν πεθαίνει>...


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


06 Σεπτεμβρίου 2018, 16:34
Τα πλήκτρα, έχουν χρόνια να ακουστούν...
Σκέψεις  

Αναζήτησα, στον ήχο μιας κιθάρας

το αγαπημένο πρόσωπο σου...

Θυμήθηκα τα νιάτα μας, σαν χτες

κλεινοντας τα μάτια μου...

Και συνειδητοποίησα, ότι το πιάνο μου αράχνιασε

δεν έχει ακουστεί νότα, χρόνια τώρα...

Τα πλήκτρα, δεν μπορώ να τα αγγίξω

γιατί τα <αγκάλιασα> μια άλλη εποχή...

Και θυμάμαι κάθε σου λόγο

κάθε σου πράξη, κάθε σου όνειρο...

Τα μοιραζόσουν τα όνειρα σου, μαζί μου...

Δεν έμελλε να είμαστε μαζί...

Σε είχα όμως πάντα, στην καρδιά μου

και σε <έβλεπα>, σε κάθε τι που σε θύμιζε...

Αλλά, δεν ήταν εσύ...

Κανείς ποτέ, δεν θα είναι, εσύ...

Κανείς ποτέ, δεν θα σου μοιάζει...

Ήθελα να παίξεις για μένα

το ομορφότερο τραγούδι σου...

Εκεί, στην παλιά γειτονιά που γνωριστήκαμε

και σφράγισε τη ζωή μου...

Ήθελα, να ακούσω τον ήχο της κιθάρας σου

και μόνο τότε, θα άκουγες τα πλήκτρα μου...

Το δικό μου ήχο, δεν θα τον ξεχνούσες ποτέ...

Γιατί προηλθε απο μεγάλη χαρά...

Και σώπασε, αμέσως μετά...

Μου λείπεις εσύ και η κιθάρα σου...

Μου λειπουν τα χρόνια μας...

Αυτά που δεν θα γυρίσουν ποτέ...

Για μια αγάπη ανεκπλήρωτη

που δεν είδε ήλιου φως...

Καταδικάστηκε, πριν καν αρχίσει...

Μα θέλω να σε θυμάμαι

όπως ακριβώς ήσουν...

Η μεγάλη αγάπη της ζωής μου...


- Στείλε Σχόλιο


04 Σεπτεμβρίου 2018, 21:15
Ήθελα μόνο να σε δω...
Αλήθειες.  

Ακόμα να σε δω...Τι έγινες; Γιατί δεν ήρθες; Γιατί κρύβεσαι απο μένα και το πεπρωμένο; Μα δεν το βλέπεις; Γεννηθήκαμε να είμαστε μαζί...Εγώ και εσύ, ίσον ένα...Και περνάνε τα χρόνια χωρίς εσένα...Και είμαι εκεί, στο θέατρο , περιμένοντας να σε δω...Μα δεν σε είδα...Που είσαι; Για σένα είμαι εκεί...Νομίζεις, θα ξεκινούσα πάλι κάτι, γνωρίζοντας ότι δεν θα βγει πουθενά, αν δεν είχα στο μυαλό μου εσένα; Πως να ξεχάσω το άλλο μου μισό; Μπορεί να πέρασαν χρόνια, αλλά σε θυμάμαι ακόμα...Θυμάμαι το χαρακτήρα σου...Θυμάμαι τα όνειρα που έκανες...Θυμάμαι, τα ποιήματα που σου έγραψα και δεν τα διάβασες ποτέ...Αυγουστίνε μου...Το σώμα μπορεί να αλλάζει, ο χαρακτήρας ποτέ...Και εγώ είμαι καλύτερη απο πριν...Και εσύ, ο ίδιος που γνώρισα...Ήσουν, είσαι και θα είσαι, η αγάπη μου...Μια ολόκληρη ζωή χωρίς εσένα...Πόσο να περιμένω; Γιατί δεν ήρθες; Σε περίμενα...Πάντα θα σε περιμένω...Αγάπη μου...


- Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Συγγραφέας
andikostas
Αντιγόνη
συγγραφέας-ποιήτρια-δημοσιογράφος-ηθοποιός.
από ΑΙΓΑΛΕΩ
44 ετών



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/andikostas

Η καρδιά, έχει πολλούς τρόπους έκφρασης...Ελάχιστοι όμως, οδηγούν στο πεπρωμένο που λέγεται αγάπη...Δεν χρειάζεται να εναποθέτεις τις ελπιδες σου στον άγνωστο κόσμο του τυφλού παρατηρητή...Αντίθετα, αν αποφασίσεις να ταξιδέψεις, μέσα απο την ποίηση, τη λο






Tags

ΑΛΗΘΕΙΕΣ Αλήθειες Αλήθειες. Αναζήτηση Δημοσιογραφία ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ Ευχές Θέατρο ΜΟΥΣΙΚΗ Μουσική ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ Οι φίλοι μας τα ζώα. Οικογενειακά. Ποίηση ΠΟΙΗΣΗ ποίηση Σκέψεις Σκέψεις.




Επίσημοι αναγνώστες (2)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης