αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΓΙΑ ΠΡΙΓΚΗΠΕΣ...
ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΗΤΤΗΤΟΙ...

29 Μαρτίου 2008, 04:42
ΜΕΡΦΥ:Υπαρκτός,και θύμα τού νόμου του...


 Απλά σερφάριζα μέχρι να νυστάξω, και έπεσα πάνω αε αυτό το κείμενο-αφιέρωμα που βρήκα στο εξαιρετικό portal-site www.asxetos.gr  , το οποίο και παραθέτω αυτούσιο. Ετσι, για να μάθουμε τελικά ποιός ήταν αυτός ο τύπος στον οποίο αποδίδονται αυτές οι αφοριστικές φράσεις...

λοιπόν....

 

Θύμα του ίδιου του του… νόμου, ο ταγματάρχης Edward A. Murphy Junior παρεξηγήθηκε, παραφράστηκε και εν τέλει καταδικάστηκε σε αφάνεια από την Ιστορία, που κράτησε το αξίωμά του και ξέχασε τον ίδιο. Βοήθησαν, βέβαια, και οι συγκυρίες. Ό,τι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει στραβά.Αν αφεθούν στην τύχη τους, τα πράγματα έχουν την τάση να πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο.Αν κάτι πάει στραβά, θα πάει στραβά τη χειρότερη δυνατή στιγμή.

 

Φράσεις σαν αυτές χρησιμοποιούνται καθημερινά, σε αμέτρητες παραλλαγές, από ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι αποδίδουν κάθε έκφανση της ατυχίας στον πασίγνωστο, πλέον, νόμο του Μέρφυ. Πόσοι, όμως, μπορούν να απαντήσουν μετά βεβαιότητας στην ερώτηση ποιος είναι, αλήθεια, αυτός ο Μέρφυ, στον οποίο αποδίδεται το ευρύτατα διαδεδομένο αξίωμα;Θύμα του ίδιου του του… νόμου, ο ταγματάρχης Edward A. Murphy Junior παρεξηγήθηκε, παραφράστηκε και εν τέλει καταδικάστηκε σε αφάνεια από την Ιστορία, που κράτησε το αξίωμά του και ξέχασε τον ίδιο. Βοήθησαν, βέβαια, και οι συγκυρίες. Γεννημένος στον Παναμά το 1917, ο Edward Murphy αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Ακαδημία των ΗΠΑ το 1940, και στη συνέχεια πήρε το βαθμό του ταγματάρχη κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όπου συμμετείχε στις πολεμικές επιχειρήσεις που διεξήχθησαν στην Ινδία και την Κίνα. Με το τέλος του πολέμου, φοίτησε στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Αμερικανικής Αεροπορίας, και πήρε μέρος στα λεγόμενα πειράματα rocket sled. Κάπου εκεί άρχισε η ιστορία που, υπό κανονικές συνθήκες, θα τον είχε κάνει διάσημο.Το rocket sled ήταν μία πλατφόρμα, η χρήση της οποίας ήταν ευρέως διαδεδομένη στα πειράματα της εποχής, και η οποία κινούταν πάνω σε σιδηροδρομικές ράγες, ωθούμενη από ρουκέτες, χάρη στις οποίες επιτυγχανόταν η υψηλή ταχύτητα. Το πείραμα που στάθηκε η αφορμή για την πρώτη διατύπωση του νόμου του Μέρφυ πραγματοποιήθηκε στη Βάση Edwards των Ηνωμένων Πολιτειών, χρησιμοποιούσε ένα rocket sled γνωστό ως Gee Whiz και μετρούσε την ανοχή του ανθρώπινου σώματος στις δυνάμεις που αναπτύσσονται κατά την απότομη επιβράδυνση.Η φράση ”αν υπάρχουν δύο ή περισσότεροι τρόποι να γίνει κάτι, και κάποιος από αυτούς οδηγεί στην καταστροφή, τότε κάποιος θα το κάνει με αυτόν τον τρόπο”, η οποία αποτελεί την αυθεντική εκδοχή του νόμου του Μέρφυ, διατυπώθηκε από τον ταγματάρχη όταν οι αισθητήρες που ο ίδιος είχε κατασκευάσει για να μετρήσουν το σύνολο της δύναμης G που θα αναπτυσσόταν στο Gee Whiz τοποθετήθηκαν ανάποδα στο σύνολό τους, με αποτέλεσμα να καταγράψουν μηδενικά ποσά. σμηναγός John Paul Stapp, γνωστός και ως ”ο ταχύτερος άνθρωπος του κόσμου” ή απλά ο άνθρωπος που βρισκόταν πάνω στο Gee Whiz καθ’ όλη τη διάρκεια των πειραμάτων, απέδωσε τη φράση ως ”Νόμο του Μέρφυ” κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης τύπου που πραγματοποιήθηκε αργότερα. Όταν ρωτήθηκε πώς αποφεύχθηκαν τα ατυχήματα στη Βάση Edwards, ο Stapp απάντησε πως καθ’ όλη τη διάρκεια των πειραμάτων όλοι οι εμπλεκόμενοι έλαβαν υπ’ όψιν το ”Νόμο του Μέρφυ”, προσπαθώντας να αποκλείσουν όλες τις πιθανές επιπλοκές.Εξαιτίας αυτού του συμβάντος, αλλά και του γεγονότος ότι ο Edward Murphy αποτέλεσε ουσιαστικά μέρος της επιχείρησης MX981 –όπως ήταν επίσης γνωστά τα πειράματα με το Gee Whiz– μόνο για μία ημέρα, αφού εκείνη την περίοδο συμμετείχε σε άλλες επιχειρήσεις, ο ”νόμος” αποδίδεται συχνότερα στον Stapp.Όταν το αξίωμα άρχισε να διαδίδεται, να χρησιμοποιείται σε διαφημιστικές καμπάνιες και να τυπώνεται σε βιβλία ο Edward Murphy επιχείρησε, χωρίς αποτέλεσμα, να διεκδικήσει τα πνευματικά δικαιώματα του νόμου. Κατηγόρησε, μάλιστα, τον Stapp και το συνεργάτη του, George Nichols, ότι αποκόμιζαν κέρδος σε βάρος του.

 

Και η ίδια η παράφραση του ”νόμου”, που σήμερα χρησιμοποιείται κατά βάση χιουμοριστικά για να εκφράσει την κακοτυχία εν γένει –”ό,τι μπορεί να πάει στραβά, θα πάει στραβά”– δυσαρεστούσε τον ταγματάρχη, ο οποίος, σύμφωνα με το γιο του, Robert Murphy, έβρισκε τις παραλλαγές του νόμου γελοίες, καθώς πίστευε ότι η δικιά του φράση αποτελούσε βασική αρχή για το σχεδιασμό του αμυντικού εξοπλισμού, η οποία υπαγόρευε τη θεώρηση των χειρότερων πιθανών συνεπειών και την προσπάθεια αντιμετώπισής τους, έπεσε, όμως, θύμα του νόμου του, προσπαθώντας να πείσει τον κόσμο να τον πάρει στα σοβαρά.Προσπαθώντας να αποκαταστήσει τη φήμη του ταγματάρχη, ο Nick T. Spark έγραψε ένα άρθρο με τίτλο ”Γιατί ό,τι ξέρετε για το Νόμο του Μέρφυ είναι λάθος” το οποίο επέκτεινε αργότερα στο βιβλίο ”Ιστορία του Νόμου του Μέρφυ”. Μην μπορώντας να συμπεριλάβει την άποψη του ίδιου του Murphy, ο οποίος πέθανε το 1990, ο Spark δημοσιεύει τις απόψεις των υπολοίπων εμπλεκομένων, συμπεριλαμβανομένου και του γιου του ταγματάρχη, για να καταλήξει τελικά στο συμπέρασμα ότι ”η ιστορία γράφεται από τους νικητές –ή, ακόμα καλύτερα, από τους επιζήσαντες”. Αυτός ίσως να είναι και ο λόγος για τον οποίο ο Edward Murphy έμεινε τελικά εκτός του hall of fame της ιστορίας.  

 


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


28 Μαρτίου 2008, 02:54
...Το χάδι...
Ελεύθερη γραφή και δοκίμια...  

 

Το πρώτο χάδι…

Αν ήξερες πώς το περίμενα

τόσους καιρούς που  δεν ερχόταν…

 Όπως ποθούν τον θάνατο τα λάθη

να γίνουν επιτέλους πάλι αθώα, 

να γεννηθούνε οι νέες Κυριακές… 

 

Το πρώτο χάδι

έκατσε λίγο σαν πουλάκι στα μαλλιά μου

τόσο τρεμάμενο…

και τόσο τρομαγμένο…

  του χαμογέλασα…  

 

Ύστερα τό ΄διωξα,

ανάλγητος και ξένος

κι έφυγα μόνος όπως ήρθα… 

 

Ούτε το αντέχω

κι ούτε θέλω τέτοιο χάδι…

να μου χαρίζεται αφού μου ΄χει χαρίσει

τόση σκουριά,

τόση σιωπή και τόση άρνηση… 

 

Σβήνω τη λέξη «πρώτο»

βάζω  στη θέση της

τη λέξη «τελευταίο»…

κάνω τσιγάρο…

 

 Σου τό’ χα πει…

μαθαίνω γρήγορα :

πρώτο και τελευταίο μαζί

σημαίνουν «ένα»

και το «ένα» είναι ο πιο μοναχικός αριθμός…

    σωστά;


10 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


26 Μαρτίου 2008, 09:03
ΜΟΙΚΡΥ ΑΓΚΑΙΛΛΗΑ!!!
Χιούμορ...  

 

...Το είδα σε κολόνα έξω απο τα δικαστήρια Χαλκίδας... Προφανώς κάποιος έκανε πλάκα... (όσο κι αν η ορθογραφία θυμίζει μερικούς-μερικούς, που ΔΕΝ κάνουν πλάκα...)


10 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


23 Μαρτίου 2008, 22:43
...Και πέντε σόδες, παρακαλώ...
Χιούμορ...  

ΧΑΛΚΙΔΑ (του ανταποκριτή μας) 

 Ημερίδα με θέμα «ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ» έλαβε χώρα την Κυριακή, σε γνωστή ταβέρνα τής περιοχής.

 Βασικοί ομιλητές, ήταν τα αξιότιμα μέλη τού ΜΗ  ORFEUS (με θέμα «Ο καταλυτικός ρόλος της μπύρας στην ανθρώπινη εξέλιξη ανά τους αιώνες»), και PAVEL ( Παϊδάκια. Ένα αμαρτωλό πάθος: μύθος και πραγματικότητα») 

 Στην φωτογραφία,  ο συντονιστής της συζήτησης PHILIPPOSSM, κηρύσσει την έναρξη της εκδηλώσεως, και αναπτύσσει τα πρώτα επιχειρήματα….


18 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


20 Μαρτίου 2008, 00:32
LE SPLEEN DE PARIS...
Λογοτεχνία  

 

 …Ξανάπεσε στα χέρια μου μετά από καιρό, η θαυμάσια συλλογή τού  CHARLES BAUDELAIRE,  με τον τίτλο «Η ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ»... (LE SPLEEN DE PARIS) 

Πενήντα  θαυμάσια πονήματα, που εκδόθηκαν για πρώτη φορά το 1869(!!!!!)…

Για όποιον τύχει να ενδιαφερθεί, το ομότιτλο βιβλίο που κρατώ στα χέρια μου είναι από τις «Εκδόσεις ΕΡΑΤΩ»…

Και δεν μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό, να παραθέσω ένα εξαιρετικό δείγμα γραφής με τον τίτλο «Η ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΓΙΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ»… 

 

 

 

 

 « Δυστυχισμένος ίσως ο άνθρωπος, ευτυχισμένος όμως ο καλλιτέχνης που η επιθυμία τον συγκλονίζει!

 Φλέγομαι από επιθυμία να περιγράψω εκείνη, που τόσο σπάνια εμφανίστηκε μπροστά μου και που τόσο γρήγορα χάθηκε, σαν ένα ωραίο ποθητό πράγμα πίσω από τον ταξιδιώτη που τον καταπίνει η νύχτα. Πόσος καιρός πέρασε κιόλας που εξαφανίστηκε… 

 Θα την παρομοίαζα μ΄έναν μαύρο ήλιο, αν ήταν δυνατό να διανοηθούμε ένα μαύρο αστέρι που σκορπά το φως και την ευτυχία. Αλλά μας φέρνει ευκολότερα στο νου το φεγγάρι, που δίχως άλλο τη σημάδεψε με τη φοβερή επίδρασή του… όχι το λευκό φεγγάρι των ειδυλλίων, αλλά το δυσοίωνο και μεθυστικό φεγγάρι, που είναι κρεμασμένο στο φόντο μιάς θυελλώδους νύχτας και το σπρώχνουν τα σύννεφα που τρέχουν… όχι το γαλήνιο και διακριτικό φεγγάρι που επισκέπτεται τον ύπνο τών αγνών ανθρώπων, αλλά το ξεριζωμένο   απ’ τον ουρανό, το νικημένο και ανυπόταχτο φεγγάρι, που οι Θεσσαλές Μάγισσες εξαναγκάζουν αλύπητα να χορεύει πάνω στο τρομοκρατημένο χορτάρι! 

 Μέσα στο μικρό μέτωπό της κατοικούν η άκαμπτη θέληση και αγάπη για τη λεία. Ωστόσο, στο κάτω μέρος αυτού του απειλητικού προσώπου, οπου δυο κινούμενα ρουθούνια αναπνέουν το άγνωστο και το αδύνατο, ξεπηδάει με μια απερίγραπτη χάρη, το γέλιο ενός μεγάλου, κόκκινου και άσπρου, και γλυκύτατου στόματος, που φέρνει στο νου το θαύμα ενός θεσπέσιου λουλουδιού που άνθισε μέσα σ΄ένα ηφαιστειογενές έδαφος. 

 Υπάρχουν γυναίκες που εμπνέουν την επιθυμία να τις νικήσεις και να τις απολαύσεις… αλλά αυτή εδώ σου γεννάει τον πόθο να πεθάνεις αργά κάτω απ’ το βλέμμα της."


5 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


18 Μαρτίου 2008, 00:18
Η λάμπα και οι στάλες...
Σκέψεις...  

 

...κοιτώ αφηρημένα από το τζάμι, την μοναχική φωτισμένη κολώνα  στο βάθος του δρόμου… το ψιλόβροχο εδώ και ώρα συντροφεύει μονότονα την λάμπα, αλλά όσο κι αν ερωτοτροπεί με το φώς ,τελικά καταλήγει στο λερό οδόστρωμα… 

 Μόνο στο σύντομο πέρασμα της από την μικρή εφήμερη σκηνή αυτού νυχτερινού στιγμιότυπου, κάθε σταγόνα φωτίζεται για λίγο, για ελάχιστα, αλλά νικημένη από την φύση των πραγμάτων φεύγει κι αποσύρεται προς το σκοτεινό κάτω, για να παραχωρήσει την θέση της σε έναν ακόμα εφήμερο συμπρωταγωνιστή. Τον πρώτο ρόλο όμως τον κρατά πάντα η λάμπα …  

  Αυτές τις σκέψεις αναμασώ και μηρυκάζω εδώ και λίγη ώρα … και μου ήταν αδύνατον –και  πάντως όχι δίχως να μελαγχολήσω-, να μην κάνω τον παραλληλισμό αυτού του θέατρου του δρόμου, με τις τόσες και τόσες φορές που έχω δει το ίδιο σκετσάκι να παίζεται με ανθρώπους στους αντίστοιχους ρόλους:  Κάποιους να έρχονται και να παρέρχονται αισιόδοξοι μα ετεροφωτιζόμενοι, για να παρέλθουν άδοξα και  αντικατασταθούν από άλλους όμοιούς τους, με την ίδια πάντα κατάληξη…

... και κάποιους να ναρκισσεύονται στην μοναχική τους γωνία, φωτίζοντας έναν δρόμο που σε λίγο δεν θα περνάει πιά κανείς, και που ακόμα πιο μετά, ο χρόνος θα φέρει το καταλυτικό φως της ημέρας, κάνοντας την παρουσία τους αδιάφορη, και το φως τους άχρηστο…

 

 Δεν ματαιολογώ. Δεν θα είχε νόημα. Ο καθένας αντιλαμβάνεται τα πράγματα από την δική του οπτική γωνία.

  Κι ούτε είναι απαισιοδοξία το να παρατηρείς και να συσχετίζεις. Εσύ μετάφρασέ τα σύμφωνα με το τι πιστεύεις και πως νοιώθεις. 

 Και ούτε φταίω εγώ για τους ρόλους. Δεν το έγραψα εγώ το έργο. Ο χρόνος το γράφει. Θεατής είμαι κι εγώ. Και περιστασιακός ηθοποιός. 

 Αν σώνει και καλά, θες να βρείς ποιος φταίει που χαλάει το παραμύθι, ψάξε για τον υποβολέα...  Υπάρχει ένας για τον καθένα μας…


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


15 Μαρτίου 2008, 05:16
ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ...
Λογοτεχνία  

 

 

Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος (Κωνσταντίνος Δημητριάδης) γεννήθηκε το 1931 στην Θεσσαλονίκη, οπου και ζει. Απο τους σημαντικότερους εν ζωή ποιητές, πολεμήθηκε έντονα, τόσο εξ' αιτίας τής δεδηλωμένης ομοφυλοφιλίας του, όσο και εξ΄αιτίας τού απροκάλυπτου, και "αιρετικού" του λόγου.

Δεν είναι ο σκοπός μου να αραδιάσω βιογραφικά, Αλλωστε Θα βρείτε εν αφθονία στο internet. (ΠΡΟΤΑΣΗ: διαβάστε την συνέντευξή του στο www.thescooligans.gr  τεύχος 7)...

Απλά θέλησα να postάρω τέσσερα ποιήματά του, για να δώσω ένα ερέθισμα σε όσους ενδιαφέρονται, να γνωρίσουν αυτόν τον εξαιρετικό ποιητή...

 

ΤΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΩ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΣΑΣ

Τι να τα κάνω τα τραγούδια σας

ποτέ δε λένε την αλήθεια

ο κόσμος υποφέρει και πονά,

κι εσείς τα ίδια παραμύθια.

Τι να τα κάνω τα τραγούδια σας

είναι πολύ ζαχαρωμένα

ταιριάζουν σε σοκολατόπαιδα

μα δεν ταιριάζουνε για μένα...

 

ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗ

Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπό σας

κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά,

έναν ώμο να ακουμπάτε την πίκρα σας,

ένα κορμί να υπερασπίζει την έξαψή σας,

 

κοκκινήσατε άραγε για την τόση ευτυχία σας,

έστω και μιά φορά;

Είπατε να κρατήσετε ενός λεπτού σιγή

γιά τους απεγνωσμένους;

 

 

 ΒΡΟΧΟΣ 

Τώρα που σ’ έχω διαγράψει απ’ την καρδιά μου,

ξαναγυρνάς όλο και πιο πολύ επίμονα,

όλο και πιο πολύ τυραννικά.

 

Δεν έχουν έλεος τα μάτια σου για μένα,

δεν έχουν τρυφερότητα τα λόγια σου,

τα δάχτυλά σου έγιναν τώρα πιο σκληρά,

έγιναν πιο κατάλληλα

για το λαιμό μου.

 

ΑΝΑΣΤΟΛΗ 

Ό,τι ονειρεύτηκα τόσα και τόσα βράδια,

ό,τι επιθύμησα με τόση αλλοφροσύνη,

ό,τι σχεδίασα με τόσο πυρετό,

μόλις σε δω,γλυκειά μου εξουθένωση,

στα μάτια και στα χείλη το αναστέλω,

για μιά στιγμή πιο απελπισμένη το αναβάλλω- 

 

ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΑΧΑ ΟΤΑΝ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΣΕ ΧΑΝΟΥΝ,

Η ΠΟΝΕΜΕΝΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΜΟΥ ΣΕ ΚΕΡΔΙΖΕΙ.

 

 


8 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


12 Μαρτίου 2008, 14:56
...ΕΞΥΠΝΟΣ ΛΟΓΟΣ...
Χιούμορ...  

 ...Εξυπνες φράσεις, (και σχετικά δηλητηριούχες) έτσι για να χαμογελάσει λίγο το χειλάκι μας....  Πάμε λοιπόν....

Αν η αγάπη είναι η απάντηση, μπορείς να ξαναδιατυπώσεις την ερώτηση;   (LILY TOMLIN)

  O …..   είναι ένα καλό παράδειγμα ανθρώπου με σφαιρική άγνοια(JOHN SEELVE)

 Δεν υπάρχει θεός, και ο Μέρφι είναι ο προφήτης του.(Ανώνυμος) 

Απαισιόδοξος είναι ένας καλά ενημερωμένος αισιόδοξος.(Ανώνυμος)

Ενας αισιόδοξος πιστεύει πως ζούμε στον καλύτερο δυνατό κόσμο. Ενας απαισιόδοξος φοβάται πως αυτό είναι αλήθεια..(JAMES CABELL)

Η εκκλησία είναι κοντά, αλλά οι δρόμοι είναι παγωμένοι. Το μπαρ είναι μακριά, αλλά θα περπατήσω προσεκτικά.(Ανώνυμος) 

Αλκοολικός είναι κάποιος που πίνει περισσότερο από τον γιατρό του.(ALVAN BARACH) 

Δεν πίνω ποτέ νερό. Τα ψάρια πηδιούνται εκεί μέσα.(W. C. FIELDS)  

Κάποτε, στην διάρκεια της ποτοαπαγόρευσης, αναγκάστηκα να ζήσω μέρες ολόκληρες μόνο με φαγητό και νερό.(Ο ίδιος) 

Πάντα κρατώ αποθέματα ποτού εύκαιρα για την περίπτωση που δω κανένα φίδι, το οποίο επίσης κρατώ εύκαιρο…(Ο ίδιος) 

Ο πατέρας μου ήταν ο μέθυσος του χωριού. Τις περισσότερες φορές αυτό δεν είναι κατ’ ανάγκην κακό, αλλά εμείς ζούσαμε στη Νέα Υόρκη.(HENRY YOUNGMAN) 

Η αναπαραγωγή είναι κληρονομική. Αν οι γονείς σου δεν έκαναν παιδιά, πιθανότατα δεν θα κάνεις κι εσύ.(DICK CAVETT)  

Αντρας είναι ένα πλάσμα με δυο πόδια και οχτώ χέρια.(JANE MANSFIELD) 

Οποιος δηλώνει συνεχώς πως δεν είναι ανόητος, κάτι υποπτεύεται.(WILSON MIZNER) 

Η πρώτη μου γυναίκα ήταν πολύ ανώριμη…. Εμπαινε στο μπάνιο, και βούλιαζε τα καραβάκια μου…(WOODY ALLEN) 

Μην κρατάς αρνητική στάση λέγοντας «Δεν θα επιτύχω, δεν θα επιτύχω». Προτιμότερη είναι γη θετική στάση: «Θα αποτύχω, θα αποτύχω». (Ανώνυμος) 

Δεν απέτυχα. Απλώς βρήκα δέκα χιλιάδες μεθόδους που δεν δουλεύουν.(TOMAS EDISON) 

Θεέ μου! Βοήθησέ με να γίνω αγνός, αλλά όχι ακόμα.(Αυγουστίνος) 

Αυτές είναι οι αρχές μου, κι αν δεν σας αρέσουν, έχω κι άλλες.(GROUCHO  MARX) 

Ειμαι πολύ καλός εραστής γιατί εξασκούμαι πολύ μόνος μου(WOODY ALLEN) 

Το μόνο μου παράπονο στη ζωή είναι ότι δεν είμαι κάποιος άλλος(WOODY ALLEN) 

Από τη στιγμή που έπιασα το βιβλίο σου μέχρι που το άφησα, πέθανα από τα γέλια. Κάποια μέρα σκοπεύω και να το διαβάσω.(GROUCHO MARX) 

Να είστε προσεκτικοί όταν διαβάζετε ιατρικά βιβλία. Μπορεί να πεθάνετε από τυπογραφικό λάθος.(MARK TWAIN) 

Οποτε ζητούν παρουσίες στη βουλή, οι βουλευτές δεν ξέρουν αν πρέπει να απαντήσουν «παρών» ή «αθώος».(ROOSEVELT) 

Μπορείτε να φανταστείτε τον Μωυσή να προσπαθεί να πείσει το Κογκρέσο να περάσει τις Δέκα εντολές;(JOHN PERRINS) 

Αναγνώστη, ας υποθέσουμε ότι είσαι ηλίθιος. Κι ας υποθέσουμε ότι είσαι μέλος του Κογκρέσου. Αλλά επαναλαμβάνομαι.(MARK TWAIN) 

Δεν αξίζω αυτό το βραβείο. Αλλά, από την άλλη πλευρά έχω αρθρίτιδα, την οποία επίσης δεν αξίζω.(JACK BENNY) 

…Μετείχε σε ένα διαγωνισμό και κέρδισε ένα ταξίδι στην Κίνα. …..  Τώρα είναι εκεί, προσπαθώντας να κερδίσει το εισιτήριο της επιστροφής. (JERRY DENNIS)

Αντε, και καλό απόγευμα....             

9 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


08 Μαρτίου 2008, 17:13
...Ο ΞΕΝΟΣ...
Στίχοι μου...  

 

     Να το χαρίσω στον Αντρέα Σ.  Παλιό μου συνεργάτη  και φίλο, που με ρωτούσε για το τραγούδι της έναρξης πρίν 7 ή 8 χρόνια, μιάς και απο ενάρξεις γενικά πάμε πολύ καλά...

 Και στα φινάλε μας ματώνουν οι θεσμοί.... 

Πάρτε λοιπόν κι εσείς αυτόν τον "ξένο"...

 

 

…Πες μου, πώς ήρθες μέχρι εδώ….

μπήκες λαθραία, σαν τον κλέφτη…

σαν ξεχασμένο είδωλο,

στον ραγισμένο μου καθρέφτη…

 

  …Εγώ…  δεν ήθελα να’ ρθεις…

Ήθελα την βραδιά δική μου…

Βγες απ’ τους στίχους που θα πω….

Πάψε να κλέβεις την φωνή μου…. 

 

         Μου μοιάζει ξένη η εικόνα σου 

         Ξένο κι αυτό το « Σ’ αγαπώ»….

         Κι αφού σε τίποτα δεν άλλαξες, 

 

       ….μάλλον ο ξένος , είμαι εγώ….. 

 


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


04 Μαρτίου 2008, 08:26
...ΑΠΑΤΗ...
Ελεύθερη γραφή και δοκίμια...  

 

 

Δεν θέλω να γράψω για το φιλί σου…

για τις χιλιάδες μικρές απόπειρες 

που βουλιάξανε…

Φιλούσα πάντα το μισό σου στόμα…Τόσο έφτανα…

Το άλλο μισό που δεν έβλεπα,

βλοσυρό και αγέλαστο…

Δεν είναι φιλί αυτό…

Είναι απάτη… 

 

Δεν θέλω να γράψω για το χάδι σου…

Ερχόταν μόνο από φόβο μη  χάσει….

Χάιδευες μόνο την ανάγκη σου…Τόσο έφτανες…

Το άλλο μισό, που δεν ένοιωθες,

σιωπηρό και τρεμάμενο πλάγιαζε δίπλα σου…

Δεν είναι χάδι αυτό…

Είναι απάτη…  

 

Δεν το μπορώ για σένα να γράψω…

Για το φιλί σου, για τις άκρες των χειλιών,

για το χάδι που δεν έδινες

για τ’ όνομά σου που λάτρευες

να το προφέρουν οι άλλοι…

Αλλά να ξέρεις

δεν είναι απάτη αυτό που σου λέω…

Δεν είναι τίποτα απ’ αυτά που σε δικαιώνουν.

Είναι ένα «ΚΡΙΜΑ» στον χρόνο γραμμένο

είναι ένα γράμμα που δεν παραδόθηκε

μ’ ένα υστερόγραφο ξεθωριασμένο…. 

 

Μία μικρή σκιά, μπορεί να είναι,

που ήρθε να πιεί νερό 

από την χάλκινη χούφτα σου….

 

                           Απρίλης 2002...


13 σχόλια - Στείλε Σχόλιο



Συγγραφέας
pavel
ΘΟΔΩΡΗΣ ΠΑΥΛΑΚΟΣ
ΜΟΥΣΙΚΟΣ
από ΝΙΚΑΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/pavel

ΜΟΥΣΙΚΗ,ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ,ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ.





Σκοτεινό μουτράκι










Tags

Σκέψεις... Αναφορές σε τραγούδια... Ελεύθερη γραφή και δοκίμια... Λογοτεχνία Σκέψεις Στίχοι μου Στίχοι μου... σχόλια Χιούμορ χιούμορ Χιούμορ...




Επίσημοι αναγνώστες (29)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links









Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης