Συνέλαβαν τον Θέμη Αδαμαντίδη (πρωτότυπο) και ήρθε η Στανίση να καλυψει τις Παρασκευές στις εμφανίσεις του στο Cinema (πρώην Παρασκήνιο) εδώ στη Θεσσαλονίκη.

Και φυσικά κυκλοφόρησαν εδώ και λίγες μέρες οι νέες αφίσες του Μάκη που έχει πρεμιέρα την Παρασκευή στο Theama.

Εγώ πάντως δεν τον αναγνώρισα.

Η μόνη περίπτωση να δικαιολογήσω την απαίσια δουλειά στο Photoshop είναι να βιαζόταν να τυπωθούν οι αφίσες, καθώς στο τελικό αποτέλεσμα ο Μάκης έχει 5 διαφορετικούς τόνους makeup, αλλού ξυρισμένος αλλού σπανός, λείπει όλο το σαγόνι και ειλικρινά εγώ έχω λιγότερους μαύρους κύκλους από το Μάκη που έχει και τα τριπλά μου χρόνια.

Η άλλη δικαιολογία είναι να μην γνωρίζει ο γραφίστας το Χριστοδουλόπουλο. Για αυτό έχει εφευρεθεί το google βέβαια...

ΥΓ: I am back darling...

ΥΓ2: Λευτεριά στους γραφίστες που κάνουν ρετουσάρισμα...

Η αρχική σκέψη αυτοψυχανάλυσης (γιατί το μπλογκ μου υπήρξε και λίγο αυτοψυχανάλυση στο παρελθόν) ήταν να καταγράψω ό,τι αναποδιά συνέβη το Νοέμβρη στη ζωή μου σε ένα ατέρμονο πόστ (γιατί ο μήνας ακόμη δεν τέλειωσε, όχι γιατί έχω γκαντεμιά σε όλα τα επίπεδα, όοοοοχι...).

Αλλά το πήρα αλλιώς (κι ευτυχώς γιατί θα μου γαμιόταν η ψυχολογία) και πήρα ανάποδες στροφές με υψηλές ταχύτητες - είπα να του τη φέρω του γκαντεμομήνα με μπλόφα (και καλά...). Ακόμη μου κλείνει το μάτι..!

Επειδή το ξεμάτιασμα της μαμάς μπορεί να κάνει λίγα πράγματα, αν δεν βαριέσαι και έχεις χρόνο, αγαπητέ αναγνώστη, πες μου ένα δικό σου ευχάριστο γεγονός για το μήνα που διανύουμε μπας και φύγει η μούντζα από πάνω του. Μια καλή κουβέντα, κάτι ευχάριστο, κατιτίς να αναθαρρήσουμε ολίγον τι βρε αδερφέ...

Θετικές σκέψεις μόνο, έτσι;

ΥΓ: Μετά περάστε και από το μπλογκ της Kithara-woman γιατί και αυτή το χρειάζεται :)

ΤΕΤΑΡΤΗ 12-10-2011 στις 9 το βράδυ.


Χ: Καλημέρα. 1 με κρέμα και μια με τυρί.

Ψ: Έχω προσφορά σήμερα στο τυρί με παλιό ΦΠΑ.

Χ: Βρα βάλε να ευχαριστηθούμε, πόσο ακόμα... Πόσο παλιό;

Ψ: Προ BENI.

Χ: Γλυκιά πρόκριση της μπουγάτσας στα τελικά του EURO 2012 με συντελεστή Φ.Π.Α. 13%

Ψ: Τελικά ρε φιλαράκι είναι 23%? Ή 13%? Τι να χτυπήσω κι εγώ, τα χω χάσει...

Χ: Θα φάω τη μπουγάτσα στο χώρο της Μπιενάλε! Κοίτα πρόοδο η Θεσσαλονίκη...

Ψ: Ποιάς μπιενάλε; Τι με λές τώρα; Πσιτ, φιλαράκι, Φάε εκεί κάτι άλλο για να γίνεις λίγο πιο ντούρος και μετά φάε μπουγάτσα.
Όχι σαν τον φλώρο τον Κεν που είπε στην Μπάρμπι να χωρίσουνε επειδή δεν είναι οικολόγα στα κουτιά της λέει. Άσε που ποστάρει κάθε 3 και λίγο στο FB "εσύ πόσο τον έχεις;"

Χ: Τι να έχω πόσο; Έχεις τίποτα φτηνό και καλό να κάνουμε το ΣΚ γιατί έχω φρικάρει με την κρίση.

Ψ: Να'ναι καλά εκείνο το παλικάρι που έκανε εκείνο το πράγμα στο ARPANET και μας έχει μείνει το email τσάμπα - ακόμα να το αρπάξουν κι αυτό... Έτοιμες οι μπουγάτσες.

Χ: Μπουγάτσα με πόσο;;;;

Ψ: Θέλεις να τα ακούς μου φαίνεται...


Σοβαρά τώρα.
Μια εκπομπή χωρίς ΦΠΑ.
Κάθε Τετάρτη 9-11 στο Radio MusicHeaven

Για να ακούσετε την εκπομπή:
Με browser: http://www.musicheaven.gr/live/101
Με WINAMP: http://webradio.musicheaven.gr:9850 (copy paste to url)

Ευχαριστώ,
Εκ του στουντίου
pastella

ΚΡΙΣΗ:

1. η ενέργεια και το αποτέλεσμα του κρίνω, η νοητική ενέργεια που οδηγεί σε μια απόφαση ή επιλογή
(το αφήνω στην κρίση σας)

2.  η απότομη όξυνση ενός προβλήματος ( οικονομική κρίση)

ΠΑΝΙΚΟΣ:

1. πολύ μεγάλος φόβος που οδηγεί σε ανεξέλεγκτες αντιδράσεις (υπερβολή)
2. η κατάσταση στην οποία κάποιος έχει πολλά πράγματα να κάνει σε πολύ λίγο χρόνο ( μέσα στον πανικό των προετοιμασιών για τον γάμο)

ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ:

η διατήρηση του αυτοέλεγχου σε κρίσιμες στιγμές που επιτρέπει την αντιμετώπισή τους με τη λογική και χωρίς ακραία συναισθήματα πανικού ή θυμού


Έχουμε κρίση, έχουμε τρόικα, έχουμε μνημόνιο, έχουμε ΠΑΣΟΚ, αλλά λεφτά δεν έχουμε...

Αντιμετωπίζοντας τη μεγαλύτερη πρόκληση της μεταπολίτευσης στη χώρα μας, η εκπομπή αύριο συνιστά "ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ".

Εσείς τι προτείνετε για να μην χάσουμε την ψυχραιμία μας;

Συντονιστείτε αύριο στις 9 μ.μ. στο Radio MusicHeaven στην εκπομπή "Σοβαρά Τώρα"

Με browser: http://www.musicheaven.gr/live/101
Με WINAMP: http://webradio.musicheaven.gr:9850 (copy/paste url)


Εκ του στουντίου.

Με αφορμή την διεξαγωγή της 76ης ΔΕΘ στο Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο Θεσσαλονίκης, η εκπομπή της Τετάρτης 14/9/2011 θα είναι αφιερωμένη στο γεγονός που άλλαξε και συνεχίζει να αλλάζει την πόλη κάθε χρόνο τέτοιες μέρες.

Θα πούμε λίγες κουβέντες για την ιστορία, το περιεχόμενο, τις παραδόσεις και τις εξελίξεις και την αναμενόμενη μετακόμισή της.

Περιμένω τις απόψεις σας, τις αναμνήσεις σας και τις δικές σας ιστορίες για την ΔΕΘ. Και κουβεντούλα μέσω SKYPE άμα λάχει.

Εκ του στουντίου.

Η νέα ραδιοφωνική σεζόν ξεκινάει με σκέψεις για ωρίμανση.

Μπορεί η παρουσία μου στο σταθμό μας να ξεκίνησε όταν άρχισε ο ίδιος ο σταθμός, όμως έχει αλλάξει τόσο η ομάδα παραγωγών (αρκετές φορές) όσο και το κοινό μας και το ύφος μας. Από τις (δικές μας) λίστες στις εκπομπές με κουβεντούλα μέσω σκάιπ...

Τη νέα σεζόν η εκπομπή θα αλλάξει και θα εμπλουτιστεί. Με αφιερώματα σε μή-μουσικά πράγματα, θα καθιερώσουμε την εβδομαδιαία ατζέντα της πόλης (κάτι που είχαμε ξεκινήσει τους τελευταίους μήνες), θα έχουμε ακροατές και καλεσμένους On air πάντα συντροφιά με καλή μουσική για να μην βαριέσαι φίλε ακροατή και ακροάτρια.

Πρεμιέρα την Τετάρτη 7/9 στις 21.00 το βράδυ. Η πρώτη μας εκπομπή θα είναι αφιερωμένη στις μικρές μας καλοκαιρινές ιστορίες.

Αν θέλεις στείλε μου το τραγούδι που χαρακτηρίζει το δικό σου καλοκαίρι. Αν πάλι έχεις μεράκι, στείλε μου και τη δική σου ιστορία- για μια συναυλία, για μια πορεία, για τις διακοπές - αν πήγες...- για μια φιλία, για έναν έρωτα, για μια παραλία, για ΤΟ κοκτέιλ. Ο,τι θέλεις ή δεν θέλεις να ξεχάσεις αυτό το καλοκαίρι.

Και παρέα θα ευχηθούμε καλό αποκαλόκαιρο στις 9 το βράδυ στο Radio MusicHeaven.
http://www.musicheaven.gr/live/101

Εκ του στουντίου
PaStella

ΥΓ: Στη φωτό, η ακτή Σαλονικού και στο βάθος τα Πυργαδίκια. Υπέροχη Χαλκιδική...
Στο βίντεο, το τραγούδι του καλοκαιριού.

“πολύ σύντομα έφυγε κι ο 2ος "νονός" μας... “

Με αυτή τη φράση χάλασε η μέρα μου.

Σεπτέμβριος 2005. 3 μέλη του MusicHeaven αποφασίζουν να κάνουν την πρώτη παρείστικη εκπομπή στο ραδιοφωνικό σταθμό που ξεκινάει. Επιλέγουν ως στούντιο το δωμάτιο του christos-reg που έχει σύνδεση ADSL (πολυτέλεια της εποχής) και προσπαθούν να αποφασίσουν τον τίτλο της εκπομπής. 3 διαφορετικοί άνθρωποι 3 ετερόκλητα γούστα, και χωρίς πολύ κόπο βρίσκουν κάτι που να τους εκφράζει και να τους χαρακτηρίζει.

Τρελοί κι Αδέσποτοι.

Κι έτσι ήταν. Το τραγούδι του Νίκου Παπάζογλου έγινε το σήμα αρχής. Ήταν το σημείο αναφοράς για το παρεάκι από τη Θεσσαλονίκη.

Κι έφυγε και ο δεύτερος νονός μας.

Ο Παπάζογλου ποτέ δεν έγινε ο αγαπημένος τραγουδιστής. Τα τραγούδια του όμως πάντα τα ένιωθες σαν είναι δικά σου, σαν είναι οι σκέψεις σου πάνω σε νότες, να βγάζουν την ψυχή σου έξω. Τα τραγούδια του ήταν ο γνήσιος ο Σαλονικιός με τα όλα του.

Τον έβλεπες να ψωνίζει δίπλα σου στη λαική στην Κανάρη. Να περπατάει στην Ανατολικής Θράκης. Να πίνει καφέ παρακάτω. Πάντα απλός με αυτό το μάγκικο το βλέμμα.

Οι μάγκες οι αληθινοί δεν υπάρχουν πια Νίκο, το είχες καταλάβει νωρίς και τώρα έφυγες κι εσύ. Και πόσο στενοχωριέμαι που δεν σε άκουσα ποτέ σε μια συναυλία...

Γιατί για μένα δεν ήσουν ποτέ ένας αγαπημένος τραγουδιστής. Ήσουν ο ωραίος άνθρωπος από τη γειτονιά μου που έβλεπε το βλέμμα μου και το έδινε σε όλο τον κόσμο.

Η αντίστροφη μέτρηση έχει ξεκινήσει για την κατάθεση της υποψηφιότητας της πόλης μου για τον θεσμό της Ευρωπαικής Πρωτεύουσας Νεολαίας για το 2014. Τα'χω γράψει και στο φόρουμ.

Αύριο έχει ένα ωραίο τζέρτζελο στην Αριστοτέλους στη 1 το μεσημέρι, παραλία μεριά. Πριν ή μετά τον καφέ περάστε μια βόλτα και ποζάρετε!

Το κειμένάκι στο Facebook event λέει το εξής:

Το Σάββατο 16/04, στις 13:00μμ, μαζευόμαστε όλοι στην Πλατεία Αριστοτέλους για να σχηματίσουμε με τα σώματα μας το THESSALONIKI 2014 (και οχι μονο)!! Οι φωτογραφίες θα ταξιδέψουν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γής για να υποστηρίξουμε με έναν ακόμη τρόπο την υποψηφιότητα της Θεσσαλονίκης για τον τίτλο της "Ευρωπαικής Πρωτεύουσας Νεολαίας για το 2014. 

Καλούμε στη φωτογράφιση όλους τους νέους και τις νέες της πόλης, παρέες, σχολεία, ζευγάρια, μικρούς , μεγάλους, emo, trendy, παοκ είσαι, γίνε άρης να γουστάρεις, αυτόνομους της θύρας 10, άσχετους και σχετικούς, εναλακτικούς, λαικούς, άνεργους, άεργους, μουσικούς, ποιητές, καλλιτέχνες,ταβλαδώρους, facebook freaks, μαθητές, φοιτητές, πολυάσχολους, σκεπτόμενους, ονειροπόλους, γκατζετάκιδες, skatαδες και bmxαδες, νυχτόβιους, βουνίσιους, ποταμίσιους, καπετανέους και αεροπόρους, αρχάριους και προχωρημένους,ασθενείς και οδοιπόρους, εκδότες και προδότες, ΕΜΕΝΑ και ΕΣΕΝΑ, 
ΟΛΟΥΣ και ΟΛΕΣ...<<<<<

Σάββατο 16 Απριλίου στις 13.00 στην Πλατεία ΑΡιστοτέλους.

Η Θεσσαλονίκη Φωτογραφίζεται...

Κι εγώ σας λέω ότι θα είμαι εκεί μαζί με άλλους παλαβούς που δεν ζητάμε χρήματα, δεν ζητάμε δόξα αλλά θέλουμε να ταρακουνήσουμε την πόλη και να σας δείξουμε ότι Θεσσαλονίκη δεν είναι μόνο ο χαλαρός φραπές στην Νικης, η βόλτα στην παραλία και τα ταβερνάκια στην Άθωνος. Η Θεσσαλονίκη βρυχάται και εκπλήσσει ακόμη και τους πιο ονειροπόλους.

Κι όπως λέει και ο δήμαρχος, αφήστε τα γίδια ελεύθερα :)

Με αφορμή τα όσα ακούμε και διαβάζουμε στο μεταναστευτικό ζήτημα, αποφάσισα να εγκαινιάσω το μπλογκ μου για φέτος με 2 ιστορίες σχετικές. Ακολουθεί η πρώτη.

________________________

Σήμερα θυμήθηκα την συμμαθήτρια μου την Ε.

Το επίθετό της είχε αλλάξει κάπου στο '96 από Π...οβα σε Π...ίδου, όπως και τόσων άλλων παλλινοστούντων και μη κατοίκων που μας ήρθαν τότε από την διαλυμμένη πρώην ΕΣΣΔ & συγκεκριμένα από τη Γεωργία. Είχε όπως και τα άλλα παιδιά που ήρθαν από εκεί δυσκολίες στο σχολείο, τα πρώτα χρόνια ήταν έντονη και η προφορά της.

Πρώτη λυκείου και κάθομαι στο τελευταίο θρανίο μαζί με την Ε. ως οι πιο ψηλές της τάξης. Είχε αρχίσει να ομορφαίνει, ήταν και ένα χρόνο μεγαλύτερη από εμάς και θυμάμαι ακόμη εκείνο το γλυκό της χαμόγελο.

Σε ένα μάθημα της χημείας, ο καθηγητής μου γνωστός και ώς τσεκούρι η μπαρμπαστρούμφ, σταματάει το εκπληκτικό μάθημα που παρέδιδε πάντα για ένα ρατσιστικό λογύδριο με αφορμή τους μετανάστες. Η Ε., μαζί με την Β., κορίτσια που δεν γεννήθηκαν επί ελληνικού εδάφους, αρχίζουν να νιώθουν άσχημα. Οι φωνές μερικών μαθητών ενώνονται με του καθηγήτη στο ξέσπασμα κατά παράνομων ελληνοποιήσεων και Αλβανών μεταναστών, αλλά όχι τόσο έντονα όσο του ενήλικα, μεγαλύτερου καθηγητή μας.

Το κουδούνι χτύπησε και η μαρτυρική ώρα της χημείας τελείωσε για τις Β. & Ε. Κατακόκκινη από το κλάμα, βγήκε συνοδευόμενη από άλλα παιδιά και πήγε να βρει την κολλητή της από το άλλο τμήμα, που ήρθε κι αυτή από τη Γεωργία. Η τάξη είχε σπάσει σε διάφορα κομμάτια του παζλ, από 15χρονα που δεν ξέρουν ποιοι είναι και που θα πάνε. Όσα θέλανε να τα έχουν καλά με τους καθηγητές δεν είπαν τίποτα ή συμφώνησαν, οι αδιάφοροι απλά βγήκαν για διάλειμμα και κάποιοι στενοχωρέθηκαν από το πάθος του καθηγητή που δεν έβαλε το λειτούργημά του μπροστά από το πάθος του και μίλησε τόσο αυθόρμητα.

Την επόμενη ώρα είχαμε Θρησκευτικά. Μην έχοντας την κολλητή της δίπλα της, η Ε. αρκέστηκε στην παρηγοριά τη δική μου και μερικών ακόμη παιδιών. Η καθηγήτρια έμαθε τι έγινε και μου είπε να πάρω την Ε και να βγώ εκτός τάξης για να ηρεμήσει.

Κάναμε πολλές φορές το γύρο στον προαύλιο χώρο. Τι μπορεί να πει μια 15χρονη σε μια 16χρονη συμμαθήτρια την οποία δεν μπορεί να καταλάβει γιατί δεν έχει ζήσει κάτι τέτοιο;

“Ο παππούς μου εξορίστηκε στον Εμφύλιο και πήγε με άλλους Έλληνες στη Γεωργία. Εγώ φταίω που δεν γεννήθηκα στην Ελλάδα;” Αυτή τη φράση την επανέλαβε πολλές φορές.

Δεν ξέρω αν η ιστορία με τον παππού της είναι αληθινή. Δεν ξέρω αν η ελληνοποίησή της είναι νόμιμη ή παράνομη. Δεν ξέρω αν ένιωθε τότε Γεωργιανή ή Ελληνίδα.

Ξέρω όμως ότι εκείνη τη στιγμή είχα μια συμμαθήτρια που πονούσε και στενοχωριόταν γιατί τη στοχοποιούσαν κάποιοι Έλληνες για τις αποφάσεις άλλων που επηρέασαν τη δική της ζωή.

Μέχρι εκείνη τη μέρα είχα κάποιες ρατσιστικές απόψεις για τους μετανάστες. Το κατάλαβα χρόνια μετά, αλλά εκείνο το μάθημα χημείας άλλαξε πολλά πράγματα στον τρόπο που σκέφτομαι. Είχα μεγάλο θυμό απέναντι στον καθηγητή μου αλλά σήμερα τον ευχαριστώ και για εκείνο το μάθημα, γιατί κατάλαβα πόσο δύσκολο είναι να μην αφήνεις τα πάθη σου να μπλέκουν με τις αρχές σου και πήρα ένα μάθημα ανθρωπιάς.

Γιατί εκείνη τη μέρα το μόνο που έβλεπα ήταν τη συμμαθήτρια μου την Ε. να κλαίει για κάτι κακό που της συνέβη και ήθελα να “δείρω” τον χημικό μου.

__________________

Στην εικόνα: Oi Purifiers (The Purifiers are a terrorist group engaged in a holy war against mutant-kind. Their aim is the eradication of mutants everywhere. They are deceived people who believe that it is God's will to exterminate mutants.) από το www.comicvine.com

Δεν είναι η αίσθηση της νοσταλγίας που με κάνει να αφιερώσω και πάλι 2+2 περίπου ώρες εβδομαδιαίως από τον λιγοστό ελεύθερο χρόνο μου για την εκπομπή εδώ στο Radio MusicHeaven (που σοβάρεψε και επιστρέφει ανανεωμένη).

Η εκπομπή, αν και δεν έχει τη δυνατότητα άμεσης επικοινωνίας με τον ακροατή, είναι ένας τρόπος να εξωτερικεύεις τα συναισθήματα και να ξεσπάς, χωρίς να σε πάρει κανένας χαμπάρι- δεν σημαίνει ότι κάθε τραγούδι έχει κάποια σημασία για σένα, αλλά ούτε πολλές φορές ο τυχαίος ακροατής μπορεί να πιάσει το νόημα πίσω από αυτό που ακούει. Κάτι σαν δωρεάν ψυχανάλυση.

Ευπρόσδεκτοι λοιπόν όσοι έχετε να με ακούσετε καιρό, όσοι θα κοπιάστε για πρώτη φορά και όσοι αποφασίσετε να κάνετε παρέα μαζί μου μέσα από το chat, τα μηνύματα και ότι άλλο προκύψει.

Σοβαρά τώρα, έχουμε εκπομπή 9-11 το βραδάκι αύριο.

Μέχρι τότε, να είστε καλά!