αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
Το Πνευμα και το ...Οινοπνευμα!
-
28 Ιανουαρίου 2020, 15:59
Καλό Ταξίδι Γιώργο!
Αθανίτης  Καζανάς  Κιτσοπούλου  Κοτανίδης  Μπιλικάς  Διάβολος  Καλό  Καμία  Συμπάθεια  Ταξίδι  Cross  Devil  Orfeus  Sunny  Sunny Cross  Sympathy  


Δουλέψαμε μαζί το 1997 στην ταινία "Καμία Συμπάθεια για τον Διάβολο" (ο Γιώργος είχε τον ρόλο του Διαβόλου). Έκτοτε συναντιόμασταν ως καλεσμένοι σε διάφορες προβολές ή και τυχαία. 

Καλό ταξίδι Γιώργο!


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


19 Ιανουαρίου 2020, 22:52
Ο Μαλαματάς!
Αυλή  Δίπατη  Κουρελής  Λήθη  Μαλαματάς  Μέθυσμένος  Μνήμη  Μονοκατοικία  Μπουκάλι  Ομπρέλα  Σάββας  Σιλουέτα  Σπιτάκι  Τουαλέτα  Φίλη  Χρόνος  Beatles  Fool  Hill  Sven  


Ζούσε σε ένα μικρό σπιτάκι που βρισκόταν στο πίσω μέρος της αυλής μιας δίπατης μονοκατοικίας. Ο Μαλαματάς. Έτσι τον φωνάζαμε εμείς τα πιτσιρίκια στη γειτονιά, αλλά δεν έμαθα ποτέ μου εάν αυτό ήταν το όνομά του ή κάποιο παρατσούκλι που του είχαν κολλήσει προφανώς κάποιοι μεγαλύτεροι πριν από μας. Τον μόνιμα μεθυσμένο και κουρελή Μαλαματά, τον είχε σβήσει εντελώς από τη μνήμη μου ο χρόνος.

Πολλά χρόνια αργότερα, νοίκιασε μια φίλη μου το σπιτάκι αυτό, έμεινε εκεί για αρκετό καιρό, και την περασμένη βδομάδα που πίναμε καφέ, μου διηγήθηκε μια ιστορία.

Η τουαλέτα αυτού του σπιτιού, δεν ήταν μέσα στο σπίτι, αλλά έξω στην αυλή. Αν δηλαδή έβρεχε, πήγαινες στην τουαλέτα με ομπρέλα. Μου είπε λοιπόν η φίλη μου, ότι όταν χρειαζόταν να βγει στην αυλή για να πάει νύχτα στην τουαλέτα άκουγε μια αντρική φωνή στη σκεπή της τουαλέτας να αγκομαχάει. Στο σπίτι όμως δεν έμενε κανένας άλλος παρά μόνο η φίλη μου, και στη δίπατη μονοκατοικία έμενε μια γυναίκα με την κόρη της. Αυτό, επαναλαμβανόταν πολύ συχνά, μέχρι που η φίλη μου φοβήθηκε και ρώτησε κάνα-δυο γείτονες, εισπράττοντας την εξής απάντηση:

"Στο σπιτάκι που μένεις, έμενε πολλά χρόνια πριν ένας άντρας μόνος του ο οποίος κάηκε καθώς κοιμόταν".

Μάζεψε λοιπόν η φίλη μου τα πράγματά της και μετακόμισε αλλού, γιατί μετά από αυτή την αποκάλυψη δεν μπορούσε πλέον να μείνει εκεί.

Της είπα "ναι, θυμάμαι κάποιον που έμενε εκεί και που εμείς τα πιτσιρίκια τον κοροϊδεύαμε, επειδή ήταν μονίμως μεθυσμένος και κουρελής, αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ ούτε το πρόσωπό του, ούτε το όνομά του. Θυμάμαι πολύ αχνά μια σιλουέτα να παραπατάει με ένα μπουκάλι στο χέρι".

Διάβασα τώρα την ιστορία που ανέβασε ο Σάββας (Sven) για τον τρελό του χωριού και αυτόματα αναδύθηκε από τη λήθη το όνομα αυτού του ανθρώπου: Ο Μαλαματάς!

Σάββα σ’ ευχαριστώ για άλλη μια φορά. Πώς τα καταφέρνεις έτσι γιατρέ μου;   


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


31 Δεκεμβρίου 2019, 11:45
Την Ώρα που ο Χρόνος Αλλάζει με Ευχές και με Δώρα!
2020  Δώρα  Ευχές  Καλή  Καλύτερη  Χρονιά  Χρόνος  Ώρα  

2020 Ευχές για μια Καλή (Καλύτερη) Χρονιά!



2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


30 Δεκεμβρίου 2019, 23:42
But, Darling...
Αθήνα  Άμλετ  Βαρσοβία  Δανέζα  Δανία  Ελληνικό  Θεοδωράκης  Κοπεγχάγη  Ξαρχάκος  Σουηδικό  Χατζιδάκις  Angie  Darling  Helsingborg  Helsingør  Kronborg  

Ο φίλος μου ο Σάββας (Sven), καταφέρνει πάντοτε να με ταξιδεύει με τα κείμενά του, και να λοιπόν που το κατάφερε πάλι, και μου θύμισε μία ιστορία.

          "Η σειρά σου είναι τώρα να έρθεις. Κανόνισε όμως να μείνεις αρκετά για να το φχαριστηθούμε το πράμα", του είπε ο φίλος του στο τηλέφωνο και εκείνος το πήρε απόφαση. Κανόνισε τα εισιτήρια του αεροπλάνου, και ένα παγωμένο χειμωνιάτικο πρωινό, έφτασε μέσω Βαρσοβίας, στην Κοπεγχάγη με -15 βαθμούς.
          "Σου έχω ετοιμάσει τον επάνω όροφο του σπιτιού. Είναι ολόκληρος δικός σου και μπορείς να κάνεις ότι θέλεις", του είπε ο φίλος του που πήγε στο αεροδρόμιο να τον παραλάβει. Το σπίτι ήταν πραγματικά τεράστιο. Με πάρα πολλά δωμάτια και δίπατο, αλλά εκείνος περιορίστηκε στην κρεβατοκάμαρα και στο μπάνιο. Πού και πού, χρησιμοποιούσε λίγο την κουζίνα, αλλά όχι πολύ, γιατί χρησιμοποιούσαν την κουζίνα του ισογείου, όπου έτρωγαν όλοι μαζί.
          "Πόσο θα μείνεις;".
          "Περίπου δύο μήνες. Είναι καλά;".
          "Μια χαρά είναι. Έχω μάλιστα και μία πρόταση από τις νοσηλεύτριες του κεντρικού νοσοκομείου για το χριστουγεννιάτικο ρεβεγιόν, και λέω να έρθεις κι εσύ. Θέλεις;".
          "Τι είδους πρόταση είναι;".
          "Θέλουν να δώσουν Ελληνικό χρώμα στο ρεβεγιόν αυτό, και να είναι όλα Ελληνικά. Φαγητά, κρασιά και φυσικά μουσική. Ελληνική ζωντανή μουσική. Ξέρεις τι θέλουν φαντάζομαι. Κυρίως Θεοδωράκη. Είσαι μέσα για κιθάρα και τραγούδι;".
          "Και βέβαια είμαι. Το ρωτάς; Είναι καλά τα λεφτά;".
          "Πολύ καλά. Θα παίξουμε δυο ώρες, με ένα διάλειμμα μιας ώρας για φαγητό. Θα μας πάρει τρεις ώρες δηλαδή, και θα βάλουμε από χίλιες κορώνες ο καθένας μας στην τσέπη".
          "Υπέροχα. Πότε αρχίζουμε πρόβες;".
          "Σύντομα. Να μιλήσω με τον Παναγιώτη για το μπουζούκι και ξεκινάμε".

Υπέροχη πόλη η Κοπεγχάγη. Του άρεσε πάρα πολύ. Έστω και με τους -15 βαθμούς, που δεν του δημιούργησαν κανένα απολύτως πρόβλημα, έπαιρνε το ποδήλατο και  απολάμβανε την κάθε βόλτα που έκανε, όπως απολάμβανε και το κάθε μουσείο, και την κάθε άλλη πόλη και το κάθε νησί της χώρας που επισκεπτόταν. Εκεί, είδε για πρώτη φορά το τραίνο να μπαίνει μέσα στο ferry, προκειμένου να συνεχίσει τη διαδρομή του στο επόμενο νησί. Έφτασε και μέχρι το Helsingør όπου βρίσκεται το κάστρο του Άμλετ, το Kronborg, και μετά πέρασε με το ferry απέναντι στο εντελώς παγωμένο Σουηδικό Helsingborg για μια βόλτα.

Στο μεταξύ, οι πρόβες συνεχίζονταν σχεδόν κάθε απόγευμα, ετοίμασαν ένα δίωρο πρόγραμμα με τραγούδια κυρίως Θεοδωράκη, Χατζιδάκι και Ξαρχάκου, μέχρι που τελικά έφτασε η βραδιά του ρεβεγιόν. Οι κοπέλες ήταν πολύ φιλικές και φιλόξενες. Διέθεσαν ένα τραπέζι γεμάτο κρασιά και μεζέδες για την ορχήστρα, και σιγά-σιγά ξεκίνησαν να παίζουν. Οι παραγγελίες για τραγούδια ήταν ελάχιστες και η βραδιά κυλούσε όμορφα μέσα σε μία ζεστή και χαρούμενη ατμόσφαιρα, μέχρι που ο ήρωάς μας, αντελήφθη μία Δανέζα που καθόταν με γυρισμένη την πλάτη προς την ορχήστρα, να έχει στραβολαιμιάσει για να τον κοιτάζει.
          "Τη βλέπεις αυτή;", του είπε ο φίλος του.
          "Ναι".
          "Όταν θα κάνουμε διάλειμμα, να πας κοντά της".
          "Λες ε;".
          "Το ρωτάς; Για σένα είναι. Δεν τη βλέπεις που έχει στραβολαιμιάσει να σε κοιτάζει;".
          "Εντάξει, θα πάω".
Έτσι και έγινε. Στο διάλειμμα, πήρε ένα μπουκάλι από το τραπέζι της ορχήστρας και δύο ποτήρια, και πήγε και κάθισε δίπλα της. Όταν αργότερα γύρισε στο πάλκο για να συνεχίσει το υπόλοιπο πρόγραμμα, είχε στην τσέπη του το τηλέφωνό της και τη διεύθυνσή της.

Της τηλεφώνησε την άλλη μέρα το απόγευμα, και η Angie του είπε ότι προτιμούσε να τον επισκεφθεί στον δικό του χώρο, όπου πράγματι, δεν άργησε να φτάσει. Έμειναν μαζί μέχρι την άλλη μέρα το πρωί, γιατί εκείνη αναγκάστηκε να πάει στο νοσοκομείο για τη βάρδια της, και ο φίλος μας άρχισε να σκέφτεται διάφορα και να μονολογεί:
          "Λες να μετακομίσω στη Δανία;".

Κάπως έτσι, συνέβη και με τον φίλο που τον φιλοξενούσε, με τη διαφορά ότι το σκηνικό είχε παιχτεί στην Ελλάδα. Γνωρίστηκε με μία Δανέζα που έκανε τουρισμό στην Αθήνα, και τελικά έφυγε μαζί της, την παντρεύτηκε και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Κοπεγχάγη.
          "Λες να γίνει το ίδιο και με μένα;".

Το συζήτησε και με τον φίλο του, που έβλεπε το θέμα πολύ θετικά, και που μάλιστα χαιρόταν με αυτή την εξέλιξη.
          "Άντε μπράβο. Γείτονες στην Αθήνα, γείτονες και στην Κοπεγχάγη. Έχετε κανονίσει κάτι για σήμερα... αύριο; Πότε θα την δεις ξανά;".
          "Θα της τηλεφωνήσω σε λίγο".

Και πράγματι την πήρε τηλέφωνο και της ζήτησε να την επισκεφθεί αυτή τη φορά στον δικό της χώρο, εισπράττοντας όμως την εξής απροσδόκητη απάντηση:
 
          "But darling, I already have someone in my life you see...".




2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


29 Δεκεμβρίου 2019, 21:45
Δεν θα ήμουν λυπημένος...
Αλκαίος  Άλκης  Αντίο  Θάνος  Κακόηθες  Μελάνωμα  Μικρούτσικος  

Δεν θα ήμουν λυπημένος αν δεν σε είχα γνωρίσει μέσα από τα τραγούδια σου ή αν δεν ήσουν ποτέ μαζί μας. 
Θέλω όμως να σε ευχαριστήσω για όλα αυτά τα χρόνια που ήσουν μαζί μας. 

Αντίο Θάνο!


- Στείλε Σχόλιο


24 Δεκεμβρίου 2019, 07:16
Merry, Merry Christmas!
Christmas  Merry Christmas  Keb Mo  


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


13 Νοεμβρίου 2019, 12:53
"Λαβύρινθος": Η Ελληνική Πρεμιέρα!
Αθανίτης  Αθήνα  Ακρίβου  Αφηγητής  Ελληνική  Ήχος  Καζανάς  Κάλτσου  Κατάδυση  Λαβύρινθος  Λονδίνο  Μαγουλάς  Μοντάζ  Μουσική  Μπιλικάς  Ντοκιμαντέρ  Οδηγός  Πρεμιέρα  Πρόσωπα  Σαρημανώλης  Σινεμά  Σκηνοθεσία  Συναντήσεις  Στοές  Φεστιβάλ  Φωτογραφία  Φώτου  Χαλκίδα  DNA  Films  


"Λαβύρινθος": Παρασκευή 22, η ελληνική πρεμιέρα!
Μετά το Λονδίνο, στο 13ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ της Χαλκίδας.

Μια κατάδυση στη καρδιά της πόλης με οδηγό τον Κώστα Καζανά και μια σειρά από συναντήσεις με πρόσωπα που ξαφνιάζουν. Ένα ιδιότυπο ντοκ-φίξιον που ταξιδεύει μέσα στις στοές στο κέντρο της Αθήνας και ανακαλύπτει ξανά το ίδιο το σινεμά.

Σενάριο-Σκηνοθεσία: Δημήτρης Αθανίτης
Αφηγητής: Κώστας Καζανάς
Φωτογραφία: Γιάννης Φώτου
Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Στέλλα Κάλτσου
Μουσική: Γιώργος Μπιλικάς
Μοντάζ: Σταμάτης Μαγουλάς
Βοηθός Σκηνοθέτη: Τούλα Ακρίβου
Ήχος: Μιχάλης Σαρημανώλης
Παραγωγή: DNA films


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


12 Νοεμβρίου 2019, 16:39
Ο εις των Μπητλς και η Ιαπωνίς (!!!)
Αεροδρόμιο  Γιόκο  Γκολντ  Δοξιάδη  Ελληνικό  Κρουαζιέρα  Λένον  Λονδίνο  Μάρδας  Μαστοράκης  Μπητλς  Νησιά  Όνο  Πασίφικ  Πειραιάς  Beatles  Gold  John  Lennon  Ono  Pacific  Yoko  

Νίκος Μαστοράκης (με πλάτη), John Lennon, Yoko Ono, Αλέξης Μάρδας, Ευφροσύνη Δοξιάδη


Όπως έγραψαν οι εφημερίδες της 12ης Νοεμβρίου 1969:  

ΑΘΗΝΑΙ 11. Αφίκετο την 4:30 μ.μ. εις το αεροδρόμιον του Ελληνικού εκ Λονδίνου, ινκόγνιτο, ο αρχηγός των Μπητλς Τζων Λέννον, μετά της συζύγου του Γιόκο Όνο. Το ζεύγος ανέμενον εις το αεροδρόμιον φίλοι των. Ο εις των Μπητλς και η Ιαπωνίς σύζυγός του επεβιβάσθησαν αυτοκινήτου και κατηυθύνθησαν εις Πειραιά, όπου ανήλθον εις το γιωτ Πασίφικ Γκολντ, το οποίον απέπλευσε δια κρουαζιέραν εις τα ελληνικά νησιά.

[Εφημερίδα Μακεδονία, 12 Νοεμβρίου 1969]


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


24 Οκτωβρίου 2019, 15:04
Επέτειος!
Αντίο  Βερολίνο  Εικόνες  Εμφάνιση  Επέτειος  Θεσσαλονίκη  Μοναδικό  Ξεχωριστή  Οθόνη  Προβολή  Πρώτη  Στιγμή  Ταινία  Φεστιβάλ  Άση Δημητρουλοπούλου  Eva Stylander  Στάθης Πλώτας  Παναγιώτης Θανασούλης  Δημήτρης Αθανίτης  Γιώργος Μπιλικάς  Παναγιώτης Θεοφανόπουλος.  

Επέτειος! 25 χρόνια Φεστιβάλ, 25 χρόνια "Αντίο Βερολίνο".

Θεσσαλονίκη 1994, Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. Μόλις έχουμε βγεί από το θεωρείο μας μετά την προβολή της ταινίας. Ξαναμένοι από την ιδιαίτερη αίσθηση της πρώτης εμφάνισης, αλλά και ευτυχείς με τις εικόνες που είδαμε επί οθόνης και με το χειροκρότημα που τις συνόδευσε.

Καθένας μας, μια ξεχωριστή παρουσία. Κρατάω ακόμα για όλους, το ίδιο μοναδικό συναίσθημα εκείνης της στιγμής, που δύσκολα περιγράφεται: Άση Δημητρολοπούλου (Σκηνικά/Κοστούμια), Eva Stylander (Ηθοποιός), Στάθης Πλώτας (Μοντάζ), Παναγιώτης Θανασούλης (Ηθοποιός), Δημήτρης Αθανίτης (Σενάριο/Σκηνοθεσία/Ηθοποιός), Γιώργος Μπιλικάς (Ήχος/Μουσική/Ηθοποιός), Παναγιώτης Θεοφανόπουλος (Κάμερα).


6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


23 Οκτωβρίου 2019, 21:38
Το ΜΑΖΙ Είναι η Πιο Δύσκολη Λέξη σε 'Ολες τις Γλώσσες του Κόσμου!
Βιβλίο  Γιώργος Μπιλικάς  Ιουλία Λυμπεροπούλου  Λογοτεχνία  Μυθιστόρημα  Περιπέτεια  Φαντασία  Al-Andalus  

Al-Andalus


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


20 Οκτωβρίου 2019, 14:24
No. 9
Αγωνία  Βιβλίο  Γιώργος Μπιλικάς  Θρίλερ  Ιουλία Λυμπεροπούλου  Λογοτεχνία  Μεταφυσική  Μυθιστόρημα  Μυστήριο  Νο  9  Περιπέτεια  Φαντασία  

"Ζόρικα πράγματα για ζόρικους αναγνώστες"


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


19 Οκτωβρίου 2019, 16:13
Heaven Adventures
Γιώργος Μπιλικάς  Αγωνία  Βιβλίο  Θρίλερ  Μεταφυσική  Μυθιστόρημα  Φαντασία  Adventures  Heaven  Heaven Adventures  Noir  


Heaven Adventures




1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


12 Οκτωβρίου 2019, 00:31
Πού Είναι ο Παππούς; Δίπλα στους Pink Floyd!
Pink Floyd  AndVilyly  Βελόνα  Βινύλιο  Βράδια  Δίσκος  Κόστος  Μακαρίτης  Παππούς  Περιεχόμενο  Σκράτς  Σπίτι  Στάχτες  Τραγούδια  Φωνή  


Τι γινόμαστε όταν φεύγουμε από αυτή τη ζωή; Κανένας βέβαια δεν μπορεί να απαντήσει στο ερώτημα. Μία εταιρεία όμως, μας δίνει τη δυνατότητα να ελέγξουμε τουλάχιστον τι θέλουμε να γίνει το σώμα μας, μετουσιώνοντάς το σε κάτι που αγαπάμε: Δίσκος βινυλίου παρακαλώ.

Η εταιρεία AndVilyly παίρνει τις στάχτες του μακαρίτη και μας τον επιστρέφει με τη μορφή 30 δίσκων διαρκείας 24 λεπτών ο καθένας (12 σε κάθε πλευρά). Το περιεχόμενο μπορεί να είναι τραγούδια που αγαπούσε, ή ακόμα και η ίδια του η φωνή. Κόστος; 3.500 ευρώ περίπου.

Σκεφθείτε τώρα να στοιχειώνει τα βράδια η φωνή του μακαρίτη το σπίτι, μαζί με το "σκρατς" της βελόνας πάνω στο δίσκο. Μπρρρ!   

[Πηγή: www.doctv.gr]


- Στείλε Σχόλιο


30 Σεπτεμβρίου 2019, 17:32
Ο Αδάμ και η Εύα
Αδάμ  Αίμα  Ανθρωπότητα  Αυτοκίνητο  Βαμπίρ  Γνώση  Γρανίτα  Δημοφιλής  Δολοφονία  Εικασία  Εξοπλισμένο  Επιστήμονας  Εραστής  Ερειπωμένο  Εύα  Ζόμπι  Ζωντανοί  Ηθοποιός  Μοναχικός  Μουσικός  Οπαδός  Πατσάς  Σπίτι  Στούντιο  Συγγραφέας  Συσκευή  Ταυτότητα  Τράπεζα  Χυμός  Tesla  

Ο Αδάμ και η Εύα  
 
Αφού έζησε για αιώνες, και αφού επηρέασε τις καριέρες αμέτρητων διάσημων ηθοποιών, συγγραφέων, μουσικών και επιστημόνων, το βαμπίρ Αδάμ έγινε ένας μοναχικός μουσικός. Περνούσε τις μέρες του δισκογραφώντας σε ένα παλιό εξοπλισμένο στούντιο, θρηνώντας την κατάσταση του σύγχρονου κόσμου, και μελαγχολώντας στο ερειπωμένο του σπίτι σε μια ερημική περιοχή του Ντιτρόιτ. Πίστευε ότι η ανθρωπότητα είναι καταδικασμένη και αποκαλούσε τους ανθρώπους ζόμπι.

Επιβίωνε κάνοντας τακτικές αγορές από την τράπεζα αίματος και ο τραπεζίτης που εισέπραττε τα χρήματά του Αδάμ, δεν έκανε καθόλου ερωτήσεις του στυλ: "τι το θέλετε τόσο αίμα;", "είστε γιατρός;", κλπ… κλπ...

Κατά τη διάρκεια των αιώνων, και έχοντας αποκτήσει σημαντικές ποσότητες επιστημονικής γνώσης, ο Αδάμ κατασκεύασε διάφορες συσκευές για να τροφοδοτήσει το σπίτι του και να διευκολύνει τη ζωή του. Το αυτοκίνητό του όμως, το διατηρούσε με την τεχνολογία που του παρουσίασε ο Nikola Tesla. Είχε χαρακτήρα μοναχικό, αλλά ήταν πάρα πολύ πλούσιος και πολύ δημοφιλής μουσικός. Πολλοί οπαδοί του, έκαναν διάφορες εικασίες για τη ζωή του και για την πραγματική του ταυτότητα.

     "Πώς περνάει άραγε;".
     "Ηχογραφεί όλη την ώρα".
     "Μα… δεν τον έχει δει κανείς πουθενά. Δεν βγαίνει έξω;".
     "Λένε πως είναι βαμπίρ".
     "Άντε ρε… τι μαλακίες είναι αυτές; Μάλλον δεν γουστάρεις τη μουσική του γι αυτό τα λες αυτά".
     "Ούτε με γυναίκα τον έχει δει κανείς".
     "Υπαινίσσεσαι κάτι;".
     "Το ‘πιασες το υπονοούμενο βλέπω. Σπίρτο είσαι".
     "Πρέπει να μάθουμε πού μένει".

Όταν λοιπόν μερικοί από αυτούς έμαθαν τη διεύθυνσή του και εμφανίστηκαν στην πόρτα του, ο Αδάμ τρομοκρατήθηκε και προσέλαβε τον Κλοβ, για να του κρατάει το σπίτι, για να διώχνει τους ενοχλητικούς και για να του βρίσκει διάφορα πράγματα που μπορεί κατά διαστήματα να χρειαζόταν. Το πρώτο πράγμα που του ζήτησε, ήταν να του βρει μια ξύλινη σφαίρα.

     "Τι τη θέλετε; Αν φυσικά μπορώ να σας ρωτήσω".
     "Σκέφτομαι να αυτοκτονήσω".
     "Μα κύριε…".
     "Κερί και λιβάνι. Ωχ! Όχι λιβάνι… όχι… μου ξέφυγε… όχι, όχι… μη…".
     "Γιατί όχι λιβάνι;".
     "Έχω… είμαι…".
     "Αλλεργικός ε; το βρήκα".
     "Ναι αλλεργικός. Μου το έχει απαγορέψει ο γιατρός".
     "Ε ναι, αλλά τι να σας πω; Ωραία πρόσληψη μου κάνατε".
     "Γιατί δηλαδή; έχεις παράπονο;".
     "Ε βέβαια έχω παράπονο".
     "Και γιατί παρακαλώ; Δεν έχεις όλα τα καλά εδώ μέσα; Δεν σε πληρώνω κανονικά;".
     "Μα για σκεφθείτε το λίγο. Εσείς θα αυτοκτονήσετε και εγώ θα μείνω χωρίς δουλειά. Άντε πάλι να τρέχω στο ταμείο ανεργίας; Λυπηθείτε με…".
     "Κι όμως αγαπημένε μου Κλοβ… μόνο με μία ξύλινη σφαίρα θα με βρει και θα με λυτρώσει ο θάνατος".
     "Δεν έχετε όμως λόγο να θέλετε να αυτοκτονήσετε. Οι ενοχλητικοί δεν θα πρέπει να σας απασχολούν. Αφού είμαι εγώ εδώ. Στο κάτω-κάτω της γραφής…".
     "Όχι γραφή… όχι… μη μιλάς για γραφή… μη…".
     "Κι άλλη αλλεργία;".
     "Ναι… δεν…".
     "Μα δεν είπα αγία γραφή. Είπα μόνο γραφή".
     "Τέλος πάντων… φέρε μου τη σφαίρα και θα δω τι θα κάνω. Θα σου αφήσω μία γερή αποζημίωση. Αλλά όχι γραφές… όχι… δεν θέλω… μη…".

Ο Κλοβ ικανοποίησε σε λίγες μέρες το αίτημα αυτό και ο Αδάμ την τοποθέτησε σε ένα μικρό πιστόλι και ετοιμάστηκε να πατήσει τη σκανδάλη. Ακριβώς όμως εκείνη τη στιγμή, του τηλεφώνησε η γυναίκα του η Εύα.

     "Αδάμ αγάπη μου, τι κάνεις;".
     "Ετοιμάζομαι να αυτοκτονήσω".
     "Τίίίίίίίίίίίίίί;".
     "Δεν μπορώ… κουράστηκα… βαρέθηκα… έμαθαν που μένω και με ενοχλούν όλη την ώρα… δεν…".
     "Αγάπη μου σε παρακαλώ… σε ικετεύω… μην κάνεις τίποτα μέχρι να έρθω. Μην ξεχνάς ότι φτιάχτηκα από το πλευρό σου. Πώς θα ζήσω χωρίς εσένα;".

H Εύα που ήταν κι αυτή βαμπίρ, ζούσε στην Ταγγέρη και αγόραζε αίμα από ένα άλλο βαμπίρ, τον Όλεγκ. Φοβούμενη όμως για τη ζωή του Αδάμ, πήρε το πρώτο αεροπλάνο για το Ντιτρόιτ και έφτασε στο σπίτι του αγαπημένου της. Ο Αδάμ που στο μεταξύ είχε φρενάρει με το θέμα της αυτοκτονίας, έκανε βόλτες στον κήπο του σπιτιού του και μονολογούσε:

     "Εδώ που τα λέμε, έχει δίκιο η Εύα. Μπορεί κύριε να θέλεις εσύ να αυτοκτονήσεις και ναι, είναι δικαίωμά σου να κάνεις ό,τι θέλεις με τη δικιά σου τη ζωή, αλλά με ποιο δικαίωμα θα αφαιρέσεις και τη ζωή ενός άλλου; Ε; Με ποιο δικαίωμα; Όχι πες μου… αλλά και ο Κλοβ έχει δίκιο από την πλευρά του. Έχω δικαίωμα να τον αφήσω άνεργο; Άσε δηλαδή που μετά θα βγει ο υπουργός στη Βουλή και θα πει ότι αυξήθηκε το ποσοστό ανεργίας… Ουφ!!!".

Με τον ερχομό όμως της Εύας, "αλλάζουν όλα εδώ κάτω με ορμή" που λέει και το τραγούδι. Οι εραστές ενώθηκαν και με πολλή ευχαρίστηση απολάμβαναν ο ένας την παρέα του άλλου, πίνοντας και τρώγοντας χυμούς και γρανίτες αίματος, χορεύοντας μέσα στο σπίτι, και κάνοντας έρωτα και βόλτες γύρω από την πόλη τη νύχτα με το αυτοκίνητο.

Μετά όμως από ένα μικρό χρονικό διάστημα, ήρθε από το Λος Άντζελες η μικρότερη αδελφή της Εύας, η Άβα, και "όλα τριγύρω αλλάζουνε" που λέει πάλι το τραγούδι. Η Άβα κατέστρεψε την ειδυλλιακή απομόνωση του ζευγαριού. Μια νύχτα έξω από ένα κλάμπ, η Άβα δάγκωσε τον Κλοβ στο λαιμό και ήπιε όλο του το αίμα. Ο Αδάμ φυσικά την έδιωξε, αλλά τα πράγματα είχαν γίνει πλέον πολύ δύσκολα για το ζευγάρι.

     "Εύα μου… μωρό μου…".
     "Ναι αγάπη μου…".
     "Την πρώτη φορά μας έδιωξαν επειδή έβαλες μήλο στη φρουτοσαλάτα. Τώρα όμως…".
     "Τώρα;".
     "Τώρα πρέπει να φύγουμε μόνοι μας".
     "Λες ε;".
     "Μα δεν βλέπεις πόσοι μαζεύονται έξω από το σπίτι; Μας υποπτεύονται και συνεχώς αυξάνονται. Σε λίγο θα μιλάμε για παρέλαση".
     "Και πού λες να πάμε;".
     "Στην Ταγγέρη. Έχουμε όμως προμηθευτή αίματος εκεί;".
     "Ε βέβαια. Έχουμε τον δικό μου εκεί. Τον Όλεγκ. Πώς ζούσα εγώ τόσους αιώνες; Δικός μας είναι".
     "Φύγαμε".

Η δολοφονία λοιπόν του Κλοβ, και ο συνεχώς αυξανόμενος αριθμός των οπαδών του Αδάμ που παρέλαυναν έξω από το σπίτι, ανάγκασε το ζευγάρι να φύγει εσπευσμένα για την Ταγγέρη. Εκεί όμως, αντιμετώπισαν πολύ μεγάλες δυσκολίες. Ανακάλυψαν ότι ο προμηθευτής τους, ο μακροχρόνιος και πιστός τους φίλος Όλεγκ, αρρώστησε εξαιτίας μιας χαλασμένης παρτίδας αίματος και πέθανε. Έχοντας όμως εξαντλήσει τα χρήματά τους και χωρίς προμηθευτή αίματος, ο Αδάμ και η Εύα επέστρεψαν αναγκαστικά στους πρωτόγονους τρόπους προμήθειας. Βγήκαν παγανιά στο πάρκο, όπου εντόπισαν ένα ζευγάρι νεαρών εραστών να φιλιούνται. 
 
      "Τι άλλη επιλογή έχουμε;". Ρώτησε ο Αδάμ με τα δόντια έξω.
     "Δυστυχώς δεν έχουμε άλλη". Απάντησε η Εύα επίσης με τα δόντια έξω.
     "Τότε… βουρ στον πατσά!". 
 


Βασισμένο στην ταινία "Μόνο οι Εραστές Μένουν Ζωντανοί" (Jim Jarmusch, 2013).
Ελεύθερη Απόδοση: Orfeus


 


- Στείλε Σχόλιο


27 Σεπτεμβρίου 2019, 15:35
Αυτό που σας Μπερδεύει, Είναι η Φύση του Παιχνιδιού μου.
Διάβολος  Ένωση  Ευαγγέλιο  Θεός  Ιερουσαλήμ  Ιησούς  Μόσχα  Πιλάτος  Πόντιος  Ρωσία  Σατανάς  Σοβιετική  Σταύρωση  Φύση  Azazello  Behemoth  Bulgakov  Devil  Faithfull  Faust  Hella  Jagger  Koroviev  Margarita  Marianne  Master  Mikhail  Mick  Professor  Sympathy  Woland  

Αυτό που σας Μπερδεύει, Είναι η Φύση του Παιχνιδιού μου.

Μια ζεστή ανοιξιάτικη βραδιά, κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 1930, εμφανίστηκε ξαφνικά στη Μόσχα ο ίδιος ο διάβολος αυτοπροσώπως. Δε συστήθηκε βέβαια ως διάβολος, το επισκεπτήριό του έγραφε "Professor Woland", και παρουσιάστηκε ως ειδικός στη μαύρη μαγεία. Μαζί του κατέφθασε και η εκλεκτή συνοδεία του, μια παρδαλή ομάδα που περιλάμβανε τον Behemoth, έναν μεγάλο μαύρο γάτο που μπορούσε να στέκεται στα δυο πόδια, να μιλάει με ανθρώπινη φωνή και ενίοτε να μεταμορφώνεται σε άνθρωπο, τον αχώριστο φίλο του τον Koroviev, έναν ψηλό, καλοντυμένο και ιδιαίτερα εύγλωττο ταχυδακτυλουργό, τον τρομερό και φοβερό Azazello, μια πραγματικά δαιμονική φιγούρα, έναν γεροδεμένο κοκκινομάλλη που τα μάτια του ήταν διαφορετικά το ένα από τ’ άλλο και ο οποίος ήταν άσος στο σημάδι με όπλο, και τέλος, την όμορφη δαιμόνισσα Hella. Ο Διάβολος-Woland και η συνοδεία του αναστάτωσαν για κάμποσες μέρες την καθημερινότητα των Μοσχοβιτών. Ιδιαίτερα η παράσταση που έδωσαν ενώπιον χιλιάδων θεατών στο Βαριετέ προκάλεσε τεράστια αναταραχή. Αλλά και οι ξεκαρδιστικές φάρσες του ζεύγους Behemoth και Koroviev εις βάρος ανυποψίαστων πολιτών δημιούργησαν επίσης πανδαιμόνιο. Ακόμη πιο βαθιά άλλαξε η ζωή κάποιων συγκεκριμένων προσώπων, και ειδικά του Master και της Margarita. Ο ανώνυμος Master, ένας σπουδαίος αλλά παραγνωρισμένος συγγραφέας, είχε γράψει ένα σπουδαίο έργο, για το οποίο όμως δεν μπορούσε να βρει εκδότη. Επρόκειτο για μια λογοτεχνική εξιστόρηση της ανάκρισης του Ιησού από τον Πιλάτο. Ένα έργο που προκάλεσε την καταστροφή του. Η Margarita, ερωτευμένη μαζί του μέχρι θανάτου, θα κάνει τα πάντα για να τον σώσει, και δεν θα διστάσει να πουλήσει ακόμα και την ψυχή της στο διάβολο.

Αυτή είναι η υπόθεση του "The Master and Margarita", του Mikhail  Bulgakov. Το αριστούργημα αυτό του Bulgakov γράφτηκε τη δεκαετία του 1930. Ο μεγάλος Ρώσος συγγραφέας ξεκίνησε να το γράφει ήδη από το 1928 και το δούλευε διαρκώς μέχρι το 1940 που πέθανε. Θα χρειαστεί όμως να περάσουν είκοσι έξι χρόνια προτού μια πρώτη, λογοκριμένη έκδοση του βιβλίου δει το φως της δημοσιότητας το 1966, αλλά η πρώτη πλήρης έκδοση θα γίνει τελικά το 1973. Από τότε και μέχρι σήμερα το βιβλίο του Bulgakov διαβάζεται όλο και περισσότερο, έγινε διάσημο στη Ρωσία και διεθνώς, αγαπήθηκε με πάθος, μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο, και ενέπνευσε ζωγραφικά αλλά και μουσικά έργα. [1]

Η πλοκή του βιβλίου εκτυλίσσεται σε δύο χρονότοπους: αφενός, στη Μόσχα της δεκαετίας του 1930, όπου γινόμαστε μάρτυρες της τρυφερής και άτυχης ερωτικής ιστορίας του Master και της Margarita, και του ερχομού του Woland με τη συνοδεία του στη ρωσική πρωτεύουσα, και αφετέρου, στην Ιερουσαλήμ της εποχής του Ιησού,  όπου ο Ρωμαίος Έπαρχος Πόντιος Πιλάτος ανακρίνει τον Yeshua Ha-Notsri και μετά από διάφορες παλινωδίες αναγκάζεται να τον καταδικάσει σε θάνατο. Η σχέση μεταξύ των δύο ιστοριών –που τις χωρίζουν 1900 χρόνια– υποδεικνύεται ήδη από το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου, όπου ο Bulgakov θέτει το ζήτημα του "ιστορικού Ιησού", όπως επίσης και το ζήτημα του αθεϊσμού και των μεταφυσικών αναζητήσεων, που ήταν κεντρικό ζήτημα στη Σοβιετική Ένωση τα πρώτα χρόνια μετά την επανάσταση του 1917.

Τα κεφάλαια του μυθιστορήματος στα οποία η δράση εξελίσσεται στην Ιερουσαλήμ έχουν γραφτεί με ουδέτερο τόνο, στο αντικειμενικό ύφος της ιστοριογραφίας. Ο αφηγητής δε θέλει να εκφράσει την πίστη του στον Ιησού ή στις διδασκαλίες του. Αντίθετα, προσπαθεί να αφηγηθεί αμερόληπτα αυτό που πραγματικά συνέβη εκείνες τις ταραγμένες μέρες του 33 μ.Χ.

Ο Bulgakov όμως σχολιάζει ειρωνικά τη θρησκευτική πολιτική της Σοβιετικής Ένωσης. Με την επικράτησή τους, οι μπολσεβίκοι επέβαλαν τον κρατικό αθεϊσμό, έθεσαν ως στόχο τους την εξάλειψη όλων των θρησκειών και προπαγάνδισαν δογματικά την ανυπαρξία μεταφυσικών όντων. Ο Bulgakov σατιρίζει διαρκώς στο βιβλίο του την αφελή ιδέα ότι μπορούν όλα να εξηγηθούν ορθολογικά και εμπειρικά. Διακωμωδεί τη βεβαιότητα του σοβιετικού ανθρώπου ότι η ανθρώπινη συμπεριφορά, οι μηχανισμοί της κοινωνίας και η εξέλιξη της ιστορίας μπορούν να ερμηνευτούν αποκλειστικά και μόνο με τον υλισμό. Η μαγεία, η δεισιδαιμονία, η θρησκεία και ο ανορθολογισμός επανέρχονται δριμύτερα, κάθε φορά που οι άνθρωποι προσπαθούν να τα εκδιώξουν και να τα καταπιέσουν. Και μάλιστα όσο πιο εκτεταμένος είναι ο διωγμός τους, τόσο πιο ορμητική είναι η επιστροφή τους.

Η εξιστόρηση της ανάκρισης και της σταύρωσης του Ιησού εντάσσεται στη γενικότερη προβληματική του έργου σχετικά με τη σύγκρουση του ατόμου με το κράτος και σχετικά με τη βία με την οποία συνυφαίνεται αξεδιάλυτα κάθε εξουσία. Ο Yeshua Ha-Notsri στην αρχαία Ιερουσαλήμ, όπως και ο Master στη σύγχρονη Ρωσία, είναι άνθρωποι που έρχονται αντιμέτωποι με την εξουσία όχι γιατί εξεγείρονται εναντίον της με σκοπό να την ανατρέψουν, αλλά επειδή αμφισβητούν με τις πράξεις τους το δικαίωμα των εξουσιαστών να ελέγχουν κάθε πλευρά της ανθρώπινης ζωής. Ο Yeshua και ο Master αμφισβητούν τη βεβαιότητα της εξουσίας πως ελέγχει ό,τι είναι σημαντικό για τον άνθρωπο: την αλήθεια, τη δικαιοσύνη, την τέχνη, τον έρωτα... Όσα έχουν αξία στην ανθρώπινη ζωή, λέει ο Bulgakov, δεν έχουν σχέση με την εξουσία, και δεν μπορούν ν’ αποκτηθούν με τη βία.

Στο κέντρο λοιπόν του μυθιστορήματος, τίθεται το ζήτημα της σχέσης εξουσίας και αλήθειας, ένα ζήτημα κεντρικό σε όλη την ιστορία του εικοστού αιώνα. Διότι με την εμφάνιση και την επικράτηση ολοκληρωτικών κρατών, τέθηκε γρήγορα το ερώτημα: αν οι εξουσιαστές επιβάλλουν δια της βίας τη μία και μοναδική τους αλήθεια, τότε πώς θα φανερωθεί μια άλλη αλήθεια; Πού θα βρει καταφύγιο εκείνη η αλήθεια που δε χωράει στην ιδεολογία τους; Στο Ευαγγέλιο του Νικόδημου, από το οποίο ο Bulgakov αντλεί πολλά στοιχεία για την αφήγηση της ανάκρισης και της σταύρωσης του Ιησού, αναδεικνύεται ακριβώς αυτό το ζήτημα, και η απάντηση που δίνει ο Bulgakov με το μυθιστόρημά του είναι ότι η αλήθεια είναι διαχρονική και δεν μπορούν να την ελέγξουν οι επί της γης εξουσιαστές, όσο και αν προσπαθούν.

Ο αναγνώστης του βιβλίου διαπιστώνει με έκπληξη ότι ο διάβολος του Bulgakov -παρ’ όλο που διατηρεί τον εξεγερσιακό του χαρακτήρα απέναντι στη θεϊκή τάξη-, δεν είναι ακριβώς το σκοτεινό πνεύμα του κακού που γνωρίζουμε από την ιουδαιο-χριστιανική παράδοση. Κατά μία έννοια, ενσαρκώνει το πνεύμα της εξέγερσης. Όπως ο διάβολος εξεγέρθηκε ενάντια στον παντοδύναμο Θεό, έτσι και ο Woland επαναστατεί ενάντια στο ολοκληρωτικό κράτος. Γιατί στη δεκαετία του 1930, ο παντοδύναμος Θεός είναι το ολοκληρωτικό κράτος. Η διαβολική εξέγερση είναι ταυτόχρονα και μια παθιασμένη υπεράσπιση της αληθινής τέχνης ενάντια στην ηθικολογία του σοσιαλιστικού ρεαλισμού, του αγνού έρωτα ενάντια στον κοινωνικό κομφορμισμό, της πνευματικότητας και του αυθορμητισμού ενάντια στον υλισμό και τον μικροαστισμό.

Ο συγγραφέας επιτίθεται με σφοδρότητα, χρησιμοποιώντας τέλεια το διαβρωτικό του χιούμορ, σε όλους τους θεσμούς της σοβιετικής κοινωνίας, όπως επίσης και στη μικρόνοια και την υποκρισία των συμπατριωτών του. Κανείς δεν γλιτώνει από την πένα του. Ούτε οι κρατικοί υπάλληλοι, ούτε οι γιατροί, ούτε οι μικροέμποροι, ούτε οι συνάδελφοί του συγγραφείς. Οι ακόλουθοι του Woland  εισβάλλουν παντού και προκαλούν αναστάτωση και χάος. Ο σατανάς του Bulgakov λοιπόν δεν είναι ο παραδοσιακός σατανάς. Δεν είναι φορτισμένος με το αρνητικό νόημα που έχει στην ιουδαιο-χριστιανική παράδοση.

Αρνητικό νόημα εδώ, παίρνει ο Θεός. Δηλαδή οι δυνάμεις του κράτους, της εξουσίας και της τάξης. Θα έλεγε κανείς ότι στο "Master and Margarita", αποδεικνύεται ότι ο  διάβολος και το πνεύμα του κακού είναι ο Θεός, και ο διάβολος αποδεικνύεται ότι είναι ο Θεός και το πνεύμα του καλού. Ο Bulgakov δηλαδή, αναποδογυρίζει την παραδοσιακή ιστορία, υψώνοντας τον διάβολο στη θέση του Θεού και υποβιβάζοντας τον Θεό στη θέση του διαβόλου. Το ίδιο κάνει, άλλωστε, και με άλλα στοιχεία της λογοτεχνικής παράδοσης, όπως για παράδειγμα με το μύθο του Faust. Αντίθετα με την παραδοσιακή φαουστική ιστορία, εδώ είναι η Margarita –και όχι ο Faust- που πουλά την ψυχή της στον διάβολο για χάρη του έρωτά της, και ο έρωτάς της είναι αγνός και ανιδιοτελής.

Η έκδοση του συγκλονιστικού μυθιστορήματος του Bulgakov "The Master and Margarita" στα ελληνικά, είναι μια θαυμάσια ευκαιρία να ξαναδιαβαστεί, ή να διαβαστεί για πρώτη φορά από νέους αναγνώστες, διότι αυτό το μοντερνιστικό, μαγικο-ρεαλιστικό αριστούργημα, διατηρεί τη φρεσκάδα και τη ζωντάνια του ακέραια. Μοιάζει να έχει γραφτεί σήμερα, και τα επεισόδια της πλοκής του θα μπορούσαν να διαδραματίζονται δίπλα μας εδώ και τώρα, κι ας περιλαμβάνει γάτους με ανθρώπινη μιλιά, θεούς και διαβόλους, νεκρούς που ζωντανεύουν ή ανθρώπους που ερωτεύονται αληθινά.
 
Κείμενο: Γιώργος Πινακούλας

Επεξεργασία & Προσαρμογή:
Orfeus

[1]: Το μυθιστόρημα του Bulgakov "The Master and Margarita" μεταφράστηκε στα αγγλικά το 1967, με τεράστια επιτυχία. Η Marianne Faithfull έδωσε το βιβλίο στον Mick Jagger, ο οποίος επηρεάστηκε τόσο πολύ, ώστε εμπνεύστηκε και έγραψε το τραγούδι "Sympathy for the Devil", το οποίο ακολουθεί πιστά ολόκληρο το concept του Bulgakov:

Ο Διάβολος ζει ανάμεσά μας ως  "a man of wealth and taste", αλλά δεν καταλαβαίνουμε "the nature of his game" και μπερδευόμαστε. Ο στίχος “Tell me baby, what’s my name” συνάδει απόλυτα με το σημείο του βιβλίου που όλοι έχουν ξεχάσει το όνομα του Βόλαντ.


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
orfeus
Γιώργος Μπιλικάς
Storyteller...
από Valley Below



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/orfeus






Το περιεχόμενο του ιστοτόπου αυτού, μπορεί να αναπαραχθεί ελεύθερα, εφόσον αναφέρεται η πηγή. Το περιεχόμενο που υπόκειται στους νόμους περί πνευματικής ιδιοκτησίας, ανήκει στον αξιότιμο ιδιοκτήτη του. (Ποιό είναι αυτό; ...βρείτε το)


Tags

2020 Δώρα Ευχές Καλή Καλύτερη Χρονιά Χρόνος Ώρα Al-Andalus Heaven Adventures Άννα Αγγελική Αθηνά Αλεξάνδρα Αντώνης Βάσω Βίκυ Γιώργος Γιάννα Δημήτρης Ειρήνη Ελένη Ερίκα Ζωή Ηρώ Θωμάς Θανάσης Κώστας Λίντα Μυρτώ Μίμης Μαρία Νίκος Νεφέλη Ορφέας Πάνος Ρένα Ρούλα Σπύρος Σοφία Τάσος Τζούλια Χρήστος K. No. 9 Aretha Aretha Franklin Flash Franklin Goldberg Jack Jumping Jumping Jack Flash Keith Keith Richards Richards Whoopi Whoopi Goldberg Bob Dylan Leonard Cohen Έζρα Πάουντ Τ. Σ. Έλιοτ Αρθούρος Ρεμπώ Κάρολος Μπωντλαίρ Ουίλιαμ Μπλέικ Νόμπελ Φαινόμενο Έβερεστ Γιώργος Μπαμπασάκης Μεταίχμιο Christmas Merry Christmas Keb Mo Cibelle Green Grass Μπαστούνι Ντάμα Cigarettes After Sex Sweet Greg Lake ELP Emerson Lake and Palmer Keith Emerson Carl Palmer Robert Fripp King Crimson From the Beginning Hurt John John Hurt Sir Jesus Christ Lust Glory Holly Grail George Harrison Handmade Films Monty Python Life Brian Gleese Terry Jones Gilliam Graham Chapman Moon Michael Palin Peter Sellers Spike Milligan Eric Idle Always Look Bright Koop Island Blues Thousand Kisses Deep Love Rolling Rolling Stones Stones We We Love You You Pink Floyd AndVilyly Βελόνα Βινύλιο Βράδια Δίσκος Κόστος Μακαρίτης Παππούς Περιεχόμενο Σκράτς Σπίτι Στάχτες Τραγούδια Φωνή Xαμηλοβλεπούσα Μουσική Eρμηνεία Βασίλης Σαλταγιάννης Στίχοι Γιώργος Μπιλικάς Αντονία Τσολάκη Κόντρα μπάσο Μαρία Παντελάκη Κρουστά Μπουζούκι Κιθάρες Πιάνο Ηχοληψία Κώστας Παρίσσης Studio Praxis Μίξη Παραγωγή Καθρέφτης Άγνωστος Αδύναμος Αισθητική Άνθρωπος Αξίες Αξιοπρέπεια Απάντηση Γενναιότητα Διακριτικότητα Δρόμος Δύσκολος Δώρα Μαργέλη Ελευθερία Επιμονή Ερώτηση Ευθύνη Θηρίο Μεγαλοψυχία Μοναξιά Παιδεία Πτυχία Σύστημα Σωτηρία Ταπεινότητα Άη-Γιώργης Δράκος LSD Άρης Βασίλης Γερμανός Γκαϊφύλλιας Γλέζος Δημητριάδη Διονύσης Ζιώγαλας Ιατρόπουλος Ισιδώρα Κατερίνα Κωχ Λεττονός Μαρίζα Μαρίνα Μάτσας Μοναχικότητα Ντάλας Ξενουδάκη Σαββόπουλος Τασούλης Τσιλογιάννης Ψαριανός Αγάπη Αδελφή Ακατάλληλη Βιβλίο Διαδρομές Ε Ζάνη Κ. Μπιλικάς Νεφέλη Πόπη Ζάνη Πρόλογος Πόπη Στιγμή Συμπαντικές Συμπαντικές Διαδρομές Υπερβατική Ψυχή Support Ανάγκη Αποδοχή Ασφάλεια Βασίλισσα Βουτιά Δεσμός Δεσμά Δύσκολη Έκθεση Εμπιστοσύνη Ζητιάνος Μοίρασμα Οδοντόβουρτσα Ομορφιά Παράδοση Περίπτωση Πραγματικότητα Σιγουριά Συμφωνία Συναλλαγή Σχέση Απομεινάρια Ηλιοσκόταδο Κ Καρυάτιδα Λόφος Μορφή Μυθιστόρημα Ντουλάπι Νύχτα Σκοτάδι Σκοτεινιά Σύμπαντα Φεγγάρι Φως Χάρη Βόλτες Γέλιο Επιθυμία Έρωτας Ξενύχτια Όνειρα Πάθος Παιχνίδια Πόθος Ποίημα Σημαντικά Στιγμές Συναισθήματα Ταξίδι Τραγούδι Φίλος Αγαπημένη Αιώνιο Αλήθεια Απλά Άφθαρτο Ερωτήματα Καθημερινότητα Μαγεμένη Μέρα Μόνος Ολοκλήρωση Όνειρο Πικρή Ποιητής Πορτραίτο Πρόσωπο Στόμα Ταπεινά Ύπαρξη Φτεροκόπημα Ψεύτης Αγία Δημήτρης Αθανίτης Διάβολος Εκδήλωση Κώστας Καζανάς Καμία Κινηματογραφική Λένα Κιτσοπούλου Λέσχη Παρασκευή Συμπάθεια Ταινία Devil No Sympathy Αγωνία Θρίλερ Ιουλία Λυμπεροπούλου Λογοτεχνία Μεταφυσική Μυστήριο Νο 9 Περιπέτεια Φαντασία Αδάμ Αίμα Ανθρωπότητα Αυτοκίνητο Βαμπίρ Γνώση Γρανίτα Δημοφιλής Δολοφονία Εικασία Εξοπλισμένο Επιστήμονας Εραστής Ερειπωμένο Εύα Ζόμπι Ζωντανοί Ηθοποιός Μοναχικός Μουσικός Οπαδός Πατσάς Στούντιο Συγγραφέας Συσκευή Ταυτότητα Τράπεζα Χυμός Tesla Αεροδρόμιο Γιόκο Γκολντ Δοξιάδη Ελληνικό Κρουαζιέρα Λένον Λονδίνο Μάρδας Μαστοράκης Μπητλς Νησιά Όνο Πασίφικ Πειραιάς Beatles Gold Lennon Ono Pacific Yoko Αθανίτης Καζανάς Κιτσοπούλου Κοτανίδης Καλό Cross Orfeus Sunny Sunny Cross Αθήνα Ακρίβου Αφηγητής Ελληνική Ήχος Κάλτσου Κατάδυση Λαβύρινθος Μαγουλάς Μοντάζ Ντοκιμαντέρ Οδηγός Πρεμιέρα Πρόσωπα Σαρημανώλης Σινεμά Σκηνοθεσία Συναντήσεις Στοές Φεστιβάλ Φωτογραφία Φώτου Χαλκίδα DNA Άμλετ Βαρσοβία Δανέζα Δανία Θεοδωράκης Κοπεγχάγη Ξαρχάκος Σουηδικό Χατζιδάκις Angie Darling Helsingborg Helsingør Kronborg Αίγυπτος Αϊνστάιν Βαστίλη Βιετνάμ Γαλλία Δαρβίνος Διαμάντια Ηλίθιος Ηλιθιότητα Ινδιάνοι Ιράκ Κάστερ Κόρινθος Κουασιμόδος Λιβύη Λουδοβίκος Ναπολέων Ντοστογιέφσκι Παντοτινός Ρωσία Σιου Σεγιέν Συρία Τσιπόλλα Chiquentcento Αθηναίων Πολιτεία Ανατολή Βοηθοί Δύση Ηθοποιοί Ήλιος Θεός Θησείο Κύρα Όψεις Πυγολαμπίδα Σελήνη Σκαθάρι Σοφία Παναηλίδου Σοφοί Συμβούλιο Φανταστικό Αλέξανδρος Καρακαντάς Γλέζου Καραμουσαλής Κρασούδης Μαστοράκη Μπενέτου Παπαθανασίου Πατσιφάς Πετρίδης Ρούσσος Ρωμανός Σαλιάρης Σουγιούλ Σπανουδάκης Στασινόπουλος Τρούσας Aphrodite’s Child Axis Charms Forminx Igloo Juniors Αλκαίος Άλκης Αντίο Θάνος Κακόηθες Μελάνωμα Μικρούτσικος Αλύπα Αστείο Ενετοκρατία K Κούντερα Λυπημένα Μάνη Μάτια Νύφι Ουρανός Πειρατές Προφήτες Tρικυμία Gena Rowlands John Cassavetes Paul Mazursky Poems Raúl Juliá Songs Susan Sarandon Tempest Vittorio Gassma Ταίναρο Ποσειδώνας Ιερό Πύλη Άδης Βαθύ Κοκκινόγεια Σπηλιά Φάρος Καταιγίδα Τρικυμία Vittorio Gassman Βασίλης Γκλεζάκος Λουκιανός Καρακαντάς Τζονιχάκης Ανάσταση Αμβρόσιος Άνθιμος Άρθρο Ασήμαντα Βατικανό Δημόσιο Δυνατός Εκκλησία Επικρατούσα Επίσημη Ευρώ Θεοφάνης Θρησκεία Ιερώνυμος Ιταλία Μεσαίωνας Παπάδες Παπάς Ποσά Προνόμιο Σεβασμός Συγγνώμη Σύνταγμα Ανεπάρκεια Ανοχή Γραμματέας Διαφορετικότητα Εγωκεντρισμός Ευθιξία Ιατρείο Κάμψεις Κατωτερότητα Καφές Κομπλεξικός Κριτική Μητσοτάκης Μισογύνης Ορισμός Πληρότητα Πρόβλημα Ραντεβού Σύλλογος Ψυχολόγος Ανασφάλεια Αρνητικό Δότης Δραστήριος Δυσοίωνο Ελπίδα Ενεργός Θετικό Κεφάλι Κοιλιά Κρίση Μέλλον Οικονομικά Παραλήπτης Παρελθόν Παρόν Προβλήματα Φροντίδα Ανάταση Ανά(σ)ταση Ανθοπωλείο Άντρας Αρειανός Διάλειμμα Ευνουχισμός Θάλασσα Θέατρο Ιδρώτας Καρέκλα Κιθάρα Κοπή Κόρνα Κρασί Λογαριασμός Παλαιά Πάλκο Πόρτα Ποτήρι Ταμπούρλο Τιτανικός Τριαντάφυλλο Βερολίνο Εικόνες Εμφάνιση Επέτειος Θεσσαλονίκη Μοναδικό Ξεχωριστή Οθόνη Προβολή Πρώτη Άση Δημητρουλοπούλου Eva Stylander Στάθης Πλώτας Παναγιώτης Θανασούλης Παναγιώτης Θεοφανόπουλος. Απιστία Κόλυβα Αυλή Δίπατη Κουρελής Λήθη Μαλαματάς Μέθυσμένος Μνήμη Μονοκατοικία Μπουκάλι Ομπρέλα Σάββας Σιλουέτα Σπιτάκι Τουαλέτα Φίλη Fool Hill Sven Βασιλική Βασιλική Μπούζα Θεματοφύλακες Μπούζα Παρουσίαση Βόλος Κανάρια Κυριακή Λάρισα Όψεις του Φανταστικού Πολυχώρος Σάββατο Φουντούλης Ωδείο Καλαμάτα Bodega Γιώργο Εσένα Ζήσω Μπορώ Χωρίς. Γιώργος Βασιλείου Μάχη Σκληρή Έξω Μέσα Όμορφη Συνέντευξη Adventures Heaven Πάτρα Πρωταπριλιάτικο Ψέμα Bar Ghetto Noir Στέλλα Κάλτσου Γιάννης Φώτου Σταμάτης Μαγουλάς Τούλα Ακρίβου Μιχάλης Σαρημανώλης London Greek Film Festival Odysseus Cosmocinema Awards Ένωση Ευαγγέλιο Ιερουσαλήμ Ιησούς Μόσχα Πιλάτος Πόντιος Σατανάς Σοβιετική Σταύρωση Φύση Azazello Behemoth Bulgakov Faithfull Faust Hella Jagger Koroviev Margarita Marianne Master Mikhail Mick Professor Woland Καλός Κηλαηδόνης Λουκιανός Κηλαηδόνης Δύστυχες Πουτάνες Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες Χρόνια Χολέρα Δαιμόνια Χρονικό Προαναγγελθέντος Θάνατος Κοιμισμένα Κορίτσια Γιασουνάρι Καουαμπάτα Απίστευτη Θλιβερή Ιστορία Αθώα Ερέντιρα Άσπλαχνη Γιαγιά Ελευθερίου Μάνος Μάνος Ελευθερίου Νέο Ψυχικό Νέο Ψυχικό Πεντάγωνο Τρέξιμο Περπάτημα Πατρικό Παράδεισος Γείτονες Μετακόμιση Περισσός Εννέα Κολοκοτρώνη Νο. 9 Στυλάντερ Ευτυχισμένος Πόρνη Τυχερός Χαρούμενος Ωριμότητα Λιμάνι Πλοίο Θοδωρής Θοδωρής Παυλάκος Παυλάκος Strega 2017 Happy New Year Καρό Belongs Daddy Get Heart Marilyn Monroe Want What Καταστροφή Κούφια Μαίρη Σπαθί Ana Ana Moura Case Do Fadista Fado Fados Joni Joni Mitchell Mitchell Moura Sou Μασάζ Αεροπειρατεία Καφεδάκι Αεροσυνοδός Τενοντίτιδα Μασέρ Νεπάλ Καλάσνικοφ Σουτιέν Φούστα Κουκουλοφόρος Φερμουάρ Εντριβή Κύκλοι Ζύμωμα Χτυπήματα Άγγιγμα Έγκαυμα Ευφορία Πτήση Επιβίβαση Απογείωση Αναβλητικότητα User Manual Πιθανότητα Ενδιαφέρουσα Πόλη Άνθρωποι Πηγάδια Στόμιο Εξωτερικό Επικοινωνία Μόδα Εσωτερικό Επιφάνεια Αντικείμενα Κοσμήματα Νομίσματα Τέχνη Πίνακες Ζωγραφική Γλυπτά Βιβλία Μανιφέστα Επιστημονικά Περιοδικά Χωρητικότητα Jorge Bucai Πρόσκληση Αθηναίων Πολιτεία Οικογένεια Άνεση Ειδήμων Φάρμακα Ποιότητα Αντίληψη Κτίρια Προδιαγραφή Υπάρχοντα Αξία Γείτονας Διάστημα Πλανήτης Άτομο Προκατάληψη Εισόδημα Ηθική Κέρδη Τρόφιμα Διατροφή Blame Irish Φιλοσοφία Νίκος Ζωιόπουλος Νίκος Χατζόπουλος Δράμα Βραβείο Κινηματογράφος Φρικιό Λαμόγιο Υπάλληλος

Γίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης

    template design: Jorge