αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
...ΣΙΩΠΗ...
’κου την μουσική πριν τελειώσει το τραγούδι!
 
24 Ιανουαρίου 2008, 19:42
Η ζωή...


Η ζωή είναι…

Μια στιγμή…

Ένα φιλί…

Ένα χάδι…

Μια αγγαλιά…

Ένα χαμόγελο…

Μια ανάμνηση…

Ένα τραγούδι…

Μια ματιά...

Μια σκέψη...

Ένα κύμα...

Ένας καθαρός ουρανός...

Μια χουφτα ζάχαρη...

 


6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


18 Ιανουαρίου 2008, 14:08
ΤΙΤΛΟΣ


Η αγάπη δεν θα μας αφησει

είναι εδώ και θα νικήσει

Πίστεψε το και θα δεις

Πως δεν σ'αγάπησε κανείς

σαν κι εμένα

Αλλά τα μάτια σου δεν είδαν ποτέ

Τις εμμονές απ'τις ρογμές

του προσώπου μου

Και πάντα θα έρχομαι κοντά

σαν ακούω τη μιλιά

να μου λέει

Η φωτιά ακόμα καίει

Να το ξέρεις...

Η ζωή μου είσαι εσύ

και για σένα την χαλάω

Για να είμαστε μαζί

την σκανδάλη θα τραβάω

Γιατί σ΄αγαπάω.

 


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


25 Δεκεμβρίου 2007, 22:10
Κάνω μια ευχή


Κάνω μιαν ευχή ξανά να 'ρθεις
Αν μ' αναζητήσεις θα με βρεις
Δίχως να σκεφτείς έλα πάλι κοντά
Στη δικιά μου ζωή στη δικιά μου αγκαλιά που ζητά

’νοιξη ξανά ακόμα τι να θυμηθώ
απ' τον καιρό που οι δυο μαζί
ξεκινούσαμε εμείς
Ραντεβού στη χαρά
ναι ο έρωτας δίνει φτερά

Είμαστε παιδιά κι ήσουν εσύ
μέσα στ' όνειρο φλόγα ζεστή
Τώρα πως μπορείς να 'σαι σ' άλλη αγκαλιά
Πως μπορείς και γελάς
πως μπορείς και ξεχνάς τα παλιά

’νοιξη ξανά αλήθεια τι να θυμηθώ
απ' τον καιρό που οι δυο μαζί
ξεκινούσαμε εμείς
Ραντεβού στη χαρά
ναι ο έρωτας δίνει φτερά

Εξόριστοι


- Στείλε Σχόλιο


17 Δεκεμβρίου 2007, 09:31
All i want for christmas is yououououououuou.....


Χμμμμμ......

Αγαπητέ Αι-Βασίλη,

Φέτος ηταν μια διαφορετική χρονιά....Αλλαξαν πολλά πράγματα και κυρίως εγω..!!!(έστω και τελευταία στιγμή!)...και επειδη αυτη η αλλαγή έγινε φυσικά προς το καλύτερο(xoxoxo) θέλω κι εγώ σαν παιδί μερικά δωράκια!!!:)

θέλω ένα τρενάκι για τον μπαμπά μου!(εναλακτικό δώρο:όλα τα cd που θέλει)

Πολλά βιβλία για την μαμά μου!

’πειρα ρούχα για την αδερφούλα μου!

Γευστικές(!) κρέμες για την άλλη μου αδερφούλα(δεν τρώει τίποτα πια αυτο το μωρό)!

Για την Φωτεινή μου ένα φούξια κόσμο!!!!!!!!

Για την Αθηνά λίγο μυαλό..!

Για την Αγγελική έναν άγγελο!

Για τον Γιώργο την αυθεντική κιθάρα του gallagher!!

Για τον Πάρη...εύχομαι να βρεθεί η προληπτική θεραπεία κατά του καρκίνου των πνευμόνων...

Για όλους τους μαθητές του σχολείου μου να πάρει φωτιά το ριμάδι....

Για μένα.....μια ψυχή που άγγιξε την ψυχή μου...

ΑΛΛΑ αν δυσκολευτείς με αυτά σου έχω μια καλύτερη λύση....Δώσε ευτυχία σε όλουυυς.....Αγάπη....Έρωτα...και όλα τ'άλλα έρχονται....!!!!

(Υ.Γ. αν δεν ανέφερα κάποιον είναι είτε για ευνόητους-δικούς μου-λόγους είτε γιατί κουράστικαν τα χερια μου σ'αυτό το τρισάθλιο πληκτρολόγιο!)

 

                                                                             Με πολύυυυ αγάπη,

                                                                                       Λουίζα....


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


08 Δεκεμβρίου 2007, 22:23
Όταν τα λόγια στερέψουν....


Φτάνει μια αγκαλιά να ζεστάνει την καρδιά μου.....
1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


07 Δεκεμβρίου 2007, 17:28
Απουσιολόγειο


Αν και κατα την άποψη μου δεν θα έπρεπε να περιορίζουν τους μαθητές βάζοντας τους όριο απουσιών(ξέρετε πόση δυστυχία μπορεί να φέρει αυτό το ροζουλιάρικο τετραδιάκι!) τουλάχιστον θα μπορούσαν όταν μας ενημερώνουν(μάλλον μας καταστρέφουν) για τις απουσίες μας να το λένε λίγακι διαφορετικά.....

 

ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΩΝ ΑΠΟΥΣΙΩΝ ΣΑΣ ΕΧΕΙ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΤΑ ΕΠΙΤΡΕΠΤΑ ΟΡΙΑ!ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΑΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΤΕ!ΘΑ ΧΑΡΟΥΜΕ ΝΑ ΣΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΕΠΟΜΕΝΟ ΓΥΡΟ ΚΑΙ ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ!!!

;)


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


01 Δεκεμβρίου 2007, 12:55
Ξύπνα...


Πραγματικά Λουίζα δεν κατάλαβα πότε κατάντησες έτσι.....Εσύ δεν ήσουνα έτσι...Μπορούσες να κρίνεις σωστά τα πράγματα...Τώρα???Τώρα τι έγινε??Γιατί έχεις γίνει έτσι...Μια μάζα που περιφέρεσαι εδώ και εκεί........Σταμάτα να βασίζεσαι στους άλλους.....Στηρίξου στα πόδια σου....Κάνε κάτι για ΣΕΝΑ....Δεν υπάρχεις πια......Δεν βρίσκω την ψυχή σου...Που είναι....?Σταμάτα να αγάπας πια τόσο αυτή τη ζωή και να φοβάσαι...Δεν ζεις τίποτα έτσι.....Έχεις σταματήσει να παλεύεις για την ζωή σου...περιμένεις να περάσει και να την ζήσεις όπως οι άλλοι ορίζουν για σένα....Πάρε αποφάσεις....Για την ζωή σου πρόκειται....Μην την αφήνεις...Γίνε αυθόρμητη...Σκέφτεσαι(όποτε το καταφέρνεις και αυτό πλέον) τόσο πολύ πριν να κάνεις κάτι πια που περνάνε όλες οι στιγμές χωρίς να το καταλάβεις και χωρίς να κάνεις τίποτα στο τέλος.....Γίνε ξανά εσύυυυυ....

Σε λυπάμαι πια....Έχεις αλλάξει........


4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


28 Νοεμβρίου 2007, 13:57
Κρυώνωωωωω....!


μππππρρρρρρρ.....Τέτοιο καιρό δεν τον περίμενα σήμερα αλλά με βοήθησε να καταλάβω πολλά πράγματα αυτή η μελαγχολία του γκρίζου.....

Ο καιρός έκανε αυτό που εγώ τόσες μέρες άδικα προσπαθώ να ξεπεράσω....Για να αρχίσω κάτι καινούργιο....Κάτι δικό μου.........

Καλημέρα :)


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


26 Νοεμβρίου 2007, 21:09
Μοναξιές....


Έλα στον δικό μου τον παλμό
ζήταγα πολύ ν' αγαπηθώ
έδωσα τα πάντα και τα ξαναδίνω
και γι' αυτό μπορώ να σ' αγαπώ

(..........)

Παλιέ μου πόθε στο πέρα δώθε
μη σε χαλάσουν φοβάμαι για σένα πιο πολύ
Όλα τα φτύνω, τα καιω όλα, μπαίνω και βγαίνω
και δένω μαζί σου απ' την αρχή


 

αχ ρε άσιμε.....


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


25 Νοεμβρίου 2007, 09:34
Θέλω....


...Να περάσω στην Καλών Τεχνών!Γίιιιιιιιιινεται?!
2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


20 Νοεμβρίου 2007, 22:20
Γιατί;


Γιατί;γιατί;γιατί;γιατί ενώ είσαι τρισευτυχισμένος και γεμάτος τρυφερά συναισθήματα όλο αυτό που έχεις κατακτήσει με μεγάλο κόπο και πόνο ξαφνικά γκρεμίζεται και μένεις μες τα ερείπια σου.....χαμένος.................
2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


18 Νοεμβρίου 2007, 23:00
Η Έκπτωση



Με κοιτάς, το μέρος μου είν' εδώ
είναι ένας τοίχος σ' ένα δρόμο αδειανό
Και νιώθω τόσο απέραντα φτωχός
στην πιο ωραία αχτίδα του φωτός
Όπως η χλόη βίαια θα κοπεί
έτσι κι εσύ μια μέρα θ' αρνηθείς
Θα καταστρέψεις μια μικρή ζωή
κι αυτό το λάθος μία μέρα θα σε βρει

Όλη η ζωή, οι μέρες που περνάς
τα σύννεφα κοιτάς, κι ο χρόνος φεύγει
Όπως και αυτός που έπεσε στη γη
ήρθε ένα πρωί και έγινε σκόνη

Σ' αγαπώ, το μέρος μου είν' εδώ
με πήρες απ' το χέρι και σ' ευχαριστώ
Ήμουνα σ' ένα δρόμο σκοτεινό
πίστευα πως κανείς δεν πέρναγε από δω
Με κοιτάς, το μέρος μου είν' εδώ
είναι ένας τοίχος σ' ένα δρόμο αδειανό
Και νιώθω τόσο απέραντα φτωχός
στην πιο ωραία αχτίδα του φωτός

Όλη η ζωή, οι μέρες που περνάς
τα σύννεφα κοιτάς, κι ο χρόνος φεύγει
Όπως και αυτός που έπεσε στη γη
ήρθε ένα πρωί και έγινε σκόνη

 

 Κωνσταντίνος Βήτα


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


17 Νοεμβρίου 2007, 23:44
Αν θες να λέγεσαι άνθρωπος


Τάσος Λειβαδίτης Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο. Θα βγεις στους δρόμους , θα φωνάξεις τα χείλη σου θα ματώσουν απ' τις φωνές Το πρόσωπό σου θα ματώσει απ' τις σφαίρες μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω. Κάθε κραυγή σου θα ' ναι μια πετριά στα τζάμια των πολεμοκάπηλων. Κάθε χειρονομία σου θα 'ναι για να γκρεμίζει την αδικία. Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις, ούτε στιγμή να ξεχαστείς. Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε. Μια στιγμή αν ξεχαστείς, αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται στη δίνη του πολέμου, έτσι και σταματήσεις για μια στιγμή να ονειρευτείς εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα θα γίνουν στάχτη απ' τις φωτιές. Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος. Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις για να ζήσουν οι άλλοι. Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι ένα οποιοδήποτε πρωινό. Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι μπρος στα ντουφέκια!
2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


17 Νοεμβρίου 2007, 23:43
Οι ελεύθεροι αλήτες....


Δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να παραλείψω τη σημερινή μέρα και τα γεγονότα που συνέβησαν σαν σήμερα τον Νοέμβρη του '73...

"Νομική. 22 Φεβρουαρίου, πρωί
Η κατάληψη της Νομικής Σχολής από τους φοιτητές του Πανεπιστημίου Αθηνών άρχισε την Τετάρτη 21 Φεβρουαρίου 1973 και έληξε ύστερα από σχεδόν 35 ώρες, την επομένη το βράδυ. Επρόκειτο για μια πράξη ανοιχτής πρόκλησης προς το καθεστώς της δικτατορίας.
Όμως δεν ήταν μια πράξη ξαφνική. Από την αρχή του χρόνου οι φοιτητές βρίσκονταν σε αναβρασμό. Στα μέσα Ιανουαρίου οι φοιτητές της Σχολής Πολιτικών Μηχανικών και λίγο αργότερα οι φοιτητές της Αρχιτεκτονικής και της Σχολής Χημικών Μηχανικών είχαν κηρύξει αποχή.
Στις 5 Φεβρουαρίου οι φοιτητές του Πολυτεχνείου αποφασίζουν γενική αποχή από τα μαθήματα.
Στις 13 Φεβρουαρίου η δικτατορία απαντά με ένα νομοθετικό διάταγμα, βάσει του οποίου θα διακόπτεται η αναβολή στρατεύσεως των φοιτητών που θα κάνουν αποχή κ.λπ
Την ίδια ημέρα και την επομένη γίνεται συγκέντρωση και διαδήλωση μέσα στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Η Αστυνομία παραβιάζει το πανεπιστημιακό άσυλο, εισβάλλει στο Πολυτεχνείο και συλλαμβάνει 11 φοιτητές που τους παραπέμπει σε δίκη. Παράλληλα η δικτατορία προβαίνει σε διακοπή της αναβολής στράτευσης δεκάδων φοιτητών.
Στις 16 Φεβρουαρίου καταλαμβάνεται για λίγο η Νομική Σχολή της Αθήνας, ενώ αρχίζει η δίκη των 11 συλληφθέντων στο Πολυτεχνείο.
Η Σύγκλητος του Ε.Μ. Πολυτεχνείου παραιτείται. Πολιτικοί, πνευματικοί άνθρωποι, ακόμη και στρατηγοί εν αποστρατεία σπεύδουν να υπερασπιστούν τους φοιτητές. Την Τετάρτη 21 Φεβρουαρίου φοιτητές της Νομικής, της Φιλολογίας και της Νομικής καταλαμβάνουν το κτίριο της Νομικής. Στο "ΒΗΜΑ" της 22.2.1973 διαβάζουμε (σελ. 1 και 3):
"Τρεις χιλιάδες φοιτηταί ­ ως μετέδωσε το Ασσοσιέιτεντ Πρες ­ παρέμειναν και πέραν του μεσονυκτίου εντός του κτιρίου του Πανεπιστημίου επί των οδών Σίνα, Σόλωνος και Μασσαλίας, εις εκδήλωσιν διαμαρτυρίας διά την άρσιν των αναστολών κατατάξεως των
συναδέλφων των. Έξω του κτιρίου διενυκτέρευσαν επίσης ισχυραί αστυνομικαί δυνάμεις, αφού προηγουμένως διέλυσαν μικροσυγκεντρώσεις άλλων και αντιφρονούντων φοιτητών εις τας γύρω παρόδους".
Σε άλλο σημείο αναφέρεται:
"Οι φοιτηταί δεν επέτρεπαν την είσοδο στο κτίριο της οδού Σόλωνος παρά μονάχα στους φοιτητάς με την επίδειξη ταυτότητος. Κατά τις 2 το μεσημέρι οι φοιτηταί που ευρίσκοντο στους διαδρόμους του κτιρίου και στην ταράτσα της Νομικής έδωσαν όρκο, ο οποίος επανελήφθη και από τους φοιτητάς που ευρίσκοντο στις σκάλες και στους κάτω ορόφους του κτιρίου.
Στον όρκο αναφέρεται:
"Εμείς οι φοιτηταί των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων ορκιζόμαστε στ' όνομα της ελευθερίας να αγωνισθούμε μέχρι τέλους για την κατοχύρωση: α) των ακαδημαϊκών ελευθεριών, β) του πανεπιστημιακού ασύλου, γ) της ανακλήσεως όλων των καταπιεστικών νόμων και διαταγμάτων"".
Η κατάληψη της Νομικής έληξε την άλλη μέρα το βράδυ, ειρηνικά. Παρ' όλο που η αστυνομική δύναμη εξυλοκόπησε με τη βοήθεια τραμπούκων, όσους έβγαιναν από την κατάληψη. Όμως, ο δρόμος για το Πολυτεχνείο είχε ανοίξει..
Στις 8 Οκτωβρίου ο Σπ. Μαρκεζίνης ορκίζεται πολιτικός με στόχο να κάνει εκλογές και να νομιμοποιήσει το καθεστώς που επέβαλε η χούντα. Ο Α. Παπανδρέου, ο Γ. Μαύρος, ο Π. Κανελλόπουλος, ο Χ. Φλωράκης και άλλοι κάνουν αμέσως δηλώσεις εναντίον αυτής της "μανούβρας" της δικτατορίας. Λίγο αργότερα στο μνημόσυνο του Γεωργίου Παπανδρέου χιλιάδες Αθηναίοι εκδηλώνουν μαχητικά την αντίθεσή τους στο καθεστώς και η Αστυνομία χρησιμοποιώντας όπλα συλλαμβάνει δεκάδες πολίτες, από τους οποίους 17 στέλνει σε δίκη.
Την Τρίτη, 13 Νοεμβρίου φοιτητικές ομάδες καταλαμβάνουν τους χώρους του Πολυτεχνείου, δηλώνοντας ότι κάνουν κατάληψη επ' αόριστον. Εκτός από τις εκδηλώσεις μέσα στο Πολυτεχνείο, οι φοιτητές κατασκευάζουν ραδιοφωνικό πομπό και αρχίζουν να βομβαρδίζουν την Αθήνα με αντιδικτατορικά συνθήματα.
Ο Κώστας Κουρκουμπέτης, φοιτητής το '73, ηλεκτρολόγος στο Πολυτεχνείο και σήμερα καθηγητής Πανεπιστημίου καθώς ξανάβλεπε έπειτα από αρκετά χρόνια σε μία έκθεση στο Πολυτεχνείο τον πομπό αυτό , συγκινημένος θυμήθηκε τις στιγμές εκείνες που μαζί με άλλους πέντε έξι φοιτητές ηλεκτρολόγους τον έφτιαξαν. "Το σήμα δεν ήταν ισχυρό, και κάποιοι "πειρατές" μας έφεραν πομπούς, βάλαμε λάμπες δυνατές και αυξήθηκαν η τάση και η ισχύς, φτιάξαμε και την κεραία. Έχω συγκινηθεί, δεν περίμενα ότι θα δω τον πομπό μετά τόσα χρόνια. ’λλες εποχές...".
Από την επόμενη ημέρα αρχίζουν να συρρέουν φοιτητές και νέοι στο Πολυτεχνείο, ενώ πλήθος λαού καταλαμβάνει τα πεζοδρόμια και σιγά σιγά κλείνει την Πατησίων, τη Στουρνάρη και την Τοσίτσα, ενώ οι αντιδικτατορικές εκδηλώσεις επεκτείνονται και εκτός Πολυτεχνείου.
Την Πέμπτη 15 Νοεμβρίου η περιοχή γύρω από το Πολυτεχνείο αποτελεί ουσιαστικά μια ελεύθερη περιοχή, ενώ η Σύγκλητος του Πολυτεχνείου δηλώνει πως "αποκλείει επέμβασιν των αρχών". Ταυτόχρονα αναγγέλλονται και οι καταλήψεις των Πανεπιστημίων Θεσσαλονίκης και Πατρών, ενώ οι πολιτικοί κάνουν δηλώσεις υπέρ των φοιτητών.
Την Παρασκευή 16 Νοεμβρίου η εξέγερση των φοιτητών τείνει να πάρει παλλαϊκό χαρακτήρα και τότε επεμβαίνουν τα τανκς, τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου 17
Νοεμβρίου.
Λίγο αργότερα το τανκ έριχνε την πύλη του Πολυτεχνείου, συνέθλιβε όσους διαδηλωτές δεν πρόλαβαν να απομακρυνθούν και οι ΛΟΚατζήδες ανελάμβαναν να αδειάσουν το Πολυτεχνείο από τους διαδηλωτές, ενώ οι αστυνομικοί χτυπούσαν αλύπητα και συνελάμβαναν όποιον έβρισκαν μπροστά τους.
Το πραξικόπημα Ιωαννίδη είχε ήδη ξεκινήσει, καθώς και η πτώση της δικτατορίας με τίμημα την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο και τη διχοτόμηση του νησιού.
Το Πολυτεχνείο συμβολίζει , όχι μόνο τον ηρωϊκό αγώνα αλλά και την ενότητα όλων των δημοκρατών . Οι αγώνες του Νοέμβρη αποτελούν την κορυφαία εκδήλωση της εφτάχρονης αντιδικτατορικής πάλης και μια από τις πιο σπουδαίες στιγμές των αγώνων του λαού μας και της νεολαίας ειδικότερα για την ελευθερία .
Το Πολυτεχνείο ήταν και θα είναι πάντα ένα ζωντανό κάλεσμα για την δημοκρατία και την ελευθερία .
Το Πολυτεχνείο ζει . Ίσως όχι εκεί όπου μία χούφτα "γνωστών αγνώστων" τείνει να το μετατρέψει σε μία γιορτή αδιέξοδη , σε μία γιορτή καρικατούρα .
Ζει όμως σιωπηλά μέσα στις καρδιές όλων εκείνων που αντιλαμβάνονται ότι η ελευθερία είναι ένα αγαθό για το οποίο αξίζει να αγωνίζεται κανείς , ότι είναι προτιμότερο να ζει κανείς ελεύθερος, παρά μέσα σε ένα κλουβί , ακόμα και αν αυτό είναι χρυσό ."

(Πηγη:Pathfinder.gr)

Μόνο η αίσθηση του ότι βρίσκεσαι στον χώρο που πριν απο 34 χρόνια έγινε αυτή η ανυπέρβλητη πράξη απο πλευράς των φοιτητών αλλά και αποτρόπαιη απο πλευράς της χούντας είναι αρκετή για να με γεμίσει δέος προς τους Αγωνιστές και τον ηρωικό τους αγώνα.

θα σας έδινα κάποια λινκς αλλά αποφάσισα να στείλω μόνο ένα, με κάποια λόγια του λαζόπουλου τα οποία κατα την άποψη μου είναι απλώς υπέροχα και θα θελα αν γίνεται να δώσετε μεγάλη σημασία σ'αυτα που λέει.

http://www.youtube.com/watch?v=-GG1_8PJDoU

Γιατί οι "αλήτες" και τα "κωλόπαιδα" είναι αυτοί που μας κρατάνε "ζωντανούς"..........

 

 


- Στείλε Σχόλιο


28 Οκτωβρίου 2007, 01:26
Η γνώση φέρνει ευτυχία ή είναι καλύτερα να ζούμε μέσα στα ψέματα?


Πολλές φορές προσπαθούμε απεγνωσμένα να κατακτήσουμε την αλήθεια...Και τελικά τις περισσότερες φορές πληγωνόμαστε...

Γιατι λοιπόν, εφόσον εκ των προτέρων γνωρίζουμε -άσχετα αν δεν θέλουμε να το πιστέψουμε- ότι η αλήθεια πονάει, επιλέγουμε αυτόν τον δρόμο.....Και το ψέμα πονάει και η αλήθεια πονάει....Η αλήθεια δίνει την δυνατότητα της επιλογής αλλά το ψέμα δίνει χαρά....

Το να ζείς διαρκώς σε ένα ψέμα,χωρίς να μάθεις ποτέ την αλήθεια,δεν θα είναι το ίδιο με το να ζούσες στην αλήθεια...;

Εγω χρειάζομαι τα ψέματα γιατι θέλω να ζω αυτές τις στιγμές ευτυχίας που μου προσφέρουν ζώντας την δική μου αλήθεια....Εσείς??


4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
 

Συγγραφέας
lovehim
Λουίζα
Μαθήτρια
17 ετών



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/lovehim








Tags

Γίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Photo courtesy of Sotiris Kouvopoulos - www.cadu.gr
Template design by Jorge

Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης