MusicHeaven blog Blogs

Home

27 2008, 11:29
, .


Τι κοιν μπορε να χουν λα τα παραπνω;

χουν πς δεν χουν.

Συνεχζοντας λοιπν στο φος του προηγομενου πστ, δεν γνεται να μην αναφερθ και σε σπουδαους συνδελφους, βλπετε ταν κνεις ΚΑΤΙ ντας νας ΑΓΝΩΣΤΟΣ, κολακεεσαι βλποντας τι ΚΑΠΟΙΟΣ ΓΝΩΣΤΟΣ υπρξε συνδελφος σου. λλο ββαια το τι αυτς ο ΓΝΩΣΤΟΣ εχε την εξυπνδα να αφσει αυτ το ΚΑΤΙ ταν πρεπε να γνει δισημος μσα απ τη δουλει του…λεπτομρειες, σημασα χει τι με βαθει συγκνηση δηλνω συνδερφος με,

τον Πρεδρο Μο. τσι εναι, ο Μο δολεψε σαν βοηθς-βιβλιοθηκριος στο Πανεπιστμιο του Πεκνου και αυτ τα εξηγε πιστεω λα. Βιβλιοθηκριος ταν ο νθρωπος και Πολιτιστικ Επανσταση θα’κανε, στην τελικ αν θλανε Πολεοδομικ Επανσταση ας βζανε μηχανικ. Στο δρμο που χραξε λοιπν ο σντροφος-βιλιοθηκριος, τι στα κομμτια στην Ελλδα ζω δε θα γνω και εγ κπου Πρεδρος, Διευθυντς στω στην ξευτλα γενικς γραμματας (κατ προτμηση παρακαλ στο Υπουργεο Πολιτισμο);

Στην αντπερα χθη, βρσκεται η κυρα Λρα Μπος, η σζυγος του Τζρτζ Μπος του νετερου, του Προδρου των ΗΠΑ αν σας λει κτι. Η γλυκτατη αυτ κυρα μλιστα δολευε σε βιβλιοθκη Δημοτικο Σχολεου (!) ταν γνρισε τον μλλοντα σζυγο της. Μα την αλθεια δεν ξρεις τι να πρωτοθαυμσεις πια στους Αμερικανος, χουν προνοσει για σχολικς βιβλιοθκες και βιβλιοθηκαρους για τα Δημοτικ, απστευτο! Τελικ το αμερικνικο σστημα παιδεας εναι μοναδικ, προσφρει τα πντα εκτς απ παιδεα.

Και επειδ δεν γνεται να αφσουμε και την αρχαα Ελλδα απ’ξω (θα χαλσει η μαγι) δεν γνεται να μην αναφερθ και στον αρχαο και πρτο διδξαντα συνδελφο τον Δημτριο τον Φαληρα. Ξακουστς Αθηναος φιλοφος (εδ που τα λμε οι μισο αρχαοι Αθηναοι ταν φιλσοφοι και οι λλοι μισο πολιτικο) τον οποο κανε μεταγραφ στην ανερχμενη Αλεξνδρεια ο Πτολεμαος ο Α’ το 297 π.Χ. Ο νθρωπος αυτς υπρξε και εμπνευστς και αρωγς για την δημιουργα της περφημης Βιβλιοθκης της Αλεξνδρειας και αποτλεσε πρτυπο για τον βιβλιοθηκριο-λγιο-γραμματικ-σοφ-νθρωπο των γραμμτων.

Respect για τον εξ’αρχαιτητας συνδερφο!

Ακμη δισημοι βιβλιοθηκριοι υπρξαν οι:

Giacomo Casanova-εμαστε ερωτικο νθρωποι τι να κνουμε τρα; Τολμ να πω σκτοι Καζανβες.

Jorge Luis Borges: πολ απλ στα βματα του Φαληρα

Lewis Caroll: Γιατ την Αλκη στη Χρα των θαυμτων μνο η ναρχη ευταξα που υπρχει στο μυαλ ενς βιβλιοθηκαρου μπορε να δσει,

Υπατα: δεν γινταν να μη ρξω τσι για το τλος και λγο ακμη Ελλδα, 4ο αινα μ.Χ.-πντα Αλεξνδρεια και με μια γοητευτικ, μυστηριδη γυνακα-φιλσοφο πως η Υπατα, γννημα-θρμμα του Μουσεου της Αλεξνδρειας και κορυφαα επιστμονας και δη μαθηματικς, να ακμη θμα του λογου θρησκευτικο φανατισμο, που πως επε και ο Elbert Hunnard

"Η Υπατα ταν να πρσωπο που χριζε την κοινωνα σε δο μρη:

αυτος που την θεωροσαν θαμα του φωτς

και αυτος που την βλεπαν σαν απστολο του σκτους."

μια ξεχασμνη φιγορα απ τη δνη του χρνου, αξζει τουλχιστον να υπρχει ως αναφορ και εικνα σε αυτ το ποστ.

Και λλοι πολλο ακμη.

Τρα επειδ νας εγκρδιος mprizomenos φλος μου κνει παρπονα για τα τερστια ποστ και επειδ για να εμαι και ειλικρινς βαριμαι να συνεχσω, τα υπλοιπα που γουστρω να γρψω περ βιβλιοθηκν επιφυλσσομαι για αργτερα.


12 -


21 2008, 19:22
Librarian Avengers


Η συχντερη ερτηση που μου κνει κανες ταν μθει τι εμαι βιβλιοθηκονμος (το βιβλιοθηκριος απορρπτεται ως παλιομοδτικη ορολογα στερομενη αναγκαας σοβαρτητας και λειψ κρους αφο δεν χει το συνθετικ –νομος) εναι«δηλαδ και τι κνεις βζεις τα βιβλα στα ρφια;» Αμ! Και τα ξεσκονζω κιλας, το καλτερο (συνοδευμενο και απ μια κποια περιφρνησις) «μα καλ τι κνατε 4 χρνια στη Σχολ;» Μαθαναμε να πλκουμε, να κνουμε σσσσσσστ…σκασμς εκε πσω…και να κατεβζουμε τσντες απ τον server της βιβλιοθκης. 

Εναι ανθρπινη αδυναμα, να θεωρε κανες τι αυτ που κνει εναι σπουδαο για την κοινωνα, σημαντικ και δσκολο συνμα, γιατ δνοντας αξα στη δουλει του δνει και αξα στον διο του τον εαυτ. Τενει να γνει σπνιο στις μρες μας να κνεις αυτ που γουστρεις και σο για το υποκριτικ και κατ βση σωστ «καμα δουλει δεν εναι ντροπ» ναι ντε πες το στην κοινωνα και εκε να δεις επαγγελματικ ρατσισμ του κερατ, μωρ θεωρεται και παραθεωρεται ντροπ να δουλεεις, σεκιοριτι, πωλητς, γκαρσνι, ντελβερι, καθαριστς, κλητρας γενικ εργτης - αυτ που λνε οι αμερικανο blue collar worker (πως εναι ο Homer Simpson). Βλπετε ο κορυφαος κοινωνικς ρατσισμς εναι ο εργασιακς ρατσισμς σε μια εποχ που η ερτηση «τι κνεις;» δεν αφορ την υγεα πς αισθνεσαι, αλλ τι επαγγλλεσαι ρε κριε, για να ξρουμε πς να σου φερθομε, πς να σε αντιμετωπσουμε και που να σε κατατξουμε-και αν δεν ισχει αυτ, μλλον εγ αντιλαμβνομαι την πραγματικτητα διαφορετικ. 

Το επγγελμα μου θεωρεται μεν «καθς πρπει», αλλ μτριου (μη πω και μικρο) κρους, καθς κανες βιβλιοθηκονμος δεν γινε πλοσιος-νομτυπα τουλχιστον- αλλ πως και να το κνεις το περικλεει η αρα του πνεματος. Μεταξ μας καλτερα θαταν το περκλειε και καλτερο μισθολγιο, αλλ το Υπουργεο Παιδεας δεν ασχολεται με ταπειν πργματα πως ο προπολογισμς των βιβλιοθηκν και τους μισθος του προσωπικο, εδ θα μου πεις δεν το κνουν για τα νοσοκομεα που εναι ζτημα ζως και θαντου με τις βιβλιοθκες θα ασχοληθον τρα; 

Και μως ρε παιδι, κπου εχα διαβσει τι δεκτης κουλτορας μιας κοινωνας εναι το πσες βιβλιοθκες και βιβλιοθηκριοι (δεν ντεξα λλο, αυτ το –νομος μου τη σπει) υπρχουν και εγ θα προσθετα και ποια η θση τους και η σημασα τους μσα στην κοινωνα, γιατ η παρξη απ μνη της δεν λει τποτα. 

Και για να ευλογσω και τα γνια μου (χι που δε θα τοκανα δηλαδ) ντας πιστς θιαστης του «πανεψε το σπτι σου γιατ θα πσει να σε πλακσει» να και να κειμενκι απ τους ομογλακτους αδερφος, τους librarian avengers, μια και λοι χετε πρει το Lower, δε σας πειρζει που δεν κνω τη μετφραση, 

Why you should fall to your knees and worship a librarian?

Ok, sure. We’ve all got our little preconceived notions about who librarians are and what they do.Many people think of librarians as diminutive civil servants, scuttling about “Sssh-ing” people and stamping things.

Well, think again buster.Librarians have degrees. They go to graduate school for Information Science and become masters of data systems and human/computer interaction. Librarians can catalog anything from an onion to a dog’s ear. They could catalog you.

Librarians wield unfathomable power. With a flip of the wrist they can hide your dissertation behind piles of old Field and Stream magazines. They can find data for your term paper that you never knew existed. They may even point you toward new and appropriate subject headings.

People become librarians because they know too much. Their knowledge extends beyond mere categories. They cannot be confined to disciplines. Librarians are all-knowing and all-seeing. They bring order to chaos. They bring wisdom and culture to the masses. They preserve every aspect of human knowledge.

Librarians rule. And they will kick the crap out of anyone who says otherwise.

Για την πλκα παραθτω το κειμενκι πως βγανει μσα απ’ αυτ τα σουρεαλιστικ αυτματα προγρμματα μετφρασης:

“Εντξει, ββαιος. λοι χουμε πρει στις μικρς προδικασμνες ννοις μας για ποιους οι βιβλιοθηκριοι εναι και τι κνουν.Πολλο νθρωποι σκφτονται τους βιβλιοθηκριους ως δημσιοι υπλληλοι υποκοριστικο, που αυτοβυθζουν για τους ανθρπους «Sssh-sssh-ing» και τα πργματα σφργισης.

Καλ, σκεφτετε πλι buster.Οι βιβλιοθηκριοι χουν τους βαθμος. Πηγανουν στη Σχολ για την επιστμη των πληροφοριν και γνονται κριοι των συστημτων δεδομνων και της αλληλεπδρασης ανθρπων/υπολογιστν. Οι βιβλιοθηκριοι μπορον να καταχωρσουν τποτα απ να κρεμμδι στο αυτ ενς σκυλιο. Θα μποροσαν να σας καταχωρσουν.

Οι βιβλιοθηκριοι χειρζονται το απροσμτρητη δναμη. Με να κτπημα του καρπο μπορον να κρψουν τη διατριβ σας πσω απ τους σωρος των παλαιν περιοδικν τομων και ρευμτων. Μπορον να βρον τα στοιχεα για το γγραφο ρου σας που δεν ξρατε ποτ υπρχων. Μπορον ακμη και να σας δεξουν προς τους νους και κατλληλους υπαγμενους ττλους.

Οι νθρωποι γνονται βιβλιοθηκριοι επειδ ξρουν πρα πολ. Η γνση τους επεκτενεται πρα απ τις μνες κατηγορες. Δεν μπορον να περιοριστον στις πειθαρχες. Οι βιβλιοθηκριοι λος-ξρουν και λος-βλπουν. Φρνουν τη διαταγ στο χος. Φρνουν τη φρνηση και τη πολιτισμς στις μζες. Συντηρον κθε πτυχ της ανθρπινης γνσης.

Οι βιβλιοθηκριοι κυβερνον. Και θα κλωτσσουν το crap απ καθνα που λει ειδλλως.”

Αυτ εναι που λνε, καμα σχση και αλθεια αυτ τα συστματα μεταγραφς πρα απ το να σπας πλκα με το να στλνεις κεμενα σε αγγλικ και να σου τα κνει αλαμπουρνζικα χρησιμεει και σε κτι λλο;

Απευθυνμενος λοιπν σε κατχους Proficiency μην πω και Diploma οι οποοι κατανοσανε το παραπνω κεμενο στην πρωττυπη αγγλικ χω να πω,

μα τι νομσατε δηλαδ, εμαστε και οι πρτοι μγκες στην πιτσα και αν πιστεετε τον μθο περ σχημων, ανραστων, γεροντοκορν βιβλιοθηκονμων (δεν μπορ που να πρει, η πλση εγκεφλου που μουκαναν στη Σχολ εναι πιο δυνατ ο –νμος υπερισχει) κοιτξτε τη διαφμιση αυτ και αλθεια πς το λεγε εκενη η παλι ταινα «το πρω μαθτρια και το βρδυ… librarian;» χι λτε; Για ρχτε κανα βλφαρο εδ,

Αυτ θα πει διαφμιση με ποψη και τρα που το βλπω, πρπει οπωσδποτε να βρω σε ποια βιβλιοθκη εργζεται το πρω η εξ’ Αμερικς ερτιμος συνδελφος, τσι για να συσφξουμε τους παραδοσιακος υπερατλαντικος δεσμος φιλας και να κουβεντισουμε διεξοδικ πνω στο Dewey Decimal Classification System

Και μιλντας για το Dewey και αφιερωμνο σε σους κνουν το ολθριο λθος να καθυστερσουν να φρουν βιβλο, μαρο φδι που τους φαγε, καθς στη γωνα της βιβλιοθκης παραμονεει ο Conan the librarian και «You don’t know the Dewey Decimal Classification System»;


video 

χι παζουμε, βασικ αρχ, στις βιβλιοθκες ΤΑ ΠΑΝΤΑ συγχωρονται, η καθυστρηση στην επιστροφ ενς βιβλου ΠΟΤΕ.


13 -


19 2008, 10:03
,


Αυτ το σκτσο θα μποροσαμε να το ερμηνεσουμε ως εξς, τα περιστρια εναι οι δημοσιογρφοι και το παιδκι που χσκει σαν τον χνο εμες οι τηλεθεατς. 

Μια λλη πολ πετυχημνη γελοιογραφα για το φοβικ σνδρομο των ΜΜΕ πει ως εξς, ρχεται ο νεοπροσληφθες παρουσιαστς στο κανλι και του κνουν μθημα… λοιπν το παν εναι ο φβος, χουμε ας πομε ζστη το δεκαπενταγουστο, το φαινμενο του θερμοκηπου μας απειλε, χουμε κρο το χειμνα, εμαστε αντιμτωποι με το φαινμενο ελ ννιο…κατλαβες; Κατλαβα, ξεκινει λοιπν να κνει το πρτο δελτο ειδσεων Κυρες και κριοι καλησπρα, σμερα η μρα ταν συχη, γαλνια, χωρς καννα ορατ σημδι ανησυχας, πως ταν και για τις ΗΠΑ η 10η Σεπτεμβρου 2001…

Το κακ πια εναι τι ο καιρς χει ενοχοποιηθε στα μτια, στη σκψη και στη συνεδηση μας, πρπει να φοβμαστε κτι που εναι απ τη φση του ναρχο, ανεξλεγκτο και δυναμικ.

Μα η καταστροφ του περιβλλοντος, η διατραξη της αρμονας της φσης, το φαινμενο του θερμοκηπου, το ελ ννιο, τα τσουνμι;

Ναι δε λω εναι και πρπει να εναι πηγς ανησυχας, προβληματισμο και δραστηριοποησης. Πιστεω μως τι απντηση λογικ σε λα αυτ πρπει να εναι ννοιες και πρακτικς πως εμπδωση της οικολογικς συνεδησης (εντξει αυτ η ννοια εναι τσο φορεμνη απ προεκλογικς εκστρατεες που ηχε τσο ειλικρινς σο η κθαρση, η διαφνεια η πταξη της γραφειοκρατας), η επκταση της πρσινης τεχνολογας (ολγον τι ουτοπικ γιατ πιο εκολα μπορε να καταστραφε ο πλαντης παρ να πσουν οι τιμς των μετοχν των πολυεθνικν), στην καθημεριντητα μας τλος πντων να εμαστε πιο φιλικο απναντι στο περιβλλον που μας περικλεει (μια καλ αρχ θαταν να μεταχειριζμαστε σαν τασκια τα τασκια και χι το δρμο, την παραλα τις τουαλτες, αλλ αυτ το λω γιατ με συμφρει καθς δεν καπνζω και δε θα χρειαστε να το κνω).

Απντηση παρλογη εναι η φοβικ υστερα, ο αταβιστικς τρμος απναντι στα φυσικ φαινμενα και η καταστραφολογα, πργματα που εκφρζονται με μελετημνες ατκες πως:

Η χρα μπανει στην κατψυξη, δπλα στον Μπρμπα Στθη και στα παγωτ φαντζομαι,

εμαστε αντιμτωποι με πρωτοφανς κμα κακοκαιρας, πως το 2003, το 1995, το 1987, το 1940, το 345 μ.Χ, αλθεια χουν υπψη τι σημανει αυτ η ρημδα η λξη «πρωτοφανς» και την πετνε τσι αλγιστα, καθσον ο Μπαμπινιτης το λει καθαρ: πρωτοφανς, -ης, -ες. επθετο. αυτ που γνεται συμβανει γα πρτη φορ \\ανθετο. συνθης- θα μου πεις ββαια τι σνηθες κμα κακοκαιρας πλττει τη χρα, δεν ακογεται τσο καλ, χνει στο αυτ που λνε και τι να κνουμε τρα AGB εναι αυτ,

ρχεται σιβηρικ ψχος, εδ μλιστα μια πολ δυνατ λξη με πολιτικ και σωφρονιστικ περιεχμενο! Σιβηρα κυρες και κριοι και νασου τα γκολαγκ με τους αντικαθεστωτικος, νασου θερμοκρασες -50 μη σου πω και -70, μωρ βλε και -100 τζμπα εναι, ρξε και λγο Ανατολικ Μτωπο με τζορα απ Στλινγκραντ και δεσε το γλυκ, Σιβηρα ante portas και μα εσαι μγκας ξεμτισε ξω ρε,

με αλυσδες στο Σνταγμα, δηλαδ το παγκσμιο κντρο πολιτισμο, ο ομφαλς της Γης και ο Κπος των Μακρων με το αινιο καλοκαρι πως εναι το Σνταγμα απαγορεεται δια ροπλου να αποκτσει 20 πντους χινι, γιατ θα διασαλευτε η οικουμενικ αρμονα και ακμη χειρτερα το DaCapo μη πω και λη η πλατεα Κολωνακου θα αποκλειστε. Το με αλυσδες στο Σνταγμα σημανει τι ο πολιτισμς φτνει πια στο τλος, η Πλις ελω και μετανοετε πριν να εναι πολ αργ!

εγ πντως απ’λα τα παραπνω πιο πολ φοβμαι το κινζικο βασανιστριο της τετριμμνης, κλασσικς και μοντονα επαναλαμβανμενης ορολογας που σου μνει και στο μυαλ, κοινς η παλι καλ κινδυνολογα με την οποα λοι μεγαλσαμε, δριμ ψχος\αποκλεισμνοι χωρς νερ, φς, κινητ τηλφωνα για 17η ημρα οι κτοικοι 150 ορεινν χωριν\στα λευκ ντθηκε η Αθνα\να σπρο ππλο τυλγει τα πντα\σφοδρ και ασταμτητη χιονπτωση\εντεινμενη κακοκαιρα\δελτο κτατων καιρικν φαινομνων εξδωσε η Πολιτικ Προστασα\χιοννθρωποι και χιονοπλεμοι στο κντρο της Θεσσαλονκης\στα νοσοκομεα διακομζονται εκτκτως αυξημνα κροσματα καταγμτων και ο βασιλις της χρηστης, κοιντοπης, διαφημιστικς πληροφορας κυρες και κριοι χιονζει, πως αποκλειστικ εμες και μνο εμες εχαμε προβλψει!

Εγ πντως, χοντας αδεισει το σοπερ-μρκετ της γειτονις εφοδιασμνος απ εβαπορ μχρι σκυλοτροφς, ακμη περιμνω με το δκαννο σπτι μου τις πολικς αρκοδες, που θα’ρθουν δε γνεται να μην ρθουν, αφο το επε στην τηλεραση.


10 -


16 2008, 10:52



Ρε μνμες που μου’φερε ο σεισμς της Πμπτης, εντξει το 1981 μουνα πολ μικρς αλλ θυμμαι την μνα μου να με σηκνει ξαλλη να με τυλγει σε μια κουβρτα (μλλον θα’τα μπλεξε με την πλημμρα) και να με κατεβζει στο δρμο. Την νχτα την περσαμε στο κκκινο SIMCA που εχαμε ττε και εγ το εχα κατευχαριστηθε παζοντας μπλα με τα λλα παιδι και σγουρα η πρτη μου επαφ με τον Εγκλαδο θμιζε παιχνδι.

Η δετερη επαφ ταν τηλεοπτικ και αφορ το σεισμ στην Καλαμτα το 1987, αγωνα για το σι και για τους γνωστος, μαθαναμε τα να απ την τηλεραση και το τηλφωνο. Αυτ η επαφ μου χρισε μπλικη νευρικτητα, μια πρτη απχθεια για την ωμτητα των σκηνν που δειχνε η τηλεραση-ακμη κρατικ-και πρεπε να περσουν κμποσα χρνια για να μθω τι αυτ διανοουμενστικα ονομζεται τηλεοπτικς κανιβαλισμς και σιγ την πληροφορα δηλαδ, εδ ο κσμος χνεται, η AGB χτενζεται.

Η τρτη επαφ στις 7 του Σεπτμβρη του 1999, ταν καθαρ βιωματικ, δικ μου και περπου 4.000.000 Αθηναων, ντε 3.500.000 μια και ο Σεπτμβρης ταν ζεστς και πολλο λεπανε ακμη σε παρατεταμνες διακοπς. Μλιστα για εκενη τη μρα για τους Αθηναους ισχει το διο και με τους Αμερικανος και τη δολοφονα του Κννεντι, λοι θυμονται που ταν και τι καναν εκενη ακριβς τη στιγμ. Εγ ττε μουν φοιτητς και κανα την πρακτικ μου στο κντρο και κοτα να δεις σμπτωση, εκενη ακριβς τη μρα αποφασζω να κατβω Metropolis για να CD και μετ επα να το κψω σπτι με τα πδια αντ να πρω τρνο λεωφορεο.

Εμαι λοιπν χαλαρς, ωραος και καταδρωμνος και χω πισει 3η Σεπτεμβρου, αν κοταζα το ρολι μου θα’δειχνε 14:57, σπου το τσιμντο τραβιται κτω απ τα πδια μου, λες και ταν χαλκι 1,2,3,4,5 φορς πνω-κτω και αυτ ταν. Τσο απλ και τσο δυνατ, βλπετε μχρι ττε πστευα τι μνο η φωτι και το νερ εναι εκενα τα στοιχεα της φσης τα οποα μπορον να σε τυλξουν σφιχτ στην αγκαλι τους και να χαθες στην απεραντοσνη τους και μλλον εχα στο μυαλ μου τη φωτι στο τζκι και το χζεμα στη θλασσα το ηλιοβασλεμα και χι την Αθνα να τραμπαλζεται, τα τσιμντα να τρζουν και εγ να κθομαι σαν μαλκας μη χοντας οτε το «πα στω» του Αρχιμδη, αισθανμενος απλυτα ανσχυρος.

Στην αρχ φυσικ αλαφιστηκα, τσο απ την νταση, σο και απ το απρσμενο του πργματος μα πνω απ’λα, απ την ανημπορα μου να κνω οτιδποτε και αν ο σεισμς συνεχιζταν και μου’ρχταν καμα πολυκατοικα στο κεφλι, το μνο που θα μποροσα να κανα εναι την προσευχ μου, να βρσω σαν λλος Ναπολων «σκατ» και να ευχηθ η ταινα της ζως μου που θα βλεπα να εχε τουλχιστον κποιο ενδιαφρον, το πιο πιθαν εναι ββαια να μην προλβαινα να σκεφτ οτε κιχ, πσο μλλον να το πω.

Επειδ ο σεισμς συμπεριφρθηκε σαν την εφορα, δηλαδ χτπησε κοφτ, αποφασιστικ και απρσμενα και φυγε αστραπιαα, μπορ να πω τι αφο τελεωσε το πανηγρι και η πρτη κρυδα, ρθε θριαμβευτικ θα’λεγα η χαρ του «εμαι ακμα ζωντανς» και κοτα να δεις φλε μου με τι θα γελμε μετ απ χρνια, οπτε τα κφια μου φτιξαν αυτομτως, πενασα επσης αυτομτως, ρχισα να κοιτω γρω μου και επανεσα τον εαυτ μου για την απφαση να γυρσω με τα πδια σπτι.

Η Αθνα μοιαζε με αναποδογυρισμνη σφηκοφωλι, πανικς υστερες, ψιλοτρκοι, καυγδες και ατελεωτο κομφοζιο. Ακμη και τρα γελω ταν απ να κομμωτριο τσουπ πετγονται κτι κυρτσες με το μαλλ τγκα στην κρμα στον αφρ και στο φιλ, εν απ το βθος ακουγταν ο «ντρας» του μαγαζιο να τσιρζει «καλ βοηθστε με κποιος» κοταξα και εδα τι μια τπισσα εχε σφηνσει σε να απ εκενα τα περικεφαλαιοειδ κομμωτηριακ εξαρτματα των οποων τη χρεα αγνο και να προσπαθον να την ξεκολλσουν, την δια στιγμ 2 ταρφες πλακνονταν για να χτπημα στον προφυλακτρα και πιο κτω στη Δροσοπολου κουσα να ψηστιτορα να φωνζει, «Μτσο βγλε λους τους γρους απ το ψυγεο θα ξεπουλσουμε σμερα» (και πσο δκιο εχε).

Φυσικ τα κινητ πως σε λες τις δσκολες στιγμς πσανε ξω αποδεικνοντας τι σε μια γενικ κρση εναι τσο χρσιμα σο τα σωσβια σε να αεροπλνο. Συνθως απ Ομνοια εμαι 3 τταρτα, μως εκενη τη μρα θα’κανα και 3 ρες. Σπτι η μνα μου κανε λες και γρισα απ το Ανατολικ Μτωπο και αργτερα το απγευμα η κατσταση θμιζε λγο προσφυγικ και λγο Euro 2004, η πλατεα του Φιξ εχε γεμσει απ την Αγα Ελληνικ Οικογνεια σε λες τις δυνατς παραλλαγς και εκφνσεις. Τα πιτσιρκια να την χουν καταβρε παζοντας κτι μεταξ κρυφτο, κυνηγητο και μπλας, οι μεγλοι να σχολιζουν τα περ σεισμο με φος και βεβαιτητα που μνο νας Βαρτσος μπορε να’χει λγοντας ,τι παπαρι βζει ανθρπου νους και στις φορητς τηλεορσεις κυριαρχοσαν σκηνς απ τη Ρικομξ. Και πνω απ’λα υπρχε η χλη του γρου, του τζατζικιο και της μπρας, εχανε ξεπουλσει χι μνο τα σουβλατζδικα, χι μνο τα ζαχαροπλαστεα, ακμη και στα περπτερα δεν εχε μενει οτε τσχλα. Να μην ξεχσω και την (παν)στρατι εκενη των γιαγιδων, αλθεια τσες γιαγιδες δε θα μποροσα ποτ να φανταστ τι υπρχαν.

Ο σεισμς μγκες και δη ο τεκτονικς, οι επιστμονες λνε προρχεται απ το τι "η λιθσφαιρα αποτελεται απ πολλς πλκες που βρσκονται σε διαρκ κνηση, λγω των πισεων που εξασκονται απ τις περιβλλουσες λιθοσφαιρικς πλκες λγω των κινσεων του μγματος κτω απ αυτς. Στα ρια τρα των πλακν δημιουργονται εφελκυστικς η συμπιεστικς ζνες διρρηξης: εφελκυστικς στα σημεα που οι πλκες απομακρνονται μεταξ τους, συμπιεστικς στα σημεα που πλησιζουν.

Τα ρια των τεκτονικν πλακν, καθς αυτς κινονται, τρβονται μεταξ τους συσσωρεοντας ενργεια, τασικ φορτο. ταν η πεση ξεπερσει μια κρσιμη τιμ και φθσει το ριο θρασεως του πετρματος του εστιακο χρου, το αποτλεσμα εναι η βαιη ταλντωση των πετρωμτων και η απελευθρωση της συσσωρευμνης ενργειας" και νασου η 3η Σεπτεμβρου να θυμζει μπαλαρνα στο Λονα Πρκ.

Εκενο που δε λνε μλλον το παραλνε, εναι το πτε θα γνει. Σε αυτ το σημεο η σεισμολογα θυμζει κπως αστρολογα…τον επμενο μνα τα οικονομικ σας θα πνε καλ, νας ρωτας απ το παρελθν θα εμφανιστε απρσμενα στη ζω σας και ο πολιτισμς θα τελεισει μσα απ ναν σεισμ 15 ρχτερ. Η φιλολογα που κρβεται πσω απ την πρβλεψη των σεισμν εναι εφμιλλη με αυτ των X-Files, το ΒΑΝ και η ομδα του, πια χει ξεφγει απ το πραγματικ και χουν φτσει στη σφαρα του μθου, σο για τον αστικ μθο λει τι ο Βαρτσος ζει σε να κοντινερ περιμνοντας τον Αρμαγεδδν υπ την μορφ ρχτερ.

Εγ πιστεω στο μπονατσικ «τι εναι να’ρθει θα να’ρθει και αν δεν ρθει μαγκι του»,

σο για τον κριο στην φωτογραφα, εναι ο μακαρτης πια, κατ κσμον John Tenta, πιο γνωστς στον κσμο της παλις guilty pleasure μου του WWF (χι αυτ με σμα την αρκοδα) ως The Earthquake, καθς με μπι 2 μτρα και βρος 250 κιλ ο Σεισμς μπαινε στο ρνγκ και τριζε τον σμπαν και πργματι αν εκενος ο Τιτνας ο Εγκλαδος που παραμνει ακμη φυλακισμνος στην Ατνα πλακωμνος απ την Αθην, εχε κποιον γι, αυτς σγουρα θα’τανε ο John Tenta.


11 -


13 2008, 13:30



Χωρς πολλ-πολλ αυτ εναι η εδηση που διβασα απ την Καθημεριν:

«Ο Ντιρκ Κουντι Ντιβ, να γουρονι του Οχιο, αναμνεται να αποφανθε σμερα για το μλλον της... αμερικανικς οικονομας.

Στην εκδλωση που θα πραγματοποιηθε σμερα στο Γκρνβιλ του Οχιο, στα βορειοδυτικ του Ντιτον, ο Ντιβ θα κληθε να επιλξει μεταξ μιας ταγστρας με ζχαρη και μιας με ροκανδι. Η ζχαρη σημανει τι η αμερικανικ οικονομα θα προχωρσει «γλυκ» εν το ροκανδι τι τα πργματα δεν θα πνε και τσο καλ.

Ο υπουργς Οικονομικν της Πολιτεας, Ρτσαρντ Κρντρε, χι μνο θα παρεβρεθε στην εκδλωση που οργαννει ο σλλογος μεσιτν της κομητεας Ντιρκ αλλ θα εναι και ο βασικς ομιλητς.

Ο Ντιβ ακολουθε τα χνρια του Φιλ, μιας μαρμτας απ το Πανξατνι της Πενσιλβνια που υποτθεται τι προβλπει πσο θα διαρκσει ο χειμνας».

Σωστς ο Ντιβ, λλωστε βρσκω ταιριαστ να γουρονι να αποφασζει για το οικονομικ μας μλλον και μλιστα ορτζιναλ και χι απ’αυτ που φορνε κουστομια.

Θυμστε αλθεια την ταινα «Η μρα της μαρμτας»-αυτ εναι που λνε τι η Τχνη αντιγρφει τη ζω-με πρωταγωνιστς τον Μπλ Μρει και τον Φλ μια μαρμτα (αυτ η λξη μου θυμζει λγο τη μαρμτα του Πανοραμξ, αυτ που πεσε μσα ταν ταν μικρς ο Οβελξ), να υβρδιο ανμεσα σε αρουραο, κστορα και βδρα που ανλογα πως γριζε τη μουσοδα του, πς φταρνιζταν δεν ξρω και εγ τι λλο προβλεπε τον καιρ;

Ωραα ταινα, που μας χρισε και την κφραση η μρα της μαρμτας, την οποα και αναφρουμε ταν αισθανμαστε τι ο χρνος «παγνει» και επαναλαμβνονται ξαν τα δια και τα δια.

Πμε μως πσω στον Ντιβι το χαρωπ γουρουνκι, λλωστε κοτζμ υπουργς Οικονομικν θα τον επισκεφτε για να δει τι θα περιδρομισει και επ’ευκαιρα να βγλει και τον δεκρικο του. Ββαια μπορ να μαντψω μνο το τι θα δηλσει ο εντιμτατος κριος Ρτσαρντ Κρντρε, αλλ για το τι θα πουν οι δικο μας εμαι σχεδν σγουρος:

Γκαργκνας, Διοικητς της Τρπεζας της Ελλδος: το ροκανδι που φαγε ο Ντιβ καταδεικνει την αρνητικ συμπεριφορ του λληνα καταναλωτ, τα ελληνικ νοικοκυρι εναι υπερχρεωμνα, χρειζεται να γνει συγκρτηση των μισθν, μεωση των αυξσεων και κατργηση των δρων

Αλογοσκοφης, Υπουργς Οικονομας: η ελληνικ οικονομα εναι δυνατ και παρλες τις αρνητικς συγκυρες πως η νοδος των τιμν του πετρελαου, η διεθνς χρηματιστηριακ κρση και το ροκανδι που φαγε ο Ντιβ, η κυβρνηση με σχδιο, πστη και υπευθυντητα θα τις ξεπερσει ανεπηραστη συνεχζοντας τον δρμο των οικονομικν μεταρρυθμσεων, σως μνο αυξηθε ο ΦΠΑ κατ 50% για να αγοραστε μπλικη ζχαρη για τον Ντιβ στε να εμαστε σγουροι τι δεν θα προτιμσει πλι ροκανδι

Γιργος Παπανδρου:, η κυβρνηση δεχνει ανκανη να εκμεταλλευτε τις διεθνες συγκυρες και αποδεικνεται ακμη μια φορ ουραγς στην εξωτερικ πολιτικ, κοιμμενη τον πνο του δικαου και παρακολουθντας αμχανη τις εξελξεις καθς δεν κανε οτε μια προσπθεια να πεσει τον Ντιβ να φει ζχαρη αντ για ροκανδι,

Παπαργα:, το κεφλαιο επιβεβαινει για ακμη μια φορ την αναλγησα του δνοντας ζχαρη και ροκανδι σε να γουρονι, εμες πιστεουμε τι ζχαρη και ροκανδι δικαιοται μνο ο λας, για τα γουρονια φτνουν και περισσεουν τα βελανδια

Τσπρας:, η Αμερικ τραυματζει για ακμη μια φορ βναυσα την αριστερ οικολογικ συνεδηση καταδικζοντας να αθο γουρονι σε θνατο ετε απ το ζχαρο ετε απ το ροκανδι καθς λοι ξρουν τι αυτς οι τροφς εναι οι πλον ακατλληλες για την φυσικ διατροφ ενς χορου

Καρατζαφρης:, χω βσιμες πληροφορες τι η ζχαρη και το ροκανδι ταν σκοπιανς προλευσης, σε μια πουλη προσπθεια να περσουν το θμα της ονομασας, καταθτουμε πραυτα ψφισμα στη Βουλ στε του χρνου να εναι αμφτερα ελληνικ

Μητσοτκης:, εγ πιστεω και εχομαι η χρονι να εναι πολ καλ για την οικονομα της Ελλδος, αλλ και λου του κσμου

Σουφλις:, εγ διαφων με τον κριο Αλογοσκοφη και πιστεω τι η ελληνικ οικονομα πρπει να φοβται την κρση του ροκανιδιο, αλλ λα αυτ εναι προσωπικ μου ποψη και σε καμα περπτωση δεν υποδαυλζουν την εντητα της κυβρνησης και την πστη μου στον κριο Καραμανλ

Γιατ δηλαδ εσες δεν πιστεετε τι κπως τσι δε θα τα λγανε αν εχαν τη στοιχειδη σοβαρτητα να μας πουν τι για την ακρβεια φταει το τι να γουρονι με ονοματεπνυμο (σαν τη σοκολτα να πργμα) φαγε πριονδι αντ για ζχαρη.

Τουλχιστον αυτ η αρλομπα θα εχε πιο πολ πλκα απ λες τις λλες που μας λνε για να υπερπλουτζουν κποιοι και να υπερχρεωνμαστε οι υπλοιποι.

Οπτε Ντιβ αγρι μου, φε σο ροκανδι και ζχαρη θες και μην αγχνεσαι εμες εμαστε εδ για να τρφουμε και εσνα και τα λοιπ γουρονια με ση ζχαρη και ροκανδι τραβει ο οργανισμς σας.


8 -


12 2008, 00:59
'


Ok Ok το’χω παραξηλσει με νοσταλγες, παιδικς ηλικες, 80’ς και τα ρστα, παρλαυτα ταν μου στελανε αυτ το βιντεκι (παραπλερως) εισαγωγς της σειρς της ΕΡΤ «Ο Κπος με τ' αγλματα» αισθνθηκα κπως περεργα, πως ταν βλπεις κτι παλι, αγαπημνο αλλ απ χρνια λησμονημνο.

να βασικ στοιχεο της παιδικς μου ηλικας, αλλ και των περισσοτρων της γενις μου εναι τι βασικ υπρξαμε παιδι και χι μικρομγαλα. Ο εξωσχολικς χρνος αναλωνταν σε πλατεες «τσι στην τχη νομζετε τι βγαλε ο Λαζπουλος το Πμε Πλατεα; στους Μτσους» μπσκετ, ποδσφαιρα, ουφδικα, μπιλιρδο και (το διαχρονικ) ξλινο ποδοσφαιρκι. Καφετριες απ Λκειο και μετ, σο για νχτα για πολλος η αρχ ταν οι ξοδοι για να μαζευτον λεφτ για πενθμερη σε Ρδο-Κρκυρα, πντως απ Λκειο ντε το πολ Τρτη Γυμνασου ξεκινοσε μια φορ και χι απ κτη Δημοτικο!

Τρα ββαια μου θυμζω γεροντοκρη που θυμται τον παλι καλ καιρ και τα χνει στην διεφθαρμνη κοινωνα του σμερον και εντξει «παλις καλς καιρς» σως δεν υπρξε ποτ και για κανναν και λα αυτ να εναι δημιουργματα της φαντασας μας και καθνας δικαινοντας τα «δικ του χρνια» «τη γενι του», ουσιαστικ δικαινει τον διο του τον εαυτ και αυτ ακριβς χω την ρεξη να κνω και εγ και αν εναι να γεροντοκορσω τουλχιστον ας το κνω καλ.

Τονζω λοιπν τι πνω απ’λα υπρξαμε παιδι, δεν εχαμε κινητ, laptop και οι τηλεφωνικο θλαμοι λειτουργοσαν με κρματα, εν και οι συμμαθτριες μου σε Δημοτικ, Γυμνσιο και Λκειο ταν κορτσια που ζοσαν και χαρονταν την ηλικα τους και χι δθεν 40αρες, σο για τις παιδικς σειρς, καλς κακς τουλχιστον υπρχαν.

Στα Σαββατοκριακα μου πντα παιζε μπλα (οι αινιοι σχολικο εχθρο, πρωιν vs απογευματιν βρδια) μπσκετ (ειδικ απ το 87’) το μεσημερκι, αλλ το πρω η τηλεραση ταν φουλ απ Αλφ εξωγινο, στρουμφκια, Θντερκατς και πολλ ακμη ξνα, αλλ και τα ελληνικ δεν πγαιναν πσω πως το «Ουρνιο Τξο» με τον μετεωρολγο Φντα Λαδοπρακπουλο να λει τι αριο μπορε να βρξει, μπορε και να μη βρξει, τον "Θησαυρ της Βγιας", βασισμνο στο ομτιτλο βιβλο της Ζρζ Σαρ, που μια παρα παιδιν ψαχναν για ναν θησαυρ απ την Κατοχ και αν δεν κνω λθος ταν «ντυμνος» με τη μουσικ του Σπανουδκη και εμαι σγουρος τι ο καθνας απ σας, μπορε να θυμηθε πολλ λλα.

Κορυφαο πντως λων ταν «Ο Κπος με τ’ αγλματα», σε σκηνοθεσα Παντελ Βολγαρη και μουσικ επσης Σπανουδκη, που μια παρα παιδιν να καλοκαρι, ανακαλπτει τυχαα αρχαα αγλματα σε να σκουπιδτοπο και τα μεταφρουν σ’ναν κπο. Απλ σενριο, απλ παιδι οι πρωταγωνιστς (απολαυστικς σε δετερο ρλο ταν και ο Μμης Φωτπουλος) και πως λα τα απλ πργματα ταν μοναδικ. Η αλθεια εναι πως δε θυμμαι τι τελικ γινε, αλλ δε χρειζεται μια και η ασθηση που μου φησε να βιντεκι μετ απ 20 σχεδν χρνια εναι λα τα λεφτ.

Και αξζει τον κπο να παραθσω και μερικ απ τα σχλια στο youtube, που τα λνε κπως καλτερα απ εμνα

arisbasil ti mou thimizeis tora!!!! oraies epoxes.Kamia sxesi me simera

semelicorfu Γερνω μου φανεται, μαμ...

HRISAVGI ti thimithika tora!naste kala!  

xlemetzas Boulgarhs, Spanoudakhs, Pilabios. Ti na leme. Tote pou hmouna mikro ligo fobomouna me ta agalmata alla twra kserw oti sigoura prepei na exoun paiksei kapoio rolo sto oti agaphsa sthn Arxaia Ellada kai thn istoria ths.  

athomopoulou Ma poso poli eklaiga otan evlepa afti ti seira kai akouga afto to lalalalalalla... Ta xronia pernane grigora! kai pio sigkinitiko apo ola itan ekeino to mikro agalmataki... to nini agalmataki!  

Divag30 Me ths amerkanies mas shmera,den stamatame na antigrafoume sta panta akomh dystuxws,kanonika 8a eprepe na mpei to efe ths "skakieras" sta proswpa twn paidiwn.Les kai eimaste oloi arrwstoi mas symperiferontai.

seaconfused Πω πω, τλεια σειρ ταν αυτ. Πως πρασαν τα χρνια...

netslaveone etsi gia na katalavo diladi. emeis megalosame me musikes tu Spanudaki kai skinothesies tu Vulgari eno ta paidia tora me musikes Karvela kai skinothesies Kapetanidi. To katalavame oloi?  

ay8entikos Tha pao sto ethiko arxeologiko mouseio na do tous filous mou tous kourous kai tis kores. exo poli kairo na pao kai tous pethimisa. s'eyxaristo pou mou tous thimises :-)  

dvfcr Giati na min iparxoun paromoies seires simera ?  Thimamai san kai tora pou imoun mikro paidi Mia ilikia me ta pitsirikia pou paizan sti seira Tora ....... kontevo na gino mia ilikia me ta agalmata  xaxaxaxaxa :) 

diamandis80 Oh shit, ti mou thymhses! Trexw na brw kanena torrent na to katevasw.  

d74k Η ΕΡΤ χει διαμντια και επιβλλει στα παιδι μεταγλωτισμνες μεξικανικς αηδες. Τι κρμα... 

DimChios file mprabo gia tin epilogi!Ti moy 8imises!Exeis ki alla? Ta psaxnw alla de ta brisko! Makari na eixa ola ta episodia!Na sai kala!  

Σγουρα τα λνε καλτερα απ εμνα και απ’τι φανεται δεν γεροντοκορζω μνο εγ.

Πντως λυπμαι πραγματικ που σμερα η παιδικ ηλικα σαν να χει μπει στο περιθριο, τα αγρια και οι κοπλες ντνονται, συμπεριφρονται και σκφτονται πως οι ενλικες και ακμη πιο κρμα εναι τι παιδικς σειρς πια εναι εδος σε ανεπρκεια. Τα Σαββατοκριακα η τηλεραση αποτελε μια συνχεια πρωινδικων, μεσημερινδικων και δελτων ειδσεων, με ολγη απ γιουβτσι, δηλαδ παιδικ. Τα παιδι πια δεν βλπουν, οτε και θλουν να βλπουν πια παιδικ και πς θα γνει αφο δεν το χουν μθει. Σε μια απ τις θεματικς εκπομπς στο Radio MH του DEOντα με θμα τα intro songs στις παιδικς εκπομπς μου κανε εντπωση που οι περισστεροι 20 και κτω που τ’κογαν απλ δεν τα ξεραν.

Και πως κλεινε πντα ο Ζουγανλης με την κιθρα του στο Αμπεμπαμπλομ, "γεια σας παιδι, γεια σας παιδι, γεια σας παιδι και να’σαστε καλ…"


8 -


08 2008, 00:26



Εντξει φαντζομαι λοι χετε να διηγηθετε πολλ για μουρλς ιστορες και απθανα σκηνικ που τυχανουν πρω, μεσημρι βρδυ με την απθανη των ταρφων φυλ,

αυτς εναι οι πιο χιουμοριστικς δικς μου, σο για το που κολλει ο Ιντινα Τζουνς θα καταλβετε στο τλος,

Ξεκινμε με τον κλασσικ τπο του εγκλματος, τα ΚΤΕΛ Κηφισο και  στην ταρφα με συνοδεα Καντδας 

νω Πατσια παρακαλ

Ναι ψυχ μου απ πο μας ρχεσαι; 

Απ Κρκυρα,

Απ την Κρκυρα και δε μου λες Κερκερος εσαι; 

χι

στε Κερκερος εσαι (πρτο σημδι τι κτι δεν πγαινε καλ) και τι κνει το νησ μου το τραν με τσι τραγουδιστς ομορφδες του; 

Καλ εναι και σας χαιρετει (ρε που μπλξαμε)-στο μεταξ το ραδιφωνο στο τρμα Σπορ Fm με αναλσεις για Β’Αγγλας, Ρντινγκ-Μδεργουελ, προτεινμενο σημεο Χ.

Τι μου θμισες μτια, εμνα που με βλπεις πριν καταλξω στον βρομτοπο μουν στην Φιλαρμονικ του Μαντζρου, ββαια εποχς αλησμνητες, μια βολ παιζα βιλα και τραγουδοσα και ρζε το Λιστν, ξερεις το τραγοδι  «Εδ σ' αυτ την γειτονι στην παρακτω ρογα, τη φωλι της χτισε μια πρδικα μικρολα» πς πει; χι το βλπω στα μτια σου (μνος του μλαγε, μνος του ρωτοσε, μνος του απνταγε) λοιπν το τραγοδαγα στη Σπιανδα και μα τον Α Σπυρδωνα ολη η Κρκυρα στηνε αυτ για να μ’ακοσει…αχχχ…τραγοδι μια βολ, κτσε να σου δεξω πως πγαινε, 

Εδ σ' αυτ την γειτονι στην παρακτω ρογα
τη φωλι της χτισε μια πρδικα μικρολα
(πς ηθελ πολ να την παινψω
με λουλοδια του Μαιο στεφνια να της πλξω)

Μα αυτ εναι παινεμνη και ξακουστ
που πει που γυρσει και που σταθε
πρδικα μικρ πρδικ μου ζηλεμνη
μσα στο νησ εσαι η μνη ξακουσμνη
(λα εδ για να σου πω γλυκ
πσο εγ σε αγαπ τρελ)

Και θελα δεν θελα (σμπως μου φησε και περιθρια επιλογς) με πγε ο αφιλτιμος τραγουδιστ μχρι το σπτι μου και ο Σπορ Fm απ την λλη να προτενει Ρντινγ-Μπρντφορντ 2-εχε τιμωρημνο τον βασικ της φρ και η Μπρντφορντ προερχταν απ 3 σερ εκτς δρας νκες (σοβαρ τα θυμμαι αυτ τα προγνωστικ, κρμα που δεν παιξα κιλας)-.

δεν λω και λλες φορς χω αισθανθε σουρελ αλλ σε ταξ πρτη φορ

Σνταγμα, ντλα καταμεσμερο και στο κντρο να γνεται της Ππης απ συγκροσεις και νσου ο σντροφος-αγωνιστς-ταρφας: 

Για πο;

νω Πατσια παρακαλ, μνο επειδ χει φασαρες στο κντρο να κψουμε απ… 

Και γιατ να κψουμε, ρε φλε ντουγρο μσα πρεπε να μου πεις να πμε!

Παρντν;(λα τις αντδραση ο ταρφας) 

Η ταξικ πλη εντενεται, οι τστσοι της εξουσας την πφτουν στον απλ εργαζμενο-φαντρο-φοιτητ και εσ κριε πας σπιτκι σου, γιατ κριε πας σπιτκι σου δηλαδς; Εσνα δεν σε αγγζει το θμα της κοινωνικς ανιστητας, αλλ τι λω (και ρωτει απειλητικ με μτι γυλινο) Νεοδημοκρατκι δεν εσαι ε ρε;

Σας παρακαλ κριε με προσβλετε, (ταν λμε γυλιζε κυριολεκτομε, σκιχτηκα ρε παιδι) 

Πασκος ττε;

Ποτ! 

Σοβαρ τι εσαι δηλαδς, μη μου πεις και αναρχικς γιατ θα γελσω κινζικα;

Η οικογνεια μου...εεε...ταν...εεε...με τον Ργα Φεραο-δε γνεται σκφτηκα κπου θα τον πισω και θα με συμπαθσει και θα πω σπιτκι μου, φροδες οι ελπδες μως-, 

Και μου το λες για να χαρ…(εδ ρχισα να  μετανινω που δεν επα εξαρχς ΚΚΕ) γιαλαντζ κομμουνιστς εστε ρεε, απ’αυτος που δισπασαν την αριστερ συνεδηση και μας πολησαν το 89’, εσες ρε εστε χειρτεροι απ τους δεξιος, ρε, την προδοσα πολλο αγπησαν τους προδτες ουδες ρεεεεεε

Ξρετε … 

Ξερδια ρε! κατβα αμσως κτω απ το ταξ μου ρε παλιοτμαρο και ξεκουμπσου απ εμπρς μου γιατ θα σε πρω με τις κλοτσις ρεεεεε…και με φησε ο τιμος ο νδρας στο Πεδο του ρεως και θλοντας και μη το πρα ποδαρτο, δε λω εχα και λλες φορς ατυχες εμπνεσεις αλλ αυτ ταν θλια, δεν δλωνα καλτερα Μουτζαχεντν στην Αμερικ;

Πατσια με την καρικατορα της Δσποινας Στυλιανοπολου: 

Για πο το παλικρι;

Για Πασαλιμνι 

Φγαμε, στε Πασαλιμνι (κλεσιμο ματιο) ραντεβουδκι ; (διπλ κλεσιμο ματιο, μα τι γνεται τικ χει;)

χι ακριβς μλλον για ταβλκι. 

χου διος ο γιος μου. Μα τι επθατε λα τα παλικρια σμερα και αντ να τρχετε για ραντεβο και φλερτ, χνεστε στον υπολογιστ και στους καφδες, εμες ξρεις τι κναμε στην ηλικα σου;

χι βλπετε δεν εχα γεννηθε ακμη (μια σου και μια μου που λεν αλλ που χαμπρι αυτ). 

Αχο το, κνει και πλακτσες και εσαι και νστιμο παλικρι, φτου να μην αβασκαθες (στο τσακ τη γλτωσα τη ροχλα) σγουρα θα χεις σπουδσεις γιατρς, δικηγρος ε;

Βασικ εμαι στο Ινιο Πανεπιστμιο και σπουδζω Αρχειονομα (μα τι την θελα την ρημδα την Αρχειονομα)και Βιβλι… 

Αρχαιολογα ε; δια με την Ντσα την κρη της κουνιδας μου, μπρβο παλικρι μου και παρνεις την αξνα να και ψχνεις να βρεις τους αρχαους τσι;

χι δεν καταλβατε βασικ εγ…(εκε εγ να επιμνω ηλιθιωδς να εξηγσω τι εστ Αρχειονομα)

Λοιπν και σου το λω εμπιστευτικ γιατ φανεσαι τμιο παιδ η Ντσα μου εναι στα χνη να βρει τον Επκουρο τον Απλλωνα!

Σοβαρ μα τι μου λτε ; (εχε ξεφγει πια η κατσταση απ κθε λεγχο και σοβαρτητα)

Ναι μνο που επειδ δεν πρπει να μαθευτε παραξω, γιατ παζονται μεγλα συμφροντα απ πσω και τσι και πλακσουν τα κανλια ακμη χειρτερα ο...Χαρδαβλλας (παση γεμτη σημασα),

Μα τι λτε τρα (επα πια να το πρω στην πλκα)… εγ την συνδελφο…ποτ… ντροπς πργματα, εμαστε αλληλγγυοι εμες οι αρχαιολγοι αναμεταξ μας και επειδ σας συμπθησα να σας πω και εγ να μυστικ; 

Ναι! (με μια λαχτρα αυτ το ναι),

Εμαι στα χνη να ανακαλψω τον τφο του Ορστη… 

Ποιο του Μακρ;

χι και ββαια χι του Μακρ, (επιστημονικ αγανκτηση του ειδικο προς τον σχετο) σοβαρευτετε, σιγ μην εναι και του Φνος-Φλμ, του αρχαου ντε, του γιου του Αγαμμνονα, αλλ εσες τσιμουδι γιατ διακυβεονται πολλ συμφροντα και προπαντς μη το μθει ο Χαρδαβλλας γιατ χαθκαμε (επσης παση γεμτη σημασα-μαθανω γργορα βλπετε) 

Εγ παιδ μου τφος!

Κοφια η ρα, λοιπν φτσαμε τι οφελω; 

τι γρφει το κοντρ παλικρι μου και λοιπν μια και πολ σε εξετμησα, ξρεις τι λω; Να σε γνωρσω με τη Ντσα αφο εσαστε που εσαστε και συνδερφοι και δεν ξρεις τι μπορε να γνει και εναι και χρυσ κορτσι, σεμν, υπκουο και λη η γειτονι στο Πραμα χει να το λει για την νοικοκυροσνη και την…

Μα και βεβαα, τι το κουβεντιζετε κιλας και που ξρετε μπορε να’ναι η ευκαιρα της ζως μου και αυτ σας το δηλνω σαν αρχαιολγος προς αρχαιολγο! 

Ωραα αυτ εναι το τηλφωνο και σε περιμνω παλικρι μου τσι μη πας και χαθες;

τσι εναι και γιουβτσι εναι, πντως να σας πω κτι, τελικ τοχω μετανισει που δεν γνρισα ποτ την Ντσα που ξρεις, ντως μπορε να’ταν η γυνακα της ζως μου, εκολα βρσκεις την σμερον να χρυσ κορτσι, σεμν, υπκουο και με λη τη γειτονι στο Πραμα να χει να το λει για την νοικοκυροσνη και την…  

και αυτ σας το δηλνω στην αρχαιολογικ μου τιμ.

Φαντζομαι τρα καταλβατε που κολλει ο Ιντινα Τζουνς.

Και καλνχτα


15 -


05 2008, 16:08
Generation X


Την προ-προηγομενη εβδομδα, πηγανοντας στα Village και μπανοντας στην αθουσα νιωσα κπως περεργα, γιατ εν συνθως οι ηλικες εκε πρα πινουν απ 15 ως 25, κοινς η χαρ του παιδιο, μως για πρτη φορ εδα κπληκτος τι η αθουσα ταν σχεδν λη γεμτη απ ανθρπους στα πρτα –ντα, στα 30+ και στα 30φεγα, κοινς η γενι στην οποα δηλνω υπερφανο μλος και εναι γνωστ ως Generation X (που X κατ Mad magazine βγανει απ το Χεστκαμε πατκορφα).

Και ττε συνειδητοποησα τι λοι αυτο πγαν για τον διο λγο που (ξε)σηκωθκαμε και εμες, χι για να δομε ταινα καθαυτ αλλ για να αποτσουμε φρο τιμς σ’ναν απ τους ρωες της παιδικς μας ηλικας τον John Rambo. Και γρφοντας αυτ αισθνομαι τη φρκη των καθηγητν μου στο Πντειο (και των περισσοτρων απ εσς βζω στοχημα) και ειδικ την καθηγτρια που μας κανε Ιστορα του Κινηματογρφου να μου τα χνει «…τερατοργημα του αμερικανικο πολιτιστικο ιμπεριαλισμο, γεμτο φαλλοκρατικ στερετυπα, βναυση splatter αισθητικ, χαμηλοττου επιπδου, απευθυνμενο σε ανεγκφαλους αυτιστικος 30χρονους που αδυνατον να ξεπερσουν την παιδικ τους ηλικα!». Το αστεο και πικρ της υπθεσης εναι τι κατ βση μλλον θα χει δκιο. 

Αλλ ρε παιδι σε ναν κσμο που θα επικρατοσαν τα γοστα ενς μλους ΔΕΠ του Παντεου, τα παιδι θα μεγλωναν με Μπργκμαν, θα εχαν αφσες απ τον Μελισσοκμο και θα κουβντιαζαν στις καφετριες για το Λιβδι που δακρζει, αναλοντας παρλληλα τον ανεξρτητο αμερικανικ κινηματογρφο και συζητντας για τον τελευταο εκπρσωπο της ιρανικς κινηματογραφικς σχολς. Εγ σε καμι περπτωση δεν γρφω αυτ για να ακυρσω τα προηγομενα και δη τον αμερικνικο ανεξρτητο σινεμ, το οποο γουστρω και συνεχζει και βγζει διαμαντκια, απλ στον πραγματικ κσμο που μεγλωσα εγ, σχεδν λοι την (κατ)βρσκαμε αφνταστα με το 1ο alter ego του Σταλνε τον Τζν Ρμπο (το 2ο ταν ο Ρκι Μπαλμπα), πως επσης βλπαμε ατελεωτες ταινες καρτε, κονγκ-φου, νντζα, Εφιλτη στο Δρμο με τις Λεκες και Παρασκευ και 13 επεισδιο 125ο.

Ο Τζν Ρμπο ταν στα μτια μας ταν να raw-model, νας ρωας του Καλο, νας ιππτης Ζορρ των 80ς μνο που αντ για πανοπλα, εχε μπαζοκας, αντ για βλη, μοραζε αφειδς σφαρες που δεν τελεωναν σχεδν ποτ (τρα που το σκφτομαι ενοτε εχε και βλη) και αντ για ευγνεια χαρακτρα, διθετε το φονικ νστικτο ενς Λευκο Καρχαρα (και τα Jaws βλπαμε επσης) και σε 4 ταινες εξολθρευσε περισστερο κσμο απ’τι η Μαρη πανλη, η χολρα και η πανοκλα μαζ.

Και εναι αστεο πντως να σκεφτε κανες τι στο Ρμπο III, o υπερ-στρατιτης αυτς της αστερεσσας στλνεται στο Αφγανιστν (καλοο), ενντια στον σοβιετικ ιμπεριαλισμ (ττε μιλοσαν για σγκρουση υπερδυνμεων, τρα για σγκρουση πολιτισμν, μωρ σγκρουση να υπρχει μακρι και στα αυτοκινητκια του Λονα-Πρκ) για να βοηθσει τους φλους και σμμαχους Μουτζαχεντν (αυτ πια! Και πειτα σου μιλνε για αταλντευτη αμερικανικ εξωτερικ πολιτικ).

Το ξρω και τα επαμε, αμερικανι του κερατ, ωμ και ανοσια βα, μιλιταρισμς, ξυλγγουρο-ηθοποις και πολλ, πολλ ακμη, αλλ, δεν παυε να διαθτει την αρα του μοναχικο λκου, την γενναιτητα ενς στρατιτη και  την αγλη που μνο η 7η Τχνη μπορε να δσει στη πεζτερη και ωμτερη κφραση της ανθρπινης δραστηριτητας, δηλαδ στον πλεμο.

Το ερτημα μως μνει…

γιατ μου (και λλων πολλν) αρσει στω ρεσε  ο Ρμπο;

Απντηση…

               Γιατ πολ απλ ο Τζν Ρμπο, αντμα με τον Ρκι Μπαλμπα, τον Ιππτη της ασφλτου, τον Μαγκιβερ και λλους πολλος, ταν νας ρωας, βγαλμνος απ την καλ γιαγι-τηλεραση και τον καλ-παππο κινηματογρφο που μας νανοριζαν με μια να γενι παραμυθιν δικς τους μπνευσης.

Βλπετε ανκω σε μια γενι που η εξοικεωση με τον «σπιτικ κινηματογρφο» ξνιζε τους μεγαλτερους που εχαν μεγαλσει με τα συνοικιακ σινεμ και αδυνατοσαν να συλλβουν την επιρρο των πολυμσων στην καθημεριντητα των παιδιν που μασταν ττε, μοια με εμς που σμερα ξενζουμε με την εξοικεωση των πιτσιρικδων με το Διαδκτυο και τα playstation και αδυνατομε να συλλβουμε την επιρρο των νων αυτν πολυμσων στην καθημεριντητα τους. Και που λω καθημεριντητα προσθτω και τη σκψη και τη φαντασα.

Γρφοντας τρα αυτ, διαπιστνω για ακμη μια φορ πσο πιο δυνατ εναι το συνασθημα απ τη λογικ, λλωστε λνε-και το πιστεω- τι η πατρδα ενς ανθρπου εναι η παιδικ του ηλικα και τα αισθματα-αναμνσεις, γεσεις- μυρωδις, εικνες-χρματα, φιλες-χθρες, αποτυχες-επιτυχες, ρωτες-μση, φιλι και χαστοκια που βινει ο καθνας ττε, εναι και αυτ που διαμορφνουν και τον βασικ χαρακτρα του.

Ανλογα με την παιδικ ηλικα που’χει κανες πορεεται και στη ζω του, την δια την παιδικ ηλικα μπορε να την λατρεει να την μισε, να την θυμται με νοσταλγα απχθεια, να επιδικει να παραμενει σαυτν (γνωστ και ως σνδρομο Πτερ-Παν) να επιδικει να απομακρυνθε σο γνεται πιο μακρι της.

να πργμα μως δεν μπορε να κνει, να την ΠΡΟΔΩΣΕΙ, προσξτε προδσει χι απαξισει, λλο το να λλο το λλο. Οι απαξες εναι το αντθετο των αξων και αποτελον με τη σειρ τους παραδεγματα προς αποφυγ αλλ πντως παραδεγματα. Η παιδικ ηλικα εναι κτι που το θλεις χι μνει αναλλοωτο με το πρασμα του χρνου, σες αλλαγς και αν υποστες εσ στο μεταξ.

Και για να μιλσω και λγο για την ταινα, παραδξως πιανε το πνεμα κλενοντας τον κκλο με ναν γερασμνο και απογοητευμνο Ρμπο, ανκφραστο σο ποτ λλοτε, να περν σκοπα τον καιρ του στην Ασα αναπολντας και κακζοντας τις μχες του παρελθντος. Επσης η ταινα περιεχε  μια ξυπνη επιλογ της Βιρμανας ως τπο της τελικς μχης και κυρως των εικνων απ ναν εμφλιο ελχιστα κινηματογραφικς αλλ περισστερο ντοκυμαντερστικες (κλλιστα θα μποροσε να εναι η Κνυα) και φυσικ σφαρες, αματα και μπαροτι, ικαν να σε λερσουν ακμη και μσα στο σινεμ. Ββαια λα αυτ για ποιον εχε δει και τις 3 προηγομενες γιατ αλλις ντε γεια.

Στο τλος ο 65αρης Τζν Ρμπο μαζεει τα μπογαλκια του και το παρνει απφαση να γυρσει στο χωρι και στο πατρικ του σπτι στην Αμερικ, αφνοντας για τα καλ τα πλα πσω, μνο που πιστεω τι μαζ με  τον Ρμπο στο χρονοντολαπο της Ιστορας αποσρθηκε οριστικ (και καλτερα να το προυμε απφαση) και η παιδικ μας ηλικα. Και πως λει πολ τρυφερ και η καλ μου αδερφ, ταν τρα πια γυρνς χτυπημνος απ τα μπσκετ και τα ποδσφαιρα κανες δε θα σου λει υπομον και θα σου περσει μχρι να μεγαλσεις/να πας στρατ, και το μνο που θα χει μενει εναι …μχρι να παντρευτες…αδερφικς κακες.


10 -


03 2008, 11:21



Αυτ μου ρθε στο μυαλ, συνειρμικ μετ απ «διλογους» και «διαλγους» που παρακολουθ τελευταα για θματα της επικαιρτητας σε τηλεορσεις, ντυπα μσα και Διαδκτυο.

Ο επονομαζμενος Παραβτης και Αποσττης, εναι ο Ιουλιανς, ο οποος ταν αυτοκρτορας του Βυζαντου (331-363μ.Χ), ο γιος εναι ο Μγας Βασλειος και ο διλογος μεταξ τους, εναι αυτς που λαβε χρα κατ τη διρκεια μιας χιμαιρικς μονομαχας ανμεσα στον χριστιανισμ και στην αρχαα Ελλδα.

Ο Ιουλιανς εναι μια απ τις πιο αγαπημνες μου ιστορικς φιγορες, νας Δον Κιχτης της ιστορας που πολμησε γενναα λλα μταια την χριστιανικ θρησκεα, με λογο του και λλο Ροτσινντε, την αναβωση του αρχαου ελληνικο πνεματος, με πανοπλα και δρατα την πστη στην νεκρανσταση ενς σματος απ καιρο νεκρωμνου και παρλ'αυτ (σως και εξαιτας αυτν) παραμνει μια αγν ιδεαλιστικ φιγορα. Ο Σντσο Πντσα δεν ταν λλος απ τη συνεδηση του που πως και οι περισστεροι απ μας, την γραφε εκε που δεν πινει μελνι.

Μλις ανβηκε στο θρνο, μετ απ πολλς περιπτειες και απστευτες ιστορες κανε ργο ζως του να αναγεννσει την αρχαα Ελλδα στα ιδανικ της οποας ταν εξολοκλρου προσκολλημνος. κανε διξεις κατ του χριστιανισμο; Αναμφβολα, αλλ κυρως στο ιδεολογικ εππεδο και σε καμα περπτωση δεν φτασε στις ακρτητες ας πομε του Μγα Θεοδσιου, ο οποος ταυτζοντας λληνες και ειδωλολτρες και ντας φανατικς πως μνο κποιος στο νομα μιας θρησκεας μπορε να γνει, εχε βαλθε να καταστρψει ,τι θμιζε αρχαα Ελλδα, οδγησε τους Ολυμπιακος Αγνες σε μαρασμ και εντελς χριστιανικτατα σφαξε και 7.000 καρντσια στη Θεσσαλονκη. Ββαια μετ μετανησε για τα κρματα του εξ’ου και το Μγας και κρμα που δε ζοσαν και οι 7.000 για να το μθουν και να χαρον.

Ο Ιουλιανς, χοντας κλασσικ παιδεα  και πανξυπνος, θλησε καταρχς να χει και τις ευλογες του πιο χαρακτηριστικο σημεου αναφορς των αρχαων Ελλνων, του Μαντεου των Δελφν. Τρα μλιστα! Το κορυφαο παραπολιτικ-θρησκευτικ κντρο της αρχαας Ελλδας, τυλιγμνο στην χλη του χρνου, της ιερτητας και της μαστορας (με τι νομζετε δηλαδ τι φτιαχντανε για να δσει τις προφητεες η Πυθα με ργανη;) και ψνισε απ σβρκο, καθς φαγε να ισχυρ σκαμπλι αφο οι νθρωποι του Μαντεου, παρλο που τους συνφερε η αυτοκρατορικ ενοια μπας και προυν καμι χορηγα και λαδσει το αντερκι τους, τοχαν καταλβει τι το ποτμι πσω δεν γυρζει και του’παν, σρρυ Ιουλιανκο αλλ το μαγαζ κλεισε και τα ρολ κατεβκαν, βλπεις «στεντης εμπρευμα», δηλαδ δεν το’παν ακριβς τσι, αλλ εραστς της εντπωσης μχρι τλους, φυγαν απ την αυλαα της ιστορας πως ξιζε στο παρελθν τους, ποιητικ και κρως θεατρικ:

«Επατε τω Βασιλε χαμα πσε Δαδαλος αυλ, ουκτι Φοβος χει καλβην, ου μντιδα δφνην, ουδ παγν λαλουσαν. Απσβετο και το λλον δωρ»

«Πετε στον βασιλι, τι στο χμα κετεται ο ντεχνος αυλς, ο Φοβος δεν χει πια κατοικα, οτε δφνη μαντικ, οτε πηγ ομιλοσα. Χθηκε και το νερ που μιλοσε»

[αν και πολλο ιστορικο αρνονται την παρξη αυτο του χρησμο]

Ο Ιουλιανς, πεισματρης σο δεν πγαινε, πιστς ιδανικ του, δεν πτοθηκε και συνχισε τον αγνα. Εχε καταλβει τι για να εδραιωθε μια ιδα, να κνημα, μια επανσταση τλος πντων, πρεπε πρτ’ απ’λα να κερδσει πντους στη συνεδηση του κοσμκη και εδ εισρχεται και η κντρα και ο διλογος με τον Μγα Βασλειο, καθς ο τελευταος ταν μια τερστια προσωπικτητα, σημεο αναφορς των χριστιανν της εποχς και αυτν και πρεπε να νικσει και μλιστα να νικσει ιδεολογικ.

Ζητει λοιπν απ τον Μγα Βασλειο κεμενα που θα του αποδεκνυαν την υπεροχ του χριστιανισμο, τα παρνει, τα διαβζει και στλνει ως απντηση το μνημειδες

ανγνων, γνων, κατγνων /

διβασα, κατλαβα, καταδκασα.

Κνηση ρου που λνε αλλ χι και ματ (πως αποδεχτηκε), γιατ η ατσδα ο Ιουλιανς σου λει, αυτ η απντηση που εκπροσωπε το «λακωνζειν εστν φιλοσοφεν» των αρχαων θα τον φρει στην απ πνω, καθς θα χαραχτε στη συνεδηση του κοσμκη που γουστρει συνθηματολογα και αναπντητη θα μενει καθς τα κατεβατ και οι δεκρικοι λγοι που πστευε τι θα του στελουν, μοιραα θα ξεχαστον πως λα τα κατεβατ και οι δεκρικοι λγοι, εν το σνθημα θα μενει και θα εναι και σνθημα νκης.

Ο Μγας Βασλειος μως, ο οποος ταν και λγιος με τα λα του, ξερε και αυτς το «λακωνιζειν εστιν φιλοσοφειν» και εδε την πεπονφλουδα που του βαζε λλος. Σου λει αυτς θα περιμνει τρα να τον κατακεραυνσω με εδφια της Καινς Διαθκης, Πρξεις των Αποστλων, μνους και δε συμμαζεεται, εδ που τα λμε το να προσπαθσεις να πνξεις τον ιδεολογικ σου αντπαλο με κατεβατ, αφορισμος και βρεις εναι εξσου αποτελεσματικ σο το να πνξεις ναν καρχαρα στη θλασσα. τσι λοιπν του απαντει με το εξσου μνημειδες

 ανγνως, αλλουκ γνως, ει γαρ γνως, ουκ αν κατγνως /

 διβασες αλλ δεν κατλαβες, αν καταλβαινες, δε θα καταδκαζες

και πρ’τον κτω τον Ιουλιαν, βλπετε η πρκληση βρκε την απντηση της και το σπαθ μπκε στο θηκρι καθς τα τελευταα λγια του Μγα Βασιλεου ταν και αυτ που κρδισαν τις εντυπσεις και χαρχτηκαν στην συνεδηση της Κοινς Γνμης.

Απ εκε και πρα για τον Ιουλιαν αρχζει ο καθαρς δονκιχωτισμς, προδομνος απ την αρχαα Ελλδα που τσο πστεψε αλλ ουδποτε του ανταποκρθηκε, ηττημνος κατ κρτος απ το μεγλο του αντπαλο τον χριστιανισμ, αποφσισε να πει μχρι τλους το πιστεω του, τμια και περφανα μακρι απ υποκριτικς μετνοιες. 

Για τους 19 μνες που βασλεψε, υπρξε νας ξοχος κυβερντης και νας γενναος πολεμιστς που πολμησε και κατανκησε τον προαινιο αντπαλο τους Πρσες και φτασε μχρι την πρωτεουσα τους την Κτησιφντα που και σκοτθηκε πνω στην μχη. χουν να λνε τι το κοντρι που τερμτισε την ζω του δεν το φαγε κατστηθα αλλ πισπλατα (εξ οικεων τα βλη και ττε, εξ οικεων τα βλη και τρα) και τα τελευταα του λγια ταν προς τον Ιησο Χριστ, το περφημο «Νενκηκας με Ναζωραε».

Αν ρωττε τη γνμη μου σε λη του τη ζω δεν πολεμοσε παρ τον εαυτ του.

Δο αντπαλοι, δυο ιδεολογες, δυο κσμοι διαφορετικο, ο νας κρδισε, ο Μγας Βασλειος πρε τη θση του στην ιστορα και γινε γιος, ο λλος μως χασε και γινε τερστια προσπθεια σπλωσης της μνμης του απ φανατικος θρησκληπτους που δεν κατλαβαν τι η αξα του ηττημνου εναι και αυτ που δνει δξα στον νικητ και φανεται τι ο χριστιανικς σεβασμς στον νεκρ περιοριζταν μνο στους χριστιανος.

Στο θρνο της Ανατολικς Ρωμακς Αυτοκρατορας (ο ρος Βυζντιο εναι νας νεολογισμς των μελετητν του 16ου και 17ου αινα, οι Βυζαντινο δεν ονμαζαν τους εαυτος τους Βυζαντινος αλλ Ρωμαους) κτσανε νθρωποι μεγαλοφυες και ηλθιοι, παρφρονες και φιλδοξοι, προσωπικτητες και ανθρωπκια, γιοι και κακοργοι, λοι μως εχαν κοιν συνισταμνη την χριστιανικ θρησκεα, μνο ο Ιουλιανς ντας Ρωμαος περιβλθηκε το λληνας και απρριψε το Χριστιανς.

ταν αντιφατικς πως λοι οι παραβτες, αυτοκαταστροφικς πως λοι οι παραβτες, δονκιχωτικς πως λοι οι παραβτες, αλλ και γοητευτικς πως λοι οι παραβτες. Στην σπιλη χριστιανικτητα της Βυζαντινς Ιστορας αυτς εναι να λεκς στα χρυσ της κατστιχα, ξεθωριασμνος μεν απ την πολ χλωρνη που ριξε πνω του ο φανατισμς για να τον σβσει ολωσδιλου αν γνεται απ την ανθρπινη μνμη, αλλ αυτς εκε παραμνει σαν μια νδειξη θρρους, τιμιτητας και πστης απναντι στα ιδανικ που μπορε ναχει κανες στη ζω του και στον τρπο με τα οποα μπορε να τα διαπραγματευτε και ακμη να πεθνει γι’αυτ,

για ποιον τουλχιστον χει την ρεξη να ασχοληθε με ττοια πργματα σμερα.


10 -


01 2008, 14:43
Memento Mori


Η προηγομενη Παρασκευ για προσωπικος μου λγους μου δωσε την επετειακ πνθιμη γεση που σου αφνει η ημρα της ονομαστικς γιορτς ενς δικο σου ανθρπου που δεν θα μπορσει ποτ πια να την χαρετε μαζ. Το θμα που ακολοθησε με τον θνατο του Αρχιεπισκπου Χριστδουλου επτεινε μια πνθιμη διθεση την οποα ββαια και πλεψα (μη ρωττε ποιος νκησε), που σινεμ, ξενχτι, παρα με φλους και τα συναφ σαφς και βοηθον και πως νομζω το διο και να γρφεις και σε να blog.

Οι ννοιες ζω-θνατος εναι αυτ που πνω απλα ταλανζει διαχρονικ την ανθρπινη παρξη. Οι αρχαοι λληνες με πρτυπα την αρμονα τοχαν βρει το μυστικ, με καλ, μεστ, γεμτη γιορτς ζω και με παρλληλη επγνωση της θνηττητας. ρωτας-Θνατος οι δυο αντιθσεις που φτιαχναν τη σνθεση της φιλοσοφικς τους σκψης. Ο ρωτας βση για τη ζω και η αντιμετπιση του θαντου σαν να αναπσπαστο κομμτι του πεπρωμνου.

Αυτ η αντληψη φανεται δισπαρτη στη μυθολογα, στα θιμα, στην Τχνη, πως και στο Πανεπιστμιο που λγεται μηρος, με τον Οδυσσα να φτνει στον Κτω Κσμο και βλποντας το φντασμα του Αχιλλα να τον ρωτει αν εναι ευτυχισμνος ως ρχοντας στους νεκρος και να παρνει την απντηση «καλτερα ο τελευταος δολος ανμεσα στους ζωντανος παρ ο πρτος ρχοντας ανμεσα στους νεκρος» (κομματκι αντθετο με τα ιδανικ της Ιλιδας), σκην που δεχνει αγπη για τη ζω και συνειδητοποηση του θαντου.

Ο λιγτερο επικς και σαφς πιο black-humorιστας Λουκιανς στους Νεκρικος Διαλγους του, δνει ρστα ταν βζει τον Μνιππο στον Κτω Κσμο να δεχνει το κρανο (τι μου θυμζει ραγε αυτ η σκην;) το οποο ανκε στην Ωραα Ελνη και να λει σαρκαστικ στον νεκροπομπ Ερμ:

Μ:Για τοτο 'δω το καυκ γεμσανε χλια καρβια με τα νιτα λης της Ελλδας και σκοτωθκανε τσοι και τσοι κι αναστατωθκανε τσες πλεις; 

E:Βλπεις εσ Μνιππε δεν την εδες ζωνταν. Αν την εχες δει θα 'λεγες κι εσ: «Ας βρσκομαι κοντ της κι ας υποφρω πολλ». Γιατ και τ' νθη αν τα δει κανες ξερ, να 'χουνε χσει το χρμα και το σχμα, δε μπορε να φανταστε πσο ταν μορφα ταν ανθοσαν.

Μ: Απορ βρε Ερμ, πως δχτηκαν να υποφρουν για κτι που γργορα και τσον εκολα μαρανεται.
 

Ε: Δεν χω χρνο Μνιππε να κτσω να τα φιλοσοφσω μαζ σου. Διλεξε να μρος  που γουστρεις και βολψου. Πρπει να φρω καινοργιους νεκρος.

ρωτας για τη ζω αντμα με επγνωση και συμφιλωση με την ιδα του θαντου, σαυτ πστευαν οι αρχαοι λληνες.

Αυτ ξεπατκωσαν και οι Ρωμαοι και καθτι κολλημνοι με τα ρητ πολ περισστερο απ τους λληνες, δωσαν και επιγραμματικ φρμα με το Memento mori/Να θυμσαι τον θνατο, το οποο βγκε απ την εξς εθιμικ ιστορα που λεγε τι ταν στην Ρμη γινταν κποιος θραμβος και ο στρατηγς μπαινε μσα υπερφανος και κορδωτς για να απολψει τις επευφημες του πλθους αντξιες τουλχιστον ενς Σκη Ρουβ, υπρχε πντα νας σκλβος πσω του στο διο ρμα με σκοπ να του τη σπει λγοντας του κθε λγο και λιγκι …Memento mori…Memento mori, (κινζικο βασανιστριο μια φορ!) λλοι λνε τι του λεγε το πιο δσκολο να το θυμσαι, Respice post te! Hominem te esse memento, δηλαδ Κοτα πσω σου! Να θυμσαι πντα τι εσαι νθρωπος! Αμαν και αυτο οι Ρωμαοι, πντα στην υπερβολ, να υποθσω τι ο Ιολιος Κασαρας αυτν τον σκλβο τον κανε σουβλκι…

Αυτ ακριβς το Memento mori, ανακλυψαν εκ νου και μετφεραν στην πιο αγαπημνη μου ιστορικ περοδο αυτ της Αναγννησης. Γουστζικη αλθεια εποχ, που με το να πδι φευγε απ το Μεσαωνα και με το λλο γλιστροσε προς τον Διαφωτισμ, ο ορισμς του «μεταξ σφρας και κμονος», ο ορισμς των αντιθσεων και πνω απλα ο ορισμς του ουμανισμο (ανθρωπισμο).

Η εποχ απ την οποα βγαινε ταν ο Μεσαωνας, μια εποχ απκοσμου (λυκο)φωτς που η ανθρπινη σκψη εχε στραφε εξ’ολοκλρου στο υπερφυσικ, στην αναζτηση του θεου και παρλληλα στην αδιαφορα για τα εγκσμια αγαθ και κυριαρχοσε το δγμα της θρησκεας. Στην αντπερα χθη βρσκεται ο Διαφωτισμς η εποχ του εκθαμβωτικο φωτς της επιστμης, στην αναζτηση της ορθς επιστημονικς αλθειας, τλειας αδιαφορας για το θεο και κυριαρχοσε το δγμα του θετικισμο. Χαρακτηριστικς εκπρσωπος του Μεσαωνα υπρξε ο Θωμς Ακιντης και του Διαφωτισμο ο Εμμνουελ Κντ.

Στο μσον βρσκεται η Αναγννηση και πως λα τα πργματα που βρσκονται στη μση ταν και η πιο αρμονικ. Αφο ανακλυψε εκ νου την αρχαα φιλοσοφικ σκψη μσα απ τα μεσαιωνικ μοναστρια, αποφσισε να εμπνευστε απαυτν και να μετουσισει στη δικ της πραγματικτητα τα αρχαα ελληνικ ιδανικ, δηλαδ τον ρωτα για τη ζω (εδ που τα λμε σαυτ το σημεο οι νθρωποι της Αναγννησης του δωσαν και κατλαβε) και τη συνειδητοποηση του θαντου ως αναγκαο φυσικ γεγονς, μακρι απ το δογματισμ της θρησκεας, μακρι απ το δογματισμ της επιστμης, απλ το αντιμετπισαν ως φυσικ εξλιξη των πραγμτων.

χετε δει φαντζομαι αναγεννησιακος πνακες με υπροχα τοπα, κλασσικ θματα και καμπυλτες γυνακες (η αναφορ στην αναγεννησιακ ομορφι, εναι νας εσχημος τρπος να μην προσβλεις μια υπερμεγθης γυνακα) και μσα σαυτ τα ειδυλλιακ και γεμτα κυτταρτιδα τοπα, πολ συχν βλεπες και μια νεκροκεφαλ να γελει σαρκαστικ απ καμι γωνα, παντο και πντα το memento mori.

Ο παραπνω πνακας του Holbein (1533) με ττλο «Οι πρσβεις» εναι απ τους γνωσττερους Αναγεννησιακος και κατ τη γνμη μου ο αντιπροσωπευτικτερος, δισημος για  την πολυσημα του. Οι 2 κριοι που κοιτνε στολισμνοι σαν παγνια και ολγον τι αλαζονικ εναι δυο πρσβεις και σιγ την πληροφορα δηλαδ, «Οι πρσβεις» ονομζεται ο πνακας και τι λλο θατανε δηλαδ καλγριες; Ωστσο κθε αντικεμενο απ τo δπεδο, τα χαλι, τα αντικεμενα εναι τγκα στον συμβολισμ τσο που και ο κδικας Ντα Βντσι ωχρι μπροστ τους.

Το κλου μως που δεχνει το πιο παραστατικ σως memento mori της ιστορας, εναι αυτ που φανεται σαν κουτσουλι στο κντρο. Αν μποροσατε να το δετε σε φυσικ μορφ και σγουρα σε μεγαλτερο πλασιο απ τις 20 ντσες της οθνης του P/C (εκτς φυσικ απ τους ματσωμνους πουχουνε 45’plasma) θα δετε τι μα σταθες 2 μτρα πσω και το κοιτξεις χι απ πνω προς κτω αλλ απ δεξι προς αριστερ, βλπεις να σου χαμογελει μια νεκροκεφαλ ναααα (με το συμπθιο), μη μου πετε τι λοι το εδατε και μνο εγ εμαι ο μπατρης με 18 non-plasma οθνη; Η τεχνικ αυτ εναι τυπικ Αναγεννησιακ και λγεται αναμορφοσκοπικ (anamorphosis). Και για λους τους προλετριος των14-18 ιντσν η εικνα φανεται κπως τσι,

  Image:Skull-Ambassadors.jpg

Εντυπωσιακ πντως ζωγραφικ τεχνοτροπα δε μπορες να πεις, απ μια εποχ που οι ζωγρφοι κρατγανε πινλα και οι κρτες γραφικν το πολ-πολ ναταν στο μυαλ του Λεονρντο (χι του αριστερο μπακ που πρε ο θρλος ως αντι-Σπυρπουλο) αλλ του Ντα Βντσι (ας εναι καλ ο νθρωπος, τα Τζοκντα εναι τα αγαπημνα μου σοκολατκια).

Memento mori, λοιπν εχαν ανακαλψει οι γλεντζδες και παθιασμνοι νθρωποι της Αναγννησης, memento mori και σμερα που ο θνατος χει αποκτσει και μια να δισταση αυτ της τηλεοπτικς προβολς, Ο Αρχιεπσκοπος Αθηνν Χριστδουλος δεν θα μποροσε να ξεφγει απ την κοιν μορα λων των ανθρπων (εξαιρονται οι παριστμενοι φυσικ καθτι ανκοντες στη χορεα των Χιλαντερ), μια προσωπικτητα που φησε ντονο αποτπωμα στην νεοελληνικ κοινωνα και πως λες οι προσωπικτητες αγαπθηκε και μισθηκε, αδιφορος μια φορ δεν πρναγε. Εξεπλγην ταν διαπστωσα τι λυπθηκα, στω και αν σπανιτατα πηγανω Εκκλησα, καθς πιστεω τι αν νας νθρωπος που εναι σκρτος μια φορ, φορντας ρσα μπορε να γνει σκρτος δυο φορς (δεν αναφρομαι σ’ολους τους κληρικος αλλ σε πολλος και δη τους βαθμοφρους) και το εκκλησιαστικ σστημα σχεδν γραφειοκρατικ, φαντζει στα μτια μου απογυμνωμνο απ κθε πνευματικτητα, ωστσο ταν πθανε ο Χριστδουλος λυπθηκα, τελεα και παλα.

Μπορε ββαια να λυπθηκα χοντας επηρεαστε απ τα δικ μου σως-σως να εχε δκιο και εκενος ο μγας κυνικς και ριστος γνστης της ανθρπινης ιδιοσυγκρασας Ιωσφ Στλιν ταν δλωνε τι «ο θνατος ενς μνο ανθρπου εναι τραγωδα, εν ο θνατος ενς εκατομμυρων ανθρπων απλ στατιστικ», το’ξερε καλ ο Ιωσφ τι ταν συγκεκριμενοποιεται κτι το νιθεις στο πετσ σου, εν ταν αποτελε αριστη αναφορ εκολα το προσπερνς.

Ο σεβασμς μως προς ναν νεκρ δεν χει να κνει τσο με τα ποια πεπραγμνα του, απλ πηγζει απ την προσωπικ στση και τα βιματα του καθενς και εναι σαν τις συμβουλς για τους κινδνους της φωτις, μνο το καμνο χρι μπορε να αποτελε τη ζωνταν υπενθμιση που σε κνει να την υπολογζεις, να την προσχεις και να την σβεσαι, μνο το καμνο χρι, τα σκτα λγια εναι απλ αρας.


10 -



blacksad

- B
38



Blog
blogs.musicheaven.gr/blacksad

















Tags




(12)
blog !


...


...




...


Blogs

Links







MusicHeaven.gr, Hosting interTEN