αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΣΚΑ
 
16 Νοεμβρίου 2018, 13:31
Απουσία


Λείπεις καιρό. Λείπει η ενέργεια και η δημιουργικότητά σου.  Λείπουν οι ιδέες σου που συχνά συμπληρωναν τις δικές μου.

Μέσα μου είχα μια μικρή ελπιδα ότι σήμερα θα τα κατάφερνες. Ότι η ηλιαχτιδα θα έστελνε μια τόση ελάχιστη σπίθα να σε ζεστάνει, να σε φέρει για λίγες στιγμές εδώ.  Ήξερα πως ήταν δύσκολο, αδυνατον να συμβεί.  Το πρωί, όμως,  πριν ξεκινήσω ελεγα πως ισως σε δω.

Στα μηχανήματα μπροστά η καρεκλα σου ήταν άδεια.  Βροντοφωναζε με την σιωπή της... Δεν τόλμησα να κοιτάξω τον άγγελο σου στα μάτια όταν η πορτα έκλεισε και δεν ήσουν εκεί.  Του χαμογέλασα μόνο όταν ήρθε η ώρα, όταν χρειαζοταν το μπράβο για να συνεχισει.

Αγαπημένη μου φίλη... Λείπεις καιρό στα σκοτάδια σου... Δεν ξέρω αν θα βγεις ποτέ ξανά στο φως...και ξέρω πως κάνεις μας δεν μπορεί πια να σε φέρει πίσω.  Μόνον εσύ, όταν το μυαλό και το σώμα σου το επιθυμησουν.


- Στείλε Σχόλιο


15 Νοεμβρίου 2018, 15:59
Γεύση λευκής σοκολάτας


Λευκή σοκολάτα με σταφίδες και αμύγδαλα... Βελουδινη απολαυση. Λιώνει αργά στο στόμα.  Παίρνει μακριά την πίκρα από το τσιγάρο και τον σκέτο καφέ.

Η βροχή πέφτει απαλά στα τζάμια του αυτοκινήτου.  Το ραδιόφωνο παιζει μια μπαλάντα. Δεν έχει σημασία που τα λόγια της δεν έχουν νόημα για μένα.  Είναι όμορφη συντροφιά και συνοδεία στον ήχο της μπόρας, στον ήχο του περιτυλιγματος που σκίζεται, στο σπάσιμο του κομματιου. Η μυρωδιά του νερού και της υγρασίας δένει κι αυτή με το γλύκισμα.  

Οι άνθρωποι διασχίζουν βιαστικά την διασταύρωση.  Κουκουλωμενοι με μπουφαν, κρατώντας πολυχρωμες ομπρέλες.  Μου θυμίζουν ξηρούς καρπούς στη λευκή πλακα, έτσι όπως φαινονται, κουκιδες στην γκρίζα άσφαλτο και τις πολυκατοικίες. 

Κάθε αισθηση αυτό το απόγευμα έχει πλημμυρισει απ τα μικρα τετραγωνακια...λίγες στιγμές σταμάτημα χρόνου... Όσο διαρκεί να φας μια σοκολάτα. 


- Στείλε Σχόλιο


12 Νοεμβρίου 2018, 12:12
Σ έναν διάδρομο


Στέκομαι μπροστα από το μεγάλο παράθυρο. Ένας λοφος φαίνεται απέναντι...Το Γαλάτσι; Δεν ξέρω... Ίσως... Τα σπίτια του πάντως μοιάζουν με κύβους ζάχαρης. Μικροσκοπικοι κύβοι.  Γλυκαινουν τον ορίζοντα...

Κάτι τέτοιο μάλλον έχουν προσπαθήσει να κάνουν και στους τοίχους.  Τους έβαψαν ένα ελαφρύ πράσινο με σκούρο σε κάποια σημεια... Να σπάσουν το συνηθισμένο παγωμένο λευκό των αιθουσων αναμονης. 

Λίγο πιο πίσω σε μια άλλη αίθουσα οι πόρτες τρίζουν.  Σε κάθε τρίξιμο κεφάλια γυρίζουν με αγωνια. Κοιτουν τους ανθρωπους με τα πράσινα και ασπρα ρούχα που τους καλούν.  Έφυγα από εκεί. Θέλω να μεινω μονη. Δεν με αφορούν οι κουβέντες κι οι συζητήσεις.  Δεν έχει νόημα να πω τίποτα. Η να κάτσω. Δεν θέλω. Μοναξιά 

"Όλα πήγαν καλα" ειπαν.. .

Αρα τώρα περιμένω να την δω... Μέχρι τότε θα κοιτάζω τα σπιτάκια από ζάχαρη στον ορίζοντα 


- Στείλε Σχόλιο


11 Νοεμβρίου 2018, 19:35
Γνωστό το παραμύθι


Πάντα οι νανοι μένουν μόνοι και ο λύκος πεθαινει. 

Η Χιονάτη προτιμα τον πρίγκιπα και  η Κοκκινοσκουφίτσα να παει την μηλοπιτα στην γιαγιά. 

Η γοργόνα ανταλλάσσει τη φωνή της για μια ανούσια αγάπη.

 Και ποτέ μα ποτέ δεν νοιάζεται κανείς τι έγινε μετά το "Ζήσανε αυτοί καλα".


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


10 Νοεμβρίου 2018, 20:17
Για τον κύριο Βασίλη


15 χρόνια πριν....σε ένα ελληνικό νησί. Μαζί με άλλους συμφοιτητές οργανώνουμε έκθεση ζωγραφικής με έργα παιδιών όλης της πόλης. Για μέρες "σπάμε" το κεφάλι μας να βρούμε θέμα για την αφίσα...Μάταια... Όλα μάς φαίνονται τεριμμένα, τίποτα το ιδιαίτερο.

Ένα βράδυ μιλάω με τους γονείς μου στο τηλέφωνο. Στο πατρικό σπίτι είναι επίσκεψη ένας πολύ καλός φίλος. Το όνομά του Βασίλης. Ιδιότητα; ο ίδιος προτιμούσε να αποκαλεί τον εαυτό του "μαχόμενο για την ειρήνη" με τα πινέλα... Για τον υπόλοιπο κόσμο διακεκριμένος ζωγράφος, επιστήμονας, καθηγητής. Για μένα, ένας άνθρωπος από τους λίγους...

Αυθόρμητα ζητάω να μιλήσω μαζί του, καθώς μια ιδέα άστραψε στο μυαλό μου. Με κάποιον δισταγμό, το ομολογώ, τον ρωτάω αν θα μπορούσε να φιλοτεχνήσει την αφίσα μας... Εκείνος γελάει..."Φυσικά" απαντάει με εκείνο τον αυθορμητισμό του που έγινε αιτία να κερδίσει και να χάσει τόσα και τόσα στη ζωή του. Σε λίγες μέρες έχω στα χέρια μου έναν φάκελο με δυο σκίτσα. "Σας έφτιαξα δύο για να έχετε επιλογή" μου είχε πει.

Σήμερα από το πρωί παιδεύομαι με ένα βίντεο - παρουσίαση για μιαν εκδήλωση. Έχω μέρες που επιλέγω μουσικές, κείμενα και φωτογραφίες... Το μυαλό θόλωσε και κόλλησε στην εικόνα για το τέλος...για την υπόκλιση, για το μέλλον. Πάλι όλα μου φαίνονταν ίδια και ίδια.

Και τότε....ο κύριος Βασίλης από τους πίνακες που έχω στους τοίχους του σπιτιού μου χαμογέλασε μεσα από τα χρώματα. Έψαξα στα παλιά cd και βρήκα το αρχείο με τα σκίτσα. Το παιδί με τα μεγάλα μάτια και τα μαλλιά κλαδιά ελιάς ήταν εκεί...Δάκρυα ανέβηκαν στα μάτια μου.

Ο κύριος Βασίλης πριν 7 χρόνια, περίπου τέτοιον καιρό, μπήκε σε μια από τις μελανές βαρκούλες του και με ένα πινέλο για κουπί ταξίδεψε σε άλλους κόσμους.  Κάποιοι τον ξέχασαν, κάποιοι όχι. Κάποιοι καπηλεύτηκαν ή θελησαν να εκμεταλλευτούν το έργο και τη φήμη του, κάποιοι να το διασώσουν.

Δεν ξέρω αν οι υπόλοιποι εκείνης της ομάδας έχουν κρατήσει κάποια αφίσα ή αν θυμούνται ακόμη τον μεγάλο ζωγράφο που μαζί με τα παιδιά, για τα παιδιά, δημιούργησε για την ειρήνη. Ξέρω πως μέχρι σήμερα ο άνθρωπος και το έργο του είναι στην καρδιά μου αναλλοίωτο.

Σας ευχαριστώ, κύριε Βασίλη....


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


09 Νοεμβρίου 2018, 18:32
Το τηλεφώνημα


Ήρθε... 

Δυο λέξεις

Δευτέρα πρωί.... 

Ωρα;

Την Κυριακή, ίσως μαθω. 

.....................................................

Λενε πως είναι αλλιώς όταν περιμένεις αλλιως όταν συμβαινει.

Σε μένα... Καμια διαφορά... Κανενα συναισθημα. 

Προς το παρόν; Μπορεί...Μπορεί και όχι. 

.........................................................

Το τηλέφωνο έκλεισε.

Σιωπή στην γραμμή... 

Σιωπή στο σπίτι... 

Να σπασει; Οχι! Να μην σπάσει... Δεν το χρειάζομαι τώρα. 

..........................................................

Το ρολόι δείχνει 18.21

Σε μισή ώρα θα φύγω...Για την αγαπημενη ώρα...

Την ώρα που ειμαι απολυτα εγω.

Και μετα;

........................................................

Δεν ξέρω...

Το τηλεφωνημα...μέτρηση αντιστροφη

Για πολλά...για όλα...

Θελω απόψε να γιορτάσω τη ζωή...μα πώς;

............,............................................

Ματια κλειστα.

Τα βλέφαρα χτυπά ανελέητα το φως της λαμπας.

Θέλω να βγω στο σκοτάδι του απογεύματος.

..................... ................................

Πρέπει να γίνουν κι αλλα τηλεφωνηματα

Πρακτικά ζητήματα 

Όχι τωρα

Δεν θελω...

Τώρα θα φύγω

.................. ..................  ..............


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


09 Νοεμβρίου 2018, 08:46
Γιορτή - Τρύπες


Πόσο μακρινό...


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


08 Νοεμβρίου 2018, 07:17
κι εγώ;


Σήμερα είναι κρίσιμη μέρα... Σήμερα είναι η κρίση πριν την κρίση.

Σήμερα δεν μιλάει κανείς. Απλά περιμενει... Σημερα το αύριο θα γίνει συγκεκριμένο, θα αποκτησει ταυτότητα. 

Δέκα μέρες τώρα άλλαξαν πάλι συνθήκες. Άλλαξαν ξανά οι ισορροπίες. Ακροβάτης σε σανίδα ακουμπσμενη στην πέτρα. 

Δέκα μέρες τώρα ένα γνωστο φορτίο επανήλθε στους ώμους. Μπορώ να το διαχειριστώ... Στην τελική δεν γινεται κι αλλιώς. Ανήκει στο πλαίσιο των υποχρεώσεων.

Χθες το χιλιοειπωμένο το ακουσα πάλι. Όπως το άκουσα και πριν τρεις μέρες, τρεις βδομαδες, μηνες, χρόνια.

Κι εγω;  Μόνο ένα ειρωνικό χαμόγελο μου βγαίνει σε όλα αυτα. Γιατί απλά κανένας δεν θέλει να μάθει την αλήθεια.  Κι όσοι ρωτούν το κάνουν τυπικά.... Άρα δεν θα μάθουν. 

Κι εγω;  Μένω ξανά μόνη να βρίσκω τις λύσεις μου μέσα στον λαβύρινθο των καταστασεων, των σκέψεων και των συναισθηματων. Να αγκαλιάζω τις πληγές μου και να συνεχιζω.

Κι εγω; Απομακρύνομαι στο σύμπαν μου. Κλείνομαι μακριά σας, μακριά από τη μοναξιά σας και το ανούσιο ενδιαφέρον. Χωρίς καν να σας κοιτώ. Απλά με βλέπετε να υπάρχω. 

Κι εγώ; Δεν θα θρηνησω για τίποτα...γιατί δεν υπάρχει κάτι να θρηνήσω.  Είναι απλά κρίμα που την ώρα της κούρασης ή της χαράς δεν υπάρχει ένα χέρι να κρατησω σφιχτά και να με νιώσει.  

Κι εγω; Με μόνο σύντροφο τις λέξεις μου τραγουδάω τους σκοπούς. Στήνω σε αυτοσχέδιες σκηνές παραστασεις -εσείς το ζητήσατε- μα τα λόγια που θα πω κι οι σκηνές που θα δείτε δεν θα σηκώσουν λογοκρισία. Δεν θα δεχθούν καμιά κουβεντα

Κι εγω; Ξεκινώ τη σημερινή βουβή μέρα χωρίς ανυπομονησία για το κουδουνισμα του τηλεφωνου. Έχω αλλα σχέδια... Γιατι απλά μια παράσταση περιμένει να βγει. Κι αυτό το γουστάρω περισσότερο από τον θρήνο δίχως σκοπό.  

Κι εγω; εγώ είμαι απλά εγώ... Ένα πρόσωπο πίσω από το πληκτρολόγιο, ένα χέρι που κράτα ένα μολυβι, ένα μυαλό που ακόμη μπορεί δημιουργεί. Ακόμη βρίσκω τρόπο να ανακαλύπτω κίτρινα χρυσανθεμα σε γκρι δρόμους. 


- Στείλε Σχόλιο


07 Νοεμβρίου 2018, 12:28
Κατά παραγγελία


Δεν γίνεται

Να σκεφτείς 

Να νιώσεις 

Να γραψεις 

Να εκφραστεις

Να οικοδομησεις

Να δημιουργησεις

Να αποφασισεις

Να απορριψεις

Να δεχθείς 

Να σχεδιάσεις

Να προχωρησεις...

Τίποτα από αυτά δεν γινεται κατοπιν εντολης ή παραγγελίας, γιατί όλα είναι ζητημα στιγμης.


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


04 Νοεμβρίου 2018, 20:09
Αριθμοι (ή πίσω από τα άψυχα η θέρμη)


5...πέρασαν 

11...μήνες 

2...περπάτησαν

17.....στάση 

4...μέρες μέχρι τη στιγμή 

0...

4...ανάσες, ενώσεις, ηλεκτρικές εκκενώσεις

10...αγγιχτηκαν, μπλεχτηκαν, κρατηθηκαν σε 1

60...λεπτά στο σκοτάδι 

600...καρδιοχτύπια πίσω από το βλέμμα 

4+2...ορισμοί του πάθους 

Και εις τη νιοστή οι αναμνησεις... 


- Στείλε Σχόλιο


04 Νοεμβρίου 2018, 11:36
Αντιθέσεις


Το φως το σκοταδι

Η λύπη η χαρα

Το γελιο το δακρυ

Το όνειρο ο εφιάλτης

Η νύχτα η μερα

H madrugada το σούρουπο 

Η γλυκα η πίκρα 

Η ενέργεια η κατάπτωση 

Η συντροφιά η απώλεια 

Το σώμα η ψυχη

Ο πονος το χάδι 

Η πτώση η αναταση

Η ελευθερία τα δεσμα

Το δέσιμο η αδιαφορία 

Τίποτα μόνο κι όλα μαζι...συνθέσεις αντιθεσεων.

Κι αν αρνηθείς κατι; Αν κάτι το πετάξεις εξαναγκαστικα; Αν προσπαθησεις με τη βία να το αποτιναξεις; Υπάρχει η οντότητα; Ή σαν κομμάτι χαμενο από παζλ χάνεις την ολότητα σου; Εξαφανίζεται το ύψος και το βάθος του εαυτού σου; Μηπως γίνεσαι μια ευθεία σαν καρδιογράφημα νεκρου; 


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


03 Νοεμβρίου 2018, 09:38
Να φορτίσω διάθεση


Αρχισε από χθες... 

Μια επίσκεψη που πόνεσε 

Μια συνάντηση που τελικά δεν θα γίνει 

Ένα μαθημα που ήταν εξουθενωτικο

Συνεχίστηκε σήμερα... 

Ξαφνικό ξυπνημα

Ένα μπρίκι καυτό γάλα χυμένο σε όλη την κουζίνα - ευτυχώς το χέρι την γλίτωσε ελαφρά 

Τα κομπρεσέρ και τα τρυπανια-ελεος πρωί πρωι σαββατιάτικα!!

Και σε λιγο πάω μάθημα...

Την κάνω. Όπως ειμαι. Ρούχα, κλειδιά... Μισή ώρα απόδραση...να φορτίσω διάθεση 


- Στείλε Σχόλιο


02 Νοεμβρίου 2018, 08:28
Καλημέρα στον ήλιο


Λιγο πριν πάμε για δουλειά...  Χαμόγελο στον ήλιο που βγήκε πάλι σημερα. Φθινόπωρο και μυριζει άνοιξη... Αφήνω τους ορισμούς του χρόνου απ' έξω. Δεν υπαρχει μέρα κι εποχή. Λέω μόνο πως σήμερα έχει ήλιο και μέχρι να κλειστώ στο κτίριο για μένα θα είναι...το δικό μου σύμπαν... Μουσική και χορός...


- Στείλε Σχόλιο


01 Νοεμβρίου 2018, 11:47
Στιγμιαία απόλαυση


Δέκα λεπτα διάλειμμα με μια κούπα τσάι του βουνού. Μακριά από τις συνομιλίες του γραφείου...Οι φωνες από το εξωτερικό του κτιρίου μακρινές...

Τεντώνομαι νωχελικα στην καρεκλα... Θυμήθηκα μια Πέμπτη στους Αμπελοκηπους, μια ομορφη βολτα..και χαμογέλασα. Κι εκει παρομοιες φωνές ακούγονταν.Πολύ όμορφη μερα εκείνη... 

Θα ακυρώσω το μάθημα σήμερα... Θελω να ξαπλώσω με την κουβερτα μου στον καναπε, συντροφια με λέξεις.. 


- Στείλε Σχόλιο


01 Νοεμβρίου 2018, 02:44
Για ένα τελευταίο


Απολαμβανω τόσο αυτή την στιγμή καθε φορα. Στο αυτοκίνητο με τα φώτα σβηστά ένα τελευταίο τραγούδι πριν πάω σπίτι... Μια καληνύχτα στην άδεια πολη... Εγώ και η μουσικη...γαλήνη κι ηρεμια...


- Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
 

Συγγραφέας
freddom


Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/freddom

Μολυβιές χαραγμένες σε σκόρπιες σελίδες από ημερολόγια ζωής..




Τα βαθύτερα θέλω μας είναι εκείνα που ξεδιπλώνονται τις νύχτες. Εκείνα που μας λείπουν ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν ιδανικά. Εκείνα που γεμίζουν την καρδιά κι αδειάζουν την ψυχή. Εκείνα που μας αφήνουν χωρίς ανάσα. Εκείνα που ποτέ δεν τελειώνουν.




Tags

Ανήσυχες νύχτες Εξομολογήσεις Άκουσμα της στιγμής Άδειασμα ψυχής Με αφορμή μια φωτογραφία Σκέψεις του καφέ




Επίσημοι αναγνώστες (3)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Photo courtesy of Sotiris Kouvopoulos - www.cadu.gr
    Template design by Jorge

    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης