αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Bloq δίχως τίτλο
Διότι όλα τα ωραία αλλάζουνε όνομα και μορφή.

28 Ιανουαρίου 2010, 07:03
Που καρκιάς
ιδεογραφικά  

Δευτέρα νύχτα μετά από μια πολύ  μεγάλη και κουραστική αρχή της εβδομάδας και με το μυαλό κολλημένο στο σπίτι μου σπιτάκι μου από τις 6 το απόγευμα, είπαν τα παιδιά για το μίνι κονσέρτο τους. Κλασσική μουσική - ρομαντική και σύγχρονη, για την ακριβεία- ...πάει καιρός πολύς από την τελευταία φορά...Ένας διπλός εσπρέσσο και κρύο νερό στο πρόσωπο θαυματουργά τονωτικά. 

Τόσο καιρό που είχαν μουδιάσει οι αισθήσεις και οι συναισθήσεις. Παράπονο μεγάλο. Στην "σκηνή" υπήρχε αμηχανία στην αρχή, και άγχος. Μετά, ελευθερία, κίνηση. Το έβλεπες στα δάκτυλα του πιανίστα που με κάθε μέτρο, ενωνότανε  περισσότερο με την ψυχή του συνθέτη. Ερωτισμός στο κατόπιν. Και άγχος για την επόμενη μέρα, το μέλλον. Όταν γνωρίζεις τους (ερασιτέχνες μεν) μουσικούς, αφουγκράζεσαι στο παίξιμο τους καμπύλες των φόβων και των ομορφιών τους. Όταν τελείωσε ο Α με το κομμάτι του, έβαλα τα κλάματα. Δικοί μου λόγοι, δεν θέλω να τους πω. 

’μεσος ύπνος με όνειρα πολύχρωμα.

Ελευθερώθηκα. Επιτέλους.

Την βραδιά που ακολούθησε με φαγητό και κρασιά, θα είναι μια από τις καλύτερες αναμνήσεις από αυτήν εδώ την παγόχωρα. Έξω χιόνι. Στην κουζίνα ζέστη. Φαγητό, πίτα, κρασί, φέτα και μουσική. Μπουζούκι και κιθάρα. Ένα, δύο, δέκα τραγούδια.

- Θέλω να πω κάτι κυπριακό.

Με κοίταξαν όλοι με δυσπιστία και έκπληξη. Έχουν περάσει χρόνια από την τελευταία φορά που τραγούδησα ελεύθερα με άτομα που γνωρίζω. Τα παιδιά με γνώρισαν ...ως ακροάτιδα. Δεν βγήκα να παίξω ποτέ μαζί τους- ούτε πρόκειται- ούτε γνωρίζουν πόσα χρόνια της εφηβείας και λίγο αργότερα πέρασα σε θεατρικές σκηνές, απλά γιατί έτσι επειδή.  Στο σχολείο τραγουδούσα πάντα σόλο αλλά Δεν είμαι γεννημένη τραγουδίστρια, ούτε έχω τον απαραίτητο εξοπλισμό χορδών. Όσα τραγούδια νιώθω, τα φέρνω στα μέτρα της φωνής μου. Χωρίς κόλλημα, χωρίς ντροπή.Κι αυτό χάρη στην κλασσική μουσική παιδεία που μου δώρισαν - με πολλή καβγά όμως- οι γονείς μου αλλά και στην μαλακτήν την καρκιά που έβαλε στο σώμα μου η Φύση.Δώρα γεννήματα και δώρα μεγαλώματος, που αποκτάμε όλοι μας.Διαφορετικά δώρα βέβαια για τον καθένα όμως είναι το πιο τίμιο ταχυδρομείο έβερ. Φύση και Φαμίλια.

Τέσπα...

Κυπριακά τραγούδια αγαπημένα.  Δεν έχει σημασία ποιά. Τόσα υπάρχουν. Όλα σχεδόν αγάπες.

Γυμνή, επιτέλους. 

Φορώντας μόνο τις ρίζες μου.

Τιμώντας τες με την αγάπη.

Με ευγνωμοσύνη προς τα παιδιά, που αγαπάνε τόσο την μουσική, για να την έχουν μαζί τους πάντα. 

...

Κι ας ήταν σήμερα  η μέρα ζαλισμένη, δεν πειράζει. Κοιμήθηκα στις 10μιση τη νύχτα για να ξυπνήσω νωρίς νωρίς για δουλειά.

 

 Εδώ η Τυλληρκώτισσα-οι στίχοι της οποίας είναι σε "μυστική" γλώσσα,σαν τα κορακίσια που μιλούσαμε για παιχνίδι, πιο μικροί. Για επιβίωση της ελληνικής μυστικά από τους Οθωμανούς. Η ερμηνεία ενός από τους πιο γνήσιους Κύπριους Μουσικούς, του Μιχάλη Τερλικκά. 

video 

Κι ένα από τα λιγότερα γνωστά μα μεγάααααααααααλη αγάπη. Μεσαιωνικής καταγωγής, μεσαιωνικής πραγματικότητας, πειραγμένο για χάρη της λαϊκής μουσικής παράδοσης.

Η Ροδαφνούσα ...

video 

 

 


8 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


20 Ιανουαρίου 2010, 15:28
Γυμνό
Σφηνάκια  

Από παιδί περπατάει στο σπίτι με τις πατούσες γυμνές. Στο χωριό τα καλοκαίρια, πολλές φορές γέμισαν μ΄αγκάθια  τα πόδια. Αφού δεν πονούσε ο αγαπημένος ξάδερφος, δεν πονούσε ούτε κι αυτή.


Χειμώνας βαρύς.Χιόνια.Το διαμέρισμα είναι παγωμένο. Ακόμα κι όταν κάνεις έρωτα, αναγκαστικά φοράς μάλλινες κάλτσες. Μακριές, μέχρι το γόνατο. Μαλακές, αγκαλιάζουν τα πόδια σαν λούτρινες αγάπες μωβ. Έχουνε και μεταξένιο φιογκάκι.
Όλο τον υπόλοιπο χρόνο, στο σπίτι αιωνίως ελάχιστα ρούχα. Λατρεύει να είναι γυμνή. Στο σπίτι μονάχα. Έξω, φοβάται την γύμνια της. Θαυμάζει την γύμνια άλλων. Ποθάει την ελευθερία τους.


Δεν υπάρχει πιο γνήσιο ρούχο για την ψυχή του μέσου άνθρωπου από το σώμα του. Κι όμως, ποιός τολμάει να περπατήσει στο δρόμο του, γυμνός;  Πόσα λεπτά θα περάσουν πριν καταλήξει στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα για προσβολή της δημόσιας αιδούς;
Γυμνό=Σεξ
Σεξ=Πονηρές Σκέψεις
Πονηρές Σκέψεις που γίνονται συνήθως από άνθρωπους ντυμένους.

Αλήθεια εαυτέ μου,

Πόσες φορές έκανες σεξ, φορώντας ρούχα;
Πόσες φορές δεν έκανες σεξ- ούτε καν το σκεφτόσουνα- ενώ ήσουν ολόγυμνος;


Τις τελευταίες φορές που έβαψε τους  τοίχους της, το έκανε νύχτα. Χωρίς ρούχα. Έκανε αφόρητη ζέστη. Το βάψιμο λυτρώνει τις σκέψεις. Πόσο μάλλον όταν δεν σκέφτεσαι πώς θα λερώσεις και την φόρμα σου. Το δέρμα θα τριβεί με σαπούνι και σφουγγάρι, θα λουστεί σε ζεστό νερό. Θα λάμψει με την απολέπιση. Ταξίδια σε μουσικές, μπογιά και θαλασσογραφία του μυαλού. Μακριά.


Απελπισμένος είχε πέσει στο πάτωμα και ο .... Δεν άκουγε κανένας την μοναξιά του. Μα δεν ήθελε να μιλήσει για την αλήθεια του. Τόσες φορές τον ρώτησε. Κιχ και χαμόγελο. Αυτοάμυνα.  Η ανδρική αξιοπρέπεια μεγάλη ασπίδα αλλά διάφανη. Φαίνονταν οι πληγές του. Γυμνός στο πάτωμα σε στάση μουσουλμάνικης προσευχής. ’ηχος, λουσμένο το κορμί σε δάκρυα που τόσο καιρό έπνιγαν την ψυχή του. Ξεχείλισαν. Δεν τον σκέπασε με κάποιο ρούχο.Μονάχα τον αγκάλιασε. Για τις επόμενες 3 μέρες ήταν ο άνδρας μωρό παιδί και το κορίτσι, μάνα. Στην βδομάδα, φορούσε ξανά το σαρκαστικό του χαμόγελο και το δερμάτινο σακκάκι. Η προσευχή του είχε ντυθεί  σαν καινούρια απόχρωση στο βλέμμα του. «Θα σ΄αγαπώ πάντα γιατί είδες ποιός είμαι. Για τον ίδιο λόγο, πάντα θα σε μισώ.»  

 

Κι αυτή, που αν βγει γυμνή στην παραλία, θα είναι μονάχα κάτω από βάρκα σαν την Ζουμπουλία (σόρρυ αλλά ήταν τέλεια φάση!)  δέκτηκε να εμπιστευτεί την αλήθεια της σ'έναν φίλο  ζωγράφο. Καιρό τώρα θέλει να κάνει σκίτσα κοριτσιών χωρίς σκιές.

-          Εγώ είμαι κορίτσι χωρίς σκιές;
-          Γλυκό χαμόγελο, αθώα μάτια. Τί σκιές να κρύβεις εσύ;

-          Σκέψου ότι μπορεί να κρύβονται κάτω από τζινς και μπλούζες.
-          Εμπιστέψου τα μάτια ενός Δημιουργού, σε παρακαλώ.


Θ΄αφεθεί στην ψυχή του. Κι ας φοβάται  πως θα διαβάσει  τις σκιές στο δέρμα της.Δεκάδες σκιές  περασμένων στιγμών χαράς και θλίψης. Έκστασης και Πόνου. Τραγουδιών και Θρήνων. Ελπίζει να μην τις φοβηθεί αν τις αναγνωρίσει. Παρηγοριέται με μια χαζή σκέψη:

Αν ήταν άγραφο το σώμα μου, πόσο άδεια θα είχε υπήρξε η ζωή μου;

 

 

video 


8 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


15 Ιανουαρίου 2010, 05:22
σικ-οσες σκέψεις :Ρ
ημερολογιακά  

Μετά από 3 1/2 μέρες αποκλεισμό από τα εγκόσμια,

ετοιμάζομαι για το τελευταίο 3μερο του σεμιναρίου. Αυτή τη φορά: Παρίσι. 3 και κάτι ώρες δρόμος με το τρένο, υπέροχα. Ετοιμάζομαι να φάω χιονόμπαλες από τον πελλοαέρα της τγε σικ πόλης (ντα ΝΑΙ!!!). Εννοείται ότι δεν πρόκειται να κοιμηθώ. Έχω αγχωθεί για την ποιότητα του χόστελ- διότι τα 3 αστέρια που δίνουν στα ξενοδοχεία της πόλης δεν θα τα έδιναν ούτε με βόμβες στο κάμπιγκ της Πόλης Χρυσοχούς εν Κύπρο αλλά τέσπα. Όταν τα ξενοδοχεία εκεί είναι τόσο χάλια, πόσο χαμένα στην άβυσσο της ξενοδοχειακής καθαριότητας θα είναι τα χόστελς;

Το δωμάτιο έγινε Χάβρα των Ιουδαίων στην προσπάθεια μου να βρω το αγαπημένο μου τσιμπιδάκι. Χάθηκε για πάντα μάλλον.Το όχι και τόσο αγαπημένο ξεχάστηκε στην Κύπρο. Εκεί που ξέχασα και την κάρτα τρένου της περιοχής. 

Το απόγευμα, κατεβαίνοντας στην πόλη για ν΄αγοράσω τσιμπιδάκι (Στο κατάστημα όμως τηλεφώνησε ένας φίλος αγάπης που είχαμε να τα πούμε από τον καιρό του 2009 και αντί για τσιμπιδάκι αγόρασα μέλι και χαρτομάντηλα. Λόγω κρυολογήματος βεβαίως βεβαίως).Πάει η πρόταση, χάθηκε στην παρένθεση. Τέσπα!

Είχα φορτωθεί και μια τσάντα με γυάλινα μπουκάλια για ανακύκλωση. Δεν προλάβαινα ν΄αγοράσω εισιτήριο. Το τραμ όμως είχε έρθει. Κάνω νόημα στον οδηγό να μην περιμένει. Μου κάνει νόημα "Μπες!"

- ΔΕΝ έχω εισιτήριο.

- Πού πάτε;

- Κέντρο.

- 4 στάσεις. Κάτσε εδώ δίπλα μου και δεν έχεις να φοβηθείς κανένα. Για την ακρίβεια τα δημόσια μέσα μεταφοράς ΔΕΝ έπρεπε να στοιχίζουν τίποτα. Τόσους φόρους τους πληρώνουμε τους άχρηστους. 

- Πέστε το ψέμα! - είπε το πλάσμα με τον μισθό που χρήζει φοροαπαλλαγής.

Χάρηκα. Φυσικά το κέρασμα της διαδρομής δεν ήταν για τις καστανές μου μπούκλες μέσακάτω από το μωβροζ σκουφί . Μάλλον ο χαμογελαστός οδηγός τάιζε το σοσιαλιστικό του ήθος. Όπως και να΄χει, το χάρηκα! :))))))))))))))) Στη Γερμανία ακόμα και το Καλημέρα στο χρεώνουν. Έτσι το βιώνω μέρες μέρες. Ειδικά όσες μου λείπει η Μεσόγειος!

...

Στις βιτρίνες ήταν μπερδεμένα τα καρναβαλέ κουστούμια με τις μάσκες και τις καρδούλες. Μαζί θα πέφτουνε, ε; Νομίζω ο ’γιος Βαλεντίνος φέτος θα πέσει με τις Σήκωσες. Πολύ ωραία! 

Θα ντυθώ για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια: ΑΓΑΠΗ! Και θα μοιράζω στον κόσμο καρδούλες.  Όποιος μου κλέψει την ιδέα, κερδίζει μια μεγάαααααααααααλη σοκολατένια καρδιά με γέμιση της επιλογής του! :)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

 

ΥΓ: Τη 1/2 μέρα που θα έχουμε ελεύθερη θα την ξοδέψω στα μαγαζιά. Παρίσι σε καιρό ξεπουλημάτων-που συνήθως φτάνουνε μέχρι και 90%- δεν ξαναπέτυχα. Κι ας με πάρουν οι υπόλοιποι με τα ...όστρακα!

 

 ΥΓ: Φιλάκια σας πολλά πολλά του αέρα όμως για να μην κολλήσετε!!!

:))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

 

olala 

 


7 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


13 Ιανουαρίου 2010, 03:59
Μέρες στο μπλέντερ
ημερολογιακά  

Το σημείο Τζι, λένε οι τελευταίες έρευνες,είναι σαν τον πρίγκηπα στο λευκό άλογο: υπάρχει μόνο στην φαντασία των γυναικών. Η τεμπελιά των ανδρών, δεν παίρνει ευθύνη για καμιά από τις δύο "οπτασίες"; Και σε αυτό άνευ ευθυνών; Μα πόσα σας χαρίζουμε πλέον οεο; :Ρ

Αυτή ήτανε η πρώτη ερώτηση του μπλογκ για το 2010. Οι υπόλοιπες ερωτήσεις και σκέψεις έχουνε να κάνουνε κυρίως με τη Νήσο. Αλλά δεν γράφονται. Βάζουμε τον σταυρό μας και ρωτάμε "Πού στο καλό πάει η ανθρωπιά!"

Μόλις παράκουσα τον γιατρό και με την καρδιά στην παράδοση, συνόδεψα το φάρμακο για την πνευμονία με ένα καλό σφηνάκι ζιβανίας. ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑχ, επιτέλους! Μια καθαρή εισπνοή χωρίς κούχουκούχουκούχου....χου χου χου!

Στην Ευρώπη γίνεται της λευκής νεράιδας όμως την πνευμονία την άρπαξα στην Κύπρο του ήλιου και των 20 βαθμών Κελσίου. Τριγυρνούσα με φανελάκια. Ακόμα και τις νύχτες. :)

Η λευκή νεράιδα που λέτε, μας σταμάτησε στο τρένο για ένα 5ωρο. Κλειστοφοβική δεν είμαι όμως ένα προβληματάκι με την έλλειψη καθαρού αέρα το έχουμε. Ευτυχώς για το 2010 αποφάσισα να ξεπεράσω κάποιες φοβιούλες. Τα φίδια, τα δωμάτια με έλλειψη φρέσκου αέρα και το περπάτημα σε γυάλινο πάτωμα.

Η τελευταία φοβία μας άφησε χρόνους σε ένα μουσείο, όπου μέρος του ισογείου αποτελείται από γυάλινο πάτωμα. Στα πόδια σου όλος ο κάτω όροφος. Δεν το είχα πάρει είδηση μέχρι που έκανα το δεύτερο βήμα. Πήδηξα αμέσως πίσω στο μπετονένιο πάτωμα, ιδρωμένη. Ο φύλακας νόμισε ότι θα λιποθυμούσα. Του χαμογέλασα και περπάτησα βιαστικά πάνω στο γυαλί πιέζοντάς με να βλέπω χαμηλά στον κάτω όροφο. Μετά πίσω στο ίδιο μοτίβο. Ξανά. Και ξανά. Οι φύλακες πίσω από τις κάμερες θα πέθαναν στα γέλια. Δεν με ενδιαφέρει. Τώρα μπορώ να ξαπλώσω και στον γυάλινο τοίχο του Πύργου της Τηλεόρασης. Δεν φοβάμαι! :))))))))))))))))))))))))))

Φίδι μούμια ξανάδατε; Θα φροντίσω να ανεβάσω μερικές φωτογραφίες σύντομα. Έβγαλα φωτογραφία κι από αρχαίο εμφιαλωμένο φίδι,το οποίο διατηρείται τέλεια - σα να ήταν μόλις χτες που το έκαναν γλυκό του κουταλιού!- για να το βλέπω συχνά και να ξεπεράσω κι αυτή τη φοβία. Τα μάτια τους πάντως έχουν αυτό το κάτι...τέσπα! Αλλαγή σκηνικού- κλαπ κλαπ!

:)))))))))))))

video 

Στο ίδιο Μουσείο, ερωτεύτηκα για ακόμα μια φορά Πίνακες του Munch. Για πρώτη φορά, βούτηξα στα σκίτσα του Rops και δεν ήθελα να βγω. Το μικρό μέγεθος της συλλογής Κλιμτ ούτε που με ένοιαζε πλέον. Τα έργα του Schiele, με έκαναν να προτιμήσω τον μαθητή και να ξεπεράσω τον μέντορά του για τα καλά. Τέσπα... Χρειαζότανε πραγματικά ο σκοτεινός συμβολισμός για να βρούμε κάποια παλιά κομμάτια αισθημάτων;Έτσι φαίνεται...για να πλησιάσουμε την πραγματικότητα της παιδικής ηλικίας του παππού και του παπά, έπρεπε να παίξουμε με παιχνίδια, φτιαγμένα με απλά υλικά από παιδιά της Αφρικής. 

 paixnidia

Μοντέρνα Τέχνη με ταξίδια στο Μεξικό και στα θραύσματα της Γιουγκοσλαβίας. Ένας περίπατος στην σεξουαλική ταυτότητα της Γυναίκας και στην ευαισθησία του ’νδρα (μεταξύ άλλων). Παραφράσεις γνωστών έργων παλαιότερων Εποχών. Σκληραίνει η Κοινωνία, σκληραίνει και η ψυχή. Πολύ απλό. Τόσο διάχυτα φανερό στα σύγχρονα έργα. 

Στο βίντεο που ακολουθεί, η παράφραση μου άρεσε ιδιαίτερα. Ήταν φτιαγμένη σχεδόν με τα ίδια  γλυκά υλικά του γνωστού έργου.;)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

video 

 

 

 

 

 

 

 


7 σχόλια - Στείλε Σχόλιο



Συγγραφέας
movflower
Χάρις
πολύχρωμη



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/movflower

Μπλοκάκι με σημειώσεις. Λίγο από όλα. Μπλαμπλαμπλά, μουρμουρμούρ, τραλαλά. Όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά. Ok,το παραδέχομαι. Ενίοτε και γκρινγκριν. Ανθρώπινη είναι και μερική γκρίνια.





glitter-graphics.com







Tags

αρτικ grow-ups as in push-ups Απορίες Απορίες εκτός τόπου και χρόνου αρτίκ επέτειος ημερολογιακά ημερολογιακα ιδεογραφικά Κύπρου εικόνες Κύπρου είκονες μεταφράσεις της Μωβ μορφές Μορφές Παράφωνοι διάλογοι Σκέψεις σΤίχΟι συνείδηση συνταγές Σφηνάκια σφηνάκια Σφηνάκια! τραγούδια για καλημέρα τραγούδια για καληνύχτα τσάγια Τσάγια! τσάγια! Τσάγια Χαμόγελα




Επίσημοι αναγνώστες (29)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links









Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης