...δε θα τα βάψουμε και μαύρα που κλείσαμε τα πρώτα –άντα!

Σκέφτομαι πως πέρυσι τέτοιο καιρό ένα πολύ δυσάρεστο γεγονός συνέβη στη ζωή μου…

Φέτος το αντίθετο…

Βλέπεις, έτσι είναι η ζωή γεμάτη απώλειες και αφίξεις…

Ευχάριστες και δυσάρεστες εκπλήξεις...

Και το πιο πετυχημενο..."Ρόδα είναι και γυρίζει..!"

Άντε και του χρόνου να  ΄μαι - να ‘μαστε καλά!!!  

:)

ΥΓ. Πω πω...έγραψα στο blog μου!!!!!:D

Καλέ το ξέρω…

Μη με περνάτε για τρελή!!!!

Για το Blog μου δεν έχει αλλάξει!!!

Τελευταίο post ήταν στις 20 Αυγούστου!!!(περνάει γρήγορα ο καιρός πάντως… )

Το τακτοποίησα όμως το θέμα μετά την υπενθύμιση της Βικούλας!!!!

Το ξεσκόνισα λοιπόν τώρα!

Ας ελπίσουμε ότι δεν θα το αφήσω πάλι να πιάσει νυχτερίδες και αράχνες….

Για να είμαστε σίγουροι όμως…

Άντε και Καλό Πάσχα!!!!

:)

...εγώ είμαι εδώ και αρχικά γκρινιάζω!

Ξέρετε τα γνωστά…

Πω πω τι γρήγορα που πέρασε ο καιρός,

Άντε πάλι στα ίδια.

Ρουτίνα ,καθημερινότητα.κτλ

Όταν όμως Δευτέρα πρωί ξεκινάω για την δουλειά , βλέπω την επιστροφή μου με άλλο μάτι , διότι συνειδητοποιώ ότι είμαι σε κάτι προνομιούχα που επέστρεψα σχετικά νωρίς από τις διακοπές, διότι μπορώ…

Να πάω στην δουλειά μου (και να γυρίσω σπίτι)  γρήγορα , αλλά και με την ησυχία μου , χωρίς άγχος μια και οι δρόμοι είναι άδειοι,

Να εγκλιματιστώ λίγο με τον χώρο (του άδειου ορόφου) του γραφείου πριν μαζευτούμε όλοι και γίνει εδώ μέσα πάλι το μπάχαλο από κόσμο και από δουλειά,

Να βρω να παρκάρω αμέσως,

Να ψωνίσω με άνεση χωρίς να στριμωχτώ και χωρίς να χάσω την ώρα μου στην ουρά του ταμείου,

Να κάνω τις δουλειές μου σε τράπεζες και δημόσιες υπηρεσίες με άνεση,

Να πάω βόλτα στο κέντρο της Αθήνας και να απολαύσω τον καφέ (ποτό , μπύρα , παγωτό) κάτω απ’ την Ακρόπολη ήρεμα και όμορφα,

Θέλετε και άλλα;;;;;;;;;

Δεν έχω!!!

Κατά τα άλλα η επιστροφή απ’ τις διακοπές είναι χάλια!!!!! :D 

Καλή Προσαρμογή και Καλή Δύναμη σε Όσους Επέστρεψαν…!

Καλή συνέχεια και Καλά να Περνάτε Σε Όσους Συνεχίζουν!!!!

Εντάξει , ότι είμαι ευσυγκίνητη το ήξερα!

Συγκινούμε στους γάμους , στις βαπτίσεις , σε αποχαιρετισμούς , σε ταινίες , μέχρι και διαφήμιση μπορεί να με συγκινήσει!

Ότι θα συγκινιόμουν όμως και με το γάμο της Μαρίας της Άσχημης που έγινε όμορφη δεν το περίμενα!!!

χαχαχα

Πλάκα πλάκα , 62.6% έφτασε η τηλεθέαση της Άσχημης...

Τι να πω;

Καλημέρα σας!!!!

Κοιτάζω την βροχή και σκέφτομαι πως πριν κάμποσο καιρό , οι σκέψεις μου κυλούσαν σαν νερό μέσα στο μυαλό μου.

Άλλοτε ήταν μπόρα και άλλοτε καλοκαιρινή βροχή.

Έρεαν όμως…

Πότε ξεκάθαρες και πότε μπερδεμένες.

Έδω και μερικούς μήνες είναι σαν να έχω λύσει όλες μου τις απορίες, σαν να μην υπάρχουν οι προβληματισμοί του παρελθόντος , σαν όλα να έχουν πάρει τον δρόμο τους…

Και νομίζω πως τον έχουν...

Καινούργιοι αλλά τόσο οικείοι στόχοι….

Καινούργια άγχη που δεν θα έπρεπε να υπάρχουν…

Σχέδια και όνειρα…

Ναι , όλα έχουν πάρει τον δρόμο τους…  

Κάτι όμως έχει λοξοδρομήσει…

Κάτι έχει πάρει άλλο μονοπάτι απ αυτό που επέλεξα εγώ…

Η Έμπνευση μου…

Ο Άλλος μου Εαυτός…

Πήγα εγώ μπροστά , αλλά εκείνος έχει μείνει πίσω.

Δεν κόβω όμως το βήμα για να με φτάσει και εκείνος δεν πάει πιο γρήγορα για να το κάνει.

Δεν ξέρω γιατί...

Ξέρω όμως , ότι όπως και να ‘χει είμαστε ένα σώμα…

Καλό Μεσημέρι!

Εντάξει , ξέρω…

Τέτοια κείμενα θα έχετε διαβάσει πολλά…

Αφυπνιστικά τα λέω εγώ…

Γιατί τουλάχιστον σεν μένα έτσι λειτουργούν…

Μετά βέβαια , τις περισσότερες φορές, ξανά μπαίνω στο δικό μου κόσμο…αυτόν του της αποδοχής και της αδράνειας μια και πιστεύω πως «ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη»…Πολλοί όμως;

Το παρακάτω βέβαια δεν λειτούργησε σαν Αφύπνιση…

Και πως θα μπορούσε , αφού υπάρχω και εγώ κάπου μέσα σε αυτές τις περιγραφές…

Ίσως να υπάρχετε και εσείς…

"Είσαι γύρω στα 35 (πάνω / κάτω).  Έχεις σπουδάσει, απέκτησες μεταπτυχιακό, μιλάς δύο ξένες γλώσσες...  Όταν ήσουν 10 ετών, ήθελες να γίνεις πιλότος/αστυνομικός/δάσκαλος. Στα 15 σου, γιατρός/δικηγόρος/αρχιτέκτονας και στα 20, project manager/IT specialist. Σήμερα και κοιτώντας το γραφείο όπου δουλεύεις, συνειδητοποιείς ότι καλύτερα να είχες μείνει στο αρχικό plan.
 
Πηγαίνεις γυμναστήριο (όποτε μπορέσεις, μία φορά το εξάμηνο), κάνεις συχνά δίαιτες και διαβάζεις το ζώδιό σου χωρίς να ντρέπεσαι γι' αυτό.
Έχεις διάφορα ενδιαφέροντα, σου αρέσει το έντεχνο, νιώθεις καλλιεργημένος, διαβάζεις λιγότερο απ' όσο θα ήθελες, βλέπεις Fame Story και πηγαίνεις σινεμά.  Στη ντουλάπα σου έχεις ακόμη μερικά ξεχασμένα τεύχη του Κλικ και στη βιβλιοθήκη σου υπάρχουν βιβλία του Μαρκές και του Ουμπέρτο Έκο. Έχεις πληθώρα cds, τα οποία σπανίως ακούς.  Αγοράζεις δύο εφημερίδες κάθε Κυριακή (με κριτήριο το dvd) και αρχίζεις την ανάγνωσή τους από τα ένθετα:  πρώτα τα διαφημιστικά,  μετά τα τηλεοπτικά,  τα lifestyle και τέλος  -αν προλάβεις-  ρίχνεις και μια ματιά στην εφημερίδα.

Ξυπνάς κάθε πρωί με κάτι μούτρα μέχρι το πάτωμα και πίνεις έναν καφέ.  Ντύνεσαι. Βγάζεις από την πρίζα τον φορτιστή και βάζεις στην τσάντα σου το κινητό.  Παίρνεις το αυτοκίνητο, το μετρό, το τρόλεϊ, το λεωφορείο και πηγαίνεις στη δουλειά (την οποία δυσκολεύθηκες να βρεις, αλλά τέτοια που είναι, εύχεσαι να μην την είχες βρει), πίνεις έναν καφέ, τσεκάρεις το e-mail σου, ανοίγεις το in.gr, διαβάζεις το Μετρόραμα και την AthensVoice, παίρνεις κάνα τηλέφωνο, κουτσομπολεύεις με τους συναδέλφους, χασμουριέσαι κι αρχίζεις να μελετάς νούμερα και να γράφεις αναφορές.   Κατά τη διάρκεια της μέρας, πετάγεσαι να πληρώσεις το κινητό, τη ΔΕΗ, την Tellas, τη δόση για το αυτοκίνητο.   Παίρνεις και μία τυρόπιτα.   Όταν τη φας, αισθάνεσαι ενοχές για τις θερμίδες που απέκτησες, για τις κακές διατροφικές σου συνήθειες, για τα ευρώ που ξοδεύεις αλόγιστα σε σαχλαμάρες, για τα παιδάκια στο Τζιμπουτί που δεν έχουν να φάνε.

Σχολάς (γύρω στις 4, στις 5 ή ίσως και στις 7:30).  Παίρνεις το αυτοκίνητο, το μετρό, το τρόλεϊ, το λεωφορείο και γυρίζεις πίσω πτώμα.  Δεν έχεις καμία όρεξη να βγεις, αλλά για να μην σε πουν αντικοινωνικό κανονίζεις να βρεθείς με την παρέα σου στην άλλη άκρη της πόλης, σε ένα μπαράκι πολύ κατώτερο από το κουτούκι που βρίσκεται στη γωνία, ακριβώς δίπλα στο σπίτι σου.  Όταν φθάσεις στο μπαράκι κι αφού ταλαιπωρηθείς να βρεις θέση να παρκάρεις, στριμώχνεσαι σε ένα τραπεζάκι ασφυκτικά τοποθετημένο ανάμεσα σε άλλα και νιώθεις και χαρούμενος που βρήκες να κάτσεις.   Εκνευρίζεσαι με την κάπνα, τη μουσική, το γέλιο της κυρίας στο διπλανό τραπέζι, την αγένεια της σερβιτόρας και βεβαίως τον αδικαιολόγητα υπέρογκο λογαριασμό, που σου δημιουργεί και πάλι τους γνωστούς συνειρμούς για τα πεταμένα ευρώ και τα παιδάκια στο Τζιμπουτί.

Είχες όνειρα.  Ω ναι!  Ήθελες να παντρευτείς, να κάνεις πολλά παιδάκια και να αγοράσεις ένα μεγάλο σπίτι με θέα τη θάλασσα.  Τώρα καλόμαθες και ανατριχιάζεις στη σκέψη και μόνο.   Κοιτάς και την τελευταία μισθοδοσία σου και συμβιβάζεσαι, στην καλύτερη με πολιτικό γάμο, ένα παιδί και θέα στον ακάλυπτο.   Κορνιζάρεις και κρεμάς στον τοίχο, τα πτυχία που είχαν υποσχεθεί να σε κάνουν project manager/IT specialist. Συμβιβάζεσαι με την κακογουστιά, την αγένεια, την αναξιοκρατία, τη μαζικότητα.   Συμβιβάζεσαι με το έτερον ήμισυ, παρά το γεγονός ότι κατά βάθος είσαι εγωιστής και θα ήθελες να είσαι πάντα από πάνω.  Ας όψεται η χαμηλή αυτοεκτίμηση που σου κληροδότησε το Κλικ, το Νίτρο, η Πετρουλάκη, η οικογένεια Φόρεστερ και όλος αυτός ο δήθεν υπέρλαμπρος κόσμος της χαλαρότητας, της ευδαιμονίας και της ευζωίας.  Ξέρεις ότι δεν είσαι πανέξυπνος, πανέμορφος, επιτυχημένος, political correct.   Συμβιβάζεσαι και με αυτό.   Εντέλει, φθάνεις να συμβιβάζεσαι με τον συμβιβασμό.   Συνειδητοποίησες ότι η γενιά σου έχαψε την παραμύθα που της σερβίρανε οι λογής-λογής Κωστόπουλοι.   Την παραμύθα του χύμα, του εύκολου, του ωχαδελφισμού, της νέο-μαγκιάς.
 
Κι ύστερα, ώσπου να το συνειδητοποιήσεις, μεγάλωσες!   «Μα δεν μπορεί   ΕΓΩ ο επίδοξος project manager/IT specialist να είμαι ακόμη εδώ, στην Κυψέλη, στο Παγκράτι, στην Πλατεία Βικτωρίας» σκέφτεσαι.   «Πότε θα πάω εκδρομές σε εξωτικούς προορισμούς;   Πότε θα μείνω σε εκείνο το ξενοδοχείο που μοιάζει με καράβι, στο Ντουμπάι;   Πότε θα αγοράσω τηλεόραση plasma για να την εγκαταστήσω στο playroom μου;  Πότε θα μετακομίσω σε μεζονέτα στην εξοχή;  Πότε θα βρω το χρόνο να διαβάσω όλα τα βιβλία που θέλω, να ταξινομήσω όλα τα άρθρα που έχω κρατήσει, να ακούσω όλα τα cds που έχω αντιγράψει και να δω όλα τα dvds που έχω συγκεντρώσει από τις εφημερίδες;  Ποιος θα μου πει πότε να επαναστατήσω επιτέλους;»

Υπήρξαν γενιές που ανδρώθηκαν μέσα από ένδοξες επαναστάσεις.  Όλοι, έφαγαν τελικά τα μούτρα τους, αλλά τους έμεινε τουλάχιστον η ανάμνηση ότι αγωνίσθηκαν για κάτι.  Λυπάμαι πολύ.  Εσείς αγαπητέ μου είστε ο πιο αδύναμος κρίκος.   Η ιστορία σας κλήρωσε κι εσάς μία κάποια επανάσταση.   Την επανάσταση του lifestyle και της τεχνολογίας.  

Είστε ένας φρενήρης, ανικανοποίητος καταναλωτής.

Χαίρεται...."

Σας φιλώ!

Εύχομαι Ολόψυχα Σε Όλους ,

  Η Ανασταση Του Κυρίου Να Σας Φέρει Ότι Eπιθυμείτε! 

Υγεία Σε Σας και Τους Αγαπημένους Σας!!! 

Επίσης...

  Να Περάσετε Καλά Οτι Και Αν Κάνετε... 

Να προσέχετε Στον Δρόμο... 

Μην Οδηγείτε Όταν Έχετε Πιεί Την Άρτα και τα Γιάννενα…

  Και Μη Ξεχνάτε ότι σε 2 Μήνες θα Ξεχυθούμε στις Παραλίες… 

Μη Φάτε Ότι Βρείτε Μπροστά Σας!!!!:D

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ & ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!

:)

Ήταν Σάββατο 19 Απριλίου του 1980, και ώρα 13:30 , όταν έκλαψα για πρώτη φορά στην ζωή μου...

Όταν ένιωσα το χάδι...

Όταν είδα λίγο φως...

Όταν η λέξη αγάπη, αρχισε να έχει νόημα για μένα...

Όταν η λέξη φροντίδα , άρχισε να έχει ουσία....

Σήμερα , 28 χρόνια μετά , σκέφτομαι πως τελικά , δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα από τότε...

διότι , όπως και να ‘χει παραμένω Μωγιό!!!

Γιατί ακόμα ζητώ το χάδι , την αγάπη , την φροντίδα και ότι άλλο ζητάει ένα νεογέννητο!(ή μαλλον σχεδόν ότι άλλο ζητά ένα νεογέννητο!!!!)

Γιατί ακόμα , αυτές οι λέξεις δίνουν δύναμη και νόημα στην ύπαρξη μου...

Χρόνια Μου Καλά λοιπόν

Δεν θέλω να τα εκατοστήσω...

Θέλω να φτάσω τα 80 ,

να έχω 3 παιδιά και πολλά εγγόνια!!!!:) 

Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους!!!!:)

Εξελίσσεται η τεχνολογία και μαζί της και εγώ!

Ναι λοιπόν , είναι αλήθεια και είμαι πολύ συγκινημένη!

Έγινα video-game στο playstation 3!!!

Ούτε ο Ρουβάς τέτοια επιτυχία...!

:) :) :)

Να και οι οδηγίες του παιχνιδιού μου,

(συγνώμη , αλλά μετάφραση βαριέμαι να κάνω!) :

Enter a world of sublime and atmospheric wonder, as you guide a flock of birds through a living artwork.

Move your body to interact with the PLAYSTATION®Eye camera and vary the speed and direction of the bird flock's flight.

Send them soaring through beautiful scenes inspired by ancient Japanese paintings and prints while traditional music and lifelike sound effects complete the relaxing effect.

And don't forget to look out for the interactive elements within the picture: fly past them and you'll see things in a new and very different light...

Note:Tori Emaki™ requires a PLAYSTATION®Eye camera (sold separately).

www.nz.playstation.com/games_media/games/ps3/t/toriemaki.jhtml 

Επειδή όμως δεν είχα ενημερωθεί σχετικά απ’ τους δημιουργούς , μέχρι που με ενημέρωσε ένας συνάδερφος, αναρωτιέμαι, μπορώ να τους ζητήσω πνευματικά δικαιώματα;

Καλή Εβδομάδα και Καλό Απογευμα!!!

Υ.Γ Πού 'σαι Δεοντα να δεις το συλλεκτικό των συλλεκτικών!!!! :)

Έφτασε η ώρα επιτέλους για το τριήμερο!

Χαβάη βέβαια δεν θα πάμε , αλλά τι να λέμε τώρα!

To τραγουδάκι πάντως αν και πολύ καλοκαιρίνο και όχι τόσο επίκαιρο ,  είναι υπέροχο και αφιερωμένο σε όλη την παρέα, στον Άγγελο μου και φυσικά στον Εαυτό μου!!!

Πάμε Χαβάη (it´s a pity) 

Ερμηνεία : Άλκιστης Πρωτοψάλτη 

Συνθέτης: Senneville-Toussaint & Leander Top & Pierr Baigorry

Στιχουργός : Ελένη Μηλιώκα

Λοιπόν έλα, στη μηχανή ανέβα
πάμε Χαβάη με μία ρόδα.
Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
μόνο μην κάτσουμε άλλο σπίτι.
Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
μόνο μη μείνουμε άλλο σπίτι.

Τρέξιμο, λογαριασμοί και δουλειά,
άγχος, ακρίβεια, χρέη, δανεικά,
πάντοτε συνωστισμός μεσ΄ το τραμ
και πάντα εκεί το κινητό χτυπά.
Να μαγειρέψεις το πρωί,
ν΄απλώσεις ό,τι έχει πλυθεί,
να σιδερώσεις, να μαζέψεις, να σκουπίσεις πριν να΄ρθει.
Μετά να πάμε στη λαϊκή κι έπειτα ΟΤΕ,νερό ,ΔΕΗ
για να πληρώσω-give me a break!
Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
μόνο μην κάτσουμε άλλο σπίτι.
Αν είσαι σπίτι, τότε ετοιμάσου για Χαβάη.
Πάμε κάπου που δεν έχουμε πάει
μόνο μη μείνουμε άλλο σπίτι.

Θέλω βόλτες, ταξίδια, γλυκά, φαγητά,
να ξαπλώσουμε μπρούμυτα στην αμμουδιά.
Θέλω στην παραλία ν΄ανάψω φωτιά,
κολύμπι ωρών στα ρηχά ή στα βαθιά.
Θέλω να μαυρίσω και να μείνω έτσι πάντα,
με τον Enrique Iglesias να χορέψω labanda.
N΄αρπάξω το μικρόφωνο από μία μπάντα
και να φωνάξω "Θεέ μου αμήν".

Λοιπόν έλα, στη μηχανή ανέβα.
Πάμε Χαβάη με μία ρόδα.

Πήρα θαλάσσιο στρώμα, δυο-τρία μαγιό ακόμα,
μπρατσάκια και πετσέτες μ΄ ωραίο χρώμα.
Άμα θες έχω και βατραχοπέδιλα ακόμα,
με 30 δείκτη προστασίας κρέμα για το σώμα.
Δεν ξέρω ακριβώς τι άλλο θα πρέπει
να πάρω αφού έμεινα μ΄ άδεια τσέπη.
Σταματώ και στην τράπεζα να δω αν έχει λεφτά μα
ξέχασα το pin!
Θωμά είσαι σπίτι; Γιατί σε παίρνω και μιλάει.
Αν τελικά θα πάμε στη Χαβάη,
τότε πάρε λεφτά απ' το σπίτι.
Ναι, Θωμά είσαι σπίτι; Γιατί σε παίρνω και μιλάει.
Αν τελικά θα πάμε στη Χαβάη
πάρε κι εσύ λεφτά απ' το σπίτι.

Καλή διασκέδαση σε όλους!

Όπου και αν πάτε ότι και αν κάνετε!

Να προσέχετε!!!

Stand By... 

Χμ…λοιπόν σκέφτομαι πως εδώ και 28 (παρά λίγο χρόνια) συνέχεια κάτι περιμένω. Άλλα πιο σημαντικά και αλλά λιγότερο.

Απ’ το λεωφορείο , το τρένο , το metro, την τηλεφωνήτρια, τα φανάρια , το φαγητό να ετοιμαστεί , τα περιττά κιλά να φύγουν , την αύξηση στον μισθό μου , την καλύτερη εξέλιξη στην δουλειά , την ώρα να περάσει όταν βαριέμαι , τον 4ο Κύκλο του Prison Break(!) κ.α.παρόμοια,  μέχρι ένα τηλεφώνημα , την αγάπη μου που άργησε μια βδομάδα(!!!) , ένα όνειρο να πραγματοποιηθεί, την στιγμή που θα γίνω μάνα (ναι , έχει ξυπνήσει και το βιολογικό μου ρολόι!) ή την καλύτερη ποιότητα στην ζωή μου σε αυτή την χώρα που λέγεται Ελλάδα!

Στα περισσότερα πάντα ακολουθεί η λέξη «περιμένω».

Μόνο τους λογαριασμός δεν περιμένω αλλά αυτοί έρχονται με πάρα πολύ γρήγορη ταχύτητα και στέκονται στο σκαλοπάτι της πολυκατοικίας επιβλητικά!

Τους κοιτώ και ενώ θέλω να τους αγνοήσω , τους ακούω να γελάνε με ένα διαβολικό γέλιο που μου λέει ό,τι , όπως και να ΄χει δεν μπορώ να γλιτώσω!!!

Πέρα απ’ αυτές όμως της χαμένες ώρες ενέργειας , τις περισσότερες φορές , η αναμονή αξίζει τον κόπο αλλά παρόλα αυτά , αυτό δεν με κάνει να αγχώνομαι ή να στενοχωριέμαι λιγότερο και φυσικά δεν με κάνει να είμαι λιγότερο ανυπόμονη!

Και αυτή η λέξη «υπομονή» νισάφι πια την βαρέθηκα!

Την χρησιμοποιώ αρκετά συχνά , αλλά αναγκαστικά γιατί αν μπορούσα να μην κάνω υπομονή και είχα άλλη επιλογή δεν θα την έβαζα καν στο λεξιλόγιο μου!!!

Έχει και αυτή τους σκοπούς της! Θα ήσουν άλλωστε ένα τίποτα αν δεν περίμενες τίποτα! Δεν θα είχες σκοπό!!! Και όπως λέει και ο λαός , αν δεν μπορείς να αποφύγεις κάτι , απόλαυσε το!!!»

Τελικά , για άλλη μια φορά κατάλαβα , ότι δεν με βρίσκω πουθενά…

Δεν πειράζει όμως, θα περιμένω!!!

Καλημέρα Μας!!!!

Μερικές φορές σκέφτομαι τι καλά θα ήταν να μην υπήρχε η Δευτέρα στην εβδομάδα!

Μετά συνειδητοποιώ ,ότι ακόμα και αν δεν υπήρχε η Δευτέρα , θα εξακολουθούσε να υπάρχει η Τρίτη σαν πρώτη μέρα της εβδομάδας , οπότε μια απ’ τα ίδια…

Τι μου μένει να κάνω λοιπόν μια και το να πηγαίνω στην δουλειά τον τελευταίο καιρό , δεν είναι γενικά και το καλύτερο μου , πόσο την πρώτη μέρα της εβδομάδας και ενώ έχω περάσει ένα ησυχο ΣΚ στην ζεστασιά του σπιτιου μου;

Θετικές Σκέψεις…

Και η πιο θετική σκέψη που έχω αυτή την  στιγμή είναι πως έχει περάσει ήδη μια ώρα απ’ την στιγμή που μπήκα στο γραφείο και αυτή η ώρα πέρασε γρήγορα!!!

Μέρα είναι , θα περάσει!!!

Το παρακάτω , ένα e-mail ξεχασμένο , παλιό αλλά επίκαιρο και καλό!

Γιατί όπως και να 'χει πρέπει να χαμογελάμε ακόμα και όταν ορισμένα πράγματα πάνε στραβά...

Γιατί ορισμένα πράγματα μπορεί να μην λέγονται , αλλά εννοούνται!!!

ΕΝΔΥΣΗ

Είναι αποδεκτό να έρχεστε στην εργασία σας ντυμένοι ανάλογα με το μισθό σας.

Αν σας δούμε να έρχεστε με παπούτσια Prada των 350 Ευρώ ή με τσάντα Gucci των 600 Ευρώ, θα υποθέσουμε ότι έχετε οικονομική άνεση και συνεπώς δεν χρειάζεστε αύξηση.

Αν ντύνεστε πολύ φτωχικά, τότε θα υποθέσουμε ότι δεν διαχειρίζεστε καλά τα οικονομικά σας και συνεπώς δεν μπορούμε να σας κάνουμε αύξηση.

ΗΜΕΡΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ

ΑΔΕΙΕΣ

ΤΟΥΑΛΕΤΑ

Πολύς χρόνος ξοδεύεται στην τουαλέτα. Οι νέοι κανονισμοί προβλέπουν το μέγιστο χρόνο των 3 λεπτών στην τουαλέτα.

Μετά την πάροδο των 3 αυτών λεπτών, το χαρτί υγείας θα εξαφανίζεται, η πόρτα θα ανοίγει και θα σας φωτογραφίζουμε.

ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ ΦΑΓΗΤΟΥ

Οι αδύνατοι υπάλληλοι θα έχουν στη διάθεσή τους 30 λεπτά, διότι έχουν ανάγκη το φαγητό ώστε να παχύνουν λίγο.

Οι φυσιολογικοί υπάλληλοι θα έχουν 15 λεπτά για ν’ απολαύσουν μία ισορροπημένη διατροφή και να κρατήσουν τη φόρμα τους.

Οι χοντροί θα έχουν μόνο 5 λεπτά, τα οποία είναι υπέρ αρκετά ώστε να φάνε ένα γιαουρτάκι 0%.

Εκ της διευθύνσεως.

Καλημέρα Μας και Καλή Εβδομάδα!!!

Ένα E-mail που έλαβα σήμερα…

Το έχω κόψει και το εχω ράψει λιγάκι για να μπορέσω να το μοιραστώ μαζί σας…

Από μένα No Comments και

Καλή Ανάγνωση..!

 ..και συνεχίζουμε!

Εκοιμήθη λοιπόν ο Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών.

Ο Θεός να τον συγχωρέσει!

Ότι και να ήταν, ότι και να έκανε, ας το θυμηθεί ο Κύριος που θα τον κρίνει.

Εμάς πέρα από κουτσομπολιό, δε μας πέφτει λόγος.

Άλλωστε όλοι μας αναγνωρίζουμε κάποια θετικά στοιχεία τόσο στο έργο που διετέλεσε τα τελευταία δέκα χρόνια (και όχι κατά την επταετία της χούντας), όσο και για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε το πρόβλημα της υγείας του τους τελευταίους μήνες.

Ειλικρινά ήταν αξιοθαύμαστος!

Λαϊκό προσκύνημα για τρεις ημέρες.

Μέχρι εδώ καλά.

Κηδεία με δημοσία δαπάνη και με τιμές αρχηγού κράτους.
Κι αυτό δεν με ενοχλεί, καλά κάνουν.

Όμως αυτό που με ενοχλεί αφάνταστα είναι το γεγονός πως ορίστηκε η Πέμπτη 31 Ιανουαρίου, ημέρα της ταφής του, ως ημέρα εθνικού πένθους.

Οι σημαίες κυματίζουν μεσίστιες και οι Δημόσιες Υπηρεσίες όπως και τα σχολεία θα είναι κλειστά.

Εθνικό πένθος για τους Δημόσιους Υπάλληλους και για τους μαθητές.

Οι υπόλοιποι δεν είμαστε Έλληνες, δεν είμαστε Χριστιανοί.

Και καλά ρε παιδιά, δεν πειράζει, έχουμε συνηθίσει όλοι εμείς οι ιδιωτικοί υπάλληλοι να την τρώμε...

Και ειλικρινά εγώ προσωπικά, δεν διψάω για κοπάνα από τη δουλειά, όχι ότι με χαλάει αλλά ξέρω ότι δουλεύω 5 μέρες την εβδομάδα και έχω συγκεκριμένες αργίες το χρόνο. Τίποτα παραπάνω. 

Αυτό που με χαλάει περισσότερο με το κράτος είναι η κοροϊδία...

Δεν είναι Εθνική Αργία! Είναι αργία για τους Δημόσιους Υπαλλήλους!

Δεν έχω τίποτα με τους Δημόσιους Υπάλληλους, είναι και αυτοί απαραίτητοι και άλλωστε δεν παίρνουν αυτοί τις αποφάσεις, όμως γιατί υπάρχουν τέτοιες ανισότητες;

Τι είμαστε εμείς που δουλεύουμε κάθε μέρα και δεν πηγαίνουμε για ψώνια ή για καφέ την ώρα της εργασίας μας; 

Και ο θάνατος του Μακαριστού , είναι ένα ακόμα περιστατικό που οι ιδιωτικοί υπάλληλοι είναι σαν να μην υπάρχουν…

Υπάρχουν και άλλα πολλά ακόμα!

Ποιοι είναι λοιπόν ξανά οι αδικημένοι σ' αυτή τη χώρα; 

Τα σχόλια και οι απαντήσεις δικά σας...

Καλημέρα μας!!!!

Είχαν μείνει κάποιοι ανοιχτοί λογαριασμοί απ’ το μακρινό παρελθόν μέσα στο σπίτι…

Κάρτες , φωτογραφίες , αντικείμενα…

Μόνο αυτά έμεναν να μου θυμίζουν τα παλιά , όλα τα άλλα με τον καιρό τα είχα διαγράψει.

Δεν ξέρω γιατί τα κράταγα 4 χρόνια τώρα μέσα σε αυτή την καλά σφραγισμένη κούτα.

Ήρθε η ώρα όμως , και έσκισα το παρελθόν μου…

Φωτογραφίες….

Άπειρες φωτογραφίες…

Ήταν παράξενό το συναίσθημα όταν τις έκοβα στα δυο.

Όταν γύρω μου είχα γεμίσει με μισά πρόσωπα , σπασμένες παρέες , χωρισμένα τοπία…

Όχι δεν νοστάλγησα τίποτα …

Ένιωσα ,

σαν να καταστρέφω πράγματα ενός τρίτου προσώπου,

σαν να μην έζησα ποτέ εγώ εκείνες τις στιγμές,

σαν να μην υπήρξα ποτέ μέσα σε αυτές τις φωτογραφίες …

Σαν να μην ήταν αυτό το παρελθόν μου…

Πλέον , δεν υπάρχουν χειροπιαστές αποδείξεις ότι υπήρξε εκείνη η περίοδος τις ζωής μου…

Ίσως , ήταν ουτοπία , αυταπάτη , όνειρο που έγινε εφιάλτης... 

Ίσως τελικά και να μην υπήρξε…

Καλό Απόγευμα!!!

Ναι πάει...

Γι' αυτό θέλω όλοψυχα να ευχηθώ σε όλους σας

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!!

Κάθε στόχος σας εύχομαι να πραγματοποιηθεί φέτος , να ζήσετε έντονες και όμορφες στιγμές , να έχετε Υγεία και κάθε μέρα να είναι γύρω σας αγαπημένα πρόσωπα!!!

Καλό Κουράγιο και Καλή Δύναμη σε όλους!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΜΑ ΚΥΡΙΩΣ ΚΑΛΑ!!! 

:)