αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΓΙΑ ΠΡΙΓΚΗΠΕΣ...
ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΗΤΤΗΤΟΙ...

24 Δεκεμβρίου 2006, 16:59
Η ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΔΕΙΠΝΟΥ...


Καλά Χριστούγεννα... Χρόνια όμορφα γιά όλους...
- Στείλε Σχόλιο


08 Δεκεμβρίου 2006, 20:17
Ο φερόμενος, και δυο αυγά Τουρκίας...


 ...Εχει σκοτώσει πέντε ανθρώπους, έχει ομολογήσει, είναι χωτός μέσα, αλλα... δεν είναι δολοφόνος...   Α, Οχι!!!!  τί είναι είπες;  δολοφόνος; όοοοοχιιιιι...  είναι ...φερόμενος ως δράστης...   το όνομά του απαγορεύεται να αρθρωθεί, για να μην σπιλωθεί η υπόληψή του, η φάτσα του προβάλεται καλυμένη απο φίλτρο παραμόρφωσης, και είναι... απλά ο φερόμενος...

    ....πουλούσε ναρκωτικά σε μαθητές...   τον έχωσαν μέσα, αλλα ποτέ κανείς δεν είδε το πρόσωπό του, ούτε έμαθε ποτέ το όνομά του... το ΕΣΡ , και η υπερευαίσθητη αρχή προσωπικών δεδομένων, δεν επέτρεψαν να στιγματισθεί αυτή η βρεφική ψυχούλα.... του φερόμενου ως δράστη...

    ....Βίασε  το παιδί του... αλλα δεν θα τον δείς ποτέ. Ποτέ δεν θα μάθεις οτι ο καλοσυνάτος τύπος που προχθες μετακόμισε δίπλα σου, είναι ο άνθρωπος που αποφυλακίσθηκε πρόσφατα, και που πρέπει να αποφεύγει η κορούλα σου... γιατί είσαι καχύποπτος, και κοινωνικός ρατσιστής, και κομπλεξικός απέναντι στον φερόμενο ως...

     Καλύψτε, και κρύψτε, και αποσιωπήστε τα ονόματα.... Μόνο τους φτωχοδιάβολους ξέρετε να παραδίδετε βορά στην αδηφάγα δημόσια χλεύη...

    Δεν ξέρω... μπορεί να μεγαλώνω και να γίνομαι παράξενος... Το μόνο σίγουρο, είναι οτι δεν είμαι ηλίθιος... ¨αντε, το πολύ-πολύ, να με αποκαλέσει κάποιος "φερόμενος ως ηλίθιος"....   και περαστικά.... 

 

 

 


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


04 Δεκεμβρίου 2006, 12:37
Η πένθιμη γοητεία των ημερών...
Σκέψεις...  

…Δεν ξέρω…   έρχονται πάλι…

Έρχονται, και με μελαγχολούν, και με κάνουν να νοιώθω ξεκομμένος…

            Δεν τις αντέχω τις γιορτές… από μικρό παιδί, ένοιωθα πάντα μια παράξενη

πικρή γεύση  όταν έβλεπα τα φωτάκια να γιορτάζουν μόνα τους…

            Έχω δει τα λαμπιόνια να κάνουν έρωτα με τις πολύχρωμες μπάλες   των

Χριστουγεννιάτικων δέντρων , στην άδεια κεντρική λεωφόρο, τρεις η ώρα την νύχτα… οι  ταμπέλες από Νέον  παραληρούσαν μόνες τους, στην κοσμάρα τους, διαφημίζοντας ένα τεράστιο τίποτα, ενώ οι κούκλες στις βιτρίνες χειροκροτούσαν

με άψογες μαριονετίστικες  κινήσεις….

            Με πάγωσε η εικόνα… με στοίχειωσε…

Δεν γουστάρω να μου λένε πότε πρέπει να νοιώθω χαρούμενος…

Δεν γουστάρω καθόλου – ΜΑ ΚΑΘΟΛΟΥ- να γιορτάζω εθιμοτυπικά.

Είναι τουλάχιστον θάψιμο για μένα, να μου λέει κάποιος πότε πρέπει να γιορτάζω για κάτι…  Άσε πια,  που όλη αυτή η δήθεν εορταστική ατμόσφαιρα μπάζει από δέκα πάντες… Μόνο για τα παιδιά το δέχομαι, επειδή το πιστεύω βαθειά μου, ότι τα βοηθά να συντηρήσουν εκείνη την πρωτογενή μαγεία που όλοι κάποτε είχαν, αλλά αναγκάστηκαν να απεμπολήσουν, για να γίνουν αποδεκτοί…

            Σε μια πόλη μοναχικών θανάτων, είναι τουλάχιστον αστείο να μου μιλάς

για γιορτές… θέλεις να εθελοτυφλώ… με θες τυφλό…

            Δεν ξέρω γιατί έχω αυτό το συναίσθημα …

Ξέρω όμως από πρώτο χέρι, ότι μπορώ να γιορτάζω όποτε είμαι και νοιώθω όμορφα…και ότι ΔΕΝ είναι ημερολογιακή η ευτυχία…IT’S JUST ANOTHER DAY…

            Βλέπω τις ημέρες να παίζουν μπιλιάρδο πάνω σε ανυποψίαστες  τσόχες,

που στον μικρόκοσμο του καθενός, γράφουν επάνω το όνομά του…

            Βρίσκω τις δικές μου γιορτές, μέσα στα μάτια του φίλου, στο χαμόγελο της αγαπημένης, στο δικαίωμα τού να έχω τις δικές μου  επιλογές…

            Πώς το είχε πει ;  A, ναι… το θυμήθηκα…

            «Ξεκινήστε την επανάσταση χωρίς εμένα»…

 

            Δεν θα το διαβάσει, όμως θα ήθελα να αφιερώσω έναν παλιό στίχο,

σε έναν φίλο που τον αφορά…

 

            «Πίσω από μια πόρτα κλειδωμένη,

             είναι ένα δωμάτιο γιορτινό…

             Με χρυσά μπαλόνια,

             με πολύχρωμα λαμπιόνια,

             με όλα εκείνα, που ποτέ δεν θα σου πω…

 

             Λάμπουν τα μπαλόνια,

             τα πολύχρωμα λαμπιόνια,

             μα κανείς,

             κανείς δεν μένει πια εδώ…

 

             μην φοβάσαι….

                 Μην φοβάσαι….»


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο



Συγγραφέας
pavel
ΘΟΔΩΡΗΣ ΠΑΥΛΑΚΟΣ
ΜΟΥΣΙΚΟΣ
από ΝΙΚΑΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/pavel

ΜΟΥΣΙΚΗ,ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ,ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ.





Σκοτεινό μουτράκι










Tags

Σκέψεις... Αναφορές σε τραγούδια... Ελεύθερη γραφή και δοκίμια... Λογοτεχνία Σκέψεις Στίχοι μου Στίχοι μου... σχόλια Χιούμορ χιούμορ Χιούμορ...




Επίσημοι αναγνώστες (29)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links









Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης