αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
Το Πνευμα και το ...Οινοπνευμα!
-
26 Φεβρουαρίου 2017, 00:33
Ένα Γράμμα Που Δεν Έστειλα Ποτέ!
Αποφρακτική  Γράμμα  Έστειλα  Πνευμονοπάθεια  Ποτέ  Χρόνια  Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια  ΧΑΠ  

Να με συμπαθάς, αλλά…
…παραιτήθηκες νωρίς από τα πάντα. Έστειλες τα ενδιαφέροντά σου περίπατο, δεν ασχολήθηκες ποτέ με την ουσία των πραγμάτων, ήσουνα πάντοτε λάτρης του “δεν μπορώ” και του “εύκολου” και δεν έβαλες ποτέ το μυαλό σου να δουλέψει. Έχασες όλους τους φίλους σου από επιλογή σου και έζησες μιαν ανύπαρκτη ζωή, κλεισμένη σε τέσσερις τοίχους. Σε ένα δωμάτιο μέρα-νύχτα με κλειστά παράθυρα και δεν έκανες ποτέ καμία προσπάθεια να βγεις από τον βούρκο της “μη ζωής” σου.  Μια κινούμενη μιζέρια ήσουνα πάντα, χωρίς χαμόγελα. Εσύ κι ο εαυτός σου. Ο εαυτός σου που διαρκώς τον ξεγελούσες με ατάκες όπως “εγώ τα έχω καλά με τον εαυτό μου”. Μα το μεγάλο πρόβλημα με εσένα είναι ότι δεν τα είχες ποτέ καλά με τον εαυτό σου. Δεν αγάπησες ποτέ τον εαυτό σου και από κει προήλθαν όλα σου τα προβλήματα με τους γύρω σου. Δυστυχώς για σένα, ήσουνα τόσο βαθιά νυχτωμένη, τόσο ανεπεξέργαστη και τόσο άσχετη, που ούτε αυτό δεν αντιλήφθηκες.  Παραμυθιαζόσουνα με το “εγώ τα έχω καλά με τον εαυτό μου” και πίσω από αυτό έκρυβες όλα σου τα κόμπλεξ. Ήσουνα πάντοτε επιθετική, εκνευριζόσουνα με το παραμικρό και δεν έκανες ποτέ διάλογο. Ε μα ναι, αυτός που εκνευρίζεται είναι αυτός που δεν έχει επιχειρήματα και εσύ δεν είχες ποτέ. Και τι χάρηκες δηλαδή εσύ από τη ζωή σου; Στέρησες τον εαυτό σου από όλες τις χαρές της ζωής. Από όλες. (“Να φοβάσαι –μου είπε κάποιος- τον στερημένο άνθρωπο“. Και τότε σε κατάλαβα περισσότερο, γιατί μπορούσα να εξηγώ την κακή συμπεριφορά σου). Ποτέ δεν χάρηκες με τη χαρά του άλλου, γιατί πολύ απλά, ζήλευες. Πού ήταν οι φίλοι σου όλα αυτά τα χρόνια; Πού είναι τώρα; Γιατί εξαφανίστηκαν όλοι από τη ζωή σου; Μα ούτε αυτό δεν στάθηκε ικανό να σε βάλει να σκεφθείς: “Μα γιατί έμεινα μόνη; Μήπως κάτι δεν έκανα καλά;“.

Ειλικρινά με εξοργίζεις. Με εξοργίζεις και την ίδια στιγμή δεν υπάρχεις για μένα. Δεν ξέρω πώς γίνεται αυτό. Αισθάνομαι έναν βαθύ οίκτο και λυπάμαι πολύ γι’ αυτό. Λυπάμαι, γιατί έφυγε η ζωή μέσα από τα χέρια σου από δική σου επιλογή, λυπάμαι, γιατί όλα όσα σου έλεγα κατά καιρούς, τα πέταξες από δική σου επιλογή, λυπάμαι, γιατί η “μη ζωή“ σου είναι δική σου επιλογή. Δεν άντεξες ποτέ να μιλήσεις με τον εαυτό σου ουσιαστικά. Δεν άντεξες ποτέ να σε δεις γυμνή και αληθινή και να σε αποδεχθείς έτσι όπως είσαι φτιαγμένη, και αυτό ήταν το μεγάλο σου πρόβλημα. Μ’ ακούς;

Δεν σε κοίταξες ποτέ αληθινά και δεν μίλησες ποτέ με σένα. Το μόνο που ήξερες να κάνεις –και το έκανες πολύ καλά- ήταν κριτική στους άλλους για τη δική τους τη ζωή και αυτό το έκανες επειδή ήσουν ανίκανη να κοιτάξεις την ανύπαρκτη δική σου.  

Δυστυχώς όμως για σένα τα παραμύθια τελείωσαν. Βρίσκεσαι τώρα κατάκοιτη σε ένα κρεβάτι, αναπνέεις μόνο με μάσκα οξυγόνου και τι κάνεις δηλαδή; Περιμένεις να έρθει το φινάλε; Λυπάσαι για τον εαυτό σου που τον κατάντησες έτσι; Μετανιώνεις που δεν άκουγες ποτέ κανέναν και έκλεινες την πόρτα σε όλους; Έρχομαι και σε βλέπω που και που. Άλλες φορές κοιμάσαι και άλλες φορές με κοιτάζεις με βλέμμα γεμάτο απόγνωση:

     «Έχω οξυγόνο Γιώργο;».

Τι να κάνω όμως τώρα; Δεν είναι κάτι που περνάει από το χέρι μου για να το διορθώσω. Ότι μου λένε οι γιατροί κάνω κι εγώ.  Μου είπαν ότι είσαι πολύ βαριά και κάνουν ότι μπορούν. Η ζωή σου είναι στο χέρι σου και εξαρτάται από σένα. Αν εσύ δεν προσπαθήσεις, δεν θα βγεις ποτέ από αυτή τη φουρτούνα που περνάς. Θα βουλιάζεις όλο και περισσότερο μέχρι  να “φύγεις“.  

Η ζωή δεν γυρίζει πίσω για να διορθώσεις καταστάσεις και συμπεριφορές, και δεν ξέρω –δεν μπορώ να ξέρω- τι είδους σκέψεις περνάνε τώρα μέσα από το κεφάλι σου.

Δεν είμαι μεσσίας, για να κάνω ένα θαύμα και να σε γλιτώσω από τον θάνατο και δεν μου αρέσει καθόλου η ιδέα ότι θα έρθω μια μέρα να σε δω και θα έχεις “φύγει“.  Ναι, σύμφωνοι, όλοι θα περάσουμε από αυτό αλλά όποτε το σκέφτομαι, εύχομαι να φεύγουν γρήγορα οι άνθρωποι χωρίς ταλαιπωρία. Να φεύγουν πάνω στον ύπνο ή πάνω στον έρωτα και όχι με βάσανο όπως το δικό σου.

     «Τι έκανα και βασανίζομαι έτσι;».

Έτσι με ρώτησες κάποια στιγμή. Το θυμάσαι; Την απάντηση όμως δεν θα σου τη δώσω εγώ. Την απάντηση θα τη βρεις μόνη σου αν κοιτάξεις στα ίσια τον εαυτό σου, σαν ίσος προς ίσο και όχι σε στυλ “τα ‘χω καλά μαζί σου“ για να τον καλοπιάσεις. Εγώ δεν μπορώ να σου πω τίποτα. Εγώ μάτια μου είμαι ένα πνεύμα ανήσυχο, ένα αερικό, ένας μποέμ και ένας καλλιτέχνης. Εμένα τα ξωτικά που με μαγέψανε και μου κυριέψανε την ψυχή, μου μάθανε κάποια πράγματα μέσα από στίχους οργισμένους που τους γράφανε πάνω σε όποιο χαρτί βρίσκανε μπροστά τους. Οι τυραννημένες ψυχές που ακουμπάω, όταν η ζωή με ρίχνει, είναι οι ψυχές των φίλων μου των ποιητών, που με δύο στίχους, με αγγίζουν φιλικά στον ώμο  και μου λένε να μη φοβάμαι γιατί όλα είναι ζωή. Και το κλάμα και η χαρά. Και θα βουτήξουμε στη θάλασσα –μου είπαν- και θα παλέψουμε, γιατί όλα είναι ζωή και όλα θα τα προσπεράσουμε, αρκεί να κυλάμε και να μη χορταριάζουμε. Δεν θα κερδίσουμε τίποτα με τη στασιμότητα και την αδράνεια. Αντίθετα, θα χάσουμε αυτό που λέγεται ζωή. Αλλά εγώ τα δέχτηκα όλα αυτά, γιατί έχω πάντα τις πόρτες μου ανοιχτές για να διδάσκομαι και να μαθαίνω. Εγώ θέλω δραστήρια άτομα δίπλα μου και όχι μούχλες και σαπίλες. Αυτό όμως δεν έχει σημασία. Εσύ θα βρεις άλλους που θα ταιριάξουν μαζί σου και άσε με εμένα.

Ήθελα από πολύ καιρό να σου τα πω όλα αυτά και άλλα πολλά που δεν μου έρχονται τώρα στο μυαλό, αλλά δεν με άφησες ποτέ να σε πλησιάσω. Ήσουνα πάντοτε απότομη και η συμπεριφορά σου με έδιωχνε. Ε τα παίρνω κι εγώ στο κρανίο εύκολα. Τι νόμισες; Ότι είμαι άγιος; Σου τα γράφω όμως τώρα, και βέβαια δεν ξέρω αν ποτέ θα τα διαβάσεις, και δεν ξέρω τι να σου ευχηθώ. Είναι οξύμωρο αυτό το πράγμα. Να ευχηθώ να ζήσεις για να τα διαβάσεις αλλά να βασανίζεσαι; Να ευχηθώ να “φύγεις“ για να μη βασανίζεσαι; Θα μου πεις, πως ότι είναι να γίνει θα γίνει. Ναι… “Ο θεός –μου είπε η διπλανή σου- ξέρει“. Τι ξέρει ο θεός δηλαδή; Το γιατί έφτασες εσύ στην κατάσταση να κινδυνεύει η ζωή σου ή το πότε θα “φύγεις“; Την τύφλα του ξέρει ο θεός (συμπάθα με θεέ, αλλά έτσι είναι). Εσύ και μόνο εσύ είσαι υπεύθυνη για τον εαυτό σου –όπως είναι δηλαδή ο καθένας μας για τον εαυτό του-, γιατί όπως λέει ο σοφός λαός “όπως έστρωσες, έτσι θα κοιμηθείς“. Άρα τι θεός και κουραφέξαλα…

Η κατάστασή σου είναι τέτοια, που πραγματικά δεν ξέρω τι να σου ευχηθώ. Είναι κρίμαι και άδικο που "φεύγεις" έτσι, αλλά εύχομαι ότι είναι καλύτερο για σένα. Ότι είναι καλύτερο.       

 


5 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


22 Φεβρουαρίου 2017, 14:26
Στη Λάρισα και στον Βόλο με το "Κ."
Βιβλίο  Βόλος  Γιώργος Μπιλικάς  Κ.  Κανάρια  Κυριακή  Λάρισα  Όψεις  Όψεις του Φανταστικού  Παρουσίαση  Πολυχώρος  Σάββατο  Φανταστικό  Φουντούλης  Ωδείο  

Παρουσίαση του βιβλίου "Κ."

Σάββατο 4 Μαρτίου στη Λάρισα
"Κανάρια"
Παναγούλη 12
17:30 - 20:00

Κυριακή 5 Μαρτίου στον Βόλο
"Πολυχώρος Ωδείου Φουντούλη"
Αντωνοπούλου 17
17:30 - 20:00


6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


16 Φεβρουαρίου 2017, 10:20
Α.Π.Κ. (Άντρας Παλαιάς Κοπής)
Ανθοπωλείο  Άντρας  Αρειανός  Άρης  Διάλειμμα  Ευνουχισμός  Θάλασσα  Θέατρο  Ιδρώτας  Καρέκλα  Κιθάρα  Κοπή  Κόρνα  Κρασί  Λογαριασμός  Παλαιά  Πάλκο  Πόρτα  Ποτήρι  Ταμπούρλο  Τιτανικός  Τριαντάφυλλο  

Δώσαμε ραντεβού στο γνωστό μας μπαράκι. Της είπα να έρθει στις 10:30, αλά εγώ -ως συνήθως- έφτασα λίγο νωρίτερα. Δεν είναι σωστό για μια κυρία να περιμένει, αλλά πέραν αυτού, δεν αρέσει και σ’ εμένα αυτό το πράγμα. Προτιμώ λοιπόν να πηγαίνω πιο νωρίς.

Ήθελα να της προσφέρω ένα τριαντάφυλλο, αλλά τα δύο ανθοπωλεία που είναι κοντά στο μπαράκι ήταν κλειστά και αυτό για να είμαι ειλικρινής με στεναχώρησε.  

     «Σωτήρη –ρώτησα τον μπαρμαν- έχουμε κανένα άλλο ανθοπωλείο εδώ κοντά;».
     «Ναι. Πάρε δεξιά τη λεωφόρο και θα το βρεις δίπλα στο θέατρο».
 
Η Ε. δεν άργησε να έρθει. Άλλωστε, δεν έχει αργήσει ποτέ μέχρι τώρα. Με πήρε μάλιστα και τηλέφωνο.

     «Ψάχνω να παρκάρω».

Γνωριστήκαμε σε ένα rock club που έπαιζα κάθε Παρασκευή και ήταν τώρα λίγος καιρός που βγαίναμε. Περιμένοντάς τη, πέρασε σαν ταινία από το μυαλό μου η βραδιά της γνωριμίας μας. Είχα ανέβει στο πάλκο όταν μπήκε μέσα. Μόλις την είδα, η καρδιά μου άρχισε να χτυπάει σαν ταμπούρλο, έγινα μούσκεμα στον ιδρώτα, ξέχασα τα λόγια του τραγουδιού που έλεγα και παρά λίγο να μου φύγει η κιθάρα από τα χέρια.

     «Όπα ρε Γιώργο!». Είπα στον εαυτό μου.
     «Τι όπα;». Μου απάντησε.
     «Ε όχι και τι όπα. Δεν την είδες τη γυναίκα;».

Προτίμησα να κάνω διάλειμμα μέχρι να ξαναβρώ τους ρυθμούς μου και δεν θυμάμαι καθόλου ποιος πλησίασε ποιον. Αυτό που θυμάμαι, είναι ότι μετά από λίγο είχαμε πιάσει την κουβέντα και όταν τελείωσα το πρόγραμμά μου, της πρότεινα  να τσιμπολογήσουμε σε ένα κοντινό μεζεδοπωλείο. Εκεί είχε την ευκαιρία να με δει να της ανοίγω την πόρτα για να περάσει, να τραβάω την καρέκλα για να καθίσει, να της ζητήσω να παραγγείλει πρώτη, να επιλέξω και να δοκιμάσω το κρασί, να σερβίρω πρώτα στο ποτήρι της, να πληρώσω ολόκληρο τον λογαριασμό...

     «Δεν έχω συνηθίσει έτσι».
     «Τι εννοείς; Από πού είσαι δηλαδή και δεν έχεις συνηθίσει έτσι; Από τον Άρη;».
     «Μάλλον εσύ είσαι από τον Άρη».

Να αυτά είναι. Κατάλαβες τώρα; Να της φέρεσαι με το γάντι, να της φέρεσαι όπως αρμόζει σε μία κυρία, και να σου λέει ότι είσαι από τον Άρη.

Συχνά οι γυναίκες όταν συζητάνε “τα δικά τους” διατυπώνουν  παράπονα ότι σήμερα δεν υπάρχουν άντρες και είναι μάλιστα σίγουρες γι αυτό. Το συμπεραίνουν με βεβαιότητα.

     «Δεν υπάρχουν χρυσή μου άνδρες σήμερα! Πίστεψέ με. Κάτι ξέρω εγώ που σου το λέω».
     «Ναι, ναι! Τέλος! Τους πάτησε το τρένο!».

Ρε δεν πάτε καλά. Άκου δεν υπάρχουν άντρες. Λοιπόν ακούστε  κορίτσια. Επινοείτε βολικές θεωρίες για να καλύψετε τη μοναξιά σας και μιλάτε με τις ώρες στο τηλέφωνο σε στυλ:

    «Ε ναι χρυσή μου. Είμαι μόνη μου όχι από επιλογή, αλλά επειδή σήμερα δεν υπάρχουν άντρες. Να σου πω τι έπαθα προχθές που βγήκα με κάποιον να τρελαθείς».
     «Εγώ να δεις τι έπαθα…».

Δεν θέλω ούτε με ενδιαφέρει να ανατρέψω τις βολικές σας θεωρίες πίσω από τις οποίες εκτός από τη μοναξιά, κρύβετε και ένα σωρό διάφορες γυναικείες ανασφάλειες, αλλά σας πληροφορώ ότι άντρες υπάρχουν!

Τρομάξατε; Κι όμως υπάρχουμε και είμαστε εδώ! Εσείς είσαστε που μας βάλατε στο περιθώριο. Το σκεφθήκατε ποτέ αυτό; Υπάρχουμε και είμαστε εδώ, αλλά με το σύγχρονο lifestyle που μπλέξατε, έχετε χάσει τα αυγά και τα πασχάλια. Για ποιον βαφόσαστε στα φανάρια και ξεχνιέστε και ανάβει πράσινο και σας τρελαίνουμε στην κόρνα;

     «Για τον τύπο με τους κοιλιακούς που θα τον σέρνουμε από τη μύτη».

Ε όχι κυρίες μου. Τον ευνουχισμό δεν το σηκώνει εμάς το πετσί μας. Έχουμε ανοίξει τα μαύρα πανιά στα καράβια μας και ταξιδεύουμε μόνοι μας. Ταξιδεύουμε σε θάλασσες που δεν τις γνωρίζετε γιατί δεν υπάρχουν στους χάρτες σας. Ταξιδεύουμε σε θάλασσες που δεν τολμάτε να ταξιδέψετε γιατί δεν μπορείτε ούτε καν να τις φανταστείτε. Ταξιδεύουμε σε θάλασσες που αρνηθήκατε να γνωρίσετε, γιατί προτιμήσατε να κάνετε τη ζωή σας Τιτανικό.

Εδώ είμαστε και μπορείτε να μας δείτε καθισμένους στο παγκάκι ενός πάρκου με μια θλίψη στο βλέμμα. Μπορείτε να μας δείτε να περπατάμε μέσα στη βροχή χωρίς ομπρέλα. Όπου όμως και να μας συναντήσετε, να ξέρετε ότι εμείς δεν θέλουμε να γίνουμε ένα κομμάτι για τη συλλογή σας. Εμείς θέλουμε να είμαστε τα πάντα σας. Γουστάρετε; Αν όχι, τότε καλύτερα να είμαστε το τίποτά σας. Αντιμετωπίστε μας με ειλικρίνεια και σας υπόσχομαι ότι θα εκπλαγείτε ευχάριστα!

Όλα αυτά σκεφτόμουν καθώς την περίμενα και δεν ένιωθα καθόλου Αρειανός. Το σημερινό μας ραντεβού ήταν άλλωστε διαφορετικό αλλά και πιο σημαντικό από τα προηγούμενα γιατί σήμερα είχα αποφασίσει να της κάνω ερωτική εξομολόγηση για να πάρει το πράγμα τον δρόμο του και το “σινιάλο” για να ξεκινήσω, θα ήταν το τριαντάφυλλο. Το έδαφος έδειχνε να έχει προλειανθεί και εκτιμούσα ότι η θετική εξέλιξη ήταν αναμενόμενη. Μέσα μου ένιωθα μία τρελή χαρά και η καρδιά μου άρχισε να χοροπηδάει μόλις την είδα να έρχεται από την απέναντι πλευρά του δρόμου. Μπήκε μέσα στο μπαρ και χώθηκε στην αγκαλιά μου, λες και της τα είχα πει όλα, λες και τα είχε δεχτεί, λες και ήμασταν ήδη ζευγάρι.

     «Αχ! Ζέστανέ με λίγο. Πού θα βρω καλύτερα από δω;».
     «Αυτό το τριαντάφυλλο είναι για σένα».
     «Εσύ αγάπη μου είσαι Άντρας Παλαιάς Κοπής. Εσένα έψαχνα!».



17 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


09 Φεβρουαρίου 2017, 00:38
Κούφια η Ώρα...
Κηλαηδόνης  Κούφια  Λουκιανός  Λουκιανός Κηλαηδόνης  Ώρα  

Λουκιανός Κηλαηδόνης: Κούφια η Ώρα...


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


07 Φεβρουαρίου 2017, 22:48
Νύχτα Καταστροφής
Καταστροφή  Κηλαηδόνης  Λουκιανός  Λουκιανός Κηλαηδόνης  Νύχτα  



Λουκιανός Κηλαηδόνης: Νύχτα Καταστροφής



1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


07 Φεβρουαρίου 2017, 12:48
Καλό Δρόμο Λουκιανέ...
Δρόμος  Καλός  Κηλαηδόνης  Λουκιανός  Λουκιανός Κηλαηδόνης  

Πέθανε σήμερα (07/02/2017) τα ξημερώματα, σε ηλικία 73 ετών, ο σπουδαίος τραγουδοποιός Λουκιανός Κηλαηδόνης.


Η σύζυγός του και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Άννα Βαγενά επιβεβαίωσε τη μεγάλη απώλεια μέσω του λογαριασμού της στο Facebook, γράφοντας:


«Ο Λουκιανός έφυγε σήμερα, 7 Φεβρουαρίου 2017, τα ξημερώματα από κοντά μας.


Ευχαριστούμε πολύ όλους τους γιατρούς, τις νοσηλεύτριες και τους νοσηλευτές που τον φρόντισαν σε όλες του τις νοσηλείες.

Ευχαριστούμε όλους εσάς που τον αγαπήσατε και ξέρουμε ότι θα τον αγαπάτε για πάντα.


Η τελετή θα γίνει σε στενό οικογενειακό κύκλο.


Στη μνήμη του Λουκιανού όσοι θέλετε μπορείτε να καταθέσετε χρήματα στον λογαριασμό GR8501101130000011395450502 της Εθνικής Τράπεζας βοηθώντας μία αγαπημένη μας οικογένεια που το έχει ανάγκη.

Οικογένεια Λουκιανού Κηλαηδόνη».



6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


02 Φεβρουαρίου 2017, 23:06
Ντάμα Καρό!
Καρό  Ντάμα  After  Belongs  Daddy  Get  Heart  Marilyn  Monroe  Want  What  

Υπάρχει καλύτερη; Κλείσαμε!






9 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


02 Φεβρουαρίου 2017, 12:42
Ντάμα Σπαθί!
Μαίρη  Ντάμα  Σπαθί  Ana  Ana Moura  Case  Do  Fadista  Fado  Fados  Joni  Joni Mitchell  Mitchell  Moura  Sou  You  

Ψηλή και μελαχρινή η εξαιρετική fadista Ana Moura (της οποίας είμαι θαυμαστής), αφιερώνω δύο πανέμορφα τραγούδια (το πρώτο είναι διασκευή) στη Μαίρη που ζήτησε μία Ντάμα Σπαθί.

Ελπίζω να έκανα σωστή επιλογή όσον αφορά στα "σκούρα" τραγούδια. Τα Fados άλλωστε, δεν ανήκουν στην κατηγορία του ... "νταχτιρντί".    




11 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


01 Φεβρουαρίου 2017, 17:28
Ντάμα Μπαστούνι!
Cibelle  Green  Grass  Μπαστούνι  Ντάμα  

Cibelle - Green Grass


5 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


31 Ιανουαρίου 2017, 21:47
Koop
Koop  Island  Blues  

Koop Island Blues


20 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


28 Ιανουαρίου 2017, 20:44
R.I.P. Sir...
Hurt  John  John Hurt  Sir  

Sir John Hurt: 22 Ιανουαρίου 1940 - 27 Ιανουαρίου 2017


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


24 Ιανουαρίου 2017, 12:24
Πόσα Παίρνουν οι Παπάδες;
Αμβρόσιος  Άνθιμος  Άρθρο  Ασήμαντα  Βατικανό  Δημόσιο  Δυνατός  Εκκλησία  Επικρατούσα  Επίσημη  Ευρώ  Θεοφάνης  Θρησκεία  Ιερώνυμος  Ιταλία  Μεσαίωνας  Παπάδες  Παπάς  Ποσά  Προνόμιο  Σεβασμός  Συγγνώμη  Σύνταγμα  

Αφορμή γι αυτή τη δημοσίευση στάθηκε το post του παπα-Θεοφάνη όπου ανάμεσα σε άλλα που γράφει, θεωρεί ασήμαντα τα ποσά των 10, 20 & 50 ευρώ.

[QUOTE]
Το μέλος p-theofanis στις 17.01.2017, 03:45 έγραψε...

[...]

Ακόμη και για ασήμαντα ποσά των  1, 2, 5, 10, 20 και 50€.

[...]

[QUOTE]

Μήπως τελικά δεν ζούμε στην ίδια χώρα; Δεν πας καλά παπά. Για σύνελθε και πάρτο αλλιώς.   

Αυτό που με αφήνει άναυδο είναι ότι σε συνθήκες πολυετούς κρίσης, πληρώνουμε "δημοσία δαπάνη", κοντά 10.000 παπάδες της ορθόδοξης χριστιανικής εκκλησίας για να ...μεσολαβούν στον θεό εξ ονόματος των ποιος ξέρει πόσων πιστών τους! Μεσολαβούν στον …θεό!!! Αν είναι δυνατόν!!!

Χρηματοδοτούμε δηλαδή μέσω των φόρων που καταβάλλουμε, "δαπάνες προσηλυτισμού" πολιτών σε μια συγκεκριμένη μάλιστα θρησκεία που τα μέλη της δεν έχουν ποτέ καταγραφεί, παρότι είναι γνωστό ότι ΚΑΙ έσοδα έχει ως νομικό πρόσωπο, ΚΑΙ αφορολόγητο έχει, ΚΑΙ ακίνητη περιουσία έχει, ΚΑΙ οι παπάδες υπάλληλοί της έχουν ΚΑΙ τα αφορολόγητα τυχερά τους εφόσον εκτός του κηρύγματος, δεν παρέχουν στους πιστούς τους καμία "ουσιώδη" υπηρεσία δωρεάν. ΚΑΜΙΑ λέμε. ΚΑΜΙΑ. Σας έτυχε ποτέ να θέλετε να κάνετε τρισάγιο και να μην έχετε λεφτά; Σας έτυχε; Δοκιμάστε το και αν έρθει ο παπάς να μου τρυπήσετε τη μύτη. Θα γίνετε …παπατζήδες. Εδώ παπάς, εκεί παπάς πού ‘ν’ ο παπάς;  

Παγκόσμια πρωτοτυπία; Καθεστώς θεοκρατίας; Συνδιοίκηση του κράτους από την θρησκεία; Μεροληπτική χρηματοδότηση της διάδοσης της θρησκευτικής αφήγησης ορισμένων; Χρηματοδότηση του μεσαιωνικού δογματισμού;  Χρηματοδότηση του φανατισμού;

Ότι και να ‘ναι, θα έπρεπε να γίνει σεβαστό κάποια στιγμή ΚΑΙ σε αυτήν την χώρα ότι το "τοπικό Βατικανό" πρέπει να αυτοχρηματοδοτείται όπως γίνεται στην γειτονική μας θρησκευόμενη Ιταλία.

Να πληρώνει η ίδια η Εκκλησία-νομικό πρόσωπο/ΑΕ τους υπαλλήλους της, τους προσηλυτιστές της, τη διάδοση της φαντασιοπληξίας της ή της πίστης της, τους Άνθιμους, τους Αμβρόσιους, τους Ιερώνυμους και τους Θεοφάνηδες, που μισθοδοτούμενοι από το Δημόσιο, παρεμβαίνουν στον δημόσιο βίο υβρίζοντας απόψεις ή τρόπους ζωής πολιτών και του καθορίζουν μάλιστα και ποια είναι τα ασήμαντα ποσά.

Δεν είναι δυνατόν το κράτος να χρηματοδοτεί θρησκείες - δεν είναι δυνατόν το κράτος να καταπατά το δικαίωμα στην ανεξιθρησκεία, την αθεΐα, την ελευθερία επιλογής του πολίτη - δεν είναι δυνατόν να δαπανά δημόσιο πλούτο για να στηρίζει την διάδοση θρησκευτικών αφηγήσεων μιας συγκεκριμένης θρησκείας και που σύμφωνα μάλιστα με το σύνταγμα, ΔΕΝ είναι επίσημη αλλά επικρατούσα (Τμήμα Β’ Άρθρο 3).  

Στην χώρα μας σκανδαλωδώς, ο μη ορθόδοξος χριστιανός πολίτης χρηματοδοτεί υποχρεωτικά ένα δόγμα που δεν συμμερίζεται! Αλλά και ο ορθόδοξος χριστιανός πολίτης δεν ερωτάται καν αν επιθυμεί οι παπάδες της θρησκείας του να είναι έμμισθοι ή άμισθοι εθελοντές.

Πρόκειται για ένα μεσαιωνικό υπόλειμμα για την ακρίβεια για ένα μεσαιωνικό ρουσφέτι: Διορισμός στο δημόσιο μελών ιδιωτικής εταιρείας, όπως είναι η ορθόδοξη εκκλησία και κάθε εκκλησία. Κρατική επιδότηση ιδιωτικής εταιρείας με πρόσληψη των υπαλλήλων της από το κράτος!

Ο θρησκευτικός μεσαίωνας κάποτε πρέπει να τελειώσει σε αυτήν την χώρα. Όπως τελείωσε ο πολιτικός και κομματικός μεσαίωνας του κράτους της δεξιάς, όπως αρχίζει να τελειώνει και ο μεσαίωνας της διαπλοκής κράτους-ΜΜΕ. Οι παπάδες δεν έχουν κανένα λόγο να μισθοδοτούνται από το Δημόσιο, ούτε από πιστούς ούτε από μη πιστούς χωρίς καν να ερωτηθούν!

Η Εκκλησία είναι νομικό πρόσωπο, έχει περιουσία και έσοδα, και οφείλει να πληρώνει εκείνη τους υπαλλήλους της.

Οι υπόλοιποι πολίτες έχουν το δικαίωμα να κατευθύνουν τους φόρους τους στην ανάπτυξη της χώρας, στην παραγωγική της ανασυγκρότηση.

Η εκκλησία έπρεπε να είναι τυπική Μη Κυβερνητική Οργάνωση, όχι ημίαιμη ιδιωτική επιχείρηση με έσοδα και περιουσία και ταυτόχρονα μισθοδοτούμενους από το κράτος υπαλλήλους!

Αν η "αποστολική", τελετουργική και προσηλυτιστική θρησκευτική δραστηριότητα είναι επάγγελμα, τότε όπως όλα τα επαγγέλματα οφείλει να μισθοδοτείται/χρηματοδοτείται από την εταιρεία στην οποία "εργάζεται" και στην οποία προσκομίζει κέρδη από την πώληση ιδεών, τελετουργικών και ιερών αντικειμένων.

Αν είναι εθελοντική προσφορά, τότε είναι ζήτημα των ωφελουμένων από αυτήν να ενισχύουν προαιρετικά τους λειτουργούς αυτής της δραστηριότητας.

Κι αν οι ρόλοι κράτους και εκκλησίας είναι "διακριτοί", πως δικαιολογείται η "αδιακρίτως" καταβαλλόμενη δημόσια μισθοδοσία σε περίπου 10.000 υπαλλήλους της ορθόδοξης εκκλησίας;

Και έχει το θράσος να βγαίνει και να λέει ότι το πενηντάρικο είναι ασήμαντο ποσό. Για να μη σου πω δηλαδή ότι και τα 5 ευρώ είναι για μένα το ψωμί μιας εβδομάδας (0,70 Χ 7 = 4.90 ευρώ).

Όπα ρε μεγάλε! Όπα! Από τους φόρους μας πληρώνεσαι ρε μεγάλε. Και δεν έχεις τα “γκατς” να βγεις και να ζητήσεις συγγνώμη. Τα ‘χεις; Στη μούγκα είσαι εδώ και μέρες και κάνεις την πάπια! Αλλά όπως είπαμε, η συγγνώμη είναι το προνόμιο των δυνατών. Αν απαιτείς σεβασμό –λέμε τώρα- πρέπει να τον εμπνέεις. Όμως παπά, ο σεβασμός δεν απαιτείται. Κερδίζεται!

Τροποποιημένο (από εμένα) κείμενο του Γιώργου Παπασπυρόπουλου.


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


19 Ιανουαρίου 2017, 20:09
Το "Κ.", η Νεφέλη, & Το ...Support!
Αγάπη  Αδελφή  Ακατάλληλη  Βιβλίο  Γιώργος  Γιώργος Μπιλικάς  Διαδρομές  Ε  Ζάνη  Κ.  Μπιλικάς  Νεφέλη  Νεφέλη Πόπη Ζάνη  Πρόλογος  Πόπη  Στιγμή  Συμπαντικές  Συμπαντικές Διαδρομές  Υπερβατική  Ψυχή  Support  

Νιώθω ιδιαίτερη χαρά και τιμή που ο αγαπητός φίλος ομότεχνος Γιώργος Μπιλικάς, με επέλεξε να συμμετάσχω στο πέμπτο του βιβλίο γράφοντας τον πρόλογο! Απόλαυσα την διαδικασία και φυσικά την δομή του έργου! Να είσαι καλά Γιώργο και να συνεχίσεις να δημιουργείς!! 

Απόσπασμα από τον πρόλογό μου για το βιβλίο του Γιώργου, "Κ." που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές.

[...] Ίσως πει κάποιος, "ακόμα μια μυθιστορηματική αναφορά στον κόσμο του φανταστικού", είναι όμως έτσι; Είναι μόνο αυτό; Και η αγάπη; Η αιώνια υπερβατική αγάπη καθώς και η αποστολή κάθε ανθρώπου τί ρόλο παίζουν; Στο πέρασμά μας απο την ζωή συναντούμε πολλούς ανθρώπους και από τον καθένα τους μαθαίνουμε και κάτι. Όμως μόνο ένας απο τους ανθρώπους αυτούς είναι η Αδελφή Ψυχή μας. Εκείνος που όταν τον συναντήσουμε θα το νιώσουμε θέλουμε δεν θέλουμε. Πολλές φορές συμβαίνει να συναντά κανείς την Αδελφή Ψυχή του την πιο ακατάλληλη στιγμή. Όταν έχει ήδη “βολευτεί”, “τακτοποιηθεί” στην ζωή του και τότε αναρωτιέται γιατί να συμβαίνει αυτό; Γιατί το σύμπαν ενώνει δύο ανθρώπους που δεν μπορούν να είναι μαζί; [...]


4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


11 Ιανουαρίου 2017, 22:19
Σαν Πας Στην Καλαμάτα...
Βιβλίο  Γιώργος Μπιλικάς  Διαδρομές  Κ.  Καλαμάτα  Λογοτεχνία  Μυθιστόρημα  Όψεις  Όψεις του Φανταστικού  Συμπαντικές  Συμπαντικές Διαδρομές  Φανταστικό  Bodega  

Από την Καλαμάτα ξεκινάει την περιοδεία του το "Κ." μεθαύριο Σάββατο 14 του μήνα. 


5 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


10 Ιανουαρίου 2017, 09:55
Σας Αγαπάμε!
Love  Rolling  Rolling Stones  Stones  We  We Love You  You  

Rolling Stones: We Love You


- Στείλε Σχόλιο


Συγγραφέας
orfeus
Γιώργος Μπιλικάς
Storyteller...
από Valley Below



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/orfeus

-








Tags

Bob Dylan Leonard Cohen Έζρα Πάουντ Τ. Σ. Έλιοτ Αρθούρος Ρεμπώ Κάρολος Μπωντλαίρ Ουίλιαμ Μπλέικ Νόμπελ Φαινόμενο Έβερεστ Γιώργος Μπαμπασάκης Μεταίχμιο Cibelle Green Grass Μπαστούνι Ντάμα Greg Lake ELP Emerson Lake and Palmer Keith Emerson Carl Palmer Robert Fripp King Crimson From the Beginning Hurt John John Hurt Sir Koop Island Blues Thousand Kisses Deep Love Rolling Rolling Stones Stones We We Love You You Άρης Βασίλης Γερμανός Γκαϊφύλλιας Γλέζος Δημητριάδη Διονύσης Ζιώγαλας Ιατρόπουλος Ισιδώρα Κατερίνα Κωχ Λεττονός Μαρία Μαρίζα Μαρίνα Μάτσας Μοναξιά Μοναχικότητα Ντάλας Ξενουδάκη Σαββόπουλος Τασούλης Τσιλογιάννης Χρήστος Ψαριανός Αγάπη Αδελφή Ακατάλληλη Βιβλίο Γιώργος Γιώργος Μπιλικάς Διαδρομές Ε Ζάνη Κ. Μπιλικάς Νεφέλη Νεφέλη Πόπη Ζάνη Πρόλογος Πόπη Στιγμή Συμπαντικές Συμπαντικές Διαδρομές Υπερβατική Ψυχή Support Ανάγκη Αποδοχή Ασφάλεια Βασίλισσα Βουτιά Δεσμός Δεσμά Δύσκολη Έκθεση Ελευθερία Εμπιστοσύνη Ζητιάνος Μοίρασμα Οδοντόβουρτσα Ομορφιά Παράδοση Περίπτωση Πραγματικότητα Σιγουριά Συμφωνία Συναλλαγή Σχέση Αθήνα Αίγυπτος Αϊνστάιν Βαστίλη Βιετνάμ Γαλλία Δαρβίνος Διαμάντια Ηλίθιος Ηλιθιότητα Ινδιάνοι Ιράκ Κάστερ Κόρινθος Κουασιμόδος Λιβύη Λουδοβίκος Ναπολέων Ντοστογιέφσκι Παντοτινός Ρωσία Σιου Σεγιέν Συρία Τσιπόλλα Chiquentcento Αθηναίων Πολιτεία Ανατολή Βοηθοί Δύση Ηθοποιοί Ήλιος Θεός Θησείο Κ Κώστας Καζανάς Κύρα Μυθιστόρημα Όψεις Πυγολαμπίδα Σελήνη Σκαθάρι Σοφία Παναηλίδου Σοφοί Συμβούλιο Φανταστικό Αμβρόσιος Άνθιμος Άρθρο Ασήμαντα Βατικανό Δημόσιο Δυνατός Εκκλησία Επικρατούσα Επίσημη Ευρώ Θεοφάνης Θρησκεία Ιερώνυμος Ιταλία Μεσαίωνας Παπάδες Παπάς Ποσά Προνόμιο Σεβασμός Συγγνώμη Σύνταγμα Ανεπάρκεια Ανοχή Γιάννα Γραμματέας Διαφορετικότητα Εγωκεντρισμός Ευθιξία Ιατρείο Κάμψεις Κατωτερότητα Καφές Κομπλεξικός Κριτική Μητσοτάκης Μισογύνης Ορισμός Πληρότητα Πρόβλημα Ραντεβού Σύλλογος Ψυχολόγος Ανθοπωλείο Άντρας Αρειανός Διάλειμμα Ευνουχισμός Θάλασσα Θέατρο Ιδρώτας Καρέκλα Κιθάρα Κοπή Κόρνα Κρασί Λογαριασμός Παλαιά Πάλκο Πόρτα Ποτήρι Ταμπούρλο Τιτανικός Τριαντάφυλλο Απιστία Κόλυβα Αποφρακτική Γράμμα Έστειλα Πνευμονοπάθεια Ποτέ Χρόνια Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια ΧΑΠ Βόλος Κανάρια Κυριακή Λάρισα Όψεις του Φανταστικού Παρουσίαση Πολυχώρος Σάββατο Φουντούλης Ωδείο Καλαμάτα Λογοτεχνία Bodega Γιώργος Βασιλείου Καλό Μάχη Σκληρή Ταξίδι Δρόμος Καλός Κηλαηδόνης Λουκιανός Λουκιανός Κηλαηδόνης Εννέα Εύα Κολοκοτρώνη Νο. 9 Στυλάντερ Ευτυχισμένος Πόρνη Τυχερός Χαρούμενος Ωριμότητα Καλή Χρονιά 2017 Happy New Year Καρό After Belongs Daddy Get Heart Marilyn Monroe Want What Καταστροφή Νύχτα Κούφια Ώρα Μαίρη Σπαθί Ana Ana Moura Case Do Fadista Fado Fados Joni Joni Mitchell Mitchell Moura Sou Κρήτη Σοφία Ζαρκαλή Heaven Adventures No. 9 Al-Andalus Προφήτες Λυπημένα Μάτια Ηράκλειο Ρέθυμνο Πολύκεντρο Νεολαίας Arokaria Cafe Φεγγάρι Adventures Blame Irish Moon Φιλοσοφία Δημήτρης Αθανίτης Νίκος Ζωιόπουλος Νίκος Χατζόπουλος Ταινία Φεστιβάλ Δράμα Βραβείο Κινηματογράφος Φρικιό Λαμόγιο Υπάλληλος

Γίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης

    template design: Jorge