21 Μαρτίου 2011, 22:14
Εσύ τα πάντα τα πάντα εσύ
Άδικα κλαις μη λυπάσαι, είμαι εδώ σ’ αγαπώ στο ‘χω πει
η καρδιά μου για σένα αναπνέει, μη πιστεύεις αυτά που έχουν πει
Σ’ αγαπάω πανάθεμά τόσο, που αν σε χάσω στη σκέψη αυτή
αρρωσταίνω σου λέω με τρελαίνει, γιατί η αγάπη είσαι εσύ
Είσαι τα πάντα όλα για μένα, εσύ η αγάπη και μόνο εσύ
εσύ είσαι η μία μοναδική μου, όλα για μένα όλα εσύ
Είσαι τα πάντα όλα για μένα, εσύ η αγάπη και μόνο εσύ
εσύ είσαι η μία μοναδική μου, όλα για μένα όλα εσύ
Εσύ τα πάντα τα πάντα εσύ
Μην ακούς μαριονέτες τι λένε, να χωρίσουμε θέλουν απλά
η καρδιάς τους με πόνο μιλάει, η καρδιά τους με ζήλια μιλά
Σ’ αγαπάω πανάθεμά τόσο, έλα πάρε με τώρα αγκαλιά
εδώ είμαι για σένα υπάρχω, άκουσε το με λόγια απλά
Είσαι τα πάντα όλα για μένα, εσύ η αγάπη και μόνο εσύ
εσύ είσαι η μία μοναδική μου, όλα για μένα όλα εσύ
Είσαι τα πάντα όλα για μένα, εσύ η αγάπη και μόνο εσύ
εσύ είσαι η μία μοναδική μου, όλα για μένα όλα εσύ
Εσύ τα πάντα τα πάντα εσύ
| |
09 Μαρτίου 2011, 09:58
Σ’ άλλη γη περπατάς
Δεν το είπες, μα το νιώθω το ξέρω, δεν υπάρχω
στα όνειρα σου πεθαίνω, ξένος είμαι, βουλιάζω στο ψέμα
στη δική σου ανάγκη έχω γίνει ένα κέρμα…
Σε κοιτάζω, σε κοιτάζω και βλέπω όσα δε θέλω
σαν εκείνο που διάβαζες… Θυμάσαι ? Στο γκρίζο μας τοίχο
« Είμαστε ξύπνιοι μέσα στα όνειρα κάποιων άλλων»
Έλεγες, ποτέ, ποτέ δε θα συμβεί αυτό σε εμένα
στα όνειρα μας, είμαστε ένα, σταυρός εσύ και εγώ καδένα
ο κρίκος της αγάπης, σε αυτή τη ζωή, τη δική μας ζωή…
Όμως τώρα , δεν υπάρχεις, δεν υπάρχω ούτε στο χθες
τα όνειρα κρυφά, διαφορετικοί κόσμοι, οι στιγμές μας κενές
περαστικές, σαν του φάρου τις κυκλικές ριπές…
Σ’ άλλη γη περπατάς και μ’ αρρωσταίνεις
πάντα είσαι αλλού πως με τρελαίνεις
σαν σκιά τριγυρνάς πίσω μου μένεις
σ’ αγαπάω μου λες μα δεν μ’ αντέχεις…
Δεν το θέλω, όμως πρέπει, πρέπει να φωνάξω
με όση δύναμη έχω, ξένος είμαι, δες με πεθαίνω
στη δική σου ανάγκη, είμαι απλά το σκαλοπάτι…
Σε κοιτάζω, σε κοιτάζω και βλέπω όσα δε θέλω
όσα φοβάμαι και όσα δε θα θελα ποτέ μου, ποτέ να έχω
«Είμαι ξύπνιος μέσα στα όνειρα κάποιου αλλού»
Έλεγα, ποτέ, ποτέ δε θα συμβεί αυτό σε μένα
στα όνειρα μας, είμαστε ένα, σταυρός εσύ και εγώ καδένα
ο κρίκος της αγάπης, σε αυτή τη ζωή, τη δική μας ζωή…
Δεν υπάρχω, δεν υπάρχω για σένα, ρετρό ο σταυρός
στα ξεχασμένα, μια θρησκεία παλιά, χωρίς ουσία
κι η δική σου η καρδιά , σε άλλη γη, σε άλλο γαλαξία…
| |
26 Φεβρουαρίου 2011, 12:32
Σ αγαπάω αλλά…
Όνειρα και αυταπάτες χάραξαν ξανά τους χάρτες μάτια μου έτσι απλά Δε φοβάμαι να ‘μαι μόνος κι ας υπάρχει αυτός ο πόνος μέσα στην καρδιά Θα μου λείψει κάθε τι δικό σου θα μου λείψουν θεέ μου οι στιγμές του κορμιού σου το άρωμα τα χάδια σου έλα μη μου κλαις εσύ δε φταις Σ’ αγαπάω αλλά δεν υπάρχει μετά το μετά έχει αλλάξει Κάπου εδώ θα σου πω το αντίο γιατί κάτι μέσα μου βαθιά έχει σπάσει Σ’ αγαπάω αλλά δεν υπάρχει μετά η καρδιά έχει αλλάξει
Τελειώσαμε εδώ κι ας λυπάμαι γι’ αυτό
σ’ αγαπάω όμως μόνο αυτό δε φτάνει Άλλαξαν οι παραστάσεις στέκι της καρδιάς οι στάσεις μάτια μου ξαφνικά Δε λυπάμαι που θα φύγω κι ας υπάρχει αυτή η θλίψη δάκρυ στη ματιά Θα μου λείψει κάθε τι δικό σου θα μου λείψουν θεέ μου οι στιγμές του κορμιού σου το άρωμα τα χάδια σου έλα μη μου κλαις εσύ δε φταις
| |
21 Φεβρουαρίου 2011, 20:54
Τσόντα μίας φτηνής κοπής
Φτύνει δυο λέξεις στο μυαλό η τρελά, δε θέλω κι ούτε πρέπει, μα είναι εδώ… Έξω χαράζει. “Σπάσε βραδιάζει”… Εντάξει εαυτέ μου, ό,τι πεις… Στριφογυρνώ σε κάτι πεθαμένα, μορφές που πάντα θα ζήτω… Λόγια χαμένα, σερβιρισμένα, ψέμα στο ψέμα κι ακόμη ζω… Για πόσο μόνο, δεν μπορώ να πω… Ψάχνω μιαν άκρη, παλιό αδράχτι… Επαναστάτης?!… Αυτό θα πουν…!? Σκανάρω λόγια, λόγια σπουδαία, ψυχή μου εσύ, ποτέ μη μ’ αρνηθείς… Για όλα τα αλλά, ας αδιαφορείς… Απρόσμενα ξεμένω, κατεστημένο, τσόντα μίας φτηνής κοπής… Κραυγές βγαλμένες, θεωρημένες, στα πάθη και τα λάθη της ζωής.. Μα δε με νοιάζει, το τώρα μου ταιριάζει, γι’ αυτό υπάρχω, γι’ αυτό ζω … Μα δε με νοιάζει, το τώρα μου ταιριάζει, γι’ αυτό υπάρχω, γι’ αυτό ζω … Για τ’ αύριο λυπάμαι, αδιαφορώ…. Όλη η ζωή μου, γραμμένη τσόντα, τσόντα μίας φτηνής κοπής… Ψάχνω μιαν άκρη, παλιό αδράχτι, επαναστάτης, κάποιας στιγμής… Στριφογυρνώ σε κάτι πεθαμένα, μορφές που πάντα θα αγαπώ… Λόγια χαμένα, σερβιρισμένα, ψέμα στο ψέμα κι ακόμα εδώ… Όλη η ζωή μου, γραμμένη τσόντα, τσόντα μίας φτηνής κοπής… Κραυγές βγαλμένες, θεωρημένες, στα πάθη και τα λάθη της ζωής.. Λόγια χαμένα, σερβιρισμένα, ψέμα στο ψέμα κι ακόμα εδώ… Όλη η ζωή μου, γραμμένη τσόντα, τσόντα μίας φτηνής κοπής… Λόγια χαμένα, σερβιρισμένα, ψέμα στο ψέμα κι ακόμα εδώ…
| |
20 Φεβρουαρίου 2011, 17:08
Τα μάτια της φεγγάρι μου
Τα μάτια της όταν κοιτώ φεγγάρι μου πεθαίνω το βλέμμα της είναι κενό παραπατώ και τρέμω Δεν ξέρω πώς να της φερθώ πώς να της πλησιάσω δεν βρίσκει τρόπο η καρδιά διστάζει και επιστρέφω Φεγγάρι μου αλήτη μου κρύψε με στα όνειρα της Άσε να γίνω μια βράδια αστέρι στο κορμί της Άσε να γίνω μια βράδια αστέρι στην ψυχή της... Τα μάτια της όταν κοιτώ φεγγάρι μου πεθαίνω τα χάνει βλέπεις η καρδιά φοβάται κι υποφέρω Δεν ξέρω πώς να της το πω ποια λέξη να διαλέξω το παίζω αδιάφορος την προσπερνώ και φεύγω
Φεγγάρι μου αλήτη μου κρύψε με στα όνειρα της Άσε να γίνω μια βράδια αστέρι στο κορμί της Άσε να γίνω μια βράδια αστέρι στην ψυχή της…
| |
20 Φεβρουαρίου 2011, 16:57
Ένα πακέτο marlboro
Ένα πακέτο marlboro, σκληρό σαν την καρδιά σου
είναι αυτό που διάλεξα, να έχω φυλαχτό
Όταν ξυπνάω το πρωί, μαζί με τον καφέ μου
να γίνει απαραίτητο, μαζί του να ‘σαι εδώ
Του τσιγάρου σου τη μάρκα, κράτησα από σένα
στον καπνό του τη μορφή σου, πάντα να κοιτώ
Το φιλί σου να γευτώ, στη δική του πίκρα
κι ας το ξέρω πως θα έχω, θάνατο αργό
Ένα πακέτο marlboro, αυτό έχω διαλέξει
για την υπόλοιπη ζωή, στο σήμερα που ζω
Με το σκληρό του άγγιγμα, τα χάδια σου να νιώθω
στο άρωμα στη γεύση του, εσένα να φιλώ
Του τσιγάρου σου τη μάρκα, κράτησα από σένα
στον καπνό του τη μορφή σου, πάντα να κοιτώ
Το φιλί σου να γευτώ, στη δική του πίκρα
κι ας το ξέρω πως θα έχω, θάνατο αργό
| |
18 Φεβρουαρίου 2011, 10:19
Αιώνας
Έξω βραδιάζει κι η ώρα μου μοιάζει αιώνας αχ βρε καρδιά μου μονάχα εσύ κι ο θεός Σκέψεις απλώνω που ζούνε στο χθες πριν μια μέρα κι αναρωτιέμαι αν φταίω αν είμαι τρελός Πώς να δαμάσω για πες μου το δάκρυ που τρέχει η θλίψη με πνίγει κι ο πόνος μου πια πανικός Όλα συντρίμμια φοβάμαι φοβάμαι για μένα και ψιθυρίζω καρδιά μου εσύ είσαι ο εχθρός Whens is more is getting dark outside And time is stuck in centuries No one is here my heart just you and God Spreading thoughts around I’ve never had before All I wonder is if I’m guilty or if I’m crazy …. I’m crazy! Now tell how to spend the night time My love you are the star and I am the sky if there‘s no moon to shine for us tonight Darkness is everywhere and feel becomes or died Tonight… Πώς να περάσει για πες μου το βράδυ η ώρα είσαι καρδιά μου αστέρι και εγώ ουρανός Δίχως φεγγάρι να λάμπει για σένα για μένα παντού σκοτάδι κι ο φόβος μας τώρα οδηγός Λέξεις στοιβάζω και σπρώχνω τις σκέψεις πιο πέρα μα δεν κυλάει ο χρόνος σταμάτησε εδώ Στης μοναξιάς μου την τρελά το πήγαινε και έλα με πνίγει η θλίψη και μέσα μου αιμορραγώ ΛΕΝΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ – ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
| |
18 Φεβρουαρίου 2011, 10:07
Αχ έρωτα μου εσύ είσαι το εγώ
Δεν ήξερα το δάκρυ να ζητάω, με σένα το έμαθα κι αυτό
την ώρα που μου είπες σ’ αγαπάω, αχ έρωτα μου, εσύ είσαι το εγώ…
Δεν έμαθα στα μάτια να κοιτάζω, να βλέπω της καρδιάς το είδωλο
μέχρι που είπες για σένα πως υπάρχω, αχ έρωτα μου, εσύ είσαι το εγώ…
Δεν γνώρισα αγάπη τι σημαίνει, με σένα το έμαθα κι αυτό
όταν ακούω την καρδιά μου να φωνάζει, αχ έρωτα μου εσύ είσαι το εγώ…
Αχ έρωτα μου εσύ, εσύ είσαι το εγώ
τα απόλυτο για την καρδιά κι αληθινό
Αχ έρωτα μου εσύ, εσύ είσαι το εγώ
χωρίς εσένα ακροβατώ με το κενό
Δεν ήξερα τον ήλιο να αγκαλιάζω, με σένα το έμαθα κι αυτό
όταν χαράζει στη ζωή να τραγουδάω, αχ έρωτα μου, εσύ είσαι το εγώ…
Δεν έμαθα τα αστέρια να κοιτάζω, με σένα το έμαθα κι αυτό
στου φεγγαριού την αύρα να κουρνιάζω, αχ έρωτα μου, εσύ είσαι το εγώ…
Δεν γνώρισε τ’ απόλυτο η καρδιά μου, με σένα το έμαθα κι αυτό
όταν γυρίζω απ’ τη δουλειά να σου φωνάζω, αχ έρωτα μου εσύ είσαι το εγώ…
Αχ έρωτα μου εσύ, εσύ είσαι το εγώ
τα απόλυτο για την καρδιά κι αληθινό
Αχ έρωτα μου εσύ, εσύ είσαι το εγώ
χωρίς εσένα ακροβατώ με το κενό
χωρίς εσένα ακροβατώ.. με το κενό
| |
06 Μαρτίου 2010, 11:17
Της στιγμής το σήμερα ( Πάνω στ
Για δες που απόψε η καρδιά έχει αιτήματα στον πανικό της απαιτεί μόνο εσένα Να διαγράψω τα φτηνά σου τα εφήμερα να συμπληρώσω τα κενά της με ένα ψέμα
Παραλογίζεται απ’ της στιγμής το σήμερα και δεν την νοιάζει αν πληγώθηκε από σένα
Στης μοναξιάς το στεναγμό πάνω στ’ αλίμονο ολοκληρώνει το μετά της με μια σκέψη Γι’ αυτό το αύριο που κάποτε της έταξες για μια αγάπη που στο χρόνο θα αντέξει
Παραλογίζεται απ’ της στιγμής το σήμερα και δεν την νοιάζει αν αιμορραγεί για σένα
Τι να της πω πώς να της δείξω την ουσία για την καρδιά μου εισαι εσύ κι άλλη καμία Ό,τι αγαπάει στη μορφή σου το κοιτάζει είσαι η μία και αυτό δεν το αλλάζει Τι κι αν φοβάται το μετά αρκεί στο σήμερα να εξουσιάζεις την πληγή να μην πονάει
Μου αραδιάζει τα δικά σου προτερήματα αυτά που η λογική με μιας τα προσπερνάει Κι όσο κι αν προσπαθώ να πω αρκεί κουράστηκα γυρνά στο χθες και με ένα ψέμα με αγκαλιάζει
Παραλογίζεται απ’ της στιγμής το σήμερα και δεν την νοιάζει αν ζεις μόνο για σένα
Στης μοναξιάς το στεναγμό πάνω στ’ αλίμονο με ένα ψέμα συμπληρώνει μια αλήθεια Μία αγάπη αληθινή αυτό της έταξες αγάπη αληθινή όπως στα παραμύθια
Παραλογίζεται απ’ της στιγμής το σήμερα και δεν την νοιάζει αν θα πέθαινε για σένα
| |
|
|