αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Η καθημερινότητα κι εγώ...
Hakuna Matata

30 Μαρτίου 2009, 00:05
Έχεις ώρα;


Η ώρα της γης πέρασε και εγώ δεν το κατάλαβα. Ίσως να έφταιγε που άλλαξε και η ώρα χτες...η αλήθεια είναι ότι ένα ψιλομπέρδεμα με τα ρολόγια το έπαθα! Τα μισά τα είχα βάλει μία ώρα μπροστά ενώ τα άλλα μισά τα είχα αφήσει έρμαια στη μοίρα τους. Και έτρεχα σήμερα το πρωί-Κυριακάτικα παρακαλώ!-σαν την τρελή να απενεργοποιώ ξυπνητήρια.

Κάτι είχε πάρει το αυτί για την ώρα της γης. Όταν το πρωτάκουσα σοκαρίστηκα διότι ως γνωστόν η γη δεν έχει μία μόνο ώρα! Ολόκληρο μάθημα κάναμε στην γεωγραφία για τις διαφορετικές ζώνες που υπάρχουν. Αίμα, δάκρυα και ιδρώτα(προσήμανση για ό,τι θα ακολουθήσει...) είχε χύσει η ταλαίπωρη δασκαλα που μάταια προσπαθούσε να εξηγήσει στο τούβλο που είχε μπροστά της(me!) ότι περνάμε το Λονδίνο κατά δύο ώρες. Τελικά χρησιμοποιήσε την αρκετά εποικοδομητική μέθοδο της τρομοκρατίας("Θα το καταλάβεις θες δε θες αλλιώς θα σε βάλω να καταπιείς την κιμωλία μαζί με το σφουγγάρι!") και με έπεισε.

Τυχαία λοιπόν είδα μια αφίσα "Η ώρα της γης". Πέταξα ένα μικροαστικό επιφώνημα "Αααα!" και συνέχιζα να κοιτάζω την αφίσα με το άδειο βλέμα του μοσχαριού(έβγαινα από μάθημα Αρχαίων...πολύ θέλει ο άνθρωπος?). Αργότερα μου εξήγησαν αναλυτικά ότι σαν καλοί οικολόγοι και πάνω απ'όλα ευαισθητοποιημένοι άνθρωποι έπρεπε ΟΛΟΙ να κλείσουμε τα φώτα για μία ώρα. Δεν θυμάμαι την απάντησή μου...ήμουν ζαλισμένη απ'τον Αριστοτέλη...

Σάββατο απόγευμα λοιπόν και η ώρα της γης πλησίαζε απειλητικά και ανελέητα. Ωστόσο εγώ δεν το είχα καταλάβει διότι ήμουν άκρως απασχολημένη με το βιβλίο της ιστορία(40 σελίδες για την ακρίβεια...). Αφού έβγαλα την ύλη που έπρεπε να βγάλω αποφάσισα ότι μου άξιζε λίγη χαλάρωση και κατευθύνθηκα προς το cd player.

Η ώρα 8 και κάτι, η μουσική να παίζει, εγώ να χτυπιέμαι, ο υπολογιστής να είναι ανοιχτός, η τηλεόραση επίσης. Ο πατέρας μου να περιμένει να δει τον αγώνα Ελλάδα-Ισραήλ(εγώ όχι...παρακολουθώ μόνο αγώνες της Ιταλίας! Άντε και Παναθηναϊκό-Ολυμπιακό όταν θέλω να δω πολεμικό έργο). Η μητέρα μου να επιμένει να κλείσουμε τα φώτα.

"Μα είναι η ώρα της γης!"

"Δεν θα παρεξηγηθεί..."

"Μα είναι συμβολικό!"

"Δεν πειράζει, εγώ το αποσυμβολίζω..."

"Μα κλείσε επιτέλους την τηλεόραση!"

"Η τηλεόραση δεν πρόκειται να κλείσει ακόμα κι αν έρθει η ώρα της κρίσης!"

"Μα πρέπει!"

"Αηδίες! Κι αυτοί στο γήπεδο ανοιχτά τα έχουν τα φώτα. Όχι ότι αυτό τους εμποδίζει απ΄το να μην βλέπουν που κλοτσάνε..."

Το δικό μου δράμα βέβαια ήταν μεγαλύτερο. Δεν ξέρω πως και γιατί αλλά με έπιασε ξαφνικά μία τάση για αρχαιολογικές αναζητήσεις. Έτσι άνοιξα την ντουλάπα μου και άρχισα να ψαχουλεύω σακούλες με άχρηστα αντικείμενα. Και ξαφνικά βρίσκω μπροστά στα έκθαμβα μάτια μου ό,τι σημάδεψε την νιότη μου!

[ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΓΕΛΙΑ! ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΓΕΛΙΑ!]

Με τρεμάμενα χέρια ανασήκωσα τα cd στο φως, τα κοίταξα καλά, τίναξα ένα δάκρυ απ'την άκρη του αριστερού ματιού μου και γεμάτη δέος ψέλλισα "Σάκη!". Ο γνωστός Σάκης. Ο this is our night Σάκης. Ο Σάκης που κάποτε-πολύ πιτσιρίκι, δεν είχα καν ανακαλύψει το δελτίο του Mega-άκουγα φανατικά. Ο Σάκης!

Δεν θυμάμαι πως έγινε. Όλα είναι ακόμα θολά. Με μηχανικές κινήσεις έβαλα τα cd στο cd player και παρασύρθηκα στους ρυθμούς των ασμάτων. Τραγούδησα του στίχους. Τσίριξα. Έβαλα τα κλάματα. Σύρθηκα στα πατώματα. Και μετά ανακάλυψα ότι μου έλειπαν κάποια cd. Και έτρεξα να το πω στον μπαμπά μου.

"Μπαμπά..."

"Λέγε γρήγορα τώρα που έχει ημίχρονο!"

"Μήπως είδες τα cd του Σάκη?"

"Παιδί μου...είσαι καλά?"

"Όχι...δεν βρίσκω τα cd του Σάκη!"

"................."

"Εσύ τα΄χεις πάρει?"

"................"

"Πες κάτι βρε πατέρα!"

"ΑΤΙΜΕΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ! ΜΟΥ ΤΟ ΑΠΟΤΡΕΛΑΝΑΤΕ ΤΟ ΑΠΟΤΡΕΛΑΜΕΝΟ!"

"Κατάλαβα...δεν τα'χεις πάρει...."

Δεν τα βρήκα τα cd...και έμεινα να ανοιγοκλείνω τους διακόπτες ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την ώρα της γης και τα χαμένα cd του Σάκη...

Και όχι δεν έσβησα τα φώτα. Όχι επειδή δεν είμαι ευαισθητοποιημένη, όχι επειδή δεν νοιάζομαι, όχι επειδή το ξέχασα. Δεν τα έσβησα. Επειδή προτιμώ να κρατώ "οικολογική" στάση ή όπως αλλιώς την λένε κάθε μέρα και κάθε ώρα, όχι μόνο το Σάββατο για μια ωρίτσα. Μ'αρέσουν οι συμβολικές κινήσεις πολύ...αλλά μόνο όταν γίνονται συνειδητά και όχι λόγω μόδας...

Την Πέμπτη έδωσα αίμα. Ήρθαν στο σχολείο και αρκετά παιδιά δώσαμε. Ωραία αίσθηση. Να ξέρεις ότι δίνεις χωρίς να περιμένεις ευχαριστώ. Να ξέρεις ότι μπορεί να σώσεις τη ζωή κάποιου. Να μην έχεις όνομα και να μετράει μόνο η πράξη. Ωραία πράγματα. Τέτοιες ενέργειες έπρεπε να γίνονται συχνότερα μέσω του σχολείου. Ευαισθητοποίηση. Γιατί δυστυχώς κυκλοφορεί τεράστια αναισθησία εκεί έξω...

Και βέβαια δεν θα μπορούσα να μην βάλω Σάκη! Ελπίζω μόνο να μην μαθευτεί...θα φάω πολύ δούλεμα...by the way για τα πρακτικά, έχω να ακούσω Σάκη εδώ και χρόνια(αν και το συγκεκριμένο τραγούδι είναι ωραίο...), τιμώ τις ροκ επιρροές μου και το παραπάνω περιστατικό αποτελεί στιγμίαιο λάθος! Για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους...και το χιούμορ έχει τα όριά του! Άντε και καλή μας εβδομάδα!

 


11 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


25 Μαρτίου 2009, 00:28
Της πατρίδας μου η σημαία...
Για γέλια μπορεί και για κλάματα  

...έχει χρώμα γαλανό! Χαρακτηριστικός στίχος που μου έμεινε από ένα ποιηματάκι εποχής δημοτικού-προ αμνημονεύτων χρόνων.

Σήμερα, 24η Μαρτίου, γιορτάζουμε την παραμονή της 25ης Μαρτίου. Και με το εμείς εννοώ εμείς οι μαθητές. Τι εννοώ με το γιορτάζουμε; Ατελείωτη γιορτή, από αυτές που ακούς το ποίημα και σκέφτεσαι τι είναι χειρότερο, η εθελούσια αποβολή λόγω γιουχαϊσματος ή η γνωστή και χιλιοτριμμένη υπομονή.  Ωστόσο, λόγω των καταλήψεων που κράτησαν πάνω κάτω-μέσα έξω δυο μήνες και επειδή στο σχολείο μου την έχουμε δει κολλέγιο, κάναμε κανονικό μάθημα και μία μικρογραφία γιορτής.

Τυπικά έχει μπει η άνοιξη που σημαίνει ότι οι μαθητές δεν μαζεύονται. Στην τάξη επικρατεί μόνιμο χάος. Κυριολεκτικά. Ο ανδρικός μαθητικός πληθυσμός περνά την ώρα του παίζοντας PSP και παιχνίδια στα κινητά. Τα κορίτσια, έχοντας λίγη φιλοτιμία, περιορίζονται στα μηνύματα και παριστάνουν ότι παρακολουθούν. Οι καθηγητές σηκώνουν τα χέρια ψηλά και μετράνε τις μέρες για τη σύνταξη.

Αύριο θα γίνει και παρέλαση! Πάντως θα ηταν τρομερή πρωτοτυπία αντί για τους μαθητές να παρελάσουν κουκουλοφόροι. Και αντί για σημαία να κρατούν πανό με συνθήματα. Βέβαια, σύμφωνα με τον νέο νόμο του υπουργού(μην ρωτήσετε όνομα...όλοι ίδιοι είναι) κινδυνεύουν να συλληφθούν αλλά υποθέτω ότι λόγω εθνικής εορτής θα γίνει κάποια εξαίρεση.

Και όπως πάντα, αύριο μαζί με τους μαθητές θα ξεχυθούν στους δρόμους και δημοσιογράφοι γνωστού καναλιού με εξέχον κύρος και σοβαρότητα στις ειδήσεις. Και θα ρωτούν όποιο άμοιρο βρίσκουν μπροστά τους τον λόγο εορτασμού της ημέρας...

"Για πες μου καμάρι μου γιατί παρήλασες περήφανα;"

"Μου έταξαν δώρο απουσίες δύο ημερών!"

"Εεε...εννοώ τι γιορτάζουμε σήμερα"

"Ααα! Ευκολάκι τρελό!"

"Ε πέστο πουλάκι μου να τελειώνουμε!"

"Σήμερα γιορτάζουμε την εκλογή του Κολοκοτρώνη στους 100 μεγάλους Έλληνες του ΣΚΑΙ"

Κόκκαλο ο καθηγητής του παιδιού που στέκει παραπέρα και καμαρώνει το βλαστάρι του, με σπινθηροβόλο βλέμα η ρεπόρτερ που βρήκε υλικό για τουλάχιστον τρίλεπτο κράξιμο, ατάραχος ο μαθητής που στα μουλωχτά ψήφισε τον Μέγα Αλέξανδρο και όχι τον Γέρο του Μοριά.

Πάντως ωραίο αυτό, να ψηφίζουμε δηλαδή τους μεγαλύτερους Έλληνες ever! Και άκρως αντικειμενικά και αξιοκρατικά κριτήρια. Τι πιο εύκολο από το να συγκρίνεις τον Βενιζέλο και τον Καποδίστρια με τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη και τον Σωκράτη; Εξάλλου, η πολιτική δεν διαφέρει και πολύ από τη φιλοσοφία. Απλά στην πολιτική αραδιάζεις αερολογίες σε κόσμο που σε έχει εκλέξει ενώ στη φιλοσοφία το κάνεις από χόμπυ(χωρίς να θέλω να θίξω τους προαναφερθέντες των οποίων η προσφορά και το μέγεθος δεν τίθενται καν σε συζήτηση. Για άλλους πιο σύγχρονους χτυπά η καμπάνα!).

Πίσω στα της παρελάσεως γιατί σαν χώρα μόνο δυο φορές τον χρόνο παρελαύνουμε. Αυτό που με τρελαίνει σε τέτοιες φιέστες είναι οι δηλώσεις των πολιτικών. ΠΑΝΤΑ δηλώνουν τον θαυμασμό για την ανδρεία των προγόνων μας και τονίζουν ότι σε τέτοιες αντίξοες συνθήκες οφείλουμε να είμαστε προσεχτικοί(και συσπειρωμένοι στην κομματική τους βάση, δεν το λένε άμεσα αλλά υποβόσκει).

Πάντως από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου(από το 97 και μετά) όλο αντίξοες συνθήκες είχαμε! Τι στο καλό, πάντα υπάρχει ένας αόρατος εχθρός που έχει βάλει στο μάτι την χώρα μας; Μα γιατί; Γιατί δεν μας αφήνουν να ησυχάσουμε επιτέλους! Αφήστε τους πολιτικούς μας να προχωρήσουν αναπόσπαστοι στην μεταρρυθμιστή και φιλολαϊκή πολιτική τους! Όχι άλλες ασύμμετρες απειλές, οριακές αυτοδυναμίες, σκάνδαλα και οικονομικές κρίσεις! Λευτερία στην κυβέρνηση! Λευτερία στην αξιωματική αντιπολίτευση! Να μπουν οι Οικολόγοι στη Βουλή!(τελείως άσχετο...πάντως αυτή είναι η πιο in τάση στην πρόθεση ψήφου αυτή τη στιγμή, άσχετο αν την κρίσημη ώρα της κάλπης το ψηφοδέλτιο θα έχει ή πράσινο ήλιο ή πυρσό ή σφυροδρέπανο).

Στις εθνικές εορτές αυτό που μου έκανε εντύπωση απ'όταν ήμουν ακόμα πιτσιρίκι και μέναμε στην Αθήνα είναι που όλοι κρεμούσαν στα μπαλκόνια τους Ελληνικές σημαίες. Λες και αυτοί είναι πιο Έλληνες από τους άλλους. Ή μάλλον είναι πιο υπερήφανοι που είναι Έλληνες. Ή ακόμα καλύτερα έχουν βρει αρκετά επιχειρήματα που υποστηρίζουν λογικά την θέση "είμαι περήφανος που είμαι Έλληνας". Ή στην καλλίστη των περιπτώσεων, είναι ικανοποιημένοι που είναι Έλληνες στην σύγχρονη Ελλαδά υπό τις  υπάρχουσες συνθήκες. Τι να πω...ίσως δεν έχω αναπτύξει τα εθνικά μου αισθητήρια σε τέτοιο ύψιστο βαθμό...νεολαία, δεν μπορεί να κατανοήσει τίποτα, κολλάει μόνο στα προβλήματα και ξεχνά το παρελθόν. Και απαντά η νεολαία "δείξε μου κάτι που να αξίζει να νιώθω περήφανος και άσε το παρελθόν που ό,τι γράφει δεν ξεγράφει". Μούγκα...

Στα του σχολείου πάλι...μετράω απουσίες και ευτυχώς μου βγαίνουν! Από την Δευτέρα σπίτι και επαναλήψεις. Είπαμε και ο χαβαλές έχει τα όριά του αλλά κάποτε πρέπει να αρχίσουμε να διαβάζουμε, να περάσουμε σε καμιά σχολή, να βάλουμε σε ροή το μέλλον μας και όλα τα σχετικά. 

Κάπου εδώ σταματώ και το σημερινό παραλήρημα και σας καληνυχτίζω. Αύριο, ενώ είχα την μοναδική ευκαιρία να ευχαριστηθώ λίγο ύπνο, θα με τρέχει η μητέρα μους στις εκκλησίες...(άλλο πονεμένο και μακρύτατο κεφάλαιο. Συνοψίζοντας αναφέρω ότι ό,τι πάνε να στο περάσουν με το έτσι θέλω και εντελώς δογματικά, ο οργανισμός ενστικτωδώς το απορρίπτει...).

Πολύ μίλησα και σήμερα...για μουσική κάντε κλικ στο βίντεο(δεν το έβρισκα το τραγούδια για να το τοποθετήσω δίπλα στην playlist). Κατά τ'άλλα...καληνύχτα και καλη αυριανή!

video 


8 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


21 Μαρτίου 2009, 16:51
21/3


21 Μαρτίου. Ημέρα που ανανεώνω το blog(για να σταματήσουν οι μπηχτές περί καθυστέρησης ποστ-έμμεση μπηχτή για κοπέλα που το όνομά της ξεκινά από Ανα- και τελειώνει σε -στασία).

Διάβασμα! Άντε να μπαίνουμε σε πρόγραμμα. Αραιώνω σιγά σιγά κι απ΄το σχολείο. Ωραίο το πρωινό διάβασμα, η καλύτερη ώρα. Ησυχία, άδειο το σπίτι, νηφάλιο μυαλό, καφές και χρόνος. Βγαίνει εύκολα η ύλη.

Speaking of the devil...έχω την υποψία ότι έχει τρυπήσει το στομάχι μου απ΄τους πολλούς καφέδες. Oh well...μετά κατευθείαν στην αποτοξίνωση...

Από χτες διαβάζω Λογοτεχνία για διαγώνισμα την Κυριακή. Αισιόδοξη είμαι, θα δείξει η νεκροψία βέβαια...

Αν πέσει Καρυωτάκης(μακάρι, μακάρι, μακάρι, μακάρι, μακάρι, μακάρι.....μακάρι) θα γράψω καλά(εκτός απροόπτου). Την λατρεύω την ποίησή του, ακόμα κι αν το ποιήμα που έχουμε στην ύλη μας(Μικρή ασυμφωνία σε Α Μείζονα) δεν είναι και από τα πιο αντιπροσωπευτικά του. Μωρέ λες επειδή τον έκανε σειρά η κρατική τηλεόραση να πέσει και στις εξετάσεις;

Από την άλλη, επιβεβαίωσα ότι δεν μου αρέσει καθόλου η Δημουλά. Είχα επιχειρήσει στο παρελθόν να την διαβάσω αλλά δεν. Τώρα που την αναλύω κιόλας(θέλοντας και μη) δεν βγάζω νόημα. Τι να πω...και είναι και sos...

Μετά από ανεπιτυχή εξόρμηση στα μαγαζιά κατέληξα στο εξής: οι γυναίκες σε περίοδο εκπτώσεων και προσφορών είναι επικίνδυνες. Γυαλίζει και θολώνει το μάτι τους. Αγοράζουν τα πάντα-κακόγουστα κουρέλια μόνο και μόνο επειδή εχουν -40%.

Και το σπαστικό είναι ότι ένα φουλάρι που ήθελα τελικά δεν το πήρα...α ρε μάνα! Δεν σε ξαναπαίρνω για ψώνια. Μόνη μου ή με παρέα φίλων.

Έρχεται και η 25η Μαρτίου. Και πέφτει Τετάρτη...ούτε τριήμερα ούτε τίποτα...

Τελειώνει το ποστ και δεν έχω πει τίποτα ουσιαστικό....γι'αυτό και προς το παρόν αποχαιρετώ!

ΥΓ: Το τραγούδι δίπλα αγαπημένο από αγαπημένο καλλιτέχνη. Rockwave με Placebo και Moby. Και τα μυαλά...στη Μαλακάσα!


5 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


15 Μαρτίου 2009, 19:49
Ελεύθερος στοχευτής


Το παν στη ζωή είναι να έχεις στόχους(και δεν εννοώ τέτοιους στόχους!).

 Οι στόχοι μας μας καθορίζουν, μας βάζουν σε μια τροχιά. Είναι η κινητήρια δύναμη που δρομολογεί τις ενέργειες και τις πράξεις μας. Με λίγα λόγια αν δεν έχεις στόχους κάθεσαι όλη μέρα με ένα τηλεκοντρόλ στο χέρι και αναλύεις διεξοδικότατα τη βαρεμάρα σου.

Δεν έχω στόχους. Αυτή τη στιγμή, σε αυτή τη φάση της ζωής μου δεν έχω στόχους. Είχα, διαλύθηκαν. Από δω και στο εξής συμβιβασμός είναι η μαγική λεξούλα που θα αναβοσβήνει πάνω από ό,τι κάνω.

Το θέμα με τους στόχους είναι ότι σου δίνουν δύναμη και προοπτική. Γιατί ξέρεις ότι προσπαθείς για κάτι όχι έτσι στο άσχετο. Και το πιο ωραίο είναι ότι όταν στοχεύεις κάπου είναι πιο εύκολο να πετύχεις. Αλλιώς ποιος νοιάζεται και για την αποτυχία!

Μία απόσταση 360 χιλιομέτρων περίπου μου χαλάει τη δουλειά. Πάτρα-Αθήνα και ό,τι αυτό συνεπάγεται. Γιατί δεν είναι απλό να πεις "φεύγω", όσο κι αν το θες. Κάποιοι μένουν πίσω. Και αυτό σε κάνει να μην ξέρεις αν τους αγαπάς ή τους μισείς, αν μένεις γι'αυτούς ή για τον εαυτό σου, αν κάποια στιγμή στο μέλλον θα γυρίσεις και θα τους πεις "εσείς φταίτε" ή απλά θα τα θάψεις μέσα σου.

Τα έχω παρατήσει. Έτσι απλά. Καλύτερα να αποτύχω παρά να έχω ευκαιρίες που δεν θα μπορώ να τις αξιοποιήσω. Το ξέρω δεν είναι λογική αυτό...φταίει όμως αυτή η καταραμένη η πίεση και ο χρόνος που περνάει χωρίς να το καταλαβαίνω. Δεν προσπαθώ, απλά συμβαδίζω. Έτσι απλά.

Θα συνέχιζα να μιλάω και να γκρινιάζω αλλά σκέφτομαι ότι θα φτάσω σε επίπεδο αχαριστίας. Τέλος εδώ. Τέλος η γκρίνια, τέλος! Θετική διάθεση και χαμογελάκια, μασκούλες και προσποιήσεις!

Σκόπευα να βάλω κομματάκι των U2 δίπλα(περνάω φάση, είπαμε το καινούργιο album τα σπάει) αλλά προτίμησα να μην γίνω τελείως γραφική. Κατά τ'άλλα...καλή εβδομάδα!


6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


09 Μαρτίου 2009, 00:02
No line on the horizon


Καθώς το Σαββατοκύριακο μου κουνάει λευκό μαντήλι(ωραία! Αρχίσαμε τα λογοτεχνικά απ'την πρώτη γραμμή!) αποφάσισα σαν καλό παιδί να ανανεώσω το άμοιρο blog μου που από τα τόσα που έχει ακούσει θα πρέπει ήδη να βρίσκεται στην 38η συνεδρία με ψυχοθεραπευτή.

Τα Σαββατοκύριακα τείνουν να γίνουν ανυπόφορα. Διότι βρισκόμαστε(εγώ και μερικές χιλιάδες μαθητές) στην τελική ευθεία προς τις εξετάσεις. Όμως (υπογραμμισμένο και σε bold) δεν θα αφήσω αυτό το θέμα-ούτε το απογοητευτικό διαγώνισμα Βιολογίας που έγραψα το απόγευμα-να μονοπωλήσει το εν λόγω ποστ. Ουχί! Θα γράψω για άσχετα πράγματα, περί ανέμων και υδάτων, περί κάμπων και λαγκαδιών.

Περνώντας ένα μεγάλο μέρος της ημέρας στο κάθισμα του συνοδηγού έχω διαπιστώσει δύο πράγματα: Πρώτον, πρέπει να έχει τεράστια υπομονή για να πιάσεις τιμόνι και Δεύτερον, οι ελληνικοί δρόμοι είναι απρόβλεπτοι. Και γεμάτοι λακούβες...

Οι λακούβες είναι ένα πονεμένο θέμα. Δεν θέλω να σχολιάσω-λόγω άγνοιας-τα οδικά δίκτυα άλλων πόλεων, αλλά της Πάτρας είναι για κλάματα. Τετραγωνικό μέτρο(εκατοστό, χιλιοστό) χωρίς φαγωμένο δρόμο δεν υπάρχει! Ιδιαίτερα η παλιά εθνική οδός. Βλέπεις την λακούβα που στο βάθος έχει διαστασεις κρατήρα και φοβάσαι να κοιτάξεις μέσα! Διοτί δεν ξέρεις τι θα βρεις! Καλώδια τηλεφωνικού δικτύου; Αρχαία; Εξωγήινους(υπάρχουν και σε υπόγεια μορφή. Δεν φταίω εγώ που είστε ανενημέρωτοι...);

Βέβαια η έννοια της λακούβας έχει υποτιμηθεί. Κανείς δεν έχει αναγνωρίσει την πραγματική σημασία της. Κατ'αρχήν η οδήγηση γίνεται διασκέδαση. Μπαίνεις στο αυτοκίνητο και νιώθεις ότι λαμβάνεις θέση μπροστά από την κονσόλα του PSP και παίζεις αγώνες σε ανώμαλο δρόμο. Επίσης, είναι ό,τι πρέπει για την καταπολέμηση της υπνηλίας. Από το πολύ τράνταγμα όχι ο ύπνος, ούτε και ο πιο στραβός δεν σε παίρνει(σεξουαλικό το υπονοούμενο αλλά δίνω Πανελλήνιες...έχω το ακαταλόγιστο!). Το πιο ωραίο είναι το πλεονέκτημα του φραπέ! What do you mean ποιο πλεονέκτημα του φραπέ; Είναι απλούστατο! Παίρνουμε ένα shaker, τοποθετούμε την επιθυμητή ποσότητα καφέ και ζάχαρης, βάζουμε λίγο νεράκι, στερεώνουμε το shaker εντός του αυτοκινήτου και ξεκινάμε το οδήγημα! Φροντίζουμε να πέφτουμε σε όλες τις λακούβες και μέσα σε μια διαδρομή ολίγων μέτρων έχουμε ένα καλοχτυπημένο φραπεδάκι!

Αλλάζω θέμα...

Από το βράδυ της Παρασκευής ακούω φανατικό το καινούργιο cd των U2. Χαίρομαι που το αρχικό single δεν αντιπροσωπεύει το σύνολο. Προσωπικά μου αρέσει πολύ. Ποικίλουν αυτά τα θέματα, στην κολλητή μου δεν θα αρέσει καθόλου. Την θεωρώ καλή στιγμή τους. Μου θυμίζει κάτι από Unforgettable Fire και Joshua Tree. Δύσκολος δίσκος. Με την πρώτη ακρόαση δεν ανοίγεται εύκολα. Στην πορεία ανακαλύπτονται όλα. Και οι στίχοι έντονοι. Έχω ξεχωρίσει τα No line on the horizon, Magnificent, White as Snow, Cedars of Lebanon. Oh well...γούστα είναι αυτά! Μπορεί να φταίει και το ότι έχω καιρό να ακούσω κάτι καλό...

No Line on the Horizon. Ωραίος ο τίτλος. Ωραία αυτή η ιδέα. Το κενό, η ηρεμία, η σιωπή, η μουσική, η αρμονία, το γέλιο, η απλότητα, η ισορροπία, το τίποτα, το πάντα, το τώρα. Το τώρα. Μόνο το τώρα.


4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


04 Μαρτίου 2009, 18:01
18:02


Απογευματάκι...

Ο καφές κρύος

Το ρολόι στον τοίχο υπενθυμίζει τις υποχρεώσεις

Το φως λιγοστό

Τρέξιμο

Όμως ηρεμία

Και ο έξω κόσμος να μοιάζει απειλητικός

Και οι τοίχοι το ίδιο...

Μα οι φωνές τους-οι φωνές των απέξω-πάντα θα ηχούν

Για πάντα και για τα πάντα

Και αυτό είναι ωραίο...

Αρκεί να μπορείς να απαντήσεις...έστω και για να διαφωνήσεις

Αυτοί που φεύγουν και αυτοί που μένουν

Κύκλος

Τέλος

Goodbye blue sky...από κάθε άποψη...


6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο



Συγγραφέας
vanna
Άννα
Φοιτήτρια
από Αθήνα-Πάτρα
20 ετών



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/vanna

Απλά λόγια για ό,τι μου αρέσει και μου τη σπάει




Photobucket

N-Blox made by Neave Games








Tags

Αδέσποτα Για γέλια μπορεί και για κλάματα Διάλογοι Εκρήξεις Μελαγχολικά Περί πολιτικής Ποιήματα Στιγμές έμπνευσης Στιγμές καθημερινότητας Στοχασμοί Συναυλίες Ταινίες Τραγούδια




Επίσημοι αναγνώστες (11)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links









Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης