αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΓΙΑ ΠΡΙΓΚΗΠΕΣ...
ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΗΤΤΗΤΟΙ...

30 Ιουνίου 2010, 23:39
THIS IS NOT A LOVE SONG...


 

  -Πονάω.... τα πόδια μου πονούν...περπατούσα στα βράχια δίχως παπούτσια, και αυτοί με χτυπούσαν, και τώρα θα με χτυπήσουν  πιό πολύ... το ξέρω...

  -Πονάω... οι φτέρνες μου βγάζουν αίμα, και ολόγυρα μόνο κοράκια... σε λίγο θα  μας τελειώσουν... Πού το βρήκες το τσιγάρο;

- Το είχα κρύψει για κάτι στιγμές σαν αυτή. Τώρα θα μας τελειώσουν.

-Φοβάμαι... και πονάω...

-Και εγω... αλλά τελειώνει όπου νά' ναι... Θα περάσουν τα χρόνια, και κανείς δεν θα θυμάται τίποτα πιά...

- Λένε οτι την ιστορία την γράφουν οι νικητές... εμείς γιατί μπλεχτήκαμε  στο πανυγήρι ετούτο;

-Μας  γελάσανε... το αίμα που τρέχει απο το πόδι σου, ο τρόμος που τρέχει απο τα μάτια μας, τα χέρια που θα μας κατασπαράξουνε άφού βγεί αυτή η επινίκεια φωτογραφία, όλα αυτά θα γίνουν ένα παιχνιδάκι για τις γενιές που θα έρθουν...

- Φοβάμαι... Φοβάμαι πολύ.....

- Και εγώ φοβάμαι... Μάζεψε το βλέμα σου, και φαντάσου οτι είσαι κάπου αλλού...

- Δεν μπορώ... με τρομάζουν...

-Το ξέρω... Χαζομάρες σου λέω... Τους φοβάσαι;;;

- Ναι.... τους φοβάμαι πολύ...

 -Ακόυμπησε πλάι μου.... σε λίγο θα φύγουμε... τουλάχιστον να πάρουμε μαζί μας οτι αγαπάμε...

`-Ας γίνει... να τελειώνουμε....

 


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


15 Ιουνίου 2010, 02:03
18 ΙΟΥΝΗ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ


  

   Παίρνω την κιθάρα μου, και τραγουδάω... Σας αγαπάω, σας υποδέχομαι...  Η  αφίσα γράφει όλα τα στοιχεία, εγώ θέλω μόνο να πω οτι  ανυπομονώ να τα πουμε απο κοντά. Ραντεβού την Παρασκευή λοιπόν... 


- Στείλε Σχόλιο


10 Ιουνίου 2010, 06:54
Περί αϋπνίας...




  Ξύπνησα με την αόριστη αίσθηση ότι απειλούμαι… 
   Κάτι δεν μου καθότανε καλά, και ίσως σ΄αυτό συνέτεινε και η ακαθόριστη σκοτεινή φιγούρα που διακρινόταν αμυδρά στην καρέκλα λίγο πιο πέρα
 
-Ποιος είναι εκεί; Κατάφερα να ψελλίσω…
 
-Η καταθλιψάρα σου… περιμένω να ξυπνήσεις, να πιούμε καφεδάκι…
 Ξεφύσησα ανακουφισμένος… είναι πάντα ωραίο να βρίσκεσαι κοντά σε δικά σου άτομα… σου δημιουργεί μια ασφάλεια. Γύρισα πλευρό, και προσπάθησα να κοιμηθώ ξανά.   
   Μάταια. Οι σκέψεις άρχισαν να ρολάρουν στο μυαλό, και ένοιωσα να χάνω την μάχη του ύπνου πολύ άνετα… και σχεδόν όλες οι σκέψεις που έκαναν παρέλαση ήταν δυσάρεστες … διέκρινα στις πρώτες γραμμές κάτι  οικονομικές υποχρεώσεις και κάτι υπαρξιακά…
 
   Κοίταξα το ρολόι: 05.00 . Ο πανικός με χτύπησε σε κύματα.
 
 -Τώρα;;;
 
 Τι γίνεται όταν ο ύπνος την κάνει με πηδηματάκια, και μένεις με το μάτι γαρίδα πέντε η ώρα το πρωί; Τέτοια ώρα ένας μόνο από τους γνωστούς μου ξυπνάει, κι αυτό γιατί ρίχνεται με παλληκαριά και κέφι στη μάχη της ενημέρωσης του Πειραϊκού λαού. Οι υπόλοιποι  ροχαλίζουν με ενθουσιασμό, και υπάρχουν και αρκετοί που μόλις τώρα ετοιμάζονται να την πέσουν…
 
 Προσπάθησα να σκεφτώ ευχάριστα πράγματα. Άρχισα να μετράω από μέσα μου μπουγάτσες και τρίγωνα πανοράματος…. Τίποτα….άρχισα να βρίζω νοερά την κομμώτρια, που εξαιτίας της είχα κοιμηθεί σε λάθος ώρα το χτεσινό βράδι.  Αν δεν καταφέρω να ξανακοιμηθώ  σχετικά σύντομα, -σκέφτηκα- την κάτσαμε. Μόλις φέξει, θα είναι πολύ αργά. Και κατά τις 8.30, θα αρχίσει η παρέλαση. Μια παρέλαση που αποτελείται από πολύ συγκεκριμένους αστέρες : 
  - Ο Μελένιος !!! Έλα ρε Μελένιε !!! Οι Ορίζιναλ!!!!!       
  - Καρπούζια! Πεπόνια! Νεκταρίνια! Ο Σάκης ο Γλύκας!!!
  - Καστανόχωμα Έχω!!!!
  - Γλυκά Χιώτικα!!!       
  - Όλα τα παλιά αγοράζω!!!
   Αυτοί θα περάσουν και θα ξαναπεράσουν αμέτρητες φορές μέχρι το βράδι, κάνοντας την μεσημεριανή γλάρα μαρτυρική υπόθεση, συμπεριλαμβανομένων βεβαίως των πανηλίθιων που γκαζώνουν και κορνάρουν γιατί… έτσι…    

   Τίποτα … σηκώθηκα λοιπόν και έγραψα αυτό το ποστάκι, και ετοιμάζομαι να πάρω τηλέφωνο να  τα πούμε με τον Μπρίζα, που ξυπνάει πάντα χαράματα για να μην χάσει την εκπομπή του Αυτιά…  

7 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


08 Ιουνίου 2010, 03:29
ΑΝΗΣΥΧΟΣ ΥΠΝΟΣ


Αυτός ο άνθρωπος, ποιος ξέρει τι έχει…
διάγει τελείως κανονικά…
νωρίς στο κρεβάτι, δυο-τρία τσιγάρα…
καπνός δαχτυλίδια, τα μάτια κλειστά…

    Οι τρέχουσες ανάγκες…
    όλοι εκείνοι στη δουλειά…
    τα μαλλιά πού ‘χουν κι όλας γκριζάρει…
    κι απέναντι, στο κάδρο,  
    καρφωμένοι από καιρό,
    πάντα χαμογελάνε δυό φαντάροι… 

Αισθάνεται ένοχος αυτός, κατά βάθος,
όταν η γυναίκα του η νόμιμη
σπάει τον προσωπικό του χώρο
υποτακτική και φρόνιμη… 

     Τα όνειρά του θα ‘ρθουν ,
      πακέτο πόζες της στιγμής
     που πάντα μπερδευόταν εκεί μέσα…
     Νωρίς για αναπολήσεις.
     Αργά πολύ για πυρετό.
     Αυτός, θα φτάσει μόνος ως το τέρμα…

Μαζεύει από χρόνια στου μυαλού του τα αμπάρια
των ημερών του τα στραβά τα κέρματα…
εύθραυστος στη συνθετική του πανοπλία
και λίγο ζαλισμένος τ’ απογεύματα… 

    Ο κόσμος του:  μια νότα από πορσελάνη
    καταμεσής στη λεωφόρο θα την δεις περνώντας…
    Η νύχτα του, μια πόρτα τόσο μικρή…
     κι αυτός,
    μικραίνει,
       και πεθαίνει
          ξυπνώντας …..  


4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο



Συγγραφέας
pavel
ΘΟΔΩΡΗΣ ΠΑΥΛΑΚΟΣ
ΜΟΥΣΙΚΟΣ
από ΝΙΚΑΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/pavel

ΜΟΥΣΙΚΗ,ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ,ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ.





Σκοτεινό μουτράκι










Tags

Σκέψεις... Αναφορές σε τραγούδια... Ελεύθερη γραφή και δοκίμια... Λογοτεχνία Σκέψεις Στίχοι μου Στίχοι μου... σχόλια Χιούμορ χιούμορ Χιούμορ...




Επίσημοι αναγνώστες (29)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links









Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης