αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
ΠΟΙΗΜΑΤΙΚΑ
31 Ιανουαρίου 2019, 22:56
ΚΑΠΝΟΙ
ποίηση  

Κρατώ σφιχτά τα σύννεφα. Τα αγκαλιάζω χώνομαι μέσα τους περνώ από σάλα σε σάλα από σύννεφο σε σύννεφο συναντώ τα μικρά αγγελάκια που τους αλλάζουν τα χρώματα τους για να τα προφυλάξουν  απ τη μανία της καταστροφής .

Με τα πέτσινα χαλινάρια τα οδηγούν αργά ελαφρά στις χαμηλές βουνοπλαγιές χαϊδεύουν τα δένδρα τους θάμνους παίρνουν τις μυρωδιές απ τη ρίγανη και το θυμάρι.

Αγκαλιά με τον ήλιο  τραγουδούν  τα λουλούδια

Τα πουλιά τρυπούν τα σύννεφα παίζοντας χαρούμενα.

Προσπαθώ να γεμίσω το τσουβάλι που κουβαλώ με αφράτα σύννεφα προσπαθώ να βάζω μέσα πολλά μα πάρα πολλά.

Στολίζω με αυτά τα ρούχα των παιδιών τις απόκριες γεμίζω κρυφά τις καρδιές με ελπίδες και προσμονές ιστορώντας παραμύθια για τους ήρωες τις νεράιδες τους ολύμπιους θεούς.

Τον Άρη το Διγενή  την Υπατεία.

Τα σύννεφά μας διαθέτουν μνήμη και μέσα στις πτυχές τους υπάρχουν κρυμμένα σε συνέχειες τα γεγονότα που οι ηρωικές μορφές της αφήνουν την ιστορία τους να φυλαχτεί.

Τα σύννεφα συνομιλούν με τα κύματα της θάλασσας με τα μεγάλα γυαλιστερά όστρακα ανταλλάσει τις μυρωδιές των δένδρων τα μυστικά των ανθρώπων τα τιτιβίσματα των πουλιών.

Κι όμως τι είναι αυτό που γεννά προσμονές κι εκρήξεις τι είναι αυτό που πονά τον πλανήτη λερώνει τα νερά κάνει το φαγητό λίγο οι καπνοί να γεμίζουν τα μάτια μας και αυταρχικά πεθαίνουν τα όνειρα.


- Στείλε Σχόλιο


31 Ιανουαρίου 2019, 13:11
Βλέπω
ποίηση  

Τα μάτια βλέπουν το παρελθόν και θυμούνται το μέλλον. Καθώς τα αισθήματα φτιάχνονται με φοβερό τρόπο μιας και τσαλαπατούνται όλες οι ανθρώπινες αξίες και ανάγκες.


- Στείλε Σχόλιο


22 Ιανουαρίου 2019, 21:53
Γράμμα
ποίηση  

22/01/2019

Άγιος Βασίλης

Βόρειος Πόλος

Λάφυρα από τα λόγια σου πήρα, στη λάμψη των ματιών σου περπάτησα, σε δρόμους αναπάντεχους ριψοκίνδυνους θολούς. Χρυσοπίκυλα στολίδια κρεμασμένα στα κλαριά οι ελπίδες.


Λεπτή στρώση πάχνης στο δροσερό χορτάρι στα φύλλα της λεμονιάς απαλά ακουμπά παγωμένος ο αέρας. Τα παιδικά μάτια δεν πήραν δόρο στο δρόμο που βρέθηκαν η πείνα κατοικεί στο δισάκι τους και το κρύο παγώνει τα άκρα τους.


Έχασα το μπαμπά μου και τη μαμά μου όταν πλυμήρισε η βάρκα περπάτησα νύχτα να φτάσω μακριά από τη φωτιά του πολέμου που καίει την πατρίδα μου αλήθεια ποιος έβαλε τη φωτιά;

Η φτώχεια απλώνετε σαν επιδημία λιώνει τον κόσμο, τα σχολεία τα νοσοκομεία κλείνουν.Το καινούργιο μου ποδήλατο έσπασε όταν από το βομβαρδισμό το πλάκωσε ο τοίχος του σπιτιού μας.

Μπάρμπα Βασίλη φέρε μου:

1 Ένα καινούργιο ποδήλατο

2 Ένα πατίνι

3 Μερικά παζλ

Με αγάπη,

Το όνομά σας


- Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
anestis12
Anestis
από ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/anestis12

ΠΟΙΗΜΑΤΑ






Tags

Αλλαγές νότες ρομαντικές ποίηση Σκέψεις Τραγούδι




Επίσημοι αναγνώστες (2)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης