αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Η καθημερινότητα κι εγώ...
Hakuna Matata

30 Μαΐου 2008, 23:56
Ρίξτε μια ματιά...αξίζει!
Στιγμές καθημερινότητας  

Amber Alert

Το Amber Alert είναι ένα είδος συναγερμού που ενεργοποιείται στην περίπτωση εξαφάνισης ενός παιδιού. Δημιουργήθηκε το 1996 έπειτα από την απαγωγή και άγρια δολοφονία της 9χρονης Amber Hagerman στο Τέξας των ΗΠΑ. Η τοπική κοινωνία ταράχθηκε από το φρικιαστικό περιστατικό και προτάθηκε η προβολή ειδικών ενημερωτικών δελτίων στους ραδιοφονικούς σταθμούς προς αποφυγή παρόμοιων περιστατικών.


Ανταποκρινόμενοι στο αίτημα των πολιτών για την ασφάλεια των παιδιών η Ένωση Ραδιοφωνικών Παραγωγών του Dallas/Fort Worth (Dallas/Fort Worth Association of Radio Managers) σε συνεργασία με τις τοπικές Αστυνομικές Αρχές στο Βόρειο Texas, δημιούργησαν ένα καινοτόμο σύστημα έγκαιρης ειδοποίησης με σκοπό την ανεύρεση των παιδιών-θυμάτων αρπαγής. Οι στατιστικές οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο μεγαλύτερος εχθρός σε περιστατικά απαγωγής ανηλίκων είναι ο χρόνος.


Το πρόγραμμα Amber Alert υπό τον συντονισμό του «Εθνικού Κέντρου για τα Εξαφανισμένα και Κακοποιημένα Παιδιά» («National Centre for Missing and Exploited Children»), μέλους του «Διεθνούς Κέντρου για τα Εξαφανισμένα και Κακοποιημένα παιδιά» (International Centre for Missing and Exploited Children και εδρεύει στην Washington των Η.Π.Α. αποτελεί εθελοντική σύμπραξη Αστυνομικών Αρχών, Μ.Μ.Ε. και λοιπών φορέων (Ιδιωτικών και Κρατικών, Εταιρειών κινητής τηλεφωνίας, κ.α.) με σκοπό την άμεση ενεργοποίηση και προβολή έκτακτων δελτίων/μηνυμάτων σε περίπτωση απαγωγής ανηλίκου, όπου υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι το θύμα βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο. Τον Απρίλιο του 2003 το Amber Alert θεσμοθετήθηκε ως Εθνικό Πρόγραμμα αντιμετώπισης τέτοιων περιστατικών στις Η.Π.Α.)

Στην Ελλάδα το Amber Alert εφαρμόζεται από το Χαμόγελο του Παιδιού. Μετά από αρκετή προετοιμασία το πρόγραμμα παρουσιάστηκε επίσημα στις 25 Μαϊου 2007(Παγκόσμια Ημέρα για τα εξαφανισμένα παιδιά).

Σίγουρα όλοι έχετε δει τα τηλεοπτικά σποτάκια και τις αφίσσες εξαφανισμένων παιδιών. Κοιτάξτε τες λίγο καλύτερα. Μπορεί εσείς να βοηθήσετε αυτά τα παιδιά. ΄

Φρίκη και κτηνωδία. Μόνο έτσι μπορώ να χαρακτηρίσω αυτές τις πράξεις. Έχουμε φτάσει λοιπόν στο σημείο να χτυπάμε τους πιο αθώους και ανυπεράσπιστους. Σφίγγεται η καρδιά μου κάθε φορά που βλέπω το Amber Alert να βγαίνει στις τηλεοπτικές οθόνες. Νιώθω απέχθεια και αηδία, λύπη και τρόμο.

Γι'αυτό την επόμενη φορά που θα δείτε μία αφίσσα ή ένα σποτάκι κοιτάξτε το καλά και να έχετε τα μάτια σας ανοιχτά...

Πηγή: www.hamogelo.gr


11 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


29 Μαΐου 2008, 15:24
ημ(α+β)=ημασυνβ+συναημβ
Για γέλια μπορεί και για κλάματα  

Δεν έχω ιδέα αν γράφω σωστά τον τύπο. Δεν έχω ιδέα σε τι χρησιμεύει αυτός ο τύπος. Δεν έχω ιδέα γιατί έμαθα αυτόν τον τύπο και αποστήθισα την απόδειξη. Μήπως επειδή αύριο γράφω Άλγεβρα; Μήπως επειδή πρέπει πάση θυσία να πιάσω την θεωρία; Μήπως επειδή δεν έχω τίποτα καλύτερο να κάνω;

Για να πω την αλήθεια δεν με απασχολεί καθόλου πόσο θα γράψω. Όταν είσαι χαμένος από χέρι οτιδήποτε και αν γράψεις είναι ευπρόσδεκτο! Πάντως μου κάνει εντύπωση: δεν μαθαίνω παπαγαλία την ιστορία και μαθαίνω παπαγαλία τις αποδείξεις των μαθηματικών...άστα να πάνε!

Η σχέση μου με τα μαθηματικά κατά την διάρκεια των πρώτων σχολικών μου χρόνων ήταν άριστη. Σχεδόν αμέσως έβρισκα ότι 2+2=4 και χωρίς καν να το σκεφτώ και δεύτερη φορά. Στο δημοτικό διέπρεπα ως μαθηματικό μυαλό και έφτασα στο σημείο να δηλώνω ότι ναι! θέλω να γίνω αστροφυσικός! Βέβαια στο γυμνάσιο μου κόπηκαν τα φτερά και κατάλαβα ότι αν τελικά υλοποιούσα το όνειρό μου, θα θρηνούσαμε πολλές διαστημικές αποστολές λόγω λανθασμένων υπολογισμών. Δεν μπορώ να πω πόνεσα πολύ και ακόμα το φέρνω βαρέως αλλά τελικά αποτίναξα από πάνω μου αυτήν την φιλοδοξία.

Από τότε λοιπόν παλεύω με αριθμούς και εξισώσεις. Πολλοί προτάθηκαν να με βοηθήσουν. Κύριο θύμα της όλης υπόθεσης είναι η ξαδέρφη μου που με αυταπάρνηση και σθένος προσπάθησε(μάταια) να με διδάξει την τέχνη του...προσθέτειν, διαιρείν, και αφαιρείν. Εγώ αποδείχτηκα κάτι παραπάνω από ανεπίδεκτη με βαρύγδουπες δηλώσεις όπως "Δεν θα τα μάθω που να σκάσετε!". Τελικά, και μετά από θεαματικές βαθμολογικές πτώσεις, άρχισα ιδιαίτερα μαθήματα. Ο καθηγητής ήταν τρομερός! Άκουγε ροκ, είχε αμέτρητα βυνίλλια και ήξερα τα πάντα για συγκροτήματα, τραγουδιστές κλπ. Δεν πολυκατάλαβα αν τελικά δίδασκε καλά μαθηματικά. Πάντως υπέμενα σιωπηλά το μαρτύριο(δεν μπορούσα να κάνω κι αλλιώς!) μέχρ που έφτασε η φετινή χρονιά που με τόση αγωνία περίμενα!

"Κατεύθυνση;"

"Θεωρητική!"

"Μπα;"

"Ρε ουστ από δω που θα κάνεις και μπα!"

Πήγα θεωρητική! Οι μαθηματικοί, οι φυσικοί και οι χημικοί του σχολείου μου κατέβηκαν σε στάση εργασίας ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την απώλεια αυτού του υπέρλαμπρου μυαλού από τις θετικές επιστήμες. Οι φιλόλογοι από την άλλη σκέφτονταν με τον τρόμο στα μάτια τους "ωχ...τι έχουν να δουν τα ματάκια μας και τι θα ακούσουν τα αυτάκια μας...".

Ακολουθώ λοιπόν τις κλίσεις μου και αγνοώ επιδεικτικά ό,τι δεν υπάγεται σε αυτές. Το μόνο κακό είναι ότι τα μαθηματικά(και όλα τα συναφή) δεν με αγνοούν. Στην αρχή προσπάθησα να τους το φέρω με τρόπο.

"Τί είχατε τί χάσατε! Μην φοβάστε! Θα περνάω και θα σας βλέπω!"

Και αντί να εκλάβουν ως απειλή το τελευταίο αυτά τίποτα! Μετά είπα να τα πάρω με το καλό.

"Δεν βαριέστε! Δεν σας κακοποίησα εγώ, θα σας κακοποιήσει ένας άλλος! Υγεία να'χουμε! Δόξα τον ύψιστο υπάρχουν ουκ ολίγα τούβλα!"

"Ναι αλλά εμείς θέλουμε εσένα, εσύ είσαι το αγαπημένο μας τούβλο!"

Με αποστόμωσαν! Σειρά είχε ο εκφοβισμός!

"Δεν σας συμφέρει! Θα αμαυρώσω την φήμη σας! Θα φτιάξω δικούς μου τύπους! Θα...θα...θα..."

Ούτε τότε πείστηκαν. Μετά είπα να το ρίξω στο κλάμα...

"Σας παρακαλωωωωωω! Μπουχαχα! Δεν έχω στον ήλιο μοίρα! Αφήστε με στην ησυχία μου! Κλαψ κλαψ! Κοιτάξτε πόσο γοερά κλαίω!"

Τζίφος. Τελικά καταφύγαμε στην διπλωματική λύση.

"Πόσα θέλετε για να με αφήσετε ήσυχη;"

"Βγάλε το μπλοκ επιταγών και γράψε έναν αριθμό με πολλά μηδενικά!"

Αισχροκέρδεια παντού! Όχι μόνο υπερχρεώθηκα σε δόσεις αλλά ξέχασα να συμπεριλάβω στην συμφωνία τις εξετάσεις! Έτσι πρέπει να στρωθώ(δεν σφάξαμε!) και να διαβάσω(εδώ γελάμε χαχαχα) για να καλύψω κενά ενός χρόνου(εφτά χρόνων για την ακρίβεια. Στα δέκα σταμάτησα να ασχολούμαι με μαθηματικά). Δεν πρόκειται βέβαια! Θα κάνω ό,τι κάνω και σε όλα τα υπόλοιπα μαθήματα: θα αυτοσχεδιάσω! Και όποιον πάρει ο Χάρος...


13 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


28 Μαΐου 2008, 15:34
California Dreaming
Τραγούδια  

Και το κακό είναι ότι θα μείνουμε μόνο στο dreaming...

Κάτι η ζέστη, κάτι και τα διαγωνίσματα ε πολύ θέλει ο άνθρωπος; Και πάλι καλά που είναι California dreaming! Άμα λαλήσεις φτάνεις μέχρι και...Trikorfo dreaming!

Θερμή παράκληση στον Υπουργό Παιδείας: Αγαπητέ κύριε Υπουργέ... ΑΦΗΣΤΕ ΗΣΥΧΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 16 ΚΑΙ ΒΑΛΤΕ AIR-CONDITION ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΙΚΕΣ ΑΙΘΟΥΣΕΣ ΑΛΛΙΩΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΔΕΝ ΒΓΑΖΟΥΜΕ!


11 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


27 Μαΐου 2008, 12:28
Κόκκινα λουλούδια σε μαύρο φόντο και μερικές λέξεις
Στοχασμοί  

Υπάρχουν κάποιες μοναδικές στιγμές στην ζωή μας που η επικοινωνία με αυτόν που έχουμε απέναντι μας είναι εύκολη.

Είναι ωραίο να μιλάς με τον άλλον ελεύθερα. Να του λες πράγματα και απόψεις που σε άλλους θα ακούγονταν ψεύτικα και γελοία. Να εκφράζεις τα πιστεύω σου και να βλέπεις ανταπόκριση και σοβαρότητα. Να νιώθεις ότι είναι μέσα στο μυαλό σου και εσύ μέσα στο δικό του. Να μην καταλαβαίνεις πόσο γρήγορα περνάει η ώρα. Να φεύγεις με ένα χαμόγελο και με μία ικανοποίηση. Να περπατάς στα πεζοδρόμια της άδειας πόλης και να μην σε πειράζει η ζέστη και η ερημιά.

Δύο φορές το έχω βρει αυτό μέχρι τώρα. Μοναδική αίσθηση. Να χαίρεσαι να λέγεσαι άνθρωπος. Να χαμογελάς όταν μιλάς. Να νιώθεις ότι σε σέβονται και σε υπολογίζουν. Δεν αναφέρομαι σε ερωτική σχέση, ούτε καν σε φλερτ. Αναφέρομαι στην ουσιαστική και αβίαστη επικοινωνία, στην επικοινωνία που έχει χαθεί μέσα στο τρέξιμο και στην υλιστική πλευρά της πραγματικότητας.

Είναι υπέροχο να μπορείς να μιλήσεις δίχως φόβο και ενδοιασμούς. Να προσμένεις κάποιες ώρες ελεύθερης έκφρασης. Να νιώθεις άνθρωπος μέσα στην ζούγκλα του σήμερα...


8 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


26 Μαΐου 2008, 15:07
Lost at sea...
Στιγμές έμπνευσης  

Η ελπίδα κυλλάει αργά, σχεδόν ανεπαίσθητα...

Δυστυχώς ποτέ δεν μπορέσαμε να βρούμε τον δρόμο μας, τον δρόμο για το σπίτι...

Ο κόσμος χάνεται, η γη διαλύεται, μόνο το νερό επιβιώνει...

Και δεν υπάρχει διαφυγή...μόνο λάθη...τα δικά μας λάθη...

Είδες την νύχτα που ξεθώριασε; Ντυμμένη με έναν άυλο μανδυά μετατράπηκε στις μέρες που ποτέ δεν θα έρθουν...

Και νομιζώ ότι ξέρεις από που είμαι, από ένα μέρος που όλοι μένουν πάντα νέοι....

Μα είμαστε χαμένοι, χαμένοι στην θάλασσα....

Και ευτυχώς που δεν είστε σαν κι εμένα και έτσι μπορώ να αναγνωρίζω το πρόσωπό μου...

Ζούμε με ό,τι έχουμε και ό,τι έχουμε είναι ό,τι βλέπουμε...

Μα αν δεν βλέπουμε είμαστε τυφλοί και τότε δεν έχουμε τίποτα...

Και δεν υπάρχει πια ελπίδα...ούτε όνειρα...μόνο η θάλασσα...

Βασισμένο στο κομμάτι Hope(δίπλα) του John Frusciante. Ένας καλλιτέχνης που αξίζει την προσοχή σας. Κιθαρίστας των Red Hot Chili Peppers και με εκπληκτικές solo δουλειές.


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


25 Μαΐου 2008, 00:21
Η
Στιγμές καθημερινότητας  

Μία λέξη: Ημικρανία

Και όσα αυτή συνεπάγεται(πόνο, ζάλη, φωτοφοβία, υπερευαισθησία στους ήχους, υπνηλία, νεύρα κλπ.)

Και το πιο αγχωτικό: μία ύλη Λατινικών που δεν έχει βγει ούτε κατά το ήμιση...


8 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


23 Μαΐου 2008, 14:22
Λίγη απογευματινή φλοσοφία
Στοχασμοί  

Δεν υπάρχει αντικειμενική πραγματικότητα. Υπάρχει μόνο η βεβαιότητα ότι υπάρχουμε και ότι μπορούμε να σκεφτόμαστε, στοιχεία που είναι έμφυτα στον καθένα μας. Η πραγματικότητα όμως διαφέρει για τον καθένα.

Ο Σέξτος Εμπειρικός(σκεπτικιστής) υποστήριξε ότι ο ίδιος άνθρωπος θα αντιδράσει διαφορετικά σε ίδιες καταστάσεις ανάλογα με την διάθεσή του(χαρούμενος, λυπημένος, οργισμένος κλπ.). Επίσης τόνισε ότι η απόσταση από την οποία βλέπουμε κάποια πράγματα καθορίζει την αντίδρασή μας. Παράλληλα, οι ιδεαλιστές πιστεύουν στην ύπαρξη του λεγόμενου υποκειμενικού ιδεαλισμού.

Κατά τον υποκειμενικό ιδεαλισμό τα πάντα γίνονται αντιληπτά με διαφορετικό τρόπο για τον καθένα μας. Πχ. Η ύπαρξη ενός λουλουδιού δεν είναι αυθύπαρκτη. Το λουλούδι θα υπάρχει αν και μόνο αν γίνεται αντιληπτό από τις αισθήσεις μας. Η ύπαρξη του λουλουδιού προκύπτει από ένα σύνολο αισθητικών λειτουργιών που αν τις συνδέσεις φτάνεις στο λουλούδι. Το άρωμα του λουλουδιού προκύπτει από την όσφρηση, το χρώμα από την όραση, το μέγεθος από την αντίληψη του χώρου, η υφή από την αφή κοκ. Άρα η γνώση είναι αποτέλεσμα των αισθήσεων συνεπώς και των εμπειριών. Και μπαίνουμε στα λημέρια των εμπειριστών που υποστηρίζουν ότι οι ιδέες προκύπτουν από τις εμπειρίες που έχουμε καθ’όλη την διάρκεια της ζωής μας. Αντίθετος σε αυτή την άποψη είναι ο Πλάτωνας.

Κατά τον Πλάτωνα οι ιδέες είναι υπαρκτές αλλά ανεξάρτητες από τον αισθητικό κόσμο, αιώνιες και αμετάβλητες. Φτάνουμε λοιπόν στην θεωρία του δυϊσμού, διαχωρίζεται δηλαδή ο υλικός κόσμος από τον πνευματικό. Η πιο ανατρεπτική θεωρία του Πλάτωνα ήταν αυτή που ήθελε τις ιδέες να κατοικούν σε έναν πνευματικό ουράνιο κόσμο. Έτσι λοιπόν αυτά που οι εμπειριστές ονομάζουν εμπειρίες, ο Πλάτωνας πιστεύει ότι είναι απλά αντίγραφα των όσων συναντήσαμε κατά την παραμονή μας στον ουράνιο αυτό κόσμο. Η ψυχή μετά από χίλια χρόνια παραμονής στον ουράνιο κόσμο, διαλέγει σώμα και επιστρέφει στον ψεύτικο κόσμο της ύλης. Μέσα της κουβαλά όλες τις ιδέες μαζί με τις οποίες ζούσε στα ουράνια. Συνεπώς, η γνώση στην Πλατωνική φιλοσοφία προϋπάρχει ό,τι και να γίνει άρα θεωρείται και δεδομένη.

Ο Πύρρωνας από την άλλη(αρχαίος σκεπτικιστής) επιδίωκε την αταραξία, δηλαδή την ψυχική γαλήνη και ηρεμία που αποκτά κάποιος όταν συνειδητοποιήσει ότι τα όσα προσπαθούν να αποδείξουν οι επιστήμες και οι φιλοσοφικές θεωρίες είναι απλά ανέφικτα. Επίσης, πίστευε ότι για κάθε ζήτημα υπήρχαν δύο αντίθετες αλλά ισοδύναμες( ισοσθενείς) λύσεις.

Ο Καρνεάδης(και με αυτόν κλείνω το κεφάλαιο σκεπτικιστές) ήταν ο πιο μετριοπαθής και έλεγε απλά ότι μπορούμε να ελπίζουμε πως αυτό που πιστεύουμε είναι σωστό.

Ο πιο ωραίος πάντως ήταν ο Χιούμ! Εμπειριστής και λίγο λοξός! Αναιρεί την σχέση αιτίου αποτελέσματος και διατυπώνει απόψεις του τύπου «αν βουτήξω τα χέρια μου σε καυτό νερό θα καώ λόγω συνήθειας και όχι επειδή το νερό καίει» ή «δεν μπορώ ποτέ να είμαι σίγουρος ότι ο ήλιος θα ανατείλει και αύριο». Επίσης εκφράζει αμφιβολίες για κάθε είδους γνώσης σε σημείο να φτάσει να δυσπιστεί στο κατά πόσο τα έπιπλα μένουν μέσα στο δωμάτιο ενώ ο ίδιος έχει φύγει.

Και τί συμπεραίνουμε από όλα αυτά αγαπητοί μου; Ότι έγραψα πολύ καλά στη φιλοσοφία και ότι κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν χόμπι και όλη μέρα φιλοσοφούν! Ελπίζω να μην σας έπεσε βαριά τόση φιλοσοφία για Παρασκευή απόγευμα!


8 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


22 Μαΐου 2008, 00:17
Σημάδια που υποδηλώνουν την αναγκαιότητα ψυχανάλυσης...
Για γέλια μπορεί και για κλάματα  

  1. Να γίνεσαι ρόμπα(και ξεκούμπωτη κιόλας) μπροστά σε κόσμο με τις αντιδράσεις σου...
  2. Να γράφεις λάθος μία ολόκληρη άσκηση από βλακεία! Όταν λέει εγκλητική αντικατάσταση στο γ' ΕΝΙΚΟ πρόσωπο ενός ρήματος σημαίνει ότι πρέπει να γράψεις το γ' ΕΝΙΚΟ! Τώρα αν υπάρχει βλάβη στο κεντρικό σύστημα και γράφεις το γ' ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟ, ε τότε άξιζες να χάσεις τα 5 μόρια! Και το χειρότερο είναι ότι τέτοιου είδους λάθη γίνονται κατά εξακολούθηση...
  3. Να πηγαίνεις στο σουπερ μάρκετ και αντί να ψωνίζεις όπως όλος ο σωστός κόσμος, να γυρνάς σαν χαμένο ψάχνοντας το κόλλημα-έρωτα-φλασιά της στιγμής των τελευταίων δύο χρόνων επειδή έτυχε πριν ένα καλοκαίρι μετά από καιρό να τον συναντήσεις δίπλα στα γάλατα και άλλες δυο τρεις φορές με το αυτοκίνητο.
  4. Να λες ότι θα κάθεσαι να διαβάσεις και να μην ανοίγεις βιβλίο...αντίθετα να κάνεις του κόσμου τις βλακείες(συμπεριλαμβανομένου και του νούμερου 5!)
  5. Να φτιάχνεις συνολικά τρεις(3-και με νουμεράκι για να γίνει κατανοητό) φραπέδες και να πετάς τον έναν μετά τον άλλον επειδή δεν μπορείς να πετύχεις την κρεμώδη υφή που θέλεις. Και το πιο ειρωνικό και βλακώδες είναι ότι κατά βάθος δεν πίνεις φραπέ αλλά εκείνη τη στιγμή ήθελες κάτι κρύο και δυνατό...
  6. Να μην μπορείς να καταλάβεις αν κρυώνεις ή αν ζεσταίνεσαι...
  7. Να στέλνεις Χριστουγεννιάτικη κάρτα στις 21 Μαϊου!(Ναι! Το έκανα κι αυτό!)
  8. Να έχεις μακριά(πολύ μακριά) νύχια στο ένα χέρι και στο άλλο κομμένα σύρριζα!(Το παίζω κιθαρίστρια τώρα τελευταία...)
  9. Να σε καίει το πάντα φλέγον ερώτημα: Τελικά το αυγό έκανε την κότα ή η κότα το αυγό;
  10. Να κάθεσαι να γράφεις εννιά λόγους που αποδεικνύουν το ψυχικό σου τραλαλά και να περιμένεις και ανθρώπους να το σχολιάσουν...

9 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


21 Μαΐου 2008, 00:23
Throw away your television!
Για γέλια μπορεί και για κλάματα  

Κάτι ήξεραν οι Red Hot Chili Peppers(αυτοί πότε θα έρθουν για συναυλία σε αυτήν την κουκίδα στον χάρτη που λέγεται Ελλάδα;) όταν έγραφαν το άσμα! Γιατί η τηλεόραση είναι κατασκεύασμα του διαβόλου-άλλωστε αυτό υποδηλώνεται έμμεσα και από τις κεραίες! Να μην μιλήσω για τα προγράμματα! Απαπα! Έρχεται ο Αντίχριστος!(πάντως αν είναι να έρθει ας μας πει κανέναν αριθμό στο λόττο μπας και βγάλουμε κάτι τρέχοντα έξοδα!)

Πέρα από την πλάκα πάντως...λόγω του διαβάσματος και του εγκλεισμού στο σπίτι, η μόνη απόδραση είναι η τηλεόραση. Και ω! τι διαολεμένη τύχη(πολύ με τον διάολο ασχολούμαι απόψε...αύριο πριν πάω να γράψω θα ρίξω ένα ευχέλαιο-εξπρές) πάντα πέφτω πάνω στις ειδήσεις! Δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν:

  1. Να πέφτω σε καταθλιψάρα από την πληθώρα φόνων, ατυχημάτων, βιασμών, κλοπών, διαρήξεων, πολιτικών μπουρδολογιών κτλ.
  2. Να μου'ρχεται να πετάξω την τηλεόραση από το παράθυρο εξαιτίας των όσων ακούω από τις κιτρινοροζοκοκκινίζουσες μεσημεριανές εκπομπές και τα δελτία ειδήσεων της αντίστοιχης απόχρωσης.

Και θα μου πείτε "Και τί σε νοιάζει βρε εσένα για ό,τι συμβαίνει έξω απ'το σπίτι σου; Ακόμα δεν βγήκες απ'το αυγό και έχεις και άποψη! Άντε μάθε τα αρχαία σου!". Σιγά κύριος! Θα τα μάθω τα αρχαία μου και καλά μάλιστα, κάποια κολλήματα δεν φεύγουν έτσι εύκολα! Και βέβαια με ενδιαφέρει τι γίνεται στον τόπο μου! Τι στο καλό, εγώ σε γυάλα θα μεγαλώσω; Και βέβαια με ενδιαφέρει! Όσο για τις μπουρδολογίες...ας μάθω κι εγώ κάτι! Γιατί άλλο να λες απλές π****** (τί γλώσσα νυχτιάτικα!) και άλλο να τις λες μπροστά στην κάμερα! Αυτά έπρεπε να μας μαθαίναμε στα σχολεία και ότι για τα βίτσια του Μαντίθεου και του Ισοκράτη!(Απαπα...δεν πρόκειτα να γράψω αύριο!)

Όσον αφορά το δεύτερο σκέλος: δεν λέω, με πιάνουν ρίγη εθνικής συγκίνησης όταν βλέπω το φούξια φουστάκι της Καλομοίρας να ανεμίζει, βαράω προσοχή όταν ακούώ τον-ύμνο-Secret-Combination, το τραγουδάω υπερήφανα καθώς περπατώ περπατώ εις την πόλη αλλά ως εδώ! Δύο μέρες έχει τύχει να παρακολουθήσω τηλεόραση και έχω μάθει το τραγούδι(μην σας πω και την χορογραφία-εκεί που ανοίγει το βιβλίο τα ψιλοχάνω) απέξω! Επειδή όμως είμαι γνήσια Ελληνίδα και ενδιαφέρομαι για τις Εθνικές Μάχες(με Ε και Μ κεφαλαίο) της χώρας μου σταματάω να μιλάω για την Καλομοίρα για να μην με πείτε και γρουσούζα.

Ναι ναι! Με τέτοια μυαλά(βλέπε όλα τα παραπάνω) θα σηκωθώ απ'τα αξημέρωτα για να πάω να γράψω αρχαία(στην σχετική ερώτηση "τι γλώσσα μιλάς"στο μπλογκ της φίλτατης Ευσταθίας απάντησα Αρχαία Ελληνικά και με προφορά παρακαλώ!). Ότι θα γράψω αυτό είναι σίγουρο. Τί θα γράψω είναι το θέμα...(αν ήμασταν σε ταινία η κάμερα θα ζούμαρε στο πρόσωπό μου που θα είχε συσπαστεί από την αγωνία και ο μοντέρ θα πρόσθετε μία δραματική μουσική υπόκρουση σε στυλ μπουζούκι-κλάμα-κάμερα 3).

Πολλά κεφάκια βλέπω απόψε και ανησυχώ...μάλλον όχι, δεν ανησυχώ. Ή μήπως ανησυχώ; Μπορεί και όχι!

Εντάξει...έχω καταντήσει αηδία! Σταματάω εδώ γιατί μόλις θυμήθηκα ότι ξέχασα κάτι δεύτερους τύπους στις ευκτική κάποιου χρόνου(--->και αυτό λέγεται κάψιμο!)

Καληνύχτααααααααααα!!!

ΥΓ:Αν δεν ξαναγράψω στο μπλογκ σημαίνει ότι την ώρα που είδα τα θέματα με έπιασε κρίση, άρχισα να ουρλιάζω, επιτέθηκα σε συμμαθητές μου και τελικά κατέληξα δεμένη οπισθάγκωνα με μία άσπρη φορμούλα που λέγεται ζου-ρλο-μα-νδύ-ας!


7 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


19 Μαΐου 2008, 22:59
Λίστα επιβίωσης!
Για γέλια μπορεί και για κλάματα  

Όταν είσαι κλεισμένος όλη μέρα στο σπίτι και παριστάνεις τον διαβαστερό, τα μόνα που σε κρατάνε στα πόδια σου είναι:

1) Ο καφές

2)Τα Depon(με βιταμίνη C για να σπάει η χάλια γεύση)

3)Το νερό(μιλάμε για πολύ νερό! Τα μπουκαλάκια αδειάζουν υπερβολικά γρήγορα)

4)Η θεϊκή σειρά House MD(ο τύπος είναι όλα τα λεφτά!)

5)Το πιανάκι μου(που όσο χάλια κι αν παίζω δεν παραπονιέται!)


(ευτυχώς η γάτα είναι μόνο στην φωτογραφία!)

 

Ναι ναι ναι...οδεύουμε προς την πλήρη παρανοοποίηση(σε βαθμό να φτιάχνω και δικές μου λέξεις).

Απόφαση σε τηλεφωνική συνομιλία με φίλη μου:

"Καλύτερα να μην τηλεφωνιόμαστε στις εξετάσεις" λέω εγώ

"Ναι δίκιο έχεις. Καλύτερα να μην κόβουμε το διάβασμα μας" λέει αυτή

"Όχι ρε συ!"

"Τότε γιατί;"

"Γιατί είμαστε οι μόνες στην παρέα που δεν έχουν παρεξηγηθεί με κάποιον! Άστο καλύτερα! Να βγάλουμε και αυτόν τον μήνα!"

 

Πλάκα πλάκα όλη αυτή η ένταση και το διάβασμα μας έχουν σπάσει τα νεύρα! Δεν είναι ότι διαβάζουμε υπερβολικά(εγώ τουλάχιστον το τετράωρο δεν το ξεπερνάω...) αλλά και μόνο που όλη μέρα είμαστε μέσα σε ένα σπίτι και βγαίνουμε μόνο για το φροντιστήριο πάει πολύ!

Και το χειρότερο είναι ότι τα περισσότερα από αυτά που μαθαίνω δεν πρόκειται να τα χρειαστώ στην μετέπειτα ζωή μου...

 

Αυτά...λέω να κοιμηθώ νωρίς σήμερα(πράγμα αδύνατον λόγω της συνέπειας της καφεϊνης). Αύριο θα ξυπνήσω νωρίς(πολύ νωρίς!). Μάθημα στις 9, ξύπνημα στις 7 παρά κάτι.

Ωχ! Αρχίζουν οι Πανελλήνιες αύριο. Ένας χρόνος έμεινε και για μένα. Καλή επιτυχία σε όσους γράφουν! Με το καλό παιδιά να πετύχετε όπου θέλετε!

 

 


14 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


18 Μαΐου 2008, 14:32
Paperclips
Τραγούδια  

Επειδή μου αρέσει το τραγούδι δίπλα και επειδή έπιασα τον εαυτό μου να το σιγοτραγουδάει...

Επειδή σχεδόν ποτέ δεν ξεμένω από συνδετήρες...

Επειδή έχω λαλήσει από το διάβασμα...

Επειδή κατά βάθος μου αρέσει που διαβάζω όλη μέρα...

Επειδή γενικά κάτι δεν πάει καλά με μένα τώρα τελευταία...

Επειδή έχω μία έμφυτη τάση πολυλογίας...

Κατά τ'άλλα να έχετε ένα ωραίο κυριακάτικο απόγευμα. Κουράγιο σε αυτούς που διαβάζουν και καλή επιτυχία στις εξετάσεις σας!


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


17 Μαΐου 2008, 00:19
Χνάρια στην άμμο
Στοχασμοί  

Δεν πρέπει να ακολουθούμε τα χνάρια κάποιου άλλου...

Θα μας οδηγήσουν κάπου, αυτό είναι σίγουρο...

Όμως θα μας οδηγήσουν κάπου που εμείς δεν το διαλέξαμε...

Και ο προορισμός χάνει την μαγεία του όταν η διαδρομή είναι προαποφασισμένη...


5 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


15 Μαΐου 2008, 00:16
Τελικά το Ρεπορτάζ έχει σύνορα...
Αδέσποτα  

Αυτό απεδείχθη περίτρανα χάρη στην ευγενική συνδρομή της Κρατικής Τηλεόρασης. Δεν πρόκειται να σας μεταδώσω κάποια είδηση που δεν έχετε ήδη ακούσει. Ο Στέλιος Κούλογλου από τις 12 Μαΐου βρίσκεται εκτός του δυναμικού της ΕΡΤ.

Η επίσημη ανακοίνωση της ΕΡΤ ήταν λιτή και λακωνικότατη.

«Έπειτα από συνάντηση του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της ΕΡΤ κ. Χρήστου Παναγόπουλου και του Γενικού Διευθυντή Τηλεόρασης, κ. Δημητρίου Γόντικα με τον δημοσιογράφο κ. Στέλιο Κούλογλου, ανακοινώθηκε στον κ. Κούλογλου ότι δεν θα συνεχιστούν στην επόμενη τηλεοπτική σεζόν οι εκπομπές ‘Θεματική Βραδιά’ και ‘Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα’. Η ΕΡΤ ευχαριστεί τον κ. Κούλογλου για τη συνεργασία του.»

Η επιστολή όμως του κύριου Κούλογλου προς τον γενικό διεθυντή της ΕΡΤ είναι αρκετά πιο διαφωτιστική.

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΓΕΝΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ- ΕΡΤ

Kύριε Γόντικα,

Εδώ και ένα μήνα περίπου μάταια προσπαθώ να εξασφαλίσω μια επιστολή από την ΕΡΤ, ώστε να βγάλω δημοσιογραφική βίζα για την Κίνα. Μόλις χθες με ειδοποιήσατε μέσω του κ. Αναστασόπουλου ότι η διοίκηση δεν θέλει να προβάλω εκπομπή για την Κίνα. Για το ντοκιμαντέρ «Από τον Μάο στους Ολυμπιακούς Αγώνες» έχουν γίνει ήδη όλες οι προετοιμασίες (εισιτήρια, διαμονή και εταιρεία παραγωγής στο Πεκίνο), έχει συλλεχθεί αρχειακό υλικό καθώς έχουν γίνει ήδη συνεντεύξεις, όπως με την βιογράφο του Μάο. Αδυνατώ να πιστέψω ότι υπάρχουν «πολιτικοί λόγοι» για την άρνηση σας, θέλω να ελπίζω ότι πρόκειται για παρεξήγηση και σας ζητάω να με διευκολύνετε, γιατί χωρίς δημοσιογραφική βίζα η έρευνα στην Κίνα γίνεται δυσκολότερη.

Εν τω μεταξύ από διάφορες πηγές μέσα στην ΕΡΤ μαθαίνω ότι η εταιρεία δεν θα ανανεώσει την συνεργασία μαζί μου για την ερχόμενη τηλεοπτική χρονιά. Αυτό μου προκαλεί έκπληξη καθώς είναι γενικώς αποδεκτό ότι και οι δύο εκπομπές που παρουσιάζω δεν υστερούν σε ποιότητα των υπόλοιπων του σταθμού. Από οικονομικής πλευράς είναι αποδοτικές λόγω των πολλών διαφημίσεων (έφτασα να έχω φέτος 16 λεπτά διαφημιστικά σποτ μέσα σε μια ώρα), ενώ και από πλευράς θεαματικότητας (5% Μέσος όρος το Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα και 4.1% η Θεματική Βραδιά, φέτος) ξεπερνούν κατά πολύ το μέσο όρο της ΕΤ-1.

Ως αιτία για τη διακοπή της συνεργασίας αναφέρεται το περιεχόμενο των εκπομπών μου και ειδικότερα το γεγονός ότι προγραμμάτισα την προβολή της έρευνας για την γενιά των 700 ευρώ και την ακρίβεια, παρότι η διοίκηση μου ζήτησε να την ματαιώσω. Επειδή σε εκπομπές όπως αυτές που παρουσιάζω ο προγραμματισμός (ταξίδια, ντοκιμαντέρ κλπ) ξεκινάει από τον Ιούνιο θα ήθελα να με ενημερώσετε το συντομότερο δυνατόν αν θα συνεχισθεί ή όχι η συνεργασία μας.

9-5-2008

Μετά τιμής,

Στέλιος Κούλογλου.

Νομίζω ότι αυτή η επιστολή λέει όσο δεν λέει η επίσημη ανακοίνωση. Ότι δηλαδή τον άνθρωπο τον έφαγε ο επαγγελματισμός του! Και το μόνο του λάθος ήταν ότι τόλμησε(άκουσον άκουσον!) να κάνει ρεπορτάζ για την γενιά των 700 ευρώ! Η κυβέρνηση, γιατί κακά τα ψέματα η ΕΡΤ δεν ενεργεί μόνη της, θεώρησε σωστό να μας κρατήσει βυθισμένους στον λήθαργο μας και να φιμώσει όσους προσπαθούν να προβάλλουν αυτήν την πλευρά της καθημερινότητας.

Και αναρωτιέμαι με το αθώο δεκαεφτάχρονο μυαλό μου: Επανήλθαμε στην εποχή της λογοκρισίας της αλήθειας; Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος υποστήριξε ότι «οι πολιτικές παρεμβάσεις του τύπου που είχαμε συνηθίσει στο παρελθόν, δεν υπάρχουν επί αυτής της κυβερνήσεως». Προσπαθούμε δηλαδή να κρύψουμε το πασιφανές! Ό,τι μας πονάει και μας απειλεί το αποκεφαλίζουμε.

Όμως απ’ό,τι φαίνεται, η γενιά των 700 ευρώ δεν ήταν το μόνο «σφάλμα» του κύριου Κούλογλου! Πρόσφατα πρόβαλε στην Θεματική Βραδιά το θέμα «Η Ρωσία μετά τον Πούτιν». Με λίγα λόγια εξέθετε τον άνθρωπο με τον οποίο ο πρωθυπουργός μας υπέγραψε μια πανηγυρική συμφωνία για το φυσικό αέριο. Μα ποιος είναι αυτό ο δημοσιογράφος που νομίζει ότι έχει το δικαίωμα να κάνει ό,τι θέλει χωρίς να ρωτάει κανέναν; Κάτι τέτοιο θα σκέφτηκαν οι άμεσα θιγόμενοι!

Οι εκπομπές κόπηκαν και αυτό δεν αλλάζει όσες δικαιολογίες και αν ειπωθούν από κυβερνητικά και μη στόματα. Όμως εγώ δεν διστάζω να ρωτήσω το εξής: Με ποιο δικαίωμα κύριοι παίζεται με τα λεφτά μου; Γιατί την ΕΡΤ εγώ κι εσείς την πληρώνουμε με την προϋπόθεση να αποστασιοποιείται από τα σκουπίδια που επιπλέουν και να κάνει την διαφορά με ποιοτικές και ενημερωτικές εκπομπές. Ποιος σας είπε ότι εγώ προτιμώ να πληρώνω τόσα λεφτά για τον άθλιο διαγωνισμό της Eurovision; Τουλάχιστον την επόμενη φορά που στους λογαριασμούς θα αναγράφεται το ποσοστό που πάει στην ΕΡΤ θέλω ανάλυση. Να ξέρω ότι τα λεφτά που δίνω πάνε για το στρίφωμα του φουστανιού της Καλομοίρας. Να γνωρίζω ότι συνεισφέρω με κάποιον τρόπο στην εκπροσώπηση της χώρας μας σε αυτόν τον αξιόλογο και σημαντικότατο διαγωνισμό, εκεί όπου η καλή μουσική λάμπει δια της απουσίας της και οι φελλοί επιπλέουν πάνω στα ψηλοτάκουνα τους παπουτσάκια…

Όσο για τον Στέλιο Κούλογλου…τέτοιοι άνθρωποι δεν πάνε χαμένοι! Τέτοιοι σωστοί επαγγελματίες δεν χάνονται! Προφανώς θα πάει σε κάποιο ιδιωτικό κανάλι και θα κάνει ανενόχλητος την δουλειά του. Και καλά θα κάνει! Η απουσία του θα είναι αισθητή τόσο στο τηλεοπτικό τοπίο όσο και στο κοινό.

Πάντως κάποιες αλήθειες είναι αλλιώς όταν ακούγονται δια στόματος του κρατικού καναλιού. Και βέβαια αλλιώς είναι να κόβεται μια εκπομπή από την κρατική τηλεόραση και αλλιώς από ένα ιδιωτικό, τυπικά πολιτικά ανεξάρτητο κανάλι. Και όταν η ίδια η εξουσία τολμά να πετσοκόβει τα παιδιά της τότε κυριαρχεί φόβος και ο φόβος είναι ο χειρότερος σύμβουλος…

Κρατάτε λοιπόν τα μάτια σας ανοιχτά και τα μυαλά σας ακόμα περισσότερο…


13 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


13 Μαΐου 2008, 17:32
Και η Janis να παίζει ασταμάτητα...
Στιγμές καθημερινότητας  

Αρρωστιάρικες αυτές οι μέρες. Ίσως να φταίει ο καιρός. Μια ζέστη, μια κρύο. Το πρωί είχε ζέστη ενώ τώρα φυσάει και έχω αναγκαστεί να τυλιχτώ με μια ζακέτα. Έχω βρει καταφύγιο στο δωμάτιο μου. Βλέπω το γραφείο μου να χάνεται κάτω από τις στίβες άχρηστων πραγμάτων που κανονικά θα έπρεπε να είχαν πεταχτεί ή τουλάχιστον μαζευτεί. Αποδείξεις από καφετέριες, φορτιστές κινητών, ακουστικά, cd, κακοεκτυπωμένες παρτιτούρες, μια συλλογή με ποιήματα του Ελύτη, μία με ποίηματα του Εγγονόπουλου, μολύβια και τσίχλες. Κοινώς η τέλεια απεικόνιση του χάους...Και στο backround η Janis να παίζει. Το πιο κατάλληλο μουσικό χαλί. Καιρό είχα να την ακούσω. Και θυμάμαι και αυτό που μου είχε πει ο μαθηματικός μου, ότι χωρίς τα γυαλιά της ψιλομοιάζω. (Μαθηματικά δνε έμαθα αλλά έμαθα πολλά για την μουσική! Κινητή εγκυκλοπαίδεια ο άνθρωπος!)

Σήμερα σκέφτηκα ότι τελικά ίσως να είναι γραφτό να καταλήξεις με κάποιους ανθρώπους χωρίς να το διαλέξεις. Φταίνε οι συγκυρίες(τι βαρύγδουπη λέξη!). Και αυτό που μένει είναι μια γλυκιά γεύση επαφής και ένα γέλιο...

Όταν ανοίξει ένα παράθυρο θα'ναι παρηγοριά

(Κ.Καβάφης-Τα Παράθυρα)

Το καλό με τα παράθυρα είναι ότι δεν έχουν κλειδιά. Έτσι αρκεί ένα σπρώξιμο για να τα ανοίξει...

Και η Janis συνεχίζει να ξεστομίζει τις μελαγχολικές νότες της...και η μυρωδιά του φρεσκοφτιαγμένου καφέ με ξυπνάει από τον παρολίγον λήθαργο...

 


9 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


12 Μαΐου 2008, 00:07
Μωρέ λες?
Για γέλια μπορεί και για κλάματα  

Όταν το άσπρο...

 

...είναι μαύρο

 

...τότε κάτι δεν πάει καλά εκεί μέσα...


4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


11 Μαΐου 2008, 00:46
Συμβουλή για μία ήρεμη ζωή
Στοχασμοί  

Ίσως είναι καλύτερα να κλείνεις τα μάτια....

Ίσως είναι καλύτερα να είσαι τυφλός...

Γιατί όταν δεν βλέπεις δεν χρειάζεται και να νοιάζεσαι...

Και όταν δεν νοιάζεσαι δεν χρειάζεται να φωνάξεις...

Και τότε είσαι ήρεμος...


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


10 Μαΐου 2008, 00:40
Η κιθάρα μου!
Στιγμές καθημερινότητας  

Ήρθε η ώρα να πω λίγα λόγια για την κιθάρα μου(λίγα! Είναι και βράδυ, παραπατάμε και από την κούραση!). Αρχικά πρέπει να ξεκαθαρίσω ότι εγώ είμαι πιανίστρια! Μάλλον ξεκίνησα σαν πιανίστρια και κατέληξα λίγο απ'όλα. Πιάνο ξεκίνησα στα εννιά και κιθάρα στα δεκατρία.

Έχω μια σχέση αγάπης με την κιθάρα μου. Αυτό για δύο λόγους: 1) Είναι το μόνο ακριβό πράγμα που έχω αγοράσει με δικά μου λεφτά(τόσους μήνες τα μάζευα). 2) Έμαθα να παίζω τελείως μόνη μου, με μία μέθοδο για αρχάριους και τις γνώσεις του πιάνου. Στην αρχή γρατζούναγα, έκανα πέντε ώρες(μπορεί και περισσότερο!) να βρω τις συγχορδίες, έσπαγα τα νεύρα των πάντων επειδή όπου κι αν πήγαινα την κουβαλούσα μαζί μου και γενικά πέρασα ένα ολόκληρο καλοκαίρι κλεισμένη στο δωμάτιό μου προσπαθώντας να μάθω να παίζω.

Κάποια στιγμή έμαθα! Τώρα έχω φτάσει σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο. Κλασσικά κομμάτια δεν παίζω, μόνο τα απλουστευμένα. Τις συγχορδίες τις βρίσκω αρκετά γρήγορα και παίζω και με νότες!

Κάποια άλλη στιγμή άρχισα να γράφω και μουσική. Η κιθάρα έχει άλλη μελωδικότητα σε σχέση με το πιάνο. Μπορείς με δύο συγχορδίες και έναν απλό ρυθμό να φτιάξεις τραγούδι. Άμα έχεις έμπνευση φτιάχνεις και ωραίο τραγούδι.

Τώρα δικαιολογημένα θα με ρωτήσετε πώς μου ήρθε να γράψω για την κιθάρα μου μέσα στην άγρια νύχτα. Έτυχε να παίξω σήμερα μετά από πολύ(πραγματικά πολύ) καιρό. Την ξέθαψα από την γωνιά της, την έβγαλα απ'την θήκη της, την ψιλοκούρδισα και άρχισα να παίζω. Έχω αφήσει και νύχια στο δεξί χέρι και έκανα ωραίο άρπισμα.

Άλλος ένας λόγος που μου αρέσει η κιθάρα είναι που μπορώ να τραγουδάω και η φωνή μου ακούγεται σχετικά καλή(ποτέ δεν είχα καλή φωνή...). Βρίσκω τον σωστό τόνο και με βολεύει.

Μετά από παίξιμο δύο περίπου ωρών τα χέρια μου πονάνε, τα δάχτυλα μου έχουν σκληρύνει και πονάνε κι αυτά και ο αριστερός μου καρπός έχει πιαστεί. Είχα καιρό να παίξώ(όχι μόνο κιθάρα αλλά και πιάνο). Πάντως άξιζε! Εκτόνωση είναι! Μελωδικότατη εκτόνωση!

Ώρα για ύπνο. Ακόμα κουβαλάω την κούραση από την εκδρομή. Σήμερα δεν κατάφερα να κοιμηθώ όσο ήθελα και σαν να μην έφτανε αυτό, προστέθηκε και η σημερινή κούραση. Σας καλυνηχτίζω λοιπόν και σας εύχομαι καλό Σαββατοκύριακο!

ΥΓ: Στην φωτογραφία η κιθάρα μου. Η φωτογραφία την αδικεί! Στην πραγματικότητα είναι πιο ωραία!


7 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


08 Μαΐου 2008, 22:53
Home...
Στιγμές καθημερινότητας  

Πάει η εκδρομή! Τελείωσε! Μας άφησε με κούραση και αναμνήσεις!

Γενικά ήταν ωραία! Το μόνο άσχημο ήταν ότι στον δρόμο είδαμε ένα τρακάρισμα(αρκετά φρικιαστικό...) και μας ψιλοσόκαρε. Ανεξάρτητα από αυτό το γεγονός, η διαδρομή ήταν ωραία.. Δηλαδή όχι ακριβώς η διαδρομή αλλά η παραμονή στο λεωφορείο! Τρελό γέλιο, απίστευτες πλάκες, αμέτρητες φωτογραφίες! Η μουσική ήταν υποφερτή αν και κάποια στιγμή αναγκαστήκαμε να καταφύγουμε στα ακουστικά των mp3 και των κινητών μας.

Το μουσείο ήταν υπέροχο! Δώσαμε και τρία ευρώ για ξενάγηση αλλά τελικά κατέληξα να κοιτάζω τα πάντα μόνη μου. Μια χαρά τα έλεγε η ξεναγός απλά τα παιδιά δεν την άκουγαν, χαχάνιζαν, άκουγαν μουσική απ'τα κινητά και άλλες σχετικές ηλιθιότητες. Το πιο άθλιο ήταν όταν έβλεπαν κάποιο γυμνό άγαλμα και σχολίαζαν τα ανατομικά χαρίσματα του. ΑΘΛΙΟ! Επίσης ήταν αρκετά ντροπιαστικό όταν οι ξεναγοί μας έκαναν παρατήρηση επειδή κάποια παιδιά φώναζαν και έκαναν βλακείες. Πάντως εγώ το ευχαριστήθηκα! Είδα όσα ήθελα να δω με την ησυχία μου(τρόπος του λέγειν!Δεν μέναμε πάνω από ένα πεντάλεπτο σε κάθε αίθουσα. Τι να δεις σε ένα πεντάλεπτο;).

Μετά κάναμε βόλτες γύρω από το Σύνταγμα. Ψωνίσαμε κάτι πράγματα, δύο cd, δύο μπλούζες, δωράκια και όλα τα σχετικά. Φάγαμε στα γρήγορα, πήραμε κι έναν καφέ στο χέρι, χαθήκαμε μέσα στην ευθεία, χαθήκαμε και μεταξύ μας και γενικά περάσαμε υπέροχα!

Αχ...μ'αρέσει αυτή η πολή. Από την μεριά του επισκέπτη βέβαια. Δεν ξέρω πως θα μου φαινόταν αν έμενα εκεί. Δηλαδή έμενα κάποτε αλλά θυμάμαι ελάχιστα.

Πάντως κουραστήκαμε! Κάτι το περπάτημα, κάτι και ο ήλιος και δεν μπορώ τώρα να παρω τα πόδια μου! Δεν είχε ζέστη(τουλάχιστον εγώ δεν την ένιωσα) αλλά είχε ήλιο. Έχω κοκκινήσει στο πρόσωπο και επίσης έχει κλείσει και ο λαιμός μου. Όσο σκέφτομαι ότι αύριο έχω σχολείο και φροντιστήριο....

Ωχ αδερφέ!


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


07 Μαΐου 2008, 22:35
Εκδρομή
Στιγμές καθημερινότητας  

Μάζεψα τα πραγματάκια μου, τα τακτοποίησα στην τσαντούλα μου, έβαλα το κινητό να φορτίζει, τσέκαρα και το δελτίο καιρού και είμαι έτοιμη! Αύριο θα πάω εκδρομή με το σχολείο μου στην Αθήνα. Γενικά δεν μου πολυαρέσουν οι σχολικές εκδρομές, ιδιαίτερα στο λύκειο. Αρχικά σκεφτόμουν να μην πάω αλλά όταν έμαθα ότι θα επισκεφτούμε το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο τότε πείστηκα! Τρέφω μία ιδιαίτερη αγάπη για τα μουσεία. Θυμάμαι μικρή που με πήγαιναν οι γονείς μου στην Ολυμπία. Με πόσο θαυμασμό και σεβασμό κοίταζα τα αγάλματα! Κάθε φορά που πηγαίναμε κόλλαγα στον Ερμή του Πραξιτέλη! Με τις ώρες! Όταν άκουσα στις ειδήσεις το καλοκαίρι ότι η Ολυμπία βρίσκεται στις φλόγες ανατρίχιασα...

Ουπς! Ξέφυγα λίγο! Μίλαγα για την εκδρομή! Θα πάμε λοιπόν στην Αθήνα! Ωραία θα είναι! Θα είμαστε τρία τμήματα σε ένα λεωφορείο, κατά πάσα πιθανότητα θα ακούγεται άθλια μουσική, θα πηγαίνουμε υπερβολικά αργά! Θα υπάρχει χαβαλές πάντως!

Το χειρότερο είναι ότι μας έχει μπερδέψει ο καιρός! Τί να φορέσουμε; Θα έχει ζέστη; Θα βρέχει; Αλλά ελπίζω ότι αυτό το πρόβλημα θα το ξεπεράσουμε...θα ντυθούμε ελαφριά και θα πάρουμε και μπουφάν!

Μπορεί να συναντήσω και έναν φίλο μου αν μείνει χρόνος. Ωραία θα είναι! Καλή διάθεση να υπάρχει! Ευχηθείτε μου καλό ταξίδι!


6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


06 Μαΐου 2008, 17:28
Είμαι και επισήμως 17!
Στιγμές καθημερινότητας  

Ναι! Είναι Official! Σήμερα κλείνω τα 17 μου χρόνια! Ενθουσιασμένη; Βέβαια! Μπορεί να μεγαλώνω αλλά τουλάχιστον παίρνω δώρα! Αλλά είπαμε, δεν με νοιάζουν τα υλικά αγαθά! Η σκέψη είναι που μετράει!

Το πιο ωραίο στα γενέθλια είναι αίσθηση ότι κάποιοι άνθρωποι νοιάζονται για σένα. Δεν έχει σημασία με ποιον τρόποσου το δείχνουν αυτό. Μπορεί να είναι με ένα δώρο, με μία απλή κάρτα, με ένα μήνυμα, με ένα χρόνια πολλά.

Πάντως δεν παραπονιέμαι Φέτος είναι ευχάριστα τα γενέθλια! Πέρα από τις ευχές των φίλων, μόλις γύρισα σπίτι ανακάλυψα ότι η γιαγιά μου είχε μαγειρέψει ειδικά για σήμερα και έτσι φάγαμε όλοι μαζί(πράγμα που το κάνουμε σπάνια πια). Μετά, όταν ήρθε η ώρα για την τούρτα, είδαμε ότι ξεχάσαμε να πάρουμε κεράκια. Τελικά πήραμε τα παλιά που έγραφαν 16 και ένα 1. Δηλαδή 16+1=17! Ό,τι να΄ναι! Ωραία ήταν!

Και σε αυτό το σημείο θέλω να ευχαριστήσω δημόσια την esta που δεν πραγματοποίησε την απειλή της και δεν μου πήρε Barbie!(Σε εκτιμώ αφάνταστα γι'αυτό!).

Αυτά...την Πέμπτη λογικά θα πάω εκδρομή με το σχολείο στην Αθήνα. Αρχικά σκεφτόμουν να μείνω σπίτι αλλά τώρα που βρήκα τσάντα και πορτοφόλι(και τα δύο δώρα!) το ξανασκέφτομαι!

Α! Επίσης χρόνια πολλά σε όσους έχου γενέθλια σήμερα σαν και μένα!

ΥΓ:Επέλεξα την συγκεκριμένη εικόνα επειδή τυχαίνει να μου αρέσει πολύ ο Γουίνι και ιδιαίτερα ο Γκαρύς. Ευσταθία μην μου πάρεις κουκλάκι Γουίνι! Μου έχει πάρει ήδη η Αναστασία(η εφτάχρονη!)


9 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


05 Μαΐου 2008, 22:18
Κατάντια είναι...
Στοχασμοί  

Να ανοίγεις την τηλεόραση με φόβο για αυτό που θα ακούσεις.

Να φεύγεις το πρωί απ'το σπίτι σου για τη δουλειά σου και να γυρνάς σε φέρετρο.

Να ξέρεις ότι ανά πάσα στιγμή κάποιος μπορεί να σου καρφώσει ένα πιστόλι στον κρόταφο.

Να μετράς τα χρήματά σου για να μπορέσεις να αγοράσεις κάποια βασικά πράγματα.

Να ξέρεις ότι αμοίβεσαι με ψίχουλα όταν οι βουλευτές έχουν υψηλότατους μισθούς, αυτοκινητάρες, προσωπική φρουρά, δικαίωμα συνταξιοδότησης σε δύο τετραετίες.

Να βλέπεις τους γονείς σου να πληρώνουν τα φροντιστήρια για πράγματα που θα έπρεπε να τα μαθαίνεις στο σχολείο.

Να βλέπεις τους φελλούς να επιπλέουν ενώ εσύ να προσπαθείς να αναδειχτείς επειδή πραγματικά το αξίζεις.

Να γνωρίζεις ότι κάπου στην πρωτεύουσα αλλοδαποί αναγκάζονται να παίζουν ξύλο μεταξύ τους χρησιμοποιώντας ως ονόματα τα νούμερα ένα και δύο.

Να φοβάσαι να κοιτάξεις τον άλλον στα μάτια επειδή δεν ξέρεις τι τρέλα κουβαλάει μέσα του και πως θα ξεσπάσει.

Να μην προλαβαίνεις να ευχαριστηθείς κάποια μικρά καθημεριμά πράγματα επείδή συνεχώς τρέχεις!

Τρέχεις...τρέχεις όλη μέρα. Ακόμα και στον ύπνο σου τρέχεις! Ναι! Ακόμα και στον ύπνο σου! Βλέπεις όνειρα όπου τρέχεις!

Το κακό δεν είναι που τρέχεις. Το κακό είναι που δεν ξέρεις τον προορισμό σου. Ούτε τον ξέρεις, ούτε τον διακρίνεις στον ορίζοντα. Δυστυχώς όμως, όταν έχεις τρέξει πολλά μίλια δεν σταματάς εύκολα. Δεν σταματάς για να σκεφτείς γιατί τρέχεις και προς τα που. Οπότε λοιπόν συνεχίζεις να τρέχεις και δεν σκέφτεσαι την κατάντια που απλώνεται γύρω σου...


6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


04 Μαΐου 2008, 00:12
Brain Damage
Τραγούδια  

Ο τρελός είναι ξαπλωμένος στο γρασίδι. Κοιτάζει τον ουρανό και αποχαιρέτα την γαλάζια διαύγειά του. Γελά αφελέστατα στην θύμηση παιχνιδιών και χαμένων λουλουδιών. Αλλά στο κάτω κάτω τρελός είναι...γελάει με το κάθετι.

Ο τρελός έφερε και τους φίλους του! Βρήκαν το σπίτι μου. Χτυπάνε την πόρτα. Δεν τους ανοίγω όμως καταφέρνουν να μπουν μέσα. Τους ακούω να μιλάνε. Οι τρελοί στέκονται στο χωλ του σπιτιού μου. Τρέχω να κλειδωθώ στην κρεβατοκάμαρα.

Τελικά ανακαλύπτω ότι ο τρελός είναι μέσα στο μυαλό μου. Τον ακούω! Ακούω τις σκέψεις του να τυλίγονται με τις δικές μου και να ηχούν αλλότριες. Νιώθω την φωνή μου να χάνει την χροιά της και να γίνεται επίπεδη.

Κάποιος να βγάλει τον τρελό από μέσα μου! Κάποιος να επαναφέρει την χαμένη λογική μου! Κάποιος να με φτιάξει! Α να! Ένας κύριος με άσπρη μπλούζα σηκώνει το νυστέρι του και κάνει τη δουλειά του! Ωραία! Θα τον ρωτήσω εαν η νάρκωση θα είναι τοπική. Η απάντηση του με βάζει σε υποψίες.

"Η νάρκωση θα είναι ολική και θα διαρκέσει περισσότερο απ'ότι νομίζεις! Η νάρκωση θα είναι μόνιμη!"

Αυτό μου ακούγεται άσχημο όμως τώρα δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Ο τρελός πρέπει να εξαφανιστεί με κάθε κόστος. Πρέπει να φύγει προτού μετατραπώ εγώ σε τρελό...

Πάντως ό,τι και να γίνει...I'll see you on the dark side of the moon. Εκεί που όλοι συνυπάρχουν...τρελοί και μη...

Εμπευσμένο απο το Brain Damage των Pink Floyd...


5 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


03 Μαΐου 2008, 00:07
Αναμνησιακόν
Στοχασμοί  

 

"Δεν περίμενα να σε βρω εδώ! Νόμιζα ότι ταξίδευες"

 

"Ταξίδεψε η καρδιά κι αυτό μου φτάνει"

 

"Έτσι ξεγελάς τον εαυτό σου;"

 

"Εσένα σε ξεγελώ;"

 

"Όχι! Εμένα ποτέ δεν με ξεγελάς! Σε ξέρω καλά!"

"Αυτό με φοβίζει..."

"Το ξέρω, το έλεγες συχνά..."

"Σταμάτησες να τηλεφωνείς!"

 

"Ποιος ο λόγος; Ποτέ δεν σήκωσες εσύ το τηλέφωνο! Όλο μια άλλη φωνή απαντούσε!"

 

"Κι αυτός ήταν λόγος για να φύγεις;"

"Ναι..."

"Ώστε λοιπόν δεν σου καίγεται καρφί..."

 

"Απλά συνήθισα...το ίδιο κι εσύ!"

"Κακό πράγμα η συνήθεια..."

 

"Κακό πράγμα η λησμονιά! Εγώ σου μιλώ κι εσύ κοιτάς το ρολόι σου!"

 

"Πρέπει να φύγω...έχω αργήσει...θα φωνάζουν και τα παιδιά..."

 

"Κι εγώ πρέπει να γυρίσω σπίτι...θα με περιμένουν..."

 

"Αντίο λοιπόν..."


 

 

"Αντίο..."


7 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


01 Μαΐου 2008, 16:11
Η 1η Μαϊου(μέχρι τις 4 και κάτι το απόγευμα)
Για γέλια μπορεί και για κλάματα  

8:00 το πρωί-Το ρολόι δείχνει 8. Το ξυπνητήρι του κινητού θα χτυπήσει σε μισή ώρα. Άρα μπορώ να κοιμηθώ λίγο ακόμα.

8:30- Ξυπνάω, όχι από το τραγούδι που έχω βάλει απ'το βράδυ για να με ξυπνήσει(Extreme Ways του Moby) αλλά από την δόνηση του κινητού που κάνει το κομοδίνο μου να τρέμει!

8:33-Ακούω το τραγούδι, απενεργοποιώ το ξυπνητήρι και γυρνάω πλευρό. Τελικά θα σηκωθώ στις 9.

8:40-Πετάγομαι. Έχω διάβασμα! Και πολύ μάλιστα! Γράφω αύριο! Κοιτάζω το ρολόι. Νωρίς είναι ακόμα. Ας κοιμηθώ μέχρι τις 9.

8:42-Κάποιοι γείτονες φωνάζουν. Μπορεί να είναι και η φαντασία μου. Δεν με νοιάζει! Μέχρι τις 9 κοιμάμαι!

8:45-Μήπως πήγε 9; Τι; Σε ένα τέταρτο; Α ωραία! Έχω χρόνο!

8:50-Πόσες μεταφράσεις Αρχαίων έχω να μάθω; Αρκετές...δέκα λεπτά ακόμα....

8:51-Σήμερα είναι Πέμπτη ή Τρίτη;

8:52-Λες να σοβαρολογεί η Ευσταθία και να μου πάρει Barbie; Ελπίζω όχι! Έτσι διαλύονται οι φιλίες!

8:53-Νομίζω ότι μπήκε ο Μάης...

8:54-Ωραίο επεισόδιο είχαν χτες οι Singles! Γέλασα πολύ σε κάποια σημεία!

8:55-Ωχ! Μπήκε ο Μάης! Πάλι θα γεμίσει το σπίτι λουλούδια! Αφού τους έχω πει ότι δεν μπορώ την έντονη μυρωδιά τους!

8:56-Τι όνειρο είδα το βράδυ;

8:57-Ωραία η πίτσα που φάγαμε χτες!

8:58-Νομίζω ότι βρήκα το κατάλληλο δώρο για τα γενέθλια της ξαδέρφης μου! Αν θα της αρέσει είναι άλλο θέμα...

8:59-Όπα! Και 59; Ένα λεπτό ακόμα...

9:00-Ουφ...ας σηκωθώ να δω τι θα καταλάβω!

Σηκώθηκα! Μέχρι τις δέκα δεν επικοινωνούσα. Μετά πήγα για διάβασμα. Διάβασα! Λυσία και Δημοσθένη! Τόσες μεταφράσεις και σχόλια που νομίζω ότι τα έχω μπερδέψει...λογικό επακόλουθο! Θα μου πείτε "καλά να πάθεις! Αύριο γράφεις και διαβάζεις τελευταία στιγμή!". Μα δεν φταίω! Την Τρίτη που θα άρχιζα κανονικά το διάβασμα έσπασαν τα γυαλιά μου! Δεν φταίω!

Βέβαια δεν τελείωσα ακόμα. Έχω κι άλλο διάβασμα. Αλλά το δύσκολο πέρασε! Ή τουλάχιστον έτσι θέλω να νομίζω! Σε καμιά ωρίτσα back to my books...

Το πιο ωραίο δεν σας το είπα! Δημοσιεύτηκε το ποίημα μου στο e-Περιοδικό! Την περηφάνια μου την νιώθω! Λίγο είναι να το βλέπεις δημοσιευμένο;

16:10-Φλυαρώ ασταμάτητα στο μπλογκ μου.

Ας φύγω σιγά σιγά...

ΥΓ:Ευσταθία αν δεν σε πετύχω online στείλε μου μήνυμα να κανονίσουμε για αύριο. Τς τς τς! Μα καμία συννενόηση πια;


4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο



Συγγραφέας
vanna
Άννα
Φοιτήτρια
από Αθήνα-Πάτρα
20 ετών



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/vanna

Απλά λόγια για ό,τι μου αρέσει και μου τη σπάει




Photobucket

N-Blox made by Neave Games








Tags

Αδέσποτα Για γέλια μπορεί και για κλάματα Διάλογοι Εκρήξεις Μελαγχολικά Περί πολιτικής Ποιήματα Στιγμές έμπνευσης Στιγμές καθημερινότητας Στοχασμοί Συναυλίες Ταινίες Τραγούδια




Επίσημοι αναγνώστες (11)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links









Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης