αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Μια ζωή την έχουμε!
Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή.
18 Σεπτεμβρίου 2020, 14:34
Χωρίς τίτλο.


Διαβάζοντας τα δημοσιευμένα άρθρα και τα σχόλια τους, τα πρόσφατα blogs και τα σχόλια τους, τα posts στο forum και τα σχόλια τους, μου ήρθαν στο μυαλό μου δυο σκηνές από δυο διαφορετικά βιβλία του Νίκου Καζαντζάκη.

Η πρώτη σκηνή είναι η πρώτη φράση από το βιβλίο "Ασκητική" : "Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο  το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε Ζωή.". 

Η δεύτερη σκηνή είναι απόσπασμα από το βιβλίο "Ο Χριστός ξανασταυρώνεται", την οποία παραθέτω αυτούσια: "......Έβγαλε πάλι το Γιουσουφάκι τη μαστίχα από το στόμα του,την κόλλησε στο γόνατο και απίθωσε μερακλίδικα τη δεξιά παλάμη στο μάγουλο. Άνοιγε το σγουρό στόμα να σύρει τον αμανέ, , μα ο Αγάς του άπλωσε το χέρι: - Στάσου, Γιουσουφάκι μου, να βαρέσει πρώτα η τρουμπέτα. Στράφηκε στο σεϊζη: -Άνοιξε την πόρτα, πρόσταξε, στάσου στο κατώφλι, βάρα αντρίστικα! Άνοιξε ο σεΐζης την πόρτα, σήκωσε την τρουμπέτα κι άρχισε να σαλπίζει έφοδο. -Φτάνει! φώναξε ο Αγάς, ομπρός, Γιουσουφάκι μου, τον αμανέ μας! Αντιλάλησε πάλι η γάργαρη παθητικιά φωνή, στύλωσε ο καπετάνιος τ' αυτιά του, γέμισε το στήθος του πόνο και γλύκα. "Ντουνιά ταμπίρ, ρουγιά ταμπίρ..." "Κόσμος και όνειρο είναι ένα, αμάν, αμάν!" Ποτέ του ο καπετάνιος δεν το ' χε νοιώσει τόσο βαθιά πόσο αληθινά κόσμος και όνειρο είναι ένα............."

Με αυτές τις δύο σκηνές το μυαλό μου σκέφτεται ότι το μεταξύ φωτεινό διάστημα που το λέμε Ζωή είναι ο κόσμος , που είναι ένα με το όνειρο! Δεν θα ασκήσω κριτική στο έργο του Νίκου Καζαντάκη, αυτό είναι δουλειά άλλων, αλλά δεν μπορώ να μην υιοθετήσω αυτές τις δυο σκηνές και να προχωρήσω μπροστά και να πω ότι η ζωή είναι ο κόσμος, που δεν είναι άλλος από το όνειρο, που ζούμε ο καθένας με το τρόπο του.


- Στείλε Σχόλιο


07 Σεπτεμβρίου 2020, 16:21
Πρόγονοι, απόγονοι και αναμνήσεις


Πριν λίγες μέρες ξεφύλισα τα άλμπουμ με τις φωτογραφίες των παππούδων, των γιαγιάδων και των γονιών μου. Ανακάλυψα πως δεν ξέρω πολλά για τη ζωή τους και άρχισα να ρωτώ τους νέους συγγενείς για τους προγόνους μας. Οι απαντήσεις πολλές και διάφορες. Και αυτοί δεν ήξεραν πολλά να μου πουν.  Μονάχα αναμνήσεις είχαν να μου διηγηθούν και σκέφτομαι τι θα γίνουν αυτές οι αναμνήσεις, αφού τα νέα παιδιά δε νοιάζονται ή δεν δίνουν σημασία. Οι νέοι έχουν να ζήσουν τη δική τους ζωή και η ανηψοεγγόνα μου ετοιμάζεται για τις σπουδές της στο Πανεπιστήμιο.

Έτσι είναι η ζωή θα μου πείτε, αλλά η ερώτηση μου είναι απλοϊκή: Τι θα γίνουν οι αναμνήσεις, όταν πεθάνουμε; Θα χαθούν μαζί μας ή θα τις θυμούνται οι νέοι για να τις διηγούνται μαζί με τις δικές τους στους φίλους τους; Αυτό που θα μου πείτε είναι ότι εξαρτάται πως έχουμε γαλουχήσει τα παιδιά μας, τι αξίες τους έχουμε δώσει και τι αξίες και γνώσεις έχουν αποκομίσει από τη νεαρή ζωή τους. Έχω μια σχετική αγωνία για το τι θα γίνει αύριο. Έζησα μια ζωή με σκαμπανεβάσματα, αλλά τι θα αφήσω πίσω μου; Μια ανάμνηση, μια φωτογραφία, κάτι υλικό ή άϋλο; Δεν ξέρω τι στάση να κρατήσω για το θέμα αυτό, αλλά ξέρω ότι κράτησα τη ζωή μου μέσα σε ένα ζεστό περιβάλλον.


9 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


11 Αυγούστου 2020, 11:32
Δεκαπενταύγουστος στην Αθήνα.


Φέτος δεν έχει διακοπές και οι υπάλληλοι και ιδιοκτήτες των μικρομάγαζων της γειτονιάς μου στα Πατήσια με ενημερώνουν μονότονα: " Κυρία από αύριο θα κλείσουμε δυο βδομάδες ή μερικές μέρες για διακοπές!". Προς στιγμή με πιάνει πανικός, γιατί δεν θα κλείσω το σπίτι για να ξεφύγω από την πλανεύτρα Αθήνα και γιατί δεν θα βγω έξω στους έρημους δρόμους να πάρω καφέ και τσιγάρα. Όμως κάτι με κάνει να αντιδρώ στο άδειασμα της πόλης. Ενόσω έχω λίγες μέρες καιρό μέχρι να κλείσουν, κάνω τις προμήθειες μου και ετοιμάζομαι για το δεκαπενταύγουστο στα Πατήσια. Μια μικρή καραντίνα λόγω κορονοϊού και δόξα να έχει ο γιαραμπής! Ένα Σαββατοκύριακο είναι θα περάσει. Έχω παρέα το σκυλί , στο οποίο θα αφιερώσω λίγες ώρες. Και αυτός μόνος του είναι. Έχω συντροφιά τον υπολογιστή και το διαδίκτυο. Θα κυλήσουν οι ώρες σαν γάργαρο νεράκι κάποιας πηγής σε ένα καταπράσινο βουνό. Ποτέ δεν με τρόμαξε η μοναξιά και ποτέ δεν φοβήθηκα να σηκώσω το τηλέφωνο να ευχηθώ σε όσους και όσες γιορτάζουν. Είμαι με τις ώρες μου και τις φάσεις  μου. Δεν πειράζει που οι υπόλοιποι θα είναι με παρέα σε κάποια παραλία και αυτοί έχουν βιώσει τη μοναξιά. Ας όψονται τα έξοδα που πρέπει να γίνουν για το φθινόπωρο και το χειμώνα. Αυτά για σήμερα, γιατί το τασάκι διαμαρτύρεται και δεν έχω όρεξη για γκρίνιες. Ε.Σ.


4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


05 Αυγούστου 2020, 07:33
Ξημερώνει...



- Στείλε Σχόλιο


05 Αυγούστου 2020, 06:38
Ξημερώνει...


Η νύκτα με τα πέπλα της έφερε στα όνειρα μου εφιαλτικές σκέψεις, οι οποίες φανέρωσαν την αγωνία της επόμενης μέρας. Με τίποτε δεν μπορούσα να ησυχάσω ούτε με τα χάδια που απεγνωσμένα ζητούσε ο σκύλος που έχω για παρέα. Και εκεί που είχα στραμένη τη πλάτη στη μπαλκονόπορτα το ζαβολιάρικο φως του πρωϊνού ήρθε να διώξει τους δαιμόνους. Ξύπνα η νέα μέρα έρχεται,σιγοψυθήρισα, και δεν σηκώνει ασχήμιες. Σηκώθηκα και βγήκα στο μπαλκόνι. Τα φώτα της νύκτας έσβυναν σιγά-σιγά και έδιναν τη θέση τους στο χάραμα. Η μέρα ξεκινά και δεν αφήνει περιθώρια για άσκημες εικόνες. Ο ήλιος νυστάζει και βαριέται να ξυπνήσει. Σε μισή ώρα όμως θα ανατείλει κσι θα διώξει τις τελευταίες σταγόνες της νύκτας. Αυτό είνσι ένα μικρό θαύμα, που συμβαίνει κσθημερινά όλο το χρόνο. Η μυρωδιά ενός ελληνικού καφέ έφερε το μήνυμα ότι ξημερώνει. Εμπρός, λοιπόν, για μια όμορφη νέα μέρα.


- Στείλε Σχόλιο


20 Νοεμβρίου 2019, 10:44
Μυρωδιές


Το φθινόπωρο τελειώνει και οχειμώναας έρχεται. Οι μυρωδιές του φθινοπώρου είναι έντονες, Το φρεσκομουσκεμένο χώμα ύστερα από μιά έντονη βροχόπτωση μυριζει και αου τρυπάαει τα ρουθούνια. Η χαρά τοπυ ήλιου μετά τη κααταιγίδα σε γεμίζει αισιοδοξία. Είναι η εποχή του μαζέματος των ελιών, οι οποίες μεταφέρονται στο ελαιοτριβείο, για να συνθλιβούν και να δώουν το πολύτιμο λάδι. Οι μηχανές δουλεύουν ασταμάτητα  και αναδύουν τη μυρωδιά του φρεσκοτριμένου λαδιού. Χρόνια είχα να νοιώσω τη ευφορία μιας τέτοιας μυρωδιάς. Ο χειμώνας θα φέρει την μυρωδιά του καμένου ξύλου, του χύμα κρασιού και του λαδιού, που θα πέφτει άφθονο στο φρέσκο φαγητό που θα ετοιμάζεται στο τζάκι. Αυτές οι οσμές είναι ικανές να σε κάνουν να αισθάνεσαι αυτάρκης και χαρούμενος. Ε.Σ.


- Στείλε Σχόλιο


14 Οκτωβρίου 2019, 11:01
Αγωνία!


Ξημέρωσε και ο καιρός έδειξε την καλή του διάθεση. Σήμερα είναι μέρα ιατρικών εξετάσεων. Όσο πλησιάζει η ώρα η καρδιά χτυπά δυνατά και δεν ησυχάζει. Πως θα γίνουν; Θα είναι φιλικός ο γιατρός και η νοσοκόμα; Ή θα επιτεθούν σε ένα περιστατικό ρουτίνας; Τα αποτελέσματα θα είναι φυσιολογικά; Αυτά σκέφτομαι και προσπαθώ να είμαι ψύχραιμη. Ο ετήσιος έλεγχος είναι και δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι κάτι θα πάει στραβά.  Ωραίος τρόπος να ξεκινά η εβδομάδα! Όλα θα πάνε καλά. Αυτό ελπίζω και πιστεύω.


5 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


29 Ιουνίου 2019, 11:58
Πρωϊνό Σαββάτου


Καλημέρα. Σήμερα αξημέρωτα μου ήρθε η επιθυμία να ακούσω ραδιόφωνο. Το ράδιο του ΜΗ έχει σιγήσει και αναγκαστικά προσανατολίζομαι σε άλλους σταθμούς. Έπιασα ένα διαδικτυακό σταθμό και άνοιξα την αρχική σελίδα του ΜΗ. Ήρεμα τα πράγματα στο site, μέχρι ότου οι πιστοί οπαδοί του έβαλαν την προσωπική πινελιά τους. Τι ανακούφιση ένοιωσα , οταν είδα τα άρθρα, τα ποστ στο blog και στο forum, δεν περιγράφεται. Μια μουσική ιστοσελίδα με τη σοβαρότητα του ΜΗ πάντα φέρνει κέφι. Έτσι το πρωϊνό άρχισε να γίνεται μεσημέρι και η ραθυμία να γίνεται ενέργεια. Σε ευχαριστώ για όλα όσα εξακολουθείς να προσφέρεις.


- Στείλε Σχόλιο


04 Ιουνίου 2017, 07:50
Δουλειά!!!



- Στείλε Σχόλιο


01 Μαΐου 2017, 09:04
Πρώτη Μάη...



- Στείλε Σχόλιο


29 Απριλίου 2017, 11:36
Πρωτομαγιά



- Στείλε Σχόλιο


14 Απριλίου 2017, 13:01
Καλή Ανάσταση!



- Στείλε Σχόλιο


04 Μαρτίου 2017, 10:33
Στο παράδεισο...



- Στείλε Σχόλιο


05 Φεβρουαρίου 2017, 10:51
Ρήγας σπαθί!


Ελπίζω να σας άρεσαν οι επιλογές μου. Δεν έχω τις γνώσεις σας, αλλά προσπαθώ. Ε.Σ.

 


- Στείλε Σχόλιο


05 Φεβρουαρίου 2017, 10:47
Ρήγας κούπα!



- Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
evaggeliasakellariou
Ευαγγελία Σακελλαρίου.
Zωντανή σε ένα πύργο.
από ΑΘΗΝΑ ΚΕΝΤΡΟ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/evaggeliasakellariou

Πάνω εκεί στο Βορρά, υπάρχει μια χώρα που λέγεται Σβιθζοντ, υπάρχει ένας βράχος. Το ύψος του είναι εκατό μίλια και άλλα τόσα είναι το πλάτος του. Μια φορά κάθε χίλια χρόνια, ένα μικρό πουλί πάει σ΄αυτόν το βράχο κι' ακονίζει το ράμφος του. Όταν ο βράχο




Tags

Γενέθλια Μια παρένθεση Παιδική αφέλεια και Χιούμορ. Πρωτοχρονιά




Επίσημοι αναγνώστες (3)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης