αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Ζω σημαίνει επικοινωνώ!
26 Δεκεμβρίου 2012, 10:12
Για κάποιους ο ’η Βασίλης έχει ήδη έρθει...


Περασμένος Αύγουστος. Η μητέρα δεν είχε καλά-καλά σαραντίσει μετά τη γέννηση της δεύτερης κορούλας της, και η χαρά του ερχομού ενός ακόμα πολυπόθητου παιδιού καταβαραθρώθηκε στην άβυσσο της απόγνωσης, της θλίψης και της απελπισίας. Τα αρχικά συμπτώματα μιας συνηθισμένης ίωσης του πρώτου τετράχρονου αγγελουδιού της οικογένειας αποδείχθηκαν τελικά πως υπέκρυπταν μια οξεία λευχαιμία.

’ρχισαν άμεσα τα αναγκαία σχήματα θεραπειών που επηρεάζουν όψη και ψυχή. Η  πρόγνωση πολύ αβέβαιη αλλά η λάμψη στα δύο τεράστια καταγάλανα ματάκια της μικρής Κ. έκαναν να μη δίνεις και τόση βάση στα ζοφερά μηνύματα από το κατάχλωμο λεπτό προσωπάκι της και από την αδυναμία και την ισχνότητα που απέπνεε το κορμάκι της. Η μητέρα της δίπλα της, σωστός φύλακας άγγελος, όλους αυτούς τους τέσσερις μήνες στο νοσοκομείο. Το νεογέννητό της δεν το είδε όλο αυτό το διάστημα παρά μόνο 4-5 φορές.

Τους συναντούσα στην κλινική σχεδόν κάθε μέρα, προσπαθώντας να στηρίξω όσο γίνεται το ψυχικό κομμάτι του τιτάνιου αγώνα τους. Η ανταμοιβή της προσπάθειας αυτής είναι πάντα ένα χαμόγελο του άρρωστου παιδιού, ένα δάκρυ χαράς του γονιού και οι χαμηλές τιμές συγκεκριμένων τιμών  στο χαρτί των αιματολογικών εξετάσεων.

Δεν τους είδα τις τελευταίες τρεις εβδομάδες λόγω αδείας αλλά η σκέψη και η έγνοια ήταν συχνά εκεί πάνω από το κρεβατάκι της μικρής Κ. Στο διάστημα αυτό, πήρα τηλέφωνο δύο φορές στην κλινική και έμαθα από τους συναδέλφους εκεί πως τα πράγματα βαίνουν από το καλό στο καλύτερο…

Περασμένη Παρασκευή και το κινητό μου χτυπά. Μια γνωστή φωνή, γεμάτη από συγκίνηση και χαρά, λέει:

-        Κύριε Σ. είμαι η μητέρα της Κ. από την ογκολογική κλινική. Τα καταφέραμε! Είμαστε από σήμερα στο σπίτι και απόλυτα υγιείς. Πήρα να σας το πω γιατί είμαι σίγουρη πως θα χαρείτε με τη χαρά μας και για να σας ευχαριστήσω για όλα όσα κάνατε για ΄μας.

Το ίδιο βράδυ, ένοιωσα την ανάγκη να περάσω με το αυτοκίνητό μου κάτω από την πολυκατοικία τους. Στο μπαλκόνι τους γίνονταν μια μικρή γιορτή από φωτάκια και πολύχρωμα αστεράκια που αναβόσβηναν, ένα μεγάλο έλατο στολισμένο, έναν ’η Βασίλη με το έλκηθρό του γεμάτο δώρα, δίνοντας μια έντονη αίσθηση χαράς και γιορτινής διάθεσης που γίνονταν εντονότερη από την αντίθεση που δημιουργούν τα πολλά πλέον αστόλιστα φέτος μπαλκόνια…

Σταμάτησα δίπλα στο πεζοδρόμιο για να νοιώσω αδιατάραχτα τη βαθιά συγκίνηση που με πλημμύρισε. Πριν ξεκινήσω, σήκωσα και πάλι το βλέμμα προς το μπαλκόνι της ευτυχισμένης οικογένειας και σαν να μου φάνηκε πως ο ’η Βασίλης με χαιρετά από το έλκηθρό του, κουνώντας ανεπαίσθητα το χέρι του…


12 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


Συγγραφέας
sven
από ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΥΡΥΤΕΡΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/sven






Όταν τη γνώρισα αυτή ήταν 18 κι εγώ 19. Ήταν Γενάρης μήνας και το κρύο τσουχτερό.Καθόμουν σ'ένα τραπεζάκι δίπλα στο τζάμι του μικρού καφέ και έβλεπα προς το δρόμο, ρουφώντας μεγάλες γουλιές ζεστής σοκολάτας πριν πάω για μάθημα στο πανεπιστήμιο. Μου έκανε εντύπωση το Κόλεϋ που βάδιζε κατά μήκος της τζαμαρίας, κοιτώντας προς τα μέσα, μέχρι που ήρθε και στάθηκε ακριβώς έξω από το σημείο που καθόμουν. Τότε ήταν που άκουσα τη φωνή της να μου λέει καθώς καθόταν στη απέναντί μου καρέκλα: "Φαντάζομαι να μην ενοχλώ",και βλέποντας πως δεν αρθρώνω λέξη από το ξάφνιασμά μου, πρόσθεσε: "Νοιώθουμε κι οι δυο καλύτερα όταν μπορούμε να βλέπουμε ο ένας τον άλλον". Ήταν απίστευτα γοητευτική και άνετη, σαν να συναντούσε έναν παλιό της φίλο. Μιλούσε μάλλον για το σκυλί και τις συνήθειές του, μα το μόνο που συγκράτησα ήταν πως, αν και περνούσε καθημερινά μπροστά από το καφέ αυτό, βγάζοντας το σκύλο της για την πρωινή του βόλτα, ήταν η πρώτη φορά που κάτι την έσπρωξε να μπει για έναν καφέ. Σηκώθηκε, το ίδιο ξαφνικά όπως εμφανίστηκε, ρωτώντας με με το πιο φυσικό ύφος του κόσμου, αν θάθελα να τους κάνω παρέα στη βόλτα τους. Ακολούθησα σαν υπνωτισμένος χωρίς να πω κουβέντα, αφήνοντας στη βιασύνη μου ένα χαρτονόμισμα που αντιστοιχούσε στην τιμή πέντε καφέδων, χωρίς να πάρω ρέστα. Το παρατήρησε, λέγοντάς μου γελώντας, καθώς κατάλαβε την αμηχανία και την ταραχή μου: "Είσαι, βλέπω, πολύ γενναιόδωρος". Από τη στιγμή εκείνη, γίναμε αχώριστοι.Έκανε απίστευτα πράγματα-δείγματα αγάπης για μένα, στη διάρκεια των πέντε μηνών που ήμασταν μαζί. Το Σαββατοκύριακο εκείνο του Ιούνη ήταν σαν ένα όνειρο και η ίδια γλυκιά και τρυφερή όσο ποτέ. Ήρθε η Δευτέρα και παίρναμε το θαυμάσιο πρωινό που είχε ετοιμάσει, όταν μου είπε το ίδιο φυσικά, όπως τότε που πρωτοσυναντηθήκαμε, κοιτώντας με με εκείνο το καθάριο βλέμμα ίσια στα μάτια: "Φεύγω σε μία ώρα για άλλη πόλη και δεν θα ξαναγυρίσω". Την κοιτούσα και πάλι αποσβωλομένος, όπως την πρώτη φορά, και το μόνο που κατάφερα να ξεστομίσω ήταν, "Μα εσύ έλεγες πως μ΄αγαπάς πιο πολύ από τον καθένα". Η απάντησή της ήταν, όπως πολλές φορές, αποστομωτικά αβίαστη και άμεση: "Είναι αλήθεια, μα πάνω απ' όλους αγαπώ το σκυλί μου. Αυτό είναι το μόνο πλάσμα που δεν πρόκειται ποτέ να με προδώσει". Σηκώθηκε, έσφιξε το κεφάλι μου με δύναμη πάνω στο στήθος της και με φίλησε τρυφερά στο μέτωπο. Ανοίγοντας την πόρτα για να φύγει κοντοστάθηκε, γύρισε με κοίταξε και είπε:"Θέλω να 'μαι ελεύθερη". Τη συνάντησα εντελώς τυχαία μετά από πέντε χρόνια σε μια πόλη, όπου πήγαμε να παίξουμε με το συγκρότημά που είχαμε τότε. Ήταν πίσω από το μπαρ ενός καφέ και σέρβιρε πρωινό. Μόλις την είδα πάγωσα. Με κοίταξε στα μάτια, χαμογελώντας αχνά και δείχνοντάς μου πάνω από τον πάγκο το δάχτυλο του δεξιού της χεριού όπου φορούσε το δαχτυλίδι που κάποια στιγμή της είχα χαρίσει. Ήταν, ξέρετε, του πιο αγαπημένου μου ξαδέλφου που μου το χάρισε για να τον θυμάμαι όταν μετανάστευσε για Αμερική. Το βλέμμα της, όπως πάντα, καθάριο, μα τη φορά αυτή σαν να μου φάνηκε πως τα μάτια της ήταν βουρκωμένο.Γύρισε απότομα και χάθηκε γρήγορα πίσω από την πόρτα της κουζίνας. Και, ενώ περίμενα με λαχτάρα να ξαναφανεί, την πήρε το βλέμμα μου να τρέχει και να χάνεται στο βάθος του δρόμου κρατώντας από το λουρί το αγαπημένο της Κόλεϋ..






Tags




Επίσημοι αναγνώστες (36)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης