αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
ΠΟΙΗΜΑΤΙΚΑ
28 Δεκεμβρίου 2017, 10:33
Αιώρηση
ποίηση  

Πες μου και τα υπόλοιπα αυτά που τα λες

 και δεν ακούγονται.

Κράτα τα μυστικά σίγουρα.

Δείξε τα με κυρτούς καθρέφτες. 

 

Μακρόστενες φιγούρες ακουμπισμένες

στην κορφή του λόφου. 

Τις βλέπουμε από κάτω δίπλα στα δένδρα

που ξεχωρίζουν στην κορυφογραμμή.

Κινούνται ακατάπαυστα παραμορφώνουν το βλέμμα.

 

Στις πτυχές της καμπαρντίνας τους

 καρφωμένα τα γράμματα των πεθαμένων.

Χρήσιμα μόνο στους ζωντανούς

κι αυτή κρεμασμένη στον ξύλινο καλόγερο. 

Άδεια κενή. 

 

Το σώμα παγωμένο, 

κοιτούν τα μάτια την πλάση ως τον ορίζοντα

και γλυκά κουνούν τα βλέφαρα 

καταπίνουν την ακινησία.

 

Τρέμουν στο διαχωρισμό της μέρας 

από τη μέρα του σκοτεινού από τη νύχτα. 

Ντυμένος τον ανήξερο παγώνω, 

το κορμί δε σαλεύει μπρός τον ήλιο.

 

Κι αυτός ξηγά τα ανεξήγητα 

τα μπερδεμένα στις άχνης τον κόκκο, 

το απόσταγμα της θύμησης. 

Αυτό που τριγύρω του διαβαίνουμε

περνούμε και ξαναπερνούμε 

κι όλο σε λάθος στάση χτυπάμε το κουδούνι.

 

Στην ουσία του δε στεκόμαστε

δειλιάζουμε να πιάσουμε τα καρφιά 

δεν δοκιμάσαμε να τα βάλουμε σωστά

ούτε μια φορά.

Και η φωτιά με τις φλόγες τις

ίδιες όπως ο καθρέφτης ο κυρτός.

 

Μέταλλο κρύο στιλπνό ανοξείδωτο

προορισμένο να ζήσει,

οι χαραματιές του ανεξίτηλες

τις καταφέρνει ο άνεμος η βροχή

η ηλιαχτίδα που δεμένη κόμπο με τα κίτρινα στάχυα

στήνει χορό στην άκρη του σύννεφου

και ταξιδεύουν πέρα στις καρδιές των ανθρώπων.

 

Ρωτούν να μάθουν πως θα είναι η ζωή αύριο

χωρίς εκμετάλλευση. 

Αλλαγές που μπορεί να φανταστείς

να τις σκιαγραφήσεις με τη σκέψεις


- Στείλε Σχόλιο


17 Δεκεμβρίου 2017, 00:34
Το διάλυμα
ποίηση  

Αξεπέραστο το χαμόγελο ήρεμο το βλέμμα

Το μίσος είναι κρυμμένο στην απέχθεια

Η συνάντηση άκαρπη

Το χαμόγελο αξεπέραστο το ύφος κρύο

Η καρδιά απόμακρη κρένω  τη σιωπή

Χάνω το παιχνίδι χάνουν το παιχνίδι

Ένας αναβρασμός διάλυσης

Πικρό το διάλυμα της καρδιάς

Στυφό το στόμα η γεύση τσαλακωμένη.

ένα πουλί πετά σε μακρινό ταξίδι.

Ζει στο απέραντο χάος

Φυλακισμένος στο απέραντο

Κατοικεί σε καρδιές και τραγουδιέται

Σιγανά.

 

Τα καράβια στα μακρινά τους ταξίδια ιδρώνουν

Αγκομαχούν οι μηχανές τους κουρασμένες  

Κι ο λοστρόμος παρέα με το ναύτη

Κοιτούν τα άλμπουρα παρατηρούν το πέταγμα των γλάρων

χαϊδολογούν τα σιδερένια  σκαριά τους

ανεβοκατεβαίνουν στο ρυθμό των κυμάτων.

Αν το νερό σκεπάσει τα λάθη και ησυχία επικρατήσει

Τα κύματα θα συνεχίσουν να πάλλονται  


- Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
anestis12
Anestis
από ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/anestis12

ΠΟΙΗΜΑΤΑ






Tags

Αλλαγές νότες ρομαντικές ποίηση Πεζό Σκέψεις Τραγούδι




Επίσημοι αναγνώστες (2)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης