αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
η ματαιοτητα των ανδρεικελων.-
o χρονος ειναι οτι πιο πολυτιμο εχεις..
 
09 Νοεμβρίου 2006, 01:37
Εξω--ομολογουμαι ...


Νομιζω  οτι  ηρθε  η  ωρα  που  περιμεναμε  ,οτι  αγαπουσαμε  αυτο  εμεινε.Σαν αγγελος φωτεινος και  καθαριος σηκωθηκες ξαφνικα μεσα  στην  ανοιξη  που  στολιζε  την  ψυχη  μου.Εσυ ,μου  εγνεψες να  σακολουθησω στο  ηλιοβασιλεμα χωρις  να  με  φοβισεις  ,χωρις να  με  πονεσεις."Ειναι  αργα  μικρε  μου  ελα  να  ξαποστασεις" .Ηταν  μακρια  και  εισαι  κοντα  ,ηταν  αργα  και  ειναι  τωρα,ηταν χρονος  και  εγινε  μια  ζωη.Ορκος  βαρυς  της  μοναξιας  η  λυπη  μα  ακομη  και  ο  πονος  πια  χαιρεταει και  σκορπαει  τριανταφυλλα διαφορων  χρωματων  και  εσυ  κοιτας  και  τακολουθεις  γιατι  σαυτον  τον  δρομο  ηρθες  χωρις  ναρνηθεις.Μπηκα  στης  καρδιας  μου  το  αμπαρι  και  το  εκαψα ...σαλπαρα  ,κουραστηκα  αλλα  σαλπαρα.Ταξιδι  μακρινο μεναν προορισμο  ,την  πολη  με  τις  ανεμωνες  .Εκει  που  ο  ανεμος  δεν σκορπαει  ,εκει  που  η  βροχη  δεν  διαλυει ,εκει  που  η  φωτια δεν  καιει  ,εκει  που  το  νερο  δεν  πνιγει .Εκει  λοιπον  ,,στην  πολη  με  τις  ανεμωνες  θα  χαθω...

 

ΓΙΑ.....


- Στείλε Σχόλιο


09 Νοεμβρίου 2006, 01:06
Λοιπον...


     Λοιπον,για  σενα  γυρισα  το  παιχνιδι  της  καρδιας  ξανα να  παιξω .Χωρις  πονο  και λησμονια  να  ξαναδωσω  οτι  απο  την  αρχη  μου  στερησες .Κοιτα  ,μπορω  να  περπατησω  στα  ποδια  μου,στηριχτηκα  και  στη  καρδια  την  μισοσβησμενη.

Ταξιδι  μακρινο  μεσα  στης  ζωης  τους  οριζοντες, ποτε  δεν  επαψα  να  γυρνω  σαυτους  που  μου  εδωσαν  τα  φτερα .Τελικα  ,βγηκα  και  πεταξα με  τα  δικα  μου  φτερα ,κερδισα  το  στοιχημα  και  ας  νομιζα  πως  εχασα ,πως   σεχασα.Ειναι  μακρυς  ο  δρομος  με  καραβια  αραγμενα  μεσα  στου  νου  μου  τα  γραμμενα.Αγκυρα  βαρια  μα  φαρος  φωτεινος  εσυ  υπηρξες  εκει  παντοτινα    δικος  μου  θεος.


- Στείλε Σχόλιο


05 Νοεμβρίου 2006, 20:13
Καποτε πιστευα αλλα πλεον εχασα το γιατι.-Μονολογοι διαλογων-


Καθε  χρονο  στα  γενεθλια  μου  κοντα  εκανα  ενα  απολογισμο της  ζωης  ,τα  λαθη  ,τα  σωστα  ,την  αγαπη  ,τον  πονο  ,την  οικογενεια  μου  ολα  οσα  επηρεαζουν  παρεμαβατικα  την  ζωη  μου.Πολλες  φορες  κοιταζα  τον  ουρανο  και  ειτε  στον  θεο  μου  ειτε  στην  γιαγια  μου  που  σημαινε  πολλα  και  θυμιζε  ολες  τις  παιδικες  μου  αναμνησεις   για  μενα  παρακαλουσα και ζητουσα  την  βοηθεια   τους  οχι  τοσο  για  υλικες  μου  αναγκες  αλλα  για την  αγαπη  ,την  αληθινη  αγαπη  .Αυτη ,που κραταει  για  παντα  ,αυτη,  που  σε  εξομοιωνει   με  τον  δημιουργο  σου.Αυτη  που  δημιουργει  οτι  πιο  σημαντικο  υπαρχει  σαν  φυσικη καταληξη  της,ενα  παιδι,εναν  αγγελο  που  επεσε  απο  τον  ουρανο  .

Αναρωτιεμαι  πολλες  φορες  κυριως   με  τον  δημητρακι  η  kidaki  κατα  site  ποσο  εχουν  αλλαξει  οι  ανθρωποι.Ποσο  αδηφαγοι  ,πανουργοι,ψευτες ,ανεντιμοι   και ανηθικοι  εχουν  γινει.Πως  ολα  ξεπουλιουνται  για ενα  βιαστικο  πηδημα  επιβεβαιωσης  ,μια πλουσιοπαροχη ζωη  ,διασκεδαση  και  δηθεν  γκλαμουρια  απο  αυτοκινητα  και δουλειες  δηθεν  εντιμες αλλα  παντα  επι  πτωματων.

Προσφατα  πονεσα  για  κατι,για  κατι  που  πιστεψα  αρκετα.Ειχα δωσει  ισως  μια  τελευταια  ευκαιρια  στην  ψυχη  μου  για  πολλα  και  νομιζα  οτι  βρηκα  την  εξαιρεση αλλα τελικα  βρηκα  την  επιβεβαιωση  του  κανονα  για  αλλη  μια  φορα.Στη   ρημαδα  πολυταραχη  ζωη  μου  πιστεψτε  με  εχω  δει  και  εχω  κανει  αρκετα  .Ποτε  δεν  χαλασα  την  αξια  μου  σαν  ανθρωπος,ποτε  δεν  επαψα  να  αγαπω  να  βοηθω να πιστευω  να  ερωτευομαι.Βαρεθηκα  πια,βαρεθηκα  να  ποναω  γιατι  οι αλλοι  δεν  ξερουν  ποιοι  ειναι  τι  κανουν  και  εξευτελιζονται  χαμογελωντας  πισω  απο  ενα  πηδημα,πισω  απο  ανασφαλειες,πισω  απο  δηθεν  σαγαπω  ,πισω  απο  εισαι  τα παντα.Ολα  αρχιζουν  και  φτηναινουν  τοσο  γυρω  μου,  ολα  αρχιζουν  να  σαπιζουν  γιατι  πολυ  απλα  ολοι  φοβουνται  το  πιο  πολυτιμο  αγαθο  που  μας  εχει  δωσει ο  θεος ,την  αγαπη  και  μονο.Δειτε    γυρω  σας  οτι  το  πιο  ευκολο  πραγμα  ειναι  γρηγορες   στιγμες  ηδονης  ενω  το  πιο  δυσκολο  ειναι  να  κανεις  μια  αληθινη  με  ουσια  πραγματικη  σχεση  βασισμενη  στην  αγαπη,τον ερωτα  ,την  εμπιστοσυνη,την συντροφικοτητα,την αληθεια  ,την πιστη και την γνωση.

Καποιες  φορες  θελω   να  τα  παρατησω  ολα  και  να  φυγω  ,να  κλειστω  στον  εαυτο  μου αλλα  ποναει  η  μοναξια .Ποναει  πολυ !Οι  ανθρωποι  δεν  αλλαζουν  ουτε  με  σφυρι  ουτε  με  αμωνι  οπως  λεει  ο  Μανος  χατζηδακης  στον  κεμαλ  .Δεν  φευγω  γιατι  πονωντας  γινομαι  πιο  σκληρος  και  με  εμενα και  με  τους  γυρω  μου  ισως  ετσι  να  επιβιωσει  το  μεσα  μου  και  απλα  να  ξαναβρω  εναν  καλυτερο  αμυντικο  μηχανισμο  για  μενα .Αναρωτιεμαι  αξιζει  ?να  ζω  με  αμυνες?οχι  βεβαια  αλλα  πρεπει  να  πιστεψω  ξανα  οτι  καπου  υπαρχει  το  γιατι  καπου  υπαρχει  αυτη  που  δεν  εχω  η  ισως  και  να  ειχα  συναντηση  στην  ζωη  μου.Πρεπει  να  το  πιστεψω ,πρεπει  να  μπορεσω  να  το  πιστεψω  ....

  


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


05 Νοεμβρίου 2006, 19:33
Μεσα απο την καρδια μου....


Μεσα  απο  πελαγα  κρυφα.

Μεσα  απο  την  ασημενια  σου  στρατια.

Μεσα  απο  την  καρδια  σου  την  μικρη .

Μεσα απο θαλασσες  και  καστροχωρια.

Μεσα  απο  καημους  ,ψεμα  και  την  αληθεια χωρια.

Μεσα  απο  γαλαζιους ουρανοκηπους .

Μεσα  απο  ηλιους  πορφυρους.

Μεσα απο τα  μικρα  σου  τα  τραγουδια.

Μεσα απο  εμενα και  απο  σενα,

Μεσα απο  εμας.

Εξω  απο  σενα.

Εφυγα μακρια  γιατι  μεσα  μου  βρηκα  εσενα ....


- Στείλε Σχόλιο


02 Νοεμβρίου 2006, 23:12
μερες μετρω....


Μερες  τωρα  μετρω  χαμενες  απο  χερι  φονικο.Μερες  τωρα  μετρω  χαμενος  στον  γυρισμο.Μετρησα για  μερες  μεχρι  η  αγαπη  μας να   γινει.Μετρησα τις  μερες  μα  ξαναγυρισα  εδω  χωρις   τιποτα   να  ενωνει  εμας  τους  δυο.Σε  ζητω  στα  χαμενα  ονειρα  εκεινα  που  εχασα  μεγαλωνοντας  εδω.Σε  ζητω  στα  κλαμενα  μου  ματια  εκεινα  που αφησα  στης  ψυχης  μου  τα κομματια  .Μετρησα  τα  παντα  ωσπου  ηρθα και  σε  βρηκα.Γυρισες  με  κοιταξες  φιλωντας  με  στα  ματια.Σου  εγνεψα  και  ειπα.....αγαπα  με  ζωη  μου  τα  παντα  στο  φιλι  μου.Νυχτες  μετρω  τους  αριθμους  του  ουρανου.Νυχτες  μετρω  της  ζωης  μου  τα  κομματια  ,οχι  εδω  αλλα  αλλου.Σε  ζητω  στα  χαμενα  φιλια  στις  αγαπες  που  φυγαν  .Σε  ζητω  στις  νυχτιας  την  σιγη  στης  φωνης  μου  το  δακρυ,  και  μετρησα  ,και  εσπασα  μα  επαψα  να  σε  ζητω ....


- Στείλε Σχόλιο


 

Συγγραφέας
van28
akis
Showman
38 ετών



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/van28

δοκιμια εποχης με αλογα λογια.








Tags




Επίσημοι αναγνώστες (3)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Photo courtesy of Sotiris Kouvopoulos - www.cadu.gr
    Template design by Jorge

    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης