αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
Το Πνευμα και το ...Οινοπνευμα!
-
31 Δεκεμβρίου 2016, 10:12
Καλή Χρονιά!
Καλή  Χρονιά  2017  Happy  New  Year  

Καλή Χρονιά! 


6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


26 Δεκεμβρίου 2016, 23:15
Το Φαινόμενο Bob Dylan!
Bob  Dylan  Leonard  Cohen  Έζρα Πάουντ  Τ. Σ. Έλιοτ  Αρθούρος Ρεμπώ  Κάρολος Μπωντλαίρ  Ουίλιαμ Μπλέικ  Νόμπελ  Φαινόμενο  Έβερεστ  Γιώργος Μπαμπασάκης  Μεταίχμιο  

Ένα βιβλίο του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη όχι μόνο για τους λάτρεις του μεγάλου τροβαδούρου, αλλά και για όσους δεν είναι εξοικειωμένοι μαζί του.

Το βιβλίο περιλαμβάνει τα σημαντικότερα γεγονότα της ζωής του Dylan, στίχους του μεταφρασμένους, αποσπάσματα από την αυτοβιογραφία του, καθώς και άγνωστες πτυχές του έργου του και της καλλιτεχνικής του πορείας, της σχέσης του με το σκάκι, τον Σαίξπηρ, τον κινηματογράφο και τη ζωγραφική. Γίνεται αναφορά στο ιστορικό της υποδοχής του ίδιου και του έργου του στην Ελλάδα, ενώ περιέχεται και η σχετική βιβλιογραφία.

Το βιβλίο έχει έκταση 192 σελίδες με ασπρόμαυρο φωτογραφικό υλικό και ένα ένθετο 16 σελίδων με έγχρωμο φωτογραφικό υλικό. Αποτελεί την ιδανική πρόταση δώρου και απευθύνεται τόσο σε μυημένους όσο και σε όσους θέλουν να γνωρίσουν το φαινόμενο Dylan!

Ο Dylan, τραγουδώντας και δημιουργώντας στη γλώσσα του Μεγάλου Βάρδου, άλλαξε τη ζωή μας. Άλλαξε τη ζωή χιλιάδων αντρών και γυναικών. Είναι κάτι περισσότερο από εκφραστής της εποχής μας, και φυσικά είναι κάτι πολύ περισσότερο από τραγουδοποιός. Ο Dylan είναι ποιητής, είναι ένας από τους πιο σπουδαίους  χρονικογράφους του δεύτερου μισού του εικοστού αιώνα. Η φωνή του Dylan είναι η φωνή των καιρών μας, είναι η μνήμη όσων γεγονότων στιγμάτισαν μια ολόκληρη εποχή. Δεν γράφει απλώς τραγούδια. Περιπλανιέται στα σοκάκια της Νέας Υόρκης και αφουγκράζεται το βουητό της μεγαλούπολης, ενώ συνάμα καταβυθίζεται στις προφητικές εικόνες των ποιητών. Ο Έζρα Πάουντ, ο Τ. Σ. Έλιοτ, ο Αρθούρος Ρεμπώ, ο Κάρολος Μπωντλαίρ, ο Ουίλιαμ Μπλέικ θα είναι οι αγαπημένοι του ποιητές. Και δεν θα τους εγκαταλείψει ποτέ. 

Στα μισά του δρόμου μέσα από το ταξίδι της ζωής μας συνειδητοποιούμε ότι ακόμη καταπιανόμαστε με ό,τι μας παρέσυρε στον γλυκό όλεθρο ήδη από την εφηβεία μας. Οι δημιουργοί, τα ρεύματα των πρωτοποριών, οι ποιητές, οι μυθιστοριογράφοι και οι τροβαδούροι που μας έβγαλαν από τα σπίτια μας και μας ώθησαν να πάρουμε τους δρόμους. Ήμασταν, και παραμένουμε, παιδιά του Debord και του Dylan. Ήταν η πυρακτωμένη ευαισθησία και η παγερή λογική τους, η ικανότητά τους να πορεύονται με καρδιά από φλόγα και μυαλό από πάγο, το εφαλτήριό μας. Οι συναρπαστικές τους παρτίδες στη σκακιέρα των ημερών και των νυχτών στάθηκαν οι οδοδείκτες μας. Και μας οδήγησαν εκεί όπου έμελλε να οδηγηθούμε.

Στις 13 Οκτωβρίου του 2016, ο Bob Dylan απέσπασε το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Είναι ο δέκατος τέταρτος αμερικανός νομπελίστας, o πέμπτος ποιητής και ο μοναδικός μουσικός των Ηνωμένων Πολιτειών που τιμάται με το βραβείο αυτό.

"Θεωρώ ότι το Νόμπελ στον Dylan είναι σαν να καρφώνεις ένα μετάλλιο στο όρος Έβερεστ, γιατί είναι το πιο ψηλό βουνό στον κόσμο".
Leonard Cohen


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


20 Δεκεμβρίου 2016, 13:35
Είσαι Κομπλεξικός Αγόρι Μου!
Ανάγκη  Ανεπάρκεια  Ανοχή  Γιάννα  Γραμματέας  Διαφορετικότητα  Εγωκεντρισμός  Ευθιξία  Ιατρείο  Κάμψεις  Κατωτερότητα  Καφές  Κομπλεξικός  Κριτική  Μητσοτάκης  Μισογύνης  Ορισμός  Πληρότητα  Πρόβλημα  Ραντεβού  Σεβασμός  Σύλλογος  Ψυχή  Ψυχολόγος  


Έπινα τον καφέ μου στο ιατρείο (ομολογώ πως η Σία -η γραμματέας μου- τον φτιάχνει υπέροχο) περιμένοντας τον επόμενο ασθενή μου. Δεν τον ήξερα. Τηλεφώνησε και θα ερχόταν για πρώτη φορά.
    
     “Μου φάνηκε περίεργος -είπε η Σία την ώρα που μου έφερε τον καφέ- επέμενε για ραντεβού και έπρεπε να το κλείσω. Έτσι δεν είναι;“ 
     “Έτσι είναι. Είπε όνομα;“.
     “Ζάχος Αθανασίου είπε. Ανησύχησα όμως”.
     “Μα γιατί; Δεν υπάρχει λόγος”.
     “Ήταν πολύ περίεργος”.
     “Να μην ανησυχείς καθόλου. Αφού είσαι γραμματέας ψυχολόγου, θα έχεις να κάνεις και με περίεργους”.

Και πράγματι, το κουδούνι δεν άργησε να χτυπήσει.

     “Όπα! Με γιατρίνα έχω να κάνω; Θα μου κάτσεις κούκλα;”.
     “Περάστε παρακαλώ. Θα ειδοποιήσω τον γιατρό αμέσως”.

Η Σία τον πέρασε στο γραφείο μου και μου χτύπησε την ενδοσυνεννόηση στο “ησυχαστήριο” που διαθέτω στα ενδότερα, σημάδι ότι ήρθε ο πελάτης. Τον κοίταξα από το τζάμι (από την πλευρά του γραφείου είναι καθρέφτης). Κοντό μαλλί και γένια. Πρόσεξα ότι είχε και ένα τικ στον ώμο α λα Μητσοτάκη. Ναι, είναι αλήθεια ότι έχω να κάνω ΚΑΙ με περίεργους. Έτσι είναι αυτά. Αλλά είναι επίσης αλήθεια ότι η ανθρώπινη ψυχή με συγκλονίζει. Είναι άβυσσος. Κάθε ένας από μας, είναι διαφορετικός. Κάθε άνθρωπος είναι και μία μοναδική περίπτωση. Αυτή είναι όμως η μαγεία και το ενδιαφέρον που με ιντριγκάρει κάθε φορά.

     “Έλα ρε γιατρέ. Πού είσαι; Έχω πρόβλημα“.
     “Τι πρόβλημα έχεις;“.
     “Τι θα πει τι πρόβλημα; Πλάκα μου κάνεις γιατρέ; Για να έρθω πάει να πει ότι έχω πρόβλημα. Σε τα μας τώρα;“.
     “Ξάπλωσε“.
     “Να ξαπλώσω; Α κατάλαβα. Θα μου στείλεις τη μικρή που έχεις έξω να μου κάτσει ε; Όμορφα. Εξελιγμένα βλέπω είναι τα πράγματα“.
     “Άστα αυτά. Χαλάρωσε και λέγε. Γιατί ζήτησες ραντεβού; Ποιο είναι το πρόβλημά σου;“.
     “Γιατρέ τα ξέρω εγώ αυτά“.
     “Ποια είναι δηλαδή αυτά που ξέρεις εσύ;“.
     “Πςςς… καλά τώρα. Όλα τα ξέρω μόνο από πού να αρχίσω δεν ξέρω…  λοιπόν άκου γιατρέ… γράφτηκα πρόσφατα σε έναν σύλλογο“.
     “Σε τι σύλλογο;“.
     “Συζητήσεων“.
     “Σε ενδιαφέρουν οι συζητήσεις;“.
     “Όλα με ενδιαφέρουν γιατρέ. Από τη γραμματέα σου που δεν ξέρω πού ακριβώς θα μου κάτσει, μέχρι και την παραμικρή συζήτηση που θα μπορούσα να λάβω μέρος“.
     “Για λέγε λοιπόν“.
     “Ε γράφτηκα και έχω την εντύπωση ότι δεν με πήραν με καλό μάτι“.
     “Γιατί;“.
     “Η αλήθεια είναι ότι έκανα επίδειξη υπερ-επάρκειας και πληρότητας. Έδειξα έναν υπερφίαλο εγωκεντρισμό, αλλά γιατρέ μου εσύ θα με καταλάβεις. Αυτό που έκανα δεν ήταν τίποτα άλλο, παρά μια τεχνητή, υποσυνείδητη μέθοδος συγκάλυψης, ενός βαθιά εγκατεστημένου αισθήματος ανεπάρκειας και κατωτερότητας“.

     “Χμ…“.
     “Τι έχω γιατρέ;“.
     “Συνέχισε και θα σου πω“.
     “Παρουσιάζω μία υπερβολική ευθιξία και ενοχλούμαι εύκολα  γύρω από οτιδήποτε κι αν πουν τα άλλα μέλη του συλλόγου“.
     “Χμ…“.
     “Δηλαδή γιατρέ, έχω περιορισμένο επίπεδο ανοχής και έχω επίσης μία  υπερβολική τάση να παρεμβαίνω, να κάνω παρατηρήσεις, να κάνω τον ειδήμονα και να ασκώ μια άκριτη κριτική απλά και μόνο για να κάνω επίδειξη ότι και καλά όλα αυτά σημαίνουν κάτι! Αδυνατώ να δεχθώ μία διαφορετική τοποθέτηση από τη δική μου, όποιο και αν είναι το θέμα που συζητιέται από τους άλλους“.

     “Χμ…“.
     “Δεν μπορώ να κάνω ουσιαστικό και εποικοδομητικό διάλογο. Παρεμβαίνω και κριτικάρω μόνο για την κριτική“.
     “Χμ…“.
     “Τι μου συμβαίνει γιατρέ;“.
     “Για προχώρα παρακάτω…“.
     “Δεν δείχνω σεβασμό στη διαφορετικότητα και έχω υιοθετήσει μια έπαρση αυθεντίας. Μα να μου τη βγαίνουνε τώρα οι άλλοι ρε γιατρέ; Για κάτσε… Από πού κι ως πού; Είναι δυο τύποι εκεί που μου τη δίνουνε στα νεύρα“.
     “Μόνο αυτοί οι δύο; Γιατί;“.
     “Όχι μόνο αυτοί οι δύο. Είναι και μια που συντονίζει τις συζητήσεις. Κι αυτή μου τη δίνει“.
     “Γιατί;“.
     “Ε γιατί βγαίνει και μου λέει διάφορα και δεν γουστάρω. Δεν δέχομαι τίποτα πέρα από τη δική μου γνώμη. Κυριαρχεί βλέπεις μέσα μου η ανάγκη να αποδείξω ότι όλοι οι άλλοι είναι λάθος! Κατά βάθος βέβαια, ξέρω γιατί τα κάνω όλα αυτά“.
     “Γιατί;“.
     “Γιατί έτσι καλύπτω τις ανασφάλειές μου, τις ανεπάρκειές μου και τις ελλείψεις μου. Νιώθω “λίγος“ και “μικρός“ μπροστά στους άλλους που είναι παλιοί. Ξέρω ότι το πρόβλημα είναι δικό μου και το καταλαβαίνω“
.
     “Και αφού το ξέρεις και το καταλαβαίνεις, τότε γιατί ήρθες σε μένα;“.
     “Μου λείπει ο ορισμός γιατρέ“.
     “Ο ορισμός;“.
     “Ναι γιατρέ μου. Ο ορισμός του προβλήματός μου.
Τι είμαι τελικά;“.
     "Ώστε δεν ξέρεις τι είσαι ε;"
     "Όχι γιατρέ μου. Δεν ξέρω τι είμαι και δεν ξέρω τι να κάνω".
     “Να κάνεις κάμψεις!“.
     “Κάμψεις;“.
     “Ναι. Εκατό κάθε πρωί, μέχρι να νιώσεις ικανός να ζητήσεις συγγνώμη και να αναθεωρήσεις“.
     "Και είναι οι κάμψεις απαραίτητες γιατρέ;".
     "Στο στάδιο που βρίσκεσαι εσύ, ναι, είναι απαραίτητες".
     “Τι είμαι δηλαδή γιατρέ και χρειάζονται οι εκατό κάμψεις κάθε πρωί;“.
     “Είσαι κομπλεξικός αγόρι μου! Αυτό είσαι. Κομπλεξικός και μισογύνης!“.


7 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


19 Δεκεμβρίου 2016, 12:36
Περί Ηλιθιότητος...
Αθήνα  Αίγυπτος  Αϊνστάιν  Βαστίλη  Βιετνάμ  Γαλλία  Δαρβίνος  Διαμάντια  Ηλίθιος  Ηλιθιότητα  Ινδιάνοι  Ιράκ  Κάστερ  Κόρινθος  Κουασιμόδος  Λιβύη  Λουδοβίκος  Ναπολέων  Ντοστογιέφσκι  Παντοτινός  Ρωσία  Σιου  Σεγιέν  Συρία  Τσιπόλλα  Chiquentcento  

“Δύο πράγματα είναι ατελείωτα: το σύμπαν και η ηλιθιότητα του ανθρώπου. Όμως για το σύμπαν δεν είμαι ακόμα σίγουρος”. (Αϊνστάιν).

Το θέμα της ηλιθιότητας ερευνήθηκε από στατιστικής πλευράς σε μεγάλα πανεπιστήμια των ΗΠΑ και εντόπισε το ίδιο ακριβώς ποσοστό ηλιθίων ανάμεσα στις καθαρίστριες, τους διοικητικούς υπαλλήλους, τους φοιτητές και τους καθηγητές. Προφανώς, αν η έρευνα στρεφόταν και προς τους ίδιους τους ερευνητές θα ανακάλυπταν και το δικό τους ποσοστό ηλιθίων. Άρα ηλίθιοι υπάρχουν παντού. Από που προέρχεται όμως η ηλιθιότητα;


Στην αυγή της ιστορίας, στα πρώτα βήματα του ανθρώπου ως είδος, ο αγώνας για επιβίωση υπήρξε ανελέητος. Ο πανίσχυρος νόμος της Φυσικής επιλογής εξαφάνιζε χιλιάδες είδη που δεν κατόρθωναν να επιζήσουν. Και οι ανθρώπινες φυλές που χάθηκαν από διάφορες αιτίες είναι αναρίθμητες. Κυρίως αφανίστηκαν από τον συνεχή μεταξύ τους ανταγωνισμό και τις άγριες συγκρούσεις:

“Η πάλη της επιβίωσης ανάμεσα σε έμβια του ίδιου είδους είναι απείρως σκληρότερη αφού συχνάζουν στις ίδιες περιοχές και αναζητούν την ίδια τροφή“ (Δαρβίνος).

Αυτοί που κυριάρχησαν δεν ήταν οι πιο δυνατοί, αλλά οι πιο έξυπνοι και επιδέξιοι, που με τη σειρά τους κληροδότησαν αυτές τις ιδιότητες στους απογόνους τους. Δίχως αυτό το διαρκές μακελειό και το αλληλοφάγωμα θα ήταν αδύνατον να φτάσει ο άνθρωπος στο σημερινό επίπεδο ευφυΐας και πολιτισμού.


Πριν από 30.000 χρόνια περίπου, μια μεγαλειώδης βιολογική έκρηξη στην κρανιακή κάψα του δίποδου ζώου που λέγεται άνθρωπος, ένα νοητικό Big Bang, του άνοιξε τα παράθυρα στον μετωπικό φλοιό, εκεί που είναι η έδρα της σκέψης και του στοχασμού. Αυτό ήταν και το τελευταίο του μεγάλο και αποφασιστικό απόκτημα. Ο άνθρωπος κυριολεκτικά “άλλαξε μυαλά“. Το μέγεθος και οι αυλακώσεις του εγκεφάλου που χώρισαν τους ανθρώπους από το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο χωρίζουν και τους ίδιους ανεξαρτήτως φυλής, χρώματος, φύλου, πλούτου, σπουδών, ιδεολογίας και άλλων ταξικών διακρίσεων σε δύο βασικές κατηγορίες: Στους “Έξυπνους“ και στους “Ηλίθιους“. Αν και η μεταξύ τους διάκριση δεν είναι δύσκολη, όσοι ανήκουν στην πρώτη κατηγορία δεν το λένε και όσοι ανήκουν στη δεύτερη δεν το ξέρουν.

 

Οι ηλίθιοι ανήκουν σε όλα τα κοινωνικά στρώματα. Η επίδρασή τους όμως επάνω μας είναι ανάλογη με την κοινωνική ισχύ που διαθέτουν. Διαφορετικά αισθανόμαστε την ηλιθιότητα ενός πολιτικού ή ενός επιχειρηματία από την ηλιθιότητα ενός αγρότη ή ενός εργάτη. Εν πάση περιπτώσει, η αρνητική αυτή ιδιότητα ενδημεί σε όλες τις εποχές και σε όλους τους λαούς, είναι δε αδύνατο να εξαλειφθεί εξαιτίας της μοναδικής ικανότητας των ηλιθίων να συσπειρώνονται και να επιβιώνουν, κάθε φορά που οι κοινωνίες κάνουν προσπάθειες να τους θέσουν στο περιθώριο.


Τι εννοούμε όμως με τη λέξη “ηλιθιότητα“; Η έννοια, αν και είναι ενστικτωδώς γνωστή σε όλους, μοιάζει να ξεφεύγει από οποιονδήποτε θεωρητικό ορισμό. Δεν είναι απλώς το αντίθετο της εξυπνάδας, γιατί υπάρχουν έξυπνοι άνθρωποι που, κάποιες φορές, συμπεριφέρονται σαν ηλίθιοι. Ο μοναδικός που κατάφερε να δώσει έναν πειστικό ορισμό στη βλακεία ήταν ο ιστορικός και οικονομολόγος Κάρλο Τσιπόλα: 

“Ηλίθιος είναι αυτός που με τις ενέργειές του προκαλεί ζημιά σε κάποιον άλλο, αλλά παράλληλα δεν πετυχαίνει κάποιο πλεονέκτημα για τον εαυτό του ή ακόμα υφίσταται ζημιά και ο ίδιος. Η ζωή μας είναι γεμάτη απώλειες χρήματος, χρόνου, ενέργειας, ησυχίας και καλής διάθεσης, λόγω των απίθανων πράξεων κάποιου παράλογου πλάσματος που μας τυχαίνει τις πιο απρόσμενες στιγμές και ζημιώνει, ακυρώνει και δυσκολεύει τη ζωή μας, χωρίς να έχει απολύτως τίποτα να κερδίσει από τις πράξεις του“.

Ένα πράγμα είναι λοιπόν ξεκάθαρο: Η ηλιθιότητα έχει μια ευκρινή κλίση να μετασχηματίζεται σε πράξεις, και αυτό την καθιστά επικίνδυνη. Η δε προαναφερθείσα μοναδική ικανότητα των ηλιθίων να συσπειρώνονται και να επιβιώνουν, τους καθιστά ανίκητους.


Οι πέντε θεμελιώδεις νόμοι της ηλιθιότητας:


1. Πάντα και αναπόφευκτα ο καθένας από μας υποτιμά τον αριθμό των ηλίθιων ατόμων που κυκλοφορούν.


2. Η πιθανότητα να είναι ένα συγκεκριμένο πρόσωπο ηλίθιο είναι ανεξάρτητη από οποιοδήποτε άλλο χαρακτηριστικό του ίδιου προσώπου.


3. Ηλίθιο άτομο είναι εκείνο που προκαλεί κάποια βλάβη σ’ ένα άλλο άτοµο ή σε μία οµάδα ατόµων, χωρίς παράλληλα να εξασφαλίζει κανένα όφελος για τον εαυτό του. Αντιθέτως, μπορεί να υφίσταται και ο ίδιος ζημιά.


4. Τα μη ηλίθια άτομα υποτιμούν πάντα τη βλαπτική ενέργεια των ηλίθιων ατόμων. Ιδίως οι μη ηλίθιοι ξεχνούν διαρκώς ότι σε οποιαδήποτε στιγμή και τόπο και σε οποιαδήποτε περίσταση η συναναστροφή και ο συγχρωτισμός με ηλίθια άτομα αποδεικνύεται ασφαλώς ένα σοβαρότατο σφάλμα.


5. Το ηλίθιο άτομο είναι ο πιο επικίνδυνος τύπος που υπάρχει.

 

Οι μη ηλίθιοι έχουν την τάση να μη λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τις ενέργειες των ηλιθίων και να τις γελοιοποιούν βλέποντάς τες ως συμβάντα που “βγάζουν γέλιο“. Όταν όμως γελάμε με την ηλιθιότητα, μπορούμε να την κάνουμε “συμπαθητική“ και συνεπώς να την υποτιμήσουμε περαιτέρω. Αν και στην τέχνη ο ηλίθιος είναι  αναγνωρίσιμος, δεν ισχύει το ίδιο για την αληθινή ζωή. Έχει βασική σημασία να συνειδητοποιήσουμε περί τίνος πρόκειται, για να μπορέσουμε να ελέγξουμε καλύτερα τις συνέπειες. Δε θα μπορέσουμε ποτέ να νικήσουμε την ηλιθιότητα ολοκληρωτικά, όμως τα αποτελέσματά της μπορούν να είναι λιγότερο βαριά αν καταλάβουμε πώς λειτουργεί. Άλλωστε η ηλιθιότητα έχει τρία χαρακτηριστικά.


1) Η ηλιθιότητα είναι ασυναίσθητη και υποτροπιάζει. “Ο κίνδυνος της ηλιθιότητας προέρχεται από τον ηλίθιο που δεν ξέρει ότι είναι ηλίθιος“.  Αυτό δίνει μεγαλύτερη δύναμη και αποτελεσματικότητα στην καταστρεπτική της δράση. Ο βλάκας δε γνωρίζει τα όριά του, παραμένει προσκολλημένος στις πεποιθήσεις του και δεν ξέρει πώς να αλλάξει, με αποτέλεσμα να επαναλαμβάνει επ’ άπειρον τα ίδια λάθη. Σε κλινικό επίπεδο, η ηλιθιότητα είναι η χειρότερη ασθένεια, γιατί είναι αθεράπευτη. Ο ηλίθιος έχει την τάση να επαναλαμβάνει πάντα την ίδια συμπεριφορά, γιατί δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί τη ζημιά που προκαλεί και συνεπώς δεν μπορεί να αυτό-διορθωθεί.

2) Η ηλιθιότητα είναι μεταδοτική. Το πλήθος, δηλαδή, συμπεριφέρεται με περισσότερο βλακώδη τρόπο από τα μεμονωμένα άτομα που το συνθέτουν. Αυτό εξηγεί γιατί ολόκληροι λαοί (όπως η ναζιστική Γερμανία και η φασιστική Ιταλία) μπορούν εύκολα να χειραγωγηθούν, ώστε να επιδιώκουν τρελούς σκοπούς. Αυτό το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα γνωστό στην ψυχολογία. Η συναισθηματική μετάδοση, που είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της ομάδας, μειώνει την κριτική ικανότητα. Παρατηρείται τότε η “πόλωση της λήψης αποφάσεων“: Επιλέγεται η πιο απλή λύση, που συνήθως είναι και η λιγότερο έξυπνη.


3) Εκτός από το πλήθος, υπάρχει και ένας άλλος παράγοντας που γιγαντώνει την ηλιθιότητα: Η εξουσία. “Η εξουσία αποβλακώνει“, έγραψε ο Νίτσε. Τα άτομα που έχουν εξουσία τείνουν να πιστεύουν ότι ακριβώς επειδή έχουν εξουσία, είναι οι καλύτεροι, οι πιο ικανοί, οι πιο έξυπνοι, οι πιο σοφοί από όλη την ανθρωπότητα. Εξάλλου, περιστοιχίζονται από αυλικούς, οπαδούς και κερδοσκόπους, που ενισχύουν διαρκώς αυτή την ψευδαίσθηση. Με αυτό τον τρόπο όποιος βρίσκεται στην εξουσία καταλήγει να διαπράττει κατά γενική ομολογία τις μεγαλύτερες ανοησίες. Άλλωστε η εξουσία αυξάνει κατακόρυφα την καταστρεπτική δύναμη ενός ηλίθιου. Η ιστορία βρίθει περιστατικών με συγκλονιστικά λάθη εκτίμησης.

Ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ στις 14 Ιουλίου του 1789 (την ημέρα της κατάληψης της Βαστίλης, το γεγονός με το οποίο ξεκίνησε η Γαλλική Επανάσταση) σημείωσε στο ημερολόγιό του: “Σήμερα τίποτα καινούργιο“.

Η ίδια ανόητη αίσθηση του ανίκητου οδήγησε τον Κάστερ να επιτεθεί στους Ινδιάνους της Μοντάνα το 1876 όπου εκατοντάδες άντρες του αμερικανικού στρατού κατασφάχτηκαν από τη συμμαχία των Ινδιάνων Σιου με τους Σεγιέν.

Η ανοησία του Ναπολέοντα να εισβάλει στη Ρωσία το χειμώνα του 1812 κατά τη διάρκεια του οποίου η Μεγάλη Στρατιά της Γαλλίας αποδεκατίστηκε από το κρύο και την ανέχεια.

Πρόσθεσε τώρα εσύ και τις πανωλεθρίες στο Βιετνάμ και στο Ιράκ, αλλά και στη Λιβύη, στην Αίγυπτο, στη Συρία και πάει λέγοντας.


Η ηλιθιότητα επίσης δεν έχει κοινωνική τάξη. Τη συναντάς παντού. Όμως όσο πιο ισχυρό είναι ένα άτομο, όσο μεγαλύτερη εξουσία έχει κοινωνικά τόσο πιο επικίνδυνο μπορεί να αποδειχθεί. Εύλογα λοιπόν γεννιέται το ερώτημα:

Υπάρχει τρόπος να απαλλαγούμε από την ηλιθιότητα;
“Όχι, δεν υπάρχει. Γιατί δεν έχει αναπτυχθεί καμιά λογική μέθοδος που να προβλέπει με ακρίβεια το πώς, το πότε, το πού και το γιατί θα χτυπήσει, ένα ηλίθιο πλάσμα. Ενώ οι πράξεις του κακού είναι –ας πούμε- προβλέψιμες και αποτρέψιμες, οι πράξεις του ηλίθιου είναι απολύτως απρόβλεπτες. Ο ηλίθιος, με το χαμόγελο στα χείλη, με πλήρη φυσικότητα, χωρίς καμιά πρόθεση, τύψεις, και αιτία, θα εμφανιστεί ξαφνικά και θα καταστρέψει όλα σου τα σχέδια και θα το κάνει από καθαρή ηλιθιότητα“.


Απ όλα όσα έχουμε αναφέρει μέχρι στιγμής εύκολα συνάγεται ότι η ηλιθιότητα είναι επικίνδυνη, καταστρεπτική και πιθανόν ανίκητη. Γιατί κανείς όμως δεν έχει κάνει έστω και το παραμικρό εναντίον της; Από όσο ξέρω καμιά μελέτη στον κόσμο δεν ασχολείται με το πρόβλημα και κανένα ιατρικό ερευνητικό κέντρο δεν αναζητά τα αίτια ή τη θεραπεία της. Μήπως κατά κάποιο τρόπο η ηλιθιότητα και οι φορείς της είναι κοινωνικά χρήσιμοι; Σε μια κοινωνία ηλιθίων, οι ηλίθιοι φυσικά και είναι χρήσιμοι, με τους  μη ηλίθιους να είναι συνήθως οι αντικοινωνικοί.

 

Οι ηλίθιοι εμφανίζονται παντού στον κόσμο και δεν κάνουν διάκριση σε χρώμα, φυλή, ιδεολογία. Με άλλα λόγια, η ηλιθιότητα δεν είναι ρατσιστική. Οι ρατσιστές όμως είναι ηλίθιοι.

Ο ηλίθιος θα πηδήξει από τον δέκατο όροφο χωρίς αλεξίπτωτο όχι γιατί πιστεύει ότι θα ζήσει αλλά επειδή απλά μπορεί να το κάνει.

Επίσης ο ηλίθιος θα τρέχει με όσα περισσότερα χιλιόμετρα μπορεί με το Chiquentcento του στην παλαιά εθνική Αθηνών Koρίνθου  γιατί πιστεύει ότι θα μπορέσει να σταματήσει εγκαίρως όταν εμφανιστεί μπροστά του ένα πολυαξονικό 100 τόνων φορτωμένο με κορμούς δέντρων.

Ο ηλίθιος πιστεύει ότι την έχει μεγαλύτερη από τον οποιονδήποτε άλλο σε αυτό τον πλανήτη.

Ο ηλίθιος πιστεύει ότι εάν την πέσει σε 100 γυναίκες η μία τουλάχιστον θα του κάτσει, και αυτό δεν το βρίσκει υποτιμητικό. Ανεξάρτητα εάν έχει φάει 99 χυλόπιτες και η μία που τελικά θα βγάλει γκόμενα θα είναι σαν τον Κουασιμόδο μετά από σύγκρουση με περίπτερο στην Ακαδημίας. Αυτός θα είναι περήφανος για την επιτυχία του. Επίσης , ο ηλίθιος, θα προσπαθήσει να αποδείξει με χίλιους δύο τρόπους, ότι οι 99 γκόμενες ήταν κακάσχημες και δεν του ταίριαζαν, ούτε του άρεσαν πραγματικά, ενώ οι καθρέφτες θα σπάνε κάθε φορά που θα κοιτιέται σε αυτούς η μια και μοναδική …Κουασιμόδα!

Ο παραπάνω κατάλογος θα μπορούσε να εμπλουτισθεί με τόσα παραδείγματα που να μην χωράνε στο διαστελλόμενο σύμπαν. Η ηλιθιότητα είναι η προσπάθεια του ανθρώπου να πάει ενάντια σε θεμελιώδεις αρχές της φύσης, όχι γιατί έχει κάποια λογική επιχειρηματολογία αλλά επειδή γουστάρει και νομίζει ότι μπορεί.

Ο ηλίθιος είναι παντοτινός όπως και τα διαμάντια.

Ο μοναδικός πάντως ηλίθιος που ξεχωρίζει από όλους τους ηλίθιους παγκοσμίως, είναι “Ο Ηλίθιος” του Ντοστογιέφσκι, ο οποίος κάποια στιγμή αναρωτιέται: “Μα τι σόι ηλίθιος είμαι αφού ξέρω πως είμαι ηλίθιος;”.

του Cipolla Carlo (και όχι μόνο)


7 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


09 Δεκεμβρίου 2016, 07:29
R. I. P. Greg...
Greg Lake  ELP  Emerson Lake and Palmer  Keith Emerson  Carl Palmer  Robert Fripp  King Crimson  From the Beginning  

Ο τραγουδιστής και μπασίστας Greg Lake του συγκροτήματος Emerson, Lake & Palmer (ELP) και των King Crimson -δύο συγκροτημάτων που ουσιαστικά καθόρισαν τον ήχο του λεγόμενου “προοδευτικού ροκ” της δεκαετίας του ’70- πέθανε σε ηλικία 69 ετών από καρκίνο.

O Lake ήταν από τα ιδρυτικά μέλη των King Crimson και μαζί με τον κιθαρίστα και “γκουρού” του συγκροτήματος Robert Fripp επέκτειναν το ροκ σε χώρους που ως τότε θεωρούνταν αδιανόητοι, όπως την κλασική μουσική και τον ακραίο πειραματισμό.

Στη συνέχεια, μαζί με τον κιμπορντίστα Keith Emerson και τον ντράμερ Carl Palmer, ίδρυσε τους ELP οι οποίοι "σάρωσαν" τον ήχο του ροκ στη δεκαετία του ’70 με τις τρομακτικά φιλόδοξες συνθέσεις τους και την ακραία επιθετική σκηνική τους παρουσία, έχοντας στο παλμαρέ τους έξι πλατινένιους δίσκους και αμέτρητες sold out συναυλίες.

Οι ELP διαλύθηκαν το 1979 και παρά κάποιες προσπάθειες επανασύνδεσης, σταμάτησαν τις περιοδείες το 2010, ενώ τον περασμένο Μάρτιο αυτοκτόνησε ο Emerson.


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
orfeus
Γιώργος Μπιλικάς
Storyteller...
από Valley Below



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/orfeus

-









Tags

Al-Andalus Heaven Adventures Άννα Αγγελική Αθηνά Αλεξάνδρα Αντώνης Βάσω Βίκυ Γιώργος Γιάννα Δημήτρης Ειρήνη Ελένη Ερίκα Ζωή Ηρώ Θωμάς Θανάσης Κώστας Λίντα Μυρτώ Μίμης Μαρία Νίκος Νεφέλη Ορφέας Πάνος Ρένα Ρούλα Σπύρος Σοφία Τάσος Τζούλια Χρήστος K. No. 9 Bob Dylan Leonard Cohen Έζρα Πάουντ Τ. Σ. Έλιοτ Αρθούρος Ρεμπώ Κάρολος Μπωντλαίρ Ουίλιαμ Μπλέικ Νόμπελ Φαινόμενο Έβερεστ Γιώργος Μπαμπασάκης Μεταίχμιο Cibelle Green Grass Μπαστούνι Ντάμα Cigarettes After Sex Sweet Greg Lake ELP Emerson Lake and Palmer Keith Emerson Carl Palmer Robert Fripp King Crimson From the Beginning Hurt John John Hurt Sir Koop Island Blues Thousand Kisses Deep Love Rolling Rolling Stones Stones We We Love You You Άη-Γιώργης Δράκος LSD Άρης Βασίλης Γερμανός Γκαϊφύλλιας Γλέζος Δημητριάδη Διονύσης Ζιώγαλας Ιατρόπουλος Ισιδώρα Κατερίνα Κωχ Λεττονός Μαρίζα Μαρίνα Μάτσας Μοναξιά Μοναχικότητα Ντάλας Ξενουδάκη Σαββόπουλος Τασούλης Τσιλογιάννης Ψαριανός Αγάπη Αδελφή Ακατάλληλη Βιβλίο Γιώργος Μπιλικάς Διαδρομές Ε Ζάνη Κ. Μπιλικάς Νεφέλη Πόπη Ζάνη Πρόλογος Πόπη Στιγμή Συμπαντικές Συμπαντικές Διαδρομές Υπερβατική Ψυχή Support Ανάγκη Αποδοχή Ασφάλεια Βασίλισσα Βουτιά Δεσμός Δεσμά Δύσκολη Έκθεση Ελευθερία Εμπιστοσύνη Ζητιάνος Μοίρασμα Οδοντόβουρτσα Ομορφιά Παράδοση Περίπτωση Πραγματικότητα Σιγουριά Συμφωνία Συναλλαγή Σχέση Απομεινάρια Ηλιοσκόταδο Κ Καρυάτιδα Λόφος Μορφή Μυθιστόρημα Ντουλάπι Νύχτα Σκοτάδι Σκοτεινιά Σύμπαντα Φεγγάρι Φως Χάρη Αγία Δημήτρης Αθανίτης Διάβολος Εκδήλωση Κώστας Καζανάς Καμία Κινηματογραφική Λένα Κιτσοπούλου Λέσχη Μουσική Παρασκευή Συμπάθεια Ταινία Devil No Sympathy Αθήνα Αίγυπτος Αϊνστάιν Βαστίλη Βιετνάμ Γαλλία Δαρβίνος Διαμάντια Ηλίθιος Ηλιθιότητα Ινδιάνοι Ιράκ Κάστερ Κόρινθος Κουασιμόδος Λιβύη Λουδοβίκος Ναπολέων Ντοστογιέφσκι Παντοτινός Ρωσία Σιου Σεγιέν Συρία Τσιπόλλα Chiquentcento Αθηναίων Πολιτεία Ανατολή Βοηθοί Δύση Ηθοποιοί Ήλιος Θεός Θησείο Κύρα Όψεις Πυγολαμπίδα Σελήνη Σκαθάρι Σοφία Παναηλίδου Σοφοί Συμβούλιο Φανταστικό Αλέξανδρος Καρακαντάς Γλέζου Καραμουσαλής Κρασούδης Μαστοράκη Μπενέτου Παπαθανασίου Πατσιφάς Πετρίδης Ρούσσος Ρωμανός Σαλιάρης Σουγιούλ Σπανουδάκης Στασινόπουλος Τρούσας Aphrodite’s Child Axis Charms Forminx Igloo Juniors Αμβρόσιος Άνθιμος Άρθρο Ασήμαντα Βατικανό Δημόσιο Δυνατός Εκκλησία Επικρατούσα Επίσημη Ευρώ Θεοφάνης Θρησκεία Ιερώνυμος Ιταλία Μεσαίωνας Παπάδες Παπάς Ποσά Προνόμιο Σεβασμός Συγγνώμη Σύνταγμα Ανεπάρκεια Ανοχή Γραμματέας Διαφορετικότητα Εγωκεντρισμός Ευθιξία Ιατρείο Κάμψεις Κατωτερότητα Καφές Κομπλεξικός Κριτική Μητσοτάκης Μισογύνης Ορισμός Πληρότητα Πρόβλημα Ραντεβού Σύλλογος Ψυχολόγος Ανασφάλεια Αξίες Αρνητικό Δότης Δραστήριος Δυσοίωνο Ελπίδα Ενεργός Θετικό Κεφάλι Κοιλιά Κρίση Μέλλον Οικονομικά Παραλήπτης Παρελθόν Παρόν Προβλήματα Φροντίδα Ανάταση Ανάσταση Ανά(σ)ταση Καλή Ανθοπωλείο Άντρας Αρειανός Διάλειμμα Ευνουχισμός Θάλασσα Θέατρο Ιδρώτας Καρέκλα Κιθάρα Κοπή Κόρνα Κρασί Λογαριασμός Παλαιά Πάλκο Πόρτα Ποτήρι Ταμπούρλο Τιτανικός Τριαντάφυλλο Απιστία Κόλυβα Αποφρακτική Γράμμα Έστειλα Πνευμονοπάθεια Ποτέ Χρόνια Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια ΧΑΠ Βασιλική Βασιλική Μπούζα Θεματοφύλακες Μπούζα Παρουσίαση Βόλος Κανάρια Κυριακή Λάρισα Όψεις του Φανταστικού Πολυχώρος Σάββατο Φουντούλης Ωδείο Καλαμάτα Λογοτεχνία Bodega Γιώργο Εσένα Ζήσω Μπορώ Χωρίς. Γιώργος Βασιλείου Καλό Μάχη Σκληρή Ταξίδι Έξω Μέσα Όμορφη Συνέντευξη Λυπημένα Μάτια Προφήτες Adventures Heaven Πάτρα Πρωταπριλιάτικο Ψέμα Bar Ghetto Δρόμος Καλός Κηλαηδόνης Λουκιανός Λουκιανός Κηλαηδόνης Εννέα Εύα Κολοκοτρώνη Νο. 9 Στυλάντερ Ευτυχισμένος Πόρνη Τυχερός Χαρούμενος Ωριμότητα Λιμάνι Πλοίο Θοδωρής Θοδωρής Παυλάκος Παυλάκος Strega Χρονιά 2017 Happy New Year Καρό Belongs Daddy Get Heart Marilyn Monroe Want What Καταστροφή Κούφια Ώρα Μαίρη Σπαθί Ana Ana Moura Case Do Fadista Fado Fados Joni Joni Mitchell Mitchell Moura Sou Οδηγός Αναβλητικότητα User Manual Κρήτη Σοφία Ζαρκαλή Ηράκλειο Ρέθυμνο Πολύκεντρο Νεολαίας Arokaria Cafe Πρόσκληση Αθηναίων Πολιτεία Blame Irish Moon Φιλοσοφία Νίκος Ζωιόπουλος Νίκος Χατζόπουλος Φεστιβάλ Δράμα Βραβείο Κινηματογράφος Φρικιό Λαμόγιο Υπάλληλος

Γίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης

    template design: Jorge