MusicHeaven blog Blogs


25 2008, 23:05

 

Υστερα απ τις εργασες,τις διεργασες και επεξεργασες στο μυαλ μου και μετ απ σντομη σσκεψη με τον εαυτ μου,κατληξα σε διφορα συμπερσματα.Ζτησα ββαια και τη  βοθεια του κοινο αλλ βρκα κρη τελικ.Η παλι καλ και αστεα Αυγ επιστρφει.Δεν μου πει να εμαι σοβαρ,σοβρεψα πολ τις τελευταες μρες.Οι σκψεις γναν κουβρι και την κρη την εχα χσει,πατοσα στο κουβρι και τρωγα και τομπα απ πνω.Εγ η δια δηλαδ και οι σκψεις μου,ο μισς εαυτς μου βαζε τρικλοποδι στον υπλοιπο.Μετ απ τη χρσιμη βοθεια του κοινο, που εκφρστηκε με το στμα της δασκλας μου στο ωδεο,η οποα εκτς απ δασκλα και φλη χει γνει και ψυχαναλτρια-με ξρει 11 χρνια,και εναι ο μνος νθρωπος που ξρει τα πντα για μνα-κατλαβα αυτ που λω τση ρα,τι ο μισς εαυτς μου βζει τρικλοποδι στον υπλοιπο,η κακ και μζερη πλευρ μου,που προσπαθ και κοιμζω,πολεμει την γελαστ και ευχριστη πλευρ.

Μου λει συγκεκριμνα η Μρω(η δασκλα μου),πτα και καννα pause στις σκψεις σου!Ηρμησε λγο,μια χαρ πνε τα πργματα τρα,μην μιζεριζεις,σταμτα λγο την επεξεργασα.Η αλθεια εναι τι χω καταντσει σεναριογρφος,επεξεργζομαι τα πντα στο μυαλ μου μχρι τελικς πτσεως,δικς μου(γιατ καταλγω να στεναχωριμαι) και του θματος(Που απ το πολ που στριφογυρζει στο μυαλ μου,ζαλζεται και πφτει).Σενρια ολκληρα πλθω για κθε κατσταση.Για κθε θμα και πρβλημα σκφτομαι κθε πιθαν εκδοχ.Η φαντασα μου καλπζει με ταχτητα φωτς.

Ετσι η παλι Αυγ ρχεται στην θση της.Η Αυγ που χει να μυαλ γεμτο αστεα και συχν γελει μνη της.Ξαναγνεται 365 μρες κλοουν για να γελνε λοι(και εγ φυσικ).Αφο εμαστε και σε περοδο αποκριν,η κατλληλη στολ θα ταν να ντυθ κλουν,αλλ αυτ ειμαι ντυμνη μνιμα.σχετο,αλλ χω σκεφτε κτι αστεο να ντυθ και στο πρτυ,αρκε να μπορσω να το συνθσω σωστ και να μην διαλσει στο δρμο.

Αυτ που κατλαβα εναι τι η πραγματικτητα εναι δεδομνη,αυτ που αλλζει εναι ο τρπος που την βλπουμε,η οπτικ γωνα μας στα πργματα.Αν λοιπν καθσουμε να στεναχωριμαστε για αυτ που δεν χουμε,ττε σως να χσουμε την ευκαιρα να ρθουν στη ζω μας να πργματα.Για αυτ το λγο πρπει να εκτιμμε αυτ που χουμε στη ζω μας και να μην χουμε δεδομνο τι θα τα χουμε για πντα.Nothing lasts forever but the earth and sky, που λει και το τραγοδι.Μια σοφ ευχ που κανε παλι και ο φλος μου ο Φλιππας στις συναυλες,να χετε ,τι αγαπτε και να αγαπτε ο,τι χετε.

λα αλλζουν,γυρζει η ζω σαν σφαρα,λλοι κερδζουν,λλοι χνουν,λλοι γελνε,λλοι κλανε,λλοι μνουν μνοι,λλοι ζευγαρνουν,λλοι δουλεουν,λλοι κθονται κλπ.Τποτα δεν εναι σταθερ.Κποιος επε τι η ζω εναι να πρτυ,ερχμαστε ταν χει αρχσει και φεγουμε πριν τελεισει. Σοφ κουβντα.

Τους τελευταους μνες δεν προλαβανω τις αλλαγς,μετ απ να διστημα που δεν λλαζε τποτα.Ομως ακμα και να μην υπρχουν,φροντζω να δημιουργ τις προυποθσεις για να αλλξουν τα πργματα.Δεν κθομαι με σταυρωμνα χρια,βοηθω τις καταστσεις να αλλξουν γιατ σαν νθρωπος λατρεω τις αλλαγς και προσαρμζομαι εκολα σ'αυτς και μισ την ρουτνα.Αφο στο ωδεο κθε Δευτρα απ διαφορετικ δρμο πω,βαριμαι να περσω απ τον διο.Μου αρσει επσης να κνω νους φλους,αλλ φυσικ διατηρ τους παλιος.Ο φλος φανεται και στη χαρ και στη λπη.Μπορ να πω τι πιο πολ στη χαρ φανεται,ταν δεν χαρεται με τη χαρ σου,ττε πιθανν ζηλεει.

Σκφτομαι πολ ντονα το καλοκαρι που δεν θα δουλεω(η να δουλει που θα ξεκινσω αριο,θα εναι για 3 μνες,και μετ πλι απ Οκτβρη),σκφτηκα λοιπν να πω στη Νξο να νοικισω να σπτι για λο το καλοκαρι και να κτσω εκε μχρι Οκτβρη να δω πως εναι η καθημεριντητα και αν βρω δουλει,να μην ξαναγυρσω Αθνα.Ββαια,επειδ ταν οι νθρωποι κνουν σχδια,ο Θεος γελει,το αφνω στην κρη του μυαλο,και θα δομε στην πορεα πως θα εναι τα πργματα.Να δουλψω και 3 μνες,να βγλω και τα ξοδα μου εκε.Πντως το ψαξα το θμα και τα ενοκια εναι απστευτα χαμηλα.Εδ στην Αθνα εναι η εκμετλευση.Ζομε σαν τρελο,αυτ εναι το μνο σγουρο.λοι μες τα νερα.Καλωδινομαι λη μρα με τα ακουστικ,ακοω μουσικ και περπατω στο δρμο,βαρθηκα να ακοω τσακωμος,κορναρσματα,και βρισδια.

Ολο αυτ το διστημα που το μυαλ μου πλημμριζε σκψεις,εχα κεν μνμης,και τρομρη αφηρημδα,ξχναγα απστευτα και χανα πργματα τα ψαχνα και δεν θυμμουνα που τα χω βλει στο σπτι.Ετσι στο ψυγεο,ποιος κοιτξει,θα δει λο σημειματα.Σε σημεο να σημεινω ακμα και αν θλω να πρω να τηλφωνο γιατ εναι σχεδν σγουρο τι θα το ξεχσω.

Τη φωτογραφα που βαλα σμερα,δεν την διλεξα τυχαα.Την χω πειρξει χρωματικ.Δεν εναι παλι,εγ την αποχρωμτισα,την τρβηξα στην Νξο πρπερσυ.Την βαλα για να πω τι η πραγματικτητα χει το χρμα που της δνουμε,το χρμα που βλπουμε εμες και το διο πργμα αλλζει ανλογα την οπτικ γωνα που θα το κοιτξουμε.Η θλασσα αυτ εναι απ την λλη πλευρ του λιμανιο,το σημεο λγεται Γκρττα,9 στις 10 φορς που θα δεις αυτ το σημεο στο λιμνι,αυτ το κομμτι εναι πντα φουρτουνιασμνο,και το ακριβς συμμετρικ,απναντι κομμτι,της διας θλασσας,απ την πλευρ του λιμανιο,πντα γαλνιο.Ετσι κι η ζω,9 φουρτονες,μια γαλνια στιγμ.Αλλ αυτ η στιγμ εναι τσο μορφη στε σε κνει να ξεχνς τις 9 φουρτονες.

 

 


-


24 2008, 16:20



Εκενη με να χαμγελο και να πθος να πιστψει,και να αλλξει την χρωμη ζω που ντθηκε σαν ξνο ροχο που δεν της ταιριζει.

Εκενος με μια φλγα στα μτια και μια παρατηση.Ξνο ροχο ντθηκε και αυτς τη ζω του,αλλ δεν την αλλζει,δεν ξεγυμννει την ψυχ του απ σα τον πληγνουν.

Δυο κσμοι που συναντθηκαν.Τυχαα;Ισως και χι.

Εκενη παλεει να τον κνει να πιστψει.Δεν εναι εκολο.Παρ τις δυσκολες που χει περσει,δεν ξχασε ποτ να χαμογελει.Κλενει το μτι στη ζω και της φωνζει δεν σε φοβμαι.Το χρωμο ροχο της ψυχς της το ντνει με ντονα χρματα.

ταν εδε τα μτια του,χιλιδες πολχρωμες πεταλοδες φτερογισαν μπροστ της.ξερε πως πια εναι αργ...Στο δρμο του γυρισμο δεν εναι ορατ πλον τα χνη...Δεν προνησε να αφσει...Πως θα γυρσει τρα;Τα μτια του κρφωσαν την ψυχ της στο πτωμα...

Εκενος σκορπζεται.Χαμγελα απο φως,μτια μαρα σαν τη νχτα.Κρβουνα αναμνα,σπθες που χορεουν στα μτια του...Βροχς που κρβει,δκρυα που δεν αφνει να κυλσουν...

Τον κοταξε.Μια ματι ταν αρκετ.Ο δρμος του γυρισμο αρατος πια.Ξρει τι αυτς ο ντρας θα εναι η καταστροφ της.Για ναν παρξενο λγο,δεν την νοιζει.Για μια σταγνα πιθαντητας να την σσει,βουτει στη θλασσα της βεβαιτητας να την καταστρψει.Θλει να βλει το χρι της ασπδα,να εμποδσει τα μαχαρια που θα του ρξουν,καννα να μην τον πληγσει.Κρατει στο χρι κι η δια μαχαρι,για να το στρψει στον εαυτ της.Μια ζω στρφει πνω της τα μαχαρια.

Αγπησε πολ,δεν αγαπθηκε.Το παρπονο της.

Σκφτεται πως θα ταν η ζω αν εκενος κοταζε δπλα του και δεν ψαχνε σε λθος πργματα την ευτυχα.Χρνια κρατοσε μσα της αγπη να την χαρσει που αξζει...Τα καλτερα δρα της ψυχς της κρατοσε.Για εκενον,κρινε πως αξζουν αυτ τα δρα.Τα μαρα μτια που κρβουν τα σκοτδια της ψυχς του...Θυμθηκε να κομμτι του εαυτο της που θελε να ξεχσει...Ξρει πως εναι ο πνος...Γιαυτ θλει να σταματσει τα μαχαρια...

Μια γωντσα ζητει στη ζω του...Να κουρνισει,να χτσει φωλι...Δεν χει κλειδ,για κανναν παρδεισο.Την πρθεση της γυμν και ειλικριν,το πθος και την αλθεια των συναισθημτων και μια απραντη αγπη να του προσφρει.

Χτζει γφυρα στα ποτμια της λπης του.Θλει να τον βλπει γελαστ.Αν κοταζε δπλα του...Μια ψυχ που λινει θα αντκριζε.Γιατ λοι ψχνουν σε λθος μρη την ευτυχα;

Εκενη ξρει τι δυο δυστυχες ενωμνες κνουν μια ευτυχα.Κουβαλνε και οι δυο μοναξι και δυστυχα.

Ας μποροσε να το δει,εχεται.

Να δει τι δυο ενωμνες δυστυχες φτιχνουν τον παρδεισο...Την απλυτη ευτυχα...

 

(πως οι περισστεροι νθρωποι,ταν δεν εμαι καλ,πως τρα,γρφω...Δεν θλω να κνω λλο σχλιο)


-


22 2008, 02:47

 

Την κοιτοσε να περπατει στην παραλα.πως κθε μρα,ττοια ρα.

Φοροσε το διο λευκ φρεμα,εχε πιασμνα τα μακρι μαλλι της με να κοκκαλκι σε σχμα πεταλοδας.ταν ξυπλητη,πως πντα.

Την πρτη φορ που την εδε,νμιζε τι ταν να δημιοργημα της φαντασας του.Ο γγελος στα τριανταπντε του χρνια ταν νας ταλαντοχος και πετυχημνος συγγραφας.

ταν μως την βλεπε κθε βρδυ,κατλαβε τι ταν εκε,τι την βλεπε στα αλθεια.

Το κουδονισμα του τηλεφνου,δικοψε τις σκεψεις του.Η ευθραυστη υγεα του πατρα του,τον καλοσε για λλη μια φορ στην Αθνα,διακπτωντας τις διακοπς του στο νησ που γεννθηκε.

ταν πια γρισε,μια εβδομδα αργτερα,σχεδν εχε ξεχσει την κοπλα της παραλας.Ωσπου την ξαναεδε ξαφνικ να μαζεει κοχλια,την δια ρα,στην παραλα,κτω απ το πατρικ του σπτι.

Την επμενη μρα δεν φνηκε.Οτε την μεθεπμενη.Την τρτη μρα,μαζ με τον καλτερο του φλο στο νησ,τον ρη,την αναζτησε.Την βρκαν να πουλει βραχιολκια φτιαγμνα απ κοχλια,σε πγκο.Απ'τα κοχλια που μζευε στο νησ.

Την πλησισε.Μιλσανε.

Γαλνη,του συστθηκε.

Αγγελος,της επε εκενος.

Το ξρω,χω διαβσει τα βιβλα σου,ταν η απντησ της.Τον εχε γνωρσει.

Μια δυνατ φιλα ξεκνησε.Εκενος κρυφ ερωτευμνος μαζ της.Εκενη βλεπε στα μτια του τον παιδικ της φλο.Μοιζαν σαν δυο σταγνες νερ.Ο φλος του επσης ερωτευμνος μαζ της.Κι εκενη το διο.Δεν θα τολμοσε ποτ να το πει.Δεν θα μπαινε ποτ ανμεσ τους.

Λγες μρες αργτερα ο γγελος γρισε ξαν στην Αθνα.Ο ρης εδε την Γαλνη στην παραλα,την κοιτοσε απ το σπτι του που ταν κι αυτ δπλα στην παραλα,κοντ στο σπτι του φλου του.Την πλησισε και της μλησε.Της πρτεινε να συναντηθον το βρδυ.Δεν περμενε να δεχτε κι μως δχτηκε.

Το βρδυ συναντθηκαν.Ηταν πιο μορφη απ ποτ.Επιτλους την βλεπε και με παποτσια.Μετ απ να ντονο μεθσι,κατληξαν στο σπτι του.

Την λλη μρα,εκενος ξπνησε χαρομενος,για να κοπον τα φτερ του σαν αντκρισε το γρμμα δπλα του,στο κρεβτι.

Δεν μπορ να μπω ανμεσα σε δυο φλους,σο και να σε αγαπ,ο γγελος θα στεναχωρηθε πολ αν μθει τι γινε.Φεγω σο εναι καιρς,του γραφε.

Απ εκενη τη μρα,ο ρης πεσε σε μελαγχολα.Σε κακ κατσταση τον βρκε ο φλος του ταν γρισε.Στις ερωτσεις αν εδε τη Γαλνη,δεν πρε απντηση.Την αναζτησε στην Αθνα.Μετ απ καιρ την βρκε.Εκενη του επε τα πντα.

Ο γγελος γρισε στο νησ και πρε μαζ του και τον φλο του στην Αθνα.Η μοναξι του κανε κακ.Στα γενθλια του το κανε να πρτυ κπληξη.ταν και η Γαλνη.Απ εκενη τη μρα,γιναν αχριστοι.

Ο ρης και η Γαλνη παντρετηκαν.Απκτησαν μια κρη,την Μαργαρτα.Ο γγελος γνρισε και παντρευτηκε την ξαδλφη της Γαλνης,την Αρετ.Γρισε στην Αθνα,μετ απ απουσα χρνων,ο Φτης,ο παιδικς φλος της Γαλνης.Αποδεκτηκε τι η ομοιτητα με τον γγελο δεν ταν τυχαα.Σε να γρμμα που φησε η θετ μητρα του πριν το θνατο της,εξηγοσε τα πντα για το διαχωρισμ των διδμων και την παρνομη υιοθεσα.Η Γαλνη φερε σε επαφ τον Αρη με τον πατρα του που τον ιχε αρνηθε στο παρελθν,ντας πολ νος και ανριμος για να γνει πατρας.Οι δυο ντρες προσπθησαν να κερδσουν τα χαμνα χρνια.

Αυτ η κοπλα που φερε τη γαλνη στις ζως λων-πως λεγε το νομα της-εχε το πιο σχημο τλος.Στο γυρισμ απ μια επσκεψη σε να φιλικ σπτι,που εχε πει με την τετρχρονη κρη της και το σκυλκι τους,την Ασπρολα,η μικρ ακολουθντας το σκυλκι,κινδνευσε να πσει στο γκρεμ.Η Γαλνη που τρεξε πσω της,χασε την ισορροπα της και πεσε,μαζ με το σκυλκι.

Ο ρης πρε την μικρ και γυρσαν στην Αθνα.

Δεκαοχτ χρνια αργτερα,η Μαργαρτα γρισε.Στα δια μρη.Ξανασυνντησε τον παιδικ ρωτα της,τον Παναγιτη.Εκινος,ξι χρνια μεγαλτερος,εχε ερωτευτε το κοριτσκι ττε,στα δκα του χρνια,και εξακολουθοσε να την θυμται.

Παντρευτκαν και μεναν στην Αθνα.

Ενα χρνο αργτερα η Μαργαρτα γννησε τα δδυμα παιδι τους.

Ο Αρης και η Γαλνη.

Και η ιστορα συνεχζεται....

(Μια περληψη της ιστορας απ να βιβλο-απ τα πολλ- που υπρχει χρνια στο συρτρι μου.Γραμμνο απ μενα.Τα πρσωπα και η ιστορα καθαρ της φαντασας μου.Καμα σχση με υπαρκτ πρσωπα με κτι που μου χει συμβε.)


6 -


19 2008, 20:54

   

Ξαν εδ μετ απ μρες.Ως συνθως,εχε κοπε η σνδεση μου και η δυναττητα πρσβασης στο διαδκτυο.Να εμαι τσες μρες αποκλεισμνη στο σπτι και να μην χω και ντερνετ...Στο Galatsi City μασταν αποκλεισμνοι.Κατεψυγμνο τοπο τελεως!Με τσες ανηφρες και κατηφρες,ποιος γενναος αποφσιζε να βγε ξω,μπορε να βρισκταν στον Πειραι,να τον εχε πρει η κατηφρα και να τον βγαζε εκε.Δεν επιχερησα να βγω οτε στο μπαλκνι.Γρω γρω βουν χουμε.Οτε λεωφορεα κινηθκαν.Οτε οι γτες που ταζουμε στη γειτονι δεν φανκαν.

Εμαι απ τους ανθρπους που ποτ δεν συμπθησε το χινι.Οτε μικρ το συμπαθοσα.Μνο απ φωτογραφα το συμπαθ.χι επειδ κρυνω πντως.

Δεν το συμπαθ γιατ σε κλενει μσα και δημιουργε προβλματα.Ο βασικς λγος μως εναι τι για μνα το χινι εναι μια  ξνη εικνα της καθημεριντητας μου,επειδ δεν χω καννα χωρι που να πηγανω απ μικρ,οι γονες μου γεννηθκαν και μεγλωσαν και οι δυο στην Αθνα.Για την ακρβεια η μαμ μου στο Λαυριο Αττικς γεννθηκε,αλλ στην Αθνα μεγλωσε και πγε σχολεο.Ετσι το χινι το βλεπα απ φωτογραφες,μπορε να εδα πρτη φορ στο δημοτικ,ας πουμε,αληθιν χινι.

Εμαι παιδ της λιακδας,πως να το κνουμε...Η μνη πατρδα που αναγνωρζω εναι η Νξος.Εναι ο τπος της ψυχς μου.Εκε που θλω να ζσω κποτε.Το νησ που γεννθηκε και μεγλωσε ο παππος μου.Πσες φορς δεν χω ευχηθε να μην εχε φγει απ εκε...Αλλ ταν ο πλεμος ττε βλπεις και πγε φαντρος.

Ποτ δεν με συγκνησε ο χειμνας,το χινι,η βροχ...Ακοω απ φλες και φλους μου να λνε πσο αγαπνε τη βροχ και το χινι και τους κοιτζω σαν να βλπω φαινμενο.Μετ ταν λω τι μισ το χινι,με κοιτνε αυτο,σαν να βλπουν εξωγινο.Νμιζα για μεγλο διστημα τι εμαι ο μοναδικς νθρωπος στην Αθνα που μισε το χινι.Εγ κι ο πατρας μου.Αλλ τελικ,χω γνωρσει κι λλους τρα τελευταα που δεν το αγαπνε.Ο πατρας μου επσης,μχρι την εφηβεα,κουγε χωρι και δεν ξερε τι σημανει.Το λει καμια φορ και ρχνουμε τρελ γλιο.Καλ,γενικ ο πατρας μου εναι απ τους πιο αστεους ανθρπους.Μισ ρα να κτσεις μαζ του και θα λυθες στο γλιο.Μεγλωσε Να Σμρνη,και χωρι για εκενον ταν το Μπραχμι,η Γλυφδα,ντε κι ο Πειραις.Μχρι εκε ξερε.Ττε εχαν ελχιστα σπτια,σαν χωρι ταν.Και το Γαλτσι που μενε η μνα μου,χωρφια εχε και φοβταν να πει στο σχολεο μλις καλοκαριαζε,μην βγει καννα φδι.

Μσα στο γενικ κλμα της απομνωσης που βωσα αυτς τις μρες,γινε και κτι καλ.Μου τηλεφνησε μια γυνακα που δολευα παλι στην εταιρεα της.Η βασικ μου δουλει,που χω κνει τα τελευταα 6 χρνια,εναι καταχρηση στοιχεων σε Η/Υ,σε διφορες εταιρες και διφορα αντικεμενα.λες αυτς οι δουλεις εχαν το κοιν γνρισμα τι ταν συμβσεις ργου,ταν τλειωνε το ργο,εφευγες θελες δεν θελες,πληρωνσουν επσης με την παραγωγ που βγαζες.Επσης,συνδετικς κρκος εναι αυτ η γυνακα,εκενη πντα με θυμται ταν προκπτει δουλει,απ τους πρτους που θα πρει εμαι εγ,σε φσεις που εγ χω ξεχσει τι υπρχει.Εναι μια δουλει που χω μθει να κνω,και μου αρσει απ την ποψη τι δεν χει πεση,δεν χεις αφεντικ πνω απ το κεφλι σου να σε πιζουν να βγλεις συγκεκριμνη δουλει,αν λεψεις μια μρα,δεν θα σου προυν και το κεφλι,το διο κι αν αργσεις πντε λεπτ,δεν θα σε κατσαδισουν,σε αντθεση πχ με το σουπερ μρκετ που δολεψα πρυσι που δεν μποροσα να αργσω οτε 1 λεπτ.Εχω μθει να εμαι ελευθερη,δεν μπορ να δουλψω υπο πεση.Προτιμ να μην χω χρματα,παρ να αναγκαστ να υπομνω καταστσεις και μετ να πληρνω τα επιπλον λεφτ στους γιατρος.Το γχος μνο αρρστιες προκαλε.Ετσι σμερα γινε μια συνντηση,για να δομε τι ακριβς εναι.Συνντησα παλιος γνωστος που εχα καιρ να δω.Χρηκα πολ!τσι σε λγες μρες θα εμαι ξαν εργαζμενο κορτσι και χαρομαι απστευτα!!

Αυτ λοιπν τα να μου.Πολλς φορς ταν νομζεις τι χεις βυθιστε σε να σκοτειν πηγδι και δεν υπρχει οτε να φωτκι να βγες,τι δεν χεις ελπδα να βγες,μπορε να ρθει νας απ μηχανς Θες,ακριβς πως στις αρχαες τραγωδες,να δσει την λση,την κθαρση.Δεν εναι καλ λοιπν να τα παρατμε,πντα να ελπζουμε και αυτ το χρι βοηθεας θα ρθει εκει που δεν το περιμνουμε.Για πολ καιρ εχα βυθιστε σε τλμα,τποτα καλ δεν συνβαινε,και τις μρες τις ξεχριζα ταν εχα μθημα,ττε ξερα τι μρα εναι,κατ τ'αλλα η μια ταν καρμπν με την προηγομενη.Το τελευταο διστημα,εδ και λγους μνες,τα πργματα βελτιθηκαν,αλλ κπιασα πολ κι εγ για αυτ,δεν κθισα να ρθουν λα ουρανοκατβατα.Συν Αθην και χερα κνει.Μια μχη εναι χαμνη χι ταν πραγματικ χσουμε,αλλ αν δεν προσπαθσουμε και δεν δσουμε τον καλτερο μας εαυτ.Γιαυτ πντα ελπζουμε.Τα καλτερα περιμνουν να τα ανακαλψουμε!

Στη φωτογραφα,η γειτονι μου κατεψυγμνη,χθεσιν φωτογραφα,ξεπρβαλα δειλ-δειλ στην μπαλκονπορτα για να φωτογραφσω.


2 -


16 2008, 02:52

       

Πσο αλλζει η διθεση σου αλθεια,προς το καλτερο,ταν βρσκεσαι ανμεσα σε αγαπημνους ανθρπους...Επισκπτηκα την ξαδλφη μου και τον ντρα της.Μια ξγνοιαστη βραδι με πολλ αστεα,μεζεδκια,και χαλαρ κουβεντολα.Η ξαδλφη μου που σε δυο μνες θα γνει και μαμ κι εγ πλι θεα.Μαζ μεγλωσα με τα ξαδλφια μου,οι πιο κοντινο μου νθρωποι για τον λγο τι δεν χω αδλφια.Εχουμε και μικρ διαφορ ηλικας.Τρα,και τα 3 παιδι,παντρεμνα στα σπτια τους.Μικρ παζαμε μαζ,εξοχ μαζ,εχαμε πει και κατασκνωση,καλοκαρι ρχονταν και μναν σπτι μου,στο εφηβικ μου δωμτιο με τις αφσες των τραγουδιστν και των συγκροτημτων...Τι ανμελα χρνια...Τι γλια κναμε...Με την ξαδλφη μου που ακμα και μπνιο να κανε θα βγαινε με τις σαπουνδες αν βλεπε κατσαρδα(μεταξ μας,κι εγ το διο θα κανα,χα,χα,χα!!!Το μνο πργμα που φοβμαι)...Ωραες εποχς...

Εναι μορφο να μεγαλνεις και να χεις δπλα σου ανθρπους να μοιρζεσαι αναμνσεις...Εναι ωραο να χεις αναμνσεις...Εστω κι αν εναι κτι που ττε σε στεναχωροσε.Αυτ που ττε μας φανονταν βουν,τρα φανονται πανεκολα και γελμε που ττε μας στεναχωροσε κτι τσο απλ.

Τελικ τι χρειζεται ο νθρωπος για να εναι ευτυχισμνος;Παρα,φλους,κουβεντολα,καλ μουσικ,αναμνσεις,χαμγελο...Πνω απ λα αγπη.

Το χω πει και θα το ξαναπ.Τα λεφτ δεν μου λνε κτι.Δεν ζομε για να δουλεουμε,δουλεουμε για να ζομε.Πσο θυμνω ταν αγορζω κτι και λοι με ρωτνε πσο κανε;Εξω φρενν γνομαι!Εναι αγνεια.Εμνα δεν μου αρσει να ρωτω κποιον,οτε τι δουλει κνει,οτε πσα λεφτ παρνει.Ετσι μετρνε λοι τον νθρωπο;Τι μιζρια!Δεν μ'αρσει να εμαι αδικριτη.Γενικ δεν εμαι αδικριτη,δεν μ'αρσει να ρωτω πργματα που μπορε ο λλος να μην θλει να πει.Αν μου τα πει,απ μνος του,αλλις μπορε να περσουν 10 χρνια και να μην ρωτσω.Εχω φλους χρνια και δεν ρωτω,πσο μλλον κποιον που ξρω λγο.Εχω να φλο 8 χρνια,πρσφατα μετακμισε και πρε και αυτοκνητο,οτε καν ρτησα αν αγρασε το σπτι  το νοκιασε, πσο αγρασε το αυτοκνητο,που εναι και φλος μου και συζητμε τα πντα,χω θρρος.

Η φωτογραφα δεν εναι απ απψε.Απψε ο μγειρας ταν ο γαμπρς μου,μας περιποιθηκε.Στη φωτογραφα,η μαγερισσα μουνα εγ.Στη γιορτ μου,Χριστογεννα 2006,εχα κνει να παρτυ σπτι μου,και εχα μεγαλουργσει(ψνιο,χα,χα!!!).Αν περιμνω παρα στο σπτι,μπορε να φτιξω και 10 φαγητ ταυτχρονα.Στην φωτογραφα εναι ,τι πρλαβα να περισσω(!)για να φωτογραφσω,τα λλα εχαν καταλξει στα στομχια μας.Εικονζονται,πτσα(την φτιχνω με δικ μου ζμη,χι τοιμη),τυροπιτκια σχετικ ανλατα με ανθτυρο και δυσμο,και κικ αλμυρ με 3 τυρι και ζαμπον.Υπρχαν κι λλα,αλλ επαμε,ργησα να τραβξω την φωτογραφα.Εμαι καλ μαγερισσα.Τρα τελευταα ψιλοβαριμαι.Για τον εαυτ μου βαριμαι να φτιξω.Θλω παρα για να τα δοκιμσει.

Γιαυτ να ξρετε...Αν ποτ τχει να καλσω κποιον κποια κποιους απ σας για φαγητ,καλτερα να χει φει ελαφρι το μεσημρι,γιατ θα φγει με σδα στο χρι!!!Χα,χα!!


-


15 2008, 02:13



Συννεφκια στον ουραν,συννεφκια και στη διθεση μου.Στα σννεφα κι εγ μνιμα.Αλλ ταν πφτω,απ τσο ψος,πντα σπω τα μοτρα μου.Απψε χω μια διθεση κτι μεταξ του βαρτε βιολιτζδες και του βαρω το κεφλι μου.Μνη στο σπτι,στην οθνη μπροστ.Μπορε να μην πιστεω στον Αγιο Βαλεντνο,δεν θεωρ τι υπρχει ττοιος γιος.Μπορε να ξρω τι οι ερωτευμνοι γιορτζουν κθε μρα.Αν εσαι ερωτευμνος,κθε μρα γιορτ.Εκτς απ ονειροπαρμνη εμαι και αινια ερωτευμνη.Με την δια τη ζω,που δεν ξρεις τι σου κρβει στην επμενη στροφ και χω αγωνα να ανακαλψω.Με ,τι με περιβλει,κποιες μορφες γωνις που ξετρυπνω μες τη γενικ ασχμια της Αθνας.Με να σωρ μεγλα και μικρ πργματα που αποτελον το αλατοππερο της ζως.Αν εμαι και με κποιον ντρα ερωτευμνη...Ε,ττε,η καλτερη εποχ.Μια χαρ,και διπλ ονειροπαρμνη.

πως και να το κνεις,τρα θα θελα να εχα να χρι να κρατσω,μια αγκαλι να με ζεστνει.Αν κποιος πει τι αυτ δεν θα τα θελε,να ττοιο κρο βρδυ,μπως να κοιτξει αν μεγλωσε η μτη του;Πινκιο.Ποις δεν θλει παρα;Εστω και φλου;Υπρχει νθρωπος να λατρεει τη μοναξι;Δεν νομζω.Ββαια χρειζεται να μνουμε μνοι με τον εαυτ μας.ταν μως μνεις μνος,η μοναξι εναι κτι που θα αντιμετωπσεις,σχεδν καθημεριν.χουμε γνει τσο πολυσχολοι λοι,πο καιρς για παρες...Μπορε να κνω και δυο,και τρεις και περισστερους μνες να δω κποιον φλο...σχημο πργμα.Κπου την χουμε χσει τη μπλα.

Πτε θα ρθει το καλοκαιρκι!Το λατρευω!

Τουλχιστον ττε ανογεις την πρτα και βγανεις μια βλτα,τσι,σκοπα.Τρα για να βγες,πρπει να βλεις πλρη εξρτυση.Σαν πολεμιστς να πργμα.Μπουφαν,κασκολ,σκουφκι,παπουτσια,κλτσες,φανλες.Το καλοκαρι,να μπλουζκι,ενα σορτς,και πδιλα και σε πντε λεπτ εσαι στην πρτα.

Να δω κι απψε πως θα κλεσει το μτι.Οτε με σελοτειπ να τα κολλσω δεν κλενουν πριν να πει 3.00,συχν 4.00 π.μ.

Την φωτογραφα που βαλα απψε την χω τραβξει μσα απ αεροπλνο,πριν χρνια,Φεβρουριος ταν και ττε,μου ρθε μες το χειμνα να πω στην Κω.Εντξει,κοντ εναι,με το αεροπλνο 35 λεπτ!Πιο γργορα πγα εκε παρ να κατβω απ'το Γαλτσι στο κντρο.ταν πντε καταπληκτικς μρες,πεσα πνω σε αλκυονδες μρες,απστευτη λιακδα,και μαθα τσο καλ την πλη σε σημεο να με ρωτσει κποιος μια οδ και να ξρω να απαντσω!

Εχω κνει τρλες στη ζω μου!Πολλς.Τσουβλια τρλας.Ο φυσικς μου εαυτς εναι αυτς.Αυτς που παρνει το αεροπλνο μες το χειμνα να πει σε να νησ.Που κνει εκπλξεις σε φλους που γιορτζουν,πηγανει στη δουλει τους με λουλοδια.Που ζωγραφζει πνακες και τους κνει δρο σε φλους που χουν γενθλια.Που αν μπορε να βοηθσει,το κνει με μεγλη χαρα.Και πολλ λλα.Μ'αρσει να κνω εκπλξεις στους λλους και γενικ να τους κνω να χαμογελον.

Ο φυσικς μου εαυτς δεν εναι ο αποψινς που μελαγχολε.Αλλ λοι χουμε δικαωμα να μελαγχολσουμε και λγο.Επαμε,το συννεφκι-συννεφκι,αλλ ταν κατβω,το παρκρω και εκε που το φησα το βρσκω για να ξανανβω.Ονειροπαρμνη.Πλθω ιστορες και εμαι εκε πρωταγωνστρια.Εστ κι εκε,για λγο,ζω να happy end.Στη ζω,σκτο end των καταστσεων ζω.

Δεν εναι μως σκτη μαγεα να κοιτς απ το παρθυρο του αεροπλνου;Μου θυμζει το τραγοδι:μοιζουν τα σπτια με σπιρτκουτα,μοιζουν μυρμγκια οι ανθρποι...

Απ ψηλ λα μορφα μοιζουν.

Στο χρι μας ββαια εναι να τα φτιξουμε μορφα και κτω στη γη.Για να μοιζουν κι απ κοντ μορφα,χι μνο απ ψηλ.

 

 

 

 

 

 


8 -


13 2008, 13:53



Μετ απ δυο μρες με βλβη και αδυναμα πρσβασης στο internet και ταυτχρονη βλβη στο νευρικ μου σστημα που δεν μποροσα να συνδεθ και να σερφρω με την ησυχα μου,ξαν εδ.Μπως παγσαν και οι γραμμς με το κρο και δεν μποροσα να συνδεθ;λοι οι υπλοιποι πντως,μαζ κι εγ,κυκλοφορομε σαν χιοννθρωποι στο δρμο.Βλπεις να μαρο σμα(εμνα με μαρο μπουφν)με σκουφκι,σα-σα να βλπω.Δυο μτια που κυκλοφορον,πνω σε να μαρο σμα.Με εδε το σκυλκι της φλης μου που επισκπτηκα εχθς και νμιζε το καημνο τι βλεπε εξωγινο.Ο μνος λγος που προσχω τσο δεν εναι τι κρυνω τσο πολ,σο τι τραβω τις ισεις σαν μαγνητκι,ο ΩΡΛ εναι ο γιατρς που με βλπει πιο συχν απ λους,λγω ιγμορτιδας.Το μποκωμα εναι μνιμη κατσταση.

Θλω επειγντως διακοπς και καλοκαιρκι!!Τσα πολλ ζητω;Αφο σκφτομαι το ενδεχμενο να μετακομζω το χειμνα στο ντιο ημισφαριο που χει καλοκαρι,πχ στην Αυστραλα που στολζουν Χριστουγεννιτικο δντρο στην παραλα,και ταν στην Ελλδα χει καλοκαρι,θα γυρζω,φυσικ χι στην Αθνα,αλλ σε νησκι.Εναλλακτικ λση,να πφτω σε χειμερια νρκη πως οι αρκοδες και οι χελνες.Μια φλη μου χει να χελωνκι,απ αυτ που εναι μσα σε γυλα με δεντρκια,πετρολες και ττοια και τρα αυτ(το τυχερ)κοιμται.Εν εμες,βρξει-χιονσει,εμαστε αναγκασμνοι να βγανουμε ξω για τις διφορες υποχρεσεις.

Το μεγλο γλιο εναι ταν βγανω ξω και βρχει.Εχω φει κτι ξεγυρισμνες τομπες!Πφτω και μετ γελω!Ε,να εμαστε και δκαιοι!ταν κποιος λλος πσει κι εγ γελω.ρα πρπει να γελω και με τον εαυτ μου.Πως λνε η καμλα δεν κοιτζει τη δικ της καμπορα αλλ της λλης καμλας,εγ,αντθετα,πρτα απ λα τη δικ μου καμπορα κοιτζω.

ταν βρχει λγο-για δυο ψιχλες βαρισαι να ανοξεις ομπρλα-βγζω τα γυαλι και κυκλοφορ τυφλ σστημα,κοιτζω κτω για να μην προσγειωθ στο δρμο σε καμια λακοβα.Αν φορω τα γυαλι νευριζω γιατ θλουν μνι καθαριστρες,για τις ψιχλες.ταν βρχει πολ,βρζω την τχη,την γκαντεμι,και ,τι λλο χω πρχειρο στο μυαλ μου,που δεν εμαι μσα να βλπω την βροχ απ το παρθυρο.

ταν η μρα εναι συννεφιασμνη πως σμερα,λες και με ψεκζουν με σκνη νστας,απ μαγαζ με τρυκ.Το στμα δεν κλενει απ'το χασμουρητ.

Αν και λω λα αυτ,κατα βθος(πολ βθος,αλλ φτνει ο μετροπντικας)πιστεω τι λες οι εποχς εναι μορφες.λλωστε στη ζω λα χωρνε,λα εναι χρσιμα και κθε πργμα ορζεται απ το αντθετο του.Θα υπρχε ομορφι χωρς την ασχμια,θα υπρχε γλιο χωρς το δκρυ,θα υπρχε χαρ χωρς τη λπη;

Τι μορφος εναι μως ο συννεφιασμνος ουρανς!Οτε το χρι του πιο ταλαντοχου ζωγρφου δεν θα πετχαινε τσο πετυχημνους συνδυασμος χρωμτων...Δεν αντιστθηκα απ το να βγλω φωτογραφα με το κινητ τον ουραν,την προηγομενη Τετρτη που εχα πει στο μθημα ηχοληψας.Απ το μπαλκνι φωτογρφιζα τον ουραν.Ευτυχς εναι η αυλ μπροστ και δεν φανομαι απ'το δρμο.Ρεζλι.χι τι με νοιζει.Η φωτογραφα εναι μεγλη αγπη μου.Φωτογραφζω ακμα και τα πετραδκια που λει ο λγος.

Θυμηθετε...

Μετ την μπρα ρχεται πανμορφο το ουρνιο τξο...

Κυριολεκτικ και μεταφορικ...


2 -


09 2008, 23:10



Φλλα πεσμνα στο δρμο

Φλλα πεσμνα στο δρμο

χρι που αγγζει τον μο

χειμνας στις ψυχς τρυπνει

το κρο την καρδι σου παγνει.

 

Αγγζεις με το χρι σου τον μο μου

την παγωνι σου να γλυκνω

χειμνας βαρς παγνει το δρμο σου

εμαι εδ,το χρι σου να ζεστνω.

 

Φλλα πεσμνα στο δρμο,

κρο τρυπνει στις ψυχς

μως δεν νιθω μνη,ξρω πως υπρχεις

το χαμγελ σου φωτζει τις στιγμς.

 

Πλαγος εναι οι χαρς

σταγνες μοιζουν οι λπες

γιορτζει η καρδι μου,γιορτ κι η ζω μου

απ τη μρα που εσ σ'αυτν  ρθες. 

 

(Μια σκαναρισμνη ζωγραφι μου που ταιριζει με τον καιρ,κι να χειμωνιτικο ποιμα)


-


08 2008, 13:07

   

Σαν σμερα η Ελληνικ μουσικ εχε δυο μεγλες απλειες.Δεν θα μποροσα να μην αναφερθ στους δυο αυτος ανθρπους που αλλξαν την πορεα του τραγουδιο με την παρουσα τους.Ο Ν.Ξυλορης και ο Μ.Βαμβακρης.Ο Μ.Βαμβακρης και ο Ν.Ξυλορης.Μεγλο το κεν που αφσαν...Καννας δεν βρθηκε και οτε θα βρεθε να τους αντικαταστσει επξια...

Ο μεν Ξυλορης με την φων αυτ,σαν ψαλμωδα αγγλων...

Ο δε Βαμβακρης με το αστερευτο ταλντο ενς ανθρπου που παρ τις δυσκολες σε μια εποχ που ταν δσκολη γενικ η κατσταση στην Ελλδα,δεδομνου τι εχε γεννηθε στις αρχς του περασμνου αινα,το 1905,γραψε λα αυτ τα σημαντικ τραγοδια.Κπου διβασα τι περπατοσε ξυπλητος μχρι μια ηλικα,13 14 αν δεν κνω λθος...

Ο Ξυλορης που τραγοδησε σχεδν λους τους μεγλους συνθτες  και ποιητς και φησε στις επμενες γενις τραγοδια-μνους πως:τανε μια φορ,η μπαλντα του κυρ Μντιου,πως να σωπσω,γεια σου χαρ σου Βενετι,και τσα λλα.

Ο Βαμβακρης που με τις ελχιστες γνσεις μουσικς που εχε,γραψε τα μεγαλτερα αριστουργματα,με δυο τρεις συγχορδες,τραγοδια πως την Φραγκοσυριαν,που δεν υπρχει νθρωπος να μην ξρει και να μην χει τραγουδσει.

Ο,τι λλο και να πω,φτωχ θα εναι...Σκφτομαι μως πως θα ταν τα μουσικ πργματα, αν τσο μεγλα ταλντα δεν εχαν φγει τοσο νωρς...Οι περισστεροι της γενις μου μσα απ'τα τραγοδια τος τους γνωρσαν...Ο νας ταν φυγε μουνα αγννητη,ο λλος μικρ κοριτσκι,δεν εχα πει οτε νηπιαγωγεο.

Πντως στον Παρδεισο,θα χει πολ καλτερη μουσικ απ τι στη γη...Με τσα ταλντα εκε ψηλ...

Ξυλορης,Βαμβακρης,Τσιτσνης,Λοζος,Ζαμπτας,Κουγιουμτζς,Χατζιδκις,Μοσχολιο,Μπηθικτσης,

Σιδηρπουλος,Ασιμος...

Αλλ και E.Priesley,R.Gallagher,J.Lennon,C.Cobain,J.Morrison...

Χρια τι θα απολαμβνουν την καλτερη ποηση του Καββαδα,του Καρυωτκη,του Ελτη...

Τις ατκες της Ρ.Βλαχοπολου και του Β.Αυλωντη...

Μακβρια θματα πιασα μεσημεριτικα.Αλλ αυτο οι νθρωποι σφραγσαν γενις και τα τραγοδια τους μεναν για λλες τσες.Οσο υπρχουν νθρωποι.Που θα πει,κποια στιγμ θα φανον τα σκουπδια και θα λμψουν τα διαμαντκια...λα χωρνε στη μουσικ,απ την ποψη τι αν δεν υπρχει το σκρτο δεν καταλαβανεις το καλ.Μνο απ αυτ την ποψη εγ δχομαι τον τραυματισμ των αυτιν μου απ ανθρπους που μνο στο μπνιο τους θα πρεπε να τραγουδνε...

Πντως τα ακοσματα μου πατνε με το να πδι το ροκ,το πανκ,το μεταλ και με το αλλο την παρδοση,τις λρες και τα λαοτα.(Τα δημοτικ σαν σνολο δεν τα ακοω,στο κλαρνο δεν χω συμπθεια,λγω νησιτικης καταγωγς κλνω προς το βιολ,τη λρα,το λαοτο,και το μαντολνο,το τελευταο επειδ παζω κιολας)

(Η φωτογραφα απ να φυλλδιο απ μια συναυλα,πριν 4 σως 5 χρνια,στην οποα εχα την τχη να βρσκομαι,ακουστκαν ορισμνα απ τα ωραιτερα τραγοδια του Ν.Ξυλορη.Μαγικς στιγμς στο θατρο Λυκαβητο.)

 


-


08 2008, 02:55

   

Οχι ακριβς βοηθς...Τι να βοηθσω και να μεταφρω!Το κθε να μηχνημα ζυγζει 50 κιλ!

Κποιες φορς,νας νας οι συμμαθητς μου κι εγ,πμε για πρακτικ,μαζ με τον δσκαλο.Το τι μετφερε και στησε,λλο πργμα...κανα κι εγ κτι,στησα τις βσεις των ηχεων και ξεμπρδεψα τα καλδια!(Πολλ κανα!!Δεν μπορετε να πετε!).Βασικ για να κοιτζω τις συνδσεις πγα.Ηχεα,ενισχυτς,κονσλα,equalizer,φτα,monitor.

Ρε,παιδ μου,χω αρχσει να ξεχνω,δεν εξηγεται στο να μθημα να μας τα λει,στο λλο να τα χω ξεχσει!Τι να πεις...Γρασα...ρχισε το altzheimer.Λω στο παιδ,(κι αυτς ο δσκαλος μου εναι μικρτερος μου)εναι πολ πιο εκολο να εσαι μουσικς απ το να εσαι ηχολπτης.Συμφωνε.Με κλειστ μτια συνδει τα πντα.Εγ οτε να σηκσω τα μηχανματα μπορ,καλ καλ οτε να τα ονομσω...Εντξει το DI και το equalizer,τα σηκνω,και πρζες και καλδια.Α,και τα Jack.Και τα George και τα Johny(Walker)!!!

Τλος πντων...Πλι καλ που δεν κθισα και στο live,γιατ παζουν λαικ και ψιλοβαριμαι...Και αυτ του το επα,με την ειλικρνεια που με διακατχει.Το χω αυτ.Την ειλικρνεια.Και να θλω να πω ψματα...Δσκολο.Ασε που δεν θλω.Βαρω στο ψαχν.Αλπητα.Γενικ δεν το σκφτομαι ιδιατερα πριν μιλσω και μετ τρχω να συμμαζψω τα ασυμμζευτα!Αλλ πντα ευγενικ.Σφζω με το γντι.

Απψε απεργον η φωτογραφικ μηχαν και το κινητ.Γιαυτ δεν χουμε φωτογραφα.Ο ποιητς μλλον η ποιτρια(!) εναι στη θση της και σε μεγλα κφια!πως πντα. τουλχιστον το παλεω.

Θλω να αφιερσω να ποιηματκι που γραψα πριν χρνια,σε λους μου τους φλους και φλες,παλιος και νους.

Φιλα...Ιερ ννοια...

Πριν το ποιηματκι μως μου ρθε να ρητ που κπου εχα διαβσει(πλι πετγομαι σαν μελισσολα απ θμα σε θμα.)

Μην περπατς μπροστ μου,μπορε να μην σ'ακολουθσω.Μην περπατς πσω μου,μπορε να μην σε οδηγσω.Περπτα πλαι μου και γνε ο φλος μου.

Ελπζω να το θυμμαι σωστ.Επαμε τι ξεχνω κιολας.ρα συγχωρομαι.

Το ποιηματκι λοιπν που θα γρψω ευθς αμσως,το εχα γρψει πριν πολλ χρνια,γενικ για τους φλους μου,αλλ ειδικτερα για κποιους ανθρπους που γνρισα,πριν 14 χρνια,ταν παζαν σε να μαγαζκι στην Κυψλη(που μενα ττε),κοντ στον Πανελλνιο,το Καφεθατρο,κποιοι θα το ξρετε.Λοιπν εγ μουνα κθε Σββατο εκε,κουβντα στην κουβντα,γνωριστκαμε,πολ καλ παιδι(ττε παιδι μασταν λοι).Η Δμητρα,ο Φλιππας,ο Μνος,ο λκης,ο Μπμπης,ο Κστας και ο Γιργος και ο Νκος(αργτερα)Κατ κσμον,Πυξ λαξ.Με αυτος τους ανθρπους πρασα τα ενλικα μου χρνια.Θυμμαι ωραες στιγμς.Και κμποσες αστεες.Με κποιους επικοινων ακμα αραι και που.

Αυτ λοιπν το background του ποιματος.Κποιες φορς που συναντιμαστε με την ξαδλφη μου(μαζ πηγαναμε) και τα θυμμαστε,συμφωνομε τι ταν η μνη εποχ που δεν εχαμε σοβαρς ννοιες...Εν σμερα...

Το ποιηματκι λοιπν...

οι φλοι μου

οι φλοι μου εναι το φως μες το σκοτδι

μια φων μες τη σιωπ

μια φωτι που με ζεστανει κθε βρδυ

στο πλαγο που λγεται ζω.

 

Οι φλοι μου δντρα μες το δσος

που δεν θα κψει η πυρκαγι

μια φων που δεν μιλει

μα συγκινε με τη σιωπ της την καρδι.

 

Αυτ το ποιμα εναι

για κποιους φλους μου καλος

που μ'μαθαν να ονειρεομαι

σ'αυτους τους δσκολους καιρος.

 

(Για λους τους φλους,τις φλες,και για λους εσς που θα το διαβσετε και για τους δικος σας φλους)

Το πιο σημαντικ στη ζω εναι να ξρεις τι χεις ανθρπους δπλα σου...Τα λεφτ?Τποτα δεν μου λνε...Τα σπτια?Το διο.Τα αυτοκνητα?Ομοως.

Αλλ αν δεν εχα δπλα μου ανθρπους,φλους,και την οικογνεια μου,θα μουν μισ...

Καληνχτα σε λους...


2 -


06 2008, 01:09

   

Η αγπη με τριαντφυλλο μοιζει

αγκθια χει

μα ομορφι σκορπει

πληγς ανογει στις ψυχς

μα πντα ποιος αγαπει

πρτα μαθανει να πονει.

 

Η αγπη με τριαντφυλλο μοιζει

αγκθια χει και τρυπει,

μως σκορπζει  ευτυχα κι ομορφι

για ποιον ξρει να αγαπ.

 

Κκκινο τριαντφυλλο αγγζω κοντ σου

πληγνομαι, ματνω,θλω να φγω μακρι

μα πες μου πως να ξεχσω την ματι σου

πως να αρνηθ την αγπη που πλημμυρζει την καρδι.

 

(ποιμα γραμμνο πριν χρνια,1-2 σως.Στη φωτογραφα σκαναρισμνη ζωγραφι μου,παλιτερη και αυτ.Η ΖΕΡΜΠΕΡΑ του musicheaven.Καμα σχση  με το λουλοδι του ποιματος)


6 -


05 2008, 23:37
...
   

Εχα πει εχθς  το πρω στην κθεση βιβλου που γνεται κθε χρνο στην πλατεα Κλαυθμνος.Εκε βρκα το βιβλο το εξφυλλο του οποου φωτογρφησα.Συγχωρεστε μου την κακ ποιτητα φωτογραφας,εναι τραβηγμνη απ το κινητ.Αυτ το βιβλο λοιπν με γρισε πσω πνω απ 20 χρνια,ταν απ τα πρτα βιβλα που ρχισα να διαβζω,παιδκι δημοτικο ττε,μαζ με κποια λλα βιβλα,πως τα "μυστικ του βλτου","ο μγκας" της Π.Δλτα,τον "μικρ πργκηπα"λγο αργτερα...Και πολλ λλα.Που να θυμμαι κιλας,τσα πολλ που ταν...Αλλωστε ταν και ...Π.Χ(προ Χριστο).Η αγπη για το βιβλο δεν παψε ποτ...Το σπτι εναι γεμτο.Βιβλιοφγος, κανονικ και με το νμο!

Δεν θα μποροσα λοιπν να αντισταθ στον πειρασμ να το αγορσω.Μου ξπνησε τσες αναμνσεις...

Εχε ρωα ναν κτηνατρο.Απ ττε ζωφιλη.Λατρεα για τα ζα.Παλι ξερα λα τα εδη ζων,που ζουν,τι τρνε,πως εναι εξωτερικ(αν χουν φτερ,πσα πδια χουν,τι χρμα εναι κλπ),αν εναι θηλαστικ,πουλι,ντομα.Καλ ττε ξερα και λα τα ποτμια,τις λμνες και τα βουν της Ελλδας,αλλ και ξνων χωρν.Η γεωγραφα ταν το καλτερο μθημα μου,γιατ ταξδευα,στω και τσι.Τρα τα χω ξεχσει.

Αυτ λοιπν...Τρα θα το κρατω και θα το προσχω σαν τα μτια μου.


3 -


05 2008, 00:32
...
     

Θα αναρωτιστε για τον ττλο που εναι σχετος με τη φωτογραφα.Θα φτσω και εκε.Τι kithara-woman μως θα μουνα αν δεν σας συστσω την μια απ τις 3 κιθρες μου,τις κρες μου πως λω?Εχθς μουνα με ναν καλ φλο,που γνωριζμαστε τα τελευταα 8 χρνια και την κοπλα του για καφ,και λω στην κοπλα δεν σου δειξα τις κρες μου και κοταζε ερωτηματικ το φλο μου με φος νμιζα οτι η Αυγ εναι ανπαντρη...Η αλθεια εναι αυτ,ανπαντρη εμαι,λλωστε εμαι μικρ κορτσι ακμα.(ευτυχς μνω μνη γιατ θα κουγα γλια τρα).Αυτ λοιπν εναι η κιθαρτσα μου που γεννθηκε πρυσι,μια μρα πριν απ εμνα,4/6,και ταν το δρο γενεθλων μου απ εμνα προς ...εμνα.Μου αρσει να κνω δωρκια στον εαυτ μου,τον χω κακομθει.

Εχθς λοιπν η τχη μου απεργοσε.Γιατ το λω αυτ.Συνειδητοποησα με τρμο τι χασα την ψηφιακ μου μηχαν με 190 φωτογραφες μσα!Ευτυχς που τις εχα λες εμφανσει,γιατ τρα δεν θα σας μλαγα,θα μουνα στην εντατικ!παθα 5 απανωτ εγκεφαλικ+5 απανωτ εμφργματα στο καπκι!Και βιαζμουνα να μην στσω και την παρα...Εντομεταξ δεν εμαι νθρωπος που χνει πργματα,δεν χω χσει ποτ μου τποτα...Οτε ξεχνω πργματα κπου...Παρξενο.Αν δεν θελα να την πρω μαζ μου εχθς να φωτογραφσω τις καρδις στο δρμο,μπορε να μουνα συχη τι εναι στο συρτρι...

Τελικ σμερα αγρασα λλη,γιατ την χρειζομαι μεσα!Δυστυχς δεν βρκα δια,πρα πλι codak,αλλ λλο μοντλο,οικονομικ ευτυχς,7mpxls.Στις μικρς μηχανς compact δεν εναι καλ να πιρνεις πχ με 10 12 mpxls,δημιουργεται αστθεια και η φωτογραφα μοιζει ψετικη.Τδε φη ο δσκαλος στο λλο σεμινριο φωτογραφας που κανα τον περασμνο Οκτβρη.Η φση εναι τι πρπει να φωτογραφσω 10 ζωγραφις για την εικονογρφηση του παραμυθιο,το σεμινριο τλειωσε και πρπει να τυπσω το παραμθι και να βγλω και 5-6 αντγραφα,να για την δασκλα μου,(Ελευθερα,simply the best,την συμπαθ με 1000,λγο μικρτερη μου,αστεο εναι,η δασκλα πιο μικρ απ'τη μαθτρια)για την σχολ,για μνα,και 2-3 για τα ανηψκια μου,(μια ανηψολα 3 χρονν και μια που εναι στο ...δρμο,θα γεννηθε σε 3 μνες,αλλ θα της το φυλξω για ταν μεγαλσει,παιδι ξαδελφιν μου,αδλφια δεν χω)και για δυο παιδκια της  καλτερης μου φλης απ το πανεπιστμιο.χει πολ δουλει,θα τρχω πανικβλητη!Μχρι να μθω και τη μηχαν...Με πει πσω τρα αυτ.

Μλλον εμαι ο μνος νθρωπος που προσωριν(ελπζω) δεν δουλεει αλλ δεν προλαβανει τποτα!Μοναδικ φαινμενο.λη μρα στο δρμο θα εμαι σπτι και λο με κτι ασχολομαι.Αυτ τα χρια μου καμι μρα θα προυν πρωτοβουλα απ μνα τους να σηκωθον να με μουτζσουν!χω χρνια τενονττιδα και αδυναμα στα χρια,δσκολα να σηκσω κτι βαρ,πολλες φορς μου πφτουν πργματα απ'τα χρια,αλλ μυαλ δεν βζω...Ευτυχς χειρζομαι και το αριστερ χρι  καλ,γρφω εξσου καλ και με το αριστερ,μικρ πρπει να μουνα αριστερχειρας,αλλ μετ στο σχολεο που βλεπα τα λλα παιδι μλλον λλαξα.Τα μικρ παιδι μιμονται.Δεν χω ξεκθαρη εικνα για αυτ.

Εχθς λοιπν γλτωσα στο τσακ την εντατικ για καλ μου τχη εμαι προνοητικ και εμφανζω τις φωτογραφες σχεδν αμσως.Εχα σημαντικ υλικ,απ τον υγουστο και μετα.Αγινα,Αγκστρι,Χαλκδα τα Χριστογεννα,συναυλες,και πολλ λλα.χω εξρτηση απ τη μηχαν μου.Μχρι το χορτρι φωτογραφζω που λει ο λγος!Μια φορ επιχειροσα να φωτογραφσω στην κρη της παραλας,στην νδρο(λλο πολυαγαπημνο νησ),κτι καβουρκια που ταν κοντ στα πδια μου σε να βραχκι.Τους γλρους που στειλα,θα τους  περμενα και μισ ρα για να τους φωτογραφσω!Σε λγο θα πιανε λιμνι το καρβι και εγ εκε,το βιολ μου!Μιλμε για τρλα ...πολλν μποφορ!

Μσα σε λα,εχθς βρδυ πγα και σινεμ Αστεριξ και Οβελξ στους ολυμπιακος αγνες.Με λλες φλες μου.

ριξα γλιο!Πολ πλκα.Τι τρβηξε ο ρημος ο Καψουρξ για να κερδσει την καλ του...κου Καψουρξ!Πολ καλ!Μεταξ μας,αν εσαι ερωτευμνος,τσα κι λλα τσα θα τρβαγες για την αγπη σου...Εγ πντως και στην κρη του κσμου θα πγαινα αν κποιος το ξιζε...Και στην κρη του γκρεμο να κψω να λουλοδι...Ως τρα φτασα στην κρη του γκρεμο και πεσα κιολας,αλλ αυτ εναι λλη υπθεση...οι παλις αγπες πνε στον παρδεισο...

Απψε λω να κοιμηθ νωρς.Πγαινα στο ωδεο το απγευμα και δεν εχα κουργιο.Πτμα.Αφο δεν πρα κιθρα,δυο τετρδια σα-σα στην τσντα μου...

Εις το επανιδεν λοιπν...


3 -


04 2008, 02:32

     

Αυτ εναι το λιμνι που θλω να αρξει η ψυχ μου...Το νησ της μητρας μου.Μπορε να μην γεννθηκε εκε και οτε να μεγλωσε εκε,αλλ με αυτν τον τπο με δνουν αναμνσεις μορφες.χι παιδικς,πρτη φορ πγα σε ηλικα δεκατεσσρων χρονν,αλλ,μορφα πργματα χω να θυμμαι...Αγαπ τσο πολ τη θλασσα...Να την βλπω να παρνει διφορες μορφς,πτε να κλαιει,πτε να γελει,πτε να σωπανει και σα-σα να την ακος,πτε να χτυπει μανιασμνα στα βρχια...Αλλ πντα πρθυμη να σε δεχτε στην αγκαλι της.Ο,τι πιο μορφο υπρχει στην χρα μας εναι η θλασσα...Χωρς να θλω να υποτιμσω τα βουν,τα ποτμια,τις λμνες,τα υπροχα ορειν χωρι.Εχουμε πολυ μορφη χρα,ευλογημνο τπο,αλλ δεν τον προσχουμε...Καθλου.Τον καμε αυτν τον ευλογημνο τπο,τον βρωμζουμε με τα σκουπδια.Τι να πεις και τι να κανεις...Εμαι πολ ευασθητη σε ,τι χει να κνει με το περιβλλον,λατρεω τη φση και τα ζωκια.Μλλον δεν εναι τυχαο τι χω γεννηθε την παγκσμια ημρα περιβλλοντος,5 Ιουνου.

Απ τον κθε ναν νθρωπο ξεχωριστ ξεκινει μια καλ προσπθεια και οι λλοι θα ακολουθσουν.Αν μως λοι λνε,εγ θα σσω τον κσμο,ττε σγουρα δεν θα τον σσει το αρατο χρι.

 Αν κποτε μποροσα να ζσω δπλα στη φση και δπλα στη θλασσα,θα μουνα πολ ευτυχισμνη.Με κουρζει η Αθνα,λα σε υπερθετικ βαθμ,σε υπερβολ...Θρυβος,κνηση,νφος,αγνεια,λλειψη εμπιστοσνης,λλειψη σεβασμο,ο κατλογος ατλειωτος.Την σποδασα εγ την κοινωνα,κοινωνιολγος,στω στα χαρτι.Στην κορνζα στο δωμτιο μου.Διλεξα μια ωραα,να την βλπω,να θυμμαι τι πρασα 5 χρνια και στο Πντειο.Καλ ταν,δεν λω,πρα πργματα...Σαν νθρωπος...Εχαμε κποιους πολ καλος καθηγητς που πραγματικ χρηκα που παρακολοθησα τα μαθματ τους.Το σωστ και δκιο να λγεται.Δεν εναι λοι οι καθηγητς δμιοι που περιμνουν να μας κψουν.Αλλ η ειδικτητα αυτ απ δουλει...Πσχει.

τιμη κοινωνα,που λλους τους ανεβζεις και λλους τους ρχνεις στα Τρταρα(για να δανειστ την ατκα απ την ελληνικ ταινα)Τι ωραες ταινες...Τις χω δει 1.000.000 φορς και πντα γελω.Μεταξ μας,γελω πολ εκολα.Συχν θυμμαι κτι,γελω μνη μου και με κοιτνε λοι.χω γνει ρεζλι,επανειλημνα.Το γλιο μου χει γνει σμα κατατεθν στην πολυκατοικα.Το εχα χσει μως για μεγλο διστημα...Πρσφατα το ξανασυνντησα.Στη θση του ταν,αλλ δεν το βλεπα,βλεπα το δκρυ.Και να το βλεπα κι αυτ καλ θα ταν.Δεν εχα οτε αυτ την πολυτλεια.Την μαυρλα βλεπα.Πνε αυτ...Θετικ σκψη.Τι θα πει ζω,να πφτεις 7 φορς να σηκνεσαι 8,για να παραφρσω τα λγια του τραγουδιο του Ο.Περδη,ενς καλλιτχνη που θαυμζω.

Στεναχωριμουνα που δεν εχα παπποτσια,μχρι που εδα κποιον που δεν εχε πδια.

Σοφ παροιμα.

Γιαυτ λοιπν,γελμε,ελπζουμε,κνουμε νειρα,αισιδοξες σκψεις,και ερωτευμαστε.

λα ρχονται με την ρα τους.

Που θα πει!Νξο,λιμνι της ψυχς μου,θα ρθω εκε,δπλα στη θλασσα...

Για σους δεν χουν πει,εναι μια φωτογραφα στη Νξο,τραβηγμνη απ το νησκι στο λιμνι,που βρσκεται η Πορτρα.Η πρτα του μισοτελειωμνου ναο.

Σ'αυτ το νησκι,σμφωνα με το μθο,εγκατλειψε ο Θησας την Αριδνη,γυρνντας απ την Κρτη,την συνντησε ο Δινυσος και την κανε γυνακα του.Γυρω στο 1200,το νησ κατλαβε ο Βενετσινος πειρατς Μρκος Σανοδος.Το κστρο του λιμανιο φρει το νομ του.

Στο υπροχο μυθιστρημα του Α.Παπαδιαμντη "οι μποροι των εθνν" σκιαγραφεται το προφιλ του πειρατ-κυραρχου,που μαγεει την μορφη Αυγοστα που ανυποψιστη για σα την περιμνουν,περιμνει τον κρη της.Εχε γνει και σειρ αυτ το βιβλο,αγννητη μουνα,το ξρω απ διγσεις μεγαλυτρων απ μνα σε ηλικα,με τα υπροχα τραγοδια που τραγοδησε ο Ν.Ξυλορης.

τανε μια φορ μτια μου,κι ναν καιρ

μια μορφη κυρ αρχντισσα,να σε χαρ...

 

Μαγικ φων,μαγικ τραγοδι.

Με πιασε νοσταλγικ διθεση.

Διθεση για πνο δεν βλπω να με πινει.Αυπνες.Φρτωσα το μυαλ μου με πολλς ννοιες.Δεν πειρζει,κποιες εναι ευχριστες ννοιες.Υπερωρα δουλεει το μυαλ μου.Πετγομαι απ'το να θμα στο λλο. 

Τρα μως καιρς να ξεκουρστω...Ξενχτι,ξενχτι και ξαν ξενχτι,τις σακολες στα μτια θα τις πρω για ψνια στο τλος!


6 -


03 2008, 03:35

           

Μαζ σας λοιπν κι εγ απ σμερα.Ξενυχτντας κι απψε με παρα την οθνη του υπολογιστ.Ο πνος δεν με καταδχεται.Μλλον επειδ κοιμθηκα το απγευμα,να τετρωρο.Γιαυτ λοιπν θα μοιραστ τις σκψεις του υπερδραστριου μυαλο μου που δουλεει υπερωρες...Εμαι και σε καλ διθεση,γιατ μχρι πριν λγο,βλεπα να αφιρωμα στην τηλεραση,σε ναν νθρωπο-καλλιτχνη που συμπαθ ιδιατερα και χω δει σε πολλς συναυλες,τον Λ.Μαχαιρτσα,με μια μεγλη παρα καλλιτεχνν που επσης συμπαθ και σιγοτραγουδω τα τραγοδια τους,Παπακωνσταντνου,Καζολης,κ.α.Τα νεανικ μου χρνια τα τραγοδια τους εχαν και χουν μουσικ υπκρουση.Η κιθρα μου γελει και κλαει με ττοια τραγοδια.Μλλον κλαει που την ταλαιπωρ!Αν εχε στμα,τι εχα να ακοσω δεν λγεται!Την ταλαιπωρ,αλλ αυτ εκε,πιστς φλος.Μια και τις φιλες τις χουμε-μνοι μας-δυσκολψει.Υπρχει πιο ιερ λξη...Αναρωτιμαι.Φιλα και ρωτας.Ιερς λξεις...Δεν θα αφσουμε να τις ισοπεδσει καννας.

Κλενοντας τις ...φιλοσοφες για απψε,θα 'θελα να μοιραστ κποιους σκρπιους στχους ενς ποιματος που γραψα σχετικ πρσφατα,μσα στις πρτες 33 μρες του 2008 δηλαδ.Οι στχοι ρθαν και με επισκπτηκαν τελεως αυθρμητα,πως πντα.Πολλς φορς ρχονται απρσκλητοι και με συναντνε στο δρμο,στο τρνο,στο λεωφορεο,στη δουλει,στο μθημα.Το κινητ πιο πολ για σημεισεις το χρησιμοποι,παρ για τηλφωνα...

Ιδο λοιπν.

Χωρς πυξδα

Απψε τ'αστρια φωτζουν αχν στον ουραν

κλεψες την λμψη τους,θελες να φωτζεις μοναχς.

Στα μτια σου ταξδεψα κι ας ξερα πως θα χαθ

δεν γρεψα πυξδα,δεν ζητοσα το γυρισμ.

Εκε θελα,στα μτια σου,να καθρεπτζομαι

να με κοιτς,στω φευγαλα,κι ας ζαλζομαι,

απ'τη λμψη των χιλιδων αστεριν που καρφτσωσες στα μαλλι,

και στα σκοτειν μαρα μτια,

που ταν κοταξα πρτη φορ,

ταν πρωτοεδα,

ξερα πως θα βουλιζω στην δικ τους τη στερι

σαν καρβι που χθηκε,ταξιδευοντας χωρς πυξδα.

Μπκες στο σκοτειν δωμτιο

κι λαμψε ο χρος,

στον κσμο μου τον βουβ και χρωμο

η δικ σου παρουσα μια αχτδα φωτς

σως και να βουλιξω,σως και χι,

αλλ θα χω στω και λγο ονειρευτε

πως θα μποροσε να ταν η ζω

αν λα αυτ που τρα γρφω

σε εχα δπλα μου και μποροσα να σου πω,

αν τολμοσα,γιατ δεν φημζομαι για την τλμη μου,

απ'το χρι θα με κρατοσες και θα φεγαμε μακρι,

οπουδποτε,

τι σημασα χει,

να φεγω χω τσο συνηθσει,

χι απ δειλα,αλλ απ αξιοπρπεια,

πριν φανε η καταστροφ

στο δρμο με βρσκει μια να πρκληση.

 Ταξδι η ζω,με βρκα το ονειρ μας

σημαα να χαμγελο,και σμμαχο το λλο μισ του εαυτο μας.-

 

 

Κπου υπρχει,δεν μπορε...

Για σους επιμνουν να ονειρεονται,να ερωτεονται,να νιθουν τις πεταλουδτσες στο στομχι που δημιουργε το μνο συνασθημα που μας διαχωρζει απ τους υπλοιπους ζντες οργανισμος της γης,που τσα χει υποφρει απ'την παρμβασ μας...Αφιερωμνο λοιπν σε κθε νθρωπο που νιθει ζωντανς,δυνατς,ελπζει,και χαμογελει,παρ την δσκολη πραγματικτητα...

(Η φωτογραφα δικ μου.Καλοκαρι 2007,στο καρβι για Αγκστρι και Αγινα,περιμνωντας τους γλρους να πλησισουν,να τους φωτογραφσω.)


2 -




kithara-woman




Blog
blogs.musicheaven.gr/kithara-woman

,,,






Tags

site




(21)
blog !


...


...




...


Blogs

Links









MusicHeaven.gr, Hosting interTEN