αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
Το Πνευμα και το ...Οινοπνευμα!
-
29 Ιουλίου 2019, 19:49
Οι Δύστυχες Πουτάνες Της Ζωής Μου
Δύστυχες  Πουτάνες  Ζωή  Γκαμπριέλ  Γκαρσία  Μάρκες  Έρωτας  Χρόνια  Χολέρα  Δαιμόνια  Χρονικό  Προαναγγελθέντος  Θάνατος  Σπίτι  Κοιμισμένα  Κορίτσια  Γιασουνάρι  Καουαμπάτα  Απίστευτη  Θλιβερή  Ιστορία  Αθώα  Ερέντιρα  Άσπλαχνη  Γιαγιά  

Οι Δύστυχες Πουτάνες Της Ζωής Μου

Αναντίλεκτα, ο αφηγηματικός πυρήνας αυτού του μικρού έργου που πρωτοκυκλοφόρησε το 2004, δέκα χρόνια πριν από τον θάνατο του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες και επανεκδίδεται σε νέα μετάφραση της Μαρίας Παλαιολόγου από τις εκδόσεις Ψυχογιός, δεν είναι ο τόσο αταίριαστος έρωτας του ενενηντάχρονου προς την δεκατετράχρονη Ντελγαδίνα, αλλά η αβάσταχτη μοναξιά μπροστά στο τέλος που πλησιάζει, και η συναίσθηση των ενοχών, ενδεχομένως, απέναντι στο μέλλον. 

Για τον κεντρικό ήρωα αυτό που έχει μεγάλη σημασία είναι ο ανυπολόγιστος καημός ενός ατομικού κραδασμού που συνταράζει τη συνείδησή του, όταν πλέον διαπιστώνει ότι ο έρωτας δεν μπορεί να φέρει όλες εκείνες τις λεπταίσθητες αποχρώσεις της εφηβικής ορμής, ούτε να εγγυηθεί τη νεότητα. Επιπλέον, η συνειδητοποίηση του χρέους μπροστά στο μέλλον που έρχεται, και η συναίσθηση της ατομικής του ευθύνης για όλα όσα δεν κατάφερε να αλλάξει, τον φέρνουν προ των ευθυνών του σε μια χώρα που μαστίζεται από την κοινωνική ανισότητα.

Είναι σαφές ότι στο σύνολο του έργου του Μάρκες ο έρωτας είναι ένα κραταιό θέμα. Δεξιοτεχνικά δημιουργεί έρωτες ανεκπλήρωτους και δονκιχωτικούς, χιμαιρικούς και βασανιστικούς, και μετουσιώνει εμπειρίες σε λογοτεχνικούς θρύλους. Από το εξαιρετικό Ο Έρωτας Στα Χρόνια Της Χολέρας μέχρι το Περί Έρωτος Και Άλλων Δαιμονίων και το εμβληματικό Χρονικό Ενός Προαναγγελθέντος Θανάτου, ο Μάρκες σκηνοθετεί κόσμους στους οποίους οι ήρωες πεθαίνουν και ανασταίνονται, λυτρώνονται ή κατακρημνίζονται, ακόμα κι όταν ο έρωτας θριαμβεύει. Σε τούτο όμως το μυθιστόρημα δημιουργεί έναν έρωτα αγνό, αντιστύλι απέναντι στον θάνατο που καραδοκεί να σβήσει την ύπαρξη. Έναν έρωτα που θα λυτρώσει από τη θλίψη της συνειδητής αντίληψης πως ο θάνατος είναι ο μόνος τελικά αδιαφιλονίκητος νικητής της υπαρκτικής μας εξέλιξης. 

Όλα αρχίζουν όταν ένας ενενηντάχρονος δημοσιογράφος αποφασίζει την ημέρα των γενεθλίων του να κάνει ένα δώρο στον εαυτό του. Να κοιμηθεί δίπλα σε μια παρθένα. Για τον σκοπό αυτό επισκέπτεται το πορνείο της Ρόζας Καμπάρκας –ύστερα από είκοσι χρόνια– για να «αγοράσει» μια κοπέλα. Άλλωστε, όπως μας εξηγεί, πάντα πλήρωνε τις γυναίκες με τις οποίες κοιμόταν, ακόμα και όταν αυτές πήγαιναν μαζί του επειδή το ήθελαν.

Πολύ σύντομα θα βρεθεί με τη Ντελγαδίνα στο ίδιο κρεβάτι για να ανακαλύψει ότι η κουρασμένη έφηβη παρθένα θα αποκοιμηθεί και ο ίδιος θα παραμείνει δίπλα της να παρατηρεί το σώμα της προτού κοιμηθεί, για να φύγει το επόμενο πρωί, πριν ακόμα ξυπνήσει εκείνη. Μια σκηνή που θα επαναληφθεί αρκετές φορές και θυμίζει αρκετά το εμβληματικό Το Σπίτι Των Κοιμισμένων Κοριτσιών του Γιασουνάρι Καουαμπάτα. 

Ο Μάρκες όμως δε γράφει το βιβλίο αυτό για να μιλήσει μόνο για έναν παράδοξο έρωτα, και να ξενίσει τον αναγνώστη, ούτε υπεκφεύγει σε κάποιο πορνογράφημα, για να ελκύσει το ενδιαφέρον, και σίγουρα δεν τον ενδιαφέρει να γράψει για τα γηρατειά και τη σχέση τους με τον έρωτα. Το μοτίβο, άλλωστε, της νεαρής κόρης που αγοράζεται από μεγάλους άντρες το έχει ξαναχρησιμοποιήσει πριν από χρόνια, όταν έγραφε το Η Απίστευτη Και Θλιβερή Ιστορία Τής Αθώας Ερέντιρα Και Της Άσπλαχνης Γιαγιάς Της, παρόλο που οι ιστορίες των δύο κοριτσιών παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές. Αυτό που θέλει να στηλιτεύσει είναι η κοινωνική εξαθλίωση της Κολομβίας. Συμπάσχει για τη χώρα του και θέλει να καταδείξει τις τραγικές συνθήκες που αναγκάζουν ένα νεαρό κορίτσι να μετατρέπεται σε εμπορεύσιμο είδος στα πορνεία της χώρας. Παρουσιάζει τις άθλιες συνοικίες των οίκων ανοχής, τις φτωχογειτονιές, τα θλιβερά σπίτια από φοινικόφυλλα, και την κατάσταση που επικρατεί στις οικογένειες που τα κατοικούν, όπου ένα παιδί συχνά εργάζεται –ακόμα και σε πορνεία– για να επιβιώσει μια πολυμελής οικογένεια. 

Η ηλικιακή διαφορά ανάμεσα στον ηλικιωμένο και στην έφηβη Ντελγαδίνα και ο σεβασμός που τελικά δείχνει εκείνος απέναντι σ’ αυτό το κορίτσι, συμβολίζει τη σχέση ανάμεσα στο παρελθόν και στο μέλλον της Κολομβίας που παραμένει το ίδιο άθλιο. Μπροστά στο μέλλον ο ενενηντάχρονος αντιπαραβάλλει το παρελθόν και την αγιάτρευτη μοναξιά που του κληροδότησε, επειδή δεν κατάφερε να αλλάξει κάτι, να κινητοποιήσει τους μηχανισμούς εκείνους που θα πυροδοτούσαν μια εξέλιξη στη ζωή της Κολομβίας. Ο ενενηντάχρονος αντιλαμβάνεται πια ότι το μέλλον αξίζει κάτι καλύτερο. Την αξιοπρέπεια που του στερεί η ταξική ανισότητα. Και αποφασίζει να τη χαρίσει στη νεαρή Ντελγαδίνα δείχνοντάς της τον σεβασμό του για όλα όσα στερεί η δική του γενιά από τη δική της. Αυτό θα είναι το έσχατο έργο της ζωής του, μήπως και καταφέρει με αυτόν τον τρόπο να αλλάξει όσα δεν κατάφερε σε όλη του τη ζωή. 

Για μια ακόμα φορά ο Μάρκες ξετυλίγει τη συγγραφική του δεινότητα. Είναι, άλλωστε, ένας συγγραφέας με κοινωνικές και πολιτικές ανησυχίες που πρωταρχικό στόχο του έργου του είχε να αναδείξει τον λατινοαμερικανικό κόσμο μέσα στο αφηγηματικό του σύμπαν. Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα δεν αποτελεί εξαίρεση. Αποτελεί σίγουρα ένα σημαντικό έργο της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

Της Τέσυς Μπάιλα

Πηγή:
https://www.bookpress.gr/kritikes/xeni-pezografia/marquez-gabriel-garcia-nobel-1982-psuchogios-oi-dustuches-poutanes-tis-zois-mou-mpaila?utm_source=Newsletter&utm_medium=email





1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


14 Ιουλίου 2019, 19:13
Το Μασάζ
Μασάζ  Αεροπειρατεία  Καφεδάκι  Αεροσυνοδός  Αεροδρόμιο  Τενοντίτιδα  Μασέρ  Θεσσαλονίκη  Κιθάρα  Νεπάλ  Καλάσνικοφ  Σουτιέν  Φούστα  Κουκουλοφόρος  Φερμουάρ  Εντριβή  Κύκλοι  Ζύμωμα  Χτυπήματα  Άγγιγμα  Έγκαυμα  Ευφορία  Πτήση  Επιβίβαση  Απογείωση  



     Ο Ίωνας δεν άργησε να φτάσει στο αεροδρόμιο. Το μετρό τον μετέφερε στο Ελ. Βενιζέλος σε είκοσι περίπου λεπτά. Η πτήση θα αναχωρούσε σε 45 λεπτά και με λύπη του διαπίστωσε ότι δεν είχε χρόνο για να απολαύσει ένα καφεδάκι, γιατί τα μεγάφωνα καλούσαν ήδη από ώρα την πτήση για επιβίβαση.
          «Χμμμ… θα ζητήσω έναν καφέ από την αεροσυνοδό. Γιατί όχι άλλωστε;».
Άφησε την κιθάρα του στο γκισέ των αποσκευών, επιβιβάστηκε και καθώς το αεροπλάνο έπαιρνε θέση στον διάδρομο απογείωσης, μία αεροσυνοδός βγήκε για την καθιερωμένη επίδειξη των σωστικών μέσων, ενώ μία άλλη περνούσε στο διάδρομο ανάμεσα στους επιβάτες και τσεκάριζε αν όλοι έχουν δέσει την ζώνη ασφαλείας. 
          «Σας παρακαλώ, μπορώ να σας πω;».
          «Βεβαίως. Πείτε μου».
          «Είναι εύκολο να έχω ένα espresso lungo;».
          «Και βέβαια είναι. Θα σας το φέρω εγώ αμέσως μετά την απογείωση».
          «Σας ευχαριστώ».
Και πραγματικά, όταν σταθεροποιήθηκε το αεροπλάνο, η αεροσυνοδός φάνηκε να πλησιάζει  από το βάθος του διαδρόμου με έναν δίσκο στα χέρια, αλλά ο Ίωνας διέκρινε μία γκριμάτσα πόνου στο πρόσωπό της.
          «Έχετε σας παρακαλώ την καλοσύνη να πάρετε τον δίσκο με τον καφέ; Δεν μπορώ να απλώσω το χέρι μου».
          «Πονάτε κάπου;».
          «Μμμ…».
          «Πού;». 
          «Ο ώμος μου με έχει πεθάνει».
          «Τι έχει ο ώμος σας;».
          «Τενοντίτιδα».
          «Ααα… πρέπει να κάνουμε μερικές συνεδρίες».
          «Συνεδρίες;».
          «Ναι. Μασάζ».
          «Είστε επαγγελματίας μασέρ;».
          «Δεν χρειάζεται να είναι κανείς επαγγελματίας για να βοηθήσει κάποιον. Αρκεί να το θέλει».
          «Ναι, αλλά ξέρετε πώς γίνεται;».
          «Ναι τυχαίνει να ξέρω και πιστεύω ότι μπορώ να σας βοηθήσω. Αν θέλετε μπορούμε να ξεκινήσουμε αμέσως».
          «Τι εννοείτε αμέσως;».
          «Αμέσως, εννοώ αμέσως».
          «Εδώ;».
          «Εδώ».
          «Α πα πααα…».
          «Το γοργόν και χάριν έχει».
          «Μα δεν γίνεται αυτό. Δηλαδή θέλω να πω… Πώς θα…».
          «Τι πώς θα;».
          «Ε πώς θα… μα θα χρειαστεί να περάσετε μέσα. Αυτό λέω. Πώς θα…».
          «Ε ναι αγάπη μου. Μέσα θα περάσω. Δεν γίνεται διαφορετικά. Εδώ δεν μας βολεύει να το κάνουμε».
          «Το μασάζ;».
          «Για το μασάζ δεν συζητάμε;».
          «Χμμμ… μμμ… ναι».
          «Θα χρειαστεί μια κρέμα… λίγο λάδι έστω…».
          «Μμμμ… θα πρέπει όμως να το κάνουμε να φανεί πιστευτό για τους άλλους. Δεν μπορώ να σας αφήσω να περάσετε στα ιδιαίτερα έτσι στα καλά καθούμενα».
          «Σωστά».
          «Αφήστε το σε μένα».
Η αεροσυνοδός αποσύρθηκε, αλλά σε λίγα λεπτά εμφανίστηκε ξανά στο βάθος του διαδρόμου.
          «Μήπως μεταξύ των επιβατών υπάρχει κάποιος μασέρ; Πρακτικός έστω; Είναι απόλυτη ανάγκη».
          «Αν είναι απόλυτη ανάγκη ίσως μπορέσω να σας εξυπηρετήσω εγώ -πετάχτηκε ο Ίωνας από τη θέση του- έπαθε τίποτα ο πιλότος;».
          «Όχι ο πιλότος αλλά σας χρειαζόμαστε. Ελάτε σας παρακαλώ».
Η αεροσυνοδός τον οδήγησε στα ιδιαίτερα των αεροσυνοδών.
          «Εδώ σας βολεύει;».
          «Εμένα;».
          «Ναι».
          «Πρέπει να μας βολεύει και τους δύο. Δεν έχει πιο μέσα;».
          «Θέλετε πιο μέσα;».
          «Λογικό δεν είναι; Όσο πιο βαθιά…».
          «Ελάτε λοιπόν πιο μέσα. Εδώ πώς σας φαίνεται; Καλά είναι;».
          «Καλά είναι αλλά δεν γίνεται στο όρθιο. Δεν βολεύει. Κουνιέται και το αεροπλάνο και…».
          «Πρέπει να ξαπλώσουμε ε;».
          «Χμμμ… εεεε… δεν… δηλαδή ναι… αλλά… εεε… τουλάχιστον εσύ πρέπει να ξαπλώσεις».
          «Τουλάχιστον εγώ… μμμ… αυτό το ντιβάνι μας κάνει;».
          «Θα στριμωχτούμε βέβαια αλλά δεν είναι κακό».
          «Το στρίμωγμα;».
          «Ναι! Εεε… όχι… το… το ντιβάνι».
          «Να ορίστε, ξάπλωσα κι όλας».
          «Ανάσκελα; Ααα… κατάλαβα. Θέλετε να ξεκινήσουμε από μπροστά ε;».
          «Δεν ξέρω, εσείς θα μου πείτε».
          «Όπως και να ‘χει, πρέπει να γδυθείτε».
          «Να γδυθώ;».
          «Ναι. Δηλαδή από τη μέση και πάνω θέλω να πω. Βγάλε το πουκάμισό σου και το…».
          «Το;».
          «Το… το σουτιέν σου».
          «Α πα πααα…».
          «Μα πάνω από τα ρούχα θα το κάνουμε;».
          «Α πα πααα…».
          «Καλά… άστο. Μην ασχολείσαι εσύ. Θα σε γδύσω εγώ».
          «Μμμμ…».
          «Εσύ κλείσε τα μάτια, χαλάρωσε και άσε σε μένα τα υπόλοιπα. Αυτό είναι. Μπράβο το καλό κορίτσι. Έλα να βγάλουμε το πουκάμισο».
          «Μα δεν μπορούμε να το κάνουμε έτσι. Από μπροστά ξεκουμπώνει».
          «Α ναι… από μπροστά… γκουχ… γκουχ…».
          «Μα τι πάθατε; Να σας φέρω λίγο νερό…».
          «Όχι… όχι… αφήστε… θα το…».
          «Τι θα το;».
          «Εσείς γυρίστε ανάσκελα και εγώ θα το…».
          «Πάλι θα το;».
          «Για το πουκάμισο λέω. Θα το… εεε θα το… θα το ξεκουμπώσω εγώ. Πού… πού είχαμε μείνει;».
          «Στο ξεκούμπωμα».
          «Α ναι… στο… από μπροστά… ναι».
          «Μου είπατε να χαλαρώσω με κλειστά τα μάτια».
          «Ε χαλάρωσε λοιπόν για να το ξεκουμπώσω. Πώς είναι το όνομά σου;».
          «Μάτα».
          «Μάτα; Πολύ όμορφο».
          «Έλα χρυσέ μου. Κάνε αυτό που ξέρεις».         
Ο Ίωνας άρχισε να ξεκουμπώνει ένα-ένα τα κουμπιά από το πουκάμισο της αεροσυνοδού με απαλές κινήσεις.
          «Μμμμ… Μια χαρά τα πας. Μμμ…».
          «Ξέρεις όμως…».
          «Μμμμ… Ξέρω τι;».
          «Πρέπει να κατεβάσω το… έστω λίγο…».
          «Το ποιο;».
          «Το… το φερμουάρ της φούστας…».
          «Κάνε αγάπη μου αυτό που ξέρεις. Τέλειωνε επιτέλους…».
          «Βιαζόμαστε;».
          «Ε δεν βιαζόμαστε; Θα φτάσουμε στη Θεσσαλονίκη  και ακόμα δεν θα με έχεις γδύσει».
          «Το φερμουάρ ναι… το… το κατεβάζω…».
          «Δόξα σοι Θεέ μου».
          «Ωραία. Βγάλαμε το πουκάμισο. Τώρα ξάπλωσε μπρούμυτα για να βγάλουμε και το σουτιέν».
          «Μμμμ…».
          «Πάρε μερικές βαθιές αναπνοές σε παρακαλώ… Έεετσι… Έεετσι μπράβο… χαλάρωσε τώρα…».
          «Μμμμ… έχεις άνεση βλέπω στο σουτιέν».
          «Έχω ναι. Το βγάζω και με κλειστά τα μάτια».
          «Για  κλείστα να σε δω».
          «Τώρα πρέπει να τα έχω ανοιχτά. Το επιβάλλει η περίπτωση. Στο μεταξύ θέλω να σε ρωτήσω. Τι άρωμα είναι αυτό που φοράς;».
          «Σου αρέσει;».
          «Μου φέρνει μία ευφορία».
          «Euforia είναι. Αλλά τι συμβαίνει; Σε δυσκολεύει το σουτιέν; Εσύ τώρα μου έλεγες ότι…».
          «Μα δεν έχω πρόβλημα. Είναι που κουνάει το αεροπλάνο. Έλα να… τα κατάφερα…».
          «Τη φούστα;».
          «Τι εννοείς τη φούστα;».
          «Δεν θα τη βγάλουμε;».
          «Τολμηρή σε βρίσκω».
          «Μα ή θα το κάνουμε σωστά, ή δεν θα το κάνουμε καθόλου αυτό που πρέπει να κάνουμε».

          «Ναι, αλλά εγώ θα…».
          «Τι εσύ; Θα έχεις πρόβλημα; Έλα… βγάλε μου τη φούστα και ρίξε αυτή την πετσέτα επάνω μου».
          «Και νομίζεις τώρα ότι έλυσες το πρόβλημα;».
          «Μμμμ… έλα… άστα τώρα αυτά και πες μου…».
          «Τι να σου πω;».
          «Τι θα μου κάνεις;».
          «Ότι προλάβω».
          «Ότι προλάβεις;».
          «Ε ναι. Κανονικά θα έπρεπε να είχαμε περισσότερο χρόνο στη διάθεσή μας».
          «Και τι θα μου έκανες αν είχαμε περισσότερο χρόνο;».
          «Εντριβή, κύκλους, ζύμωμα, χτυπήματα και …άγγιγμα».
          «Και άγγιγμα;».
          «Ναι και άγγιγμα».
          «Μμμμ… και τώρα; Τι θα μου κάνεις τώρα; Τι από όλα αυτά;».
          «Τώρα μόνο άγγιγμα θα κάνουμε. Κλείνεις τα μάτια και χαλαρώνεις».
          «Μμμμ… Αχ… τι όμορφα που είναι… Μα πόσο ζεστά είναι τα χέρια σου… ζεματάνε… μμμ…».
          «Αλήθεια λες;».
          «Ναι. Μα είναι υπέροχο… μμμ…».
          «Οπότε λοιπόν να μη σε αγγίξω, μη μου πάθεις και κανένα έγκαυμα».
          «Τι εννοείς να μη με αγγίξεις; Τόση ώρα τι κάνεις δηλαδή;».
          «Μα δεν σε έχω αγγίξει ακόμα».
          «Σοβαρολογείς;».
          «Φυσικά. Το χέρι μου είναι βέβαια πάρα πολύ κοντά στο δέρμα σου, αλλά απέχει. Απέχει μερικά χιλιοστά».
          «Και δεν είσαι επαγγελματίας;» .
          «Όχι. Μάλλον βρίσκομαι σε …φόρμα». 
          «Μμμμ… Και κάθε πότε είσαι σε φόρμα γλυκέ μου; Μμμμ….».
          «Ε καλά δεν είναι μόνο αυτό. Είσαι και εσύ δεκτική και…».
          «Μόνο δεκτική με βρίσκεις δηλαδή; Μμμμ…».
          «Ε τέλος πάντων, θέλω να πω… με εμπνέεις και…». 
          «Και; Μμμμ… ξέρεις κάτι; Νιώθω πολύ καλύτερα».
          «Μα πώς; Αφού δεν πρόλαβα να κάνω τίποτα. Και ούτε προλαβαίνω δηλαδή γιατί όπου να ΄ναι θα προσγειωθούμε».
          «Νομίζεις».
Η φωνή ακούστηκε πίσω τους και καθώς γύρισαν να δουν ποιος μίλησε, είδαν μπροστά τους έναν άντρα με κουκούλα στο πρόσωπο που κρατούσε στα χέρια του ένα καλάσνικοφ. 
          «Μείνετε στις θέσεις σας –συνέχισε ο κουκουλοφόρος-. Κάνουμε αεροπειρατεία και πάμε για Νεπάλ. Έχουμε ακόμα 9 ώρες ταξίδι».
          «Μμμμμμμμμμμμμ…».


6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
orfeus
Γιώργος Μπιλικάς
Storyteller...
από Valley Below



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/orfeus






Το περιεχόμενο του ιστοτόπου αυτού, μπορεί να αναπαραχθεί ελεύθερα, εφόσον αναφέρεται η πηγή. Το περιεχόμενο που υπόκειται στους νόμους περί πνευματικής ιδιοκτησίας, ανήκει στον αξιότιμο ιδιοκτήτη του. (Ποιό είναι αυτό; ...βρείτε το)




Tags

Al-Andalus Heaven Adventures Άννα Αγγελική Αθηνά Αλεξάνδρα Αντώνης Βάσω Βίκυ Γιώργος Γιάννα Δημήτρης Ειρήνη Ελένη Ερίκα Ζωή Ηρώ Θωμάς Θανάσης Κώστας Λίντα Μυρτώ Μίμης Μαρία Νίκος Νεφέλη Ορφέας Πάνος Ρένα Ρούλα Σπύρος Σοφία Τάσος Τζούλια Χρήστος K. No. 9 Aretha Aretha Franklin Flash Franklin Goldberg Jack Jumping Jumping Jack Flash Keith Keith Richards Richards Whoopi Whoopi Goldberg Bob Dylan Leonard Cohen Έζρα Πάουντ Τ. Σ. Έλιοτ Αρθούρος Ρεμπώ Κάρολος Μπωντλαίρ Ουίλιαμ Μπλέικ Νόμπελ Φαινόμενο Έβερεστ Γιώργος Μπαμπασάκης Μεταίχμιο Cibelle Green Grass Μπαστούνι Ντάμα Cigarettes After Sex Sweet Greg Lake ELP Emerson Lake and Palmer Keith Emerson Carl Palmer Robert Fripp King Crimson From the Beginning Hurt John John Hurt Sir Jesus Christ Lust Glory Holly Grail George Harrison Handmade Films Monty Python Life Brian Gleese Terry Jones Gilliam Graham Chapman Moon Michael Palin Peter Sellers Spike Milligan Eric Idle Always Look Bright Koop Island Blues Thousand Kisses Deep Love Rolling Rolling Stones Stones We We Love You You Pink Floyd AndVilyly Βελόνα Βινύλιο Βράδια Δίσκος Κόστος Μακαρίτης Παππούς Περιεχόμενο Σκράτς Σπίτι Στάχτες Τραγούδια Φωνή Xαμηλοβλεπούσα Μουσική Eρμηνεία Βασίλης Σαλταγιάννης Στίχοι Γιώργος Μπιλικάς Αντονία Τσολάκη Κόντρα μπάσο Μαρία Παντελάκη Κρουστά Μπουζούκι Κιθάρες Πιάνο Ηχοληψία Κώστας Παρίσσης Studio Praxis Μίξη Παραγωγή Καθρέφτης Άγνωστος Αδύναμος Αισθητική Άνθρωπος Αξίες Αξιοπρέπεια Απάντηση Γενναιότητα Διακριτικότητα Δρόμος Δύσκολος Δώρα Μαργέλη Ελευθερία Επιμονή Ερώτηση Ευθύνη Θηρίο Μεγαλοψυχία Μοναξιά Παιδεία Πτυχία Σύστημα Σωτηρία Ταπεινότητα Άη-Γιώργης Δράκος LSD Άρης Βασίλης Γερμανός Γκαϊφύλλιας Γλέζος Δημητριάδη Διονύσης Ζιώγαλας Ιατρόπουλος Ισιδώρα Κατερίνα Κωχ Λεττονός Μαρίζα Μαρίνα Μάτσας Μοναχικότητα Ντάλας Ξενουδάκη Σαββόπουλος Τασούλης Τσιλογιάννης Ψαριανός Αγάπη Αδελφή Ακατάλληλη Βιβλίο Διαδρομές Ε Ζάνη Κ. Μπιλικάς Νεφέλη Πόπη Ζάνη Πρόλογος Πόπη Στιγμή Συμπαντικές Συμπαντικές Διαδρομές Υπερβατική Ψυχή Support Ανάγκη Αποδοχή Ασφάλεια Βασίλισσα Βουτιά Δεσμός Δεσμά Δύσκολη Έκθεση Εμπιστοσύνη Ζητιάνος Μοίρασμα Οδοντόβουρτσα Ομορφιά Παράδοση Περίπτωση Πραγματικότητα Σιγουριά Συμφωνία Συναλλαγή Σχέση Απομεινάρια Ηλιοσκόταδο Κ Καρυάτιδα Λόφος Μορφή Μυθιστόρημα Ντουλάπι Νύχτα Σκοτάδι Σκοτεινιά Σύμπαντα Φεγγάρι Φως Χάρη Βόλτες Γέλιο Επιθυμία Έρωτας Ξενύχτια Όνειρα Πάθος Παιχνίδια Πόθος Ποίημα Σημαντικά Στιγμές Συναισθήματα Ταξίδι Τραγούδι Φίλος Χρόνος Αγαπημένη Αιώνιο Αλήθεια Απλά Άφθαρτο Ερωτήματα Καθημερινότητα Μαγεμένη Μέρα Μόνος Ολοκλήρωση Όνειρο Πικρή Ποιητής Πορτραίτο Πρόσωπο Στόμα Ταπεινά Ύπαρξη Φτεροκόπημα Ψεύτης Αγία Δημήτρης Αθανίτης Διάβολος Εκδήλωση Κώστας Καζανάς Καμία Κινηματογραφική Λένα Κιτσοπούλου Λέσχη Παρασκευή Συμπάθεια Ταινία Devil No Sympathy Αγωνία Θρίλερ Ιουλία Λυμπεροπούλου Λογοτεχνία Μεταφυσική Μυστήριο Νο 9 Περιπέτεια Φαντασία Αδάμ Αίμα Ανθρωπότητα Αυτοκίνητο Βαμπίρ Γνώση Γρανίτα Δημοφιλής Δολοφονία Εικασία Εξοπλισμένο Επιστήμονας Εραστής Ερειπωμένο Εύα Ζόμπι Ζωντανοί Ηθοποιός Μοναχικός Μουσικός Οπαδός Πατσάς Στούντιο Συγγραφέας Συσκευή Ταυτότητα Τράπεζα Χυμός Tesla Αθήνα Αίγυπτος Αϊνστάιν Βαστίλη Βιετνάμ Γαλλία Δαρβίνος Διαμάντια Ηλίθιος Ηλιθιότητα Ινδιάνοι Ιράκ Κάστερ Κόρινθος Κουασιμόδος Λιβύη Λουδοβίκος Ναπολέων Ντοστογιέφσκι Παντοτινός Ρωσία Σιου Σεγιέν Συρία Τσιπόλλα Chiquentcento Αθηναίων Πολιτεία Ανατολή Βοηθοί Δύση Ηθοποιοί Ήλιος Θεός Θησείο Κύρα Όψεις Πυγολαμπίδα Σελήνη Σκαθάρι Σοφία Παναηλίδου Σοφοί Συμβούλιο Φανταστικό Αλέξανδρος Καρακαντάς Γλέζου Καραμουσαλής Κρασούδης Μαστοράκη Μπενέτου Παπαθανασίου Πατσιφάς Πετρίδης Ρούσσος Ρωμανός Σαλιάρης Σουγιούλ Σπανουδάκης Στασινόπουλος Τρούσας Aphrodite’s Child Axis Charms Forminx Igloo Juniors Αλύπα Αστείο Ενετοκρατία K Κούντερα Λυπημένα Μάνη Μάτια Νύφι Ουρανός Πειρατές Προφήτες Tρικυμία Gena Rowlands John Cassavetes Paul Mazursky Poems Raúl Juliá Songs Susan Sarandon Tempest Vittorio Gassma Ταίναρο Ποσειδώνας Ιερό Πύλη Άδης Βαθύ Κοκκινόγεια Σπηλιά Φάρος Καταιγίδα Τρικυμία Vittorio Gassman Βασίλης Γκλεζάκος Λουκιανός Καρακαντάς Τζονιχάκης Ανάσταση Αμβρόσιος Άνθιμος Άρθρο Ασήμαντα Βατικανό Δημόσιο Δυνατός Εκκλησία Επικρατούσα Επίσημη Ευρώ Θεοφάνης Θρησκεία Ιερώνυμος Ιταλία Μεσαίωνας Παπάδες Παπάς Ποσά Προνόμιο Σεβασμός Συγγνώμη Σύνταγμα Ανεπάρκεια Ανοχή Γραμματέας Διαφορετικότητα Εγωκεντρισμός Ευθιξία Ιατρείο Κάμψεις Κατωτερότητα Καφές Κομπλεξικός Κριτική Μητσοτάκης Μισογύνης Ορισμός Πληρότητα Πρόβλημα Ραντεβού Σύλλογος Ψυχολόγος Ανασφάλεια Αρνητικό Δότης Δραστήριος Δυσοίωνο Ελπίδα Ενεργός Θετικό Κεφάλι Κοιλιά Κρίση Μέλλον Οικονομικά Παραλήπτης Παρελθόν Παρόν Προβλήματα Φροντίδα Ανάταση Ανά(σ)ταση Καλή Ανθοπωλείο Άντρας Αρειανός Διάλειμμα Ευνουχισμός Θάλασσα Θέατρο Ιδρώτας Καρέκλα Κιθάρα Κοπή Κόρνα Κρασί Λογαριασμός Παλαιά Πάλκο Πόρτα Ποτήρι Ταμπούρλο Τιτανικός Τριαντάφυλλο Απιστία Κόλυβα Βασιλική Βασιλική Μπούζα Θεματοφύλακες Μπούζα Παρουσίαση Βόλος Κανάρια Κυριακή Λάρισα Όψεις του Φανταστικού Πολυχώρος Σάββατο Φουντούλης Ωδείο Καλαμάτα Bodega Γιώργο Εσένα Ζήσω Μπορώ Χωρίς. Γιώργος Βασιλείου Καλό Μάχη Σκληρή Έξω Μέσα Όμορφη Συνέντευξη Adventures Heaven Πάτρα Πρωταπριλιάτικο Ψέμα Bar Ghetto Noir Στέλλα Κάλτσου Λαβύρινθος Γιάννης Φώτου Σταμάτης Μαγουλάς Τούλα Ακρίβου Μιχάλης Σαρημανώλης DNA Λονδίνο Πρεμιέρα London Greek Film Festival Odysseus Cosmocinema Awards Ένωση Ευαγγέλιο Ιερουσαλήμ Ιησούς Μόσχα Πιλάτος Πόντιος Σατανάς Σοβιετική Σταύρωση Φύση Azazello Behemoth Bulgakov Faithfull Faust Hella Jagger Koroviev Margarita Marianne Master Mikhail Mick Professor Woland Καλός Κηλαηδόνης Λουκιανός Κηλαηδόνης Δύστυχες Πουτάνες Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες Χρόνια Χολέρα Δαιμόνια Χρονικό Προαναγγελθέντος Θάνατος Κοιμισμένα Κορίτσια Γιασουνάρι Καουαμπάτα Απίστευτη Θλιβερή Ιστορία Αθώα Ερέντιρα Άσπλαχνη Γιαγιά Ελευθερίου Μάνος Μάνος Ελευθερίου Νέο Ψυχικό Νέο Ψυχικό Πεντάγωνο Τρέξιμο Περπάτημα Πατρικό Παράδεισος Γείτονες Μετακόμιση Περισσός Εννέα Κολοκοτρώνη Νο. 9 Στυλάντερ Ευτυχισμένος Πόρνη Τυχερός Χαρούμενος Ωριμότητα Λιμάνι Πλοίο Θοδωρής Θοδωρής Παυλάκος Παυλάκος Strega Χρονιά 2017 Happy New Year Καρό Belongs Daddy Get Heart Marilyn Monroe Want What Καταστροφή Κούφια Ώρα Μαίρη Σπαθί Ana Ana Moura Case Do Fadista Fado Fados Joni Joni Mitchell Mitchell Moura Sou Μασάζ Αεροπειρατεία Καφεδάκι Αεροσυνοδός Αεροδρόμιο Τενοντίτιδα Μασέρ Θεσσαλονίκη Νεπάλ Καλάσνικοφ Σουτιέν Φούστα Κουκουλοφόρος Φερμουάρ Εντριβή Κύκλοι Ζύμωμα Χτυπήματα Άγγιγμα Έγκαυμα Ευφορία Πτήση Επιβίβαση Απογείωση Οδηγός Αναβλητικότητα User Manual Πιθανότητα Ενδιαφέρουσα Πόλη Άνθρωποι Πηγάδια Στόμιο Εξωτερικό Επικοινωνία Μόδα Εσωτερικό Επιφάνεια Αντικείμενα Κοσμήματα Νομίσματα Τέχνη Πίνακες Ζωγραφική Γλυπτά Βιβλία Μανιφέστα Επιστημονικά Περιοδικά Χωρητικότητα Jorge Bucai Πρόσκληση Αθηναίων Πολιτεία Οικογένεια Άνεση Ειδήμων Φάρμακα Ποιότητα Αντίληψη Κτίρια Προδιαγραφή Υπάρχοντα Αξία Γείτονας Διάστημα Πλανήτης Άτομο Προκατάληψη Εισόδημα Ηθική Κέρδη Τρόφιμα Διατροφή Blame Irish Φιλοσοφία Νίκος Ζωιόπουλος Νίκος Χατζόπουλος Φεστιβάλ Δράμα Βραβείο Κινηματογράφος Φρικιό Λαμόγιο Υπάλληλος

Γίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης

    template design: Jorge