Και να σου πω και κάτι εγώ χέστικα για το graffiti! Εσένα ήθελα να δω και να περάσουμε όμορφα. Αλλά είσαι χαζή…..γιατί βγήκες off line από το msn στα καλά καθούμενα και μετά χάθηκες από προσώπου γης! Μας ξεσηκώνεις καλά καλά για βάψιμο και μετά τίποτα.

Δεν είναι η άνθρωποι διακόπτες να τους κλείνεις και να τους ανοίγεις. Άμα πηγαίναμε μαζί στο μαγαζί θα μας έκανε καλύτερη τιμή ο Chris. Εδώ τον έχω πει να κρατάει ένα σακούλι super skinny caps μόνο για μένα.  Καταλαβαίνω πως είναι περίοδος εξεταστικής. Η να έχεις εσύ περίοδο και πως πολλά αναπάντεχα πράγματα μπορεί να συνέβησαν στο μεταξύ. Αλλά εσύ εδώ πέρα δείχνεις να μην σέβεσαι τον εαυτό σου πρώτα πρώτα, άσε τους άλλους.

Τι ποιο γαμάτο από βόλτα στο μαγαζί με τα σπρέι και μετά αλητεία βάψιμο. Σαν επεισόδιο απ’ τα άγρια παιδιά μου κάνει.

Για αυτό και δεν έγινε… γιατί ήταν σαν ταινία η φάση και όχι η πραγματικότητα.
Γενικά τελευταία δεν ξέρω τι φταίει με τους ανθρώπους. Φταίει το κινητό για την αναβλητικότητα και της ανοησία που τους δέρνει. Φταίνε τα καλώδια, το ΔΝΤ η αγαμία τους?

Θυμάμαι σκηνικό στο  El goustozo μαζί με τον ξάδερφο μου. Όπου ο σερβιτόρος είδε κάποια σκίτσα που του έδειχνα.

- Ω ρε φίλε τι γαμάτα που ζωγραφίζεις και ...μπλά... μπλά... μπλά graffiti
-Πλάκα με κάνεις τώρα, για αυτό εξασκούμε, για το graffiti....
-Ποιο είναι το tag σου?
-Fotai
-Α ναι το έχω δει σε κάποιες στάσεις λεωφορείου.
-αχαχαχαχαχ
-Ωραία δώσε τηλέφωνο να σε πάρω, ο κολλητός μου βάφει πολύ καλά πηγαίνει και σε φεστιβάλ.
-Καλή φάση! (Σκίζω μια σελίδα tag-αρω ένα Fotai που πιάνει όλη την σελίδα και γράφω από κάτω το τηλέφωνο μου.)

Και δεν με πήρε ποτέ τηλέφωνο!

?????

Η τουλάχιστον μέχρι αυτήν την στιγμή που γράφω αυτές τις γραμμές!
Οι κοπέλες που παίρνω τα τηλέφωνα τους καμιά φορά από το λεωφορείο η από τα παγκάκια ποιο εντάξει είναι! Τι να πω!

Κάποιες φορές μου περνάει από το μυαλό ότι αρκετά από αυτά που λες είναι λίγο φουσκωμένα για το τι κάνεις και τι όχι γενικά. Άλλωστε είναι ένα από τα test που κάνετε εσείς οι γυναίκες σ εμάς τους άντρες. Να δείτε το κατά πόσο πιστεύουμε όσα μας λέτε και το πόσο πεινασμένοι για την προσοχή σας είμαστε. Το πόση επίδραση έχετε πάνω μας. Αλλά μου λες ότι βάφεις…και δεν είδα τίποτα μέχρι τώρα παρά μόνο εκείνο το wild style που έκανες στο χαρτί όταν με περίμενες εκείνο το βράδι στην στάση απέναντι από το ιπποκράτειο. Ε ρε περπάτημα εκείνη την ημέρα! Όλοι καλοί είμαστε στο χαρτί ,στον τοίχο όμως φαίνεται ο Street Artist! Και εκείνο το φούξια spray high pressure μέσα στην τσάντα σου δεν μου είπε και πολλά. Το Graffiti είναι ψώνιο! Όσο και να μην θέλουμε να το παραδεχτούμε είναι ψώνιο! Και όσοι το κάνουν ΠΡΕΠΕΙ να είναι και λίγο ψώνια κατά την γνώμη μου. Για να πας έτσι απλά και βάψεις έναν τοίχο θέλει αρχίδια και ψώνιο.
Α ναι ξέχασα! Και cans….χα αχ αχ αχ!

Τελικά θες να πάμε για βάψιμο στα πανεπιστήμια η θες να βρεθούμε. Μήπως και τα 2? Εγώ και τα δυο αλλά ποιο πολύ το δεύτερο!

Όπως ίσως λίγοι άνθρωποι συνειδητοποιούν βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη καμπή.

Τα νέα ρεύματα των σκεπτόμενων ανθρώπων συμβιώνουν με τα παλαιότερα μέσα σε ένα κλίμα μόνιμης, εμφανούς η έρπουσας σύγκρουσης!

Το παλαιό αγωνίζεται απεγνωσμένα να διασώσει ένα συμπαντικό κοσμοείδωλο που  έχει χαθεί οριστικά. Δεν αντιλαμβάνεται ότι η αντικατάσταση του παλαιού από το νέο αποτελεί αποδείξει της υγείας μιας κοινωνίας και σαν διαδικασία θα πρέπει να την ενθαρρύνουμε αντί να την αντιμαχόμαστε.

Καμία νέα σκέψη δεν θριάμβευσε επειδή κατάφερε να πείσει τους αντιπάλους της, κάνοντας τους να δουν το φως της αλήθειας !  Αλλά μάλλον επειδή αυτοί που ήταν ενάντια της, κάποια στιγμή πέθαναν. Και μια νέα γενιά περισσότερο εξοικειωμένη μαζί της μεγάλωσε και πήρε τα ινία. Για αυτές τις γενιές που έρχονται τώρα στο προσκήνιο βιώνουμε αυτήν βίαιη κατάρρευση των παλαιών συστημάτων ελέγχου.

Εσείς εκπροσωπείτε αυτές τις νέες γενιές!

Ο προορισμός σας είναι πολύ ποιο πέρα από εκεί που ήσασταν σε θέση να φανταστείτε… και σας αξίζει! Γιατί εσείς επιλέξατε να είστε αυτήν την στιγμή εδώ!  Να έχετε την γενναιότητα να ολοκληρώσετε το ταξίδι σας!

Είναι μερικές φορές τον τελευταίο καιρό που πιάνω τον εαυτό μου να κοιτιέται στον καθρέπτη. Με κοιτάζω με ένταση, επίμονα στα μάτια….προσπαθώ να καταλάβω ποιος είναι αυτός που κοιτάζω…..και γιατί…..!

Πλέον μπορώ να καταλάβω! Μετά από τόσα ταξίδια….Το φαντάζομαι!

Είναι φορές που θα ορκιζόμουνα ότι βλέπω γαλάζιες σπίθες…..ξέρω ότι δεν είναι πάντα αυτό που φαίνεται ….

Άραγε πότε θα τινάξω αυτή την η σκόνη από πάνω μου?

Sa^lana ien naie^ssis!

Ευχαριστώ την δεύτερη μητέρα μου...

 Πολλές φορές αυτά που γράφω και στέλνω στους ανθρώπους γύρο μου ως μηνύματα θα επέτρεπε να έχουν θέσει εδώ στο blog….Όμως παρόλα αυτά τολμάω και τους τα στέλνω.

Λάθος…? Ίσως. Τα σκέφτηκα όμως…αυτό είμαι. Ένιωσα την ανάγκη. Τι δηλαδή άλλα να γράφω στο blog και άλλα να κάνω? Απλά μ αρέσει να μπαίνω στον πειρασμό της πρόκλησης, να καταγράψω με γραμμικό τρόπο τις αστραπές των σκέψεων μου…

  Ίσως πάλι καλύτερα γιατί όταν δεν βλέπω ανταπόκριση αποφεύγω πολύ εύκολα τους ρηχούς και συνηθισμένους ανθρώπους.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι ένα μήνυμα, που έστειλα όταν γύρισα σπίτι, σε μια παλιά μου συμμαθήτρια από το δημοτικό. Με είχε καλέσει σε μια έκθεση φωτογραφίας και τέχνης που λάμβανε μέρος. Και μου άρεσε αυτό το χαλαρό και ακομπλεξάριστο, το μετά από 14 χρόνια… “θα ένιωθα άνετα να έρθεις στην έκθεση και για να σε δω…”

Μ αρέσει να βλέπω ανθρώπους. Δεν με ενδιαφέρει σε ποια σχολή πέρασαν η τι δουλειά κάνουν. Αν έχουν ερωτικό σύντροφο και γενικά η εικόνα τους. Με ενδιαφέρει και με καίει να δω τι άνθρωποι έγιναν….ποιες είναι οι σκέψεις τα όνειρα τους…οι προβληματισμοί τους…αν έχουν αυτή την σπίθα στο μάτι…..

Και ένα παραπάνω όταν είναι καλλιτέχνες…..

Οι φωτογραφίες τις Κωνσταντίνας λοιπόν….(α ναι δεν σας είπα…Κωνσταντίνα την λένε…έχει το όνομα της μάνας μου…αχαχαχαχα) ήταν μια τεράστια ΜΠΟΥΡΔΑ!!! Καλυμμένη με μια στρώση ψευτοκουλτουριάρικου αφαιρετικού, ασπρόμαυρου, τραγανού μπλα μπλα !

Που πάντα πείσω από την φωτογραφία κάτι αχνοφαίνεται!

Επειδή όμως προβληματίστηκα πολύ γυρνώντας σπίτι και σε συνδυασμό με την τάση εξιδανίκευσης των πραγμάτων…εμπνεύστηκα το παρακάτω κείμενο και της το έστειλα.

Καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι σίγουρα  μπορούσε πολύ καλύτερα. Οι φωτογραφίες δεν ήταν αντιπροσωπευτικές του καλλιτέχνη…

Όποτε κοιτάζω μια φωτογραφία, προσπαθώ να μπω μέσα της.

Προσπαθώ να σταματήσω να κοιτάζω και να αρχίσω να βλέπω.

Να την αποκωδικοποιήσω. Είτε μέσα από συναισθήματα είτε μέσα από μοτίβα μαθηματικών μοντέλων.

Μαθηματικά;;;;;;;!

Πολλοί λένε ότι όλα μπορούν να προβλεφθούν και να οριστούν μέσο των μαθηματικών. Αλλά κάνουν ένα τεράστιο σφάλμα. Υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να μπει σε κάδρο, να προσδιοριστεί και να περιγραφή … να το εγκλωβίσεις…

Μπορείς να το μαντέψεις?

Είναι η συνείδηση.

Όποτε βλέπω μια φωτογραφία …..

προσπαθώ να δω τον φωτογράφο μέσα από την φωτογραφία. Να μπορέσω με ένα τρόπο να μοιραστώ την εμπειρία του.

Γιατί βρέθηκε εκεί;

Τι ήταν αυτό που μέσα σε όλα τα άλλα τον έκανε να μας δείξει αυτό;

Σε ποια ταξίδια πάλη χάθηκε και η φωτογραφία ήταν για άλλη μια φορά το παράθυρο για να ξαναγυρίσει πίσω στον κόσμο μας και να διηγηθεί την ιστορία του.

Η φωτογραφία είναι μια στιγμή μέσα στο ταξίδι. Δεν είναι το ίδιο το ταξίδι. Μπορείς να θυμηθείς το ταξίδι κοιτάζοντας την φωτογραφία αλλά δεν μπορείς να το ξαναζήσεις. Δεν περιέχει μόνο την πληροφορία για το πώς ήταν το ταξίδι σε εκείνο το συγκεκριμένο σημείο μέσα στον χώρο και τον χρόνο αλλά και που βρισκόταν αυτός που τράβηξε την φωτογραφία.

Κάνεις όμως ένα μεγάλο λάθος ….είναι δυνατόν μέσα από μια, η μερικές φωτογραφίες να καταλάβεις; Τι είναι δηλαδή η ψυχή των ανθρώπων, δειγματοληπτικός έλεγχος;

Και άμα δεν είναι καλό το δείγμα πετάς όλο το τεμάχιο;

Ε σοβαρέψου ρε! Σοβαρέψου Θαλλάσιε βιολόγε ! Σοβαρέψου !

Α ναι το ξέχασες ε? Αλλά αυτή την ταμπέλα σου έδωσαν σε αυτόν τον κόσμο. Είσαι αναγκασμένος να απαντάς έτσι σε εκείνη την συγκεκριμένη ερώτηση…..τι σπουδάζεις….?

Όχι τίποτα άλλο ….αλλά δεν χρειάζεται να τους τρελάνεις από τώρα είναι νωρίς.

Άσε ρε ….

Ε Θαλλάσιε βιολόγε σοβαρέψου!

Τι θες; Να σου θυμίσω τώρα και το άλλο, εκείνο το μικρό το ορθογώνιο χαρτάκι με τις στρογγυλευμένες γωνίες . Εκείνο το ντυμένο με πλαστικό που είναι σε τόνους του μπλε και έχει μια Φωτογραφία……σου …. Και γράφει ένα όνομα……

-Σσσσσς μην μιλάς άλλο ……έχεις πεθάνει για εμένα. Φύγε και να μην ξαναγυρίσεις γιατί έχω αρχίσει να ανακαλύπτω ποιος είμαι. Φύγε γιατί θέλω να δω τις φωτογραφίες.

Και ίσως ο φωτογράφος τελικά να μην ήθελε να φανερωθεί. Κατάφερε και κρύφτηκε πίσω από μια ασπρόμαυρη αφαιρετική τάση με έντονες γωνίες. Και με μια προοπτική άποψη από πάνω προς τα κάτω να αποδώσει μια στιβαρότητα και μια σιγουριά. Ίσως ένιωσε αυτή την ανάγκη. Την ανάγκη για εκείνο το τέλειο, εκείνο το οποίο έχει καθορισμένο σχήμα, το καλά θεμελιωμένο. Ανάγκη για σιγουριά. Έχουν την γοητεία τους τα σχήματα. Δωρικός ρυθμός, απλός και στιβαρός…

Αρχαία Ελλάδα. Το τζάμι του κτιρίου με το μάρμαρο της κολόνας. Το διάφανο με το σκληρό. Αντίθεση….

Ίσως έσπασα των κώδικα…

Ίσως πάλη να θρυμμάτισα το κεφάλι μου….

Μικρά, μεγάλα κουτάκια.  Μπαίνουμε μέσα σε κουτιά, κοιτάζουμε κουτιά, ζούμε μέσα σε κουτιά. Κάνουμε δώρα με κουτί….Παντού γωνίες.

http://www.caribbeancharm.com/assets/images/pink_white_stained_glass_box.jpg

Τους ζηλεύω τους φωτογράφους …..

Ε τους άτιμους πάλι κατάφεραν να σταματήσουν τον χρόνο.

Και όταν πατάνε εκείνο το κουμπί που είναι πάνω σε εκείνο το απόκοσμο μηχάνημα……διακτινίζονται.

Και ελπίζω να κατάφερα να σε τρομάξω λίγο, όπως έκανες και εσύ σε εμένα με τις γωνίες σου. Εκδίκηση!

Όλα τα παραπάνω είναι η δική μου φωτογραφία.

Μπορείς να την ξεδιαλύνεις ?

Δεν απάντησε…..!

Λογικό …ίσως να νόμισε ότι της την έπεφτα….ίσως να ένοιωσε άβολα…με όλο αυτό.

Ήταν ασυνήθιστο ….είμαι ασυνήθιστος…

Έτσι μ αρέσω!

Δεν χωράω σε κάδρα.....τα θρυματίζω μόνο με ένα βλέμμα...

Για αυτό βάφω σε τοίχους, με σπρέι έξω....

Οι σχέσεις κάνουν τα αντικείμενα και όχι τα αντικείμενα τις σχέσεις. Απο τα υποατομικά σωματίδια μέχρι τους γαλαξίες.

Αντικείμενον ....αντί του κειμένου.....του λόγου δηλαδή! Το είδωλο του
λόγου .

Όταν λοιπόν αρχίζεις να αναγνωρίσεις τις σχέσεις, τότε βλέπεις
πέρα από τα αντικείμενα. Η πλήρης συνειδητοποίηση αυτού του πράγματος
συλλαμβάνεται από το νου σαν καταιγίδα από κεραυνούς
σκέψεων που καλπάζουν.Η διαδικασία αυτή φτάνει σε ένα τέτοιο σημείο που
έχει την αίσθηση οξύ πονοκεφάλου. Και η συνείδηση λαμβάνει φώτιση.

Αρχίζει να αντιλαμβάνεται το όλον!

Είναι κάτι που μόνο βιώνεται. 

Και είναι μόνο η αρχή!

Δεν θα ξεχάσω όλες εκείνες τις φορές  που με κέρασες μπίρα γιατί μιλούσα πολύ!

-Πολύ μιλάς! ……..κνταπ! (το μπουκάλι στην μπάρα)

Δεν θα ξεχάσω που έπινες καφέ από το μπιροπότιρο με καλαμάκι.

Τα στριφτά τσιγάρα.
To καπέλο
Το χαμόγελο…..

Ξέρω πως δεν θα ξεχάσεις ποτέ ποια τις σοκολάτες που σου είχα αφήσει.

Μα βέβαια ναι! Είμαστε απασχολημένοι όλοι εμείς με τον μικρόκοσμο μας και όλο κάτι μας εμποδίζει από το να περάσουμε από τα μέρη που είναι άνθρωποι που στο πρόσωπο μας μοιάζουν.

Δεν έχει ποια σημασία. Είναι αργά ποια για να έχει σημασία…

Νιώθω πως έχω τόσα να πω αλλά πως τελικά ίσως αν τα πω να χάσουν την λάμψη τους.

Δεν δακρύζω για τον συνηθισμένο λόγο.

Δακρύζω γιατί όταν είχα πιάσει τα χέρια σου είχα δει όλες τις εικόνες που είχες κρύψει μέσα σου. Δεν χρειάζονται πολλά λόγια.

Νίκη μου τώρα που έχεις φτερά πέτα όσο ποιο ψηλά μπορείς! Όσο ποιο ψηλά αντέχεις!
http://www.youtube.com/watch?v=5XyP0K9QQHE#t=6m30s

Μονάχα έτσι μπορώ να σε φανταστώ! Μα πως αλλιώς...

Πτεροφόρος η Νίκη πτεροφόρος.

Θα τα πούμε στον Πήγασο!
Τσσσσσσσσ! και θα μας ακούσουν ξέρεις εσύ! Στον Πήγασο λοιπόν!

Δεν ξέρω αν τελικά φταίτε εσείς για όλα αυτά που έμαθα τον τελευταίο καιρό, που με βασάνιζαν από παιδί. Αλλά, εγώ εσάς νιώθω πως πρέπει να ευχαριστήσω.

Και θα προσπαθήσω να τα μοιραστώ. Είναι πολύ για να το κρατήσω μόνο για εμένα. Το πολύ πολύ να με πουν τρελό.

Όσο για κάποιους άλλους που απλά δεν τους συμπαθώ και δείχνουν να μην θέλουν να καταλάβουν τους αφιερώνω αυτό το τραγούδι….

Πως να σωπάσω μέσα μου

την ομορφιά του κόσμου.

Ο ουρανός δικός μου

κι η θάλασσα στα μέτρα μου.

Πως να με κάνουν να τον δώ

τον ήλιο με άλλα μάτια.

Στα ηλιοσκαλοπάτια μ'έμαθε

η μάνα μου να ζώ.

Στου βόυρκου μέσα τα νερά

ποιά γλώσσα μου μιλάνε

αυτοί που μου ζητάνε

να χαμηλώσω τα φτερά...

Δεν θα πεθάνουμε ρε σεις!

Και θα ζήσουμε για να αγαπάμε την δημιουργία.

Είναι κάτι μέσα σε αυτά τα κομμάτια blues που έχει πολλές συναισθηματικές παρενέργειες όταν μου δοσολογούντε . Και είναι διαπεραστικά τα άτιμα σαν πυρακτωμένες σφαίρες. Μου θυμίζει τον Μισσισσιπί και τα ποταμόπλοια. Το σταυροδρόμι και την συμφωνία με τον διάβολο που στοιχειώνει ακόμα το παίξιμο μου.Τα δρομάκια με τα μισόρημαγμένα ξύλινα σπίτια και μια αίσθηση από χαλίκια στα γυμνά πόδια μου και ότι έχουμε πολύ, πάρα πολύ να περπατήσουμε ακόμα……
τον γερο-Jim με τα άσπρα χιονένια του γένια και μαλλιά σε αντίθεση με το μαύρο του πρόσωπο. Και τις χορδές στην κιθάρα του που σκουριασμένες ,παλιές και τυρανισμένες  όσο και αυτός.

Είναι κάτι μέσα σε αυτά τα κομμάτια που μου φέρνει αναμνήσεις …. Αλλά από τι?Από μια προηγουμένη ζωή? Ίσως και να έζησα κάποτε στο Μισσισσίπι.

Είναι κάτι μέσα σε αυτά τα κομμάτια που ραγίζει όλο μου το κορμί, με πιάνει μια ανατριχίλα …..και κλαίω σαν μικρό παιδί. Που με κάνει να σφυροκοπάω το γόνατο μου στο ρυθμό ….

Κάτι πάρα πολύ γνώριμο!
Σαν να γυρίζω σπίτι μετά από πολύ καιρό...

Και αν δω ένα μαύρο να παίζει blues θρυμματίζομαι!
Ίσως να φαίνεται αστείο στους άλλους άμα τύχει και με δουν να δακρύζω.
Αλλά έτσι και αλλιώς δεν ξέρω το γιατί για να τους το εξηγήσω.

Μου θύμισες γιατί πραγματικά μαθαίνω κιθάρα….

και γιατί προτιμώ τις Ibanez, Jackson, Crafter μου θύμησες ότι πρέπει να πάρω ηλεκτρική κιθάρα σε κάποια φάση…..

Μαλάκα τρελές γνωριμίες θα κάνουμε εκεί πάνω… το πείρες χαμπάρι …..

Αρχάγγελοι, Αγγελοι, Αρχαί, Θρόνοι Κυριότητες,  Εξαπτέρυγα, Σεραφείμ, Πολυόμματα και Χερουβείμ

χαλαρά….

Το κάλεσμα έχει έρθει …αυτοί από τον ουρανό έχουν μαζευτεί άντε μαζευτείτε και εσείς από την γη….

Το κάλεσμα έχει έρθει!....Κλείστε τα αφτιά και τα μάτια και ανοίξτε τις καρδιές σας…Ακούστε...

Ρε δεν σε κάνω πλάκα….

Τι σε λέω……

ΤΙ  ΣΕ ΛΕΩ…

Δεν υποκρίθηκα ποτέ δεν παίζω ρόλους
Δεν παίζω με συναισθήματα και έχω λόγους
Κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω βαδίζω σε δρόμους και σβήνω φόβους
Δεν υποκρίθηκα ποτέ να το θυμάσαι

Ρε χαζό σ αγαπάω...

Γιατί είσαι απίστευτα χαζούλα!

Αφού δεν έχουμε τίποτα κοινό να συζητήσουμε τότε γιατί με παίρνεις τηλέφωνο?

Και αφήνεις ηχητικά μηνύματα. Άμα βλέπεις ότι ο άλλος το έχει κλειστό ξαναπαίρνεις ποιο μετά! Χαλαρά!!!

Ότι σου είπα από το τηλέφωνο αλλά και στα χαρτιά γραμμένο, που δεν είχα την ευκαιρία να σου δώσω στα δικά σου χέρια, τα εννοούσα και τα εννοώ.

Αφού έμαθα ξεκάθαρα και χωρίς περιστροφές ότι δεν θες, σου είπα : ……

τότε… να είσαι ευτυχισμένη γεια σου………

Αλήθεια είσαι ευτυχισμένη?

Και αφού αυτό θες …….σε άφησα ήσυχη.

Είπαμε τα λόγια τα δύσκολα είναι τα αγαπημένα! Και εγώ αφού τα πιστεύω…(ακόμα) φεύγω ήσυχα …..

Οπότε θες έλα να κάνεις αυτό που είπες για το σπίτι μου ……

Πάρε τηλέφωνο πρώτα όμως να μου πεις ότι έρχεσαι! Οκ?

Βλέπεις ….. δεν τρώω μόνο εγώ Φλασιές ……

Είναι ολοφάνερο ότι δεν είναι δικές σου ιδέες γιατί πολύ απλά δεν υπήρχε λόγος να το κάνεις! Ίσως έτσι να ένοιωσες καλύτερα ? Αλλά γιατί ? ένιωθες άσχημα?  

Μπορείς να μου μιλάς χωρίς να παριστάνεις την σκληρή και την αγενή! Γιατί πολύ  απλά κορίτσι μου δεν το έχεις! Βρε συ αφού σε ξέρω……κατάλαβε ότι εσύ δεν με έμαθες ποτέ…….

Πω ρε πουστη!!! Χα χα χα …μόλις τώρα κατάλαβα ότι χθες ήταν 14 Φεβρουαρίου……….ααααααα έτσι εξηγείτε…  πάντως εγώ δεν λειτουργώ με ημερομηνίες. Ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με της προθεσμίες εξάλλου!

Εγώ σ αγαπάω στα αλήθεια όμως! ……

Σου εύχομαι να είσαι ευτυχισμένη!

Αφήνω τόπο στο σ’αγαπώ στην άκρη γιατι μεγάλωσα με αξίες
Όσοι με θέλουνε και δίνουν αγάπη κάθονται δίπλα μου για να περάσουμε δυσκολίες
Να μαζέψουμε δυνάμεις, να πεθάνουν οι φοβίες
Γυρεύω έρωτα, καυτές αγκαλιές, φιλιά…
Μην μου γαμάτε την καρδιά είμαι παιδί ακόμα…
Οι φίλοι μου που νοιάζονται αληθινά είναι λίγοι κι έχω χαρεί μαζί τους κάθε πιώμα
Κάθε βόλτα κάτω στην Αθήνα, κάθε γκολ, κάθε ρίμα κάθε συμβουλή που πήρα κι έδωσα σε κάθε βήμα…
Είμαι ο Φώτης κι εγώ τα λέω χύμα κι αν με προδώσατε, σκεφτείτε το είναι κρίμα…

Εύχομαι να σ αγαπήσουν πολύ περισσότερο από όσο αξίζεις και να σε μισήσουν πολύ λιγότερο....

Το πρώτο έχει γίνει είδη! Το έκανα εγώ και για το δεύτερο ελπίζω να βοηθήσουν όλοι, αλλά πάνω από όλα και εσύ!

Και μάθε πως όποιος

ξεχνάει χάνεται , ραγίζει όποιος θυμάται

και εκείνος που παραστράτησε στις ερημιές κοιμάται.

Επίσης….

Να μην την νιώσω την πληγή σου

Μην πλανέψει η άδεια η ψυχή σου

Μου λένε όλοι να φύγω βιαστικά….

Όμως μετά θα έχω τραγούδια

για ξεχασμένα αγγελούδια

Που ήταν διαβόλοι ποιο παλιά !

Μα εγώ διαλέγω το φιλί όσο και να τρομάζει

πώς να ανταλλάξω την ζωή με κάτι που της μοιάζει….

Ξέρω!! Αλλάζουν δρόμοι και μορφές οι εποχές αλλάζουν

Και οι από μηχανής θεοί αμήχανα κοιτάζουν!

Μάθε!!! και άσε το παράθυρο ανοιχτό σ όλες τις καταιγίδες

Θα δεις στο φως μιας αστραπής όσα ποτέ δεν ειδές!!!

Ότι δεν σε σκοτώνει σε κάνει ποιο δυνατό!

Σ ευχαριστώ γιατί με έκανες παντοδύναμο!

Περνώ πίσω αυτό που είπα περί ευγένειας! Δεν σε χαρακτηρίζει πλέον.

Κάποιοι δεν με σέβονται σαν άνθρωπο
Άσε τους οι μέρα είναι ωραία
Έχουν την έννοια οικογένεια σημαία
Όχι την πατρίδα μου γαμώ την νεολαία
Που έχει χαθεί σε διευθύνσεις ηλεκτρονικές
Ανθρώπινες παγωμένες μηχανές καταντήσατε
Ό,τι σιχαθήκατε γίνατε…
Κάπου χαθήκατε στον γυρισμό δεν βρήκατε
Αναρωτιέμαι πρέπει να στεναχωριέμαι;
Έχω πληγές από σας και δεν ξεχνιέμαι
Ό,τι νιώθω γράφω συγνώμη μα δεν κρατιέμαι

«αυτό το κομμάτι, είναι του Χρήστου και ηχογραφήθηκε σε δύσκολες ημέρες…

Ξέρω ποιοι άνθρωποι είναι δίπλα μου, τους σέβομαι, τους αγαπώ τους εκτιμώ και αυτοί επίσης… οι υπόλοιποι πούλο…

Δεν είμαι ούτε παιδαρελι ούτε κανένας φλώρος για να ντρέπομαι που νιώθω έτσι για εσένα! Ούτε κλαίω .....

Άλλοι είναι οι φλώροι μάλλον...

Φρικάρει λιγότερο εκείνος που κάνει την τελευταία καφρίλα! 

Να είσαι ευτυχισμένη και να προσεχείς σ αγαπάω!

Είπαμε εδώ γύρο θα πετάω!

Οποίος θέλει ας μείνει στο έδαφος!

να πιστεύεις πως δεν έχουμε τίποτα κοινό……..αφού δεν με γνώρισες ποτέ!.....

Ήταν σίγουρα άβολο…..πάντως ήσουνα πολύ ευγενική ……ευχαριστώ…

Δεν τρώω φλασιές γενικότερα …..αλλά τις τρώω όταν φιλάω άλλες κοπέλες και σκέφτομαι εσένα……. και μετά δεν τις παίρνω τηλέφωνο…

Τρελαίνομαι

Και βαρέθηκα να γίνετε έτσι …..

Όταν επιλέγεις κάτι σημαίνει ότι την ιδία στιγμή χάνεις κάτι άλλο, ότι είσαι διατεθειμένος να χάσεις κάτι άλλο! Για αυτό και είμαστε οι επιλογές μας….. Όταν κλείνει μια πόρτα ανοίγει κάποια άλλη, αλλά και όταν ανοίγεις μια πόρτα πρέπει να κλείσει και μια άλλη.  Πρέπει να την κλείσεις για να μπορείς να ανοίξεις την επόμενη! Έτσι πάει………

Ε πού θα πάει θα καταφέρω να κολλήσω όλα αυτά τα κομμάτια εξάλλου η logo στιγμής κάνει θαύματα!!! Τι διάολο τόσα συναρμολογούμενα έχω κάνει!

Να θυμηθώ επίσης ………..εκείνο εκεί ……….που το λένε καρδιά να το τυλίξω με αλουμινόχαρτο το άτιμο ……όχι τίποτα άλλο……… αλλά το αλουμινόχαρτο είναι διαμαγνητικό…..μην πάθει τίποτα …………μια και οι σπείρες ετοιμάζονται!   

Έμαθα να αγαπάω τον εαυτό μου μέσο της αγάπης που δίνω στους άλλους!

Τώρα το πληρώνω....

Εύχομαι να μπορέσεις να αγαπήσεις όσο αγαπήθηκες ……για να αγαπηθείς ακόμα περισσότερο!

ΚΑΙ ΡΕ ΤΟΝ ΜΑΛΑΚΑ ΤΟΝ ΑΘΑΝΑΣΑΚΗ!!!!........

Βλέπω κατάματα τον εαυτό μου στην ταράτσα που με σημαδεύει με το τουφέκι και του λέω στην υγειά σου! Κάπως έτσι είναι όλη αυτή η κατάσταση!

Κι αν είναι λόγια δύσκολα είναι τα αγαπημένα ….. και αφού τα πιστεύω για χαρά και φεύγω ήσυχα!

Τίποτε δεν χάθηκε πότε από κανέναν

ούτε ένα αστέρι δεν ξεστράτισε ποτέ

Κανένας δεν υπέφερε για πάντα στα χαμένα

Κανείς δεν πέθανε ποτέ ωραίε μου εαυτέ

Κι αν είναι λόγια δύσκολα είναι τα αγαπημένα

Κι αν τα πιστεύεις γεια χαρά

και φεύγω ήσυχα, φεύγω ήσυχα

 Τίποτα δεν πέρασε ούτε και θα γυρίσει

όλα συμβαίνουν τώρα όλα σε μια στιγμή

παράφορη εποχή

κι ημέρα όμορφη  ημέρα δύσκολη (Είχε ήλιο σήμερα)

μια πρόκληση ζωή αθάνατη θνητή

Κι αν είναι λόγια δύσκολα είναι τα αγαπημένα

Κι αν τα πιστεύεις γεια χαρά

και φεύγω ήσυχα, φεύγω ήσυχα

.........

Μια γειτονιά ………… 6 χρόνια συμμαθητές…και στα νήπια ....κάθε μέρα το ίδιο πρόσωπο, οι ίδιες κινήσεις τα ίδια πειράγματα….τόσες νυσταγμένες καλημέρες  5ήμερη στα χιόνια …αγωγή υγείας …..με τόσα θεατρικά……..τόσες εκδηλώσεις  …….περιβαλλοντική …..εκδρομές …….EUP ξύπνημα 5 το πρωί ……..6ήμερη στη βροχή…….κατάληψη ……τόσες πολλές μικρές στιγμές……! Τόσα ευχαριστώ τόσα συγνώμη…….τόσες φωτογραφίες……τόσες χορδές. Στο σούπερ μάρκετ άβαφη και με φόρμες…..

Δεν έχουμε τίποτα κοινό να πούμε ………. αφού είμαστε ξένοι…..δυο ξένοι…..τίποτα…….τίποτα….

Αλλά τα λόγια τα δύσκολα είναι τα αγαπημένα …… και αφού τα πιστεύω …….για χαρά και φεύγω ήσυχα!

Μπορεί να ήρθα ακάλεστος  αλλά ήρθα χαμογελαστός!

Πάντως δεν ήρθα με άδεια χέρια! Άλλη φορά να πάρω κέικ σοκολάτα εε?

Μπα άσε καλύτερα δεν λέει να βάζω πλυντήριο με σοκολατιασμένα ρούχα βραδιάτικα και να κάνω μπάνιο!

Δύστυχος για εμένα αλλά ευτυχώς για εσένα δεν ήσουν και εκεί!

Και πάλι δεν σε είδα! …….άλλωστε όπως έχω ξαναπεί….. πότε δεν είχαμε καλό timing εμείς οι δύο!

Όταν μετράω την μπορώ η γη δεν με χωράει!

Έχω τόσα και τόσα να σου δείξω και να σου πω αλλά δεν πειράζει!

Πραγματικά το θέλω! Να είσαι ευτυχισμένη ! Σ αγαπάω αλλά προσπαθώ να φτιάξω την ζωή μου.....Όταν αγαπάς πραγματικά μαθαίνεις λίγο λίγο να αγαπάς και τον εαυτό σου! ……..Προσπαθώ προσπαθω!............

Θα τα πούμε …..

εδώ γύρω θα πετάω!

Καλά με το φιλάμε τώρα που λέει το τραγούδι μην αναστατώνεσαι!

Νόμιζα ήταν μόνο δύο…… αλλά τελικά ήταν τρις!

Καλά για την πρώτη και την δεύτερη! Αλλά η Τρίτη……… που είναι την Κυριακή?

Πόσο θα ήθελα να πηγαίναμε μαζί!

Λες μετά από δύο μήνες να σε θυμηθώ?

Ήρθαν και όλα μαζί ρε γαμώτο!

Ότι είναι σπείρα και καθαρή συμβολή κυμάτων! ! ! Είναι περιστρεφόμενο κύμα η κοπελιά χα χα χα! Είναι δονήσεις. Να ναι  καλά το μπουκάλι με το νερό και το αρμόνιο!! Και το σάλι-κασκόλ σου Νατάσσα!!!

Ύστερα τα  3 και υπέροχα Χ!

Αλλά ακόμα και αν δεν πάμε μαζί! Εγώ μετά θα περνάω μπροστά από το μπαλκονόπορτα σου καβαλόντας 2 σπείρες. Τυλιγμένες με αλουμίνιο και λίγο ανθρακόνημα…….μόνο και μόνο για να ζηλεύεις!

Θα ήθελα πολύ να σε παίρνω βόλτες …….... Και μετά να έχεις της δικές σου και να βολτάρουμε μαζί!

Αναρωτιέμαι…..