MusicHeaven blog Blogs
...
...

30 2007, 14:08
!!!!!


Ευχαριστ το φιλαρκι που μου στειλε την φωτογραφα, αλλα τον πληροφορ οτι του χω χρεσει τρα υπογλσσια. Δεν εναι δυνατν, γαμ το κρατ μου. Εγ γραψα κτι με την ασθηση τς επι τοτου υπερβολς, και βλπω τρα τις εξελξεις να με πλακνουν στα χαστοκια....    Τρεχτε γονες.... Τι το θελα ο ερφης ... Θαυμστε κσμε....

    Ε, χι, δεν γνεται ζφτι αυτ η αηδα....


5 -


29 2007, 12:18
...


.....Εδ εμαστε... απ τν μελαγχολα τν Χριστουγννων, στην Λουπερκαλιακ ατμσφαιρα τς αποκριτικης με το ζρι διασκδασης, και τρα στην Πασχαλιτικη ζοχδα...- συγνμη. λαμπδα, θελα να π...

    Ισως να εναι δικ μου λθος αντιμετπιση που παραμνω παγερ αδιφορος επειδ σνει και καλ λου του κσμου τα παιδι ψωνζουνε μι παπαρι... και εξηγομαι, για να μην παρεξηγηθ...

....Δεν εμαι θρησκληπτος, οτε τυπολτρης. Το τ πιστεω εναι εντελς προσωπικ υπθεση. Το πς θα το εκφρσω, επσης.Τυγχνει να αντιμετωπζω αρκετ, εως και πολ, πι εσωτερικ κποια θματα.Τυγχνει να πιστεω οτι η ομαδοποηση τς κφρασης κποιων βαθτερων "πιστεω", χει σαν απτερο στχο την τελικ ποδηγτησ τους, και τον λεγχ τους. Αλλ, και δεν θα κρνω εσνα,  εσνα που το αντιλαμβνεσαι διαφορετικ....

     Ομως, μ προεξχοντα κριε Χλιμτζουρα, θα θελα να μου εξηγσεις, πς γνεται να μν εξηγες στα παιδκια σου, το βαθτερο νημα μις γιορτς Αγπης και Ελπδας, (και παρακαλ, ας μην μου την πσουν ακμα οι περ Καζαντζκη τυρβζοντες), παρα να τους αγορζεις αυτ τα αισχρ κατασκευσματα με τα οποα τα πηγανεις στην εκκλησα..... Δεν φτνει ο καταιγισμς ισοπεδωτικν ερεθισμτων απο τα ΜΜΕ,  ενδδεις κι εσ στην παιδικ αφλεια , και πς και τος αγορζεις την λαμπδα που χτες διαφμιζε η TV.... Τι δουλει χει η ...Μπρμπυ λαμπδα;  οι X-men; ο Ρμπο;

     Λαμπδες με τπους με αυτματα πλα, λαμπδες με τερατκια, λαμπδες με την βα και την μετλλαξη πνω τους, λαμπδες με την Μπμπι-μπο ντυμνη πασαβιλα, λαμπδες με τα εδωλα τς εποχς... Πο κολλει το μνημα τς θυσας και τς ανστασης του Θεανθρπου, με τον Αμερικνο κομμντο και την αυτοματρα του, πνω στην πασχαλιν λαμπδα; και MHN πει κανες , την μπορδα "παιδκια εναι, τ να κνω, να τους χαλσω το χατρι;"

     Και τα παιδι σου, βρε ηλθιε, ποις θα τα διαπαιδαγωγσει; απο ποι πηγ θα στραφον προς το αληθιν, το σεμν, το φωτειν; απο τα ΜΜΕ; απο τις πληρωμνες διαφημσεις; απο τα πρτυπα τς εποχς, στερετυπα-λογτυπα-κλεψτυπα λοβοτομικν δεμτων με φιογκκια γιορτιν;  Εσ να μου πες... Σιγ μν μου πεις...

     Τ θα νοισουν τα παιδκια απ το μπουλοκι τν μυνημτων αυτν; Εδ δεν γλτωσαν λλοι... απο τα παιδι περιμνεις; Αντθετα, τα παιδι πρπει να περιμνουν απο σνα... για να μπορσουν να δουν και την λλη ψη τν πραγμτων, να υποψιαστον  εκενα που ακμα δεν μπορον... Δεν σου ζτησε κανες να γνεις Μστης...  Ενα παιδ το αναστανεις κθε μρα, κθε ρα και στιγμ... Ετσι το αναστανεις;  Ασε που χω δει και ζσει και κποιες λλες μικρς αναστσεις να πνγονται σε να λκκο γεμτο με μαλλ τς γρις και λουκνικα....

    Αφο εναι τσι, προτενω κι εγ μα σειρ απο πρωτοποριακς λαμπδες, που πιστεω οτι στην παροσα φση μπορον να κνουν ΠΑΤΑΓΟ!!!!

    Λαμπδα Καλομορα, λαμπδα Αρναοτογλου, λαμπδα Σαρμπλ, λαμπδα Lordi, λαμπδα Nokia94786938 WRPS402 με Mp3, λαμπδα Ζομπι Νο 24, λαμπδα ο Sakis λοκατζς, και φυσικ λαμπδα η Μπρμπι Μαγδαλην.....

    Και επειδ μο την δωσε, και σο γρφω τσο μου την δνει πι πολ, τσι για το χαλρωμα, θα προτενω και μερικς λαμπδες για το site μας, και ελπζω οι καλο μου φλοι να μην μου κρατσουν κακα αν ξαφνικ δουν τος εαυτος τους μινιατορες..

     Λαμπδα jorge για πιστος που δεν απαντον στο κινητ τις πρωινς ρες...λαμπδα orfeus για παθιρηδες Ιταλομαθες... λαμπδα manblaz για λτρεις της ρακς... (αχ!!!) λαμπδες faltsoo για συνδικαλιστς γονες... λαμπδες XeniaRodo για πιστος που λατρεουν το εργασιακ τους περιβλλον... λαμπδα ageras για τους πιστος που ποτ δεν γελον,διατραπεζικς λαμπδες  Thank, και φυσικ.....    φυσικ....  (μην τρξετε, εναι sold-out και χουν εξαντληθε), λαμπδες  Hastaroth, για τους πιστος που τους παρνει ο πνος στην διρκεια τς λειτουργας....

 

   


7 -


26 2007, 13:55
...


....Βρθηκα χτες βρδι, κπου στην Γλυφδα.Μπαρκι ανεξιχναστου φους, απο που ειχα προσκληθε να κνω μια βραδι με Rock μπαλλντες. Βγκαν οι σχετικς αφσσες, πεσαν τα σχετικ σρματα τηλεφωνικς, και.... πγα.

   Σκηνικ πνιγμνο σε χρματα που εχαν ντονες σχσεις μσους μεταξ τους, κπου πσω απο την μπρα φυσοσε νας αγρας κατευθεαν απο τις πρην  Σοβιετικς στππες, νας ταλαπωρος ηχολπτης προσπαθοσε να βλει τξη στο χος, και η βραδι ξεκινοσε δη με αρκετ σημαντικ ντεζαβαντζ... Συν μα αγχωμνη πιτσιρκα, που θελε να δοκιμσει τις δυνμεις της στο τραγοδι. Οταν μου συστθηκε, η πρτη φρση της  ταν "Βασικ, εμαι ηθοποις" !!!!!

   Εκανα την ανγκη φιλτιμο, και σκφτηκα "Δεν μασω, θα τραγουδσω για τους φλους που ρθαν για να ακοσουν κποια μορφα τραγοδια, και σε τους λλους να κουρεονται"...

    Αμ δ!!!!   Σε λγο σκασε και ο μαγαζς....  Κτι σαν διαστυρωση χταποδιο μ ποδλατο,  η μλλον Ανστη Βλχου με Τραβλτα... Εξω οι γιακδες, ξω τα μανκια,να κεφλι τσο τλεια σφαιρικ, που προφλ και ανφς εχαν πθει σγχυση ρλων, και διαφωνοσαν εξαιρετικ ντονα ,και λο αυτ πασπαλισμνο με να μαλλ εθισμνο αθερπευτα σε κθε εδους ζελ, με αποτλεσματο το λο κεφλι να παραπμπει απ'ευθεας σε ανατιναγμνο αναν....

    "Δεν μπορε- σκφτηκα-, θα χει κποια κρυφ εσωτερικ χαρσματα.Ας μην τον αδικ"....

     Κπου τρες ρες μετ, κθιδρος και με ναν λαιμ πρινι, πρα την ηθικ μου επιβρβευση.... "Κοτα να δες, ωραα ταν αυτ που τραγοδησες, δεν λω, αλλ, να βρε παιδ μου, οι δικο μου πελτες θα θλανε να ακοσουνε και καννα λακ, καννα νησιτικο, ξρεις τρα."....

-"Συγνμη , δηλαδ, αλλα υποτθεται οτι ταν μια βραδι με Rock μπαλλντα..."

-( Σιωπ... Αλλα ακουγταν πολ δυνατ)....

....Του τα πρα δχως χνος δισταγμο, και νοιωθα ταυτχρονα κπως μελαγχολικς, ταν σκεπτμουν τος φλους μου που κνουν το διο με εμνα, χωρς να αντιμετωπζουν ττοιου εδους προβλματα....  Η μελαγχολα μου μως, πρασε ακαριαα, μλις διαπστωσα οτι δεν μποροσα να εντοπσω κανναν που να ανκει σε αυτν την κατηγορα... Ακμα και τα προεξχοντα μλη το site που εκδδονται μουσικ επι χρμασι, συγκροονται μετωπικ πολ συχν με μαλκες που χουν βαφτσει τον κλο τους "ποψη'... Εκαστος εφ' ετχθη.... και ο Τζμης ο τγρης Πεχλιβνης....

 

 

 

 

 


3 -


21 2007, 15:19
- ...


Παρφωνες  ηχοσαν μι ζω στα αυτι μου οι ιαχς τν  κατ’ επφαση ρεαλιστν τς συμφορς και τς κακις τς ρας. Εχει παρλθει το ρομαντικ τραινκι.Τρα σκνε βμβες που πιτσιλον παντο οξεδια, που αφνουν αυτν την γαμημνη μεταλικ γεση, που τρφονται με οξυγνο και αποταμιευμνες υποσχσεις.Και χω σκυλοβαρεθε τος ξερλες...   Κοιτζω, πολ μελαγχολικ, τα κομφετ τν καιρν να πφτουν χαρμσυνα στην λεωφρο που παρελανουν οι ημρες μα-μα καμαρωτς, λς και κτι κατφεραν, και νοιθω οτι αυτ η παρλαση εναι νας Ρωμαικς θραμβος, ερμην θεατν…   Σκνε βεγγαλικ, βγανουν κτακτα δελτα ειδσεων, η τηλεθαση χτυπει κκκινο, ανογω το ψυγεο, και βρσκω μσα μι ντα που παιξα πρν κτι χρνια. Πω να  την αγγξω, και βλπω οτι χει λξει....    Εχεις δει, μεγλε, στην ζω σου, ληγμνη ντα;        Πανοραμικ ανατινζεται  η νχτα εντς μου, και σπει σε χλιες λμψεις και χρματα,τα σκυλι το σκνε τρομαγμνα,τα αγλματα ζωντανεουν και απεκδονται, πργματα που λτρεψα ενδδουν  και ηττνται, και εγ δεν βρσκω λγια για να εκφρσω την ταπεινωτικ ψη εκενου του μικρο τποτα που καταφρνει να μας κνει τσο, μα τσο καθημερινος.....    Στρβω στην γωνα, βλπω τα τρλλευ, τα λεωφορεα, και λα μοιζουν στην θση τους...Απλυτα ξνα και απρσωπα.Εχω να παπκι, να μου κνει Π-π-π....Και δεν μου καγεται καρφ, αν εσ περνς, και δεν μου ξαναμιλς... 

  …Μνο που αφαιρομαι κποιες γλυκς ρες, ταν  βλπω  την χαρη πολιτεα στολισμνη με αμτρητες χιλιδες φωτκια, πρλες και γιορντνια και μαρμαρυγς…. Το σκοτδι ρχεται να κρψει τα τρωτ και τα τρωθντα, και να αποενοχοποισει…Εναι τα συχα βρδια, που η Αθνα λμπει σαν μεγλο καρβι… Εναι ττε , που αποσρομαι εκτς μου, και αφνω το αερκι να με περιφρει σαν μικρ χνουδωτ κλφτη, που τρυπνει σε μικρ δωμτια, μπως και κποιο παιδικ χρι τον φυλακσει απαλ στην παλμη  του, και αφο κνει μια ευχ, τον ξαναφυσξει προς την ελευθερα.  «Κι μως, εναι μορφα,» σκπτομαι…Πσω απ την ανα των καθημερινν σχσεων και των συναναστροφν, ακμα και μσα στην Αθνα των μοναχικν θαντων, ταν η ημρα επαναβαπτζεται στην νχτα, ρχονται στιγμς που σου γνφει ο εαυτς σου συνωμοτικ, και σε παρνει απ το χρι ,να σε σεργιανσει στην χρα της χαμνης σου μαγεας. Μικρς απαρατητες ανσες αληθινς ζως, για να μην ξεχνς τι στο βθος σου εσαι πολ καλτερος απ αυτ που αναγκζεσαι να υιοθετες , τι  μπορες ακμα να χαμογελς χωρς σκοπιμτητα, και οτι κθε νμισμα χει δο ψεις. Απλ,  να φροντσεις το νμισμα αυτ να μην εναι  κβδηλο. Για να μπορες να εσαι εσ. Για να μην εσαι απλ μια συναλλαγ ακμα. Για να εσαι κα ξιος να αγαπισαι, κα ικανς να αγαπς… 


3 -


16 2007, 10:38
...
 

          …Μιας και πριν λγες ημρες ανφερα σαν να απ τους αγαπημνους μου  συγγραφες  τον Μριο Χκκα, θα θελα, τσι, σαν μια ακμη αναφορ, να δσω να μικρ δεγμα γραφς. Εναι πολ λογικ, ο συγγραφας αυτς, να μην εναι γνωστς, μιας και φυγε απ την ζω πολ νωρς, στα 40 του μλις χρνια, το 1972. Το βιβλο χει ττλο  « Ο ΜΠΙΝΤΕΣ , ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ»,  εκδσεις ΚΕΔΡΟΣ, 1970…                                            ….. « Θυμμαι ττε που χθηκες απ’ τη ζω μου, ττε που φυγες με την αρα το Μυρτου μ’ να κοπδι γλους που γελοσαν πτε στον αφρ και πτε στο βαθολωμα των κυμτων, κι εγ σ’ αναζητοσα αναπλθοντας  το σμα σου στην μμο, το πρσωπ σου συγκολλντας θρυμματισμνους  αμφορες απ τα ερεπια ποντισμνης πλης. Συνταριαξα ασθμανοντα σπραχνα τα χελη σου, της βης σου τα πρτα βρα και στη σπηλι σου φρουρ ναν αστερα. Κι μως πντα κτι μο ξφευγε, σως τα μτια σου που βψανε τη θλασσα και προπαντς το δκρυ σου, κλεισμνο σ’ στρακο μσα σε εκατομμρια στρακα χαμνο.      Στην  απουσα σου δεν συναντω γοργνες, μτε δελφνια και χελιδονψαρα. να γαλζιο σβανο μνο και μδουσες πολλς, σακατεμνα γλαρνια κι δειες  κοχλες που σο κι αν φωνζω μσα τους καμι βο δε μ’ αποκρνεται. Δεν νοιθω καν δροσι  στα καψαλισμνα μου χρια, οτε την αρμρα στο φαγωμνο μου πρσωπο…      Μα ταν ρχεσαι, εγκαταλεποντας τους θλιβερος τουρστες της ζως σου, αυτος που μοναχ το δρμα σου γνρισαν, αυτος που μοναχ το χρι σου φιλσαν κι αγρασαν για σουβενρ να κολι κοχλια να θυμονται κτι απ την μεσημεριαν σου λμψη, ταν ξανρχεσαι, βουτ μικρς ιππκαμπος στα σπλχνα σου, ατλειωτα θαλασσιν λιβδια  και πνω μας τα κματα σαρνουν την καθημεριντητ μου, κτσματα στην μμο…»

-


12 2007, 12:28
, 1.95, ...


... Κπως τσι νοιθω μετ την καταραμνη ωση που μου κανε την εβδομδα  μα μερδα χρτα. Σαν να με χτυποσαν καμμια εικοσαρι χαρμανιασμνοι Ταλιμπν, που για τους δικος τους λγους θερησαν οτι η δση τους κρυβταν στον λαιμ και στο στομχι μου...  Δρττομαι δε τς ευκαιρας, να απευθνω θερμος αγωνιστικος χαιρετισμος, στην σμπασα τξη τν απανταχο τραγουδιρηδων, οι οποοι γνωρζουν πολ καλ, πσο μαγευτικ εμπειρα μπορε να εναι το να προσπαθες να τραγουδσεις με την μτη τσιμεντοειδς κλειδαμπαρωμνη, να αρατο δχτυλο να σε ξνει βαθει στον λαιμ, προκαλντας ανεξλεγκτους σπασμος απο κρσεις βχα, να χεις εκθσει το ευγενς περιεχμενο του στομαχιο σου στην παθιρικη αγκαλι τς πι κοντινς τουαλτας. και να απολαμβνεις την θεσταλτη συγκυρα του τι πραν λων τοτων, εναι και .... η ημρα τς γυνακας..

-"Καννα τσιφτετλι, δεν θα μας παξετε, καλ; Θλουμε να χορψουμε λιγκι"  (ειπθηκε)

-"και τρες ρες τρα, ΤΙ νομζεις οτι κνεις, γμτ την τρλλα μου;" ... (δεν ειπθηκε). 

   Εγ εχα πυρετ, ο πληκτρς ακριβς πσω μου εχε σταφδες (να τπερ) που τσιμπολογοσε περιπαθς, και τρα που το σκπτομαι, δεν εναι καθλου κακ ιδα, να επιχειρσω να περιγρψω την πορεα μιας βραδις στο πλκο, κτι που θα το κνω πολ σντομα.  Επσης, αφιερνω παθιασμνα την λη κλινικ μου εικνα,  στα ζαγρια που δεν ξρουν τι εναι αυτ που ζητνε να ακοσουν, αλλα χουν την απατηση να το μαντψεις εσ.  Για παρδειγμα, και δεν παραμυθιζω, μιλμε για γεγοντα που τα χω ζσει κατα καιρος..... 

 -"Αχ καλ, θα θελα δο τραγουδκια... Ενα του Χριστοδουλπουλου, ποιο Θλετε εσες, και το ΜΙΑ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ,εκενο, το νο κμα..."

  "Ρε φλε, μο λες  το τραγοδι ΤΑ ΚΑΤΑΜΑΘΕ Ο ΜΠΑΤΗΣ ;" ( σ.σ. Τα κατα Ματθαον πθη)

     -Θα μας πετε, το ΠΕΦΤΕΙΣ ΕΛΑΦΙ;  (πφτεις σε λθη)

   "-Ρε κολλ'τρι, κενο κε που δεν περνν καλ, το ξρς;"  (Σπουδαοι νθρωποι, αλλ...)

  -Μπως γνεται να μας πετε το ΑΝΗΜΕΡΟ";   (Κι αν εμαι Rock)...

   Παραδνομαι.... χλιες φορς κλινρης...


5 -


05 2007, 04:33
... ...


   Ονειρετηκα να παρξενο δντρο. Πνω στα κλαδκια του εχαν ανθσει δεκδες μικρ φιλι. ταν το χρμα τους κκκινο, ταν χρμα απ χελη. Χελη που μλησαν, που υποσχθηκαν, που φλησαν. Χελη που επαν ψματα, χελη που αποχαιρτησαν. Χελη που παρμειναν πεισματικ κλειστ, Χελη που πρδωσαν. Χελη που παρμειναν χελη…  Τα φιλι εχαν λες τις διαβαθμσεις του  κκκινου. Απ το υποθρσκον ροδαλ ενς θαμπο πρωινο, που φυλγεται για να φανερωθε αργτερα, σαν το παιδκι που παζει κρυφτ, μχρι τα βαμμνα χελη λγο πριν την βραδιν ξοδο…  Μνο που ωρμαζαν, και πεφταν να-να στο χμα, να χμα στερο κι ορφαν, και γνονταν  να με την λσπη… Μια λσπη παρξενα θλιμμνη, σαν φωτογραφα που ξεθριασε  πριν  απ χρνια, και δεν θες να θυμηθες ποια παρσταση φυλκισε μσα της. Σηκθηκα απ το κρεβτι δσθυμος. Με τρομζουν τα νειρ μου κποιες φορς. Νομζω , πως την ρα που κοιμμαι, νας λλος μικρς εγ, κθεται στο γραφεο του μυαλο μου, και μου σκαρνει φρσες με νειρα ττοιου εδους. Και καταλγω να μην ξρω αν τελικ κοιμμουν, εππλεα εντς μου, και ποιος τελικ καθορζει το παιχνδι και τους ρους του. Ποια εναι η διαφορ μεταξ παρταιρου και απτερου… Πριν λγο καιρ , εχα πρει να μνυμα που μιλοσε για κποια κεμενα που πετον νχια. Μου ρεσε, ταν το διβασα, μχρι που σκφτηκα τι αυτ τα νχια , τα γραπτ τα δοκιμζουν πρτα πνω σε εκενον που τα γραψε. Και μετ, αρνονται κι λας να του πονε δο λγια, να τον αφσουν λγο να ξεκουραστε στην σκι τους. Γι’ αυτ τα απεμπολ και τα ξανασπρχνω πλι πσω, μσα μου, αρκετς φορς. Προτιμ να αυτοσαρκζομαι, και να τα αφνω να εναποθτουν μσα μου τα αυγ τους, για μπουν στην διαδικασα να κνουν τα δικ τους παιδι, να πρπει να εφερουν παραμθια για να τους τα πουν, και να δουν την γλκα,  και το ζρι που τραβοσα. Γι’ αυτ χω συρτρια γεμτα χαρτι, που πιθαντατα δεν θα τα διαβσει ποτ κανες, Οτε εγ, καν…  Τα φυλω σως για τις  «περφημες»  «εξαιρετικς μου στιγμς», πως γραφε νας αγαπημνος μου  συγγραφας, ο Μριος  Χκκας. Πραν τοτου, ουδν. Γινμαστε λο και πιο μοναχικο, και δεν μπανει πια θμα ποιος φταει, ποιος δεν μπρεσε, δεν νοιωθε, και λλες ττοιες μαλακες, στα, τα ξρω καλ, και ας αλλξουμε κουβντα. Αμα τον φρεις τον λλον στο ρι του, δεν σε σζει αγορκι μου τποτα. Ασε, που το χει και ανγκη, να εναι ο αδικημνος…   Φοβθηκες, ;;;Εντξει, δεν τρχει τποτα, κι εγ φοβμουν στην αρχ.Φυσιολογικ εναι. Και υπρχαν πολλς αρχς. Θυμσαι Θνο; Και μετ φυγαν οι αρχς, και μεινε το τλος.    «Πρσεχε» μου επες. Δεν μου επες τι εννοοσες να προσχω εσνα. Κι εγ θυμμαι ακμα και αναπολ  να μικρ, ευγενικ γιασεμ, που μου χρισε την πιο γλυκι του μυρωδι, ξφτι κρυμμνο απ μια προκα νχτας ,μσα απ το μικρ του  τερστιο τποτα   Το γιασεμ δεν φταιγε. Απ’ την ζω του ερχτανε, και στην ζω του πγαινε…Μνο πρλαβε και ψυθρισε «ταξδεψ με», και με φησε να θυμμαι την αγαπημνη του οσμ…..   Ονειρετηκα να παρξενο δντρο.Δεν ξρω πια, τι χρμα θα πρεπε να χουν τα φλλα του….Δεν ξρω πια, τι νομα χει  η σιωπ του….

4 -


01 2007, 12:26
...
 

    Δευτρα απγευμα, βρθηκα σε μα -ας το πομε τσι-  βραδι γνωριμας με την συγγραφα Αλκυνη Παπαδκη. Εχα διαβσει κποια βιβλα της, και χι μνο μου ρεσαν πρα πολ, αλλ μου δημιοργησαν ταυτχρονα την επιθυμα να γνωρσω και απο κοντ τον νθρωπο που  γραψε πργματα τσο μεσα, αλλα και τσο ποτισμνα με μα περεργη ασθηση πρωτογενος. Παρ το τι τα γραφτ της εναι -και με το παραπνω μλιστα-  καλοδουλεμνα και επεξεργασμνα, μου διναν την εντπωση οτι χουν γραφτε σε πρτο χρνο. Κπως σαν να πρκειται για κουβντα εξομολγησης, βγαλμνη απευθεας απο τα εσψυχα, χωρς επιτηδευμνες παρεμβολς και φιοριτορες. Δεν γνωρζω κατα πσον η δια χει συνειδητ  επιλξει αυτν την -κατα κποιο τρπο- αφαιρετικτητα, εναι μρος τς ψυχοσνθεσης της. Περιγρφει την αντανκλαση τν πραγμτων, μσα απο μια οπτικ καθημεριντητας. Εναι να περεργο πντρεμα, κτι σαν να φτιχνεις με τα απλοστερα τν υλικν, παραδεσιες αποχρσεις.   Εξυπακοεται, οτι δεν επιχειρ σε καμμα περπτωση να το παξω κριτικς -μακρι απο μνα ττοια κατρα-, απλ σαν αναγνστης  εκθτω την ποψ μου...

Η Κυρα Αλκυνη Παπαδκη, λοιπν, δν με απογοτευσε. Απλ, προσηνς, σεμν, χαμογελαστ, νας Ανθρωπος που δεν χει ανγκη απο κανενς εδους φτιασδια.Παρ την αυξανμενα ανοδικ της πορεα, δεν κουβαλ μσα της την κατρα του υπερτονισμνου "εγ'. Και αυτ με κανε να φγω αργτερα, με να μεγλο χαμγελο, και να πι στην υγει της και να ποτηρκι κρασ... Κυρα Αλκυνη,  ευχαριστ πολ...

 

" Τ κνεις επες;

Εξαγορζεις με πλαστογραφες το κεν σου;

Και ς πτε θα χεις την αντοχ να εξαγορζεις;

Ωσπου να πσεις μσα, να χαθες;

Βρε, μπως χεις ξεχσει κποιους ανθρπους που σε περιμνουν;

Μπως χεις στσει να βθρο κι ανβασες τον εαυτ σου

πιο ψηλ απ' τους λλους;

Τ περιμνεις πνω εκε;

Να ρθει η αγπη να σε βρε;

Δεν ανεβανει σε βθρα αυτ.

Δεν αρσκεται στ' αγλματα."

 

 


6 -




pavel





Blog
blogs.musicheaven.gr/pavel

,, .















Tags

... ... ... ... ...




(29)
blog !


...


...




...


Blogs

Links









MusicHeaven.gr, Hosting interTEN