αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΓΙΑ ΠΡΙΓΚΗΠΕΣ...
ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΗΤΤΗΤΟΙ...

29 Νοεμβρίου 2007, 04:46
ΜΙΑ ΣΟΥΛΑ...
Στίχοι μου...  

 

... Ησουνα παιδί τζιμάνι στην πλατεία μιά φορά...

μέσα σ’όλα τα ωραία ,και στα κόλπα τα τρελλά…

 Με μιά ζόρικη παρέα ,όλο  φούμα και ιδέα ,   

 κι έτρεχε απ’το μπατζάκι η μαγκιά...

 Ηταν η επαναστασή σου, μα για την καταστασή σου, 

 κουβεντιάζαν όλοι,μεσ’το μαχαλά…

 

Ωωω Σούλα,Σούλα,επαναστασούλα, 

 όμορφα και τσίφτικα περνάς..

Ωωω Σούλα,Σούλα,που τα ξέρεις ούλα,

 πρόσεχε τον δρόμο που τραβάς...

 

  Γέλαγες με τα ξενέρια που δεν παίρναν πακιτρί...

ύστερα με μιά βελόνα,και δεν τρέχει ποτατί…

 Μαυρισμένο το κουτάλι  ,

 και στο μαύρο σου το χάλι,

ούτε που θυμόσουν πού είχες κοιμηθεί…

Εβαλες κοντή φουστίτσα ,   ξέρεις όλα τους τα βίτσια ,

     κι απο πράμα,όλο και κάτι θα βρεθεί….

 

Ωωω Σούλα,Σούλα,που τα ξέρεις ούλα,

 δεν είν’έτσι φως μου η μαγκιά…

Ωωω Σούλα,Σούλα,μιά ζωή στη ζούλα,

πού τα βρίσκεις πές μας τα λεφτά…

 

  Ησουνα ροκιά και λαύρα,ήσουνα και θηλυκιά,

και με άσπρα και με μαύρα,κι ίσως με καμιά μυτιά… 

  Κουμουνδούρου και Κολιάτσου, 

 και του κλώτσου και του μπάτσου , 

κι έμαθες πώς να μιλάς τα ποδανά...

Βίζιτες και νταλαβέρι ,  κι όλοι να σου βάζουν χέρι, 

κι απ’τις ντάγκλες να κοιμάσαι στα στενά…

 

Ωωω Σούλα,Σούλα,που τα κάνεις ούλα,

ρίξε και σε μάς καμιά ματιά…

Ωωω Σούλα,Σούλα,το κορμί σου πούλα

για να βρείς τη δόση μιάς βραδιάς…

 

  Τώρα με παραμυθιάζεις,και μου κάνεις κριτικη...

και νυχτόβιο με φωνάζεις, και μου κρύβεις την  ρακή...

 και σού φταίει το ποτό μου, 

 και γαμώ το κέρατό μου ...

 τό’ριξες βαρειά στην καλογερική…

Πήγα κι έμπλεξα με σένα , και πληρώνω τα σπασμένα,

 να ξοφλήσεις την μαγκιά την δανεική…

 

Ωωω Σούλα,Σούλα, όμορφη και τσούλα,

 γράφεις πώς λυπάσαι ειλικρινά…

Ωωω Σούλα,Σούλα,παιδική φωνούλα,

 σε ποιό όνειρο θα μένεις

πιά…                                                                                             


19 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


26 Νοεμβρίου 2007, 11:59
Midnight Walker...
Ελεύθερη γραφή και δοκίμια...  

Κάθε βράδι, πολύ-πολύ αργά, περνάει από το στενό του σπιτιού μου ένας διάφανος ίσκιος… Τον έχω ονομάσει Midnight walker… Αν και περνάει πολύ αργότερα από τα μεσάνυχτα…κρατάει μια κιθάρα από καπνό, και τραγουδάει από σε μια γλώσσα ξεχασμένη…

 Κάποιο βράδι, έδωσα παραπάνω προσοχή… Μπόρεσα και κατάλαβα τι περίπου έλεγε…Ήταν τελικά φράσεις σχηματισμένες με λόγια παιδικά. Αφελείς και  απλοϊκές, και έξω από τους καιρούς που στροβιλίζονταν γύρω του…

 Τον λυπήθηκα…

-Μην το κάνεις αυτό στον εαυτό σου…. Του είπα…Θα το χάσεις το παιχνίδι…

-Αν δεν χάσω, πώς θα κερδίσω; Τι είδους  Αγάπη είναι εκείνη που επιζητάς μόνο να κερδίζεις; Και σε ποια απώλεια έχεις καταδικάσει  τον άλλον, την ώρα που υψώνεις θριαμβικά το ΕΓΩ σου σαν τρόπαιο; 

 -Μα….

-Άκου με και μένα… Μπορεί να είμαι ένας ίσκιος στη νύχτα μονάχα, αλλά το τραγούδι μου κατάφερες και το άκουσες… Ενώ εσύ και όλοι σας  φέρεστε σαν ίσκιοι στο φως της μέρας… Δέκα χιλιάδες τρόποι να μην τσαλακωθεί το ΕΓΩ σας, δέκα χιλιάδες τρόποι να βγείτε νικητές και μόνο… Άσε με εμένα… Εγώ έτσι ξέρω να αγαπώ και να αγαπάω… Σαν παιδί… Κι ας νομίζεις πως είναι τόσο απλοϊκό και καταδικασμένο…Γύρνα σπίτι να σκεπαστείς τα «πρέπει» σου, κι άσε με εμένα να ταξιδεύω στα όνειρά μου… Και ας νομίζεις ότι η ζωή δεν έχει τίποτα να κάνει με όλα αυτά… Γράψε ένα γράμμα στον εαυτό σου, και εξήγησέ του… Αν καταδεχτεί να σου απαντήσει, θα καταλάβεις… 

 …Με λυπήθηκα… 

Εγώ, ποτέ δεν κατάφερα να νοιώσω την Αγάπη τόσο ανεπιτήδευτα απλή, τόσο έξω από τα παζάρια και τις αγορές… Έτσι με έμαθαν… και έτσι ένοιωθα ασφαλής. Έμαθα να βλέπω την καρδιά μου σαν ισολογισμό…Μου άρεσαν τα ρομαντικά άλλοθι, αλλά μόνο σαν άλλοθι…

  -Μάθε μου ένα τραγούδι σου, σε παρακαλώ…

-Θα σε κάψουν οι στίχοι…  Εξ’ άλλου, ξημερώνει… 

…Κι ύστερα προχώρησε προς την  γωνιά του δρόμου…Και ύστερα έφυγε κι αυτός…Στ΄ αλήθεια… 

 

 Υ.Γ.…Θυμάμαι ακόμα εκείνη την φράση…. Μόνο που δεν μπορώ να θυμηθώ ποιος  ήταν ο συγγραφέας…. Νομίζω γυναίκα ήταν… Ελληνίδα… Ο τίτλος μού είχε καρφωθεί  σφήνα στο μυαλό…. Ζήλεψα… Ο τίτλος του βιβλίου ήταν  «Κι  ύστερα έφυγες στ’ αλήθεια»….


9 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


17 Νοεμβρίου 2007, 08:08
...Ηθελα....


Ηθελα και εγώ να γράψω κάτι για την επέτειο τού Πολυτεχνείου...  Αλλα διάβασα το εξαιρετικό post τού fantasma, και το θυμικό μου δεν με αφήνει.

Δεν ήθελα να γράψω, επειδή σώνει και καλά είναι οι μέρες που παραπέμπουν.

Ετσι κι αλλοιώς,κάποια πράγματα τα κουβαλάς ΠΑΝΤΟΤΕ μέσα σου...

Οπως, την μορφή τού Παναγούλη....

Τα πρόσωπα τών φερέφωνων, που καμαρωτοί, τον βάσταγαν να μην φύγει...

Τους ανώνυμους νέους, που τους έλεγαν αλήτες....

Πάνω σε κάγκελα, κάτω απο σημαίες, έξω απο προσχήματα και φιοριτούρες...

 

Εξωπραγματικό σκηνικό, απο εκείνα που ελάχιστες φορές σού δίνει η ζωή την δυνατότητα να το δείς απο κοντά...

 

Εδώ και πάρα πολλά χρόνια, στην επέτειο τού Πολυτεχνείου, ζούμε την απόλυτη καπήλευση.

Μαλλί τής γριάς, Λουκάνικα και σάντουιτς , Μαυρογυαλούροι ιπποπόταμοι που καταθέτουν το επεκτατικό τους "χειροκροτείστε με".  Μιά γκρίζα παρωδία. Τρελλά εθυμοτυπικα γλέντια... Τής δικαοσύνης ήλιε νοητέ, - Αγάπη μου, το θες με απ' όλα; α, ναι... και μυρσίνη εσύ δοξαστική.... -σου είπα, ρε γαμώτο, όχι με κρεμμύδι.....

 Τα παχύδερμα τής εξουσίας, οι εραστές τής  καρέκλας και των παχυλών παροχών, θα δώσουν και φέτος την παράστασή τους. Η τηλεόραση θα κάνει αφιερώματα. Στην μεσημεριανή ζώνη, όλα τα πάνελ τής Τατιάνας και τής Λαμπίρη, θα έχουν το αρμόζον μελαγχολικό ύφος. Στο ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΟΥ  STAR, θα γίνει σχετική αναφορά στο θέμα, αμέσως μετά απο το ρεπορτάζ για την επώδυνη παρανυχίδα που έβγαλε στα μαλλιά της η ΛΕΛΑ ΜΠΟΥΡΔΟΥΜΠΑ...  Και με αποκλειστικά πλάνα απο την παρ' ολίγον είσοδο των Τανκς , στα Hondos Center...

 

Λίγη σεμνότητα δεν βλάπτει... Οσοι μπορούν να νοιώσουν, και να σκεφτούν, δεν νομίζω οτι έχουν αναγκη τις Ρωμαϊκές φιέστες.Αυτά είναι για τους ανεγκέφαλους. Δεν τιμώ την θυσία για ελευθερία μία φορά τον χρόνο. Την τιμώ κάθε μου μέρα, μέσα μου, με τον αγώνα και την στάση ζωής μου, με την ηθική που αρμόζει, που νοιώθω, που κουβαλάω μέσα μου. ΑΡΝΟΥΜΑΙ ΝΑ ΓΙΝΩ ΑΛΛΟΘΙ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΕΠΙΔΕΙΞΗΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ. ΑΡΝΟΥΜΑΙ ΤΗΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΠΙΔΩΝ ΜΟΥ...

 

...αρνούμαι, τέλος, το πατρονάρισμα......Η ελπίδα για ένα αύριο χωρίς ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να σερβίρεται με μουστάρδα και κρεμμύδια, απο τον καρεκλοκένταυρο της ενορίας σας..  Το Πολυτεχνείο, ήταν μιά σπίθα ζωής, και αντί να την κάνουν φλόγα, έκαναν την σπίθα κορνίζα πάνω απο το τζάκι τους. Και αυτό, είναι μια αισχρή οικειοποίηση....

 

1975. Είμαι παιδί, και βρίσκομαι στην Λεωφόρο  Αλεξάνδρας. Στο  γήπεδο τού Π.Α.Ο.  Η πρώτη μεγάλη μεταπολιτευτική συναυλία...

Μεταξύ άλλων ΤΕΡΑΣΤΙΩΝ ΜΕΓΕΘΩΝ, εμφανίζεται ο Μάνος Λοϊζος.....

Ας αφιερώσω λοιπόν κι εγώ , στην επέτειο του Πολυτεχνείου, την  θεϊκή φράση που τραγούδησε ο Μάνος...

 

   " Τόσα  τριαντάφυλλα,

      τα' καψε το χιόνι.." 

 

 


7 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


16 Νοεμβρίου 2007, 05:51
Επιστροφή...


  Η ώρα είναι 05.20.   Μόλις επέστρεψα. Επέζησα κι απόψε. 

Για όποιον δεν το έχει ζήσει, οι φράσεις δεν λένε και πολλά. Για όποιον το γνωρίζει, οι φράσεις είναι περιττές. Οπότε, τί να λέμε τώρα....

 Ε, καλά, τί να λέμε....

Αλλοι ξεκινούν για δουλειά , και κουβαλούν μαζί τους το τελευταίο χαμόγελο τής ονειρικής συνάντησης που θα μπορούσε να γίνει , μα δεν έγινε, (Μαρία με τα κίτρινα), άλλοι θα ξυπνήσουν λίγο πιό μετά, για να στολίσουν τις πλεξούδες τής νέας μέρας, (μέχρι να ανακαλύψουν οτι τελικά ήταν καραφλή), και άλλοι, -όπως εγώ ,καλή ώρα- θα βάλουν άλλο ένα μαξιλάρι δίπλα τους, με την ελπίδα οτι ο πονοκέφαλός τους θα προτιμήσει να πλαγιάσει εκεί, και όχι καρφωτά μέσα στην κεφάλα τους....

Η ώρα είναι 05.39.

Ολα  υπάρχουν σε λάθος τόπο. Μακάριοι όσοι βιώνουν το αντίθετο.

Εγώ, πάντως, σχόλασα....

(Είναι αρκετά βασικό, άν το καλοπροσέξεις..)

 

Υ.Γ. Μόλις ξεκίνησε ο Αυτιάς. Και προφανώς όλοι οι υπόλοιποι. Αλάνθαστο σημείο, οτι είναι για να την κάνουμε, δειλά-δειλά...


7 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


13 Νοεμβρίου 2007, 15:51
Εγγυημένη διασκέδαση....
Χιούμορ...  

 Αυτά είναι......


12 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


11 Νοεμβρίου 2007, 22:20
εντάξει...


Εντάξει, το MH είναι site με θέμα την μουσική, και αυτό είναι αυτονόητο. Ελα όμως που η π@!#$% η ζωή έρχεται και σε βομβαρδίζει με 800 κιλά μαλ*&&&$#..

Δεν το ήξερα, πραγματικά, και συγχωρήστε με, οτι απο τις εκλογές που αφορούν στο κάθε ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ή όπως σε λένε μπάρμπα μου, θα διαφοροποιηθεί η ζωή μου....

Ακούω στην TV, φράσεις για μόγγολα....

"Θεσμική ανασυγκρότηση.... Η επόμενη μέρα... η νίκη αυτή, οδηγεί σε καινούργια δεδομένα...να προωθήσουμε νέες ιδέες και νέες τάσεις, Διαφημήσεις.....Ελληνας κροίσος, ιδιοκτήτης νησιού... Μαμά, τάκανα... Ρούλα Βροχοπούλου, στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων τού STAR: "O ¨ανθρωπός μου, ο άγγελός μου, ο Αλβανόοοοοςςς μουυυυυ" ,Θεσμική αναδιάταξη,  προγραμματικός αναδιατεταγμένος αξιόπιστος διάλογος, τα νεύρα μου, τα χάπια μου, οι συμβολισμοί, Κούνα την σημαία σου  Φεβρωνία, μας τραβάει η κάμερα...

Εντάξει, ο κ.Σημίτης δεν χαιρέτησε τον κ.Μίχα, αλλα τελικά, η παρεξήγηση λύθηκε.

Είναι ολοφάνερο, και βγάζει μάτι, οτι η πλαγιοδιαυλική πρωτόγνωρα διευρημένη εξαρτησιακά συναρτησιακή μεδουλοανασκέντωση, δείχνει ένα καλύτερο αύριο. Ειδικά αν ψωνίζετε απο τα Hondos. Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ. Η ΝΔ είναι εδώ. Ολοι εδώ είναι. Μόνο εσύ λείπεις.Βλάκα.

Δεν με ενδιαφέρουν τα πολιτικά blogs.Ούτε τα θρησκευτικά.Εχω την δική μου άποψη, σωστή ή λάθος. Ομως, αυτό που θέλεις να μου πεις, μην μου  το λες σαν να μιλάς σε έναν κρετίνο... Με σε προσβάλλεις.

 

Οχι άλλη υποτίμηση, γαμώτο....

Την ώρα που κουβαλάω τον εαυτό μου, μην μου πετάς τις πέτρες σου.

 

 


10 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


06 Νοεμβρίου 2007, 11:25
Με άλλοθι τις Κυριακές...


 Αλλάζουμε τόπους, συνθήματα, τρόπους,

ονόματα, περιγραφές...

Φοράμε ιδέες φευγάτες κι ωραίες

μ’ επώνυμες υπογραφές… 

 

Χιλιάδες λαμπιόνια για ινδάλματα ψώνια

του ονείρου μας κόπιες κρυφές…

τη βγάζουμε, βλέπεις, με ήρωες τσέπης,

και άλλοθι τις Κυριακές… 

 

Θ’ αλλάζουμε όψεις, θα φτιάχνουμε απόψεις

με λίγο μεζέ απ’ τα παλιά…

κεριά που θα σβήνεις: «Γεράκος να γίνεις,

γεράκος με άσπρα μαλλιά» 

 

Κρυφά απ’ τους ανθρώπους θα ψάχνουμε τρόπους

να φύγει αυτός ο λεκές…

με κόλπα στημένα, μ’ αστεία κλεμμένα,

και άλλοθι τις Κυριακές… 

 

 Τότε, που γίνεσαι εσύ κάποιος άλλος,

και διορίζομαι κι εγώ καλλιτέχνης….

Και βολεμένοι το ξέρουμε   τώρα:

βρωμάω και ζέχνεις…

 

Κι αν δεν μας κράξει χοντρά η αλήθεια,

κι αν η ψωνάρα μας φτιάξει εγγόνια,

τους εαυτούς μας θα’ χουμε εξαγοράσει

με κάλπικα χρόνια…


9 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


30 Ιανουαρίου 2007, 10:37
ΑΠΟΚΡΙΕΣ...


...Καλά-καλά δεν πρόλαβαν να βγάλουν τα λαμπάκια απο τις γιορτές,και κοτσάρησαν τα άλλα φώτα, για τις Απόκριες. Σε δουλειά να βρισκόμαστε.Πυρακτωμένες αντιστάσεις, σχηματίζουν την φάτσα ενός εξωπραγματικού παλιάτσου, που με διατάζει να γιορτάσω με ξέφρενα γλέντια.  Ε, ρε , γλέντια....    Η πλάκα είναι , οτι έχουμε πρόσβαση  στο Αποκριάτικο κλίμα, όλο τον χρόνο, κάθε μέρα....

Κι αν δεν με πιστεύετε, δεν έχετε παρά να ανοίξετε τις τηλεοράσεις σας, και να προσέξετε λίγο τα πάνελ που έχουν να κάνουν με την πολιτική.Μιλάμε για ανελέητο γέλιο, ή αδυσώπητο κλάμα. Διαλέγεις και παίρνεις. Προσωπικά επιλέγω το γέλιο.Παρατηρήστε τον ανερμάτιστο λόγο, τα σαθρά επιχειρήματα, την αποθέωση τής παραπειστικής αοριστολογίας....προσέξτε πόσο ανεγκέφαλους θεωρούν όσους τους παίρνουν σοβαρά, και πληρώστε τους με το ίδιο νόμισμα.  Κάτι λίγες φωνές, που προσπαθούν να ακουστούν,και που περιέχουν μια εντιμότητα, πνίγονται απο τις κορώνες των γνωστών Μαϊντανών, -οι ίδιοι, τόσα χρόνια τώρα-, που με τις προκάτ αντιπαραθέσεις τους, προσπαθούν να ανεβάσουν τα ποσοστά τηλεθέασης.Γνώστες των πάντων, με άποψη επι παντός επιστητού, καταφέρνουν κάθε βράδι να βγαίνουν και σε δύο, άμα λάχει και σε τρία κανάλια. Ο καυγάς είναι για το πάπλωμα, το ¨αρτον και θεάματα"  βασιλεύει, και το τουρλουμπούκι αυτο,προσπαθούν να το παρουσιάσουν ως "ενημέρωση", "ψυχαγωγία", ¨αμεσότητα και υπεύθυνη αποψη"...   Ασε, θα φάω μόνο τις πατάτες......   Φυσικά…   ¨όντως οι Απόκριες είναι εδώ. Ποτέ δεν έφυγαν....

     Υ.Γ.  ...Άπίστευτος, δεν είναι ο τυπάκος της Φωτο, με την ....μεταμφίεση του ως...Μπάτμαν;


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


25 Ιανουαρίου 2007, 11:10
...ΘΛΙΒΕΡΑ ΑΣΤΕΙΟ...


    ...Και τραγελαφικό είναι σαν εμπειρία... και σαν γεύση, σε αφήνει με μια απορημένη έκφραση...  Οι φίλοι που τραγουδούν ή γράφουν οι ίδιοι, (ιδίως αυτοί, λόγω συνάφειας, ) θα το κατανοήσουν αμεσότερα...                      

   ... Είναι και εξωφρενικό ,επίσης, άνθρωποι που σε έχουν απορίψει παλαιότερα, να σε αποδέχονται τώρα, να σε χαρακτηρίζουν χαρισματικό και ώριμο "συνθέτη" (και καλά), να σε ρωτούν "ΜΑ, ΠΟΥ ΗΣΟΥΝ ΤΟΣΟ ΚΑΙΡΟ;" ,  και απο την θέση τους  ως "κατέχοντες την κατάσταση, και έχοντες την δύναμη", να σε εξυψώνουν ... Θέλοντας φυσικά να χρησιμοποιήσουν μέχρι και τα τελευταία ψήγματα τού όποιου εμπορεύσιμου ταλέντου σου, όταν....   όταν...

   ....όταν ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, σε έχουν απορίψει παλαιότερα, ακούγοντας ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΥΛΙΚΟ, ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΑ ΙΔΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ...  Δηλαδή, ΤΙ έγινε και μετουσιώθηκα εγώ σε ώριμο τραγουδοποιό, και τα τραγουδάκια μου σε "εξαιρετικά";

    ...Πριν δύο καλοκαίρια, μιλήσαμε με την Νεκταρία για κάποια πρόσωπα και καταστάσεις.. Ε!! λοιπόν, Νεκταρία, (αν το διαβάζεις), έπεσα ακριβώς στο ίδιο άταμο που σου έλεγα τότε, και που σου ανέφερα σαν παράδειγμα προς αποφυγή, ώς προς τα κριτήρια όχι μόνον αυτού, αλλα και των δισκογραφικών γενικότερα. Αυτή τη φορά, συνέβη αυτό που ανέφερα πριν... Ευτυχώς ή δυστυχώς, δεν με θυμόταν, και ....επανεξετάσθην...

   Μόνο που, πιστεύω οτι η (όποια) ωριμότητα και η πρωτογενής έμπνευση, είναι δύο διαφορετικά πράγματα ... Οχι ασύμβατα, αλλα ούτε και αναγκαστικά συμβατά... Είναι πιθανόν η ωριμότητα να σου επιτρέψει να επεξεργαστείς αυτό που έχεις μπροστά σου, αλλα το βασικότερο είναι να έχεις προγουμένως μέσα σου, αυτήν την Θεική μικρή φλογίτσα που μπορεί να σε κάνει να βλέπεις τα πράγματα με άλλα μάτια, που δεν σε αφήνει να κοιμηθείς, που σε πολιορκεί ασφυκτικα μέχρι να μπορέσεις να την μεταφράσεις, και που δίνει και στην πιό απλή λέξη, την δύναμη να γίνεται μητέρα...

   ...Μετά το τέλος της εποχής της αθωότητας, υποτίθεται οτι έρχεται η ωριμότητα , για να σου επιτρέψει να μετουσιώσεις οσα αποθήκευσες, και να τα ταξινομήσεις στα ράφια του ψυχισμού σου...  Ελα, όμως, που αυτή ακριβώς η άναρχη εισβολή εντυπώσεων, συναισθημάτων, ψυχικών χρωμάτων, είναι που κάνει ένα τραγούδι πρωτογενές, και κατάθεση εαυτού......

    Ζηλεύω εκείνους που κατάφεραν να έχουν μέσα τους ΚΑΙ τα δύο αυτά στοιχεία... Εγώ , απλά γνωρίζω οτι δεν γίνεται να αυτοταξινομηθώ...Πήρα αφορμή απο αυτό το φαινομενικά αστείο συμβάν, για να αραδιάσω κάποιες σκέψεις, για ένα -έτσι κι αλλοιώς- τεραστιο θέμα συζήτησης...

   ... Σαν μια κάπως κωδικοποιημένη αναφορά σε εκείνα που -εγώ προσωπικά-  νοιώθω σε σχέση με όλα αυτά, παραπέμπω  στην φωτογραφία επάνω...

      Καλημέρα σε όλους...


4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


24 Ιανουαρίου 2007, 16:58
ΦΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜOΥΣΙΚΗ, ΑΛΛΑ...ΚΑΠΩΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ...


    -Ο Μπετόβεν ήταν τόσο κουφός, που νόμιζε πως ήταν ζωγράφος....                        (GEORGE CARLIN)

     -Δείπνο μετά μουσικής, είναι προσβολή καί στον μάγειρα, και στον βιολιστή...                    (GILBERT KEITH CHESTERTON)

      -(ΣΕ ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΕΠΑΙΖΕ ΤΣΕΛΟ) : Κυρία μου,έχετε ανάμεσα στα  πόδια σας ένα θαυμάσιο όργανο,που μπορεί να δώσει ευχαρίστηση σε χιλιάδες, αλλα το μόνο που κάνετε, είναι να το ξύνετε.........       (TOMAS BEECHAM)

    - Εχω το αυτί τού Βαν Γκογκ στην μουσική...    (BILLY WILDER)

   - Το να γράψεις Αμερικανικη μουσική, είναι απλό. Το μόνο που χρειάζεται, είναι να είσαι Αμερικανός.Μετά, μπορείς να γράψεις ότι μουσική θες...  (VIRGIL THOMSON)

    - Ο  Αντριου Λόις Βέμπερ, πρόσφερε στην μουσική, ό'τι το βομβαρδιστικό Χάρις στην κηπουρική....              (MILES KINGTON)

    -Δεν με νοιάζει σε ποιά γλώσσα τραγουδιέται η όπερα, αρκεί να μην είναι γλώσσα που γνωρίζω.....          (Sir EDWARD APPLETON)

     -Ο Πάρσιφαλ, είναι απο εκείνες τις όπερες, που ξεκινούν στις έξι, και άν μετά απο τρείς ώρες κοιτάξεις το ρολόι σου, δείχνει έξι και είκοσι...    (DAVID RANDOLF)

     -Πήγα στην συναυλία των  Γκρέιτφουλ  Ντεντ...  Επαιξαν εφτά ώρες... Φοβερό τραγούδι....                                            (FRED REISS)


- Στείλε Σχόλιο


24 Ιανουαρίου 2007, 09:30
Επίφαση...


Είναι τώρα αρκετός καιρός, που προσπαθούμε κάποιοι συγκεκριμένοι άνθρωποι να συναντηθούμε, να τα πούμε, να γελάσουμε, να πιούμε ένα κρασάκι…. Και δεν τα καταφέρνουμε… και δεν είμαστε πολλοί, για να πει κανείς ότι είναι δύσκολο να συγχρονιστούμε… τρεις είμαστε όλοι κι όλοι. Κι όμως δεν τα καταφέρνουμε. Ούτε είμαστε φυσικά, οι μόνοι. Παντού το ίδιο συμβαίνει. Φίλοι προσπαθούν να βρεθούν με φίλους, αλλά δεν τα καταφέρνουν. Είμαστε τρεις, και είναι τόσο δύσκολο. Αν γινόμασταν τέσσερεις, ο βαθμός δυσκολίας θα αυξανόταν λογαριθμικά…. Οι παρέες, φυσικά,  εξακολουθούν να γράφουν ιστορία…αλλά, δυστυχώς δεν εξαρτάται από τους συμμετέχοντες, το μέχρι πότε θα ισχύει αυτό. Όσο περνάει ο καιρός, όσο διαφοροποιούνται οι υποχρεώσεις, όσο αλλάζει το εργασιακό περιβάλλον, όσο αλλάζουν τα πρόσωπα που αναγκαζόμαστε να συναντούμε λόγω δουλειάς και λόγω αποστάσεων, όσο οι προσωπικές επιλογές του καθενός διαφοροποιούνται, όσο η προσωπική ζωή μας γίνεται όλο και περισσότερο πολύπλοκη και απαιτητική,  όσο αλλάζουμε τελικά εμείς οι ίδιοι, τόσο γίνεται και πιο φανερό, ότι σε τελική ανάλυση, από ένα σημείο και πέρα, Δεν επιλέγεις με ποιους κάνεις παρέα, και με ποιους βρίσκεσαι. Κατ’ ανάγκη βαφτίζεις φίλους, ανθρώπους με τους οποίους  η δουλειά σου ,η ζωή σου, οι επίκτητες συγκυρίες σου, επιτρέπουν να συναντάς συχνότερα. Έτσι, φιλίες που έμοιαζαν άρρηκτες, αδρανοποιούνται στο πέρασμα του χρόνου, και ξεθωριάζουν… Αυτός είναι και ο λόγος που χαίρομαι όταν βλέπω φιλίες και παρέες, που ο χρόνος απέτυχε να φθείρει…     Επίφαση ; Ναι… μάλλον…    Υπάρχει, βέβαια, η βροχή, που μας ξαναενώνει…Αλλά, κι αυτή αρνείται να έρθει…

 


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


18 Ιανουαρίου 2007, 10:56
...Με ζώσανε τα φίδια...


....Αα-αά,

 Α παρλαμόρε κομιτσατού!!!!

....Αα-αά,

 Απαρλαμόρε κομιτσατού!!!!

     Κάνοντας ζάπινγκ ανυποψίαστος, τράκαρα μετωπικά με την κυρία Εφη (Ζαρατούστρα) Θώδη, να άδει αρειμανίως Ραφαέλλα Καρά...

 Δεν θα είχα κανένα απολύτως πρόβλημα, αλλα με την φόρα που έχει πάρει η κατα τα άλλα συμπαθεστατη καλλιτέχνης, διαβλέπω το κακό να έρχεται με δρασκελιές...

    Ο jorge μου ζητάει να του πώ, τί θα τραγουδήσω στο live, και εγώ αναρωτιέμαι αν θα βρώ τραγούδια που ΔΕΝ θα έχει προλάβει να τα πεί μέχρι τότε....

..Εντάξει, πλάκα κάνουμε, αλλά.... άν τα δηλώσω μπορώ να τα σώσω;


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


17 Ιανουαρίου 2007, 14:48
ΤΩΡΑ, ΤΙ ΜΟΥ ΤΟ ΘΥΜΙΣΕΣ...


... Αυτό το σχόλιο τού faltsoo, με την συγνώμη για τον πυροβολισμό, πριν 30 χρόνια,   (αν και θα μπορούσες να κρύψεις μερικά), είναι αλήθεια... Ανήκει στην σφαίρα των ζοφερών μου αναμνήσεων   .Με πυροβόλησε απο τα 20 εκατοστά, με ένα πιστόλι κροτίδων, (ερχόταν Πάσχα), -χωρίς κροτίδα,εννοείται,μόνο με το μεταλικό καψούλι μέσα. αλλα κάτι δεν πήγε καλά, το καψούλι έφυγε σφαίρα απο την κάνη, διαπέρασε οσα φανελάκια φορούσα, και με ξέρανε... Επεσα κάτω βογγώντας, ενώ όλα τα βλαμμένα που δεν είχαν καταλάβει,εκθείαζαν τις "υποκριτικές μου ικανότητες"....Μόνο σαμπάνιες που δεν μου ανοίξανε!!!!

    Δυστυχώς, ο φίλος μου (σχετικά είναι αυτά), θεώρησε καλό να δημιουργήση παραδοση.Ετσι, το αμέσως επόμενο Πάσχα, μου πρόσφερε φωτιά για το τσιγάρο μου, με έναν αναπτήρα που εύκολα και χαλαρά, θα μπορούσε να μας είχε ψήσει το αρνί τής Κυριακής σε βαθμό κακουργήματος. Αποτέλεσμα ακαριαίο, ένα φρύδι λιγότερο.(φρύδι, επαναλαμβάνω)....

    Το επόμενο Πάσχα, δεν πρόλαβα να φτάσω κάν στο σπίτι του.  Κάπου 50 μέτρα πρίν, ήρθε και με βρήκε κατάστηθα, ένα απο εκείνα τα περίεργα πράγματα που είναι δεμένα σε ξυλάκι, τους βάζεις φωτιά, και διαγράφουν αξιοσημείωτες πορείες προς το στήθος τού φίλου σας, καταστρέφοντας υπολήψεις, αξιοπρέπειες, καθώς και ένα καινούργιο καφετί πουλοβεράκι

   ...Σαν λαβωμένος αετός , κυλίστηκα στο χώμα... "οχι άλλο κάρβουνο μωρέ"...ψέλισα  (άσχετο είναι αυτό, αλλά δεν μπορούσα να αντισταθώ στον πειρασμό να γίνω λίγο ηρωικός....)

     Ειναι ηλίου φαεινότερο, οτι με το που έμπαινε Μεγάλη Εβδομάδα, απέφευγα πλέον επιμελώς οποιαδήποτε επαφή με τον faltsoo, έθιμο που τηρώ μέχρι σήμερα...

    Και πέραν τούτου, μιάς και μου τα θύμησες, καλά σου έκανα και έβαλα την φωτογραφία σου Κουϊζ!!!!!   

 

 

 


4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


16 Ιανουαρίου 2007, 16:38
τιμή χωρίς όνομα....


     Υπάρχουν ακαθόριστα πολλοί τρόποι, να βιώσει κανείς την μοναξιά...Κάποιους απο αυτούς, τους έχω γευτεί και εγω, συνειδητά ή όχι... εκών-ακών...  Πάντα έβγαινα τσαλαπατημένος απο αυτήν την διαδικασία, με ένα συναίσθημα αυτομηδενισμού, ειδικά όταν έβλεπα οτι έφταιγα εγώ για τα στραβά που εισέπρατα..  Ισως επειδή λοιπόν χαρτογράφησα επακριβέστατα κάθε λεπτομέρεια  τέτοιων στραπάτσων, παραμένω ικανός να αντιληφθώ το πώς νοιώθει ένας άνθρωπος, όταν συνειδητοποιεί οτι γκρέμισε άτσαλα,κάτι που θα μπορούσε να του δώσει όμορφα πράγματα.   Και ίσως επειδή δέν έχω καταφέρει να σκληρύνω αρκετά, παρά τα όσα έχω δεί και εισπράξει, δεν μπορώ να μην διακρίνω ένα μικρό κάτι, σε ένα προσωπικό μήνυμα που πήρα σήμερα το μεσημέρι...

   Ο λόγος που το κάνω δημόσια, και μέσα απο το blog μου, είναι οτι με κάποιον έμμεσο τρόπο θέλω να δώσω σ'αυτόν τον άνθρωπο, την ικανοποίηση οτι η συγγνώμη του γίνεται δεκτή, και οτι αναγνωρίζω το πόσο δύσκολο είναι να αποδέχεται κάποιος ,χωρίς αναστολές τα λάθη του. Αρκεί να ΜΑΘΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, ωστε να γίνει καλύτερος. Μπράβο σου, και μαγκιά σου, λοιπόν. Μπορεί να έχουν αλλάξει κάποια πράγματα, αλλα θα βγείς ωφελειμένος...   Στο κάτω-κάτω, έτσι λειτουργεί το παιχνιδάκι αυτό...  Με το να προστίθεσαι μέσα απο τις απώλειές σου....

 

 

 


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


16 Ιανουαρίου 2007, 12:26
Σαν τα Μάραθα....


....Επανακάμπτω λοιπόν κι εγώ, λίγο μετά τον εορταστικό ορυμαγδό, που -περίεργο πράγμα- μου άφησε και πάλι μιά γλυκόπικρη γεύση, (Ισως να μου έπεσε λίγο παραπάνω Τεριγιάκι.)   Αντε να ισιώσουμε...  

Χάρηκα πολύ που ξαναείδα μετά απο καιρό την εμφάνιση του falimento.Εχω τις καλύτερες εντυπώσεις γι αυτόν...

    Ασε πιά τις φωτογραφίες απο τις πρόβες τών Φωλύ....

 Αποφάσισα να φτιάξω μία μονομελή επιτροπή, με αρχηγό εμένα, που θα πατρονάρει τις πρόβες μου...Και πρέπει να βρώ και σπόνσορα, γαμώτο... κάτι νύξεις που μου έχουν γίνει απο τον βαρήκοο ψιλικατζή τής περιοχής, δεν με συγκινούν ιδιαίτερα.... Εχω την ακαθόριστη εντύπωση, οτι δεν θα τα βρούμε στα τηλεοπτικά δικαιώματα...Τέλος πάντων...

  Αγαπητή Xeniarodo, επειδή ζήλεψα που είχες συμμαθητή  στο νηπιαγωγείο που έγινε φίρμα μετά, σου αποκαλύπτω οτι είχα και εγώ φίλο, που διαπρέπει στα καλλιτεχνικά.

Απεικονίζεται  στην φωτογραφία, σε κατάσταση πολύ προχωρημένης ευθυμίας, (έως και σήψης).Είναι μυστακοφόρος, (στο κέντρο τής φωτο), είναι μέλος του site, και είναι μακράν το πρώτο ζειμπέκικο τής πιάτσας,στις φιγούρες με τα μάτια. Και ας προσπαθήσουμε να αγνοήσουμε διακριτικά, τον τύπο κάτω αριστερά,που δείχνει να έχει πέσει πολύ χαμηλά...

 


8 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Συγγραφέας
pavel
ΘΟΔΩΡΗΣ ΠΑΥΛΑΚΟΣ
ΜΟΥΣΙΚΟΣ
από ΝΙΚΑΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/pavel

ΜΟΥΣΙΚΗ,ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ,ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ.





Σκοτεινό μουτράκι








Tags

Σκέψεις... Αναφορές σε τραγούδια... Ελεύθερη γραφή και δοκίμια... Λογοτεχνία Σκέψεις Στίχοι μου Στίχοι μου... σχόλια Χιούμορ χιούμορ Χιούμορ...




Επίσημοι αναγνώστες (29)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links









Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης