αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
Το Πνευμα και το ...Οινοπνευμα!
-
19 Νοεμβρίου 2018, 15:24
Η Πόλη των Πηγαδιών!
Πόλη  Άνθρωποι  Πηγάδια  Στόμιο  Εξωτερικό  Επικοινωνία  Μόδα  Εσωτερικό  Επιφάνεια  Περιεχόμενο  Αντικείμενα  Κοσμήματα  Νομίσματα  Τέχνη  Πίνακες  Ζωγραφική  Πιάνο  Γλυπτά  Βιβλία  Μανιφέστα  Επιστημονικά  Περιοδικά  Χωρητικότητα  Jorge Bucai  

Μια φορά ήταν μια πόλη στην οποία δεν κατοικούσαν άνθρωποι όπως σ’ όλες τις άλλες πόλεις του κόσμου, αλλά κατοικούσαν πηγάδια. Ζωντανά πηγάδια, αλλά πάντως πηγάδια. Τα πηγάδια αυτά, διέφεραν μεταξύ τους όχι μόνο ως προς το μέρος που είχε γίνει η εκσκαφή τους, αλλά και από το στόμιο που τα συνέδεε με το εξωτερικό. Υπήρχαν πηγάδια πλούσια και πολυτελή με στόμια μαρμάρινα και ακριβά μεταλλικά στοιχεία, πηγάδια ταπεινά από τούβλα και ξύλο, κι άλλα ακόμη πιο φτωχικά – απλές τρύπες στο χώμα. Η επικοινωνία μεταξύ των κατοίκων της πόλης γινόταν από στόμιο σε στόμιο και τα νέα διαδίδονταν γρήγορα, από το ένα σημείο του οικισμού στο άλλο.

Μια μέρα όμως, έφτασε στην πόλη μια νέα μόδα που όριζε ότι κάθε ζωντανός οργανισμός που σεβόταν τον εαυτό του θα έπρεπε να φροντίζει το εσωτερικό πολύ περισσότερο από το εξωτερικό. Αυτό που είχε σημασία δεν ήταν η επιφάνεια, αλλά το περιεχόμενο. Έτσι λοιπόν, τα πηγάδια άρχισαν να γεμίζουν το εσωτερικό τους με αντικείμενα. Κάποια γέμισαν με κοσμήματα, χρυσά νομίσματα και πολύτιμους λίθους, ενώ άλλα, πιο πρακτικά, γέμισαν με ηλεκτρικές οικιακές συσκευές και μηχανήματα. Άλλα, επέλεξαν να στραφούν στην τέχνη και γέμισαν με πίνακες ζωγραφικής, πιάνα με ουρά και περίτεχνα μεταμοντέρνα γλυπτά ενώ, τέλος τα διανοούμενα πηγάδια γέμισαν βιβλία, ιδεολογικά μανιφέστα και επιστημονικά περιοδικά.

Πέρασε όμως ο καιρός, και τα περισσότερα πηγάδια γέμισαν σε οριακό σημείο. Κάποια συμβιβάστηκαν με αυτό, ενώ μερικά άλλα σκέφτηκαν ότι έπρεπε να βρουν κάποια μέθοδο για να συνεχίσουν να στοιβάζουν πράγματα. Το πρώτο απ’ αυτά, αντί να συμπιέσει το περιεχόμενό του, σκέφτηκε να αυξήσει τη χωρητικότητά του διευρύνοντας το πλάτος του. Δεν πέρασε πολύς καιρός, και η ιδέα του βρήκε μιμητές. Όλα τα πηγάδια ξόδεψαν πολλή από την ενέργειά τους για να διαπλατυνθούν και να κερδίσουν περισσότερο χώρο στο εσωτερικό τους.

Ένα πηγάδι μικρό και απομακρυσμένο από το κέντρο της πόλης, είδε τους συντρόφους του να επεκτείνονται υπέρμετρα και σκέφτηκε πως αν συνέχιζαν να φουσκώνουν έτσι, πολύ σύντομα τα όριά τους θα μπερδεύονταν και θα έχαναν την ταυτότητά τους. Ξεκινώντας ίσως απ’ αυτή την ιδέα, σκέφτηκε ότι ένας άλλος τρόπος για ν’ αυξήσει κάποιος τη χωρητικότητά του, ήταν ν’ αναπτυχθεί όχι οριζοντίως, αλλά καθέτως. Να γίνει, δηλαδή, πιο βαθύς αντί πιο πλατύς. Αμέσως κατάλαβε ότι αν ήθελε να εμβαθύνει, όλα αυτά που είχε μέσα του το εμπόδιζαν. Έπρεπε λοιπόν, πρώτα να ξεφορτωθεί όλο του το περιεχόμενο. Στην αρχή φοβήθηκε το κενό, μετά όμως όταν είδε ότι δεν γινόταν αλλιώς, το έκανε.

Άδειο από πράγματα, το πηγάδι άρχισε να γίνεται πιο βαθύ, ενώ τα άλλα πηγάδια άρπαζαν τα πράγματα που εκείνο ξεφορτωνόταν. Μια μέρα, εντελώς ανέλπιστα, το πηγάδι που αναπτυσσόταν προς τα μέσα δοκίμασε μια μεγάλη έκπληξη. Μέσα-μέσα και βαθιά-βαθιά, βρήκε νερό! Ποτέ πριν άλλο πηγάδι δεν είχε βρει νερό. Μόλις ξεπέρασε την έκπληξη άρχισε να παίζει με το νερό, να βρέχει τα τοιχώματά του, να πιτσιλάει το στόμιό του και, τέλος να βρέχει και το χώμα ολόγυρα. Η πόλη δεν είχε ποτιστεί ποτέ με άλλον τρόπο εκτός από τη λιγοστή βροχή που έπεφτε που και που, κι έτσι η γη γύρω από το πηγάδι, αναζωογονημένη από το νερό, άρχισε ν’ αφυπνίζεται. Ο σπόροι από τα σωθικά της βλάστησαν κι έγιναν χορτάρι, τριφύλλι, λουλούδια κι αδύναμα βλαστάρια που μετά έγιναν δέντρα. Ήταν μια έκρηξη ζωής γύρω από το απομακρυσμένο πηγάδι, που άρχισαν όλοι να το αποκαλούν: “Περιβόλι” και να το ρωτούν πως είχε καταφέρει αυτό το θαύμα.

“Κανένα θαύμα” απαντούσε το Περιβόλι. “Φτάνει να ψάξει κανείς στο εσωτερικό του, μέχρι κάτω, βαθιά”. Πολλά πηγάδια ήθελαν να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Περιβολιού, αλλά εγκατέλειπαν την ιδέα μόλις καταλάβαιναν ότι για να εμβαθύνουν θα έπρεπε να ξεφορτωθούν ό,τι είχαν μέσα τους, και συνέχιζαν να διευρύνονται πάντα οριζοντίως, σε πλάτος, για να χωρέσουν τα όλο και περισσότερα πράγματά τους.

Στην άλλη άκρη της πόλης, άλλο ένα πηγάδι πήρε την απόφαση να ρισκάρει και ν’ αδειάσει κι άρχισε κι αυτό να εμβαθύνει, κι έφτασε κι αυτό στο νερό, κι έριχνε κι αυτό νερό απ’ έξω, δημιουργώντας μια δεύτερη καταπράσινη όαση στην περιοχή.
“Τι θα κάνεις όταν τελειώσει το νερό;” το ρωτούσαν.
“Δεν ξέρω” απαντούσε, “για την ώρα, πάντως, όσο περισσότερο νερό βγάζω, τόσο περισσότερο υπάρχει”.

Πέρασαν αρκετοί μήνες από τη μεγάλη ανακάλυψη, μέχρι που μια μέρα, σχεδόν τυχαία, τα δύο πηγάδια συνειδητοποίησαν ότι το νερό που είχαν βρει βαθιά μέσα τους, ήταν το ίδιο. Το ίδιο υπόγειο ποτάμι που περνούσε απ’ το ένα, πλημμύριζε και το άλλο. Συνειδητοποίησαν τότε ότι ανοιγόταν γι’ αυτά ένα καινούργιο κεφάλαιο. Δεν επικοινωνούσαν μόνο από στόμιο σε στόμιο, επιφανειακά όπως τ’ άλλα πηγάδια, αλλά η αναζήτησή τους, τους είχε χαρίσει ένα νέο, μυστικό σημείο επαφής. Τη βαθιά επικοινωνία που καταφέρνουν να έχουν μεταξύ τους όσοι έχουν τη δύναμη να ξεφορτωθούν τα αντικείμενα και ν’ αναζητήσουν στο βάθος του είναι τους, αυτό που έχουν να δώσουν στ’ αλήθεια.

Όπως υπαινίσσεται η ιστορία, υπάρχουν κάποια πράγματα που έχουμε ανάγκη και τα οποία, αν και δεν καταλαμβάνουν φυσικό χώρο, απαιτούν ελεύθερο χώρο. Είναι πράγματα που δεν έχουν σχέση ούτε με την ύλη, ούτε με την επίτευξη στόχων, ούτε με προσωπικές επιτυχίες. Είναι πράγματα που ανήκουν στη σφαίρα του πνευματικού επιπέδου και δεν είναι αναγκαία κανενός είδους λογική γνώση, καθόλου πλούτη και καμία προσωπική δύναμη για να προσεγγίσει κανείς το πνευματικό αυτό επίπεδο.

Πράγματι, η αφύπνιση σχεδόν πάντα έρχεται όταν νομίζει κανείς ότι έχει σχεδόν όλα όσα κάποτε ονειρεύτηκε, και παρ’ όλ’ αυτά, εξακολουθεί να νιώθει ανικανοποίητος. Αν προσθέσουμε ότι είναι σχεδόν αδύνατο να μπούμε σ’ αυτό το επίπεδο γεμάτοι προκαταλήψεις, υπερπλήρεις ιδεών ή φορτωμένοι με εξαρτήσεις και εντολές, τότε θα συνειδητοποιήσουμε ότι το μόνο που μπορεί να μας βοηθήσει, είναι να μπορέσουμε να ξαλαφρώσουμε απ’ όλα αυτά τα τετριμμένα πράγματα που μονίμως κουβαλάμε χωρίς λόγο. Ο δρόμος της πνευματικότητας είναι μια διαδρομή στο τέλος της οποίας δεν μας περιμένουν επιδοκιμασίες ή δάφνες αναγνώρισης, αλλά μόνο εκείνη η εσωτερική γαλήνη την οποία ψάχναμε εκτός μας, αλλά τη βρήκαμε μόνο εντός μας.

Jorge Bucai


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


18 Ιανουαρίου 2018, 10:40
Η Πυγολαμπίδα
Ανασφάλεια  Αξίες  Αρνητικό  Δότης  Δραστήριος  Δυσοίωνο  Ελπίδα  Ενεργός  Θετικό  Κεφάλι  Κοιλιά  Κρίση  Μέλλον  Οικονομικά  Παραλήπτης  Παρελθόν  Παρόν  Προβλήματα  Πυγολαμπίδα  Φροντίδα  Φως  

Και φυσικά μιλάω παραβολικά και μεταφορικά. Οι πυγολαμπίδες αυτά τα συμπαθέστατα κολεόπτερα φωσφορίζουν είτε για να προσελκύσουν το έτερον ήμισυ για ζευγάρωμα ή για να απωθήσουν τους εχθρούς τους. Και χωρίς να το επιδιώκουν ομορφαίνουν τις νύχτες του καλοκαιριού της υπαίθρου, φωτίζοντας μέσα στα δάση με μια βροχή από μικρές σπίθες!

Όταν ένας άνθρωπος  επιμένει να φωτίζει προς τα πίσω, δηλαδή παραμένει προσκολλημένος στο παρελθόν του, ανίκανος να κάνει βήματα μπροστά,  χάνει όχι μόνο το μέλλον  του,  αλλά κυρίως το παρόν του.

Καθημερινά εγκλωβιζόμαστε σε σκέψεις, συνήθειες και δημιουργούμε  συνθήκες, που ουσιαστικά δεν μας αντιπροσωπεύουν και δεν τις επιθυμούμε πραγματικά, από φόβο και κοινωνικό καθωσπρεπισμό. Άλλοι μας εκπαιδεύουν, άλλοι μας ορίζουν, και μέχρι να ενεργοποιηθούν οι φυσικές μας άμυνες χάνουμε πολύτιμο χρόνο, προσπαθώντας να αποδείξουμε πως μπορούμε να είμαστε κάτι που δεν είμαστε!

Σίγουρα ζώντας, μεγαλώνοντας, οι εμπειρίες μας εμπλουτίζονται. Αρχικές μας πεποιθήσεις άλλες φορές αναπροσαρμόζονται ή ακόμα αλλάζουν ριζικά. Πόσοι όμως από εμάς μπορούμε  να σταματήσουμε να παρελθοντολογούμε, νιώθοντας μια ψευδή ασφάλεια για πράγματα που πέρασαν, για πράγματα που μπορέσαμε, λειτουργήσαμε ή ακόμα διακριθήκαμε; Αυτή η προσφυγή δεν είναι αναγκαστικά κακή, ειδικά όταν χρειαζόμαστε δύναμη για να καταφέρουμε κάτι καινούργιο. Πολλές φορές παίρνουμε κουράγιο από πράγματα που έχουμε καταφέρει κατά το παρελθόν!

Όμως χρειάζεται, κυρίως να φωτίζουμε το παρόν μας, με νέες ιδέες, στόχους και νέα όνειρα. Χρειάζεται να παραμένουμε ενεργοί και δραστήριοι χωρίς να επαναπαυόμαστε στην οποιαδήποτε μεγάλη ή μικρή μας επιτυχία.  Κι αυτό δεν έχει κανένα όριο ηλικίας. Το κάθε μας βήμα ας γίνεται μπροστά κι εκεί πρέπει να πέφτει και το φως, και το φως πέφτει μπροστά όταν φωτίζουμε από το κεφάλι, δηλαδή από τη σκέψη και όχι από την κοιλιά, δηλαδή από τη χωνεμένη κατάσταση, που εδώ που τα λέμε μπορεί και να μας βαρυστομαχιάζει. Υπάρχει μια διαρκής κίνηση παντού γύρω μας, και ο χρόνος λειτουργεί υπέρ αυτού που κινείται συνέχεια. Δεν παραμένει σε μια καθημερινή ρουτίνα αλλά συνεχώς διαφοροποιεί τις συνήθειες του, επαναπροσδιορίζει απαλλαγμένος από εγωισμούς και μικροσυμφέροντα, γίνεται περισσότερο δότης-παραλήπτης, και χρησιμοποιεί το παρελθόν, όχι για να κρυφτεί, αλλά για να φωτίσει καλύτερα το παρόν του.

Μπορεί ο καθένας να βρει τη σπίθα του και να φωτίσει με δύναμη και μοναδικότητα ό,τι επιλέγει να κάνει, αρκεί να το πιστεύει και να το δομεί καθημερινά με την αλήθεια του. Πόσο εύκολο είναι αυτό; Καθόλου εύκολο! Αυτό όμως δεν καθιστά την προσπάθεια ανέφικτη. Καθημερινά συναναστρέφομαι με πολύ κόσμο, και μου αρέσει πολύ να γνωρίζω νέα πρόσωπα, να ακούω την ιστορία τους, τις σκέψεις τους… Αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι όλοι θέλουν να ακουστούν. Υπάρχουν πια λίγοι ακροατές ανάμεσά μας.

Οι περισσότεροι έχουμε τον χρόνο να πούμε τα δικά μας, αλλά ελάχιστο έως καθόλου όταν πρόκειται να ακούσουμε τον άλλον. Κυρίως ακούω για πράγματα του παρελθόντος και λίγα για το παρόν τους. Υπάρχει μια απογοήτευση από τις οικονομικές συνθήκες  που επικρατούν, από τα πολλά καθημερινά προβλήματα και από όλη αυτή την κοινωνική ανασφάλεια και κυρίως από την κρίση αξιών που ζούμε τα τελευταία χρόνια, και είναι λογικό να καταφεύγουμε σε περασμένα καλύτερα δεδομένα, που κάποτε υπήρξαμε τυχεροί και τα βιώσαμε. Η ζωή μας όμως συνεχίστηκε, έφυγε από το παρελθόν και μπήκε στο παρόν. Τι κάνουμε τώρα, τι φωτίζουμε, πώς φωτίζουμε και πώς προχωράμε;

Φροντίζοντας! Τον εαυτό μας, τους ανθρώπους που αγαπάμε, τους άλλους ανθρώπους που δεν γνωρίζουμε αλλά έχουν την ανάγκη μας. Φροντίζουμε να διαψεύσουμε το δυσοίωνο, φροντίζουμε κόντρα στον αρνητισμό να βρούμε το θετικό, να το υλοποιήσουμε και να το αναπτύξουμε! Ας γεμίσουν οι πόλεις  από πυγολαμπίδες, που το φως τους θα πέφτει μπροστά, με μικρές σπίθες που όμως όλες μαζί θα κάνουν μια τόσο φωτεινή βροχή που θα φωτίσει κάθε σκοτεινή γωνιά. Και αυτό θα επιτευχθεί μέσα από τη συνεργασία και την αλληλεγγύη. Το σύνδρομο ας αλλάξει κι ας γίνει προτέρημα και η αρχή μιας αλλαγής που δε θα σβήσει με την πρώτη δυσκολία.

της Φωτεινής Κατσάλη
 
Πηγή


 


- Στείλε Σχόλιο


05 Ιανουαρίου 2018, 16:08
Γιώργο, δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα!
Γιώργο  Εσένα  Ζήσω  Μπορώ  Χωρίς.  

Ε μα…


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
orfeus
Γιώργος Μπιλικάς
Storyteller...
από Valley Below



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/orfeus

-




Το περιεχόμενο του ιστοτόπου αυτού, μπορεί να αναπαραχθεί ελεύθερα, εφόσον αναφέρεται η πηγή. Το περιεχόμενο που υπόκειται στους νόμους περί πνευματικής ιδιοκτησίας, ανήκει στον αξιότιμο ιδιοκτήτη του. (Ποιό είναι αυτό; ...βρείτε το)




Tags

Al-Andalus Heaven Adventures Άννα Αγγελική Αθηνά Αλεξάνδρα Αντώνης Βάσω Βίκυ Γιώργος Γιάννα Δημήτρης Ειρήνη Ελένη Ερίκα Ζωή Ηρώ Θωμάς Θανάσης Κώστας Λίντα Μυρτώ Μίμης Μαρία Νίκος Νεφέλη Ορφέας Πάνος Ρένα Ρούλα Σπύρος Σοφία Τάσος Τζούλια Χρήστος K. No. 9 Aretha Aretha Franklin Flash Franklin Goldberg Jack Jumping Jumping Jack Flash Keith Keith Richards Richards Whoopi Whoopi Goldberg Bob Dylan Leonard Cohen Έζρα Πάουντ Τ. Σ. Έλιοτ Αρθούρος Ρεμπώ Κάρολος Μπωντλαίρ Ουίλιαμ Μπλέικ Νόμπελ Φαινόμενο Έβερεστ Γιώργος Μπαμπασάκης Μεταίχμιο Cibelle Green Grass Μπαστούνι Ντάμα Cigarettes After Sex Sweet Greg Lake ELP Emerson Lake and Palmer Keith Emerson Carl Palmer Robert Fripp King Crimson From the Beginning Hurt John John Hurt Sir Jesus Christ Lust Glory Holly Grail George Harrison Handmade Films Monty Python Life Brian Gleese Terry Jones Gilliam Graham Chapman Moon Michael Palin Peter Sellers Spike Milligan Eric Idle Always Look Bright Koop Island Blues Thousand Kisses Deep Love Rolling Rolling Stones Stones We We Love You You Xαμηλοβλεπούσα Μουσική Eρμηνεία Βασίλης Σαλταγιάννης Στίχοι Γιώργος Μπιλικάς Αντονία Τσολάκη Κόντρα μπάσο Μαρία Παντελάκη Κρουστά Μπουζούκι Κιθάρες Πιάνο Ηχοληψία Κώστας Παρίσσης Studio Praxis Μίξη Παραγωγή Καθρέφτης Άγνωστος Αδύναμος Αισθητική Άνθρωπος Αξίες Αξιοπρέπεια Απάντηση Γενναιότητα Διακριτικότητα Δρόμος Δύσκολος Δώρα Μαργέλη Ελευθερία Επιμονή Ερώτηση Ευθύνη Θηρίο Μεγαλοψυχία Μοναξιά Παιδεία Πτυχία Σύστημα Σωτηρία Ταπεινότητα Άη-Γιώργης Δράκος LSD Άρης Βασίλης Γερμανός Γκαϊφύλλιας Γλέζος Δημητριάδη Διονύσης Ζιώγαλας Ιατρόπουλος Ισιδώρα Κατερίνα Κωχ Λεττονός Μαρίζα Μαρίνα Μάτσας Μοναχικότητα Ντάλας Ξενουδάκη Σαββόπουλος Τασούλης Τσιλογιάννης Ψαριανός Αγάπη Αδελφή Ακατάλληλη Βιβλίο Διαδρομές Ε Ζάνη Κ. Μπιλικάς Νεφέλη Πόπη Ζάνη Πρόλογος Πόπη Στιγμή Συμπαντικές Συμπαντικές Διαδρομές Υπερβατική Ψυχή Support Ανάγκη Αποδοχή Ασφάλεια Βασίλισσα Βουτιά Δεσμός Δεσμά Δύσκολη Έκθεση Εμπιστοσύνη Ζητιάνος Μοίρασμα Οδοντόβουρτσα Ομορφιά Παράδοση Περίπτωση Πραγματικότητα Σιγουριά Συμφωνία Συναλλαγή Σχέση Απομεινάρια Ηλιοσκόταδο Κ Καρυάτιδα Λόφος Μορφή Μυθιστόρημα Ντουλάπι Νύχτα Σκοτάδι Σκοτεινιά Σύμπαντα Φεγγάρι Φως Χάρη Βόλτες Γέλιο Επιθυμία Έρωτας Ξενύχτια Όνειρα Πάθος Παιχνίδια Πόθος Ποίημα Σημαντικά Στιγμές Συναισθήματα Ταξίδι Τραγούδι Φίλος Χρόνος Αγαπημένη Αιώνιο Αλήθεια Απλά Άφθαρτο Ερωτήματα Καθημερινότητα Μαγεμένη Μέρα Μόνος Ολοκλήρωση Όνειρο Πικρή Ποιητής Πορτραίτο Πρόσωπο Στόμα Ταπεινά Ύπαρξη Φτεροκόπημα Ψεύτης Αγία Δημήτρης Αθανίτης Διάβολος Εκδήλωση Κώστας Καζανάς Καμία Κινηματογραφική Λένα Κιτσοπούλου Λέσχη Παρασκευή Συμπάθεια Ταινία Devil No Sympathy Αθήνα Αίγυπτος Αϊνστάιν Βαστίλη Βιετνάμ Γαλλία Δαρβίνος Διαμάντια Ηλίθιος Ηλιθιότητα Ινδιάνοι Ιράκ Κάστερ Κόρινθος Κουασιμόδος Λιβύη Λουδοβίκος Ναπολέων Ντοστογιέφσκι Παντοτινός Ρωσία Σιου Σεγιέν Συρία Τσιπόλλα Chiquentcento Αθηναίων Πολιτεία Ανατολή Βοηθοί Δύση Ηθοποιοί Ήλιος Θεός Θησείο Κύρα Όψεις Πυγολαμπίδα Σελήνη Σκαθάρι Σοφία Παναηλίδου Σοφοί Συμβούλιο Φανταστικό Αλέξανδρος Καρακαντάς Γλέζου Καραμουσαλής Κρασούδης Μαστοράκη Μπενέτου Παπαθανασίου Πατσιφάς Πετρίδης Ρούσσος Ρωμανός Σαλιάρης Σουγιούλ Σπανουδάκης Στασινόπουλος Τρούσας Aphrodite’s Child Axis Charms Forminx Igloo Juniors Αλύπα Ταίναρο Ποσειδώνας Ιερό Πύλη Άδης Μάνη Βαθύ Κοκκινόγεια Σπηλιά Φάρος Νύφι Καταιγίδα Τρικυμία Vittorio Gassman John Cassavetes Gena Rowlands Susan Sarandon Βασίλης Γκλεζάκος Λουκιανός Καρακαντάς Τζονιχάκης Ανάσταση Αμβρόσιος Άνθιμος Άρθρο Ασήμαντα Βατικανό Δημόσιο Δυνατός Εκκλησία Επικρατούσα Επίσημη Ευρώ Θεοφάνης Θρησκεία Ιερώνυμος Ιταλία Μεσαίωνας Παπάδες Παπάς Ποσά Προνόμιο Σεβασμός Συγγνώμη Σύνταγμα Ανεπάρκεια Ανοχή Γραμματέας Διαφορετικότητα Εγωκεντρισμός Ευθιξία Ιατρείο Κάμψεις Κατωτερότητα Καφές Κομπλεξικός Κριτική Μητσοτάκης Μισογύνης Ορισμός Πληρότητα Πρόβλημα Ραντεβού Σύλλογος Ψυχολόγος Ανασφάλεια Αρνητικό Δότης Δραστήριος Δυσοίωνο Ελπίδα Ενεργός Θετικό Κεφάλι Κοιλιά Κρίση Μέλλον Οικονομικά Παραλήπτης Παρελθόν Παρόν Προβλήματα Φροντίδα Ανάταση Ανά(σ)ταση Καλή Ανθοπωλείο Άντρας Αρειανός Διάλειμμα Ευνουχισμός Θάλασσα Θέατρο Ιδρώτας Καρέκλα Κιθάρα Κοπή Κόρνα Κρασί Λογαριασμός Παλαιά Πάλκο Πόρτα Ποτήρι Ταμπούρλο Τιτανικός Τριαντάφυλλο Απιστία Κόλυβα Βασιλική Βασιλική Μπούζα Θεματοφύλακες Μπούζα Παρουσίαση Βόλος Κανάρια Κυριακή Λάρισα Όψεις του Φανταστικού Πολυχώρος Σάββατο Φουντούλης Ωδείο Καλαμάτα Λογοτεχνία Bodega Γιώργο Εσένα Ζήσω Μπορώ Χωρίς. Γιώργος Βασιλείου Καλό Μάχη Σκληρή Έξω Μέσα Όμορφη Συνέντευξη Λυπημένα Μάτια Προφήτες Adventures Heaven Πάτρα Πρωταπριλιάτικο Ψέμα Bar Ghetto Στέλλα Κάλτσου Λαβύρινθος Γιάννης Φώτου Σταμάτης Μαγουλάς Τούλα Ακρίβου Μιχάλης Σαρημανώλης DNA Λονδίνο Πρεμιέρα London Greek Film Festival Odysseus Cosmocinema Awards Καλός Κηλαηδόνης Λουκιανός Κηλαηδόνης Δύστυχες Πουτάνες Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες Χρόνια Χολέρα Δαιμόνια Χρονικό Προαναγγελθέντος Θάνατος Σπίτι Κοιμισμένα Κορίτσια Γιασουνάρι Καουαμπάτα Απίστευτη Θλιβερή Ιστορία Αθώα Ερέντιρα Άσπλαχνη Γιαγιά Ελευθερίου Μάνος Μάνος Ελευθερίου Νέο Ψυχικό Νέο Ψυχικό Πεντάγωνο Τρέξιμο Περπάτημα Πατρικό Παράδεισος Γείτονες Μετακόμιση Περισσός Εννέα Εύα Κολοκοτρώνη Νο. 9 Στυλάντερ Ευτυχισμένος Πόρνη Τυχερός Χαρούμενος Ωριμότητα Λιμάνι Πλοίο Θοδωρής Θοδωρής Παυλάκος Παυλάκος Strega Χρονιά 2017 Happy New Year Καρό Belongs Daddy Get Heart Marilyn Monroe Want What Καταστροφή Κούφια Ώρα Μαίρη Σπαθί Ana Ana Moura Case Do Fadista Fado Fados Joni Joni Mitchell Mitchell Moura Sou Μασάζ Αεροπειρατεία Καφεδάκι Αεροσυνοδός Αεροδρόμιο Τενοντίτιδα Μασέρ Θεσσαλονίκη Νεπάλ Καλάσνικοφ Σουτιέν Φούστα Κουκουλοφόρος Φερμουάρ Εντριβή Κύκλοι Ζύμωμα Χτυπήματα Άγγιγμα Έγκαυμα Ευφορία Πτήση Επιβίβαση Απογείωση Οδηγός Αναβλητικότητα User Manual Πιθανότητα Ενδιαφέρουσα Πόλη Άνθρωποι Πηγάδια Στόμιο Εξωτερικό Επικοινωνία Μόδα Εσωτερικό Επιφάνεια Περιεχόμενο Αντικείμενα Κοσμήματα Νομίσματα Τέχνη Πίνακες Ζωγραφική Γλυπτά Βιβλία Μανιφέστα Επιστημονικά Περιοδικά Χωρητικότητα Jorge Bucai Πρόσκληση Αθηναίων Πολιτεία Οικογένεια Άνεση Γνώση Ειδήμων Φάρμακα Ποιότητα Αντίληψη Κτίρια Προδιαγραφή Υπάρχοντα Αξία Γείτονας Διάστημα Πλανήτης Άτομο Προκατάληψη Εισόδημα Ηθική Κέρδη Τρόφιμα Διατροφή Blame Irish Φιλοσοφία Νίκος Ζωιόπουλος Νίκος Χατζόπουλος Φεστιβάλ Δράμα Βραβείο Κινηματογράφος Φρικιό Λαμόγιο Υπάλληλος

Γίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης

    template design: Jorge