αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
Αφήστε με να ζήσω όπως θέλω
 
15 Δεκεμβρίου 2008, 17:08
Μοναξιά.....


 

    Φίλοι πολλοί...αριστερά μου, δεξιά μου, μπροστά μου...μου μιλάνε, δεν αφήνουν το σώμα μου μόνο του...τους ευχαριστώ...Όμως το μυαλό μου ταξιδεύει, δεν ξέρω που, δε ξέρω γιατί, δε ξέρω καν τι ψάχνει, απλά ταξιδεύει...συνέχεια ταξιδεύει.Η ψυχή μου αρνείται να το ακολουθήσει (όπως πάντα δηλαδή)...Νιώθω τόσο μόνος, μέσα μου κι έξω μου...Μόνος...Είχα καιρό να νιώσω ένα...δε ξέρω που θα καταλήξω....Εξάλλου πάντα μου άρεσε η μοναξιά....σε ποιον δεν αρέσει άλλωστε...Αρκεί να τη διαλέγεις εσύ και όχι αυτή....γιατί τώρα με διάλεξε αυτή...ελπίζω να έχει σκοπό να με αφήσει νωρίς....


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


04 Μαΐου 2008, 06:52
"Μάνα πονάω"


"Μάνα πονάω

φίλα με, κοίτα με πεθαίνω αργά

Αγκαλιασέ με και δως μου πνοή

Την έχω χάσει σ' αυτή τη βουή"

 

Αυτοί οι στίχοι πόσο τους έχω νιώσει.Πόσο θέλω να το φωνάξω!!!Αχ μάνα "να αγαπας μου πες όσο μπορείς κι ας με γελούν οι άλλοι"...Δε μπορώ Μάνα, δε μπορώ άλλο.Με βλέπεις κι εσύ.Δεν είναι δε θέλω, είναι δε μπορώ..Είμαι τόσο αδύναμος ,τόσο μικρός.....ΔΕ ΜΠΟΡΩ....ΤΕΛΟΣ

 

 

Υ.Γ./ τους στίχους τους δανείστηκα απ' το "Μάνα πονάω" που πήρε μέρος στο διαγωνισμό του ΜΗ.


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


04 Μαΐου 2008, 06:33
No comments, please!!!


 

Αχ, πως σε βόλεψε πάλι το μυαλό και νομίζεις ότι είσαι ικανοποιημένος.....Τίποτα δεν άλλαξε, είναι όλα ίδια.Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ είναι η λέξη που σε αντιπροσωπεύει, δεν αλλάζει αυτό, είναι η γυναίκα σου, είναι το παιδί σου...Ξεχάσου για λίγο δε πειράζει αλλά Ξημέρωσε πια....εσύ πότε θα ξημερώσεις;


- Στείλε Σχόλιο


18 Απριλίου 2008, 22:01
Μια σκέψη


Αν πέθαινα, θα ήθελα να δωρίσουν όλα μου τα όργανα.

Όλα, εκτός από την καρδιά μου.

Με πονάει πολύ...Είναι κρίμα να πονέσει κι άλλος...


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


29 Μαρτίου 2008, 04:03
Για σένα....


Ξέρεις, έχει όμορφο φεγγάρι απόψε

Είναι τόσο όμορφα

Τόσο ήρεμα...

Θέλω να φωνάξω

πόσο σάγαπάω

μήπως μ'ακούσεις...

Θα μ'ακούσεις?

Κι αν μ'ακούσεις;

έχει νόημα?

Θα νιώσω καλύτερα!

Θα νιώσω?

Σ Α Γ Α Π Ω

κι αυτο δεν αλλάζει

Αυτές οι σκέψεις

αν φεύγανε...

Σκέψεις σε μορφή λέξεων

ταράζουν το μυαλό μου

Τη καρδιά μου?

Την έχεις ταράξει εσύ...

Τα χρυσά σου μαλλιά....

Το βαθύ σου βλέμμα....

Τα καυτά σου χείλη....

πώς να σε ξεχάσω???

Γιατί να σε ξεχάσω;

Αχ, και να σουν εδώ

να μου χτυπήσεις τη πόρτα

και να... όνειρα, όνειρα

Αφήστε με

Πρέπει να ηρεμήσω...

Πόσο να πιω ακόμα?


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


10 Ιανουαρίου 2008, 16:38
Στους φίλους μου....


Αυτή τη νύχτα τα φιλαράκια είναι μαζί

Καθόμαστε, σκεφτόμαστε τι είναι η ζωή

Μας αρκεί μονάχα ότι θα είμαστε μαζί

Γι’ αυτό η καρδιά μου θέλει να σου πει

 

Απόψε που είσαι δίπλα μου και μ’ αγκαλιάζεις

Στα όνειρα που κάνουμε και αναστενάζεις

Γυρνάς το βλέμμα σου στα μάτια με κοιτάζεις

Κι αμέσως πράγματα αρχίζεις να μου τάζεις

Γελάω περίεργα κι απ’ τα μαλλιά με πιάνεις

Μ’ ένα χαμόγελο χαρούμενο με κάνεις

Μου λες με τίποτα δε θέλεις να με χάσεις

Πως σ’ αγαπώ πολύ δε θέλω να ξεχάσεις

 

Είναι όπως πάντα η ίδια η στιγμή

Συζητήσεις σχόλια ‘‘πως πάει η ζωή’’

Όμως δε βαριόμαστε να είμαστε μαζί

Γιατί περνάμε μια χαρά εγώ κι εσύ

 

Υ.Γ./Αφιερωμένο σε μια ψυχή για την οποία το έγραψα....

- Στείλε Σχόλιο


07 Ιανουαρίου 2008, 01:03
Μια ευχή...


Το όνειρο που έζησα μαζί σου

θέλω πάλι να το ξαναδώ,

Αν και έφυγες, ποτέ η θυμησή σου

δε σταμάτησε να υπάρχει στο μυαλό,

Να γυρίσω θέλω πάλι στη ζωή σου

αφού δεν έπαψα ποτέ να σ'αγαπώ

ν'αγκαλιάσω το ζεστό κορμί σου

κι απ'την αρχή ξανά ν' ονειρευτώ...


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


29 Νοεμβρίου 2007, 04:43
"Όσο ζω, θα σε γλεντώ"


Είναι μαγικό το πως μπορεί μια βραδιά να είναι τόσο σημαντική για τον εαυτό σου...Κι όμως απόψε έμαθα τόσα πολλά...Έμαθα για την ιστορία του τόπου μου...Ναι, έμαθα...Όχι από βιβλία, αλλά από λόγια ανθρώπου που έχει ζήσει...Ναι, κι όχι υπερβολές γιατί τα έλεγε με το λαούτο του...Και όλοι ξέρουμε ότι όταν παίζουμε το όργανο που αγαπάμε μιλάμε ειλικρινά...Ντρέπομαι να τον κοιτάζω...κι όμως φαίνεται σαν τον παππού μου με το μπαστουνάκι...Αλλά είναι αληθινός...Τα λόγια του είναι αληθινά...Φαίνονται...Τον ζηλεύω!!!Αχ, να 'χα γεννηθεί 100 χρόνια πριν...οι ανθρώποι ένιωθαν ακόμα...’ραγε υπάρχουν ακόμα τέτοιοι....Είναι 95 χρονών κι όμως μπορεί..."...΄όσο ζω θα σε γλεντώ...", κρίμα που δεν ζει αυτή για να τη γλεντεί ακόμα...Ήπια πολύ ρακί απόψε, αλλά ήταν τόσο πολύ ωραία η μουσική, τόσο γνήσια, τόσο ωραία τα λόγια, τόσο ψεύτικα για σήμερα και τόσο αληθινά για τότε....Μήπως ανήκω στο τότε?...Όπως λέει ένας "φίλος" στο blog του "Δύσκολοι καιροί για πρίγκηπες"...
5 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
 

Συγγραφέας
nikosfoibos
Nikos
Φοιτητής (αιώνιος), Στιχουργός
από ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/nikosfoibos








Tags

Γίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Photo courtesy of Sotiris Kouvopoulos - www.cadu.gr
Template design by Jorge

Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης