MusicHeaven blog Blogs
...
... ...
Home

31 2006, 11:04
, ... !


Εναι Κτι 

Εναι κτι που με κνει να μη κοιμμαι τα βρδια

κθομαι και γρφω στχους μσα στα σκοτδια.

Εναι κτι που με κνει να εμαι αφηρημνος,

αφο σ'αυτ πλρως εμαι αφοσιωμνος.

Εναι κτι μσα απ' το οποο εκφρζομαι,

το ασπζομαι , το χρησιμοποι και το αφουγκρζομαι.

Εναι κτι που δεν πηγανει σμφωνα με την μδα,

πολγωνο εναι μα παρλα αυτ κυλει σαν ρδα.

Εναι κτι που συνχεια κουργιο μου δνει,

με κνει να εννω την γη με την σελνη.

Εναι κτι που προσωριν καθλου δεν εναι,

χει στμα και μου λει παρνε και δνε.

Εναι κτι που δεν μετριται με νομερα

και αυτ που λει δεν εναι πντα χαρομενα.

Εναι κτι που πολλο το κνουνε , λγοι το πινουνε,

δσκολα κερδζουν σεβασμ, μα εκολα τον χνουνε.

Εναι κτι που κυλει μες το αμα μου,

μελνι χω στις φλβες μου κι αμα μες την πνα μου.

Εναι κτι αυθεντικ, δεν εναι σαν και σας απτη.

Εναι κτι που χρειζεται τχνη και φαντασα.

Στελε λοιπν χαιρετσματα στην εξουσα

απ αυτ το κτι που ποτ δεν θα τελεισει

σο κρα και αχαλνωτη κι ας εναι αυτ η πτση.

 

Ριμοθρας

 

 


2 -


30 2006, 16:27
-( )


Μεταξ των Ινδινων δεν υπρχουν γραπτο νμοι. Τα θιμα που παραδθηκαν απ γενι σε γενι εναι οι μνοι νμοι να τους καθοδηγον .Ο καθνας σως να ενεργοσε διαφορετικ απ’ ,τι θεωρεται σωστ αν αποφσιζε, μως ττοιες πρξεις θα επσυραν τη μορφ του θνους.Αυτς ο φβος της μορφς του θνους ενεργοσε σαν παντοδναμος δεσμς που δενε τα πντα με να κοινωνικ, ντιμο συμβλαιο. 

George Copway (Kah-ge-ga-gah-bowh) 1818-1863

Αρχηγς των Ojibwa  

να απ τα προβλματα που παρατηρθηκαν στην μελτη των Ινδινων ταν η λλειψη γραπτν πληροφοριν Μθοι , παραδσεις , τελετουργες και γνσεις περνοσαν μσο του προφορικο λγου απ γενι σε γενι.τσι λα τα στοιχεα που διαθτουμε εναι αυτ η προφορικ παρδοση που τα τελευταα χρνια χουν αποτυπωθε σε πολλ βιβλα απ δυτικος ερευνητς αλλ και απ τους διους τους Ινδινους.

Με την ονομασα Ινδινοι συνηθζεται να αποκαλονται οι ιθαγενες πληθυσμο της Αμερικς.  

Η ονομασα προρχεται απ την πεποθηση του Χριστφορου Κολμβου τι φτασε στην Ινδα, εν στην πραγματικτητα εχε φτσει στην Αμερικ και τι οι κτοικοι που συνντησε ταν Ινδο. 

Η Αμερικνικη πειρος μετ απ πολλ ταξδια εξερευνητν ( Χριστφορος Κολμβος 1942 , Τζιοβνι Καμτα 1497-98) αποτλεσε τον Νο Κσμο , μελλοντικ πηγ πλοτου για τους Ευρωπαους αποκους της σε βρος των Ιθαγενν κατοκων της.  

Η Ιστορα των Ινδινων γνεται φανερ απ εκενη την εποχ και πειτα  αν και δεν εναι καλ γνωστ επειδ δθηκαν διφορες ερμηνεες και γιναν πολλς παραποισεις.Ο πληθυσμς τους εκενη την εποχ υπολογζεται τι ταν γρω στα 12 εκατομμρια, χωρισμνος σε περισστερες απ 300 φυλς εκ των οποων κποιες διατηροσαν σχσεις μεταξ τους , αλλ δεν εχαν ενιαα θρησκεα οτε κποια συγκροτημνη πολιτικ εξουσα.Παρλα αυτ υπρχε μια στεν συγγνεια μεταξ τους σε σχση με την εικνα του κσμου που εχαν σχηματσει και με τη θση του ανθρπου που ζει και αναπτσσεται ανμεσα σε δυο μεγλες δυνμεις, τη γη και τον ουραν, την Μητρα και τον Πατρα.  

Πιο συγκεκριμνα την εποχ των ανακαλψεων οι ινδινικες φυλς ταν κατ βση κυνηγητικς κοινωνες για τις οποες ο χρος και η ελεθερη κταση ταν θμα ζως και θαντου.

Τα θηρματα χρειζονται μεγλες εκτσεις για να τραφον, εν τα γεωργικ προντα χουν πολ μεγαλτερη κατ μζα απδοση σε πολ μικρτερο χρο.

Οι κυνηγο εναι υποχρεωμνοι να μετακινονται συνεχς για να αποφγουν την υπερθρευση και κατ συνπεια την πενα, εν αντθετα οι γεωργο εναι υποχρεωμνοι να εγκατασταθον μνιμα κπου, που βρουν γνιμη γη με μεγλες αποδσεις.

ταν λοιπν οι γεωργο γνονται πολλο, η σγκρουσ τους με τους τροφοσυλλκτες κυνηγος εναι αναπφευκτη. Αυτ ακριβς γινε και στο δαφος της Αμερικς. Για τους λευκος αποκους, που προρχονταν απ αδικημνα κατ καννα κοινωνικ στρματα της Ευρπης χωρς ιδιοκτησα, η παρξη ανεκμετλλευτων εκτσεων αποτελοσε παραλογισμ, τον οποο ταν ανκανοι να καταλβουν. Αντθετα, για τους Ινδινους ταν ανητο να κλενει κανες σε ρια τη γη και να προσπαθε να αποσπσει σο το δυνατ περισστερα απ το δαφος, αφο με το κυνγι μποροσε να εξασφαλιστε , τι χρειαζταν

.σο η κοινωνα των λευκν μενε σε καθαρ γεωργικ στδιο, οι συγκροσεις υπρχαν, αλλ δεν εχαν το δραματικ χαρακτρα που πραν κατ τον 19ο αι., κυρως μετ τον εμφλιο πλεμο που ενσχυσε τις βιομηχανικς δομς και κανε αναγκαα την ανπτυξη των συγκοινωνιακν μσων. Ο σιδηρδρομος και ο τηλγραφος μεωσαν απειλητικ τους κυνηγτοπους και οι πλεις που ξεφτρωσαν στις πρην ερημις απωθοσαν τους ιθαγενες στην γονη περιφρεια.

Και οι δο πλευρς κατηγορθηκαν κατ καιρος για αγριτητα και λλειψη κατανησης, η απλ μως αλθεια εναι τι, ταν συγκροονται δο ομδες με διαφορετικ εππεδο οικολογικς προσαρμογς στο περιβλλον, δεν υπρχει ζτημα συνεργασας. Μα απ τις δο πρπει να εξαφανιστε, διαφορετικ οι απαιτσεις της λλης δεν θα εξασφαλιστον ποτ. Επρκειτο για δο εντελς διαφορετικος τρπους ζως και αντληψης του Κσμου, οπτε δεν θα μποροσαν να συνυπρχουν για πολ καιρ.

 Διαπιστνουμε λοιπν "τι η ιστορα των ινδινικων λαν εναι η ιστορα της παρακμς και της εξαφνισης μιας φυλς, μιας θρησκευτικς αντληψης και μιας ποψης της φσης, του ανθρπου και του σμπαντος. Εξαιτας της σγκρουσης, μερικς φυλς "εκπολιτστηκαν" γργορα κι λλες γιναν πολεμικς, προσπαθντας να διατηρσουν τα χαρακτηριστικ τους, μχρι την τελειωτικ εξαφνισς τους.

τσι, γεννθηκαν μεγλοι πολεμικο αρχηγο πως το Τρελ λογο, το Κκκινο Σννεφο, ο Καθισμνος Ταρος, ο Ποντικ, ο Τεκουμς, ο Τζερνιμο και προφτες πως ο Ππε και ο Τενσακαβατρα, που πραγματοποησαν ενπνευσαν θαρραλες πρξεις.

Αλλ λα αυτ ταν χαμνα. Η μεγαλτερη δναμη των κατακτητν και η συνεχς παραβαση των συνθηκν τους, τους οδγησαν στη νκη.

Παρλα αυτ ο ινδινικος λας χει ακμα μα ελπδα. νας θρλος λει τι, ταν οι λευκο νθρωποι θα χουν μολνει τα ποτμια και θα χουν καταστρψει τα δση και ταν θα χουν σχεδν τελεισει με τη ζω πνω στη γη, την τελευταα στιγμ, θα εμφανιστε μια φυλ ανθρπων, οι λεγμενοι Πολεμιστς του Ουρνιου Τξου, που θα σσουν τον κσμο απ την καταστροφ.

Πηγς : www.wikipedia.gr

            www.nea-acropoli.gr

Βιβλιογραφα : Ινδινικη Σοφα

Εκδσεις Οδς Πνος ,

 με μεταφρσεις της Ειρνη Βρης


27 -


30 2006, 16:04
-


Οι Ινδινικες φυλς αποτελον για μνα να μεγλο ενδιαφρον.

Ο λας των Ινδινων εναι μια απ’ τις τερστιες αδυναμες μου , εναι για μνα να πθος και μια μεγλοι αγπη.Δεν θυμμαι πς και πτε γεννθηκε αυτ το πθος στην ζω μου αλλ δεν νομζω τι χει και ιδιατερη σημασα….

Αγαπ την φιλοσοφα τους , την μουσικ τους, τον τρπο ζως τους ακμα και τις φυσιογνωμες τους σο και γριες να εναι πολλς φορς.Δεν ξρω αν μπορ να χω αντικειμενικ ποψη γι’ αυτος. 

Πολλς φορς νομζω τι τους χω πλσει «στα μτρα μου» στο μυαλ μου. σως αρκετ επηρεασμνη απ σα χω διαβσει για αυτος αλλ και απ’ την αγαπημνη μου ταινα που δεν εναι λλη απ τον Τελευταο των Μοκανων (Ο Τελευταος των Μοκνων) 

Η μουσικ τους….δεν ξρω αν χετε ακοσει ποτ , προσωπικ την λατρεω…Μου δημιουργε μια ασθηση γαλνης και ηρεμας, με ταξιδεει και με κυριαρχε ταυτχρονα.

Θα ξεκινσω σμερα να γρφω σε εντητες να αφιρωμα προς τιμ τους μια και θεωρ τι το blog μου δεν θα εκφρζει 100% οτε εμνα οτε τον εαυτ μου(!) αν δεν το κνω.  

Θα προσπαθσω να μεταφρω σο καλτερα μπορ σα χω βρει και σα χω διαβσει γι’ αυτος αν και τα περισστερα σαν κεμενα θα εναι πιστ αντιγραφ των διαφρων πηγν με διαφορετικ μως δομ. 

Οι πγες φυσικ θα αναφρονται στο τλος κθε εντητας αλλ ενημερωτικ οι κριες πηγς εναι :

www.wikipedia.gr

www.nea-acropoli.gr

www.indians.gr

www.pathfinder.gr

Βιβλιογραφα Εκδσεις Οδς Πνος 

Ινδινικη Σοφα (μεταφρσεις της Ειρνη Βρης)  

Ινδινικη Ποηση

λπζω να βρετε σα διαβσετε ενδιαφροντα. 


2 -


27 2006, 18:56
, ... !


Επιλογ... 

«Πρπει να διαλξεις, το φως την σκι.

Η επιλογ χει σημασα γιατ γνεται η φυλακ σου.

Ο ακροβτης και ο θεατς.

Η μσκα και το πρσωπο.

Ο καλλιτχνης και το ργο.

Στο τσρκο της ζως πρπει να εσαι καλς χορευτς,

αν πιστεεις τι υπρχει κπου να πας πρπει να πας αλλ...

θα φτσεις εκε μνο αν φορς τα κατλληλα παποτσια!

Να διηγηθ παραμθια απ την κοιν μας μνμη

σκβοντας βαθι

ολες οι αισθσεις παροσες

Υλικ :Χρμα και αμα

Συνθκες: Βρξει χιονσει.»

γνωστης Προλευσης


-


26 2006, 18:23



Σε να δωμτιο σκοτειν

ψχνω τα λθη μου να βρω

μσα στις αναμνσεις

 

Γυρνει πσω ο λογισμς

λω πως πρασε ο καιρς

ρθε η στιγμ να συνεχσεις

 

Πρασε φυγε και αυτ

Κνε τον απολογισμ

ρθε η στιγμ να ξαναζσεις

 

Και αν ρθουν πλι πικρς στεναγμο

να πεις πς η ζω εναι μικρ

πρπει να συνεχσεις

και σκψου θα περσει

θα φγει κι αυτ

φτνει με αυτν τον απολογισμ

Καιρς να ξαναζσεις

Καιρς να ξαναζσεις


-


25 2006, 15:06
, ... !


Η ποιητικ συλλογ "Ποηση και Θεωρα" περιχει 220 ποιματα 
εμπνευσμνα απ τη ζω και τις εμπειρες της Γιτας Ξνου Καρντζαλη

 

 

 

 

Μου αρσει να διαβζω ποιματα.

Κριως αυτ που μιλνε για την αγπη, τον ρωτα, την μοναξι αλλ και λλα...

Σμερα κνοντας την "βλτα μου" στο internet πεσα απνω στο παρακτω ποιμα, το οποο και "νιωσα" με την πρτη ανγνωση.

Αφιερωμνο σε σους τους εκφρζει...

Αγπα με

Αγπα με, για να μπορ να κοιμηθ,
να μη φοβμαι το σκοτδι.
Αγπα με, για να μπορ να ζεσταθ
και μα μη νιθω μοναχς μου αυτ το βρδυ.

Αγπα με, για να χει νημα η ζω μου,
για να αντχει λες τις πκρες το κορμ μου.
Αγπα με, για να μπορ να συνεχσω
και τη ζω μου μα θες θα σου χαρσω.

Αγπα με για να μπορ να κοιμηθ,
νειρα μορφα να βλπω,
τους εφιλτες να ξεχν,
ταν στο πλι μου θα σ’ χω.

Αγπα με για να θυμμαι πως υπρχω,
για να μη νιθω πως πεθανω.
Αγπα με, αγπα με, αγπα με
για να μπορ να ζω και ν’ ανασανω
.

Δεν ζητμε πολλ,

να μας αγαπον θλουμε,

μνο να μας αγαπον,

για να ζομε να αναπνουμε

για να εμαστε ευτυχισμνοι

Πηγ:www.omogenia.com


3 -


24 2006, 13:15
...


Ποιος δεν θυμται τους πρτους παιδικος και νεανικος του ρωτες?

Θυμμαι με την παιδικ μου φλη Βκυ σε ηλικα 12 χρονν (κοριτσκια ακμα) μας ρεσε το διο αγορκι!

Βασικ ταν 2 χρνια μεγαλτερος μας!Αυτς ταν ο γης του σχολεου…τα κλασσικ δηλαδ!

Φαντζομαι και σμερα θα υπρχει νας γης ανμεσα στα υπλοιπα αγρια!

Λοιπν , με την Βκυ δεν τσακωνμασταν ποτ για τα αγρια παρ το τι μικρς συχν ενδιαφερμασταν για το διο πρσωπο (ευτυχς τα γοστα μας πλον χουν αλλξει… αυτο που για μνα εναι απλ συμπαθητικο , για την Βκυ τις περισστερες φορς εναι χλια!)

Γελμε πολ με την Βκυ ταν τα σκεφτμαστε…χαρακτηριστικ 2 σκηνικ..

Ο εν λγο γης (ονματα δεν λμε, οικογνειες δεν θγουμε) επειδ εχε καταλβει τι ρεσε (τρομρα του!) μας εχε βγλει ψευδνυμα για τα οποα μασταν πολ περφανες…δεν εναι και λγο πργμα να ασχολεται μαζ σου ο Γης…μλλον κπως τσι θα σκεφτμασταν ττε, διαφορετικ (εγ τουλχιστον) δεν θα πρεπε χαρομαι με το Φκια! Ναι , ναι , καλ διαβσατε…Φκια ταν το ψευδνυμο που μου εχε προσψει και της Βκυς Αλεπο…Της λεγα ττε «καλ ρε συ , εσνα σε λει αλεπο δεν εναι κακ και γι αυτ χαρεσαι , εγ με το Φκια γιατ χαρομαι?» χαχαχαχα (χαζ απ μικρ βλπετε!)

το 2ο σκηνικ πολ αστεο επσης κατ την γνμη μου…εχε ρθει ο εξωσχολικς γης να παξει μπλα με τα δικ μας αγορκια…λοιπν τι κανε το τομο, μου δωσε να κρατω τα κλειδι του! Απστευτο ε? Φοβερ! Τι να σας λω τρα! Η αλθεια εναι πως δεν θυμμαι καλ αν εχαμε διαμχη με την Βκυ για το ποια απ’ τις δυο μας θα τα κρατσει!(Βκυ βοθα!)Θυμμαι μως πως τα κρταγα σαν κρη οφθαλμο και τα φλαγα…χαζ παιδ χαρ γεμτο!

Πσο γελοα ακογονται λα αυτ τρα…ττε μως…ζοσαμε μεγλες στιγμς! :)

Συνεχζω λοιπν…

Ποιος και κυρως ποια απ εμς δεν γραφε τα αρχικ του/της αγαπημνου/ης του μσα στις σελδες της Ιστορας τον Μαθηματικν και απ δπλα L.F.E (Love for ever!).

Και τα ποιηματκια που κυκλοφοροσαν και αυτ γραμμνα σε κποια σελδα ενς τετραδου ακμα και πνω στο θρανο! (που υπρχε χρος δηλαδ γιατι επνω ταν γραμμνα και κποια σκονκια , τρλιζες , SOS κτλ!)

Θυμμαι μερικ απ αυτ…τα χω κρατσει γραμμνα κπου με πολλ λλα….αγαπημνα και διαχρονικ!

ταν σου ‘ρχονται δκρυα στα μτια

να ξρεις τι κπου υπρχει κποια

που θλει να σε χει πντα χαρομενο.

 

Το να σ’ αγαπον ειναι μεγλο αγαθ,

Το να αγαπς εσυ τους λλους

ακμα μεγαλτερο

 

Να ξεχσεις δεν σημανει

να σβσεις τα πντα απ το μυαλ σου

αλλ να τα θυμσαι χωρς να πονς 

 

Το να αγαπς χωρς να αγαπισαι

εναι σαν να μιλς

χωρς να λες τποτα!

 

Αν η καρδι σου εναι απ γυαλ

μην την εμπιστευτες

σε χρια που τρμουνε.

 

 ρωας δεν εναι αυτς που γελ

αλλ αυτς που μπορε να κρψει

το δκρυ πσω απ να χαμγελο!

 

Μην αγαπσεις κτι τλειο

μπορε να εναι ψετικο

Αγπησε κτι το ατελς

και τελειοποησε το με την αγπη σου 

 

Να με θυμσαι με να χαμγελο

αν κλψεις θα πει πως με ξχασες

 

Μην ντρπεσαι για τα δκρυα σου,

η ντροπ ανκει

 σ’ αυτν που σε κανε να κλψεις...  

 

Love is like a drug

The more you take it

The more you need it! 

 

Η Ζω δεν εναι πρβα

εναι μια τελικ παρσταση!

 

Για τις φιλες τρα τι να πω?

Εμαι τυχερ απλ, γιατ η ζω τα φερε τσι και με την Βκυ μετ απ λγα χρνια πασης (για πολλος και διαφρους λγους) εμαστε μαζ πως ττε και ακμα καλτερα.

Ττε μοιραζμασταν τον περιβητο λουκουμ και τα τυρογαρδκια (που αγορζαμε με 50 και 20 δρχ αντστοιχα), τα παιχνδια στο προαλιο , αργτερα τα γλια στην τξη με τους καθηγητς και τους συμμαθητς μας , τα πρτα μας φλερτ και τις πρτες μας ανοησες και τρα μοιραζμαστε την συνχεια των ζων μας ,πως αυτς εξελσσονται… και εξακολουθομε να ζομε Μεγλες Στιγμς! (παρα μας και οι λλες δυο υπροχες και μοναδικς...το Λενκι και η Λουκτσα!)

Β + Ε = F.F.E (Friends For Ever)

 ντε και εις λλα με υγεα!

 


7 -


23 2006, 17:17
!


Ας γελσουμε λιγκι…!

Καλ Εβδομδα!

Απ το βιβλο "Φεγγαρκι μου λαμπρ φξε μου και γλστρισα"

του Τζμπε Κοβτα:

Βλπετε, παιδι, δεν εναι δσκολο να γρψουμε να παραμθι.

Παρνουμε δυο τρεις ηλθιους στην τχη και τους βζουμε σε να κστρο σε να δσος...

Να σας δσω να παρδειγμα.

Η Κοκκινοσκουφτσα εναι να παραμθι που το κατοικον αποκλειστικ και μνο ηλθιοι.

Η γιαγι της Κοκκινοσκουφτσας ζει στο δσος και εναι ενενντα πντε χρονν.

Τρβα στο γηροκομεο,μωρ ηλθια! 

Πς σου κατβηκε, ενενντα πντε χρονν γυνακα, να ζεις μνη στο δσος και να αναγκζεις τους συγγενες να πηγανουνε μπρος πσω, μπρος πσω, μπρος πσω μσα στον δρυμ;!

Κι στερα σου λνε γιατ ο κσμος πετει τη γιαγι απ το τρνο! Εναι λογικ κι επμενο!!!

Κι αν πεις για τη μαμ της Κοκκινοσκουφτσας;

 λλη ανεγκφαλη του λγου της. Δνει στη μικρ το καλαθκι και της λει: "Παρ' το και πγαινε φα στη γιαγι!" Πο το στλνεις το κοριτσκι μνο του στο δσος, κυρ μου; Το ρχνεις στο στμα του λκου!

Με το που φτνει στο δσος, συναντει τον πιο ηλθιο λκο στην ιστορα της WWF, ο οποος δεν την τρει, παρ ρωτει με αγωνα: "Πο πας, καλ μου κοριτσκι;""Στη γιαγι μου", απαντει αυτ.

Κι ο λκος, αντ να τη φει επ τπου, πως θα κανε κθε λκος με φυσιολογικ δεκτη νοημοσνης, πηγανει στο σπτι της γιαγις και στνει ολκληρο σενριο, που μπροστ του τφλα να 'χει και η πιο κιτς λατινοαμερικνικη σαπουνπερα.

Φτνει στο σπιτκι και χτυπει την πρτα."Τοκ, τοκ"."Ποιος εναι;""Η Κοκκινοσκουφτσα"."Πρνα μσα".

Κι εδ χουμε την επιβεβαωση πως ο εγκφαλος της γιαγις τα χει χσει τελεως:

στω κι αν η Κοκκινοσκουφτσα χει φων βραχνοκκορα σε κρση σθματος, πς γνεται να μην καταλβει η γιαγι τι πρκειται για λκο;

Ττε πια μπανει ο λκος και τρει τη γιαγι.

Προσξτε την καλ αγωγ του λκου, που δεν θα μπαινε ποτ να φει κποιον χωρς προηγουμνως να χτυπσει την πρτα.

Εδ ρχεται το αριστοργημα της ιστορας. Το πραγματικ μεγαλοφυς: ο λκος, αντ να στηθε πσω απ την πρτα με να ρπαλο και να πει: "Με το που θα ρθει η πιτσιρκα, θα της τραβξω μιας ροπαλι στο κεφλι, θα τη βρσω κι στερα θα τη ροκανσω" - χι, φλε μου! Τι κνει ο λκος;! Φορει τη νυχτικι της γιαγις, το σκουφκι με τα αυτι του να βγανουν απ ειδικς κουμπτρυπες που χει φτιξει ο διος (εναι γνωστο δεξιοτχνες μδιστροι οι λκοι) και χνεται στο κρεβτι.

Φτνει η Κοκκινοσκουφτσα, που οι δικο της νθρωποι την αποκαλον Ανστιν εξαιτας του ζωηρο και ευφυος πνεματς της, μπανει, κοιτζει τον λκο και, αντ να φωνξει το 100 να του πει: "Τι χλια εναι αυτ, βρε ηλθιε; χεις χσει κθε χνος αξιοπρπειας ως λκος.Ορστε κατσταση, σαν μαλλιαρ μουστγρια εσαι", πς αντιδρει; Λει:"Ω, γιαγι, τι μακρις τρχες που χεις!"

Τρα, παιδκια: ποιο απ σας διαθτει σκλο, ας δοκιμσει να του κοτσρει σκοφο κι να ζευγρι γυαλι ορσεως, κι ας δει αν μοιζει με τη γιαγι! Εν ναι, πετχτε τη γιαγι σας απ το παρθυρο παραδστε τη στις αρχς.

Ββαια, εναι αλθεια πως η γιαγι δεν αναγνρισε τη φων του λκου απ τη φων της εγγονς της, σμφωνοι - αλλ η γιαγι εναι ενενντα πντε χρονν και μπορε να χει πθει μαλκυνση.

μως η Κοκκινοσκουφτσα πς και δεν ξεχωρζει τη γιαγι της απ ναν λκο με σκουφκι;! Ποιον χει για γιαγι; Τον Κινγκ Κονγκ; Ακμη κι αν η γιαγι χει να κνει χαλουα απ το 1931, ποια εναι; Ο Λοτσιο Ντλα; Ο νθρωπος των Ιμαλαων;

 Εν πση περιπτσει, τλος καλ λα καλ, και ο λκος την τρει!

Αμσως μετ, για καλ μας τχη, φτνει ο κυνηγς, πυροβολε τον λκο και, δξα να 'χει η Παναγα, κτοτε αγνοεται η τχη και της λκου και της γιαγις και της ηλθιας με το κκκινο σκουφ.


7 -


20 2006, 09:52
Email...


Δεν χω οτε εχα σκοπ να ψυχοπλακσω κανναν.

μως λα μες την ζω εναι και ακριβς γι'αυτον το λγο σας παραθτω το παρακτω κεμενο...

Σμερα το πρι ανογοντας το χαζομηχνημα μου , βρκα να πολ συγκινιτικ e-mail που περνει μσα απ' τον πνο, ενα πολ σωστ και ραιο μνυμα.

Θλησα να το μοιρστω με σους μου κνουν την τιμ να διαβζουν το blog μου και εκενοι με την σειρ τους να το περσουν σε γνωστος και φλους.

Παρασκεη σμερα , Σαββατοκριακο μπρστα μας , λο και κπου θα πμε να ξενυχτισουμε και να πιομε και να ποτηρκι.

Ας χουμε λοι μας τα παρακτω λγια στο μυαλ μας...

 

Μαμ βγκα με τους φλους μου. 

Πγα σε να πρτι και θυμθηκα αυτ που μου εχες πει, να μην πιω αλκολ.

Μου εχες ζητσει να μην πιω επειδ θα πρεπε να οδηγσω  μετ, τσι πια  να αναψυκτικ.

μουν υπερφανη για μνα, γιατ εχα ακοσει αυτ που τσο γλυκ με εχες συμβουλεει πριν φγω, να μην πιω αν πρπει να οδηγσω, σε αντθεση με αυτ που μου λεγαν οι φλοι μου.

κανα τη σωστ επιλογ η συμβουλ σου ταν η σωστ.

ταν το πρτι τελεωσε λοι μπκαν στα αυτοκνητα τους χωρς να εναι σε θση να οδηγσουν.

Εγ πρα το αμξι μου μουν σγουρη τι μουν καθαρ.Δεν μποροσα να φανταστ μαμ αυτ που με περμενε...

Τρα εμαι εδ ξαπλωμνη στην σφαλτο και ακοω να αστυνομικ να λει

«το παιδ που προκλεσε το δυστχημα ταν μεθυσμνο».

Μαμ η φων του ακογετε τσο μακριν.Το αμα μου εναι παντο στην σφαλτο και εγ προσπαθ με λες μου τις δυνμεις να μην κλψω.

Ακοω τους γιατρος να λνε τι αυτ η κοπλα δεν θα τα καταφρει.Εμαι σγουρη τι το λλο παιδ που οδηγοσε δεν το εχε καν φανταστε ταν τρεχε τσο πολ.Στο τλος αυτς εχε αποφασσει να πιει και εγ τρα πρπει να πεθνω.

Γιατ το κνουν αυτ μαμ ? αφο ξρουν τι θα καταστρψουν ζως ?

Ο πνος που νιθω εναι σαν να με καρφιν χιλιδες μαχαρια.

Πες στην ξαδρφη μου να μην φοβηθε στο μπαμπ να εναι δυνατς .

Κποιος πρεπε να πει σε αυτ το παιδ τι δεν πρεπε να πιει αν θα οδηγοσε.σως αν του το λεγαν οι δικο του πως κανες εσ τρα να μουνζωνταν...

Η ανσα μου γνετε λο και πιο αδνατη και αρχζω να φοβμαι μαμ...

Αυτς εναι οι τελευταες μου στιγμς και εμαι τσο απελπισμνη .Θα θελα τσο να σε αγκαλισω μαμ...και να σου πω πσο σε αγαπω...Σ'αγαπω μαμ...αντο!!!

Αυτς οι λξεις γραφτκαν απ μια δημοσιογρφο που ταν παρν σε να δυστχημα.

Η κοπλα εν πθαινε ψιθριζε αυτς τις λξεις  η δημοσιογρφος τις γραφε σοκαρισμνη.

Η ιδα δημοσιογρφος ρχισε μια εκστρατεα εναντον της οδγησης υπ την επρεια  Αλκολ.  

Αν αυτ το μνυμα φτασε σε εσνα και το διαγρψεις  χνεις την  ευκαιρα , ακμα και αν δεν πνεις να δσεις στους λλους να  καταλβουν τι και η δικ σου ζω κινδυνεει .

Αυτ η μικρ χειρονομα μπορε να κνει τη διφορα.

Στελε το σε σους γνωρζεις. 

Ευχαριστ

 


8 -


19 2006, 10:07
...


Με αφορμ μια ομδα νεαρν που πτυχα χθες στο τρνο , καθς γριζα απ την δουλει….

Με ποννε πντα αυτς οι εικνες…

Παιδι, νεαρς επ το πλεστων ηλικας χωμνα στην γωνα ενς βαγονιο σε κατσταση αποσνθεσης!

λλοι χουν κλεσει τα μτια σαν να κοιμονται , λλοι σα που στκονται και κποιοι κνουν μια γρα στο βαγνι μπας και κποιος τους δσει 50 λεπτα….(τσα μου ζτησε να παλικρι χθες.....ταν περπου 25 χρονν)

Δεν δνω ποτ χρματα  σ’ αυτ τα παιδι…Δεν ξρω αν πρπει να ντρπομαι γι’ αυτ αλλ δεν δνω.

Θεωρ τι δνοντας τους στω και να μικρ χρηματικ ποσ, συμμετχω και εγ στην καταστροφ και στον θνατ τους.

Τα λυπμαι.

Ειλικριν μνο λπη μπορ να αισθανθ γι’ αυτ.

ποιος και αν εναι ο λγος που τους χει οδηγσει σ’ αυτν τον δρμο δεν μου αλλζει αυτ το συνασθημα.

Η μπως δεν αισθνομαι μνο λπη?

Σκεφτμενη τι αυτ τα δια παιδι μπορε να στνονται ξω απ σχολεα για να παρασρουν και λλα σ’ αυτ το ψετικο κσμο, θυμνω.

Ναι, τελικ νιθω και θυμ!

Δεν ξρω μως αν πρπει να θυμνω με αυτ με εκενους που τα «αναγκζουν» να το κνουν.

Εναι μια αλυσδα μια τερστια αλυσδα χωρς τλος.

Και συνεχζει να τρει την νεολαα και συνεχζω να αισθνομαι ανκανη να βοηθσω και τελικ τα συναισθματα μου μπλκονται σο σκφτομαι τι συμφροντα υπρχουν πσω απ’ λα αυτ!

Λπη , θυμς , οργ σως και μσος για κποιους…

Θα σταματσει ραγε ποτ αυτ το «παιχνδι»?  

 

Υπρχουν βρδια που πον,

βρδια που σκφτομαι και απορ

για τα παιδι που χνονται στους δρμους ,

για τα παιδα που πεθανουν απ τους νμους.

Εναι παιδι που τρυπον τα νειρα τους,

παιδα που δεν σβονται την γενι τους,

παιδα που δεν χαρονται τα νιτα την ζω

και ξεθωριζουν σε μια σριγγα απλ.

Εναι και κποιοι «κριοι» που ανησυχον για αυτ,

που θλουν το καλ τους,

την ξοδο τους απ τα ναρκωτικ

μως τι κνουν για αυτ;

απλ αφνουν τους εμπρους να τα φρουν εδ.

Το βρδυ κυλει αργ, 

μια ψχρα το κορμ μου διαπερν

και το μυαλ μου συνεχζει να εναι σε ‘κεινα τα παιδι

που τρα σως εναι μοναχ,

σ’ να παγκκι, σ’ να σπτι παλι, σ’ να δρομκι σκοτειν,

με μια σριγγα αγκαλι, μ’ να κουτλι στην φωτι

με τον πνο το κορμ τους να περν

και τον θνατο να πλησιζει αργ.

μως στον παρδεισο που ζουν λα αυτ εναι προσωριν, η μαγεα τα ξεπερν.

Θε μου, εναι τσο δικα λα αυτ!

ΠΕΣ ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ!

ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ!

(γραμμνο στην εφηβικ μου ηλικα...)

 


3 -


18 2006, 10:22
...


Καλοκαρι σαν Χειμνας 

Χρστος Θηβαος

Μουσικ/στχοι Γιργος Ανδρου

Το ξρω δεν τα κατφερα

θελα κοντ σου να κρυφτ

το μαρο νειρ μου να σκοτσω

το ξρεις δεν το κατφερα

στον τρελ χορ των σκοταδιν

ν' ανψω το κορμ σου για φεγγρι

 

Κι μεινα μονχα

μια αδειαν ακρογιαλι

κι να καλοκαρι σαν χειμνας

 

Το ξρεις δεν τα κατφερα

ν' αντξω τη ζω μου δεν μπορ

ν' αλλξω τη ζω μου δεν αντχω

το ξρω δεν το κατφερα

μσα απ' των ονερων τη ρωγμ

στω μια στιγμ να σ' αγαπσω

 

Κι μεινα μονχα

μια αδειαν ακρογιαλι

κι να καλοκαρι σαν χειμνας

 

Συγνμη...

σγουρα σου χρωστω μια συγνμη, που δεν μπορ να εμαι εκε , να σταθ απναντι σε κθε κατσταση που ρθε θα ερχταν μπρστα μας και να την αντιμετπιζα μαζ σου.Δεν εναι τι δεν νιωσα...Εναι που δεν χω την δναμη...σως να μην χω και την απαρατητη θληση τρα.

Λυπμαι...

αλθεια λυπμαι.Για σνα, για μνα , για εμς...Για λα αυτ που θα ζοσα και θα νιωθα κοντ σου, για λα αυτ που επλεξα να χσω.Λυπμαι που δεν εμαι τοιμη να ρισκρω , που δεν μουν τοιμη για εμς....

Σ' ευχαριστ...

σγουρα σου χρωστω πολλ ευχαριστ... για λες τις στιγμς που περσαμε μαζ , για λες τις μορφες συζητσεις μας, για τα αισθματα σου για μνα , την κατανηση που δειξες. Σ'ευχαριστ που σουν διατεθημνος να μοιρστεις στιγμς και εμπειρες μαζ μου ,να με γεμσεις συναισθματα και εικονες , να μου δσεις....

Συγνμη που δελιασα και δεν φρθηκα πως σου αξιζε.

Λυπμαι που σε πνεσα και σε βαλα σε μια σχημη, τελικ διαδικασα.

Σ'ευχαριστ για λα!

Πιθαν να μη τα διαβσεις ποτ λα αυτ...Εν μρη τα γνωρζεις...Εξλλου εσνα δεν χρειαζταν να σου λω πολλ...καταλβαινες.... 

Θα μου λεψεις...

 


-


17 2006, 09:35



να τραγοδι θα γρψω για σνα

θα σου μιλ για λα τα περασμνα

για λα αυτ που αφσαμε

και πγανε χαμνα

 

Δυο στιχκια θα εναι λο και λο

Δυο στιχκια μνο δκρυ, μνο πνο

θα του βλω μουσικ μσα απ’ την καρδι μου

Να δεις πως πνεσα πολ

Μσα στην μοναξι μου

 

Θα υμνσω σ’ αυτ κθε μικρ στιγμ μας

Κθε μας νειρο και κθε θμηση μας

Κι απ τους αγγλους στερα θα πω να ζητσω

Να ‘ρθουν στον πνο σου και να στο ψιθυρσουν

 

να τραγοδι χωρισμο

θα εναι αυτ δικ μας

Που θα μιλ για την ζω

Και για τον θνατο μας 

 

Δυο στιχκια θα εναι λο και λο

Δυο στιχκια μνο δκρυ, μνο πνο

θα του βλω μουσικ μσα απ’ την καρδι μου

Να δεις πως πνεσα πολ

Μσα στην μοναξι μου


-


16 2006, 11:34



Κθομαι μνη ξαν και σκφτομαι

Τις ωραες στιγμς που εχαμε

 Εμες οι δυο.

Πνε τρα χρνια

Που ξεθριασαν σαν μια φτην κολνια. 

 

Στο διο σπτι και χαθκαμε

Προχωρμε μαζ μα στην διαδρομ

Κπου ξεχαστκαμε. 

Κι αν αυτ συνεχιστε

Για πολ ακμα

Θα ξεχσουμε πως εσ και ‘γω

Κποτε γναμε να. 

 

Και τσι θα τελεισει αυτ η ιστορα

Που αγπης λγαν τανε

Μα καταλγει ,

σε μια απλ διαδικασα. 


1 -


13 2006, 08:44



Οι νθρωποι τελικ ποννε

Λνε λγια και στερα απλ σε προσπερννε

Αν πιστψεις

Πρπει να βρεις την δναμη μετ για να αντξεις

Αν ελπσεις

Πρπει να βρεις την δναμη στην γη ρεμα να ακουμπσεις. 

 

Εναι ψμα

Κθε αλθεια μσα της κρβει και να ψμα

Πντα τα πργματα εναι προδιαγεγραμμνα

Και εσ ρωας που πρπει να νικσεις

Για λλη μια φορ απ’ τη μχη

Χωρς πληγς να αποχωρσεις

 

Μα εγ δεν μουν ρωας ποτ

Δεν ξρω να νικω

Πντα απ’ τις μχες λαβωμνη βγαινα

Και μια ζω πονω.

Και αν δεν το ξερες αυτ πρεπε να ρωτσεις

Στην μχη να μη μ’ βαζες

Την ττα και εσ να μη μου την γνωρσεις

 

σουν ψμα

σουν μια αλθεια κρυμμνη πσω απ να ψμα.

Και βρκες νθρωπο και εσ για να πατσεις

Λγες καλς στιγμς να του χαρσεις

Πιστεω και ελπδες να τον γεμσεις

Και στερα απλ να το αφσεις

 

Παραδθηκα

Στην μχη πεσα και χωρς πλα δθηκα

Και νικθηκα

Για λλη μια φορ με πληγς γμισα

Και για τον τπο της γιατρεις μου ξεκνησα

ραγε που να ‘ναι?


2 -


12 2006, 10:01
...


Skiathos-Banana's Sunset  

 

ρχισε να χαλει ο καιρς.

Ξυπν το πρω και ανογω το παρθυρο.

Δεν μπανει φως πλον στο δωμτιο μου πως πριν μερικς μρες , μπανει μως κρος αρας…

Ο λιος ξεπροβλλει δειλ δειλ (σως και καθλου) μετ τις 08:30-09:00.Συνειδητοποι μρα με την μρα τι το καλοκαρι τελεωσε…του χρνου πλι! 

Πρασα μορφα το φετειν μου καλοκαρι με την αγαπημνη μου Βκυ στην υπροχη Σκιθο!Επα σμερα να το αποχαιρετσω και αυτ και σα νισαμε και ζσαμε εκε…. 

Εμπνευσμνη απ τους δικος μας «καλοκαιρινος ρωτες» γραψα το παρακτω.Φαντζομαι πως για λους που ζουν μια ρομαντικ καλοκαιριν ιστορα περπου τα δια θα ισχουν, οπτε, αυτ εναι για την Βκυ , για μνα και για λους σους ζησαν ζουν κτι παρμοιο, σχετα με την κατληξη του… 

Νομζω πλον μπορ να ευχηθ ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ και ΚΑΛΟ ΧΕΙΜΩΝΑ σε λους μας!  

 

Εμαι ακμα κολλημνη στην δια εικνα

Δεν πει πσω οτε εμπρς αυτ η σκην

Στην δικ μας γνωριμα εγκλωβισμνη

Και η απσταση να κοφτερ γυαλ 

 

Οι ρωτες οι καλοκαιρινο δεν φεγουν

Τα μτια αν κλεσεις τους ζεις ξαν

Το πρω με λουλοδια σε ρανουν

Και το βρδυ σε γεμζουν φιλι 

 

λα λγο να ανταμωθομε

Στου ρωτα τα τρυφερ στεν

Να χορτσω την αγκαλι σου δεν προφτανω

Μα θα την νισω για λλη μια φορ 

 

Οι ρωτες οι καλοκαιρινο δεν σβνουν

Σαν ρθει ο χειμνας εναι ακμα εδ

Τις κρες βραδις μας ζεστανουν

Tην κθε στιγμ κρατον ζωνταν 

 

Και αν περσουν μνες , ετε χρνια

Και ποτ μου δεν σε ξαναδ

Την ανμνηση σου να ξρεις πως θα χω

Στην καρδι μου σαν να φυλαχτ.


11 -


11 2006, 11:00
...


Δεν θελα να γρψω κτι δικ μου πλι σμερα γραμμνο σε μορφ ποιματος.Προτμησα να "διηγθω" κτι….

Το blog δεν χει τυχαα τον ττλο «Εγ και ο Εαυτς μου»…Συνθως, τσι, βρσκομαι με αυτν τα βρδια…  

Οι νχτες εναι οι καλτερες στιγμς του 24ουρου μου.Σ’ αυτς συναντιμαι με το τον Εαυτ μου …να ττοιο βρδυ ταν και το χθεσιν.

Δεν κανα τποτα ιδιατερο…Γρισα σπτι, (απ μια χι και πολ κουραστικ ημρα ,  ) γρω στις 21:00,κανα τις απαρατητες ετοιμασες και βαλα να δω να dvd.Πολιτικ Κουζνα….Καλ ταν…

Εχα μως μια ανησυχα.

Σαν να μην θελα να κνω αυτ που κανα αλλ κτι λλο.Η ταινα τελεωσε και ρθε η στιγμ μου…

νοιξα το ραδιφωνο…

Σμερα εχα διθεση να ακοσω Ερωτικ τραγοδια ….να νοσταλγσω , να ονειροπολσω και να ξυπνσω μνμες…μνμες που κοιμονται κατ την διρκεια της μρας αλλ ποτ δεν σωπανουν…

νοιξα λγο το παρθυρο να ακοω την βροχ, ναψα λα τα κερκια στο σαλνι μου, κορνιασα στην γωντσα του καναπ μου, γειρα το κεφλι μου στον τοχο και αφθηκα…

Αναμνσεις μορφες αλλ και δυσρεστες χρευαν στον χρο…Κποιες στιγμς νιωθα τα μτια μου υγρ και κποιος λλες να χαμγελο στλιζε το πρσωπο μου…Κποια στιγμ θλησα να σταματσω να σκφτομαι οτιδποτε αφορ την ζω μου!

Πς μπορ μως να σταματσω να την σκφτομαι ?

Επα να παξω να παιχνδι με τον Εαυτ μου!χι , δεν θελσαμε σμερα να ανταμωθομε με χαρτ και μολβι….Αλλ μσα στα τραγοδια…Θλαμε να κνουμε ταξδια με την φαντασα μας…

τσι ακογαμε κθε τραγοδι που παιζε και το κναμε δικ μας!Πλθαμε στο μυαλ μας ιστορες και ζοσαμε καθνα απ αυτ ξεχωριστ σαν να αφοροσε εμς…Τα πντα εχαν τα σενρια μας…Ζσαμε απαγορευμνες αγπες , ρωτες απ απσταση , ρωτες χωρς ανταπκριση , παθιασμνους ρωτες, χωρισμος ,μας πλησασαν εικνες θαντου , ζως , αισιδοξες και απαισιδοξες καταστσεις ….εικνες , εικνες , εικνες….

Ανασηκωθκαμε…ο Εαυτς μου κουρστηκε…(Πντα κουρζετε πρτος απ εμνα και τα παρατει.Φεγει για λγο , με εγκαταλεπει και μετ εμφανζεται απ το πουθεν!)Η ρα εχε δη πει 03:00!

Στχοι, μουσικ…Πση δναμη κρβουν μσα τους σκφτηκα...Πση αγπη , πσο μσος , πσο πνο!λα τα συναισθματα μπορες να τα νισεις και να τα ζσεις μσα απ τους στχους και την μουσικ! Πς θα  μασταν ραγε χωρς τα τραγοδια?Τραγικ μου φανεται η σκψη αυτ!Μισο νθρωποι! σως οτε καν νθρωποι….

χοντας αυτς τις σκψεις στο μυαλ μου πεσα για πνο.Δεν χω ιδα τι ρα ρθε και με πρε ο Μορφας!Το μνο που ξρω εναι τι δεν μποροσα να ξυπνσω το πρω και τι τρα εμαι στο γραφεο , νυστζω και βαριμαι!

Βαριμαι…πσες φορς χρησιμοποι αυτ την λξη κατ την διρκεια της μρας δεν λγεται!

Αλλ αυτ σως το αναλσω κποια λλη στιγμ….πω να δουλψω!

Ελπζω να μη σας κορασα...

Σας ευχαριστ.


7 -


10 2006, 10:17



κουσα πλι μορφα λγια να μου λνε

Για μορφα χελη, μορφα μτια να μιλνε

Για μια καρδι πιο καθαρ και απ’ το χρυσφι

Και μια ψυχ λο χαρσματα γεμτη.

 

Κλεμμνα λγια

απ παραμθια ταν βγαλμνα

που λθος δρμο πρανε

και τρα εναι χαμνα

 

Κανες δεν ρτησε

τα λγια ταν λξουν

μια καρδι που μπορον

να καταλξουν

Κανες δεν νοιστηκε

Τα λγια αν ποννε

Και αν σκψεις γνονται

Που στο μυαλ γυρννε

 

Κανες δεν κοταξε

Τα μτια μου που κλανε

Και αν καρφωμνα μνουν

Σε ρκους που τους λνε

 

Κλεμμνα λγια

απ παραμθια ταν βγαλμνα

που λθος δρμο πρανε

και τρα εναι χαμνα


2 -


09 2006, 09:38



 τι και αν θελα να πω τα ‘χω ξεχσει.

Μες την ομχλη του μυαλο τα χω χσει.

Κι αν χρνια ψαχνα να βρω απαντσεις

χω πψει απ καιρ να ζητω εξηγσεις. 

 

σα κι αν θελα να ζσω χουν φγει

Μσα στις νχτες μοναξις και την οδνη

χουν περσει τρα χρνια και φοβμαι

στον εαυτ να πω πσο τον λυπμαι.

 

Μα κπου μσα μου υπρχει μια ελπδα

να φως που απ πριν δεν εδα.

Και συνεχζω να προχωρω με ψηλ το κεφλι

Κι λα αυτ σπου να λυγσω πλι.

Κι λα αυτ σπου να λυγσω πλι. 

 

Δεν θα λυγσω πλι.

Δεν θα λυγσω πλι. 

Να μη λυγσω πλι.


6 -


03 2006, 00:00
...


Σ’ φερα απψε πλι στο μυαλ μου.

«Δσκολη νχτα θα περσουμε ξαν»

επα στον εαυτ μου.

Μα εναι φορς που τσο με εκπλσσει,

Γιατ διαρκς προσπαθε να με ηρεμσει. 

«Δεν εσαι μνη σου» μου λει«μη φοβσαι»

«Εμαι εγ εδ , για τποτα μη λυπσαι»

«Πρε μολβι και χαρτ και λα συνντησε με ,

μσα στις λξεις της καρδις λα κι αντμωσε με» 

λο του ‘λεγα εγ και λο αυτς κοιτοσε,

Κποια στιγμ να σταματσω θλησε

γιατ μου επε πονοσε.

«λα σπασαι τρα και κοιμσου

τις μορφες στιγμς για λγο συλλογσου

αριο εναι μια να μρα ,

σπασαι και μνο αυτ θυμσου

αριο μια καινοργια μρα ,

σπασαι και μνο αυτ θυμσου» 


2 -


03 2006, 00:00
...


Μικρς στιγμς του μπερδεμνου μου εαυτο

τα ποιματα αυτ δημιουργες του νου,

που σαν τις διαβζω με ποννε,

δημιουργες του νου που με κοιτον και γελνε.

Τα χαρα λγια, οι επιπλαιες πρξεις,

οι μεγλες αγπες και οι τονες σκψεις

γιναν στχοι που αν τους διαβσεις

μπορε γελσεις και να κλψεις.

Μα εναι απ μνα, απ’ την καρδι μου,

σφλματα αγπης λα δικ μου!

Εναι για αυτος που μ ’αγπησαν,

εναι για αυτος που χω αγαπσει,

εναι για ‘ κενους που χθηκαν

μα απ’ την καρδι μου δεν χουν σβσει...


4 -




emaki





Blog
blogs.musicheaven.gr/emaki

... ... ...









Tags




(27)
blog !


...


...




...


Blogs

Links







MusicHeaven.gr, Hosting interTEN