αποφαση στιγμής...

χωρις λέξεις απλά

ατέρμονες οι ώρες της αναμονής

βουτιά στο κενό

Ελευθερία!

Φως!

σκέψεις πετάνε μακριά

δεν με νοιάζει τίποτα

δεν υπάρχει κανεις εδώ

και πέφτω

πέφτω

πέφτω

τίποτα δεν θα με σταματησει

δεν υπάρχουν φρένα

ποσο μικροι ειναι όλοι απο δω πανω

μικροι

Φως περισσοτερο φως

και

ξαφνικα

σκοταδι

ΤΕΛΟΣ

Δεν είναι μονο που χιονίζει έξω.....

δεν ειναι μόνο η απουσία...

που δεν τρέχει ο χρόνος

που το ρολόι στην πλατεία έχει σταματίσει...

δεν είναι που το χίονι έγινε βροχή

και λίγο λίγο λιώνει τον πάγο....

δεν είναι που η ομίχλη μας τύλιξε...

που το κρύο πάγωσε τις καρδιές

τα συναισθήματα...

είναι το κενό...

η απουσία σου

μόνη ανάμεσα σε τόσο κόσμο....

γύρω μιλάνε....μα τα αυτιά μου δεν αναγνωρίζουν την γλώσσα....

γύρω μου ζωντανοι

μα νεκροί στα μάτια μου και ξένοι....

μεγάλο το κενό

μεγάλη η έλλειψη

πατρίδα

με κάνεις περίφανη για σένα μα είσαι τοσο μακριά μου

κυκλώνας με πήρε

μακριά...

λίγο λιγο σε ξεχνώ....

Ω αθάνατο νερό της λυσμονιάς...σε διώχνω απο τα χείλια μου

μα έχω ακόμα την γεύση σου...

κενή άδεια άφησα ενα κομμάτι πίσω.....

Πίστευα πως....

μετά την βροχή

όλα τελειώνουν.....

εκείνη τα παίρνει όλα

μα

φαίνεται πως δεν υπάρχει φως

πέρα απο τα χρώματα το μαύρο

και πέρα απο εκεί το κενό....

Σκοτάδι και σιωπές....

αμείλικτα γοργά του χρόνου βήματα....

κομμάτια σκόνη-

και θρήνου φωνές

λυγμοί και πόνος 

χαμένα αισθήματα....

Φωνάζω για να ΄ρθείς....

μα δεν με ακούς

ή κάτι δεν σε αφήνει να γυρίσεις....

μεγάλωσε η απόσταση....

κομμάτια η σκόνη τα βήματά σου έχει διαλύσει...

Έκλεισα τα μάτια μου για ενα λεπτό 

και ήταν αρκετό για να χάσω την πορεία....

τα ονειρά μου χάθηκαν...

στου χαμού την αέναη ιστορία....

Ειμαι και εγώ στους ειδικούς εγκέφαλους που αποφασίζουν τα αξίζει να διαβάσετε

 το προβλημά σας είναι οτι δεν υπάρχουν κειμενά σας εκει?

Σας μοιάζω με κυβερνήτης του σάιτ? δεν έχω καν κατευθυντίρια γραμμή για το ποιά ποστ να επιλέγω.

Δίνω απο τον ελεύθερό μου χρόνο για να διαβάσω ΟΛΑ μα ολα τα blog κάθε μέρα και δεν τα βρίσκω όλα αξιόλογα

ενεργοποιήστε τα σχόλια στο blog σας να δεχεστε κριτική και μετά να βγείτε να κατηγορίτε 

Είμαι...

και τι είμαι;

είμαι άνθρωπος;κυριολεξία η μεταφορά;;;

Ζω...σκέφτομαι.....Ελπίζω

Γελάω.... πονώ.... θυμάμαι.....

αναπνεύω.....νιώθω.....φοβάμαι.

Και περπατάω ανα τους δρόμους;

και αναλογίζομαι....

τι είμαι; 

γύρω μου και άλλοι πανομοιότυποι...

γύρω άλλοι άνθρωποι.... κυριολεξία ή μεταφορά;

σκιές υβριδίων....μελάνι σε λευκή σελίδα

είμαι και τι είμαι;

πέφτω.....και δεν ανακόπτεται η πτώση

πως να κρυφτώ απο τις σκιές; Που να κρυφτώ;

είμαι αλλά δεν είμαι

ακούω αλλά δεν υπάρχει ήχος...

γελάνε μα δεν είναι  γέλιο....

ασθμαίνω...

που πήγαν όλοι; που ειναι το χρώμα;

σκιες

Αδιαφορώ

περναν και χάνονται

κρίνων και κρινόμενη ατέρμονη αρμονία....

αδύναμη και δυνατή

γυμνή εκθέτω την ύπαρξή μου

αναγεννημένη από την κατάρρευση τους...

Ιδανικά

πιστεύω σε οράματα

προσδοκώ

σέρνομαι απο μια φαύλη εμπειρία...

ακόμα πέφτω

απο ψηλά

μα είμαι ψηλά!

Συντρίμμια.....όλα κάτω 

και ακόμα περπατάω

και ακόμα αναλογίζομαι

είμαι; και τι είμαι;

και αν είμαι γιατί είμαι;

Ζω και αν ζώ μόνο τότε υπάρχω ....και ανα σταματισω να σκεφτομαι θα γινω σκια

 Γύρνα πίσω σε αγαπώ....!

τα τελευταία μου λόγια που τα έπνιξε η φασαρία ενός πολύβουου αεροδρομίου....

γύρνα πίσωωωω

τα δάκρυα έτρεχαν χωρίς να καταλαβαίνω....καθόμουν εκεί μην μπορώντας να φύγω....

είδα το αεροπλάνο να ανεβαίνει...

να χάνετε...

και ακόμα πίστευα οτι είσαι κάπου κρυμμένος και μου γελάς...

πως ήταν όλα ένα αστείο!

το πήρα απόφαση...

έφυγα και εγώ...

και απο τότε κάθε μέρα περιμένω...

κοιτάζω τις φωτογραφίες σου....

σου στέλνω μηνύματα...

και όλο προσπαθώ να καλύψω το κενό....

"Γύρνα πίσω σε αγαπώ...!"

πως να περάσουν οι μέρες αστέρι μου;

πως να πάψει η σκέψη μου να γυρνά γύρω σου...

να προσέχεις αστέρι....

και να ξέρεις

πάντα σου χαμογελάω....

τώρα απλά στέλνω το χαμόγελο νοτιοανατολικά!!

υγ: φυσικά για τον Ι

η φωτογραφία είναι δική μου

Doniamo a lei melodia
 senti che perfezione
nel freddo silenzio della notte
questa non è finzione.

È invidiosa della luce dei nostri occhi
quando stentano
ma come un lampo di fuoco
s'incontrano.

Energia negli sguardi
gioia e stupore
sento il cuore che trema
è la dolcezza nel suo candore.

 
Luce bianca mi accarezza
sole e magia
per chi non capisce
negare sarebbe follia.

Sorridono i miei occhi
quando all'improvviso
come una piuma
mi sfiori il viso.

Alzo le labbra al cielo
lentamente sfilo il velo profumato
che come un masso
per lungo tempo mi ha soffocato.

Adesso posso gridare
come non ho mai osato
senza costrizioni
ed un reale sorriso vien liberato.

Το δειλινό που ο ήλιος βασιλεύει...

Αστέρι μου λάμπεις πιο πολύ από ποτέ....

θυμάμαι πάντα το βλέμμα σου εκείνες τις ώρες.

τικ τακ ο χτύπος της καρδιάς σου με ακολουθεί....

φυσάει ένα αεράκι....

φέρνει την μυρωδιά σου....άρωμα αρρενωπό και τόσο γνώριμο.

κοιτώ τον πύρινο ουρανό και βλέπω τα μάτια σου...

κοιτώ τα μάτια σου και βλέπω την αγάπη......

Αν σε είχα κοντά μου όλες τις ώρες 

θα βλέπαμε μαζί αυτό το δειλινό...

όμως

τι θα ήταν στην θέση των ματιών σου;

Στον Ι.

 του Ματέο Γκαρόνε

Υπόθεση:

Ο τόπος που εξελήσεται το όλα σκηνικό είναι ένα χωριό της  Βόριας Νάπολης.

μην περιμένεται να καταλάβεται λέξη ιταλικών στην ταινία μιλάνε με το τοπικό ναπολετάνικο ιδίωμα...!

Το θέμα της ταινίας είναι η γομόρα, η ιταλική μαφία δηλαδή. Ναρκωντικά εν αφθονία, συμμορίες, αμουστακοι πιτσιρικάδες με όπλα....πορνεία και φυσικά Κινέζοι!. Βασισμένο σε βιβλίο όπως είδα.... Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ Καννών..... 7.5 βαθμολόγια στο Imdb φαινεται πολλά υποσχόμενη ταινια αλλά δεν είναι....

Το όλο σκηνικο της ταινίας περιγράφει 5 διαφορετικές ιστορίες μαφιόζον (με σορτσάκια και πλαστική παντοφλα) χωρίς εφέ, με πρόβλημα στην ηχολήψια αρκετά εμφανές....και με κατα την γνώμη μου πολύ πεζή σκηνοθεσία. Ενω το θέμα προσφέρετε για πολλές σκηνοθετικές κενοτομίες μαλλόν ακολουθει την πεπατημένη οδό του τηλεταινία-ντοκιμαντερ.

 βεβαια αυτο στις ΚΑννες το χαρακτηρισαν σκηνοθετική απλότητα.....αλλα εμεις που δεν ειμαστε ειδικοί στην τέχνη το λέμε με την κάμερα στον ώμο.....

Το όλο σκηνικό βγάζει μια μοιζέρια....και μια κακομοιριά.....μουντά χρώματα...αθλια πρόσωπα....μαφιόζοι που δεν θυμίζουν σε τίποτα Godfather...!

Δεν θα σας έλεγα να το δείτε σε κανένα μεγάλο σινεμά....όπως στο Μall. Ειναι πιθανό να παρεται πολύ εύκολα την απόφαση των 25(μετριμένοι)και πόσων άλλων που εγκατέληψαν την αιθουσα άρων άρων...

Τελευταια επιλογή σας για ταινία. και δεν δέχομαι κριτικές του τύπου αυτό είναι τέχνη κτλ η εσύ βλέπεις μόνο αμερικανίες.....Δηλώνω οτι αμα δίνουν βραβείο στις Κάννες για αυτά καλά κάνει ο Αγγελόπουλος και τους βρίζει.

ΓΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ:

 Διάρκεια: 137 λεπτά (το κούρασεεεεε)

 Σκηνοθεσία:    Matteo Garrone

 διακρίσεις: Μεγάλο βραβείο στο Cannes Film Festival και υποψηφιοτητα για Χρυσό φοίνικα για τον σκηνοθέτη.

και διακριση στο  Munich Film Festival

Η βαθμολόγια μου στο IMDB   5

 http://www.imdb.com/title/tt0929425/

Λίγο πριν χαράξει η αυγή

ο νίος ο ηλιος τις λαμπερές αχτίνες του

ερωτικό χορό εστεινε με την θάλασσα....

φίνο γαλάζιο και χρυσό

ως τα πέρατα της πλάσης...

ειχε απλωθεί.

Κάθε ανάσα της γης κάθε οργασμός της...

αχτίνες ολόφωτες το έλουζαν

διαπερνουσαν την σάρκα εκείνη

ανατριχιαζε στο αγγιγμα

στον βυθο της αναταραχη

η αύρα την φιλούσε απαλά....

ριγη την διαπερνουσε

θεία πανώρια ένωση

ερωτας αγνος 

σαρκα και πνευμα ένα

και υστερα ηρεμισε η θαλασσα

μαζευτικε ο πρωινος ήλιος

όμως ενα κομμάτι της ψυχής μου 

εμεινε εγκλωβισμενο εκει......

υγ

στον Ι. την πηγη εμπνευσης μου.

Ήμουν μόνη....

κοιτούσα μελαγχολικά τον ουρανό....τον γεμάτο αστέρια....

σε σκεφτόμουν

έβλεπα σε αυτά την μορφή σου.....

μα ήσουν μακρυά....

τα μάτια σου κοίταγαν ήλιο

τα δικά μου τα έλουζε η σελήνη.

φώναξα δυνατά

"Σ'αγαπώ"

φωνη να στην φέρει o αγέρας....

αντήχησε σε όλη την πλάση

αναρριγυσα

τρόμαξα με την ένταση.....

Με ακουσες;

ρωτούσα τα άστρα μα δεν ξέραν

κοιτούσα για ώρα  τον ουρανό ψάχνοντας απάντηση

και

τοτε

εξαφνα

ένα αστέρι ήρθε προς εμένα....

ξεκόλλησε απο το ουρανιο στερεωμα

και με φίλησε

και τότε κατάλαβα

πως δεν εισαι μακρυα.....

 Γιατί? γιατι τέτοιος χαμός για αυτά τα μπλόκ πιά?

εχει καμια σημασια αν θα έχουν αστερακι η οχι? αν θα ειναι αξιολογα η οχι??

 ΡΕ ΕΧΕΤΕ ΞΕΦΤΙΛΙΣΤΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣ......ΛΙΓΗ ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ???? ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ ΤΟ ΚΑΝΑΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΑΙΤ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΘΕ ΚΟΜΠΛΕΞΑΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΟ ΕΔΩ ΜΕΣΑ.

κοντά στο ξημέρωμα....

κάπου μακρυά ενα ρολόι χτυπά η ώρα τρεις....

ανασηκώθηκε...

και ύστερα το όνειρο σφάλησε τα μάτια

τυλιγμένο στ' άσπρα σεντόνια....

γυμνό

και γυρισε πλευρό....

Δεν ήθελε να ξυπνήσει...

Ταξίδευε....

σε λίμνες μαγικές, απέραντες, ατάραχες

ακύμαντες

 το όνειρο αναστέναξε

σαν κάτι να τ' ανησυχουσε.

Απροσδιόριστο, άξαφνο κάτι απρόσμενο....

το πήρα αγκαλία....

και πλανήθηκε στα λάγνα μονοπάτια της λήθης

προνόμιο των ζωντανών

Ω! κρατουσα το όνειρο ζωντανό στην αγκαλία μου

κι ευχηθηκε να είναι όλα ένα όνειρο......!

Σε ένα νησί

ένα ζεστο καλοκαιρινό απόγευμα....

Δεν μου αρέσει το καλοκαίρι...

Γεννηθηκα εναν παγωμένο γενάρη και ο χειμώνας ειναι το στοιχείο μου...

Αυτό το καλοκαίρι όμως δεν το ξεχνώ...

Δεν γράφω πια τόσο συχνά εδω....

ισως γιατι έχασα το ενδιαφερον μου για αυτο το site. Αρχικά εμπαινα συχνα, εγραφα, διαβαζα....τωρα διαβαζω μόνο 3 -4 μπλοκ σταθερά και τίποτα άλλο...

με κουρασε πολύ αυτή η χρονιά με απανωτά χτυπήματα όμως αισιοδοξώ....

φετος θα κάνω πρωτοχρονια με έναν άνθρωπο που δεν θέλω να χάσω απο την ζωή μου...και ευχομαι να κάνουμε αυτον τον χειμώνα ξανά "καλοκαίρι"....!!!

14/12/07.........10 μηνες....