αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΣΚΑ
 
31 Οκτωβρίου 2018, 16:44
Σκέψεις του γραφείου


Το γεγονός οτι κινουμαστε στον ίδιο χώρο δε μας κάνει αυτοματα φίλους. Δεν σημαίνει ότι θα μιλάω με όλους το ίδιο ή για τα ίδια θέματα.  

Μπορεί να ανταλλάξουμε απόψεις σε ένα ζήτημα, να συμφωνήσουμε κάποια στιγμή ή να συνεργαστούμε αλλά δεν θα πει αυτό πως γίναμε "συμμαχοι" σε καθετι που θα προκύπτει. Ούτε πως ταυτιζόμαστε ως άτομα και χαρακτηρες.

Η στάση μου είναι ξεκαθαρη όταν κάθομαι στο γραφειο μου με τα βιβλία και τις σημειώσεις μου, εχοντας μουσική στα αυτιά... Λέει : "Δεν γουστάρω κουβέντες. Ήρθα να κάνω τη δουλειά μου και μέχρι εκει"

Μπορώ να βοηθησω αλλά θα το κάνω μόνον αν έχω χρόνο και διαθεση. Δεν είναι υποχρεωση μου να βγάζω φίδια από την τρύπα κάθε φορά. 

Καθένας μας έχει έναν τροπο λειτουργίας και κάποια ορια ανοχής.  Σέβομαι τα δικά σας... Δεν θέλω να ξεπερνάτε τα δικά μου... Απλά...


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


30 Οκτωβρίου 2018, 16:20
Ακόμη μια αναμονή


"Συνήθως η σκέψη αυτών που μένουν πίσω είναι μήπως δεν εκαναν ο, τι μπορούσαν για τον άνθρωπό τους." Αυτά τα λόγια άκουσα πριν έξι μήνες όταν ανακοινώθηκαν τα νέα.

Για μενα δεν υπήρξε ποτέ αυτή η σκέψη. Δεν οριζεται η κατάληξη ότι κι αν κάνεις.  Φροντίζεις μόνο να μακρυνει η διαδρομή. 

Και τώρα έξι μήνες μετά αναμονη και πάλι.  Όπως και πριν το καλοκαίρι όπως και πριν εναμισι μήνα... 

Πάλι περιμένεις την επόμενη κινηση, το επόμενο βημα, την επομενη ημερομηνία..."Ισως την αλλη εβδομάδα, ίσως σε δέκα μέρες."

Εντωμεταξύ...χαμογελώ που μέσα σ όλα κοιτάς να περνάς καλά.  Χαίρομαι που την ώρα της αναμονής εσύ είσαι έξω στην πόλη, στην εκδρομή ή την βόλτα σου...που κοιτάς να περνάς όμορφα τις ώρες αυτές... 

Αναμένεις, λοιπόν, το τηλέφωνο για το επόμενο ραντεβού...μα δεν το αφήνεις να σε ορίζει. 


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


27 Οκτωβρίου 2018, 20:12
Με άρωμα εφηβείας


Καποιες φορες όλες οι συγκυρίες πέφτουν μαζί.  

Ένα μπουκαλακι άρωμα που είχα χρονια να μυρισω 

Τα τραγούδια στο youtube χιτ των σχολικών εκδρομων των 90's 

Μια μπλούζα που μοιαζει με το αγαπημένο μαυρο ζιβάγκο που φορουσα τοτε

Μια απρογραμμάτιστη έξοδος που θύμισε κάτι από τα χρονια της πρώτης νιότης."Ελα θα είναι και κάτι φιλες από το φροντιστηριο" -πόσο παιδικο ακουστηκε!!

Σαββατοβραδο με άρωμα εφηβείας... Τι κι αν το στεκι άλλαξε (το μπαράκι που συχναζαμε έγινε καφετέρια) τι κι αν τα μαλλιά άσπρισαν και κοντυναν πολύ, τι κι αν η παρέα είναι εντελώς διαφορετική. Σήμερα θα περάσουμε όμορφα, σήμερα ντύνομαι 17!


6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


20 Οκτωβρίου 2018, 09:26
Νέα μέρα


Τα χθεσινά δάκρυα στέγνωσαν..  Σήμερα είναι νέα μέρα.  Συνεχίζω.... Εγώ θα είμαι εκεί, δίπλα της, σε ό,τι θελήσει. Ακόμη κι αν παλέψω με όλους και όλα. Χωρίς πιέσεις κι εκβιασμούς.

Θα της κρατώ το χέρι και θα την έχω αγκαλιά.  Θα την αφήσω να χάνει τη δύναμη της χωρίς τύψεις. Και μετά θα την βοηθώ να την ξαναβρισκει. Μαζί θα την βρουμε την άκρη. 

Ξερω πως είναι αγωνίστρια... Αν δεν ήταν δεν θα χε ξεκινήσει καν. Έχει όμως δικαίωμα στο σώμα και τη ζωή της.  Στον πόνο και την εξάντληση... 

Σήμερα είναι μια νέα μέρα.  Θα την πάρω να πάμε μαζί μια βόλτα. Ίσως να ξανακλαψω πριν ή μετά. Οπως κάνω τωρα (τελικά τα άτιμα τα δάκρυα δεν στερευουν). Σημασία έχει να φτιάχνεις ομορφες αναμνησεις...

Νέα μέρα...Χωρίς αύριο...μόνο τώρα 


15 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


19 Οκτωβρίου 2018, 22:59
Ας είμαι


Ας είμαι κακιά

Ας είμαι αναίσθητη 

Ας την σπρώχνω στον γκρεμο 

Ας φέρνω τον όλεθρο και την καταστροφη

Ας μοιάζω σαν τέρας στα μάτια σου

Ας είμαι... Αν αυτό πιστεύεις, ας είμαι αυτό για σενα

Δεν πειράζει.. Πάντα εξάλλου ήμαστε εκ διαμετρου αντιθετα...

Μπορεί κάποτε απλά να καταλαβεις ότι αγαπώ δεν σημαίνει εκβιαζω ή δημιουργώ τυψεις

Δεν σημαινει στηρίζω επιλεκτικά τον άλλον, οποτε οι αποφάσεις για την ζωή του συνάδουν με τις δικές μου 

Δεν σημαινει ότι δέχομαι μόνο τα θετικά 

Αγαπώ σημαινει να δέχομαι και τον αποχωρισμο...όσο κι αν πονάει...πληγώνει  ή  σκοτώνει εμένα... 

Αγαπώ σημαίνει πάνω από όλα στηρίζω χωρίς συμβουλές και πιέσεις...


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


19 Οκτωβρίου 2018, 18:42
Μα δεν υπάρχει κανείς


Για δέκα δευτερόλεπτα χρειάζομαι μια δυνατή αγκαλιά να με κρατήσει

Έχω ανάγκη να αφησω δάκρυα και κραυγές πόνου να ξεχυθούν και να μην με κοιταξει με οίκτο ή τρόμο 

Για δέκα δευτερολεπτα θέλω να σπάσω κι εγώ και να εχω έναν ώμο να στηριχθω

Να αφεθώ να ξεσπάσω και να μου σκουπίσει ένα χαδι τo αλμυρο νερό απ το προσωπο

Να μην με κρίνει, να μην με παρηγορήσει,  να μην προσπαθησει να βρει ψευτικα λόγια για να "το ξεπερασω"

Χρειάζομαι για δεκα δευτερόλεπτα να γίνω καταιγιδα και να σαρώσω την ψυχραιμία 

Χρειάζομαι για δέκα δευτερολεπτα, όχι να μοιραστώ το βάρος, απλά να το αφήσω δίπλα μου κι έπειτα να έχω ένα χέρι να με βοηθήσει να το ξαναπάρω στους ώμους 

...μα δεν υπαρχει κάνεις... Μόνο ο λευκος πίνακας της οθόνης που βρεχω με διάφανες σταγόνες λεξεων.

Τουλάχιστον αυτός δεν διαμαρτυρεται στα ξεσπάσματα...γινεται αρωγός και μαζεύει τα κομμάτια μου


- Στείλε Σχόλιο


18 Οκτωβρίου 2018, 18:52
Να μου κρατάς το χέρι



Φοβάμαι...μάλλον...δεν ξέρω αν δεν το δείχνω ή αν δεν το παραδέχομαι. 

Πονάω...αυτό το ξέρω...έμαθα...να το αντέχω, να το κοιτώ κατάματα...

Κρύβω μέσα μου φωτιά...μα και πάγο. Ζεύγος αντιθετων... Εγώ και τα δύο...

Καταρρέω...ωστόσο, κρατιέμαι...στέκομαι όρθια...

Παλεύω...δεν υπάρχει άλλος δρόμος...δεν θα νικηθώ ξανά απ' την θλίψη...δεν θα περάσω ξανά στην όχθη του πουθενά. Θα κολυμπήσω στο ποτάμι.

 Ελπίζω...και δεν ελπίζω σε κανένα αύριο.  Δεν υπάρχει αύριο...γιατί και το χθες δεν θα υπήρχε αν έμενε στο πέπλο του μέλλοντος. 

Τολμώ...όσα με τρομάζουν να μου τα ουρλιαξω... 

Ακούω...την καρδιά μου να σφυροκοπα...κι ας μην μπορώ να την ηρεμήσω...

Επιτρέπω...να κλάψω...κι ας εκτεθω.

Ανατρεπω...για άλλη μια φορά την πορεία...γιατί οι συνθήκες και πάλι άλλαξαν...

 Αναμένω...τις ανάσες μου. Θα τις βρω και πάλι. 

Αρχιζω...για πολλοστή φορά την αναρρίχηση στο βουνό...μπορεί να μην τσακιστώ...κι αν συμβεί, θα προσαρμοστώ ξανά... 


Μόνη... Όμως...μπορείς να μου κρατάς το χερι; Να μην με αφησεις; Μπορείς να μπλεξεις με τα δάχτυλα μια φωλιά για τη δυναμη;

Μπορεις; Εσύ που βρίσκεσαι πίσω από τη μάσκα μου;


- Στείλε Σχόλιο


18 Οκτωβρίου 2018, 11:45
Ήταν για λίγο


Η ηρεμία ήταν για λίγο. Και τα αισιόδοξα μηνύματα.... 

Δυστυχώς.. .

Πάμε πάλι να ξεκινήσουμε... Μην εγκαταλείψεις σε παρακαλω. Το ξεραμε ότι ίσως συνέβαινε.. Θα βρούμε την άκρη.  Ολοι μαζί...Μην εγκαταλειψεις...

Ήταν για λίγο... Να το κανουμε λίγο κι αυτό... 


- Στείλε Σχόλιο


18 Οκτωβρίου 2018, 02:58
Θα πάμε κατευθείαν για δουλεια


Τέρμα μουσική, ποτά, χορος. Δεν θα τελειώσει γρήγορα η νυχτα ... Θα πάμε κατευθειαν για δουλειά σήμερα... Ένα σφηνάκι ακόμη παρακαλώ!!


- Στείλε Σχόλιο


17 Οκτωβρίου 2018, 17:13
Σαν να μη σ' έχασα ποτέ - Β. Παπακωνσταντίνου


Όταν από την Παρασκευή τραγουδάς συνέχεια ένα τραγούδι...


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


16 Οκτωβρίου 2018, 11:25
Βόλτα σε ακτη


Θα θελα τώρα μια βόλτα σε ακτή.  Καφεδάκι στο χέρι κι άραγμα στην άμμο.  Να χαζεύω τα γκριζα συννεφα και το κύμα.

Ίσως αργότερα...

Δύσκολο...

Δεν πειραζει. Αυριο...τέτοια ώρα...ραντεβού στη γνωστή ακροθαλασσια...αγνάντεμα ζωης.. Κλείστηκε!!


- Στείλε Σχόλιο


15 Οκτωβρίου 2018, 19:38
Και τώρα τρεχουμε...


Πότε πέρασε η μέρα δεν κατάλαβα. Και μόλις επέστρεψα σπίτι από το πρωί. Ένα σωρό επείγοντα να γίνουν ακόμη...  

Κι ομως δεν με νοιάζει. Οι μπαταρίες μου στο φουλ. Κουβαλαω μέσα μου την ομορφιά των ημερών. Δεν θα αφήσω μικροπράγματα και ανόητα άγχη να με χαλάσουν. Με τίποτα!!!  

Συνεχιζω απτόητη και...ναι...τραγουδαω!!! Τραγουδάω γιατί νιώθω ζωντανή...κι ας είναι το σώμα κουρασμένο και πονεμένο. 

Χαλάρωση για λίγα λεπτά γραφοντας τέλος...  Και τώρα τρέχουμε!!!! 


- Στείλε Σχόλιο


14 Οκτωβρίου 2018, 09:01
Τελευταία μέρα


Σήμερα τελειωνει η απόδραση. Τέσσερις μέρες μακριά από τη ρουτίνα της καθημερινότητας και της συνήθειας. Τέσσερις μέρες που ήταν γεμάτες υπέροχες στιγμές, που είχαν όλα όσα χρειάζεται η ψυχή μου για να φορτίσει.  

Είχαν γελιο... Είχα καιρό να γελάσω τόσο αβίαστα.

Είχαν κάτι από παιδική αθωότητα... Επιστρέφοντας νοερά σε εφηβικές αναμνήσεις, περιδιαβαινοντας γήπεδα μπασκετ, φτιαχνοντας κοστούμια από σακουλες, παίζοντας με πίνακες του Μιρό, εκτελώντας ασκήσεις μπαλέτου...στη μέση του δρόμου. 

Είχαν δημιουργία... Αστεία ποιήματα ή σοβαρές αναπαραστασεις, λυμενο σώμα σε χορογραφίες και παντομιμες, ξεδιπλωμα εαυτού.

Είχαν γνωση... Νέοι τρόποι και μέσα να δουλέψω φωνή, να δουλεψω για μένα και άλλους. 

Είχαν πάνω από όλα ζεστασιά... Όμορφα γεύματα, καφές και βόλτες. Περπάτημα σε μέρη λιγότερο γνωστα ή και παντελως αγνωστα. Συζητησεις ανοιχτές, ειλικρινείς γεμάτες φιλικά χαμόγελα, οδηγοί σε διαδρομές φωτεινές, σε ανταλλαγή απόψεων με νοημα. Πληρότητα ωρών σε λίγα λεπτά. Ξεχειλισμα...

Σήμερα τελειώνει το ταξίδι.  Το βράδυ θα εχει πέσει η αυλαία αυτού που θεωρώ ζωή..  Θα πρέπει να επιστρεψω στο εδώ της μάσκας μου (παρόλο που σιγά σιγά ανασηκωνεται) και να συνεχίσω.  Αν, όμως, ήμουν ένα τρύπιο κουτί αναμνήσεων θα ήθελα να είχα μια κρυφή θήκη να κρατήσω τις στιγμές αυτές φυλαγμενες να μην πέσουν και χαθούν στην μαύρη τρύπα της λήθης. 

Υγ. Έχω ακόμη λίγες ώρες... Δεν θα αποχαιρετίσω ακόμη το ταξίδι... 


- Στείλε Σχόλιο


13 Οκτωβρίου 2018, 07:57
Άσχημο ξύπνημα


Άνοιξα τα μάτια μου κλαμένη. Τα δάκρυα συνέχισαν να τρέχουν για λιγη ώρα μετα. Ίσως να βλεπα όνειρα που τώρα δεν θυμάμαι, ίσως να ήταν σκέψεις βαθιά ειπωμενες στο μυαλό που δεν ανέβηκαν στην επιφανεια.

Άφησα τον εαυτό μου να κλάψει.  Κάθισα να ακούσω τι μου λεγε ο λυγμός του.  Δεν πήρα απάντηση...

Πρέπει να σηκωθώ. Να ξορκίσω αν γίνεται στο νερο και το φως της μέρας το κλαμα. 


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


12 Οκτωβρίου 2018, 23:29
Απολογισμός ημερας


Αραχτή στο μπαλκονι χαζεύοντας τα αυτοκίνητα στη λεωφορο.

Τσιγαρο στο ένα χερι-πολλα έκανα σήμερα- τσίπουρο θρακιώτικο στο άλλο και αναποληση των στιγμων...

Συνολική αίσθηση...θετικη... 

Γέμισε η ψυχή παλι. Δεν χρειαζονται πολλά.  Καλή παρέα και λογια καθαρά ... Χωρίς δεύτερες σκέψεις... Να γελαμε, να συγκινουμαστε, να μην φοβομαστε να ανοιξουμε τις καρδιές μας. 

Κι έπειτα δημιουργια... Κατι παλιό, κατι καινούργιο, προστιθεμενες αξίες. Μουσική, ζωγραφική, χορός, θέατρο.  Πολύχρωμες ανταύγειες σε φόντο μπεζ. 

Μμμμ... Μ αρέσει το κοκκινο του αττικου ουρανού... Μ αρέσει να κάνω πράξεις όσα προστάζει η στιγμή μου...


- Στείλε Σχόλιο


12 Οκτωβρίου 2018, 11:47
Καφεκοπτειον ο Βραζιλιάνος


Ανεβαίνοντας στη σχολή μια γνώριμη μυρωδιά γαργαλαει τα ρουθούνια.  Φρεσκοκαβουρδισμενος καφές.  Με πήρε μακριά.  Σ ενα νησί αγαπημένο...σε καλοκαιρια παιδικα... Ανεμελια και γεύση παγωτό σοκολατα καραμέλα.  Καλντεριμια και παιχνιδια σκιών.

Άρωμα αισιοδοξίας, νοσταλγίας, δύναμης. 

Καλημέρα, "Βραζιλιανε". Μ έκανες να συνεχισω να χαμογελώ. 


- Στείλε Σχόλιο


11 Οκτωβρίου 2018, 18:30
Η καλή μέρα...


...συνεχίζεται...

Δεν φαινεται μόνο από το πρωί.

Φαίνεται απο τις στιγμες που μοιράζεσαι με ανθρώπους που νιώθεις κοντα σου.

Φαίνεται από τις φορές που γελασες με την ψυχη σου

Φαινεται από την δημιουργική διάθεση που κουβαλάς

Φαίνεται από το χαμόγελο που ζωγραφιζεται μέσα σου... 


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


11 Οκτωβρίου 2018, 06:12
Η πιο όμορφη στιγμή


Η πιο όμορφη στιγμή είναι τώρα.  Αυτό το δευτερόλεπτο που ξεκινώ τη μέρα μου.

Είναι σε αυτόν τον καναπέ, δίπλα στο παράθυρο να βλέπω σιγά σιγά τη μέρα να γεννιέται. Ειναι στην μπλε κούπα και τον δισκο του πρωινού που διεγειρουν όσφρηση και ουρανισκο.

Είναι στο νερό που πεφτει ζωογόνο στο σώμα και το ξύπνα.  Είναι στο σακίδιο και στα ρούχα που περιμένουν στην καρέκλα να τα φορέσω και να ξεκινησω το ταξιδι.

Η πιο όμορφη στιγμή έχει παρέα γλυκές σκέψεις. Κλείνει μακριά τα προβληματα και ατενίζει τις επόμενες ώρες με αισιοδοξία. Δεν κάνει σχέδια για το μεσημέρι ή το απογευμα, ουτε καν για το πρωινό που πλησιάζει. 

Η πιο ομορφη στιγμή μου ειναι τώρα. Η αγαπημένη μου ώρα...madrugada...


- Στείλε Σχόλιο


09 Οκτωβρίου 2018, 17:20
Το βέλος


Πήρα στα χέρια μου το τόξο.  Χάιδεψα το βέλος και το τοποθέτησα στη θέση βολής...

Η αίσθηση περίεργα οικεία. Λες και ήξερα από παλιά τι να κανω, λες και κάτι με οδηγούσε. Τα χέρια μου μπήκαν στη σωστή τους θέση αυθόρμητα... Ωμοι και αγκώνες...Τα δυο δάχτυλα τεντωσαν τη χορδή. Τράβηξα προς τα πίσω... Απελευθέρωσα... Και βρήκα τον στόχο λίγο πιο ψηλά από το κέντρο....

Έδωσα το τόξο πίσω.  Και έφυγα... Η αίσθηση με κυνηγά απ το πρωί... Βέλος και τόξο.  Εγώ το βέλος, εγώ και το τόξο... 


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


07 Οκτωβρίου 2018, 00:29
Είπα


Είπα να γράψω δυο λέξεις για καληνύχτα. 

Να πω, ίσως, το καλωσόρισες στον ύπνο με δυο απλοϊκά στιχάκια.

Κάτι να μοιάζει με παραμύθι παιδικό ή με την οπτασία μιας ονειροπόλησης. 

Είπα να βάλω τις εικόνες του μυαλού μου σε μια σειρα, να τις αποτυπωσω στον λευκό καμβά της οθόνης,

να πλασω έναν κόσμο κατάλληλο για όνειρα,

κόσμο γεμάτο εκπλήξεις και ανατροπές και να ξαποστασω εκεί μέχρι το χάραμα.

Είπα να δώσω τα ηνία της φαντασίας στο μαύρο των βλεφάρων.

Έπειτα να αφήσω ελεύθερη την καρδια μου να τη ζωγραφίσει με χρώματα αρωματων και γευσεων.

Είπα...κι άνοιξα το κουτί.

Γίνανε τότε λέξεις, εικόνες και οράματα γαλάζιες και μαύρες πεταλουδες.

Άνοιξαν τα φτερα τους και πέταξαν μακρια.

Πεταχτηκαν από μεσα αφηνιασμενα τα άλογα της ψυχής και καλπασαν στις ακτες του αγνώστου.

Έμεινε αδειο το κουτι, έρημη φυλακη δίχως κάγκελα... 

Κι η καληνυχτα μιση να αιωρείται στο χειλος του... 


- Στείλε Σχόλιο


05 Οκτωβρίου 2018, 08:48
Καφεδακι;


Πρωινό καφεδάκι παρέα με τα σπουργιτια στην ακτή.  

Το μαντιλι μου γαργαλαει παιχνιδιάρικα τον αυχένα. Τα μαλλιά ανακατευονται με τον αέρα και δημιουργούν μια αστεία φιγουρα με τον ίσκιο μου στο χωμα.

"Έλα να παίξουμε τον Πίτερ Παν" μόλις μου ήρθε ιδέα για αυτοσχεδιασμό στο σημερινό εργαστήριο. Θα πεσει γέλιο.  Να περάσω απ το σπίτι να πάρω μονο μια φορμα μαζί πριν πάω δουλειά. 

Και το Σαββατοκύριακο να φτιάξω έναν σακο με τα απαραιτητα. Το σκέφτομαι να μείνω έστω τη μια μέρα εκτός βάσης.  Ανάλογα- πρέπει να τσεκάρω τι ώρα τελειώνω. 

Αλλα ξεκίνησα να γράφω, αλλα έγραψα. 

Και τι εγινε;..  Θετική ενέργεια και σκέψη.  Πώς το είπε χθες η νέα συναδελφος; Καλή αυρα; κάπως έτσι. 

Το είπα πριν λίγο καιρό.  Θα χαμογελάω. Δεν θα αφήνω να με χαλαει η γκρίνια των άλλων.  Έχω δικά μου να σκάσω, όταν χρειάζεται.

Έφυγα.  Περασε η ώρα.. 

Το σπουργιτι δίπλα τσιμπολογάει το σουσάμι απ το κουλούρι.  

-Μικρέ ταξιδευτη...  Να κεράσω κι αύριο καφεδακι;


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


04 Οκτωβρίου 2018, 02:46
καλή μας νυχτα


Στο αυτοκίνητο κάτω απ το σπίτι.  Τέλος της νυχτας των αποδράσεων.  Ένα τραγουδι τελευταίο πριν ανέβω τα σκαλια. Ενα τελευταίο τσιγάρο- άρχισα πάλι να καπνίζω αρκετα- και δυο λεξεις πριν κλείσω το κινητό.  Ομορφα ήταν απόψε. Κι όμως κατι λείπει... 

Get up and dance I m in the mood for love, ακουγεται απ τα ηχεια. Κι ένα φεγγάρι κρεμεται συντροφιά στην τελευταία ρουφηξια....

Καληνυχτα....


- Στείλε Σχόλιο


02 Οκτωβρίου 2018, 22:40
Fly


Πετάει η καρδιά,

πετάει η ψυχή,

πετάει το σκοτάδι μέσα στο φως και οι αχτίδες μέσα στο έρεβος.

Πέταξαν τα φύλλα του φθινοπώρου,

πέταξαν τα χελιδόνια γι' αλλού,

πέταξαν οι γερανοί στο βάθος του ορίζοντα.

Πετούν τα σπουργίτια, μοναχικοί ταξιδευτές,

πετούν οι γλάροι σε κύκλους πάνω απ' τις νησίδες,

πετούν τα περιστέρια ζευγαρωτά και φιλιούνται σε αποχαιρετισμό στο στέγαστρο του λιμανιού.

Έχω πετάξει κι εγώ μα δεν το ξέρετε

Δεν το 'χετε δει κι ούτε καταλάβει

Δεν είμαι εδώ. Ένα άδειο σακί το σώμα που μένει

Μα θα πετάξει σε λίγο κι αυτό. Θα γίνει ανάλαφρο χαρτί, πούπουλο μαύρου κύκνου.

Φτερό μιας νυχτοπεταλούδας που, κι αν κάηκε στην φλόγα, συνεχίζει να ψάχνει το δρόμο της στο σεληνόφως.


- Στείλε Σχόλιο


01 Οκτωβρίου 2018, 10:43
Καλο μήνα


Καλο μήνα... Υπό τους ήχους της βροχής 


- Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
 

Συγγραφέας
freddom


Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/freddom

Μολυβιές χαραγμένες σε σκόρπιες σελίδες από ημερολόγια ζωής..




Τα βαθύτερα θέλω μας είναι εκείνα που ξεδιπλώνονται τις νύχτες. Εκείνα που μας λείπουν ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν ιδανικά. Εκείνα που γεμίζουν την καρδιά κι αδειάζουν την ψυχή. Εκείνα που μας αφήνουν χωρίς ανάσα. Εκείνα που ποτέ δεν τελειώνουν.




Tags

Ανήσυχες νύχτες Εξομολογήσεις Άκουσμα της στιγμής Άδειασμα ψυχής Με αφορμή μια φωτογραφία Σκέψεις του καφέ




Επίσημοι αναγνώστες (4)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Photo courtesy of Sotiris Kouvopoulos - www.cadu.gr
    Template design by Jorge

    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης