αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
ΠΟΛΥΧΡΩΜΟ ΨΗΦΙΔΩΤΟ
11 Απριλίου 2009, 23:17
Μουσικό Αφιέρωμα Στις Γιορτές Εξόδου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου



Το μουσικό Blog “Τα αγαπημένα μου τραγούδια - My favorite songs”
κάνει αφιέρωμα στις Γιορτές Εξόδου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου.


Το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι κλικ στην παρακάτω διεύθυνση:

http://taagapimenamoutragoudia.blogspot.com/2009/04/blog-post_11.html

 



 


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


25 Νοεμβρίου 2008, 17:52
Φύλλα φθινοπωρινά - Φίλιππος Νικολάου




 

video 


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


16 Νοεμβρίου 2008, 00:09
ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΜΟΝΑΞΙΑ - το βίντεο



video 

1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


28 Οκτωβρίου 2008, 19:01
Μουσικό αφιέρωμα στο έπος του 1940


Παιδιά της Ελλάδος παιδιά

video 

Κορόιδο Μουσολίνι

video 


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


16 Οκτωβρίου 2008, 16:48
Η ΠΟΛΗ ΜΟΥ



video 

4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


03 Ιουνίου 2008, 23:54
Ένα Blog Για Τον Παλιό Καλό Ελληνικό Κινηματογράφο


Αν θέλετε ένα blog για παλιό καλό Ελληνικό κινηματογράφο επισκεφτείτε το ιστολογία
Σαν Παλιό Σινεμά στην διεύθυνση: http://nekgreekcinema.blogspot.com/

 Περισσότερα στο βίντεο που ακολουθεί:

video 

3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


10 Απριλίου 2008, 18:38
Η ζωγραφική μου
Ζωγραφική  

Στο βίντεο που ακολουθεί δείτε μερικά ζωγραφικά μου
δημιουργήματα που ζωγράφισα στο κομπιούτερ βλέποντας
τα από φωτογραφίες.


video 


6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


25 Μαρτίου 2008, 17:11
Ο Θούριος του Ρήγα Φερραίου
Ποίηση  

 Ο Θούριος του Ρήγα Φερραίου

Ως πότε παλικάρια, θα ζούμε στα στενά,
μονάχοι σα λιοντάρια, στες ράχες στα βουνά;
Κάλλιο είναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνους, σκλαβιά και φυλακή.

Σπηλιές να κατοικούμε, να βλέπουμε κλαδιά,
να φεύγωμ' απ' τον κόσμο, για την πικρή σκλαβιά;
Κάλλιο είναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνους, σκλαβιά και φυλακή.

Να χάνωμεν αδέλφια, πατρίδα και γονείς,
τους φίλους, τα παιδιά μας, κι όλους τους συγγενείς;
Κάλλιο είναι μιας ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνους, σκλαβιά και φυλακή.

Τι σ' ωφελεί αν ζήσεις, και είσαι στη σκλαβιά;
στοχάσου πως σε ψένουν, καθ' ώραν στην φωτιά.
Βεζύρης, δραγουμάνος, αφέντης κι αν σταθείς
ο τύραννος αδίκως σε κάμνει να χαθείς.

Δουλεύεις όλη ημέρα, σε ό,τι κι αν σε πει,
κι' αυτός πασχίζει πάλιν, το αίμα σου να πιει.
Ο Σούτζος, κι ο Μουρούζης, Πετράκης, Σκαναβής
Γκίκας και Μαυρογένης, καθρέπτης, είν' να ιδείς.

Ανδρείοι καπετάνοι, παπάδες, λαϊκοί,
σκοτώθηκαν κι αγάδες, με άδικον σπαθί.
Κι αμέτρητοι άλλοι τόσοι, και Τούρκοι και Ρωμιοί,
ζωήν και πλούτον χάνουν, χωρίς καμιά αφορμή.

Ελάτε με έναν ζήλον, σε τούτον τον καιρόν,
να κάμωμεν τον όρκον, επάνω στον σταυρόν.
Συμβούλους προκομμένους, με πατριωτισμόν
να βάλωμεν εις όλα, να δίδουν ορισμόν.

Οι νόμοι να ' ν ' ο πρώτος, και μόνος οδηγός,
και της πατρίδος ένας, να γένει αρχηγός.
Γιατί κι η αναρχία, ομοιάζει την σκλαβιά,
να ζούμε σαν θηρία, είν' πιο σκληρή φωτιά.

Και τότε με τα χέρια, ψηλά στον ουρανόν
ας πούμ' απ' την καρδιά μας, ετούτα στον Θεόν.

Ω βασιλεύ του κόσμου, ορκίζομαι σε Σε,
στην γνώμην των τυράννων, να μην έλθω ποτέ.
Μήτε να τους δουλεύσω, μήτε να πλανηθώ,
εις τα ταξίματά τους, για να παραδοθώ.

Εν όσο ζω στον κόσμον, ο μόνος μου σκοπός,
για να τους αφανίσω, θε να 'ναι σταθερός.
Πιστός εις την πατρίδα, συντρίβω τον ζυγόν,
αχώριστος για να 'μαι, υπό τον στρατηγόν.

Κι αν παραβώ τον όρκον, ν' αστράψ' ο ουρανός,
και να με κατακόψει, να γένω σαν καπνός.

Σ' ανατολή και δύση, και νότον και βοριά,
για την πατρίδα όλοι, να 'χωμεν μια καρδιά.
Στην πίστην του καθ' ένας, ελεύθερος να ζει,
στην δόξαν του πολέμου, να τρέξωμεν μαζί.

Βουλγάροι κι Αρβανίτες, Αρμένιοι και Ρωμιοί,
Αράπηδες και άσπροι, με μια κοινήν ορμή,
Για την ελευθερίαν, να ζώσωμεν σπαθί,
πως είμαστ' αντρειωμένοι, παντού να ξακουσθεί.

Όσοι απ' την τυραννίαν, πήγαν στην ξενιτιά
στον τόπον του καθ' ένας, ας έλθει τώρα πια.
Και όσοι του πολέμου, την τέχνην αγροικούν
Εδώ ας τρέξουν όλοι, τυρράνους να νικούν.

Η Ρούμελη τους κράζει, μ' αγκάλες ανοιχτές,
τους δίδει βιό και τόπον, αξίες και τιμές.
Ως ποτ' οφικιάλιος, σε ξένους Βασιλείς;
έλα να γένεις στύλος, δικής σου της φυλής.

Κάλλιο για την πατρίδα, κανένας να χαθεί
ή να κρεμάσει φούντα, για ξένον στο σπαθί.
Και όσοι προσκυνήσουν, δεν είναι πια εχθροί,
αδέλφια μας θα γένουν, ας είναι κ' εθνικοί.

Μα όσοι θα τολμήσουν, αντίκρυ να σταθούν,
εκείνοι και δικοί μας, αν είναι, ας χαθούν.
Σουλιώτες και Μανιάτες, λιοντάρια ξακουστά
ως πότε στες σπηλιές σας, κοιμάστε σφαλιστά;

Μαυροβουνιού καπλάνια, Ολύμπου σταυραητοί,
κι Αγράφων τα ξεφτέρια, γεννήστε μια ψυχή.
Ανδρείοι Μακεδόνες, ορμήσετε για μια,
και αίμα των τυράννων, ρουφήξτε σα θεριά.

Του Σάββα και Δουνάβου, αδέλφια Χριστιανοί,
με τα άρματα στο χέρι, καθ' ένας ας φανεί,
Το αίμα σας ας βράσει, με δίκαιον θυμόν,
μικροί μεγάλοι ομώστε, τυράννου τον χαμόν.

Λεβέντες αντρειωμένοι, Μαυροθαλασσινοί,
ο βάρβαρος ως πότε, θε να σας τυραννεί.
Μην καρτερείτε πλέον, ανίκητοι Λαζοί,
χωθείτε στο μπογάζι, μ' εμάς και σεις μαζί.

Δελφίνια της θαλάσσης, αζδέρια των νησιών,
σαν αστραπή χυθείτε, χτυπάτε τον εχθρόν.
Της Κρήτης και της Νύδρας, θαλασσινά πουλιά,
καιρός είν' της πατρίδος, ν' ακούστε την λαλιά.

Κι όσ' είστε στην αρμάδα, σαν άξια παιδιά,
οι νόμοι σας προστάζουν, να βάλετε φωτιά.
Με εμάς κι εσείς Μαλτέζοι, γενείτε ένα κορμί,
κατά της τυραννίας, ριχθείτε με ορμή.

Σας κράζει η Ελλάδα, σας θέλει, σας πονεί,
ζητά την συνδρομήν σας, με μητρική φωνή.
Τι στέκεις Παζβαντζιόγλου, τόσον εκστατικός;
τινάξου στο Μπαλκάνι, φώλιασε σαν αητός.

Τους μπούφους και κοράκους, καθόλου μην ψηφάς,
με τον ραγιά ενώσου, αν θέλεις να νικάς.
Συλήστρα και Μπραίλα, Σμαήλι και Κιλί,
Μπενδέρι και Χωτήνι, εσένα προσκαλεί.

Στρατεύματα σου στείλε, κ' εκείνα προσκυνούν
γιατί στην τυραννίαν, να ζήσουν δεν μπορούν.
Γκιουρντζή πια μη κοιμάσαι, σηκώσου με ορμήν,
τον Προύσια να μοιάσεις, έχεις την αφορμήν.

Και συ που στο Χαλέπι, ελεύθερα φρονείς
πασιά καιρόν μη χάνεις, στον κάμπον να φανείς.
Με τα στρατεύματά σου, ευθύς να σηκωθείς,
στης Πόλης τα φερμάνια, ποτέ να μη δοθείς.

Του Μισιριού ασλάνια, για πρώτη σας δουλειά,
δικόν σας ένα μπέη, κάμετε βασιλιά.
Χαράτζι της Αιγύπτου, στην Πόλη ας μη φανεί,
για να ψοφήσει ο λύκος, όπου σας τυραννεί.

Με μια καρδιά όλοι, μια γνώμη, μια ψυχή,
χτυπάτε του τυράννου, την ρίζα να χαθεί.
Να ανάψουμε μια φλόγα, σε όλην την Τουρκιά,
να τρέξει από την Μπόσνα, και ως την Αραπιά.

Ψηλά στα μπαϊράκια, σηκώστε τον σταυρόν,
και σαν αστροπελέκια, χτυπάτε τον εχθρόν.
Ποτέ μη στοχαστείτε, πως είναι δυνατός,
καρδιοχτυπά και τρέμει, σαν τον λαγόν κι αυτός.

Τριακόσιοι Γκιρτζιαλήδες, τον έκαμαν να ιδεί,
πως δεν μπορεί με τόπια, μπροστά τους να εβγεί.
Λοιπόν γιατί αργείτε, τι στέκεστε νεκροί;
ξυπνήστε μην είστε ενάντιοι κι εχθροί.

Πως οι προπάτορές μας, ορμούσαν σα θεριά,
για την ελευθερία, πηδούσαν στη φωτιά.
Έτσι κι ημείς, αδέλφια, ν' αρπάξουμε για μια
τα άρματα, και να βγούμεν απ' την πικρή σκλαβιά.

Να σφάξουμε τους λύκους, που στον ζυγόν βαστούν,
και Χριστιανούς και Τούρκους, σκληρά τους τυραννούν.
Στεργιάς και του πελάγου, να λάμψει ο σταυρός,
και στην δικαιοσύνην, να σκύψει ο εχθρός.

Ο κόσμος να γλυτώσει, απ' αύτην την πληγή,
κ' ελεύθεροι να ζώμεν, αδέλφια εις την γη.

 


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


24 Φεβρουαρίου 2008, 00:04
Muppet Show & Harry Belafonte



Μια απο της εκπομπές που με έκαναν να αγαπήσω την μουσική ήταν το μουσικό κουκλοθέατρο Muppet Show που έδειχνε η τηλεόραση πριν τριάντα χρόνια περίπου,τότε επειδή ήμουνα πολύ μικρός δεν καταλάβαινα πόσο μεγάλα ονόματα της παγκόσμιας μουσικής σκηνής πέρασαν από αυτή την εκπομπή.Από Muppet Show πέρασε και μια από ης μεγαλύτερες φωνές παγκοσμίωςο Harry Belafonte.

Ωραίο χιουμορ και μουσική Harry Belafonte.και The Banana Boat Song

video 


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


25 Ιανουαρίου 2008, 14:26
Ένα bog γεμάτο μουσική
Μουσική  

Αν θέλετε να δείτε ένα bog γεμάτο μουσική
κάντε κλικ εδώ http://taagapimenamoutragoudia.blogspot.com/

2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


22 Οκτωβρίου 2007, 18:39
ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΗ ΜΟΝΑΞΙΑ
Ποίηση  

Φθινοπωρινή μοναξιά

Τα φύλα κιτρινίσανε
και πέφτουν όλα χάμω
και τα κλαδιά μένουν γυμνά
όπως και οι καρδιά μου.

Στο παγκάκι μόνος κάθομαι
στο δρόμο το γνωστό μας
και η φθινοπωρινή η μοναξιά
πληγώνει και τους δυο μας.

Ο δροσερός άνεμος
τα φύλα στροβιλίζει
και η γκρίζα συννεφιά
το φως του ήλιου κρύβει.

Γρήγορα η ώρα πέρασε
και αρχίζει να θαμπώνει
και είναι σκληρή η μοναξιά
για αυτούς που ζούνε μόνοι

 

Για περισσότερα στο:http://nektarios-gr.blogspot.com


6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


02 Οκτωβρίου 2007, 13:29
ΑΝ ΘΕΣ
Ποίηση  

ΑΝ  ΘΕΣ

Κυνηγάς το σκοτάδι, δεν σου αρέσει το φως
λες δεν έχεις ανάγκη κανέναν
και στην πόλη γυρνάς σαν χαμένο πουλί
κυνηγημένο μέσα στη μπόρα 

και τα όνειρα που έχεις στη μικρή σου ζωή
θα είναι γκρεμισμένα, χαμένα
και ψηλά θα κοιτάς μια ελπίδα να δεις
αλλά ο ήλιος θα δύει για σένα.

Αν θες να ξεφύγεις απ’ την παλιά σου ζωή
και απ' το σκοτάδι να φύγεις
άνοιξε την καρδιά σου από φως να λουστεί
και η αγάπη μέσα να ζήσει 

και τα δώρα που θα πάρεις από τον Βασιλιά του φωτός
στην ψυχή σου μέσα να βάλεις
και αγάπη, χαρά θα έχεις μεσ’ την καρδιά
και τα αστέρια στην αγκαλιά σου.


- Στείλε Σχόλιο


01 Σεπτεμβρίου 2007, 13:42
Μικρό χελιδονάκι
Ποίηση  

Μικρό  χελιδονάκι 

Έφυγες μικρό χελιδονάκι
πήγες στα ξένα μακριά
και με άφησες πίσω μοναχό
να γεύομαι φαρμάκι 

ποτε θα περάσει ο καιρός
για να γυρίσεις πάλι
και λαχταρώ εκείνη την στιγμή
που θα πέσεις στην διψασμένη μου αγκάλη.

Γύρνα χελιδόνι μου
γύρνα, έστω στα όνειρα μου
να μου δροσίζεις τη νυχτιά
τη δόλια τη καρδιά μου. 

Του φθινοπώρου οι βροχές
σε πήραν μακριά μου
και τώρα η ψυχή μου με πονά
που δεν είσαι εδώ κοντά μου
 

τώρα θα περιμένω τις μυγδαλιές
να βγάλουνε λουλούδια
και τα βαριά τα σύννεφα
να διώξουν τα αγγελούδια 

και θα’ ρθει η άνοιξη,
η πλάση θα ανθήσει
και η πικραμένη μου καρδιά
άρωμα θα γέμιση 

την άνοιξη θα’ ρθεις και εσύ
μικρό χελιδονάκι
και περιμένω να φανείς
πριν το καλοκαιράκι.


- Στείλε Σχόλιο


30 Ιουλίου 2007, 22:42
ΤΑ ΓΙΑΣΕΜΙΑ
Ποίηση  

Τα γιασεμιά που άνθισαν
φτάσαν στο παραθύρι
και με τι δροσιά που έχουνε
γλυκαίνουν το λιοπύρι 

και όταν θα φτάσει η βράδια
κι ο ήλιος θα’χει σβήσει
η γειτονία με άρωμα
θα’ χει μοσχομυρίσει  

και όταν θα περνάς
από την γειτονία μου
θα σου δώσω λίγα γιασεμιά
και την φτωχή καρδιά μου

 


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


24 Ιουλίου 2007, 14:09
ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΡΤΥΡΙΚΗ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟ
Ποίηση  

Πριν λίγες μέρες είχαμε την μαύρη επέτειο από την εισβολή τις Τουρκίας στην Κύπρο (με την βοήθεια τις Αγγλίας βεβαίως βεβαίως). Με αφορμή αυτή την μαύρη επέτειο ακολουθεί ένα ποίημα που έγραψα για την Κύπρο συγκεκριμένα για την Αμμόχωστο πριν ωμός βάζω ένα κείμενο που αλίευσα από το internet από την ιστοσελίδα του Δημοτικού Σχολείου Άγιων Αναργύρων «Μιχάλη Κακογιάννη».

Αμμόχωστος

«Χώμα που περπάτησα, γη που νοσταλγώ. Χώμα που με ανάστησες Αμμόχωστος». Αυτή είναι η κατεχόμενη πόλη της μητέρας μου. Η όμορφη πόλη της Αμμοχώστου! Η μητέρα μου, μου έχει μιλήσει πολλές φορές για αυτή. Στην Αμμόχωστο υπήρχε το πιο μεγάλο λιμάνι της Κύπρου. Αρκετός κόσμος εργαζόταν σε αυτό. Ήταν μια τουριστική πόλη γιατί είχε πολλά αξιοθέατα, όπως τον πύργο του Οθέλλου, τα τείχη, το θέατρο της Σαλαμίνας κ.ά. Πριν την τουρκική εισβολή του 1974 ζούσαν σε αυτή περίπου 40000 άνθρωποι. Μετά όμως έγιναν πρόσφυγες και η πόλη κατάντησε φάντασμα. Η Αμμόχωστος ονομάστηκε έτσι γιατί είχε τόσο πολύ όμορφη άμμο που πίστευαν πως ήταν χωμένη μέσα στην άμμο. Μακάρι να πάμε πίσω στην Αμμόχωστο και να έχουμε πάλι τις υπέροχες παραλίες, τα αξιοθέατα και να χαρούμε τις ομορφιές της. Οι κάτοικοί της περιμένουν με αγωνία την ημέρα της επιστροφής.

Γράφει ο Αντρέας
 

ακολουθεί το δικό μου ποίημα:

Στην Αμμόχωστος είναι ερημιά

Στην Αμμόχωστο η θάλασσα

τ’ απόγευμα ασημίζει
τα σπίτια μένουν ορφανά
κανένας δεν γυρίζει

  στην πόλη είναι ερημιά
κανείς δεν περπατάει
ούτε φωνές ακούγονται
στης αγοράς τους δρόμους

  το σήμαντρο της εκκλησιάς
ποτέ του δεν χτυπάει
μόνο ο αέρας που περνά
αυτός μοιργιολογάει

  στους δρόμους δεν τρέχουνε παιδιά
δεν παίζουν στης πλατείες
και τα σχολεία είναι κλειστά
σημαία δεν κυματίζει
γιατί γίνονται όλα αυτά
μόνο ο θεός γνωρίζει

  Όμως θα έρθει πάλι η λευτεριά
καμπάνες θα χτυπήσουν
και της Αμμόχωστου η εκκλησιές
πάλι θα λειτουργήσουν
και τα παιδιά χαρούμενα
θα τρέχουν στα σχολεία
και όλα τα παλιά θα’ ναι μια ιστορία.


- Στείλε Σχόλιο


14 Ιουλίου 2007, 12:40
Η... γνωριμία


Γεια σας είμαι ο Νεκτάριος (κατά MusicHeaven okanenas)

Σήμερα ανοίγω και εγώ το δικό μου blog μέσα σε τόσα blog ένα παραπάνω πιστεύω δεν χάλασε ο κόσμος.

Ανοίγω αυτό το blog να λέω τις άποψης μου για διάφορα θέματα να παρουσιάζω διάφορα καλλιτεχνικά μου δημιουργήματα και πολλά άλλα.

Τώρα τη σχέση έχει ο αστροναύτης στην φωτογραφία, ε με τόσα μηχανήματα γύρο μου μοιάζω με αστροναύτη σε διαστημικό σταθμό.

3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


Συγγραφέας
okanenas
Νεκτάριος
Profesional enfermo, Στιχουργός, Ραδιοφωνικός παραγωγός
από Μεσολόγγι
37 ετών



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/okanenas

Άνοιξα παράθυρο ετούτο το μπλοκάκι μες στον απέραντο ουρανό μικρούλι αστεράκι





Subscribe Free
Add to my Page






Tags

Ζωγραφική Μουσική Ποίηση




Επίσημοι αναγνώστες (3)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης