αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
Το Πνευμα και το ...Οινοπνευμα!
-
26 Φεβρουαρίου 2017, 00:33
Ένα Γράμμα Που Δεν Έστειλα Ποτέ!
Αποφρακτική  Γράμμα  Έστειλα  Πνευμονοπάθεια  Ποτέ  Χρόνια  Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια  ΧΑΠ  

Να με συμπαθάς, αλλά…
…παραιτήθηκες νωρίς από τα πάντα. Έστειλες τα ενδιαφέροντά σου περίπατο, δεν ασχολήθηκες ποτέ με την ουσία των πραγμάτων, ήσουνα πάντοτε λάτρης του “δεν μπορώ” και του “εύκολου” και δεν έβαλες ποτέ το μυαλό σου να δουλέψει. Έχασες όλους τους φίλους σου από επιλογή σου και έζησες μιαν ανύπαρκτη ζωή, κλεισμένη σε τέσσερις τοίχους. Σε ένα δωμάτιο μέρα-νύχτα με κλειστά παράθυρα και δεν έκανες ποτέ καμία προσπάθεια να βγεις από τον βούρκο της “μη ζωής” σου.  Μια κινούμενη μιζέρια ήσουνα πάντα, χωρίς χαμόγελα. Εσύ κι ο εαυτός σου. Ο εαυτός σου που διαρκώς τον ξεγελούσες με ατάκες όπως “εγώ τα έχω καλά με τον εαυτό μου”. Μα το μεγάλο πρόβλημα με εσένα είναι ότι δεν τα είχες ποτέ καλά με τον εαυτό σου. Δεν αγάπησες ποτέ τον εαυτό σου και από κει προήλθαν όλα σου τα προβλήματα με τους γύρω σου. Δυστυχώς για σένα, ήσουνα τόσο βαθιά νυχτωμένη, τόσο ανεπεξέργαστη και τόσο άσχετη, που ούτε αυτό δεν αντιλήφθηκες.  Παραμυθιαζόσουνα με το “εγώ τα έχω καλά με τον εαυτό μου” και πίσω από αυτό έκρυβες όλα σου τα κόμπλεξ. Ήσουνα πάντοτε επιθετική, εκνευριζόσουνα με το παραμικρό και δεν έκανες ποτέ διάλογο. Ε μα ναι, αυτός που εκνευρίζεται είναι αυτός που δεν έχει επιχειρήματα και εσύ δεν είχες ποτέ. Και τι χάρηκες δηλαδή εσύ από τη ζωή σου; Στέρησες τον εαυτό σου από όλες τις χαρές της ζωής. Από όλες. (“Να φοβάσαι –μου είπε κάποιος- τον στερημένο άνθρωπο“. Και τότε σε κατάλαβα περισσότερο, γιατί μπορούσα να εξηγώ την κακή συμπεριφορά σου). Ποτέ δεν χάρηκες με τη χαρά του άλλου, γιατί πολύ απλά, ζήλευες. Πού ήταν οι φίλοι σου όλα αυτά τα χρόνια; Πού είναι τώρα; Γιατί εξαφανίστηκαν όλοι από τη ζωή σου; Μα ούτε αυτό δεν στάθηκε ικανό να σε βάλει να σκεφθείς: “Μα γιατί έμεινα μόνη; Μήπως κάτι δεν έκανα καλά;“.

Ειλικρινά με εξοργίζεις. Με εξοργίζεις και την ίδια στιγμή δεν υπάρχεις για μένα. Δεν ξέρω πώς γίνεται αυτό. Αισθάνομαι έναν βαθύ οίκτο και λυπάμαι πολύ γι’ αυτό. Λυπάμαι, γιατί έφυγε η ζωή μέσα από τα χέρια σου από δική σου επιλογή, λυπάμαι, γιατί όλα όσα σου έλεγα κατά καιρούς, τα πέταξες από δική σου επιλογή, λυπάμαι, γιατί η “μη ζωή“ σου είναι δική σου επιλογή. Δεν άντεξες ποτέ να μιλήσεις με τον εαυτό σου ουσιαστικά. Δεν άντεξες ποτέ να σε δεις γυμνή και αληθινή και να σε αποδεχθείς έτσι όπως είσαι φτιαγμένη, και αυτό ήταν το μεγάλο σου πρόβλημα. Μ’ ακούς;

Δεν σε κοίταξες ποτέ αληθινά και δεν μίλησες ποτέ με σένα. Το μόνο που ήξερες να κάνεις –και το έκανες πολύ καλά- ήταν κριτική στους άλλους για τη δική τους τη ζωή και αυτό το έκανες επειδή ήσουν ανίκανη να κοιτάξεις την ανύπαρκτη δική σου.  

Δυστυχώς όμως για σένα τα παραμύθια τελείωσαν. Βρίσκεσαι τώρα κατάκοιτη σε ένα κρεβάτι, αναπνέεις μόνο με μάσκα οξυγόνου και τι κάνεις δηλαδή; Περιμένεις να έρθει το φινάλε; Λυπάσαι για τον εαυτό σου που τον κατάντησες έτσι; Μετανιώνεις που δεν άκουγες ποτέ κανέναν και έκλεινες την πόρτα σε όλους; Έρχομαι και σε βλέπω που και που. Άλλες φορές κοιμάσαι και άλλες φορές με κοιτάζεις με βλέμμα γεμάτο απόγνωση:

     «Έχω οξυγόνο Γιώργο;».

Τι να κάνω όμως τώρα; Δεν είναι κάτι που περνάει από το χέρι μου για να το διορθώσω. Ότι μου λένε οι γιατροί κάνω κι εγώ.  Μου είπαν ότι είσαι πολύ βαριά και κάνουν ότι μπορούν. Η ζωή σου είναι στο χέρι σου και εξαρτάται από σένα. Αν εσύ δεν προσπαθήσεις, δεν θα βγεις ποτέ από αυτή τη φουρτούνα που περνάς. Θα βουλιάζεις όλο και περισσότερο μέχρι  να “φύγεις“.  

Η ζωή δεν γυρίζει πίσω για να διορθώσεις καταστάσεις και συμπεριφορές, και δεν ξέρω –δεν μπορώ να ξέρω- τι είδους σκέψεις περνάνε τώρα μέσα από το κεφάλι σου.

Δεν είμαι μεσσίας, για να κάνω ένα θαύμα και να σε γλιτώσω από τον θάνατο και δεν μου αρέσει καθόλου η ιδέα ότι θα έρθω μια μέρα να σε δω και θα έχεις “φύγει“.  Ναι, σύμφωνοι, όλοι θα περάσουμε από αυτό αλλά όποτε το σκέφτομαι, εύχομαι να φεύγουν γρήγορα οι άνθρωποι χωρίς ταλαιπωρία. Να φεύγουν πάνω στον ύπνο ή πάνω στον έρωτα και όχι με βάσανο όπως το δικό σου.

     «Τι έκανα και βασανίζομαι έτσι;».

Έτσι με ρώτησες κάποια στιγμή. Το θυμάσαι; Την απάντηση όμως δεν θα σου τη δώσω εγώ. Την απάντηση θα τη βρεις μόνη σου αν κοιτάξεις στα ίσια τον εαυτό σου, σαν ίσος προς ίσο και όχι σε στυλ “τα ‘χω καλά μαζί σου“ για να τον καλοπιάσεις. Εγώ δεν μπορώ να σου πω τίποτα. Εγώ μάτια μου είμαι ένα πνεύμα ανήσυχο, ένα αερικό, ένας μποέμ και ένας καλλιτέχνης. Εμένα τα ξωτικά που με μαγέψανε και μου κυριέψανε την ψυχή, μου μάθανε κάποια πράγματα μέσα από στίχους οργισμένους που τους γράφανε πάνω σε όποιο χαρτί βρίσκανε μπροστά τους. Οι τυραννημένες ψυχές που ακουμπάω, όταν η ζωή με ρίχνει, είναι οι ψυχές των φίλων μου των ποιητών, που με δύο στίχους, με αγγίζουν φιλικά στον ώμο  και μου λένε να μη φοβάμαι γιατί όλα είναι ζωή. Και το κλάμα και η χαρά. Και θα βουτήξουμε στη θάλασσα –μου είπαν- και θα παλέψουμε, γιατί όλα είναι ζωή και όλα θα τα προσπεράσουμε, αρκεί να κυλάμε και να μη χορταριάζουμε. Δεν θα κερδίσουμε τίποτα με τη στασιμότητα και την αδράνεια. Αντίθετα, θα χάσουμε αυτό που λέγεται ζωή. Αλλά εγώ τα δέχτηκα όλα αυτά, γιατί έχω πάντα τις πόρτες μου ανοιχτές για να διδάσκομαι και να μαθαίνω. Εγώ θέλω δραστήρια άτομα δίπλα μου και όχι μούχλες και σαπίλες. Αυτό όμως δεν έχει σημασία. Εσύ θα βρεις άλλους που θα ταιριάξουν μαζί σου και άσε με εμένα.

Ήθελα από πολύ καιρό να σου τα πω όλα αυτά και άλλα πολλά που δεν μου έρχονται τώρα στο μυαλό, αλλά δεν με άφησες ποτέ να σε πλησιάσω. Ήσουνα πάντοτε απότομη και η συμπεριφορά σου με έδιωχνε. Ε τα παίρνω κι εγώ στο κρανίο εύκολα. Τι νόμισες; Ότι είμαι άγιος; Σου τα γράφω όμως τώρα, και βέβαια δεν ξέρω αν ποτέ θα τα διαβάσεις, και δεν ξέρω τι να σου ευχηθώ. Είναι οξύμωρο αυτό το πράγμα. Να ευχηθώ να ζήσεις για να τα διαβάσεις αλλά να βασανίζεσαι; Να ευχηθώ να “φύγεις“ για να μη βασανίζεσαι; Θα μου πεις, πως ότι είναι να γίνει θα γίνει. Ναι… “Ο θεός –μου είπε η διπλανή σου- ξέρει“. Τι ξέρει ο θεός δηλαδή; Το γιατί έφτασες εσύ στην κατάσταση να κινδυνεύει η ζωή σου ή το πότε θα “φύγεις“; Την τύφλα του ξέρει ο θεός (συμπάθα με θεέ, αλλά έτσι είναι). Εσύ και μόνο εσύ είσαι υπεύθυνη για τον εαυτό σου –όπως είναι δηλαδή ο καθένας μας για τον εαυτό του-, γιατί όπως λέει ο σοφός λαός “όπως έστρωσες, έτσι θα κοιμηθείς“. Άρα τι θεός και κουραφέξαλα…

Η κατάστασή σου είναι τέτοια, που πραγματικά δεν ξέρω τι να σου ευχηθώ. Είναι κρίμαι και άδικο που "φεύγεις" έτσι, αλλά εύχομαι ότι είναι καλύτερο για σένα. Ότι είναι καλύτερο.       

 


5 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


22 Φεβρουαρίου 2017, 14:26
Στη Λάρισα και στον Βόλο με το "Κ."
Βιβλίο  Βόλος  Γιώργος Μπιλικάς  Κ.  Κανάρια  Κυριακή  Λάρισα  Όψεις  Όψεις του Φανταστικού  Παρουσίαση  Πολυχώρος  Σάββατο  Φανταστικό  Φουντούλης  Ωδείο  

Παρουσίαση του βιβλίου "Κ."

Σάββατο 4 Μαρτίου στη Λάρισα
"Κανάρια"
Παναγούλη 12
17:30 - 20:00

Κυριακή 5 Μαρτίου στον Βόλο
"Πολυχώρος Ωδείου Φουντούλη"
Αντωνοπούλου 17
17:30 - 20:00


6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


16 Φεβρουαρίου 2017, 10:20
Α.Π.Κ. (Άντρας Παλαιάς Κοπής)
Ανθοπωλείο  Άντρας  Αρειανός  Άρης  Διάλειμμα  Ευνουχισμός  Θάλασσα  Θέατρο  Ιδρώτας  Καρέκλα  Κιθάρα  Κοπή  Κόρνα  Κρασί  Λογαριασμός  Παλαιά  Πάλκο  Πόρτα  Ποτήρι  Ταμπούρλο  Τιτανικός  Τριαντάφυλλο  

Δώσαμε ραντεβού στο γνωστό μας μπαράκι. Της είπα να έρθει στις 10:30, αλά εγώ -ως συνήθως- έφτασα λίγο νωρίτερα. Δεν είναι σωστό για μια κυρία να περιμένει, αλλά πέραν αυτού, δεν αρέσει και σ’ εμένα αυτό το πράγμα. Προτιμώ λοιπόν να πηγαίνω πιο νωρίς.

Ήθελα να της προσφέρω ένα τριαντάφυλλο, αλλά τα δύο ανθοπωλεία που είναι κοντά στο μπαράκι ήταν κλειστά και αυτό για να είμαι ειλικρινής με στεναχώρησε.  

     «Σωτήρη –ρώτησα τον μπαρμαν- έχουμε κανένα άλλο ανθοπωλείο εδώ κοντά;».
     «Ναι. Πάρε δεξιά τη λεωφόρο και θα το βρεις δίπλα στο θέατρο».
 
Η Ε. δεν άργησε να έρθει. Άλλωστε, δεν έχει αργήσει ποτέ μέχρι τώρα. Με πήρε μάλιστα και τηλέφωνο.

     «Ψάχνω να παρκάρω».

Γνωριστήκαμε σε ένα rock club που έπαιζα κάθε Παρασκευή και ήταν τώρα λίγος καιρός που βγαίναμε. Περιμένοντάς τη, πέρασε σαν ταινία από το μυαλό μου η βραδιά της γνωριμίας μας. Είχα ανέβει στο πάλκο όταν μπήκε μέσα. Μόλις την είδα, η καρδιά μου άρχισε να χτυπάει σαν ταμπούρλο, έγινα μούσκεμα στον ιδρώτα, ξέχασα τα λόγια του τραγουδιού που έλεγα και παρά λίγο να μου φύγει η κιθάρα από τα χέρια.

     «Όπα ρε Γιώργο!». Είπα στον εαυτό μου.
     «Τι όπα;». Μου απάντησε.
     «Ε όχι και τι όπα. Δεν την είδες τη γυναίκα;».

Προτίμησα να κάνω διάλειμμα μέχρι να ξαναβρώ τους ρυθμούς μου και δεν θυμάμαι καθόλου ποιος πλησίασε ποιον. Αυτό που θυμάμαι, είναι ότι μετά από λίγο είχαμε πιάσει την κουβέντα και όταν τελείωσα το πρόγραμμά μου, της πρότεινα  να τσιμπολογήσουμε σε ένα κοντινό μεζεδοπωλείο. Εκεί είχε την ευκαιρία να με δει να της ανοίγω την πόρτα για να περάσει, να τραβάω την καρέκλα για να καθίσει, να της ζητήσω να παραγγείλει πρώτη, να επιλέξω και να δοκιμάσω το κρασί, να σερβίρω πρώτα στο ποτήρι της, να πληρώσω ολόκληρο τον λογαριασμό...

     «Δεν έχω συνηθίσει έτσι».
     «Τι εννοείς; Από πού είσαι δηλαδή και δεν έχεις συνηθίσει έτσι; Από τον Άρη;».
     «Μάλλον εσύ είσαι από τον Άρη».

Να αυτά είναι. Κατάλαβες τώρα; Να της φέρεσαι με το γάντι, να της φέρεσαι όπως αρμόζει σε μία κυρία, και να σου λέει ότι είσαι από τον Άρη.

Συχνά οι γυναίκες όταν συζητάνε “τα δικά τους” διατυπώνουν  παράπονα ότι σήμερα δεν υπάρχουν άντρες και είναι μάλιστα σίγουρες γι αυτό. Το συμπεραίνουν με βεβαιότητα.

     «Δεν υπάρχουν χρυσή μου άνδρες σήμερα! Πίστεψέ με. Κάτι ξέρω εγώ που σου το λέω».
     «Ναι, ναι! Τέλος! Τους πάτησε το τρένο!».

Ρε δεν πάτε καλά. Άκου δεν υπάρχουν άντρες. Λοιπόν ακούστε  κορίτσια. Επινοείτε βολικές θεωρίες για να καλύψετε τη μοναξιά σας και μιλάτε με τις ώρες στο τηλέφωνο σε στυλ:

    «Ε ναι χρυσή μου. Είμαι μόνη μου όχι από επιλογή, αλλά επειδή σήμερα δεν υπάρχουν άντρες. Να σου πω τι έπαθα προχθές που βγήκα με κάποιον να τρελαθείς».
     «Εγώ να δεις τι έπαθα…».

Δεν θέλω ούτε με ενδιαφέρει να ανατρέψω τις βολικές σας θεωρίες πίσω από τις οποίες εκτός από τη μοναξιά, κρύβετε και ένα σωρό διάφορες γυναικείες ανασφάλειες, αλλά σας πληροφορώ ότι άντρες υπάρχουν!

Τρομάξατε; Κι όμως υπάρχουμε και είμαστε εδώ! Εσείς είσαστε που μας βάλατε στο περιθώριο. Το σκεφθήκατε ποτέ αυτό; Υπάρχουμε και είμαστε εδώ, αλλά με το σύγχρονο lifestyle που μπλέξατε, έχετε χάσει τα αυγά και τα πασχάλια. Για ποιον βαφόσαστε στα φανάρια και ξεχνιέστε και ανάβει πράσινο και σας τρελαίνουμε στην κόρνα;

     «Για τον τύπο με τους κοιλιακούς που θα τον σέρνουμε από τη μύτη».

Ε όχι κυρίες μου. Τον ευνουχισμό δεν το σηκώνει εμάς το πετσί μας. Έχουμε ανοίξει τα μαύρα πανιά στα καράβια μας και ταξιδεύουμε μόνοι μας. Ταξιδεύουμε σε θάλασσες που δεν τις γνωρίζετε γιατί δεν υπάρχουν στους χάρτες σας. Ταξιδεύουμε σε θάλασσες που δεν τολμάτε να ταξιδέψετε γιατί δεν μπορείτε ούτε καν να τις φανταστείτε. Ταξιδεύουμε σε θάλασσες που αρνηθήκατε να γνωρίσετε, γιατί προτιμήσατε να κάνετε τη ζωή σας Τιτανικό.

Εδώ είμαστε και μπορείτε να μας δείτε καθισμένους στο παγκάκι ενός πάρκου με μια θλίψη στο βλέμμα. Μπορείτε να μας δείτε να περπατάμε μέσα στη βροχή χωρίς ομπρέλα. Όπου όμως και να μας συναντήσετε, να ξέρετε ότι εμείς δεν θέλουμε να γίνουμε ένα κομμάτι για τη συλλογή σας. Εμείς θέλουμε να είμαστε τα πάντα σας. Γουστάρετε; Αν όχι, τότε καλύτερα να είμαστε το τίποτά σας. Αντιμετωπίστε μας με ειλικρίνεια και σας υπόσχομαι ότι θα εκπλαγείτε ευχάριστα!

Όλα αυτά σκεφτόμουν καθώς την περίμενα και δεν ένιωθα καθόλου Αρειανός. Το σημερινό μας ραντεβού ήταν άλλωστε διαφορετικό αλλά και πιο σημαντικό από τα προηγούμενα γιατί σήμερα είχα αποφασίσει να της κάνω ερωτική εξομολόγηση για να πάρει το πράγμα τον δρόμο του και το “σινιάλο” για να ξεκινήσω, θα ήταν το τριαντάφυλλο. Το έδαφος έδειχνε να έχει προλειανθεί και εκτιμούσα ότι η θετική εξέλιξη ήταν αναμενόμενη. Μέσα μου ένιωθα μία τρελή χαρά και η καρδιά μου άρχισε να χοροπηδάει μόλις την είδα να έρχεται από την απέναντι πλευρά του δρόμου. Μπήκε μέσα στο μπαρ και χώθηκε στην αγκαλιά μου, λες και της τα είχα πει όλα, λες και τα είχε δεχτεί, λες και ήμασταν ήδη ζευγάρι.

     «Αχ! Ζέστανέ με λίγο. Πού θα βρω καλύτερα από δω;».
     «Αυτό το τριαντάφυλλο είναι για σένα».
     «Εσύ αγάπη μου είσαι Άντρας Παλαιάς Κοπής. Εσένα έψαχνα!».



17 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


09 Φεβρουαρίου 2017, 00:38
Κούφια η Ώρα...
Κηλαηδόνης  Κούφια  Λουκιανός  Λουκιανός Κηλαηδόνης  Ώρα  

Λουκιανός Κηλαηδόνης: Κούφια η Ώρα...


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


07 Φεβρουαρίου 2017, 22:48
Νύχτα Καταστροφής
Καταστροφή  Κηλαηδόνης  Λουκιανός  Λουκιανός Κηλαηδόνης  Νύχτα  



Λουκιανός Κηλαηδόνης: Νύχτα Καταστροφής



1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


07 Φεβρουαρίου 2017, 12:48
Καλό Δρόμο Λουκιανέ...
Δρόμος  Καλός  Κηλαηδόνης  Λουκιανός  Λουκιανός Κηλαηδόνης  

Πέθανε σήμερα (07/02/2017) τα ξημερώματα, σε ηλικία 73 ετών, ο σπουδαίος τραγουδοποιός Λουκιανός Κηλαηδόνης.


Η σύζυγός του και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Άννα Βαγενά επιβεβαίωσε τη μεγάλη απώλεια μέσω του λογαριασμού της στο Facebook, γράφοντας:


«Ο Λουκιανός έφυγε σήμερα, 7 Φεβρουαρίου 2017, τα ξημερώματα από κοντά μας.


Ευχαριστούμε πολύ όλους τους γιατρούς, τις νοσηλεύτριες και τους νοσηλευτές που τον φρόντισαν σε όλες του τις νοσηλείες.

Ευχαριστούμε όλους εσάς που τον αγαπήσατε και ξέρουμε ότι θα τον αγαπάτε για πάντα.


Η τελετή θα γίνει σε στενό οικογενειακό κύκλο.


Στη μνήμη του Λουκιανού όσοι θέλετε μπορείτε να καταθέσετε χρήματα στον λογαριασμό GR8501101130000011395450502 της Εθνικής Τράπεζας βοηθώντας μία αγαπημένη μας οικογένεια που το έχει ανάγκη.

Οικογένεια Λουκιανού Κηλαηδόνη».



6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


02 Φεβρουαρίου 2017, 23:06
Ντάμα Καρό!
Καρό  Ντάμα  After  Belongs  Daddy  Get  Heart  Marilyn  Monroe  Want  What  

Υπάρχει καλύτερη; Κλείσαμε!






9 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


02 Φεβρουαρίου 2017, 12:42
Ντάμα Σπαθί!
Μαίρη  Ντάμα  Σπαθί  Ana  Ana Moura  Case  Do  Fadista  Fado  Fados  Joni  Joni Mitchell  Mitchell  Moura  Sou  You  

Ψηλή και μελαχρινή η εξαιρετική fadista Ana Moura (της οποίας είμαι θαυμαστής), αφιερώνω δύο πανέμορφα τραγούδια (το πρώτο είναι διασκευή) στη Μαίρη που ζήτησε μία Ντάμα Σπαθί.

Ελπίζω να έκανα σωστή επιλογή όσον αφορά στα "σκούρα" τραγούδια. Τα Fados άλλωστε, δεν ανήκουν στην κατηγορία του ... "νταχτιρντί".    




11 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


01 Φεβρουαρίου 2017, 17:28
Ντάμα Μπαστούνι!
Cibelle  Green  Grass  Μπαστούνι  Ντάμα  

Cibelle - Green Grass


5 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


Συγγραφέας
orfeus
Γιώργος Μπιλικάς
Storyteller...
από Valley Below



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/orfeus

-











Tags

Al-Andalus Heaven Adventures Άννα Αγγελική Αθηνά Αλεξάνδρα Αντώνης Βάσω Βίκυ Γιώργος Γιάννα Δημήτρης Ειρήνη Ελένη Ερίκα Ζωή Ηρώ Θωμάς Θανάσης Κώστας Λίντα Μυρτώ Μίμης Μαρία Νίκος Νεφέλη Ορφέας Πάνος Ρένα Ρούλα Σπύρος Σοφία Τάσος Τζούλια Χρήστος K. No. 9 Bob Dylan Leonard Cohen Έζρα Πάουντ Τ. Σ. Έλιοτ Αρθούρος Ρεμπώ Κάρολος Μπωντλαίρ Ουίλιαμ Μπλέικ Νόμπελ Φαινόμενο Έβερεστ Γιώργος Μπαμπασάκης Μεταίχμιο Cibelle Green Grass Μπαστούνι Ντάμα Cigarettes After Sex Sweet Greg Lake ELP Emerson Lake and Palmer Keith Emerson Carl Palmer Robert Fripp King Crimson From the Beginning Hurt John John Hurt Sir Koop Island Blues Thousand Kisses Deep Love Rolling Rolling Stones Stones We We Love You You Άρης Βασίλης Γερμανός Γκαϊφύλλιας Γλέζος Δημητριάδη Διονύσης Ζιώγαλας Ιατρόπουλος Ισιδώρα Κατερίνα Κωχ Λεττονός Μαρίζα Μαρίνα Μάτσας Μοναξιά Μοναχικότητα Ντάλας Ξενουδάκη Σαββόπουλος Τασούλης Τσιλογιάννης Ψαριανός Αγάπη Αδελφή Ακατάλληλη Βιβλίο Γιώργος Μπιλικάς Διαδρομές Ε Ζάνη Κ. Μπιλικάς Νεφέλη Πόπη Ζάνη Πρόλογος Πόπη Στιγμή Συμπαντικές Συμπαντικές Διαδρομές Υπερβατική Ψυχή Support Ανάγκη Αποδοχή Ασφάλεια Βασίλισσα Βουτιά Δεσμός Δεσμά Δύσκολη Έκθεση Ελευθερία Εμπιστοσύνη Ζητιάνος Μοίρασμα Οδοντόβουρτσα Ομορφιά Παράδοση Περίπτωση Πραγματικότητα Σιγουριά Συμφωνία Συναλλαγή Σχέση Αγία Δημήτρης Αθανίτης Διάβολος Εκδήλωση Κώστας Καζανάς Καμία Κινηματογραφική Λένα Κιτσοπούλου Λέσχη Μουσική Παρασκευή Συμπάθεια Ταινία Devil No Sympathy Αθήνα Αίγυπτος Αϊνστάιν Βαστίλη Βιετνάμ Γαλλία Δαρβίνος Διαμάντια Ηλίθιος Ηλιθιότητα Ινδιάνοι Ιράκ Κάστερ Κόρινθος Κουασιμόδος Λιβύη Λουδοβίκος Ναπολέων Ντοστογιέφσκι Παντοτινός Ρωσία Σιου Σεγιέν Συρία Τσιπόλλα Chiquentcento Αθηναίων Πολιτεία Ανατολή Βοηθοί Δύση Ηθοποιοί Ήλιος Θεός Θησείο Κ Κύρα Μυθιστόρημα Όψεις Πυγολαμπίδα Σελήνη Σκαθάρι Σοφία Παναηλίδου Σοφοί Συμβούλιο Φανταστικό Αλέξανδρος Καρακαντάς Γλέζου Καραμουσαλής Κρασούδης Μαστοράκη Μπενέτου Παπαθανασίου Πατσιφάς Πετρίδης Ρούσσος Ρωμανός Σαλιάρης Σουγιούλ Σπανουδάκης Στασινόπουλος Τρούσας Aphrodite’s Child Axis Charms Forminx Igloo Juniors Αμβρόσιος Άνθιμος Άρθρο Ασήμαντα Βατικανό Δημόσιο Δυνατός Εκκλησία Επικρατούσα Επίσημη Ευρώ Θεοφάνης Θρησκεία Ιερώνυμος Ιταλία Μεσαίωνας Παπάδες Παπάς Ποσά Προνόμιο Σεβασμός Συγγνώμη Σύνταγμα Ανεπάρκεια Ανοχή Γραμματέας Διαφορετικότητα Εγωκεντρισμός Ευθιξία Ιατρείο Κάμψεις Κατωτερότητα Καφές Κομπλεξικός Κριτική Μητσοτάκης Μισογύνης Ορισμός Πληρότητα Πρόβλημα Ραντεβού Σύλλογος Ψυχολόγος Ανασφάλεια Αξίες Αρνητικό Δότης Δραστήριος Δυσοίωνο Ελπίδα Ενεργός Θετικό Κεφάλι Κοιλιά Κρίση Μέλλον Οικονομικά Παραλήπτης Παρελθόν Παρόν Προβλήματα Φροντίδα Φως Ανάταση Ανάσταση Ανά(σ)ταση Καλή Ανθοπωλείο Άντρας Αρειανός Διάλειμμα Ευνουχισμός Θάλασσα Θέατρο Ιδρώτας Καρέκλα Κιθάρα Κοπή Κόρνα Κρασί Λογαριασμός Παλαιά Πάλκο Πόρτα Ποτήρι Ταμπούρλο Τιτανικός Τριαντάφυλλο Απιστία Κόλυβα Αποφρακτική Γράμμα Έστειλα Πνευμονοπάθεια Ποτέ Χρόνια Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια ΧΑΠ Βασιλική Βασιλική Μπούζα Θεματοφύλακες Μπούζα Παρουσίαση Βόλος Κανάρια Κυριακή Λάρισα Όψεις του Φανταστικού Πολυχώρος Σάββατο Φουντούλης Ωδείο Καλαμάτα Λογοτεχνία Bodega Γιώργο Εσένα Ζήσω Μπορώ Χωρίς. Γιώργος Βασιλείου Καλό Μάχη Σκληρή Ταξίδι Έξω Μέσα Όμορφη Συνέντευξη Λυπημένα Μάτια Προφήτες Adventures Heaven Πάτρα Πρωταπριλιάτικο Ψέμα Bar Ghetto Δρόμος Καλός Κηλαηδόνης Λουκιανός Λουκιανός Κηλαηδόνης Εννέα Εύα Κολοκοτρώνη Νο. 9 Στυλάντερ Ευτυχισμένος Πόρνη Τυχερός Χαρούμενος Ωριμότητα Λιμάνι Πλοίο Θοδωρής Θοδωρής Παυλάκος Παυλάκος Strega Χρονιά 2017 Happy New Year Καρό Belongs Daddy Get Heart Marilyn Monroe Want What Καταστροφή Νύχτα Κούφια Ώρα Μαίρη Σπαθί Ana Ana Moura Case Do Fadista Fado Fados Joni Joni Mitchell Mitchell Moura Sou Οδηγός Αναβλητικότητα User Manual Κρήτη Σοφία Ζαρκαλή Ηράκλειο Ρέθυμνο Πολύκεντρο Νεολαίας Arokaria Cafe Πρόσκληση Αθηναίων Πολιτεία Φεγγάρι Blame Irish Moon Φιλοσοφία Νίκος Ζωιόπουλος Νίκος Χατζόπουλος Φεστιβάλ Δράμα Βραβείο Κινηματογράφος Φρικιό Λαμόγιο Υπάλληλος

Γίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης

    template design: Jorge