αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Πετάω τη σκουφια μου...
06 Οκτωβρίου 2020, 07:31
Η αλεπού μοδίστρα


Πρόκειται για μια σειρα παραμυθιών στις εκδόσεις ελληνικά Γράμματα. 

Ο σκοπός είναι ιερός, να βοηθηθεί κάποιος που έχει πρόβλημα από μια σπανια ασθένεια 

❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

Τι να πω? Ότι μου αρέσουν τα παραμύθια? Ότι ο σ σκοπός είναι όντως ιερός? Ότι όλοι πρέπει να βοηθήσουμε?  Όποιος έχει παιδάκι ας αγοράσει αυτό το βιβλίο για το δικό του παιδάκι η τα παιδάκια φίλων. Μια απλή πραξη αγάπης στην δύσκολη εποχή μας 


- Στείλε Σχόλιο


01 Σεπτεμβρίου 2020, 22:31
Συζήτηση με την Πανσέληνο 5
ΤΕΧΝΕΣ  ΣΚΕΨΕΙΣ  ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ  

Η Ουρανία  είναι όπως πάντα έξω και θαυμάζει το φεγγάρι. 

Μόνη αυτή τη φορά. Όταν έχει πανσέληνο την πιάνουν έντονοι συναισθηματισμοι, θέλει να δώσει η να πάρει μια αγκαλιά. Όχι από αυτές τις κρύες αγκαλιές τις ξεψυχισμενες τις ψεύτικες. Από αυτές που έχουν το τρυφερό χαιδεμα των μαλλιών και σιωπή μόνο αυτού του είδους τη σιωπή, που τα μάτια τα λένε όλα. Κι όταν τα μάτια είναι κλειστά τα μάτια της ψυχής τα βλέπουν όλα. 

Μόνο αυτό και τίποτα άλλο, τίποτα ερωτικό, τίποτα πρόστυχο στη σκέψη. Μόνο μια αγκαλιά που γιατρεύει τα πάντα όλες τις στεναχωριες όλες τις δυσκολίες γιατί η ζωή κατά βάση δεν είναι ροδινη έχει κυρίως δυσκολίες. Ειδικά τώρα με τον covid και ολη αυτή την φάση απομόνωσης που έζησε όλος ο κόσμος είδε πολλά εκτιμησε ακόμα περισσότερο κάποια πράγματα.

Και αισθάνθηκε όμως και πολλά χάρη σε μια αγκαλια. Χμ αυτά τα πολλά φοβάται να τα ομολογήσει. 

Δεν θέλει να πληγώσει κανένα δεν θέλει να πληγωθει κουράστηκε να πηγαίνει μπροστά και να μην τη ν ακολουθούν, ίσως ήρθε η ώρα να κάνει πίσω. Μπορει να φοβάται ότι κάνει λάθος πάλι γι αυτό. Πίσω σε αυτά που σκέφτεται? Πίσω σε αυτά που νιώθει?

Χμμμ μόνος δεν πας μπροστά όμως. Μένεις εκεί να κοιτάζεις το φεγγάρι και να νοσταλγεις την αγκαλιά του ατόμου που ενώ ξέρεις ότι θέλει για τους δικούς του λόγους στην αρνείται. 

Κι η Ουρανία μένει να νοσταλγει εκείνο το χάδι στα μαλλιά που άλλαξε την ύπαρξη της, εκείνη την αγκαλιά μες στο σκοτάδι που δεν έχει υπάρξει ομοια της πουθενά και να σκέφτεται ότι το ομορφότερο μέρος του κόσμου όταν έχει πανσέληνο είναι η αγκαλιά του αγαπημένου σου ή της αγαπημένης σου. 


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


06 Αυγούστου 2020, 11:51
Ποντιακή λύρα αγάπη μου
ΜΟΥΣΙΚΉ  

Την τελευταία διετία έχω κολλήσει με τα ποντιακά ως μέλος ενός χορευτικού συλλόγου το παραδέχομαι.

Εκεί δειλά δειλά κάποια στιγμή έκανε την εμφάνισή του ο Στέφανος με τη λύρα του.Πόντιος με καταγωγή από την Κατερίνη ήρθε στην Αθήνα να κυνηγήσει το όνειρό του και του εύχομαι ολόψυχα να το καταφέρει. Ασχολείται με το θέατρο τη μουσική, τη διδασκαλία λύρας ένας πολυτάλαντος καλλιτέχνης με ήθος και μετριοφροσύνη, αρετή σπάνια στις μερες μας. 

Νομίζω πως  ήρθε η ώρα να γνωρίσουμε τον Στέφανο Καλλιανίδη.  

Το βιντεάκι που είδα πρόσφατα και τον λάτρεψα είναι αυτό. Βέβαια αυτό είναι βίντεο στο οποίο παίζει κρητικούς σκοπούς και λέει μαντινάδες αλλά αν και δεν είμαι ειδήμονας νομίζω ότι παίζει εκπληκτικά. Κρίμα που πρόκειται για ερασιτεχνικό βίντεο.

Μάλιστα με ενέπνευσε και να γράψω κι εγώ κάποιες μαντινάδες που θα τις κρατήσω προς το  παρόν για μένα. Εκτός αν βρεθεί κανας αρκετά τρελός να τις μελοποιήσει....

Κι επειδή θα ήταν άδικο να μη βάλω κάτι ποντιακό θα βάλω το τελευταίο του τραγούδι που το χει γράψει ο ιδιος. Χορός ΤΙΚ με τιτλο αρρωστησα απο τον έρωτα σου. 

Δυστυχώς τα ποντιακά μου είναι μετρίου επιπέδου για να κάνω μετάφραση ακριβείας.

Αρρώστησα από τον έρωτά σου, μανούλα μου αλοιμονό μου

κι καρδουλα μου κλαίει πουλι μου για σενα 

Σε εκκλησιες περιπλανιέμαι αρνί μου για να θεραπευτώ,αρνί μου για να θεραπευτώ 

Και στη φωτιά του ερωτα πουλι μου θα τρελαθώ αρνί μου θα τρελαθώ

Ξεκάθαρα σε όνειρο με βλέπω σαν ένα πουλι,

που δεν μπορεί να κελαηδήσει σκεφτείτε την ψυχούλα μου, σκεφτείτε την ψυχούλα μου

Μετά κάνει ένα σολάρισμα και εδώ κάπου το χασα στους στίχους....  

Κρίμα που μαι άμπαλη με τις νότες πραγματικά για να μάθω λύρα στα γεράματα . Απλά λυπάμαι τα αυτάκια των άλλων Στέφανε είσαι τρέλα. 

Όποιος πάντως ενδιαφέρεται ή ξέρει κάποιον που ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερα γι αυτό το τέλειο μουσικό όργανο μου στέλνει ΠΜ.  


- Στείλε Σχόλιο


19 Ιουλίου 2020, 10:11
Μετά την καραντίνα
ΜΟΥΣΙΚΉ  

Επέστρεψα στην κανονικότατα. 

Τουτ' εστιν πηγαίνω στη δουλειά αχαραγα μια βδομάδα, αργά την άλλη βδομάδα. 

Και περνάν οι μέρες κι οι βδομάδες και ζω ένα deja vu απίστευτο. Όλα αρνητικά τα βρίσκω, το κτήριο, την περιοχή τα ωράρια, οι συγκοινωνίες είναι βραστα λόγω καλοκαιριού.

Μου λείπει ο χορός. Αυτό που δεν έχω γράψει αγαπημένο μου ημερολόγιο είναι η αγάπη για το χορο αν και το χετε καταλάβει όλοι δω μέσα. Ο χορός είναι το καταφύγιο μου στην τρέλα της καθημερινότητας. Τον Ιούνιο πήγαινα στο Γαλάτσι σε ένα σύλλογο για να περάσει η ώρα. Τώρα που δουλεύω Γαλάτσι δεν πήγα για κάποιους λόγους, περίεργο ε? Δεν βόλεψαν και τα ωράρια βασικά ήταν ότι να ναι.

Από Σεπτέμβρη βλέπουμε γιατί ψαχνόμαστε και για αλλαγή δουλειάς,ζωης γενικότερα.

Το ΜΟΝΑΔΙΚΌ καλό είναι που έχω τα ΣΚ κενά τώρα από μια άποψη βέβαια γιατί είχα μάθει να έχω ρεπό καθημερινές συνήθως.

Πρέπει να το δω λίγο αλλιώς μου φαίνεται γιατί αυτό βολεύει να κάνω το χορό μου το Σάββατο τα ποντιακά μου. Αχ πόσο μου χει λείψει η λυρα, ο σύλλογος ποντίων, έχω βρει μια οικογένεια εκεί μέσα νιώθω ότι ανήκω εκεί. Νταξει ακόμα είμαι λίγο ατσουμπαλη ώρες ώρες αλλά μου βγάζουν ένα πάθος, μια αγάπη, εκτονώνομαι κι ηρεμώ μετά.Τα 2 Σ του συλλόγου είναι κορυφή. Η προεδραρα μας είναι "μάνα" μου σχεδόν (Συμελα σ'αγαπω) κι η ταμίας που ηλικιακά θα μπορούσε να είναι μανα μου είναι σαν αδερφή μου (Στέλλα εσένα κι αν σ' αγαπώ ταυρακι μου, αλλά μην βιάζεσαι να με παντρέψεις έχεις λυσσάξει, είπαμε είμαι δύσκολος άνθρωπος και είπαμε άμα βρεθεί τίποτα αξιόλογο... )

Βασικά Στελλιτσα μου υπάρχει ένας άνθρωπος που έχει τραβήξει αρκετά την προσοχή μου με τον εξαίρετο χαρακτήρα του.Δεν μπορώ να σου πω κάτι όμως γιατί ειναι πολύ νωρίς βασικα. Ειδικά εγώ που υπεραναλυω πολλά πράγματα και συνήθως μέσα μου χρειάζομαι χρόνο πάντα για όλα. Η αλήθεια είναι πως τον θαυμάζω πολύ ως χαρακτήρα, άτομο και καλλιτέχνη όσο πιο πολύ τον γνωρίζω

Σήμερα που ξύπνησα σκαρωνα στιχάκια μαντινάδες για τη λύρα.Νομίζω ότι αυτός ο άνθρωπος με εμπνέει με κάποιο τρόπο. Με ηρεμεί και με τρελαίνει ταυτόχρονα με θετικό τρόπο. Και ελπίζω να μη με τρελάνει με αρνητικό τρόπο.

Είπα να τις γράψω. Μετά σκέφτηκα θα τις γράψεις άλλη φορά, τώρα προέχει το post quarantine post!!! 😜

Αφιερωμένο το νανούρισμα που ακολουθεί στην μαργαριταρενια μάνα μου. Που δεν μπορεί πια να ακούσει τραγούδια όπως παλιά. 


- Στείλε Σχόλιο


15 Μαΐου 2020, 00:48
Τον χούφτωσες???
ΑΣΤΕΙΑ  

Αυτό μόνο, μπορώ να βρώ κάποιον να είναι δίπλα μου στα γεράματα να τον χουφτώνω όποτε θέλω στην κουζίνα? Δεν ζητάω πολλά ΗΡΕΜΑ ΤΟ ΛΕΩ!!!!


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


07 Μαΐου 2020, 00:47
2 X 18


Τόσο έφτασα. 

Γερνάω και χάνω την υπομονή μου. Με όλους κι όλα. Δεν αντέχω τις δυσκολίες είναι πάρα πολλές. Σήμερα ξύπνησα με φωνές στο κεφάλι μου, άγχος, τα πελατακια χτες και σήμερα δίναν πολύ  πόνο. Πότε δεν θέλω να ξαναεργαστω σε γιορτή και γενέθλια, η μούντζα έφευγε σύννεφο σήμερα. Ο ζαχαροπλάστης έκανε λάθος ημέρα την τούρτα μου και τώρα πρεπε Ι να τη φάω. Ευτυχώς είναι γεννημένη 6 Μαΐου, την παγκόσμια ημέρα κατά της δίαιτας ευκαιρία για γουρούνισμα.οσοι μου ευχήθηκαν από την καρδιά τους τους ευχαριστώ πολύ, οσοι βρήκαν ευκαιρία να κράξουν απλά ας πιουν ξύδι. Δεν θα το πιω εγώ το χω αποφασίσει, δεν θα χαλάσω τη ζαχαρένια μου για κανένα. 

Βγήκα να πάρω αέρα, σχεδόν πανσέληνος. Γλυκιά βραδιά ανοιξιάτικη, έκανα κάτι που ηθελα χρόνια και σε ευχαριστώ γι αυτό. Κάτι απλό, απλούστατο. Μια πάστα με ένα  κεράκι πάνω, ένας άνθρωπος που σε κάνει να γελάς όταν έχεις τις μαύρες σου, ένα ήρεμο μέρος στο λόφο, βλεποντας την χεδον πανσέληνο και τα φώτα της πόλης, την Ακρόπολη. 

Το άγχος σχεδόν πέρασε η στεναχώρια όμως επανέρχεται όταν ξαναπέφτεις στο κρεβάτι μόνος και το φεγγάρι εκεί τεράστιο κι αμείλικτο να σου θυμίζει τη μοναξιά σου,  το ότι δεν θα υπάρξει ποτέ κανείς δίπλα σου να σου χαοδεψει παρηγορητικα τα μαλλιά και να σε ηρεμήσει όταν έχεις τις μαύρες σου. Γιατί δεν ανέχεσαι τη μετριότητα κι απο μετριοτητες πια έχουμε πήξει.

Καληνυχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δεν θ  αλλάξει ποτέ, όλοι θα κοιτούν την πάρτη τους, όπως κι εγώ εξάλλου... 


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


20 Απριλίου 2020, 23:35
Εν τάχει remix καραντίνας


Όλους αυτούς τους μήνες που δεν γράφω γιναν πολλά 

1)γνωρισα την αγάπη και την αρνήθηκα σε χρόνο dt και τα 2.το άτομο που με ενέπνευσε είχε πολλά θέματα με τον εαυτό του 

2) έχασα κιλά με βελονισμό και διατροφή τα οποία πασχιζω λόγω καραντίνας να μην πάρω

3)δεν ξέρω αν ερωτεύτηκα, γνώρισα κάποιον στο fb που ήταν πολύ στον κόσμο του. Μετά από 2 μήνες chating κι ατελείωτες ομιλίες στο τηλέφωνο δεν είχε χρόνο για ένα καφέ. Του τα έχωσα άσχημα και τον μπλόκαρα κι αυτός μου πε αντίο και με διέγραψε.

4)χασαμε στο Δεκέμβρη έναν αγαπημένο φίλο οικογενειακό. Θα υπάρξει χωριστό ποστ γι αυτό. Ήταν σαν να έχασα τον πατέρα μου, νομίζω πως στην κηδεία του μπαμπά δεν έκλαψα έτσι όσο για αυτό το φίλο.

5)Τα γνωστά σκαμπανεβασματα με την παρέλαση γυναικών που φυλαν τη μητέρα μου δεν ρ θα μπορούσαν να λείπουν. Κάποια στιγμή που ήμασταν σταθερά ξενοιασα, αλλά τα ίδια Παντελακη μου....

6)Με ευκαιρία τις γενέθλιες ευχές σε κεινον τον τύπο από το fb που βριστηκαμε και αλληλοδιαγραφτηκαμε ξεκίνησε να μου μιλάει και να μου λέει τα νέα του

7)πλημμυρισε το υπόγειο της πολυκατοικίας λύματα από βουλωμένο αγωγό ΕΥΔΑΠ.

και να τα συνεργεία απολύμανσης, να οι εμπειρογνωμονες, να το καθάρισμα με κουβάδες και χλωρινες, να οι ζημιές στον καυστήρα κι οι άδειες για να τρέχεις....

8)το αγόρι που λέει τα νέα του προθυμοποιειται να ρθει από την άλλη άκρη της Αθήνας εν μέσω καραντίνας να βοηθήσει με τα νερά και τον καυστήρα (υδραυλικός το επάγγελμα) και δωρεάν. Έχω 3 ζητηματακια, δεν θέλω να δώσω θαρος, δεν θέλω να υποχρεωθω και δεν θέλω να τον βάλω σε αυτή τη διαδικασία εν μέσω καραντίνας που δεν έχει τρόπο να ρθει. Σκέφτομαι ότι αν αξίζει θα το διαπιστώσω μετά από το ποσό πρόθυμος είναι να μου αφιερώσει χρόνο

8)επιτελους βγαίνω στα καπάκια σε εργασία από το σπίτι, μέχρι τώρα έτρεχα σαν Βέγγος. Στη δουλειά αναφέρομαι γιατί για τα υπόλοιπα έκανα online παραγγελίες κι έβγαινα όσο το δυνατόν λιγότερο. Η μαμά αν πάθει κάτι έφυγε οπότε δεν το ρισκάρω. Μην με ρωτάτε αν μου αρέσει η ή τηλεεργασια έχει θετικά και αρνητικά πολλά!!!!

9)οι μέρες περνάνε, το Πάσχα το περνάω με τα θυμιατηρια στο σπίτι, κεράκια στο σπίτι, ακούγοντας την εκκλησία όσο δούλευα, δεν μπόρεσα να ανάψω τα καντηλακια στο νεκροταφείο το κάναν άλλοι για μένα, ευτυχώς ο δήμος προνοησε. Μου λειψε αυτό πιο πολύ απολα το να οαω να προσκυνάω να ανάψω ένα κεράκι, ο Θεός όμως είναι παντού και μέσα μας όταν το θέλουμε δρν χρειάζεται ο ναός.Πόσο το  χάρηκα την Ανάσταση που ήμουν με τη μαμά μου, συνήθως μένει μόνη με τη γυναίκα που τη φυλάει γιατί πάμε εκκλησία 

10)Περισσότερο μου  χει λείψει ο χορός, οι συνάδελφοι, οι φίλοι μου. Και δεν είναι ότι έβγαινα κάθε μέρα μην φανταστείς, πιστεύω μετά απολο αυτό ότι όλοι μας θα εκτιμήσουμε κάποια πράγματα. Θα δούμε ότι η αξία είναι στα απλά τελικά. Μην βαρυγκοματρ που μένετε σπίτι, απολαύστε τους δικούς σας, τα χόμπι  σας εντός του σπιτιού, διασκεδάστε, γελάστε χορέψτε, κάντε κάτι δημιουργικό κι ο καιρός κυλάει σαν νεράκι πράγματι. 


- Στείλε Σχόλιο


12 Οκτωβρίου 2019, 02:38
Almost fullmoon


Και δεν νιώθω περίεργα. 

Δεν θέλω να βάλω τα κλάματα, δεν είμαι ούτε στεναχωρημενη ούτε χαρούμενη. Το φεγγαροφωτο με ηρεμεί κάπως στην ταραγμένη μου εβδομαδα. Από τις πιο δύσκολες, αγχωτικες μέρες ever. Φυσικά και φοβάμαι αλλά νιώθω ανακούφιση ότι η λύση βρέθηκε, λίγες μέρες υπομονή θέλει. Τρέμω ότι η μαμά θα αντιδράσει περίεργα, το τρέμω αυτό αλλά πόσο θέλω να λειτουργήσει. Πρέπει να λειτουργήσει. Να μπούμε σε πρόγραμμα ξανά, όπως τα μωρά που αποσυντονιζονται. Κι άλλα πράγματα τρέμω, τον ίδιο μου τον εαυτό τρέμω να πλησιάσω και απλά να αφεθω. Να ακουμπήσω το κεφάλι μου στο στήθος σου και να νιώθω ότι θα μείνει εκεί για πάντα καρφωμένο.Αν το θες κι εσύ. 

Είναι δύσκολο το για πάντα και καθόλου ρεαλιστικό θα έλεγα. Αλλα συνήθως δεν με πτωουν κάτι τέτοια δύσκολα, αυτό που με πτωει πιο πολύ είναι να μου το κάνεις ακόμα πιο δύσκολο. Να νιώθω ότι παλεύω μόνη μου. Δεν έχει νόημα να είσαι στον κόσμο σου.Θελω να σε φέρω στον δικό μου όσο πιο κοντά μπορώ. Είναι όμορφο 2 κόσμοι να ενώνονται και να εμπλουτιζονται χωρίς να χάνουμε τους εαυτούς μας. 

Ξέρεις???

Είμαι εξαιρετικά δύσκολος άνθρωπος, δεν παρασυρομαι εύκολα και δεν δίνω αν δεν πάρω ένα min δείγμα αυτών που θελω. Εγωισμό το λένε? Δεν ξέρω, άλλοι το αποκαλούν τσιγκουνιά άλλοι το λένε εγωισμό. Δεν είμαι τίποτα από τα 2.Απλα έχοντας δει κάποια πράγματα και συμπεριφορές από την παιδική κιόλας ηλικία, με έχουν κάνει να σκεφτώ πολύ ώριμα στο τι θέλω και τι δεν θέλω δίπλα μου. Ποια είναι τα όρια που δεν θα μπορούσες να ξεπεράσεις μαζί μου. Θα τα μάθεις πολύ σύντομα γιατί δεν θέλω να χάνω το χρόνο μου ούτε να πικραθω ξανά,  η ζωή είναι πολύ μικρή για πικρες κι εγώ θελω πάνω απ όλα να περνάω καλά να είμαι χαρούμενη γιατί αυτό μου αξίζει. Δεν μου αξίζει η γκρίνια, ο θυμός οι κρίσεις πανικού τα βράδια, η αναπόληση του παρελθόντος για άτομα που αποδείχτηκε  ότι τελικά δεν αφέθηκαν ποτέ στο να το ζήσουν στο 100% κι η σκέψη ήταν πάντα ένα κλικ πιο πάνω από τα αισθήματα. 

Ο, τιδηποτε άλλο λιγότερο, οποιοσδήποτε συμβιβασμός είναι απλά όπως το μέτριο φαγητό σε ένα μέτριο μάγειράδικο. Απλά σε χορταίνει και σε  διατηρεί στη μίζερη ζωή σου.

Το φεγγαροφωτο λούζει το δωμάτιο από το τζάμι. Μου έχει λείψει το δωμάτιο μου κι οι συνομιλίες με την Πανσέληνο. Ξέρω ότι δεν θα τις έχω ποτέ όπως πριν. 

Κανω τη σύγκριση. Για την ακρίβεια τη ν ξανακάνω. Δεν είναι δίκαιο αλλά σε όλους μας βγαίνει αυτόματα το να λειτουργούμε με πρότυπα, με παραδείγματα.Δεν παρασυρομαι εύκολα αλλά νομίζω ότι η μιζέρια τέλος, πάμε  σε πιο  γκουρμέ καταστάσεις.

Καλό μας ύπνο 


- Στείλε Σχόλιο


29 Σεπτεμβρίου 2019, 01:02
Τι να πω???
Σκέψεις  

Σήμερα ήταν μια δύσκολη μέρα στη δουλειά. Πίστευα ότι θα ήταν μια εύκολη νύχτα, αλλά συνεχίζει να είναι αρκετά δύσκολη. Δεν φταις εσύ κι ας θυμώνω μαζί σου ακόμα δεν ξέρουμε τι και πως να πούμε κάποια πράγματα. Δεν είναι τίποτα αυτονόητο. 

Δεν ξέρεις ότι όταν σωπαίνω κάνω από μέσα μου χιλιάδες σκέψεις / δευτερόλεπτο.Φαίνομαι ήρεμη αλλά ο εγκέφαλος μου κοντεύει να εκραγεί. 

Δεν ξέρεις ότι τα πράγματα με τη μαμα είναι τόσο δύσκολα που πρέπει να σχεδιάζω τα πάντα με μεγάλη λεπτομέρεια μέρες πριν και νιώθω άβολα γι αυτό. Άβολα με μένα, με σένα που δεν μπορώ να βγω και να κάνω ότι θέλω οπότε θέλω, άβολα με τις αδερφές μου που τις υπόχρεωνω να πιεστουν κάποιες φορές για να μπορέσω να πιω ένα καφέ, να δω μια ταινία, να μείνω μόνη μαζί σου αν θέλω.

Έχω κουραστεί η υπομονή μου εξαντλείται, θυμώνω και δεν μπορώ να εκφραστώ μέσα σε όλα. Γιατί έτσι είμαι το κέρατο μου, πάντα ήθελα έναν άνθρωπο δίπλα μου να μπορεί να διαβάζει στις σιωπες από το βλέμμα μου έστω κι ένα μικρό κομμάτι της σκέψης μου.Εναν άνθρωπο με έντονη διαίσθηση που να με συμπληρώνει και να με ηρεμεί όταν κουρλαινομαι . Για κάποια στιγμή μου έδωσες την εντύπωση ότι έχεις αυτη την ιδιότητα αλλά τώρα το ξανασκεφτομαι. Πως να διαβάζει κάποιος τα ματιά σου όταν δε σε κοιτάει μέσα σε αυτά? Δεν κοιτάει γιατί δε θέλει? Γιατί είναι ντροπαλός και θέλει το χρόνο του? Ηαπλα είναι στην κοσμαρα του και όσο κι αν προσπαθήσω δεν θα τον βγάλω ποτέ από κει??? Κάνω συγκρίσεις άθελά μου, σε καταδικάζω, δεν είναι σωστό για κανέναν μας, φοβάμαι ότι δεν θα υπάρξει ποτέ κανείς που  να αντέξει εμένα σαν δύσκολο άνθρωπο κι όλο αυτό που ζω και με πλαισιώνει. 


- Στείλε Σχόλιο


15 Σεπτεμβρίου 2019, 01:30
Και στα δικά σου
Σκέψεις  

Παρασκευή και 13 και fullmoon στο καπάκι. Μερικοί προληπτικοι θα το θεωρούσαν γκαντεμικη μέρα. Εσύ επέλεξες να παντρευτείς αγαπούλα μου και σου εύχομαι κάθε μέρα της ζωής σου να είναι ευτυχισμένη. Όταν σε είδα να βαφεσαι και σου φόρεσα το νυφικό τότε το συνειδητοποίησα... Αντε σε παντρεψα κι εσένα κοριτσάκι μου κι ήσουν μια κούκλα, το χαμόγελο σου και τα μάτια σου φωτιζαν όλο τον τόπο. Έτσι πρέπει να είναι όλα τα ζευγάρια, μέχρι που να γεράσουν μαζί.να αγκαλιαζονται έτσι να κοιτιουνται έτσι να φιλιούνται έτσι. Ευτυχώς η μάσκαρα ήταν αδιάβροχη, όχι τίποτα άλλο κι έκανα τόσες στρώσεις πάστωμα για να βαφτω.

Σ αγαπώ πολύ Βαλεντινιτσα μου και ας με πούλησες φέτος στις 14 Φλεβαρη. Ήξερα ότι κάποια στιγμή θα ερχόταν αυτή η μέρα αλλά χαίρομαι που είσαι ευτυχισμένη κι εμαθα η μάλλον θυμήθηκα γι ακόμη μια φορά κάτι που ήξερα. Μην δίνεις ποτέ παραπάνω χρόνο σε κάτι που δε έχει αξία.Δεν περίμενα ότι θα μου έδινες αυτό το μάθημα ΕΣΎ κι όμως δεν ξέρεις πόσο με βοήθησες να δω κάτι στη δύσκολη στιγμή μου ετσι νοερά κι ας μη στο ζήτησα ποτέ κι ας μην το είπαμε ποτέ. Ευχαριστώ για αυτό γιατί όσες φορές σκέφτηκα το να γυρίσω στο παρελθόν κάπου ή σκέψη μου ήταν σε σένα και έλεγα ότι δεν είναι σωστό, βρήκα το θάρρος να παλέψω και δεν θα το κάνα αν δεν είχα εσένα ως πρότυπο. Εσένα που δεν περίμενα ότι θα αποφασιζες να παντρευτείς τόσο γρήγορα. Τα καλύτερα έρχονται εξάλλου εκεί που δεν τα περιμένεις.

Τίποτα δεν χρειάζεται πίεση. Είναι χαζή ευχή στους γάμους να σου εύχονται και στα δικά σου. Τυπικά λες ευχαριστώ αλλά αλήθεια θέλω κάτι τέτοιο? Δεν ξέρω, δεν ψηνομαι ιδιαίτερα με αυτές τις τυπικουρες, πόσοι γάμοι δεν διαλύονται στην πρώτη δυσκολία εξάλλου? Σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλά το ταξίδι να είναι καλό. Έφαγα κι εγώ λίγο ρύζι από την παρέα,λεει είμαι η επόμενη? Θέλει να είμαι η επόμενη. Το παν είναι να αισθάνεσαι τον σύντροφο σου δικό σου 100% κι ας μην παντρευτείς ποτέ. Να ξέρεις ότι αυτός ο άνθρωπος θα σε πάρει αγκαλιά να κοιμηθείτε και να ξυπνήσετε μαζί όχι γιατί έτσι πρέπει αλλά γιατί έτσι θέλει. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, ο, τι και να γίνει. 

Είμαι τρομερά δύσκολος άνθρωπος να ξέρεις, μάλλον γιατί έχω περάσει δύσκολα και ξέρω πως είναι. Οπότε δεν εντυπωσιαζομαι ιδιαίτερα και δίνω πάντα πολύ χρόνο σε όλους και όλα. Όμως πραγματικά σε εσένα με έχουν εντυπωσιάσει τρελά 2 πράγματα πολύ συγκεκριμένα και πολύ βασικά. Κι έχω βρει και 2 αρνητικά στοιχεία  πολύ βασικα.Κι είναι πολύ νωρίς ακόμα 

Μενει να δείξει ο χρόνος κι αυτά να μπουν στη ζυγαριά, πότε δεν μπορείς να κρίνεις κάτι εξ αρχής αν και για μένα αν κάτι μου κάτσει εξ αρχής στραβά δύσκολα αλλάζω άποψη. Οψόμεθα 


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


05 Σεπτεμβρίου 2019, 09:29
Είσαι Κινεζακι? ξανά renabill?


Τελικά αυτό το όνομα είναι καρμικό? Τι μου χεις κάνει και νιώθω σαν δεκαπενταχρονο κοντεύεις να σπάσεις την καρδιά μου. Κι όλο μαζευομαι, μαζευομαι για να μη σου δώσω εξ αρχής πολύ θάρρος αλλά δεν τα καταφέρνω τόσο καλά.

Μάλλον φταίει ο τρόπος που μου μιλάς και που γράφεις. Είσαι του γραπτού κι εσύ ε??? Θα τα πάμε περίφημα αν συνεχίσουμε έτσι.Ούτε ένα ποστ με την ησυχία μου δεν μπορώ να γράψω εξαιτίας σου να ξέρεις. Σκέψη το πρωί, το μεσημέρι το βράδυ σκέψη στη δουλειά όλο κάνω λάθη  με έχεις τερματίσει.

Και δεν ξέρω και πως να το διαχειριστώ. Είναι που έχω κόλλημα με τις λεπτομέρειες. Θα βασανιστώ λίγο μέχρι να προσαρμόστώ στο ρυθμό σου κι εσύ στο δικό μου αλλά θα προσπαθήσουμε το πιστεύω. Μέχρι στιγμής όλα πολύ όμορφα, δεν σου κρύβω ότι προβληματιζομαι για κείνη τη φορά που είχαμε βγει. Πολύ βασικά αλλά δεν θέλω να στο πω σε μήνυμα , από κοντά όταν έρθει η ώρα πολύ πολύ σύντομα 

Αφιερωμένο εντελώς στο κινεζακι....


- Στείλε Σχόλιο


12 Ιουλίου 2019, 18:27
Καλό ταξίδι
ΣΚΕΨΕΙΣ  

γιαγιά Βάσω. Δεν ήσουν δική μου γιαγιά αλλά σε αγάπησα. Πως να μην αγαπήσεις κάποιον άνθρωπο που σου δίνει απλόχερα την αγάπη του κι ας είσαι ένας ξένος? Στεναχωριέμαι που δεν τα κατάφερα, κι ελπίζω να μη σε πληγωσα με κάτι άθελά μου. Το μόνο που ήθελα ήταν να μη σας πληγωσω. Εκεί που πας ξέρω θα είσαι γαλήνια και δεν θα βασανίζεσαι πια από την σκατοασθενεια που από λιοντάρι δυνατό και δραστήριο σε εγκλωβισε μέσα στο σπίτι. Μακάρι να μπορούσα να σου δώσω ένα τελευταίο φιλί. Σε αγαπώ πολύ.

Καλές πτήσεις γιατί η ψυχούλα σου θα πέτα ελεύθερη κι ήρεμη πια. 

Η Εικόνα είναι από τη σελίδα  www.pshycologynow. gr.Δεν μου ανήκει. 


4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


11 Ιουνίου 2019, 21:18
Στον ύπνο μου


σε είδα με ένα περίεργο τρόπο. Κι ενώ έμαθα την αλήθεια γι αυτό που αισθάνεσαι κάτι με κάνει να επιμένω μαζί σου. Θες γιατί ξανανιωσα πως είναι να φλερτάρεις μετά απο τόσο καιρό, θες γιατί είναι ωραίο το να ενθουσίαζεσαι με την άμεση επικοινωνία. Μπορεί να μη βγω νικήτρια στη μάχη τούτη Hulk αλλά όταν μου γράφεις βραδινά μηνύματα η καρδιά μου χτυπάει χαρούμενα και κοιμάμαι χαρούμενα. Κάτι με κάνει να νιώθω ότι αυτό το όνειρο που είδα με σένα θα βγει αν δεις τα πράγματα λίγο αλλιώς. Κι αν είμαι και λίγο τυχερή με τον ανταγωνισμό.....

Η αλήθεια είναι ότι αν όντως υπάρχει κι άλλη κοπέλα στο προσκήνιο δεν ξέρω πως να σε κάνω να με προσέξεις αλλιώς, δεν είμαι ηττοπαθής απλά σέβομαι την επιλογή σου. Κι ελπίζω η άλλη κοπέλα να μην σου δίνει θετικά σημάδια (λίγο δύσκολο βέβαια) γιατί είσαι πολύ γλυκό παιδί.

Πως έμπλεξα έτσι μου λες???? Α ρε Κ με τις συμβουλές σου μου φούντωσες τη φλόγα κι αντε να σβήσω 


- Στείλε Σχόλιο


10 Μαΐου 2019, 09:52
Ανοιξιάτικη αυγή


Κάπως έτσι αισθάνομαι το τελευταίο διάστημα. Τι κι αν μεγαλώνω? Τι κι αν πέρασα κρίση ηλικίας???? 

Η ελπίδα για το μέλλον δεν σβήνει ποτέ 

.. Θα ρθει ένα τηλεφώνημα ένα μήνυμα ένα σημάδι που θα σε κάνει να σκεφτείς αλλιώς. ΠΑΝΤΑ


- Στείλε Σχόλιο


01 Απριλίου 2019, 00:42
Μετά το κενό, τι να το κάνω?
ΜΟΥΣΙΚΗ-ΣΚΕΨΕΙΣ  

Κάποτε όταν ήμουν μικρή θεωρούσα το ημερολόγιο χαζό, ώσπου κάποτε έφτιαξα τούτον εδώ το διαδικτυακό ιστότοπο για να εκφράζω όσα σκεφτομαι και νιώθω. Όχι ότι έχουν νόημα για μερικούς αλλά εννοείται ότι το έκανα καθαρά για μένα.

Αλήθεια έχω 8 μήνες σχεδόν να γράψω, μήπως δεν είχα πράγματα να πώ? Είχα καλέ, πως δεν είχα και ευχάριστα και δυσάρεστα. Οι εξετάσεις που οριακά δεν πέρασα και μου κόστισαν, οι τέλειες καλοκαιρινές διακοπές σε ένα νησί που λάτρεψα (θα ακολουθήσει αφιέρωμα), η αλλαγή τμήματος και προισταμένου στη δουλειά με την νέα χρονιά και η ομαλοποίηση σε γενικές γραμμές του ωραρίου. Μετά από τόσα χρόνια βάρδιας σε Σαββατοκύριακα και αργίες δεν ήξερα τι να κάνω πλέον τα διήμερα. Ακόμα δεν ξέρω μερικές φορές, η αλήθεια είναι πως από τη μια έχω ευχαριστηθεί ξεκούραση διημέρου από την άλλη νιώθω ένα βάρος απεριόριστο.Τι τραγική ειρωνία ε? Εντάξει μην γκρινιάζω συνέχεια, έχω φάει κόλλημα με τους ποντιακούς χορούς και κάπως γεμίζω το Σάββατο. Η Κυριακή όμως δεν παλεύεται και πάντα από μικρούλα είχα ενα θεματάκι με την Κυριακή με έπιανε μια θλιψη που θα ξαναπήγαινα σχολείο.Γι αυτό μάλλον διάβαζα πάντα τελευταία στιγμή Κυριακή μεσημεροαπόγευμα μην πω βράδυ. Από μικρή είχα και το στοιχείο της αναβλητικότητας και με ακολουθεί λιγάκι. Το δουλεύω όμως κάποιες φορές με μεγάλη επιτυχία αλλά όχι πάντα.

Ένα άλλο στοιχείο μου πολύ αρνητικό είναι το ότι κολλάω στο παρελθόν, μπορώ κυριολεκτικά να βυθιστώ σε αυτό και να καταστρέψω ότι ευκαιρίες προκύπτουν. Δεν το κάνω επειδή το θέλω αλλά μου βγαίνει και δεν ξέρω πως να πολεμήσω με αυτό το τέρας της στασιμότητας, αν και δεν μου αρέσει η στασιμότητα μάλλον την προτιμώ γιατί δεν μου αρέσουν και πολύ οι αλλαγές. Όλα θέλουν την προσπάθειά τους, το καλό είναι ότι προσαρμόστηκα σχετικά γρήγορα στα νέα δεδομένα.Τώρα με το νέο ωράριο κάνω λίγο περισσότερα πράγματα για μένα, τα μαθήματά μου πιο τακτικά,  τους χορούς, τις εξόδους με τα παιδιά από το προηγούμενο τμήμα (ΨΙΤ Γιάννη μου χρωστάς ένα Brunch εκεί που είχαμε πάει στη θάλασσα την πρώτη φορά που βγήκαμε). Μια βόλτα στη θάλασσα ακόμα κι αν αυτή είναι μέσα στο καταχείμωνο κι έχει φουρτούνα σε ηρεμεί και σου καθαρίζει το μυαλό. Κι η αλήθεια είναι ότι πάντα το μυαλό μου είναι απασχολημένο με  το σπίτι και με άλλα πολλά που με κουρλαίνουν. Αυτό που έχει νόημα είναι να σε καταλαβαίνουν απόλυτα χωρίς να λες και πολλά.Να βουτάς το χέρι της και το αυτοκίνητο και να την πηγαίνεις στη θάλασσα να ηρεμεί κι ας μην σου πει όλα αυτά που έχει, θα τα καταλάβεις μόνος σου από τις σιωπές της κι από τα βλέμματα της.Και που ξέρεις, αν έχεις υπομονή μπορεί  στην 100η βόλτα στη θάλασσα να σου πει το κάτι παραπάνω..........

Και τώρα το μυαλό μου πέταξε σε αυτό το κομμάτι και δεν το βλέπω να κοιμάμαι αν δεν το ακούσω καμιά 30αρια φορές. Πάμε μωρή κατάθλιψηηηηηηηηηηηηηη!!!!!!!!

Τι να το κάνω που σου παίρνω δυο φιλιά στα κλεφτά

Τι να το κάνω

Τι να το κάνω που σκορπάει κάθε ματιά μια φωτιά

Τι να το κάνω

Σε κάθε όνειρο νομίζω πως σε πιάνω και όταν βρισκόμαστε σε χάνω Τι να το κάνω

Εγώ θέλω να σε έχω σε αυτήν τη ζωή και από τον εαυτό μου πιο πάνω

να μπορείς να δεις ανά πάσα στιγμή πως για σένα μπορώ να πεθάνω

Που σ’ αγαπώ και μ’ αγαπάς τι να το κάνω

Σου απαγορεύεται , δεν μου επιτρέπεται το κάτι παραπάνω

Τι να το κάνω που χτυπάει δυνατά η καρδιά τι να το κάνω

Τι να το κάνω που σου κλέβω μια αγκαλιά στα κλεφτά Τι να το κάνω

Σε κάθε όνειρο νομίζω πως σε πιάνω και όταν βρισκόμαστε σε χάνω

Τι να το κάνω



- Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
renabill
Ειρήνη
από ΑΘΗΝΑ ΚΕΝΤΡΟ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/renabill

Ο, τι προκύψει....




ftiaxto.gr

 

 







 

 

 




Tags

ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ-ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΑΘΛΗΤΙKA ΑΣΤΕΙΑ ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ-ΥΓΕΙΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ - ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ-ΙΝΤΕΡΝΕΤ-ΜΜΕ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ - ΠΟΙΗΣΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ-ΠΟΙΗΣΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΜΟΥΣΙΚΉ ΤΑΞΙΔΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ-ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ - ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ Σκέψεις ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΕΧΝΕΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ




Επίσημοι αναγνώστες (15)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης