αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Home
η ματαιοτητα των ανδρεικελων.-
o χρονος ειναι οτι πιο πολυτιμο εχεις..
 
24 Δεκεμβρίου 2006, 17:47
Καποτε οταν ημουν παιδι...


Καποτε... ειχα κοντα μου εναν αγγελο που μεπιασε στα χερια του οταν γεννηθηκα .Παντοτε με ειχε κοντα του ,παντοτε με προστατευε ,παντοτε εμπαινε μπροστα σε ολα τα δυσκολα και τασχημα στην ζωη μου .

Μενα μοναχα καλεσμα μου ηταν εκει διπλα μου με μια ζεστη και μεγαλη αγκαλια,μενα τρυφερο και αληθινο φιλι ,με μια γλυκια δικια μου κουβεντα .

Ακομα και οταν επεφτα και χτυπαγα και ματωνα ...ηταν εκει,κοντα μου .

Ποσα καλοκαιρια ηταν διπλα μου να με φροντιζει ,να με μαλωνει να με κοιταει και να με καμαρωνει λες και ημουν οτι πιο πολυτιμο υπηρχε σε αυτην την πλαση.

Ποσες φορες οταν ημουν αρρωστος ,οταν πειναγα ,οταν εκλαιγα,οταν διψαγα,οταν αγαπουσα, οταν μισουσα ...ηταν εκει παντου με την σωστη και τοσο γεματη σοφια κουβεντα ακομα και αν ηξερα οτι εχει κανει λαθη ισως και χειροτερα.

Ποσα χρονια περασανε και παντα ζουσα με την ελπιδα οτι θα εμενα παντα παιδι .Οτι αυτος ο αγγελος δεν θα φυγει ποτε απο κοντα μου ,ποτε απο την ζωη μου,ποτε απο διπλα μου.

Ηρθε η μερα που φοβομουν.Το τηλ χτυπησε και η καρδια μου σταματησε.Ο αγελλος πεταξε ,εφυγε ,πηγε εκει που ανηκε εκει ψηλα.

Ακομα και την προηγουμενη μερα πριν φυγει και δεν μπορουσε να μιλησει πλεον

απο την τραχειοτομη μου φωναξε με πονο οτι μαγαπαει.

Θεε μου ποσο πονεσα τοτε ...ποσο.

Ηταν τετοιες μερες σαν περυσι οταν ταξιδεψες μακρια αλλα εισαι τοσο κοντα μου οσο ποτε...

Αντιο αγγελε να με κοιτας απο εκει ψηλα....

Αντιο Μαρια να εισαι παντα κοντα...

Αντιο γιαγια, σευχαριστω ....που δεν θα αλλαξει ποτε και δεν θα μεγαλωσει αυτο το παιδι που ειχες παντα στην καρδια σου...ποναει οσο μεγαλωνω......Αντιο


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


18 Δεκεμβρίου 2006, 19:28
Ειναι φορες...


...Απ' το παράθυρο έρχεται η εικόνα του χειμώνα
....Βροχή πέφτει, δέντρα που λυγίζουν στο βοριά
Και συ σκυμμένος πάντα εδώ με χέρια ματωμένα
Συζήτηση αρχινάς με τον καθρέφτη σιωπηλά

Γύρω σου κάποιες κίτρινες παλιές φωτογραφίες
την εποχή που ήσουνα παιδί
Το ραδιόφωνο απ' τα χρόνια του '50
στης μοναξιάς σου παρηγοριάς φωνή

Τι σου 'δωσε η ζωή καλό για να θυμάσαι;
Σε πότισε με χάπια ηδονής
Παραμυθένια χρώματα και γεύσεις του θανάτου
σε κάθε βήμα σου, σε κάθε σου στιγμή

Τώρα ο καθρέφτης έμεινε μονάχος μάρτυράς σου
σύμμαχος με τ' άθλια τα χρόνια που μισείς
Σ' ένα τασάκι βρίσκονται σβησμένα τα όνειρά σου
σ' ένα μπουκάλι με ποτό η ίδια σου η ζωή

--

 

-Ειναι φορες που μερικα τραγουδια εχουν χαραξει την ψυχη σου σαν μια βαθια ουλη ,σε εχουν εμπνευσει να γραψεις αντιστοιχα κειμενα η τα εχεις ακουσει σε διαφορες καταστασεις της ζωης σου αλλα παντα οπως και να τα ακους παντοτε αυτη η ουλη σε καιει!Καποια στιγμη ειχε τυχει να ειμαι στον σταυρο του νοτου πιο παλια οταν εμφανιζοντουσαν τοτε Πλιατσικας,Μαχαιριτσας,Τσακνης με μια περιεργη και ψευτικη αν θυμαμαι καλα παρεα .Το λεω αυτο ,γιατι εκεινο το βραδυ πραγματικα αφοσιωθηκα πανω στην σκηνη και οχι στα δρωμενα και της, και καλα, εντεχνες συζητησεις των τοτε , παρευρισκομενων σε αυτη.Καποια στιγμη,ειναι πανω ο Πλιατσικας και τραγουδαει το γιατι επαψες αγαπη να θυμιζεις οταν κοβω να μπαινει στο μαγαζι ο Μπαμπης Στοκας οπου κοιτιουνται με τον Πλιατσικα πολυ στεναχωρημενα και περιεργα , οπως ισως, οταν συνανταμε μια παλια μας δυνατη αγαπη που εχει μεινει δυνατα μεσα μας .Τελειωνοντας το τραγουδι , τον χαιρεταει και αρχιζει να τραγουδαει τους παραπανω στιχους.Εβλεπες τοτε ξεκαθαρα αυτη την συγκινηση αναμεσα τους ειδικα οταν πριν λιγες μερες ειχαν ανακοινωσει την διαλυση του συγκροτηματος των Πυξ Λαξ.Το τραγουδι τελειωνει, ο Πλιατσικας λεει ενα ευχαριστω και φευγει βουρκωμενος και ο Στοκας με σκυμμενο το κεφαλι ξαναγεμιζει το ποτηρι του.Ξαφνικα , με πιανει κατι που δεν το εχω κανει ποτε σχεδον,ηθελα να παω να του μιλησω γιαυτο το τραγουδι !Παω κατω ενω το προγραμμα συνεχιζοταν και μπαινω στο καμαρινι αφου απεφυγα τους πριν που ηταν εκει.Να μην τα πολυλογω , μετα τις συστασεις και τις εκδηλωσεις θαυμασμου απο μερους μου τον ρωταω τι σκεφτεται οταν ερμηνευει το παραπανω τραγουδι .Σκυβει το κεφαλι βιαστικα ,τραβαει μια τζουρα και κοιταει στο πατωμα και λεει ... ολες τις λαθος επιλογες που εκανα και κανω οσο μεγαλωνω και οσα ονειρα μπορω και κανω ακομα και οταν ποναω.Μενω σαστισμενος και τον ευχαριστω γιατι απαντησε πολυ αυθορμητα.Πραγματικα , προχθες οταν το ακουσα στο γνωστο στεκι αυτου του site απο τους γνωστους τραγουδιαρηδες δηλ Deos και Stasis ,μου ηρθαν αυτα τα λογια και εκεινο το σκηνικο.Αλλα!

Τωρα καταλαβα αυτα που ελεγε στην πληρη εννοια τους ! Σ ενα τασακι βρισκονται σβησμενα τα ονειρα σου, σενα μπουκαλι με ποτο η ιδια σου η ζωηηηηηηη αααα..................


- Στείλε Σχόλιο


15 Δεκεμβρίου 2006, 20:27
Πνευμα,ηθικη και κριτικη.


Αραγε εχουμε ολοι ισονομα και ισοτιμα δικαιωμα κριτικης για όλα και για ολους?Καποτε το πιστευα ότι εχω δικαιωμα να κρινω τα παντα και τους παντες,μεχρι που αναρωτηθηκα ουσιαστικα και πραγματικα.Περα από το γνωστο και αν όχι το θυμιζω , μην κρινεις για να μην κριθεις , υπαρχει κατι που καθοριζει ξεκαθαρα την εννοια της .Αυτο είναι το κινητρο η , η προθεση γιατι προβαινω στη κατασταση του κριτη.

Συνηθως ολοι σπευδουν στην ευκολη λυση της αρνητικης κριτικης δηθεν ηθικολογωντας και ταχα μου τεκμηριωνουν επιστημονικα και με μεγιστη εμπειρια τα παντα ότι και αν συμβαινει .Γιαυτο αλλωστε, εχουμε γεμισει με εκπομπες τηλεοπτικες και ραδιοφωνικες αλλα και εντυπο τυπο που το μονο που κανουν καθημερινα και σε συνεχη βαση είναι να κρινουν,να κρινουν και να κρινουν!Βεβαια αυτές οι εκπομπες και αυτά τα κιτρινα φυλλα όπως τα λενε , το κανουν για τα λεφτα από την ακροαματικοτητα η από τις εκαστοτε πωλησεις τους , οσον αφορα τα εντυπα.Ομως δεν μπορω να πω , ικανοποιουν πληρως την αναγκη του καθενα για να μαθει η για να ικανοποιησει την περιεργεια του.

Ξαφνικα , εκει που πιστευα ότι ο μονος κριτης είναι ο Θεος μου , βρεθηκαν πολλοι καλοθελητες… θεοι που διατυπωνουν κρισεις οι οποιες είναι σχεδον απολυτα ηθικες και σχεδον απολυτα τεκμηριωμενες!Φυσικα ,καταλαβαινουμε ότι τα λογια κριτικης αυτων των νεοελληνων είναι κατά βαση και εν παση ειλικρινεια τιποτα άλλο από..μπουρδες!Διοτι,δεν προυπαρχει , και καλη προθεση αλλα και αντικειμενικοτητα .Το μονο που κερδιζουν είναι την τεταρτη θεση μετα την Στεφανιδου,την Λαμπιρη και την Λουκα.!!Δεν προκειται να πλατιασω πολύ διοτι το θεμα αυτό δεν αναλυεται πληρως από έναν γραφοντα , αλλα συναμα είναι και παρα πολύ μεγαλο.

Συμπερασματικα όμως , το θεμα κριτικη εχει αμεση συναφεια με το θεμα ηθικη.Δυστυχως η ευτυχως ,δεν υπαρχει ένα καθορισμενο οριο ηθικης, η , μια καθορισμενη σταθμη, γιαυτο και διαχωριζουμε ανθρωπους αλλοτε σε υψηλης και αλλοτε σε χαμηλης ηθικης.Προσωπικα , δεν κρινω γιατι φοβαμαι να μην με κρινουν αλλα δεν κρινω διοτι κανεις μα κανεις δεν μου χει δωσει το δικαιωμα αυτό ,τουλαχιστον στην ηλικια που τωρα βρισκομαι!

Οσω ζω και μεγαλωνω , αλλαζω πολλα πραγματα στην ζωη μου ,όπως αποψεις και επιλογες και εννοειται..οτι για τιποτα δεν μετανιωνω!Αλλα!!!

Αυτά αυτά που δεν αλλαζουν μεσα μου γιατι σμιλευτηκαν σε στερεα και όχι σε σαθρη βαση είναι το ηθος μου ,η ανθρωπινη αξιοπρεπεια μου ,η ευγενεια της ψυχης μου,ο αλτρουισμος μου και ναι ….ο καλος μου εγωισμος !Αυτος που μου δινει το κινητρο κάθε φορα να κανω κατι,οτιδηποτε, καλυτερο από την προηγουμενη φορα και να επιτυγχανω στοχους αλλα ισως και ονειρα.

Οποτε καλυτερα να διαμορφωνουμε η να συμμορφωνουμε καλυτερα το ηθος μας παρα να κριτικαρουμε με ασυδοσια τα παντα και τους παντες.

 

Τα ανωθεν εκφραζουν προσωπικες και μονο αποψεις του γραφοντα και όχι απαραιτητα σωστες η λαθεμενες.


- Στείλε Σχόλιο


15 Δεκεμβρίου 2006, 05:07
λοιπον αν και ξημερωματα ανεστησες τον πεθαμενοοοο


Ολες οι λεπτομερειες για μια νυχτα στον Μακροπουλο απο το blog του heartbreak kid αυριο οταν ξυπνησει και τα γραψει με πασα λεπτομερειαααα!Παντως τα σπασαμε με την καλη εννοια και περασαμε υπεροχα! να ναι καλα η αγγελικη ηλιαδη που μας εκλεισε το τραπεζι και ο μπαμπης φυσικα , καλη συνεχεια αυριο κιντ .....δικο σουυυυ!!
2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


14 Δεκεμβρίου 2006, 16:51
Εφυγα μακρια...


Εφυγα  μακρια .Τωρα  πια  δεν  ειμαι  εκει  κοντα  .Μεσα  απο  χαλασμενους  ουρανους  βρηκα  τα  πεταμενα   σου  αστερια.Τα  περιμαζεψα με  τα  τραγουδια σου τα  φυλαξα  με  την  χαρα  σου.Εσκυψα  να  σε  φιλησω αλλα  δεν βρηκα το  κοριτσακι  εκεινο  που  λαχταρησα  να   αφησω.Σαφησα στο  μπαξε  μου  να  μπεις ,ροδανθους να  κοψεις ,η  μυρωδια  σου   τρυφερη  μα  η  σαρκα  σου γερασμενη.Δεν   κουραστηκες πια  τουτο   το  παζαρι?Και  εσυ  απαντησες  παγερα....εχει  και  αλλους   αριθμους  για  μενανε  αυτο  το  ζαρι.Γυρισα  τη  πλατη  και  εφυγα  γιατι  μονο  αυτο  μου ειχε  μεινει.Τα   χρονια  περασανε  μα  η  λησμονια μεγαλη,τιποτα  δεν  ξεχνιεται  μεσα  απο  τουρανου  τα  πληθη.Γυρνανε  εδω  και  εκει σαν  τους  αγγελους   που  την  κολαση  μισησανε   αλλα  αυτοι  την   κολαση  λατρεψανε   σε  ολη  τους  την   ζωη.Πικρο  ταξιδι  διαλεξα,πικρα  και  θα  τελειωσει?Απαντηση  πηρα  αλλα....Γυρισα ,συνεχισα μα  ποτε  δεν  επαψα  να πιστευω.Καλη  συνεχεια  αγνωστε  οτι  αγαπησες  την  μυρωδια   σου  να  χει.Αν  βρεθεις  ξανα   εκει  να μην  χαρισεις  το φιλι,οσο  και  να   σε  πονεσει.
1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


13 Δεκεμβρίου 2006, 22:44
Βλεπω εξω απο το μπαλκονι μου και γραφω..και σκεφτομαι και θυμαμαι..


Ξανα  θα  θελα  να  σου   πω  τον  πονο  της  καρδιας μου  ,ειναι  βαρυς  και   ασηκωτος  σαν  τ ουρανου  τα  βαθυ.Ημιφως  εμπαινε  μεσα  στο  δικο  μου   παραθυρι  μα  ηταν  τρυπια  η  ψυχη  τρυπια  και  βαρετη.Χαρες  πετουσανε  πανω  απο  του  μυαλου  την πλαση  .Σηκωθηκα  ,τα  μαζεψα   τα  πηρα ολα  πισω  μα  ειναι  ο  χρονος μου  πια  μικρος  ,μικρος  και  ακριβος.Στου  ερωτα  το  βλεμμα  εγω  εφτυσα  αιμα,αιμα  πονερο  βγαλμενο  απο  αγαπη.Ειναι  η σκεψη  μου  τραχια  ,σκοτεινη  σαν  ισκιος   μα  εγω  ετσι  καταλαβα  της  ζωης  μου  το  λαθος.Λαθος  αριθμητικο  η  μηπως   λαθος  γραφικο  αναρωτιεμαι.Σημασια  πια  δεν  εχει.Ασπρο  περιστερι πετα  και  λαμπει  ο  ουρανος  μου.Το  χιονι  πια  δε  με καιει απλα  δεν  με γεμιζει  οπως  παλια.Εχω  βρει  το  μυστικο,  σε  καποιο  χαμενο  μετεριζι.Μυστικο  δικο  μου  πια  δικαια  κερδισμενο .Τοσος  χρονος  πια .....φτανει  πια..

 


- Στείλε Σχόλιο


12 Δεκεμβρίου 2006, 16:35
Εγω ....σου λεω ελα...


   Γλυκο  αερακι  φυσηξε  και  ελα  ακολουθησε  με  σε  αυτο  το  μονοπατι ,ελα  και  φυγαδευσε  με .Γυρισες,κοιταξες,χαμογελασες.Ηρθες κοντα  και  εγινες  πνοη  μου.Τωρα  πια  εισαι   το  μοναδικο  φιλι  μου.Ετρεξα,φωναξα  και  σκορπισα  μα  εσυ παντα  εκει  ,μεσα   στο   φιλι.Εφυγα  ,πονεσα,μεγαλωσα  μα  η  στοργη  παντοτινη  μεσα  απο  εκεινο  το  φιλι  .Το  γυαλι  το  ραγισα.Τα  βουνα  τα   εσμιξα.Την  θαλασσα  την  χωρισα  .Μα...η  γευση  δεν  ξεθωριασε  απο  εκεινο  το  φιλι.Δεν  το  αρνουμαι  πια   .Το  δεχομαι,ησουν   εσυ.Εσυ  ,εκεινο  το  φιλι   μεσα  απο το  πορφυρο,  το  ασπρο και  το  γκρι.Ο  πονος  ξεχειλισε  ,το  δακρυ  χυθηκε,μα  η  μερα  ξημερωσε  και  ειναι  απλα  αληθινη  ....

 

ευχαριστω  agapi 23 που  μου  το  θυμισες  ,γιατι  ο  χρονος  κυλαει  γρηγορα  και οι  επιλογες  μας  τον  επιταχυνουν  πιο  πολυ


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
 

Συγγραφέας
van28
akis
Showman



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/van28

δοκιμια εποχης με αλογα λογια.






Tags




Επίσημοι αναγνώστες (3)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Photo courtesy of Sotiris Kouvopoulos - www.cadu.gr
    Template design by Jorge

    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης