αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
Το Πνευμα και το ...Οινοπνευμα!
Πριν τη φώτιση, κόψε ξύλα και κουβάλησε νερό. Μετά τη φώτιση, κόψε ξύλα και κουβάλησε νερό!
29 Μαρτίου 2021, 20:18
Σειρήνα!
Αγροτικόν  Βίντεο  Βράδυ  Δίσκοι  Θεσσαλονίκη  Κινηματογράφος  Μπάντα  Νίκος  Οδυσσέας  Οδύσσεια  Οκτώβριος  Ουρανός  Πανδημία  Παπάζογλου  Παραλλαγή  Πηνελόπη  Σειρήνα  Σεπτέμβριος  Συζήτηση  Στούντιο  Στρόγγυλοι  Φεστιβάλ  Χθες  Χιουμοριστική  Blog  MusicHeaven  


Κάποτε, λίγο μετά από το ξεκίνημα των blogs εδώ στο MusicHeaven, δημοσίευα στο πρώτο μου blog (το έχω διαγράψει), μία ιστορία σε συνέχειες, που την είχα "ξεχάσει" στα …συρτάρια μου. Εκεί, ανάμεσα στα κείμενα, είχα και δύο τραγούδια. Το ένα ήταν μία χιουμοριστική παραλλαγή της Οδύσσειας με τίτλο  "Οδυσσέας & Πηνελόπη", και το άλλο που το ονόμαζα "Σειρήνα", το είχα γράψει για το αγαπημένο μου φιλαράκι, τον Νίκο Παπάζογλου, και ύστερα από μία συνάντηση που είχαμε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης,  ανάμεσα σε ρακές και καλαμπούρια, συνεννοηθήκαμε να του το στείλω, πράγμα το οποίο και έκανα. Στο παρελθόν, του είχα δώσει αρκετά τραγούδια, τα οποία όπως μου έλεγε, ναι μεν του άρεσαν, αλλά δεν μπορούσε να τα "κολλήσει" με τα υπόλοιπα του δίσκου. Τούτο δω όμως, και ο στίχος αλλά και η μουσική, ήταν γραμμένο για κείνον, και είχα κάνει διάνα. Στο τηλέφωνο ήταν ενθουσιασμένος.

     «Θα το πάρω Γιώργο αυτό. Κλείσαμε».

Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη. Του είπα να κάνει ό,τι θέλει με την ενορχήστρωση.

     «Εγώ Νίκο, σου δίνω στίχο και μελωδία. Με τα υπόλοιπα κάνε ότι θέλεις εσύ».

Ύστερα, δεν μιλήσαμε ξανά. Θυμάμαι ότι σε ένα μου ξαφνικό ταξίδι στη Θεσσαλονίκη, πήγα να τον βρω στο "Αγροτικόν", αλλά δεν ήταν εκεί. Διάβασα αργότερα ότι αντιμετώπιζε κάποια προβλήματα υγείας, αλλά είχε πει ότι σύντομα θα επανερχόταν. Τι να πει θα μου πεις…  

Ο Νίκος δεν επανήλθε. Ήταν συμφωνημένο να πάει να κάνει παραγωγές "Στρόγγυλων Δίσκων" με τη Μπάντα του Ουρανού. Η συνεχόμενη ιστορία μου, διεγράφη από μένα μαζί με το blog, αλλά την έστειλα σε διάφορους εκδοτικούς οίκους, από τους οποίους εισέπραξα ένα τεράστιο ΟΧΙ, σαν κι αυτό της 28ης Οκτωβρίου. Είχα φροντίσει βέβαια, να αφαιρέσω από μέσα τη "Σειρήνα", γιατί αυτό ήταν του Νίκου. Τελεία και παύλα.

Πώς τα θυμήθηκα τώρα όλα αυτά; Είναι οι συνειρμοί που κάνει το μυαλό μας. Πριν από καμιά δεκαριά μέρες, και ενώ εν μέσω πανδημίας είναι τα πάντα στάσιμα, με την ελπίδα της επιστροφής στην κανονικότητα, προς το τέλος του έτους, έστειλα πάλι την εν λόγω ιστορία σε μερικούς εκδοτικούς, (πάντα χωρίς τη "Σειρήνα"), πιστεύοντας ότι "δεν μπορεί. Κάπως πρέπει να προετοιμάζονται κι αυτοί, και να προγραμματίζουν τα επόμενα εκδοτικά τους βήματα. Άρα δεν είναι κακό να τους το στείλω από τώρα".

Και ω του θαύματος! Είχα μία θετική απάντηση και ήδη τα πράγματα προχωρούν τάχιστα. Χθες, υπογράψαμε τα συμβόλαια και το νέο μου βιβλίο, θα κυκλοφορήσει το αργότερο μέχρι το τέλος του Σεπτέμβρη (δεν θα σας πω ακόμα ούτε τον τίτλο, αλλά ούτε και τον εκδοτικό), πάντα όμως χωρίς τη "Σειρήνα", κι ας είναι το κείμενο –το αυριανό βιβλίο- η αιτία να μου  θυμίζει έναν αγαπημένο φίλο που εδώ και δέκα χρόνια, …ηχογραφεί σε άλλο στούντιο!

Όσο για τη "Σειρήνα" την κρατάω μέσα μου, στις παρτιτούρες μου και στο μυαλό μου σαν μια γλυκιά ανάμνηση. Κι όσες φορές την τραγουδάω με την κιθάρα μου (σπάνια ομολογώ), την τραγουδάω έχοντας τη δική του φωνή στο μυαλό μου. Έτσι… σαν να την τραγουδάει εκείνος (και στο μεταξύ, πέτυχα κι ένα βίντεο, με δύο φωτογραφίες από τη συζήτηση που είχαμε τον Ιανουάριο του 2006).


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


15 Μαρτίου 2021, 14:39
Το Κακόηθες Μελάνωμα!
Αναμέτρηση  Ανώδυνο  Αυλαία  Διαβολή  Εγωισμός  Εμπιστοσύνη  Επιθετικότητα  Ζήλεια  Θέατρο  Θύμα  Κακοήθης  Μάσκα  Μέθοδος  Μελάνωμα  Προσωπείο  Σκοπιμότητα  Συκοφαντία  Συμπεριφορά  Συμφέρον  Υποκριτής  Ύπουλος  Φθόνος  Χειραγώγηση  

Ο κακοήθης άνθρωπος είναι υποκριτής και κρυφός και λειτουργεί πάντα με βάση τη σκοπιμότητα. Έχει γλυκιά μορφή, ώστε να μπορεί να σε ξεγελάει, να σε πλησιάζει, και είναι εξαιρετικός κόλακας σε μια προσπάθεια να κερδίσει την εμπιστοσύνη σου. Η ζήλια όμως που νοιώθει, γίνεται ανομολόγητος φθόνος. Αυτό, τον οδηγεί στη βολική μέθοδο ώστε να μειώνει την αξία σου με συκοφαντίες, διότι δεν μπορεί να αντέξει την αναμέτρηση στα ίσια.

Ο κακοήθης άνθρωπος δρα πάντα πισώπλατα και προσπαθεί να ενισχύσει τη θέση του εξαπολύοντας διαβολές εναντίον σου, εναντίον των ανθρώπων που ζηλεύει αλλά και εναντίον όσων τον κατάλαβαν, τον απέρριψαν και τον αγνοούν. Ότι κάνει όμως το κάνει με πονηριά, με μαεστρία και μελετώντας την ψυχολογία του ανθρώπου που πλησιάζει, ώστε να τον ξεγελάσει και να τον επηρεάσει. Κινείται με μεθοδικότητα και τακτική. Αφού ψυχολογήσει το θύμα του, παρουσιάζει ένα προσωπείο ευχάριστο, γλυκό και καλοσυνάτο προσπαθώντας να κερδίσει έδαφος και εμπιστοσύνη. Έπειτα αφού εξασφαλίσει κάπως τη "φιλία", θα αρχίσει την χειραγώγηση. Θα προσπαθήσει να χειραγωγήσει και να επηρεάσει το θύμα του σε πολλά θέματα της ζωής του, ακόμα και να το απομονώσει από άτομα. Θα αρχίσει να θάβει τρίτα άτομα και να τα διαβάλλει, γιατί έτσι δρα. Διαβάλλει όσους ζηλεύει ή όσους τον έχουν απορρίψει.

Ο κακοήθης άνθρωπος δεν λειτουργεί ποτέ αυθόρμητα αλλά μετράει την κάθε του κίνηση την όποια έχει σκεφτεί πολύ καλά με πονηριά και σκοπό. Πλησιάζει τους άλλους πάντα με κάποιο σκοπό. Κυρίως σε ένα άτομο το οποίο ζηλεύει πολύ θα προσπαθήσει να κινηθεί με μεθοδικότητα στο φιλικό του περιβάλλον για να του κάνει κακό μέσα από συκοφαντίες και διαβολές ώστε να στρέψει άτομα εναντίον του. Κατά κανόνα, ο κακοήθης θάβει, συκοφαντεί και διαβάλλει.

Ο κακοήθης άνθρωπος είναι αδίστακτος. Δεν έχει αξίες, ούτε αξιοπρέπεια και σίγουρα η φιλία δεν έχει καμία έννοια για αυτόν, όπως και καμία άλλη ανθρώπινη σχέση. Η μόνη αξία που έχει είναι το συμφέρον του και το υπερεγώ του. Είναι άνθρωπος με ιδιαίτερη μαεστρία που δεν θα διστάσει κι όλας με δάκρυα στα μάτια και παίζοντας θέατρο, με πραγματικά περίτεχνα ψέματα να προσπαθήσει να πείσει τους άλλους για τη δήθεν "καλή" του προαίρεση και την "κακή" προαίρεση του ανθρώπου που φθονεί.

Αυτό που τον προδίδει κάπως, είναι ο φθόνος, διότι δεν αντέχει την ευτυχία και την ανωτερότητα του άλλου και όση μαεστρία και να έχει, ο φθόνος είναι τόσο ισχυρό πάθος που δεν ελέγχεται. Κάποια στιγμή θα του ξεφύγει και θα τον εκφράσει.

Ένα άλλο στοιχείο είναι η υποκρισία η οποία θα φανεί κι αυτή κάποια στιγμή. Δεν μπορεί να παίζει θέατρο συνέχεια και κάποια στιγμή θα του ξεφύγει η μάσκα και θα πέσει. Ένα χαρακτηριστικό ενός τέτοιου ανθρώπου, είναι να θάβει άτομα και ταυτόχρονα να προσπαθεί να κάνει παρέα με αυτούς που θάβει. Να φάσκει και να αντιφάσκει συνέχεια και να προδίδει την πονηριά του.

Το όλο θέατρο του κακοήθη ανθρώπου, τελειώνει κυρίως με άσχημο τρόπο και με αυλαία που πέφτει απότομα διότι αν και πονηρός, ένα πράγμα δεν μπορεί να προβλέψει: τη νοημοσύνη του άλλου. Διότι ναι μεν έχει επιτυχία στους ηλίθιους και αυτό ικανοποιεί το εγώ του, αλλά όταν έχει την ατυχία να πέσει πάνω σε κάποιον έξυπνο, τότε γκρεμοτσακίζεται.

Ο κακοήθης άνθρωπος τελικά, δεν κερδίζει τίποτα στη ζωή του, διότι με τη συμπεριφορά του απομακρύνει αξιόλογους ανθρώπους αλλά ταυτόχρονα αποκτάει και εχθρούς. Αυτό όμως φαίνεται να μην τον νοιάζει, αφού το πρίσμα μέσα από το οποίο βλέπει τη ζωή του είναι μόνο το συμφέρον.

Όταν αντιληφθεί ότι ο άλλος τον έχει καταλάβει, το προσωπείο του πέφτει (δεν έχει νόημα πλέον), βγάζει τον αληθινό του εαυτό, ενίοτε με επιθετικότητα αλλά και με σπασμωδικές κινήσεις. Πάντα όμως συνεχίζει το δρόμο του για το επόμενο θύμα. Δεν τον πτοεί τίποτα.

Καλύτερα λοιπόν να ερχόμαστε αντιμέτωποι στη ζωή μας με ξεκάθαρους εχθρούς παρά με κακοήθεις ανθρώπους οι οποίοι εισβάλουν στη ζωή μας πάντα με κακό σκοπό, διότι ενεργούν ύπουλα. Επίσης να φροντίζουμε πάντα να έχουμε αληθινούς ανθρώπους και καλούς φίλους μέσα στη ζωή μας διότι ακόμα και αν έχουμε την ατυχία να γνωρίσουμε έναν τέτοιο ύπουλο και κακοήθη άνθρωπο, θα είναι πολύ πιο εύκολο να αντιληφθούμε τη συμπεριφορά του και πολύ πιο ανώδυνο να τον απομακρύνουμε.


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


11 Μαρτίου 2021, 15:49
Έλα να με δεις...
Αντίθετο  Αρλεκίνοι  Βροχή  Γιώργος Μπιλικάς  Δουλειά  Θύελλες  Κάβος  Καιρός  Μάνα  Παλιάτσοι  Πατέρας  Πλόες  Πόδια  Πόλεμος  Ποτάμι  Ποταμόπλοια  Πτήσεις  Ρούχα  Στολίδια  Φίλος  Ψώνια  Copyright  D2D  Lulu  Press  

     Έλα να με δεις τώρα που λείπουν όλοι. Τώρα που η μάνα σου έχει πάει για ψώνια και ο πατέρας σου λείπει στη δουλειά του. 

     Έλα να με δεις τώρα που όλοι οι αρλεκίνοι και οι παλιάτσοι που είχες παραγγείλει πέθαναν σε έναν πόλεμο που δεν έγινε ποτέ.

     Έλα να με δεις τώρα που όσοι σε γυροφέρνουν απλώνουν μπροστά στα πόδια σου ένα σωρό στολίδια για να σε πείσουν να πας μαζί τους.

     Έλα να με δεις τώρα που όλοι σου οι φίλοι σε ντύνουν με χρωματιστά ρούχα και λένε ότι το μόνο που χρειάζεσαι είναι κάποιος που να μη θέλει να του μιλάς.

     Έλα να με δεις τώρα που η βροχή έχει δυναμώσει. Τώρα που το ποτάμι έχει φουσκώσει και όλα τα ποταμόπλοια είναι δεμένα στους κάβους.

     Έλα να με δεις τώρα που απαγορεύτηκαν οι πτήσεις και οι πλόες. Έλα να με δεις για να πάψουν οι θύελλες.

     Έλα να με δεις τώρα που πέρασε ο καιρός. Τώρα που δεν σε χρειάζομαι  και έλα να με πείσεις για το αντίθετο. 

Copyright © 2020,
Γιώργος Μπιλικάς 
D2D & Lulu Press 




1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


22 Φεβρουαρίου 2021, 16:05
Καταθλιπτικός Δράκος
Αίθουσες  Ανθολογία  Γιώργος Μπιλικάς  Διαδρομές  Δράκος  Εκδόσεις  Ιππότης  Καταθλιπτικός  Κόντρα  Μυαλό  Μύθος  Όνειρα  Συμπαντικές  Φεγγάρι  Copyright  


Το φεγγάρι θα ανέβει,
το φεγγάρι θα πέσει.
Το φεγγάρι θα ανέβει, θα πέσει,
κι εγώ θα σέρνομαι
στις αίθουσες του μυαλού σου,
σαν καταθλιπτικός δράκος
κόντρα στον ιππότη.

Copyright © 2013,
Γιώργος Μπιλικάς
Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές


- Στείλε Σχόλιο


20 Φεβρουαρίου 2021, 10:22
Giralda
Ακτή  Ανθολογία  Βέλος  Γιώργος Μπιλικάς  Διαδρομές  Εκδόσεις  Κύματα  Μύθος  Νόημα  Όνειρα  Παφλασμός  Ποίηση  Ποιητής  Συμπαντικές  Τοξότης  Copyright  Giralda  


Το Βέλος προϋποθέτει έναν Τοξότη,
η Ποίηση έναν Ποιητή,
και η Ακτή έναν Παφλασμό.
Τι νόημα έχει όμως η Ακτή μου
χωρίς τον Παφλασμό των Κυμάτων Σου;

Copyright © 2013
Γιώργος Μπιλικάς
Εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές



1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


15 Φεβρουαρίου 2021, 16:16
Το Νέο μου Βιβλίο, & Το Συνοδευτικό Κείμενο του Κανέλλου Τερζή!
Around  Bands  Bloomer  Demand  Late  Print  Rock  Απαίτηση  Βιβλίο  Γιώργος Μπιλικάς  Δεκαετία  Έκδοση  Έντυπη  Κανέλλος Τερζής  Κείμενο  Μπάντες  Συνοδευτικό  60  


LATE BLOOMER

Το 38 Special είναι πιστόλι ή συγκρότημα; Ο 13ος όροφος είναι ο γρουσούζικος όροφος που ποτέ δεν σταματά το ασανσέρ ή το συγκρότημα 13th Floor Elevators, από το Texas, που εφηύρε την ψυχεδέλεια, της καλύτερης μαριχουάνας του πλανήτη βοηθούσης; (μου το έχει εκμυστηρευθεί άνθρωπος σε τηλεφωνική μας συνέντευξη που δεν γίνεται να είναι πιο μέσα στα πράγματα).

Με άλλα λόγια, πώς στο διάβολο γίνεται εν έτει 2020 με το διαδίκτυο εδώ και πάνω από 20 χρόνια (με όλες τις αστοχίες του) να διαφεντεύει τα πάντα και εσύ να γράφεις εγκυκλοπαίδειες –όχι μία, αλλά και δύο και τρεις και τέσσερις- και να μην είσαι τρελός, τη στιγμή που ίσως πιο τρελοί από σένα όπως οι Ira Robbins & Marc C. Strong –to name a few- έχουν σιγήσει; Ε μάλλον γίνεται εάν είσαι ένας διαπλανητικός θεόμουρλος, ένας σκοτεινός Lord Byron του rock ‘n’ roll σαν τον Γιώργο Μπιλικά.

Χρειάζεται ανομολόγητο αλλά και ομολογημένο θάρρος-θράσος, Θαρσείν Χρη (ή Χρει όπως προτιμάει) για να το επιχειρήσεις/υλοποιήσεις. Προφανώς το “έχει”, όχι επειδή έχει τα εργαλεία, αλλά επειδή έχει cojones και ατελείωτο συναισθηματικό υπόβαθρο.

Έλα τώρα εσύ να περιγράψεις/ορίσεις το rock ‘n’ roll. Ευλογία και χαμένος κόπος ταυτόχρονα. Το προσπάθησαν πολλοί πριν απ’ αυτόν (του εαυτού μου συμπεριλαμβανομένου) με επιτυχία οι περισσότεροι. Και λοιπόν, ποιους πραγματικά αφορά;

Θα συμφωνήσω μαζί του στα ¾ ή και στο 101% της εισαγωγής. Αλλά what’s the point; Το σημαντικό είναι ότι το προσπάθησε, κι ακόμα κι αν έκανε 100% λάθος προσέγγιση (που δεν έκανε), αυτό είναι που μετράει.

“Days (I remember of my life)”, ένα παλιό τραγουδάκι-τραγουδάρα των Kinks, και διηγώντας τα να δημιουργείς καινούργιες αναμνήσεις: Τον Μάη του 68, τα Berkley’s, τους hippies, τη μικροαστική Αθήνα, τρόπους ζωής, ονειροπολήσεις, συζητήσεις με φίλους, ο ένας στην Κοπεγχάγη, ο άλλος στη Νέα Υόρκη, ο άλλος στο Τορόντο, Κυψέλη, Χαλάνδρι, Περισσός, Αμπελόκηποι, Νέο Ψυχικό, συναυλίες, συγκροτήματα, Green Pajamas, David Sylvian, οικογένειες, παιδιά, η γαμημένη η θνητότητα, αλλά πάνω απ’ όλα, δεν πουλάς τίποτα, δεν ξεχνάς τίποτα, και μέχρι τελικής πτώσεως δημιουργείς καινούργιες αναμνήσεις.

Αυτό νομίζω πως κάνει ο Γιώργος Μπιλικάς. Κάτι σαν τον Ρομπέν των παρηκμασμένων αισιόδοξων, κάτι σαν τον τελευταίο των Μοϊκανών, κάτι σαν τον τελευταίο των ετσιθελικά εθελοτυφλούντων.

Κανέλλος Τερζής
Rock Journalist


7 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


16 Ιανουαρίου 2021, 10:12
Ο Τσοπάνης, η Κάπα & η Γκλίτσα!
Γκλίτσα  Βιογραφικό  Δηλητηρίαση  Είδος  Ευρώ  Καθαρό  Κάπα  Λίρες  Μάντρα  Μισθός  Νησί  Περίφραξη  Πρόβατα  Σκωτία  Τοίχος  Τσοπάνης  Φράχτης  Φύκια  Cafe  Lighthouse  North  Orkney  Ronaldsay  Scotland  


Εάν δεν έχετε δουλειά ή μισείτε αυτή που κάνετε…

Εάν έχετε βαρεθεί τα ίδια και τα ίδια και ψάχνετε να το "σκάσετε" από την καθημερινότητα…

Εάν έχετε κουραστεί από τα social media και θέλετε να βρεθείτε στη φύση, τότε υπάρχει μια δουλειά για εσάς.


Μπορεί να μην έχει καμία σχέση με τη χλιδάτη δουλειά βοηθού εκατομμυριούχου, ωστόσο, έχει και αυτή τις χάρες της, ειδικά εάν αγαπάτε τη φύση και τα ζώα, συγκεκριμένα τα πρόβατα!

Τι θα λέγατε, λοιπόν, εάν γινόσασταν φύλακας προβάτων σε ένα απομακρυσμένο νησί;

Το North Ronaldsay, ένα απομακρυσμένο νησί ακριβώς στην άκρη του Orkney στη Σκωτία, ψάχνει να βρει κάποιον που θα φροντίζει το ιδιαίτερο είδος προβάτων της περιοχής, που τρώνε φύκια! 

Αυτό που πρέπει να έχει στο νου του όποιος πάρει τη δουλειά είναι να μην πηδούν τα πρόβατα πάνω από τον φράχτη, να μην τρώνε λάθος φυτά και να μην μπαίνουν στα βράχια.

Η θέση δεν είναι απλή καθώς ο υποψήφιος χρειάζεται να έχει γνώσεις περί βοοειδών. Ο φύλακας των προβάτων καλείται, επίσης, να είναι αρμόδιος για την εκτέλεση ενός προκαθορισμένου προγράμματος ανακατασκευής και επιδιόρθωσης του φράγματος των προβάτων και θα είναι υπεύθυνος για τη διαχείριση και την πραγματοποίηση επισκευών στην προσωρινή περίφραξη που ανεγέρθηκε και έχει φθαρεί, αλλά και για το συντονισμό εργασιών με ομάδες εθελοντών.

Ο τοίχος είναι άκρως σημαντικός καθώς κρατάει τα ζώα μακριά από την αγροτική γη του νησιού, ώστε οι καλλιέργειες να ανθίζουν. Ο τοίχος, επίσης, προστατεύει τα πρόβατα από τη δηλητηρίαση, καθώς ορισμένα φυτά προκαλούν προβλήματα, αλλά και τα κρατά μακριά από άλλα ζώα, διατηρώντας "καθαρό" το είδος τους.


Ο ρόλος απαιτεί 35 ώρες εργασία την εβδομάδα και προσφέρει μισθό 21.840 λίρες, τον χρόνο (περίπου 24.000 ευρώ). Αναζητείται άτομο σε καλή φυσική κατάσταση, επικοινωνιακό και έμπειρο στη διαχείριση έργων. "Η προθυμία να εργαστεί εποικοδομητικά με την τοπική κοινότητα είναι απαραίτητη και ο αιτών πρέπει να είναι σε θέση να εργαστεί με δική του πρωτοβουλία", αναφέρει η σχετική αίτηση.

Εάν επιθυμείτε να διεκδικήσετε τη θέση, τότε στείλτε το βιογραφικό σας εδώ:

North Ronaldsay Trust
Lighthouse Cafe
North Ronaldsay, Orkney
KW17 2BE, Scotland,
U.K.


6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


11 Ιανουαρίου 2021, 23:10
Το Νησί, ο Φάρος, & οι Ταινίες
Αίθουσα  Απομόνωση  Βόρεια  Γκέτεμποργκ  Θάλασσα  Κύματα  Νησί  Πανδημία  Προβολές  Σινεμά  Σινεφίλ  Ταινίες  Φάρος  Φεστιβάλ  Boutique  Cinema  Curators  Distancing  Focus  Göteborg  Holmberg  Internet  Isolated  Jonas  Noster  Pater  Project  Social  Sold-Out  Zoom  


Tο φεστιβάλ του Γκέτεμποργκ ψάχνει έναν τολμηρό σινεφίλ για το φετινό του project με θέμα το social distancing, με σκοπό την αποστολή του σε ένα βραχώδες νησί, όπου για μία εβδομάδα θα βλέπει απομονωμένος τις ταινίες του φετινού προγράμματος.

Τη χρονιά που ένας τεράστιος αριθμός ανθρώπων βρήκε καταφύγιο στη μικρή οθόνη για να καταπολεμήσει την αναπόφευκτη μοναξιά που επέφερε η πανδημία, τα κινηματογραφικά φεστιβάλ προσπάθησαν αρχικά να επιβιώσουν στριμώχνοντας τις συνήθως μεγαλοπρεπείς εκδηλώσεις τους σε ωραία επιμελημένα προγράμματα ταινιών που μπορούσε να παρακολουθήσει κάποιος από το σπίτι, παράλληλα με διαδικτυακές εκδηλώσεις και ομιλίες μέσω zoom.

Το δεύτερο στοίχημα των curators, αφού εξασφαλίστηκε η προσαρμογή, είναι να επινοήσουν ιδέες που εξομοιώνουν την κατάσταση που ζούμε μέσω καλλιτεχνικών-κοινωνικών πειραμάτων με θέμα (τι άλλο;) το social distancing. Και στο φεστιβάλ του Γκέτεμποργκ σκέφτηκαν καλά το θέμα, ώστε να παρουσιάσουν φέτος μια πρόκληση για σκληροπυρηνικούς σινεφίλ που πιθανότατα θα τους έλκυε ακόμη και αν δε ζούσαμε σε εποχές πανδημίας.

Το project «The Isolated Cinema» έρχεται να αντικαταστήσει φέτος τα πάρτι και τις sold-out προβολές και να παρουσιάσει μια μικρή κινηματογραφική αίθουσα για ένα μόνο άτομο, στο βραχώδες νησάκι Pater Noster, ανατολικά της Βόρειας Θάλασσας, εκεί όπου βρίσκεται μόνο ένας φάρος και ένα μικρό boutique ξενοδοχείο που προσφέρει εμπειρίες απομόνωσης.


Το φεστιβάλ ψάχνει ένα άτομο για να το μεταφέρει με πλοίο και να το αφήσει για μία εβδομάδα εκεί (30 Ιανουαρίου - 6 Φεβρουαρίου), με τρόφιμα και ταινίες. Όποιος επιλεχθεί, θα έχει τη δυνατότητα να δει τις 60 ταινίες του φετινού φεστιβάλ, αλλά δεν θα έχει μαζί του κινητό τηλέφωνο ή ελεύθερη πρόσβαση στο Internet, παρά μόνο τη δυνατότητα να στέλνει κάθε μέρα ένα μικρό βίντεο στο φεστιβάλ καταγράφοντας την εμπειρία του.

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ, Jonas Holmberg ανέφερε: «Το φετινό focus του φεστιβάλ είναι η κοινωνική απόσταση και εξετάζει τη νέα τάξη πραγμάτων που προέκυψε από την πανδημία. Η δημιουργία κινηματογραφικών εμπειριών για ένα μόνο άτομο είναι ένας τρόπος για να προσφέρουμε προβολές με ασφάλεια, αλλά και μια προσπάθεια να κατανοήσουμε πώς η πανδημία άλλαξε τη σχέση των ανθρώπων με το σινεμά.

Στο Pater Noster θα εξομοιώσουμε την εμπειρία της απομόνωσης που είχαν τόσοι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο. Όποιο άτομο επιλεχθεί θα έχει εκεί ό,τι χρειάζεται, ωραίο φαγητό, ωραία ποτά και ένα ωραίο κρεβάτι, αλλά δεν θα μπορεί να φέρει κάτι μαζί του από τον έξω κόσμο. Tηλέφωνο, υπολογιστής, ακόμη και βιβλία απαγορεύονται. Θα μπορεί να βλέπει μόνο κύματα και ταινίες».


11 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


08 Ιανουαρίου 2021, 20:05
Είμαστε οι Επιλογές μας!
Αλίμονο  Άνθρακες  Άνους  Αντίδραση  Αντίθετη  Άποψη  Αύριο  Αυτός  Γνώση  Εκείνος  Ελευθερία  Επιλογές  Εσύ  Ζωή  Θέατρο  Θησαυρός  Κατανόηση  Κυριολεξία  Ορθότητα  Ποιότητα  Ποσότητα  Προσβλητικό  Ρέστα  Ρήγας  Σήμερα  Συμπεριφορά  Συνομιλητής  Υπεύθυνος  Φράση  Φταίω  Χθες  


Οι επιλογές μας είναι που καθορίζουν το θέατρο της ζωής μας.

Δεδομένων των περιορισμών και της τυχαιότητας, το γίγνεσθαι ή πιο απλά το τι και το πως σκεφτόμαστε, το τι αισθανόμαστε, το πως βλέπουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο, το τι κάνουμε, ποιοι είμαστε, τι θα γίνουμε, πού θα πάμε, πώς θα πάμε, και το πώς θα φύγουμε, όλα αυτά είναι κατ΄ ουσία  αποτελέσματα των δικών μας επιλογών.

Για να "συλλογάται κανείς ελεύθερα" –όπως είχε πει ο Ρήγας-, πρέπει να διαθέτει γνώση γιατί αυτή είναι που προσδιορίζει την ποσότητα και την ποιότητα των εναλλακτικών λύσεων που διαθέτουμε, αλλά και την ορθότητα των επιλογών που κάνουμε, άρα την ελευθερία μας. Όσο περισσότερη γνώση διαθέτουμε, τόσο περισσότερες είναι οι εναλλακτικές επιλογές και τόσο πιο σωστή είναι η αξιολόγησή μας γι΄ αυτές.

Θυμάμαι που κάποτε σε μια μουσική συζήτηση, απευθυνόμενος σε έναν συνομιλητή μου, είπα τη φράση  "είσαι ό,τι ακούς" και το θεώρησε προσβλητικό. Μα είναι δυνατόν; Αυτό είναι μόνο έτσι και ισχύει και για μένα και για όλους, και δεν ισχύει μόνο για τη μουσική που ακούει ο καθένας μας, αλλά και για τα βιβλία που διαβάζει, και για τις ταινίες που βλέπει αλλά και για τις συναναστροφές του. "Δείξε μου τους φίλους σου να σου πω ποιος είσαι" λέει η λαϊκή ρήση. Με λίγα λόγια ισχύει για τις επιλογές που κάνουμε στη ζωή μας γιατί αυτές είναι που μας καθορίζουν. Σήμερα είμαστε οι επιλογές που κάναμε χθες και αύριο θα είμαστε οι επιλογές που κάνουμε σήμερα. Δεν είναι λοιπόν καθόλου προσβλητικό να είσαι ό,τι ακούς, ό,τι βλέπεις και ό,τι διαβάζεις, γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα για όλους μας. Εκτός εάν κάποιος ντρέπεται για τις επιλογές του. Αυτό όμως, δεν με αφορά. Είναι δικό του θέμα και δικό του πρόβλημα. Είναι πάντως γεγονός, ότι αυτή η αντίδραση με εξέπληξε, γιατί θεωρούσα ότι το συγκεκριμένο άτομο θα κατείχε όλον αυτό τον συλλογισμό, αλλά δυστυχώς, ο θησαυρός απεδείχθη …άνθρακες!

Ένας άλλος, που συμμετείχε στην ίδια συζήτηση, δεν μου ξαναμίλησε, επειδή διαφωνούσα με τη δική του άποψη. Μα, μόνο ανόητη θα μπορούσα να χαρακτηρίσω αυτή του την αντίδραση, και γράφω τη λέξη "ανόητη" εννοώντας την στην κυριολεξία! Πώς το έχει δηλαδή μέσα στο κεφάλι του το πράγμα; Να συμμετέχει σε μία συζήτηση και όλοι να συμφωνούν με τη δική του άποψη; Κι αν κάποιος διαφωνεί τι κάνει; Αντί να υποστηρίξει την άποψή του επιχειρηματολογώντας, δεν του ξαναμιλάει; Όχι φίλε μου. Δεν είσαι εσύ που δεν μου ξαναμίλησες, αλλά εγώ που σου έκοψα την καλημέρα, γιατί είσαι άνους και δεν με ενδιαφέρεις!

Πάντως, δε πρέπει να ξεχνάμε ότι η επιλογή για όλα όσα μας συμβαίνουν, είναι δική μας! Κανένας δεν μας κάνει χαρούμενους, αλλά είμαστε εμείς που επιλέγουμε να είμαστε χαρούμενοι. Κανένας δεν μας νευριάζει, αλλά είμαστε εμείς που επιλέγουμε να νευριάσουμε μαζί του. Κανένας δεν μας στεναχωρεί, αλλά είμαστε εμείς που επιλέγουμε να στεναχωρηθούμε. Κανένας δεν μας προσβάλλει, αλλά είμαστε εμείς που επιλέγουμε να νιώσουμε προσβεβλημένοι, και αλίμονο... αλίμονο αν δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε τις επιλογές μας. 

Δεν είναι "οι άλλοι που μας…", αλλά "είμαστε εμείς που…". Θα μου πεις τώρα, "Ναι, αλλά η συμπεριφορά των άλλων είναι εκείνη που μας κάνει να νοιώθουμε αυτά που νοιώθουμε". "Ναι -θα σου απαντήσω-, αλλά η επιλογή για το αν θα τα νοιώσουμε ή όχι, είναι δική μας".

Είμαστε λοιπόν το αποτέλεσμα των επιλογών μας. Συνεπώς, η κατανόηση της ελευθερίας να επιλέγουμε, είναι προϋπόθεση για να ζήσουμε τη ζωή μας και να μην αφήσουμε να μας ζήσει αυτή. 



29 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


05 Ιανουαρίου 2021, 11:58
Ο Χάρος!
Ελίκη  Κόκκινο  Κρασί  Κρεμασμένος  Λουκάνικο  Λουτρό  Μένανδρος  Μένιος  Μπύρα  Νέα  Νικόλ  Ντους  Ομελέτα  Ορέστης  Πανόραμα  Παπαδάτος  Παραμονή  Πρωτοχρονιά  Σαμπάνια  Σαντορίνη  Σμύρνη  Σχοινί  Χάρος  Χατζηθωμάς  Ψυγείο  Mail  Mojave 3  


       Είχε σουρουπώσει. Ο Ορέστης πήρε μια μπύρα από το ψυγείο και βγήκε στο μπαλκόνι περιμένοντας τη Νικόλ, τη σύντροφό του, που είχαν κανονίσει να περάσουν μαζί την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Του είχε πει ότι θα ερχόταν κατά τις εννέα, οπότε είχε ακόμα αρκετό χρόνο στη διάθεσή του να απολαύσει τη μπύρα του και μετά να ετοιμάσει το καθιστικό, γιατί συνήθως εκεί κάθονταν με την καλή του. Κι αυτό δηλαδή δεν ήθελε κάποια σπουδαία ετοιμασία. Θα έφτιαχνε απλά την ατμόσφαιρα. Χαμηλοί φωτισμοί, αρωματικά κεριά, ήσυχη και απαλή μουσική από τους Mojave 3, ένα μπουκάλι καλό κόκκινο κρασί που θα το άνοιγε περίπου μισή ώρα πριν, για να πάρει τη θερμοκρασία του δωματίου, μία σαμπάνια για την αλλαγή του χρόνου… τέτοια πράγματα. Του άρεσε η Νικόλ. Και η σχέση τους που μετρούσε ήδη σχεδόν τρία χρόνια, έδειχνε να είναι δυνατή. Πατούσε πολύ γερά στο αμοιβαίο και συνεχές πάρε-δώσε, που μέρα με την ημέρα, καιρό με τον καιρό, τους έφερνε όλο και πιο κοντά. Ξαναθυμήθηκε τη γνωριμία τους και στο πρόσωπό του ζωγραφίστηκε ασυναίσθητα ένα χαμόγελο, καθώς έφερε στο μυαλό του τα πρώτα τους μηνύματα, το γεμάτο αμηχανία πρώτο τους ερωτικό ραντεβού, το πρώτο τους φιλί…
     «Δεν ξέρω τι μου ‘χεις κάνει –της είχε πει- αλλά νιώθω να μη μπορώ μακριά σου».
     «Ωωω… ερωτεύθηκε ο κύριος;».
     «Ακούω πάντα τη διαίσθησή μου».
     «Και τι σου είπε για μας …η διαίσθησή σου;».
     «Σου αρέσει να με πειράζεις ε;».
Τις σκέψεις του, τις διέκοψε ξαφνικά το κουδούνι της πόρτας. Νόμισε πως ήταν εκείνη. Σηκώθηκε να ανοίξει.
     «Πέρασε κι όλας η ώρα; Μπα, νωρίς είναι ακόμα, αλλά αφού έχει κλειδιά, γιατί χτυπάει; Ίσως να τα ξέχασε. Καλώς το μωρό μου. Γιατί έτσι νωρ…».

     Η φράση του, έμεινε μετέωρη στον αέρα. Καθώς άνοιξε την πόρτα, μπροστά του δεν ήταν η Νικόλ, αλλά ένας τύπος σκελετωμένος, ψηλός, με μακρύ ίσιο μαύρο μαλλί, μαύρο μακό μπλουζάκι και μαύρο τζην.
     «Καλησπέρα».
     «Καλησπέρα».
     «Ο κ. Ορέστης Παπαδάτος;».
     «Μάλιστα».
     «Άρα σωστά ήρθα».
     «Σωστά μπορεί να ήρθατε, αλλά η ώρα είναι τελείως  ακατάλληλη. Τι θέλετε;».
     «Μα ήρθα να σας πάρω και σ’ αυτά τα πράγματα είμαι αφ’ ενός συνεπέστατος, και αφ’ ετέρου δεν τίθεται θέμα ώρας».
     «Τι θα πει δεν τίθεται; Ότι ώρα και να είναι δηλαδή, χτυπάμε τα κουδούνια και μπαίνουμε στα ξένα σπίτια;».
     «Δεν τίθεται, διότι η ώρα της δικής μου επίσκεψης, είναι πάντοτε η σωστή. Σας είπα. Ήρθα να σας πάρω».
     «Να με πάρετε; Για πού; Δεν μπορώ να φύγω κύριε… το όνομά σας παρακαλώ;».
     «Ωωω… να με συγχωρείτε για την παράλειψη. Είναι εκ μέρους μου απαράδεκτο να μην έχω συστηθεί εξ αρχής. Λέγομαι Χάρος».
     «Και τι μπορώ να κάνω για σας κ. Χάρε;».
     «Μπορούμε σας παρακαλώ να περάσουμε μέσα για να μη στεκόμαστε στην είσοδο; Έχει και ψύχρα…».
     «Βεβαίως. Μόνο για λίγο όμως, γιατί σας είπα ότι η ώρα είναι ακατάλληλη. Ορίστε περάστε».
Τα ρούχα όμως του Χάρου, με το που πέρασε μέσα, αντικαταστάθηκαν ως δια μαγείας με ένα μαύρο ράσο. Στα χέρια του παρουσιάστηκε ένα δρεπάνι και το κεφάλι του σκεπάστηκε σχεδόν ολόκληρο με μία μαύρη κουκούλα.
     «Μα… τι πάθατε; Τι συμβαίνει;».
     «Ε τι να συμβαίνει; Φόρεσα τα ρούχα της δουλειάς».
     «Της …ποιας;».
     «Της δουλειάς. Τα φοράω πάντα μόλις φτάσω στον τόπο εργασίας».       
     «Στον τόπο εργασίας; Μα τι λέτε τώρα… δεν… δεν σας καταλαβαίνω».
     «Ε τι να πω; Λέω αυτό που συμβαίνει και σας επαναλαμβάνω ότι ήρθα να σας πάρω».
     «Ε τώρα… ήρθατε να με πάρετε… και για πού αν επιτρέπετε; Σας ρώτησα και προηγουμένως, αλλά δεν απαντήσατε».
     «Τι θα πει για πού κύριε; Κάνετε τον ανήξερο; Για εκεί που πηγαίνουν όλοι όταν φύγουν από αυτό τον κόσμο».
     «Φτου… φτου… κουνήσου απ’ τη θέση σου χριστιανέ μου... άκου για εκεί που πηγαίνουν όλοι… και… πώς δηλαδή; Έτσι στα καλά καθούμενα;».      
     «Ποια καλά καθούμενα κύριέ μου; Σας έχουμε ειδοποιήσει».
     «Εμένα; Με ειδοποιήσατε εσείς εμένα;».
     «Όχι εγώ προσωπικά. Αυτά τα αναλαμβάνει το γραφείο δημοσίων σχέσεων. Σας έστειλαν ένα mail με όλες τις σχετικές πληροφορίες και έπρεπε να είστε έτοιμος και να με περιμένετε».
     «Mail είπατε; Δεν έχω λάβει τίποτα κύριε».
     «Δεν είναι δυνατόν αυτό».
     «Ε να που είναι. Οπότε… δεν ειδοποιήθηκα, και αφού δεν ειδοποιήθηκα δεν ξέρω τίποτα, και αφού δεν ξέρω τίποτα, δεν έρχομαι πουθενά. Συννενοηθήκαμε;».
     «Δεν γίνεται αυτό που λέτε. Τι θα πει δεν έρχεστε πουθενά;».
     «Θα πει αυτό ακριβώς που  σας λέω. Θέλετε να σας το επαναλάβω; Δεν-έρ-χο-μαι-που-θε-νά!».
     «Δυστυχώς για σας κύριέ μου, δεν μπορείτε να αρνηθείτε. Δεν το καταλαβαίνετε αυτό; Ετοιμαστείτε παρακαλώ. Ήρ-θα-να-σας-πά-ρω!».
     «Μα δεν ειδοποιήθηκα κ. Χάρε. Μπορείτε να το καταλάβετε;».
     «Έχετε σας παρακαλώ την καλοσύνη να τσεκάρετε το mail σας;». 
     «Το κοιτούσα λίγο πριν έρθετε. Δεν υπάρχει κάτι από σας».
     «Μισό λεπτό να κοιτάξω τα χαρτιά μου παρακαλώ. Να ορίστε… αφού σας έχω εδώ. Ορέστης Παπαδάτος, Ακτήμονος 108, 902 99 Πανόραμα. Εσείς δεν είστε;».
     «Ναι, αλλά να τσεκάρετε και το mail».
     «Το mail που έχω, είναι το papaor@gmail.com».
     «Σωστό είναι, αλλά σας επαναλαμβάνω ότι δεν έχω λάβει τίποτα».
     «Μα είναι ανήκουστο. Έχει αποσταλεί, διότι στην αντίθετη περίπτωση, θα μου είχε επιστραφεί».
     «Θα πήγε στα spam, γιατί έχω κάνει πολύ αυστηρές ρυθμίσεις».
     «Κι εγώ τι φταίω;».
     «Αμ’ εγώ; Εγώ τι φταίω να παρατήσω τα εγκόσμια στα καλά καθούμενα και μάλιστα χρονιάρα μέρα;».
     «Έχετε δίκιο, αλλά κι εγώ πρέπει να κάνω τη δουλειά μου. Χιλιάδες χρόνια τώρα, κανένας δεν μου έχει φέρει αντίρρηση».
     «Τους ειδοποιούσατε πάντοτε;».
     «Όχι φυσικά. Δεν είχαμε αυτή τη δυνατότητα. Τώρα όμως που η τεχνολογία έχει εξελιχθεί τόσο πολύ, η δουλειά έγινε παιχνιδάκι. Στέλνεις ένα mail και "τσουπ" ο άλλος είναι έτοιμος. Παραλαβή και παράδοση στο άψε-σβήσε».
     «Click away δηλαδή;».
     «Click, ξε-click, αυτό που κάνουμε τώρα εμείς εδώ, είναι σκέτο χασομέρι. Έχω να πάω κι αλλού ξέρετε».
     «Ναι, αλλά όπως βλέπετε δεν λειτουργούν όλα ρολόι. Λυπάμαι λοιπόν, αλλά δεν μπορώ να σας ακολουθήσω».
     «Μα δεν με λυπάστε καθόλου; Γιατί μου το κάνετε αυτό; Θα αναστατώσετε ολόκληρο το σύστημα».
     «Δεν γίνεται σας λέω. Αφήστε δηλαδή που περιμένω και την καλή μου να έρθει για μια σούπερ βραδιά. Το έχουμε κανονισμένο, και δεν θα είναι σωστό εκ μέρους μου να την αφήσω στα κρύα του λουτρού».
     «Ωχ… μη λέτε για λουτρό παρακαλώ».
     «Γιατί;».
     «Ε… γιατί στο σπίτι του κρεμασμένου, δεν μιλάνε για σκοινί».
     «Ποιου κρεμασμένου; Ποιο σκοινί; Τι είν’ αυτά που λέτε; Δεν καταλαβαίνω».
     «Σας πειράζει να μιλάμε στον ενικό;».
     «Εμένα; Καθόλου. Το προτιμώ άλλωστε».
     «Ε λοιπόν, τι να σου λέω τώρα Ορέστη μου. Δεν έχω την ευκαιρία να πλένομαι συχνά. Ακούω λουτρό και παθαίνω».
     «Θέλεις να κάνεις ένα ντους;».
     «Ένα μόνο; Τι να μου κάνει ένα; Και δύο και τρία μη σου πω».
     «Σχήμα λόγου ήταν. Θέλεις δηλαδή να μπεις κάτω από το νερό;».
     «Μιλάς σοβαρά; Θα με κάνεις να βάλω τα κλάματα από τη συγκίνηση».
     «Έλα άστα αυτά τώρα. Αν το θέλεις, το μπάνιο είναι στη διάθεσή σου. Μετά όμως θα φύγεις. Εντάξει;».
     «Θα σου είμαι υποχρεωμένος και μετά, θα δω πώς θα το κάνουμε. Προς το παρόν σε ευχαριστώ για το ντους».

     Και ο Ορέστης έμεινε μόνος όση ώρα ο Χάρος έπαιρνε το μπάνιο του. "Άκου φίλε μου να δεις περίπτωση. Ήρθα να σε πάρω λέει. Κάτσε καλά ρε που ήρθες να με πάρεις. Έτσι στα καλά καθούμενα; Δεν έχω και κάτι για να πεις ότι έχω πρόβλημα υγείας. Όλα λειτουργούν θαυμάσια. Οπότε; Οπότε για κάποιο λάθος πρόκειται. Άκου –λέει- σε ειδοποιήσαμε. Ποιον ειδοποιήσατε ρε; Εμένα; Δεν πάτε καλά. Έχει γίνει λάθος. Ε τι νομίζεις δηλαδή; Οι υπολογιστές δεν κάνουν λάθη; Και βέβαια κάνουν. Άσε που περιμένω και το μωρό μου σε λίγο και θα…".
Η έξοδος όμως του Χάρου από το μπάνιο τον διέκοψε.
     «Μια χαρά ήταν το ντους Ορέστη μου. Σε ευχαριστώ πολύ. Να ‘σαι καλά».
     «Χαχαχα… οξύμωρη η ευχή σου».
     «Δηλαδή;».
     «Ε τι δηλαδή; Έχει και δηλαδή; Αφού ήρθες να με πάρεις, μου εύχεσαι να είμαι καλά; Απ’ την άλλη μεριά πάλι, αν είμαι καλά, γιατί ήρθες να με πάρεις;».
     «Σωστά το συλλογίζεσαι, αλλά να… ξέρεις… σε συμπάθησα».
     «Μπα; Ώρες είναι να θέλεις και μπύρα τώρα».
     «Ωχ! Μη μου λες τέτοια και μου τρέχουνε τα σάλια».
     «Ε δεν είναι κρίμα να τα αφήνουμε να τρέχουνε Χάρε μου;».
     «Εσύ μου φαίνεται ότι παίζεις με τον πόνο μου».
     «Καθόλου».
     «Ε να μη σε βάζω σε κόπο τώρα».
     «Σιγά τον κόπο».
     «Ε όσο να ‘ναι, νοιώθω και λίγο δύσκολα».
     «Δηλαδή δεν θέλεις;».
     «Τι μάρκα είναι;».
     «Στο ψυγείο έχω διάφορες. Θέλεις; Ναι ή όχι;».
     «Δεν θα έλεγα όχι, αλλά για να επανέλθω στο θέμα μας, τι νομίζεις; Ότι η δουλειά που κάνω είναι εύκολη; Ή ότι είμαι άκαρδος και σκληρός και άπονος; Δεν έχω αισθήματα εγώ;».
     «Τώρα που είπες αισθήματα… σα να άργησε μου φαίνεται το μωρό μου».
     «Α ναι… είπες ότι περιμένεις επισκέψεις. Πρέπει να φροντίσω για την περίπτωσή σου».
     «Τι να φροντίσεις; Σου είπα δεν έρχομαι».
     «Δεν κατάλαβες. Εντάξει, το να μη θέλεις να έρθεις, το καταλαβαίνω γιατί εδώ που τα λέμε, κανείς δεν θέλει. Εσύ όμως έχεις ένα ραντεβού που θα μπορούσε βέβαια να μη με νοιάζει, αλλά φαίνεσαι καλό παιδί και μου φέρθηκες και ξηγημένα. Δεν έχω παράπονο. Και μπάνιο, και μπύρα… τι να πω… εεε… μπορώ να σου ζητήσω μια χάρη;».
     «Βεβαίως ναι. Αν μπορώ, πολύ ευχαρίστως. Τι συμβαίνει;».
     «Μήπως έχεις κάτι για μεζέ, για να μην την πίνω ξεροσφύρι; Είμαι και νηστικός ξέρεις και όσο να ΄ναι…».
     «Χμ… νηστικός ε; Μα καλά… δεν έφαγες τίποτα όλη μέρα;».
     «Έχει πέσει πολλή δουλειά αυτές τις μέρες, και δεν προλαβαίνω».
     «Κατάλαβα. Θέλεις να σου κάνω στα γρήγορα μια ομελέτα και να ρίξω και κανένα λουκανικάκι μέσα; Γουστάρεις;».
     «Πςςς… Πω πωωω… σου είμαι χιλιο-υποχρεωμένος  Ορέστη μου. Μπράβο σου. Κι αν σκεφτεί κανείς τη συμπεριφορά σου σε σχέση με το λόγο που βρίσκομαι εδώ, θα σηκωθούν τα μαλλιά του όρθια. Το θέμα όμως είναι άλλο. Όλα αυτά, δεν ενδιαφέρουν το σύστημα. Αφού αποφάσισε ότι σε θέλει εκεί, δεν του καίγεται καρφί για το τι έχεις κανονισμένο και τι όχι. Άρα όλα αυτά δεν μετράνε και πρέπει να βρούμε κάτι έξυπνο και σοβαρό για να του αλλάξουμε γνώμη, γιατί θέλει να γίνονται όλα σωστά, για να μη μπορεί κανείς να του πει έστω και μία κουβέντα. Είναι τυπικότατο βλέπεις».
     «Μα ποιος το κανονίζει το σύστημα; Εσύ δεν το κανονίζεις; Τι θα πει "να του αλλάξουμε γνώμη", "είναι τυπικότατο" και ένα σωρό ανοησίες που κάθεσαι και μου τσαμπουνάς τόση ώρα; Αφού εσύ τα κανονίζεις αυτά».
     «Κάποτε, τα κανόνιζα εγώ. Τώρα όμως, είμαστε όλοι δέσμιοι των υπολογιστών. Όλα τα κανονίζουν αυτοί. Είναι προγραμματισμένα τα πάντα. Το πιάνεις; Δεν μπορείς να αλλάξεις το πρόγραμμα, ούτε να κάνεις εξαιρέσεις. Γι αυτό σου λέω. Είναι τυπικότατο».
     «Μα ακριβώς περί αυτού πρόκειται».
     «Δεν καταλαβαίνω τι εννοείς».
     «Εννοώ, ότι αφού είναι τυπικότατο, πρέπει να λάβει υπόψη του  ότι δεν έλαβα ειδοποίηση. Δεν το καταλαβαίνεις;».
     «Έχεις δίκιο. Πώς δεν το σκέφτηκα; Αυτή είναι η λύση. Ενοχλούμαι και εκνευρίζομαι αφάνταστα με αυτή την παρατυπία. Μμμ… Νοστιμότατη η ομελέτα. Είναι και λίγο καυτερή έτσι όπως μου αρέσει. Τι έχεις βάλει μέσα;».
     «Μπούκοβο».
     «Είναι εξαιρετική. Μπράβο Ορέστη μου».
     «Σ’ ευχαριστώ, αλλά όσον αφορά στο θέμα της επίσκεψής σου, θα μπορούσα να έχω προετοιμαστεί, να μη μου έρθει έτσι ξαφνικά. Να μην κλείσω τα ραντεβού που έκλεισα, να μην υποσχεθώ καινούργιο βιβλίο στον εκδότη μου, ούτε να αφήσω ένα σωρό εκκρεμότητες…».
     «Τι εκκρεμότητες;».
     «Ε ένα σωρό δουλειές. Τι να σου λέω τώρα… δεν έρχεται και η Νικόλ να μας δώσει καμιά ιδέα. Σήμερα βρήκε να αργήσει ρε γαμώτο;».
     «Νικόλ τη λένε τη λεγάμενη;».
     «Ναι. Έπειτα είναι…».
     «Τι είναι;».
     «Ε είναι και χρονιάρα μέρα σήμερα. Παραμονή Πρωτοχρονιάς, κατάλαβες;».
     «Παραμονή Πρωτοχρονιάς ναι… λοιπόν η ειδοποίηση είναι το θέμα. Δηλαδή το mail που δεν έλαβες. Θα ζητήσω να γίνει delete η εκτέλεση της παραγγελίας. Θα δώσω αιτιολογία ότι δεν έλαβες το σχετικό mail, η παραγγελία θα ακυρωθεί και θα πάνε όλα από την αρχή. Κάτσε να στείλω ένα sms».
     «Δηλαδή δεν τη γλιτώνω με τίποτα ε;».
     «Ξέρεις κανέναν που να κατάφερε κάτι τέτοιο;».
     «Εδώ που τα λέμε, δεν ξέρω κανέναν. Απλώς…».
     «Τι απλώς;».
     «Ε έλεγα, να… τώρα που γνωριστήκαμε… μήπως και…».
     «Μήπως και;».
     «Ε μήπως και μου τη χάριζες ρε παιδί μου…».
     «Μακάρι να μπορούσα. Τι νομίζεις όμως ότι είμαι; Κάποιο αφεντικό; Ένας υπάλληλος είμαι, που κάνει τη δουλειά του εκτελώντας εντολές».
     «Υπάλληλος; Εντολές;».
     «Ε βέβαια».
     «Ποιανού υπάλληλος και ποιανού εντολές;».
     «Ε του συστήματος. Ποιανού άλλου; Έτσι λειτουργεί χιλιάδες χρόνια τώρα. Δεν το ξέρεις;».
     «Το ξέρω… το ξέρω».
     «Το λες και με ένα παράπονο…».
     «Ε τι θες; Να το λέω με χαρά;».
     «Άκουσε Ορέστη μου να σου πω κάτι».
     «Είμαι όλος αυτιά».
     «Όλα τα πλάσματα του πλανήτη, καταδικάζονται σε θάνατο από την ώρα που γεννιούνται. Όλα!».  
     «Συμφωνώ. Και το πιο τραγικό από όλα, είναι ο άνθρωπος».
     «Γιατί;».
     «Επειδή το ξέρει. Ξέρει ότι μια μέρα θα τελειώσουν όλα».  
     «Ε πάρ’ το λοιπόν απόφαση, να τελειώνουμε. Το μήνυμα το έστειλα και θα έχουμε την απάντηση σε λίγο».
     «Κάτσε να φέρω δυο μπύρες ακόμα».     
     «Είσαι ξηγημένο παλληκάρι. Είδα όμως ότι έχεις και μαύρη μπύρα στο ψυγείο».
     «Ναι έχω. Θέλεις μαύρη;».
     «Την προτιμώ».
     «Μεσ’ τη μαυρίλα είσαι ε; Ορίστε λοιπόν μια μαύρη για σένα».
     «Σ ευχαριστώ. Στην υγειά σου».
     «Από το στόμα σου και στου …Χάρου τ’ αυτί».
     «Χμ… ήρθε η απάντηση και είναι θετική».
     «Θετική για ποιον;».
     «Για σένα».
     «Είδες λοιπόν που όλα γίνονται;».
     «Ναι μόνο που…».
     «Τι πράγμα;».
     «Τώρα που το σύστημα δεν σε έχει, πρέπει να ξαναδώσουμε τα στοιχεία σου από την αρχή. Να φανταστείς ότι τώρα ούτε κι εγώ δεν σε θυμάμαι».
     «Γιατί;».
     «Γιατί όταν το σύστημα διαγράφει κάποιον, τον ξεχνάω κι εγώ. Είναι το πρόγραμμα έτσι φτιαγμένο και είναι πολύ λογικό. Τόσες χιλιάδες χρόνια αν τα κρατούσα όλα στη μνήμη μου, θα είχε φρακάρει. Δεν το αντιλαμβάνεσαι; Είναι θέμα χωρητικότητας».
     «Σωστά. Να τα δώσουμε λοιπόν. Μέν…».
     «Μισό… μισό λεπτό να βγάλω το tablet».
     «Οργανωμένο σε βρίσκω».
     «Ε μα δεν γίνεται αλλιώς. Λοιπόν, είμαι έτοιμος… σ’ ακούω».
     «Μένανδρος Χατζηθωμάς, Σμύρνης 319, 185 90 Νέα Ελίκη».
     «Πολύ ωραία. Δώσε μου και το mail».
     «chatzimen@gmail.gr» 
     «Μια χαρά λοιπόν. Θα καταχωρηθούν εκ νέου και… μα… νομίζω ότι σου χτυπάνε το κουδούνι. Επισκέψεις ε;».
     «Ε θα είναι η Νικόλ».
     «Ποια είναι η Νικόλ;».
     «Ε δεν είπαμε;».
     «Τι είπαμε;».
     «Α ναι, με συγχωρείς. Μου είπες ότι δεν θυμάσαι τίποτα πια. Η καλή μου είναι».
     «Ε τότε να βγάλω κι εγώ τα ρούχα της δουλειάς, να αλλάξω και να πηγαίνω, γιατί δεν θέλω να σας ενοχλώ. Δεν είναι σωστό μέρα που είναι».
     «Ναι, αλλά δεν καταλαβαίνω. Γιατί χτυπάει αφού έχει κλειδί;».
Ο Ορέστης πλησίασε προς την πόρτα και την άνοιξε.
     «Έλα βρε αγάπη μου. Πού είσαι τόση ώρα; Γιατί άργησες;».
     «Ανησύχησες μωρό μου; Είχε λίγη κίνηση, ξέχασα και το κλειδί…».
     «Λοιπόν κ. Χατζηθωμά –επενέβη ο Χάρος- να τσεκάρουμε μισό λεπτό τα στοιχεία σας μην έχω κάνει κάποιο λάθος;».
     «Μα βέβαια Χάρε μου, βέβαια. Για πες μου τι έγραψες;».
     «Χμ… λοιπόν: Μένανδρος Χατζηθωμάς, Σμύρνης 319, 185 90 Νέα Ελίκη».
     «Πολύ σωστά. Και το mail είναι;»
     «Και το mail είναι chatzimen@gmail.gr».
     «Πάρα πολύ ωραία. Εύγε Χάρε μου. Εύγε!».
     «Να πηγαίνω λοιπόν κι εγώ.  Χάρηκα πάρα πολύ για τη γνωριμία, σας εύχομαι καλή χρονιά, και ελπίζω να τα πούμε ξανά».
     «Στη διάθεσή σου Χάρε μου. Κι όποτε ξαναβρεθείς απ’ τα μέρη μας, χτύπα το κουδούνι. Μια μπυρίτσα, πάντα υπάρχει στο ψυγείο για έναν καλό φίλο».
     «Ευχαριστώ πάρα πολύ. Α και… Μένιο…».
     «Ναι;».
     «Να σου πω…».
     «Σε ακούω Χάρε μου…».
     «Δοκίμασε την τοπική μπύρα της Σαντορίνης. Ήμουν προχθές εκεί και τη δοκίμασα. Είναι έκτακτη».
     «Ότι πεις Χάρε μου. Ότι πεις».

     Ο Χάρος έφυγε, η πόρτα έκλεισε και η Νικόλ που τόση ώρα είχε μείνει με το στόμα ανοιχτό προσπαθώντας να καταλάβει τι συμβαίνει, χώθηκε στην αγκαλιά του Ορέστη.
     «Αγάπη…».
     «Ναι μωρό μου…».
     «Να σε ρωτήσω κάτι;».
     «Όσο θα σε γδύνω; Ρώτα με».
     «Ποιος ήταν αυτός;».
     «Ο Χάρος!».
     «Ο Χάρος;».
     «Ναι».
     «Και τι ήθελε;».
     «Κάτι του χρώσταγα και ήρθε να το πάρει».
     «Μα σε είπε Χατζηθωμά, μετά σε είπε Μένιο, είχε γράψει λάθος διεύθυνση, λάθος mail… γιατί όλα αυτά;».
     «Και δεν χαίρεσαι;».
     «Θα ‘πρεπε να χαίρομαι;».
     «Ε βέβαια».
     «Για ποιο λόγο;».
     «Γιατί θα με ψάχνει και δεν θα με βρίσκει πουθενά».

© George Bilikas (D2D, 2019)







5 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


24 Δεκεμβρίου 2020, 16:32
Υπερβόρεια Αγαπημένη!
Αγαπημένη  Ακουαρέλλες  Αποθήκες  Αρθρογράφος  Αρκούδες  Αφιερώσεις  Γιόγκα  Γκαρσονιέρα  Διπλώματα  Καπέλα  Κιθάρες  Κρασί  Λίμνες  Μαθήματα  Μαθητές  Μέλι  Μετρό  Μουσικός  Οδήγηση  Παρουσία  Πιάνο  Ποιητής  Ποτάμια  Ταινίες  Υπερβόρεια  Φεγγάρι  Φεγγαρόφωτο  Offline  Online  Skype  

Με το ολόγλυκο στόμα σου και με τα μονοπάτια των ματιών σου 
που κολυμπάει μέσα τους το φεγγαρόφωτο,
με τα οράματά σου που τα αφήνεις στο μπαλκόνι
και σ’ ερωτεύεται το φεγγάρι,
με την πολυθρόνα σου και με το γραφείο σου,
με τα πουκάμισά σου  και με την παρουσία σου
που "βασανίζει" τα μάτια μου, 
με τα μηνύματά σου στο Viber και με τη γιόγκα σου,
με τον μουσικό σου, τον ποιητή σου και τον αρθρογράφο σου,
με τη γκαρσονιέρα σου και τις αρκούδες σου,
με τους δασκάλους σου και τα μαθήματα οδήγησης, 
με τη φωνή σου και με το βλέμμα σου,
με τις ακουαρέλες σου και με τους μαθητές σου,
με τα ποτάμια σου και με τις λίμνες σου, 
με τις καλημέρες σου και με τις καληνύχτες σου,
με τα μουσεία σου και με τα αξιοθέατά σου, 
με το ποδήλατό σου και με τις βόλτες σου,
με το Online σου και το Offline σου,
με την υπηκοότητά σου και με την  καταγωγή σου,
με τα βιβλία σου και τις αφιερώσεις σου,
με την κιθάρα σου και με το πιάνο σου,
με τα τραγούδια σου και με τη φωνή σου σαν το μέλι,
με τα μακριά μαλλιά σου και με το γέλιο σου,
με τα γλυκά σου και με το τσάι σου,
με το κρασί σου και με τις βότκες σου,
με τους δικηγόρους σου και με τους συμβολαιογράφους σου,
με τα πανεπιστήμιά σου, τα πτυχία σου και τα διπλώματά σου
με τα αεροδρόμιά σου και με τα αεροπλάνα σου,
με τα τραίνα σου και με τους σταθμούς του μετρό σου,
με το Skype σου και με τις ταινίες σου…

Υπερβόρεια Αγαπημένη,
ποιος απ’ όλους αυτούς που σε τριγυρίζουν, 
νομίζεις ότι σε σκέφτεται όπως εγώ;

Υπερβόρεια Αγαπημένη,
ποιος απ’ όλους αυτούς,
νομίζεις ότι θα μπορούσε 
να σου μιλήσει με τα μάτια όπως εγώ;

Υπερβόρεια Αγαπημένη,
που σε κοιτάζω και σε ρουφάω
με τα μάτια μου σαν αποθήκες,
ακουμπάω τις κιθάρες μου στα πόδια σου
και τα καπέλα μου είναι δικά σου...

Στην Α. 


6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


28 Νοεμβρίου 2020, 11:00
Blue Note
Άβελ  Άμλετ  Αρσέν Λουπέν  Αφροδίτη  Δίας  Ερμής  Ζορρό  Κάϊν  Κουασιμόδος  Κρόνος  Οφηλία  Παγόβουνο  Παραφίνη  Πλούτων  Ποσειδώνας  Πουαρώ  Σέρλοκ Χολμς  Σκορπιός  Σταχτοπούτα  Σωματοφύλακες  Ταυρομάχος  Τιτανικός  Τροβαδούρος  Χιονάτη  Blue Note  Disk Jokey  Uma Thurman  


     Βάφουν τους τοίχους με απαλά χρώματα και σερβίρουν στα ποτήρια μας κρασί, από ένα μπουκάλι που γράφει ότι σε θέλω σαν τρελός και εσύ με ρωτάς τι αστείο είναι αυτό. Δεν είναι αστείο γλυκιά μου. Είναι το κρασί που φτιάχνεται στα κτήματα του έρωτά μου για σένα. Τα ινστιτούτα καλλονής είναι γεμάτα ψάρια, που καλλωπίζονται πριν κλειστούν στο ενυδρείο.  Το τσίρκο ήρθε στην πόλη και κάνει βόλτες μέσα στη μοναξιά του ψάχνοντας να βρει ποιο θα είναι το καινούργιο νούμερο που θα παρουσιαστεί απόψε για να μαζέψει κόσμο.  Ο τύπος που σε γουστάρει, σου δίνει με το ένα χέρι δώρα κιτς και το άλλο το έχει μέσα στο παντελόνι του. Μου ζήτησε το κρασί σου, αλλά του είπα ότι αυτό το έχω αποκλειστικά για σένα. Υπάρχει μία διαδήλωση στους δρόμους από εργάτες που ζητάνε το δίκιο τους, αλλά τα ΜΑΤ προς το παρόν τους αγνοούν επειδή παρακολουθούν εσένα και εμένα μέσα στο Blue Note.

     Η Σταχτοπούτα δείχνει όμορφη και βάζει τα χέρια στην κωλότσεπη σε στυλ Uma Thurman, αλλά εσύ γλυκιά μου είσαι ομορφότερη. Όταν βιώνουμε τις πιο γλυκές μας στιγμές, έρχεται μια φωνή και μου λέει:
     “Να προσέχετε γιατί όλοι εσάς κοιτάζουν”. 
     “Μη φοβάσαι για μας
–απαντάω- Άσε μας να πάρουμε όλο αυτό το γλυκό που βγαίνει από μέσα μας. Άσε μας να το βιώσουμε και μη φοβάσαι”. 
     “Εγώ πάντως, σας προειδοποίησα. Στο φινάλε, αυτό που θα μείνει, δεν θα είναι ούτε η Σταχτοπούτα, ούτε η Χιονάτη, αλλά ούτε και η
Uma Thurman. Αυτό που θα μείνει, θα είναι η αγαπημένη σου και εσύ μέσα στο Blue Note”.

     Το φεγγάρι θα κρυφτεί, τα αστέρια θα σβήσουν και το μέλλον θα γραφτεί πάνω στην τράπουλα που ρίχνει η χαρτορίχτρα. Ο Κάιν, ο Άβελ, ο Ζορρό,  ο Αρσέν Λουπέν, ο Κουασιμόδος ο Σέρλοκ Χολμς, ο Άμλετ, ο Ηρακλής Πουαρώ και οι τέσσερις Σωματοφύλακες, κάνουν έρωτα, ενώ όλοι οι άλλοι τους παρακολουθούν και περιμένουν να βρέξει. Κάποιοι απ’ αυτούς μπορεί να έχουν παράπονα, κάποιοι μπορεί να νιώθουν ικανοποιημένοι και κάποιοι άλλοι, μπορεί να θέλουν να με ξεκοιλιάσουν επειδή είμαι ο Τροβαδούρος που σε κοιτάζει στα μάτια και σου κρατάει το χέρι μέσα στο Blue Note.

     Η Οφηλία είναι στην άκρη της βεράντας και πολλές φορές φοβάμαι για την πάρτη της. Μου θυμίζει γεροντοκόρη που έχει την ικανότητα να βλέπει τον θάνατό της με μία διάθεση ρομαντική. Αναπνέει με μηχανήματα και είναι επαγγελματίας τρομοκράτης. Η αύρα της είναι αρνητική και ξεψυχάει χωρίς να το ξέρει. Ονειρεύεται το ουράνιο τόξο αλλά δεν ξέρει ότι για να το δει, πρέπει πρώτα να έρθει η βροχή. Το μόνο που ξέρει να κάνει -και το κάνει πολύ καλά- είναι να ξοδεύει τον καιρό  της κριτικάροντας τους πάντες, την ώρα που μας κρυφοκοιτάζει μέσα στο Blue Note.

     Ο μπάρμαν μασκαρεύτηκε σε παραγωγό και κρύβει τις αναμνήσεις του στο μπαούλο που έχει στο πατάρι. Τις προάλλες μου μίλησε άσχημα και μου ζήτησε τσιγάρο αλλά του είπα ότι το ‘κοψα και έφυγε μουρμουρίζοντας. Δεν θα έλεγες ότι βλέπεις  κάτι όμορφο επάνω του, αν και δεν μάθαμε ποτέ τι ήταν στην προηγούμενη ζωή του. Δεν αποκλείεται να ήταν σερβιτόρος, αλλά δεν θέλω με τίποτα να φαντάζομαι ότι ήταν αυτός που είχε σερβίρει στα ποτήρια μας κρασί όταν μας είδε μέσα στο Blue Note.

     Ο γιατρός κρατάει στον προθάλαμο την πελατεία του, αλλά οι ασθενείς του προσπαθούν να τον τινάξουν στον αέρα από ζήλια. Η γραμματέας του, είναι υπεύθυνη για όλα τα έγγραφα που κρατάει και που ζητάνε έλεος για την ψυχή του, αλλά ξαφνικά όλοι οι πελάτες του, νομίζουν ότι γίνανε μουσικοί. Μαζεύονται στον προθάλαμο και παίζουν κάθε βράδυ. Μερικοί απ’ αυτούς έπαιζαν τις προάλλες που εσύ κι’ εγώ ήμασταν μέσα στο Blue Note.

     Οι γείτονες καρφώσανε τις κουρτίνες για να μη μπορεί να τις ανοίξει κανείς και ετοιμάζονται για τη γιορτή. Ο χοντρός έχει μεταμφιεστεί σε ταυρομάχο και τον ταΐζουν με το κουταλάκι του γλυκού για να τον κάνουν να νοιώσει πιο σίγουρος. Μετά θα βγει να σκοτώσει τον ταύρο, αλλά ο φουκαράς, δεν ξέρει ότι το πραγματικό θύμα είναι αυτός ο ίδιος. Ο Disk Jokey  ψάχνεται και ντύνεται για να πάει να κάνει καμάκι στη γιορτή, αλλά έτσι που είναι τύφλα στο μεθύσι, ποια θα τον ανεχτεί;  Τα μεσάνυχτα, όλοι οι μυστικοί πράκτορες κάνουν έφοδο και μαζεύουν όσους ξέρουν περισσότερα απ’ αυτούς και τους φέρνουν στο βενζινάδικο. Ύστερα δένουν πάνω τους το μηχάνημα της καρδιακής προσβολής και μετά φέρνουν την παραφίνη. Τους παίρνουν το καλούπι, για να μπορούν να τσεκάρουν αν κάποιος το έχει σκάσει, αλλά εμάς όλα αυτά δεν μας ενδιαφέρουν γιατί είμαστε μέσα στο Blue Note.

     Τιμή στον Ποσειδώνα, στον Σκορπιό, στην Αφροδίτη, στον Ερμή, στον Πλούτωνα, στον Κρόνο και στον Δία.  Ο Τιτανικός θα σαλπάρει την αυγή και όλοι θέλουν να μάθουν ποιανού το μέρος θα πάρουμε.
Ο δραπέτης ντύνεται μηχανικός και μαλώνει στη γέφυρα του καραβιού με τον καπετάνιο, για το ποιο παγόβουνο θα διαλέξουν για το ναυάγιο. Τη στιγμή όμως που εσύ είσαι έτοιμη να μου ξεπλύνεις τις αμαρτίες στα πόδια της νύχτας, εγώ βουτάω μέσα σου με τιμή. Οι ψαράδες του λιμανιού  άλλαξαν επάγγελμα και τώρα πουλάνε λουλούδια κοντά στα φινιστρίνια, εκεί που ο καθένας μπορεί να δει τις όμορφες γοργόνες. Όμως οι όμορφες γοργόνες δεν ενδιαφέρουν κανέναν, γιατί όλοι θέλουν να κοιτάζουν εμάς όσο γέρνεις επάνω μου μέσα στο Blue Note.

                                                                                                                                    (Στην Α.Κ.)




3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


16 Οκτωβρίου 2020, 10:59
When the World Was Younger
Angle  Beneath  Christina  Coffee  Cohen  Dancing  Endless  Flamenco  Hoyos  Ghosts  Green  Laura  Love  Missingness  Monkey  Nepal  Only  Pajamas  Passion  Peninsula  Portugal  Jeff  Kelly  River  Saudade  Spain  Stars  Suzanne  Tomorrows  Waltz  Weller  World  You  Younger  

Jeff Kelly: When the World Was Younger
(Green Monkey Records, 2020)
By George Bilikas

One question that could be asked by future generations to us older ones, is "What did you do during the 2020 pandemic?". How many of us could answer that they did something creative, instead of the funny and well-worn "we gained weight"? How many of us could answer that they found a way to deal with the deteriorated landscape created by the covid-19 pandemic?


Jeff Kelly adapted his plans and channeled his energy into the creation and release of the album, "When the World Was Younger", showing his love for Spanish and Portuguese culture.

Jeff is a prolific songwriter who has been writing and recording music since 1984, initially with his band, the Green Pajamas, but also in his solo career during the recent years, on a total of 40+ albums that have been released so far.

I "met" him in 1990 with Green Pajamas' fourth album, "Ghosts of Love", and when I heard "Angle of Passion", I felt like I was struck by a lightning. Even today, I still cannot listen to it only one time.



No piece from "Ghosts of Love" lags behind. "Surfacing", "Death of Molly Bernard", "Jails", "Ghosts of Love", "Song for the Maid", "Emily Grace", these are some of the pieces that "grabbed" me with the first listening. They are small diamonds, which together form a big diamond called "Ghosts of Love". An album for 5/5 stars.

I then searched and found some of the older Green Pajamas’ albums, as well as some of Jeff’s solos like "Coffee in Nepal", diamonds all for me. He described them as "Old Suff" in a message he once sent me about "CiN" materials.

"You're right my dear friend Jeff. Everything is moving forward, everything is evolving, and so do the music and the songwriting of each of us, and since everything is evolving, I will agree with you that this is indeed old stuff, but in this case, you have to take into account an emotional connection I have with your songs. Okay, I know you understand that."

I was upset when Jeff recently announced the dissolution of the Green Pajamas. I understand, of course, that in our lives, some cycles end, and some others start, and understanding this, eased my grief, which turned to joy when I saw Jeff was still recording songs and releasing records, either with his wife Suzanne, or with Green Pajamas’ guitarist Laura Weller, or even alone as a solo artist, like this latest album, "When the World Was Younger".

In this album, Jeff shows us his love for Spanish and Portuguese culture, which has already become apparent from his previous album, "Beneath The Stars, Above the River" (2019), and which has pleasantly surprised me, since I have the same love for the Iberian Peninsula and its culture.

The title "Of Missingness" of the following album we could translate with the Portuguese word "Saudade". It is what could have happened, but we realize it has never happened.



For "Only Endless Tomorrows", it was said that such a song could have been written by Cohen as well. Yes, maybe it could, in the sense that this piece is permeated with the melancholy that characterizes the work of both of the poets/songwriters, because in my opinion, Jeff is doing poetry here.



The songs on the album are a love letter to Iberian countries and culture, including of course "Cristina Dancing", which Jeff wrote as a tribute to Flamenco dancer Cristina Hoyos. So, waltz or flamenco? The music invites you to a waltz but combining traditional folk structures with the touch of Spanish flamenco music.



Jeff said he hopes this album "is a little bit of something to help momentarily distract the senses, heal the heavy heart and uplift the spirit". Trying to find his own way through these difficult times that we all experience, he did just that, not only for himself but for me and for you, and for those who want to find a relaxing musical escape from the harsh our daily reality.



So, I listen to the new songs, I experience new musical proposals, I feel that a new cycle has opened, I travel to new musical atmospheres, and I hear a favorite familiar voice, which sends me nostalgically, back to the old favorite indelible canvas of Green Pajamas, but with a fresh new feeling.

When the World Was Younger

Thank you, Jeff. Well done…


- Στείλε Σχόλιο


11 Οκτωβρίου 2020, 10:21
Μάγισσα...
Άστρο  Γήινη  Εγώ  Επάνω  Εσύ  Μαγεμένη  Μάγισσα  Ματιά  Φωτιά  


Μάγισσα...
που σαν άστρο έλαμψες επάνω μου
και με σημάδεψες
και μ’ έκαψες με τις μαγεμένες σου ματιές
και με τη γήινη φωτιά σου,
μη νομίζεις ότι αυτό είναι κάτι που το κατάφερες Εσύ.
Εγώ σου το επέτρεψα…


- Στείλε Σχόλιο


01 Οκτωβρίου 2020, 15:18
Οι Βοηθοί του Θεού
Ακτίνες  Άνθρωποι  Άξονες  Αστραπή  Αύρες  Βοηθοί  Βροχή  Γαλαξίας  Γαλοπούλα  Γεράκι  Γύρη  Δίσκος  Ζέστη  Ήλιος  Θεός  Κεραυνός  Κίσσα  Κοράλλια  Κρύο  Νύχτα  Ορίζοντας  Όστρακα  Ουρανός  Πελαργός  Πέτρα  Σελήνη  Σίσσυφος  Σκαθάρι  Σύμπαν  Υγρασία  Φεγγάρι  Φτερά  Φως  Milky  Way  


Οι Βοηθοί του Θεού
(ή αλλιώς, Milky Way)

     Καθώς έπεσε η νύχτα και ο ουρανός ήταν ξάστερος, ένιωσε να τον καλεί το σκοτάδι και βγήκε έξω. Ήθελε να περπατήσει. Πήρε μια βαθιά αναπνοή εισπνέοντας τον αέρα με τη μοναδική μυρωδιά της νύχτας κάτω από το φεγγαρόφωτο. Από όλες τις μυρωδιές που μπορεί να θυμάται κανείς, από τη μυρωδιά ενός νόστιμου φαγητού που σιγοψήνεται στη φωτιά, και από τη μυρωδιά του ξύλου που σιγοκαίει στο τζάκι μέχρι τη μυρωδιά του ζεστού κορμιού μιας γυναίκας που κοιμάται δίπλα του κάτω από τα σκεπάσματα, η μυρωδιά της νύχτας είναι αλλιώτικη κάτω από το φεγγαρόφωτο. Κάποιοι λένε πως είναι θέμα τού πώς θα εισπνεύσει κανείς τον αέρα, μα είναι βέβαιο ότι το φεγγάρι φωτίζει την ελπίδα του απελπισμένου, και δίνοντας έμφαση στις σκιές, τις ντύνει με το μυστήριο που αναζητάει ο ερευνητής στην ανάσα του και στο βλέμμα του.      

     Η πεδιάδα ήταν ομαλή με χαμηλή βλάστηση. Βάδιζε με τις σκέψεις να του τρυπάνε το μυαλό, και ξαφνικά ένιωσε επιθυμία να ξαπλώσει πάνω στο χώμα και το έκανε. Ξάπλωσε,  και δεν είχε τίποτα άλλο επάνω του και γύρω του παρά μόνο τα αστέρια που τον έλουζαν με το φως τους. 

     Ξαφνικά ένας απαλός ήχος του απέσπασε την προσοχή. Δεν έδωσε σημασία, αλλά αμέσως ο ήχος επαναλήφθηκε και τον ένιωσε πολύ κοντά του. Έσκυψε αθόρυβα και ακούμπησε το πρόσωπό του όσο μπορούσε πιο κοντά στο σημείο που νόμισε ότι άκουσε τον ανεπαίσθητο αυτόν ήχο και διέκρινε ένα πολύ μικρό σκαθάρι να σπρώχνει ένα μικροσκοπικό μόριο χώματος στην κορυφή μιας λακκούβας που είχε σκάψει και προφανώς του πήρε μια ολόκληρη ζωή για να το καταφέρει. Παρακολουθώντας το σκαθάρι αυτό, ένιωσε σαν ένα άλλο μόριο χώματος μέσα στο αχανές και απέραντο Σύμπαν, και αυτός ο Σίσυφος του μικρόκοσμου, του επιβεβαίωνε ότι είναι  το καλύτερο παράδειγμα της επιμονής και του πείσματος για ζωή. Κοίταξε άλλη μια φορά το σκαθάρι και άλλη μια τον ξάστερο ουρανό και θυμήθηκε μία ιστορία που την ήξερε από παιδί. Έκλεισε τα μάτια και την έφερε στο μυαλό του:

     “Κάποτε οι Άνθρωποι είχαν μόνο τέσσερα φώτα για να φωτίζουν και να ζεσταίνουν τη Γη. Τα φώτα όμως αυτά,  ήταν μακριά όχι μόνο από τη Γη, αλλά και μεταξύ τους και δεν μπορούσαν να τη ζεστάνουν. Ο αέρας είχε πάντοτε την ίδια θερμοκρασία, και παρ’ όλο που υπήρχε εναλλαγή μεταξύ ημέρας και νύχτας, δεν συνέβαιναν εποχιακές αλλαγές και οι άνθρωποι έκαναν παράπονα στον Θεό ότι η ημέρα δεν κρατάει πολύ και θέλανε περισσότερο φως. Τότε ο Θεός έστειλε το Φωτεινό Σκαθάρι να πηγαινοέρχεται από Ανατολή σε Δύση και την Πυγολαμπίδα από Βορρά σε Νότο. Για αρκετό καιρό το πλάνο αυτό λειτουργούσε καλά, αλλά και πάλι οι άνθρωποι διαμαρτύρονταν ότι τα φώτα ήταν πολύ μικρά και τρεμόσβηναν.

     Έτσι ο Θεός αφού συμβουλεύτηκε το Συμβούλιο των Σοφών, είπε στους βοηθούς του να του φέρουν μια μεγάλη επίπεδη πλάκα από το σκληρότερο και πιο ανθεκτικό πέτρωμα που θα μπορούσαν να βρουν. Αφού λοιπόν οι βοηθοί του επισκέφτηκαν όλα τα βουνά, επέστρεψαν με ένα μεγάλο κομμάτι χαλαζία που είχε διπλάσιο μήκος απ' όσο πλάτος, και όταν το τοποθέτησαν μπροστά στον Θεό, αυτός αποφάσισε ότι ήταν αρκετά μεγάλο για να φτιάξει δυο τροχούς με το ίδιο μέγεθος. Ήθελε να φτιάξει τέσσερις, αλλά η πέτρα που του έφεραν έφτανε μόνο για δύο και έτσι χάραξε δύο μεγάλους κύκλους πάνω στην πλάκα και όλοι άρχισαν να δουλεύουν με πέτρινα σφυριά, και πυρόλιθους κόβοντας τους δυο όμοιους τροχούς μέχρι που τελικά οι δυο κυκλικοί επίπεδοι δίσκοι ετοιμάστηκαν για το σκοπό τους.


     Στον πρώτο έβαλαν μια μάσκα με χρώμα μπλε για να παράγει φως και ζέστη, και κατόπιν κρέμασαν κόκκινα κοράλλια γύρω από τους άξονες. Ένα κέρατο κρεμάστηκε σε κάθε του πλευρά για να προσφέρει την αστραπή και τη βροχή και δέθηκαν επάνω του φτερά από αετούς και άλλα πουλιά για να τον μεταφέρουν στον ουρανό και να διασκορπίσει τις ακτίνες του φωτός στις τέσσερις κατευθύνσεις του ορίζοντα.

    Αφού λοιπόν ο Θεός και οι βοηθοί του έστειλαν τον πρώτο δίσκο στον ουρανό, επέστρεψαν για να διακοσμήσουν και τον δεύτερο πέτρινο δίσκο, που είχε το ίδιο μέγεθος με τον πρώτο. Αυτή τη φορά όμως δε χρειάζονταν η πέτρα να δίνει ζέστη και φως, αλλά έπρεπε να φέρνει κρύο και υγρασία. Έτσι στόλισαν τη μάσκα της δεύτερης πέτρας με λευκά όστρακα, έβαλαν μια ταινία από κίτρινη γύρη, και έφτιαξαν έναν άξονα από κόκκινο κοράλλι. Έδεσαν επάνω του φτερά από κίσσα, γεράκι της νύχτας, γαλοπούλα, και πελαργό για να αντέχει το βάρος του και στα κέρατά του υπήρχε ο κεραυνός και οι αύρες. Έστειλαν λοιπόν και αυτό τον δίσκο στον ουρανό, και ο Θεός σκέφτηκε ότι τώρα θα έπρεπε να είναι όλοι ικανοποιημένοι.

     Οι άνθρωποι όμως, διαμαρτυρήθηκαν ξανά. Είπαν ότι αν ο Ήλιος μένει  συνέχεια στο ίδιο μέρος, θα είναι στην περιοχή εκείνη μόνιμα καλοκαίρι, και παντοτινός χειμώνας στην άλλη. Ο Ήλιος και η Σελήνη -είπαν- πρέπει να κινούνται στον ουρανό. Πώς όμως θα γινόταν αυτό; Ο Ήλιος ήταν μόνο πέτρα και καθόλου πνεύμα. Πώς να κινηθεί; Το ίδιο και η Σελήνη.  Τότε πλησίασαν δύο γέροι σοφοί,  έδωσαν το πνεύμα τους στον Ήλιο και στη Σελήνη και αμέσως οι δυο δίσκοι έδειξαν σημεία ζωής και άρχισαν να κινούνται, αλλά δεν ήξεραν προς ποια κατεύθυνση να πάνε. Τότε ο Θεός τους έδωσε να δέσουν στην ουρά τους από δώδεκα φτερά αετού που θα τους έδειχναν το δρόμο. Ο Ήλιος ήταν ο πρώτος που ξεκίνησε το ταξίδι στον ουρανό, ενώ η Σελήνη περίμενε όλη την ημέρα, μέχρι που ο Ήλιος ολοκλήρωσε τη δική του πορεία και έδωσε τη θέση του στη Σελήνη.

     Στην κουβέρτα όμως που είχαν φτιάξει τους δύο δίσκους, είχαν μείνει πάρα πολλά κομματάκια πέτρας κάθε μεγέθους και σχήματος, μαζί με τη σκόνη που δημιουργήθηκε και ο Θεός αποφάσισε να δώσει πιο πολλά φώτα στον ουρανό και έτσι οι βοηθοί του πήραν ξανά τα σφυριά και τα εργαλεία τους για να δώσουν σχήμα στα άστρα που θα έλαμπαν μόνο τη νύχτα. Όταν όλα τα αστέρια ήταν έτοιμα να πάρουν τη θέση τους στον ουρανό, τότε ο Θεός δημιούργησε ένα σχέδιο του ουρανού, πάνω στο χώμα, και έδωσε εντολή στους βοηθούς του να πάρει ο καθένας από μία μεγάλη σκάλα και να τοποθετήσουν τα αστέρια στον ουρανό σύμφωνα με το σχέδιο που είχε φτιάξει.

     Ύστερα πήρε την κουβέρτα, την τίναξε και η σκόνη που είχε μείνει επάνω της ανέβηκε στον ουρανό και έτσι δημιουργήθηκε ο γαλαξίας μας. Ο γαλαξίας στον οποίο ανήκει η Γη, και τον οποίο οι άνθρωποι ονόμασαν Milky Way…”.

Γ. Μ.
(Απόσπασμα από το μυθιστόρημα "Κ", 2019)





- Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
orfeus
Γιώργος Μπιλικάς
Storyteller...
από Valley Below



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/orfeus






Το περιεχόμενο του ιστοτόπου αυτού, μπορεί να αναπαραχθεί ελεύθερα, εφόσον αναφέρεται η πηγή. Το περιεχόμενο που υπόκειται στους νόμους περί πνευματικής ιδιοκτησίας, ανήκει στον αξιότιμο ιδιοκτήτη του. (Ποιό είναι αυτό; ...βρείτε το)


Tags

2020 Δώρα Ευχές Καλή Καλύτερη Χρονιά Χρόνος Ώρα 24symbols Adventures Al-Andalus Alypa Amazon Apple Blue Books D2D Demand Digital Draft Ebooks Eyed Heaven K Kobo No.9 Poems Print Prophets Rakuten Sad Scribd Songs Tolino Vivlio Heaven Adventures Άννα Αγγελική Αθηνά Αλεξάνδρα Αντώνης Βάσω Βίκυ Γιώργος Γιάννα Δημήτρης Ειρήνη Ελένη Ερίκα Ζωή Ηρώ Θωμάς Θανάσης Κώστας Λίντα Μυρτώ Μίμης Μαρία Νίκος Νεφέλη Ορφέας Πάνος Ρένα Ρούλα Σπύρος Σοφία Τάσος Τζούλια Χρήστος K. No. 9 Angle Beneath Christina Coffee Cohen Dancing Endless Flamenco Hoyos Ghosts Green Laura Love Missingness Monkey Nepal Only Pajamas Passion Peninsula Portugal Jeff Kelly River Saudade Spain Stars Suzanne Tomorrows Waltz Weller World You Younger Aretha Aretha Franklin Flash Franklin Goldberg Jack Jumping Jumping Jack Flash Keith Keith Richards Richards Whoopi Whoopi Goldberg Around Bands Bloomer Late Rock Απαίτηση Βιβλίο Γιώργος Μπιλικάς Δεκαετία Έκδοση Έντυπη Κανέλλος Τερζής Κείμενο Μπάντες Συνοδευτικό 60 Bat City Facebook Intro Mail Outro Päivi Tonya Γκάζι Διαδίκτυο Θέμα Θέρμανση Καφές Κινητό Μαγείρεμα Μαιτρ Μαργαρίτα Μιχαήλ Μπάνιο Μπουλγκάκοφ Όρυζα Πετρογκάζ Πλυντήριο Ρωσίδα Σταθερό Τηλεόραση Τηλέφωνο Φιάλες Φινλανδέζα Φως Φωτισμός Ψυγείο Bob Dylan Leonard Έζρα Πάουντ Τ. Σ. Έλιοτ Αρθούρος Ρεμπώ Κάρολος Μπωντλαίρ Ουίλιαμ Μπλέικ Νόμπελ Φαινόμενο Έβερεστ Γιώργος Μπαμπασάκης Μεταίχμιο Christmas Merry Christmas Keb Mo Cibelle Grass Μπαστούνι Ντάμα Cigarettes After Sex Sweet Greg Lake ELP Emerson Lake and Palmer Keith Emerson Carl Palmer Robert Fripp King Crimson From the Beginning Hurt John John Hurt Sir Jesus Christ Lust Glory Holly Grail George Harrison Handmade Films Monty Python Life Brian Gleese Terry Jones Gilliam Graham Chapman Moon Michael Palin Peter Sellers Spike Milligan Eric Idle Always Look Bright Koop Island Blues Thousand Kisses Deep Rolling Rolling Stones Stones We We Love You Pink Floyd AndVilyly Βελόνα Βινύλιο Βράδια Δίσκος Κόστος Μακαρίτης Παππούς Περιεχόμενο Σκράτς Σπίτι Στάχτες Τραγούδια Φωνή Xαμηλοβλεπούσα Μουσική Eρμηνεία Βασίλης Σαλταγιάννης Στίχοι Αντονία Τσολάκη Κόντρα μπάσο Μαρία Παντελάκη Κρουστά Μπουζούκι Κιθάρες Πιάνο Ηχοληψία Κώστας Παρίσσης Studio Praxis Μίξη Παραγωγή Καθρέφτης Άβελ Άμλετ Αρσέν Λουπέν Αφροδίτη Δίας Ερμής Ζορρό Κάϊν Κουασιμόδος Κρόνος Οφηλία Παγόβουνο Παραφίνη Πλούτων Ποσειδώνας Πουαρώ Σέρλοκ Χολμς Σκορπιός Σταχτοπούτα Σωματοφύλακες Ταυρομάχος Τιτανικός Τροβαδούρος Χιονάτη Blue Note Disk Jokey Uma Thurman Άγγελος Άμμος Ασημένια Βασιλιάδες Δικηγόροι Ερημίτες Εσώρουχα Ήχος Καράβια Καταδικασμένοι Κυνηγόσκυλα Λιμάνια Μαντόνα Μικρό Νύχτα Παράδεισος Πεζοδρόμιο Ποιητές Προστάτης Πυξίδα Σεβάχ Σημαδεμένα Στρουθοκάμηλος Υπόγειο Φακός Φάροι Ψιλικατζίδικο Bar Άγνωστος Αδύναμος Αισθητική Άνθρωπος Αξίες Αξιοπρέπεια Απάντηση Γενναιότητα Διακριτικότητα Δρόμος Δύσκολος Δώρα Μαργέλη Ελευθερία Επιμονή Ερώτηση Ευθύνη Θηρίο Μεγαλοψυχία Μοναξιά Παιδεία Πτυχία Σύστημα Σωτηρία Ταπεινότητα Άη-Γιώργης Δράκος LSD Άνεμος Βουρκωμένα Βράχια Βροχή Γλέζος Γυρισμός Δάκρυ Δέντρα Δύναμη Ευκολάκι Καημός Κεραυνός Κινδύνης Λαβωμένα Μάτια Ξένα Πίκρες Πουλόπουλος Σταθμός Σύννεφο Τραίνα Χαρδαλιάς Χέρια Χωρισμός Ωκεανός Άρης Βασίλης Γερμανός Γκαϊφύλλιας Δημητριάδη Διονύσης Ζιώγαλας Ιατρόπουλος Ισιδώρα Κατερίνα Κωχ Λεττονός Μαρίζα Μαρίνα Μάτσας Μοναχικότητα Ντάλας Ξενουδάκη Σαββόπουλος Τασούλης Τσιλογιάννης Ψαριανός Άστρο Γήινη Εγώ Επάνω Εσύ Μαγεμένη Μάγισσα Ματιά Φωτιά Αγάπη Αδελφή Ακατάλληλη Διαδρομές Ε Ζάνη Κ. Μπιλικάς Νεφέλη Πόπη Ζάνη Πρόλογος Πόπη Στιγμή Συμπαντικές Συμπαντικές Διαδρομές Υπερβατική Ψυχή Support Ανάγκη Αποδοχή Ασφάλεια Βασίλισσα Βουτιά Δεσμός Δεσμά Δύσκολη Έκθεση Εμπιστοσύνη Ζητιάνος Μοίρασμα Οδοντόβουρτσα Ομορφιά Παράδοση Περίπτωση Πραγματικότητα Σιγουριά Συμφωνία Συναλλαγή Σχέση Απομεινάρια Ηλιοσκόταδο Κ Καρυάτιδα Λόφος Μορφή Μυθιστόρημα Ντουλάπι Σκοτάδι Σκοτεινιά Σύμπαντα Φεγγάρι Χάρη Βόλτες Γέλιο Επιθυμία Έρωτας Ξενύχτια Όνειρα Πάθος Παιχνίδια Πόθος Ποίημα Σημαντικά Στιγμές Συναισθήματα Ταξίδι Τραγούδι Φίλος Αγκαλιά Αλυσίδες Άνεμοι Απανεμιά Αστέρια Αύρα Βράχοι Γλάροι Θάλασσα Κόκκινο Κύματα Ουρανός Παλίρροια Πλοία Πρωινό Σύμπαν Φουρτούνα Χαλί Αγώνες Βεντάλια Γενικό Διαγωνισμός Επιτροπή Ερμηνεία Εφιάλτης Ιστιοφόρο Κέρκυρα Κριτική Μουσικοσυνθέτης Νυχτοφύλακας Όνειρο Παρατηρητής Παρελθόν Πρόσταγμα Σαμοΐλης Σανίδα Τρόποι Φαντασία Χίλιοι Air Condition Αιτία Αντισηπτικό Απάτη Απέναντι Άρρωστοι Βήχας Γυναίκα Εμβόλιο Θάνατος Ιός Κίνα Κορμί Κορονοϊός Λεβερκούζεν Μάσκα Μυαλό Νοσοκομείο Ντούτσε Ξενιστής Ξένος Πατρίδα Πέτρα Πικρή Ποτήρι Ρόζα Στήθος Στολή Τύψεις Χώμα Ψέμμα Αγαπημένη Αιώνιο Αλήθεια Απλά Άφθαρτο Ερωτήματα Καθημερινότητα Μέρα Μόνος Ολοκλήρωση Ποιητής Πορτραίτο Πρόσωπο Στόμα Ταπεινά Ύπαρξη Φτεροκόπημα Ψεύτης Ακουαρέλλες Αποθήκες Αρθρογράφος Αρκούδες Αφιερώσεις Γιόγκα Γκαρσονιέρα Διπλώματα Καπέλα Κρασί Λίμνες Μαθήματα Μαθητές Μέλι Μετρό Μουσικός Οδήγηση Παρουσία Ποτάμια Ταινίες Υπερβόρεια Φεγγαρόφωτο Offline Online Skype Αγία Δημήτρης Αθανίτης Διάβολος Εκδήλωση Κώστας Καζανάς Καμία Κινηματογραφική Λένα Κιτσοπούλου Λέσχη Παρασκευή Συμπάθεια Ταινία Devil No Sympathy Αγροτικόν Βίντεο Βράδυ Δίσκοι Θεσσαλονίκη Κινηματογράφος Μπάντα Οδυσσέας Οδύσσεια Οκτώβριος Πανδημία Παπάζογλου Παραλλαγή Πηνελόπη Σειρήνα Σεπτέμβριος Συζήτηση Στούντιο Στρόγγυλοι Φεστιβάλ Χθες Χιουμοριστική Blog MusicHeaven Αγωνία Θρίλερ Ιουλία Λυμπεροπούλου Λογοτεχνία Μεταφυσική Μυστήριο Νο 9 Περιπέτεια Αδάμ Αίμα Ανθρωπότητα Αυτοκίνητο Βαμπίρ Γνώση Γρανίτα Δημοφιλής Δολοφονία Εικασία Εξοπλισμένο Επιστήμονας Εραστής Ερειπωμένο Εύα Ζόμπι Ζωντανοί Ηθοποιός Μοναχικός Οπαδός Πατσάς Συγγραφέας Συσκευή Ταυτότητα Τράπεζα Χυμός Tesla Αεροδρόμιο Γιόκο Γκολντ Δοξιάδη Ελληνικό Κρουαζιέρα Λένον Λονδίνο Μάρδας Μαστοράκης Μπητλς Νησιά Όνο Πασίφικ Πειραιάς Beatles Gold Lennon Ono Pacific Yoko Αθανίτης Καζανάς Κιτσοπούλου Κοτανίδης Καλό Cross Orfeus Sunny Sunny Cross Αθήνα Ακρίβου Αφηγητής Ελληνική Κάλτσου Κατάδυση Λαβύρινθος Μαγουλάς Μοντάζ Ντοκιμαντέρ Οδηγός Πρεμιέρα Πρόσωπα Σαρημανώλης Σινεμά Σκηνοθεσία Συναντήσεις Στοές Φωτογραφία Φώτου Χαλκίδα DNA Βαρσοβία Δανέζα Δανία Θεοδωράκης Κοπεγχάγη Ξαρχάκος Σουηδικό Χατζιδάκις Angie Darling Helsingborg Helsingør Kronborg Αίγυπτος Αϊνστάιν Βαστίλη Βιετνάμ Γαλλία Δαρβίνος Διαμάντια Ηλίθιος Ηλιθιότητα Ινδιάνοι Ιράκ Κάστερ Κόρινθος Λιβύη Λουδοβίκος Ναπολέων Ντοστογιέφσκι Παντοτινός Ρωσία Σιου Σεγιέν Συρία Τσιπόλλα Chiquentcento Αθηναίων Πολιτεία Ανατολή Βοηθοί Δύση Ηθοποιοί Ήλιος Θεός Θησείο Κύρα Όψεις Πυγολαμπίδα Σελήνη Σκαθάρι Σοφία Παναηλίδου Σοφοί Συμβούλιο Φανταστικό Αίθουσα Απομόνωση Βόρεια Γκέτεμποργκ Νησί Προβολές Σινεφίλ Φάρος Boutique Cinema Curators Distancing Focus Göteborg Holmberg Internet Isolated Jonas Noster Pater Project Social Sold-Out Zoom Αίθουσες Ανθολογία Εκδόσεις Ιππότης Καταθλιπτικός Κόντρα Μύθος Copyright Ακτή Βέλος Νόημα Παφλασμός Ποίηση Τοξότης Giralda Ακτίνες Άνθρωποι Άξονες Αστραπή Αύρες Γαλαξίας Γαλοπούλα Γεράκι Γύρη Ζέστη Κίσσα Κοράλλια Κρύο Ορίζοντας Όστρακα Πελαργός Σίσσυφος Υγρασία Φτερά Milky Way Αλέξανδρος Καρακαντάς Γλέζου Καραμουσαλής Κρασούδης Μαστοράκη Μπενέτου Παπαθανασίου Πατσιφάς Πετρίδης Ρούσσος Ρωμανός Σαλιάρης Σουγιούλ Σπανουδάκης Στασινόπουλος Τρούσας Aphrodite’s Child Axis Charms Forminx Igloo Juniors Αλίμονο Άνθρακες Άνους Αντίδραση Αντίθετη Άποψη Αύριο Αυτός Εκείνος Επιλογές Θέατρο Θησαυρός Κατανόηση Κυριολεξία Ορθότητα Ποιότητα Ποσότητα Προσβλητικό Ρέστα Ρήγας Σήμερα Συμπεριφορά Συνομιλητής Υπεύθυνος Φράση Φταίω Αλκαίος Άλκης Αντίο Θάνος Κακόηθες Μελάνωμα Μικρούτσικος Αλύπα Αστείο Ενετοκρατία Κούντερα Λυπημένα Μάνη Νύφι Πειρατές Προφήτες Tρικυμία Gena Rowlands John Cassavetes Paul Mazursky Raúl Juliá Susan Sarandon Tempest Vittorio Gassma Ταίναρο Ιερό Πύλη Άδης Βαθύ Κοκκινόγεια Σπηλιά Καταιγίδα Τρικυμία Vittorio Gassman Βασίλης Γκλεζάκος Λουκιανός Καρακαντάς Τζονιχάκης Ανάσταση Αμβρόσιος Άνθιμος Άρθρο Ασήμαντα Βατικανό Δημόσιο Δυνατός Εκκλησία Επικρατούσα Επίσημη Ευρώ Θεοφάνης Θρησκεία Ιερώνυμος Ιταλία Μεσαίωνας Παπάδες Παπάς Ποσά Προνόμιο Σεβασμός Συγγνώμη Σύνταγμα Ανεπάρκεια Ανοχή Γραμματέας Διαφορετικότητα Εγωκεντρισμός Ευθιξία Ιατρείο Κάμψεις Κατωτερότητα Κομπλεξικός Μητσοτάκης Μισογύνης Ορισμός Πληρότητα Πρόβλημα Ραντεβού Σύλλογος Ψυχολόγος Αναμέτρηση Ανώδυνο Αυλαία Διαβολή Εγωισμός Επιθετικότητα Ζήλεια Θύμα Κακοήθης Μέθοδος Προσωπείο Σκοπιμότητα Συκοφαντία Συμφέρον Υποκριτής Ύπουλος Φθόνος Χειραγώγηση Ανασφάλεια Αρνητικό Δότης Δραστήριος Δυσοίωνο Ελπίδα Ενεργός Θετικό Κεφάλι Κοιλιά Κρίση Μέλλον Οικονομικά Παραλήπτης Παρόν Προβλήματα Φροντίδα Ανθοπωλείο Άντρας Αρειανός Διάλειμμα Ευνουχισμός Ιδρώτας Καρέκλα Κιθάρα Κοπή Κόρνα Λογαριασμός Παλαιά Πάλκο Πόρτα Ταμπούρλο Τριαντάφυλλο Αντίθετο Αρλεκίνοι Δουλειά Θύελλες Κάβος Καιρός Μάνα Παλιάτσοι Πατέρας Πλόες Πόδια Πόλεμος Ποτάμι Ποταμόπλοια Πτήσεις Ρούχα Στολίδια Ψώνια Lulu Press Βερολίνο Εικόνες Εμφάνιση Επέτειος Μοναδικό Ξεχωριστή Οθόνη Προβολή Πρώτη Άση Δημητρουλοπούλου Eva Stylander Στάθης Πλώτας Παναγιώτης Θανασούλης Παναγιώτης Θεοφανόπουλος. Απιστία Κόλυβα Αυλή Δίπατη Κουρελής Λήθη Μαλαματάς Μέθυσμένος Μνήμη Μονοκατοικία Μπουκάλι Ομπρέλα Σάββας Σιλουέτα Σπιτάκι Τουαλέτα Φίλη Fool Hill Sven Βασιλική Βασιλική Μπούζα Θεματοφύλακες Μπούζα Παρουσίαση Βόλος Κανάρια Κυριακή Λάρισα Όψεις του Φανταστικού Πολυχώρος Σάββατο Φουντούλης Ωδείο Καλαμάτα Bodega Γιώργο Εσένα Ζήσω Μπορώ Χωρίς. Γιώργος Βασιλείου Μάχη Σκληρή Έξω Μέσα Όμορφη Συνέντευξη Πάτρα Πρωταπριλιάτικο Ψέμα Ghetto Noir Γκλίτσα Βιογραφικό Δηλητηρίαση Είδος Καθαρό Κάπα Λίρες Μάντρα Μισθός Περίφραξη Πρόβατα Σκωτία Τοίχος Τσοπάνης Φράχτης Φύκια Cafe Lighthouse North Orkney Ronaldsay Scotland Στέλλα Κάλτσου Γιάννης Φώτου Σταμάτης Μαγουλάς Τούλα Ακρίβου Μιχάλης Σαρημανώλης London Greek Film Festival Odysseus Cosmocinema Awards Ένωση Ευαγγέλιο Ιερουσαλήμ Ιησούς Μόσχα Πιλάτος Πόντιος Σατανάς Σοβιετική Σταύρωση Φύση Azazello Behemoth Bulgakov Faithfull Faust Hella Jagger Koroviev Margarita Marianne Master Mikhail Mick Professor Woland Καλός Κηλαηδόνης Λουκιανός Κηλαηδόνης Δύστυχες Πουτάνες Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες Χρόνια Χολέρα Δαιμόνια Χρονικό Προαναγγελθέντος Κοιμισμένα Κορίτσια Γιασουνάρι Καουαμπάτα Απίστευτη Θλιβερή Ιστορία Αθώα Ερέντιρα Άσπλαχνη Γιαγιά Ελευθερίου Μάνος Μάνος Ελευθερίου Νέο Ψυχικό Νέο Ψυχικό Πεντάγωνο Τρέξιμο Περπάτημα Πατρικό Γείτονες Μετακόμιση Περισσός Ελίκη Κρεμασμένος Λουκάνικο Λουτρό Μένανδρος Μένιος Μπύρα Νέα Νικόλ Ντους Ομελέτα Ορέστης Πανόραμα Παπαδάτος Παραμονή Πρωτοχρονιά Σαμπάνια Σαντορίνη Σμύρνη Σχοινί Χάρος Χατζηθωμάς Mojave 3 Εννέα Κολοκοτρώνη Νο. 9 Στυλάντερ Ευτυχισμένος Πόρνη Τυχερός Χαρούμενος Ωριμότητα Λιμάνι Πλοίο Θοδωρής Θοδωρής Παυλάκος Παυλάκος Strega 2017 Happy New Year Καρό Belongs Daddy Get Heart Marilyn Monroe Want What Καταστροφή Κούφια Μαίρη Σπαθί Ana Ana Moura Case Do Fadista Fado Fados Joni Joni Mitchell Mitchell Moura Sou Μασάζ Αεροπειρατεία Καφεδάκι Αεροσυνοδός Τενοντίτιδα Μασέρ Νεπάλ Καλάσνικοφ Σουτιέν Φούστα Κουκουλοφόρος Φερμουάρ Εντριβή Κύκλοι Ζύμωμα Χτυπήματα Άγγιγμα Έγκαυμα Ευφορία Πτήση Επιβίβαση Απογείωση Σπυρόπουλος Σπυριδούλα Μπάμπης Φλου Αναβλητικότητα User Manual Πιθανότητα Ενδιαφέρουσα Πόλη Πηγάδια Στόμιο Εξωτερικό Επικοινωνία Μόδα Εσωτερικό Επιφάνεια Αντικείμενα Κοσμήματα Νομίσματα Τέχνη Πίνακες Ζωγραφική Γλυπτά Βιβλία Μανιφέστα Επιστημονικά Περιοδικά Χωρητικότητα Jorge Bucai Πρόσκληση Αθηναίων Πολιτεία Οικογένεια Άνεση Ειδήμων Φάρμακα Αντίληψη Κτίρια Προδιαγραφή Υπάρχοντα Αξία Γείτονας Διάστημα Πλανήτης Άτομο Προκατάληψη Εισόδημα Ηθική Κέρδη Τρόφιμα Διατροφή Blame Irish Φιλοσοφία Νίκος Ζωιόπουλος Νίκος Χατζόπουλος Δράμα Βραβείο Φρικιό Λαμόγιο Υπάλληλος 1993 Σενάριο Τάκης Βενετσανάκος Σκηνικά Κοστούμια

Γίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης

    template design: Jorge