αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Η καθημερινότητα κι εγώ...
Hakuna Matata

31 Ιουλίου 2008, 20:23
Φτου και βγήκα!
Για γέλια μπορεί και για κλάματα  

Φτου ξελευτερία!

Από σήμερα ξεκινούν επισήμως οι διακοπές μου! Μούφα διακοπές δηλαδή αφού σπίτι θα μείνω...(:Ρ). Κουνήσαμε μαντήλι αποχαιρετισμού στο φροντιστήριο. Από Σεπτέμβριο πάλι! 

Σήμερα λοιπόν ξύπνησα στις έντεκα το πρωί, χαζολογούσα όλη την ώρα, τριγύρναγα μέσα στο σπίτι σαν την άδικη κατάρα, χάζεψα στην τηλεόραση, διάβασα και το βιβλίο μου και....και....και....ΔΕΝ ΕΧΩ ΤΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΚΑΝΩ!

Αυτό είναι το λεγόμενο σύνδρομο της πολλής ελευθερίας. Έχεις τόσο ελεύθερο χρόνο που καταλήγεις να μην ξέρει τι να τον κάνεις. Και τότε είναι που ξεπηδάνε κάτι ζοφερές σκέψεις του στυλ "πόσο άδεια είναι η ζωή μου..." κλπ κλπ. Και σε πιάνει ένας κόμπος στο λαιμό και μια τάση φυγής που δεν ξέρεις όμως πως να την αξιοποιήσεις! Και καταλήγεις να στριφογυρνάς γύρω απ'τα τραπέζια περιμένοντας το ημερολόγιο να δείξει 3 Σεπτέμβρη για να ξαναρχίσει το φροντιστήριο και κάθε άλλη εξω-σπιτική δραστηριότητα.

Γιατί είπαμε: Διακοπές ΓΙΟΚ για φέτος! Και σε συνδυασμό με τον υπέροχο χειμώνα που έρχεται και τα διαβάσματα και τις σελίδες που δεν λένε να τελειώσουν, πάει! Θα σαλτάρω!

Κλαψ κλαψ...άλλοι ηλιοκαίγονται στην Ζάκυνθο, άλλοι ετοιμάζουν βαλίτσες, άλλοι έχουν ήδη πάει διακοπές κι εγώ εδώ...ένας μήνας είναι....που θα πάει θα περάσει!


9 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


28 Ιουλίου 2008, 00:28
Ύπνε που παίρνεις τα παιδιά...
Για γέλια μπορεί και για κλάματα  

Το βλέφαρο κλείνει, το σώμα χαλαρώνει, ένα χαμόγελο ζωγραφίζεται στο κουρασμένο πρόσωπο και το μυαλό γαληνεύει. ΑΜ ΔΕ! Και πάνω που λες "Επιτέλους ξεράθηκα" κάποιος γείτονας θα ανοίξει τηλεόραση, κάποιος άλλος θα φωνάξει, κάποιο αυτοκίνητο θα γκαζώσει, κάποιο σκυλί θα αρχίσει να γαβγίζει.

Τα έχω περάσει όλα τα παραπάνω. Σε τραγικά μεγάλες διαστάσεις. Όπως έχω ήδη αναφέρει, εδώ κοντά έχουμε ένα νυκτερινό κέντρο διασκεδάσεως. Ως προς το τελευταίο έχω ενδοιασμούς. Προσωπικά δεν διασκεδάζω. Αντίθετα περνάω όλο το βάδυ σιχτιρίζοντας! Η αφωνία έχει και τα όρια της! Δυστυχώς όμως το σκυλάδικο ζει και βασιλεύει! Και όλα αυτά κοντά στο σπίτι μου...

Να'χεις βολευτεί λοιπόν στο κρεβατάκι σου, να φυσάει ένα δροσερό αεράκι και να ετοιμάζεσαι να παραδοθείς στην αγκαλιά του Μορφέα(κλασική ατάκα!). Ξαφνικά από το βάθος του ορίζοντα ακούγεται απειλητικά μία μουσική. Η μία μουσική έχει μέσα μπουζούκι. Όπα! Σουξεδάκι της εποχής μαζί με κάτι φάλτσα! Αθάνατη Ελληνική διασκέδαση! Και εμείς μένουμε να μετράμε προβατάκια...

"Ένα προβατάκι. Δύο προβατάκια. Τρία προβατάκια. Τέσσερα προβ..."

"Καλησπέρα σας! Αυτή η βραδιά θα σας μείνει αξέχαστη! Πάμε τα όργανα! Όπα!"

"Ωχ...σώσον κύριε τον λαό σου...τέσσερα προβατάκια. Πέντε προβατάκια."

"Είμαστε φτιαγμένοι ο ένας για τον άλλον! Τέλος!"

"Που τέτοια τύχη...έχουμε ακόμα πρόγραμμα μπροστά μας! Έξι προβατάκια. Εφτά προβατάκια."

"Γλύκα γλύκα γλυκιά μου! Γλύκα γλύκα γλυκιά μου!"

"Που να πάθεις ζάχαρο νυχτιάτικα! Οχτώ προβατάκια. Εννιά προβατάκια."

"Τρέξε να γλυτώσεις!"

"Στους πελάτες απευθύνεται; Αυτό θα πει κρίση αυτογνωσίας! Δέκα προβατάκια, κάναμε κοπάδι!"

"Με ζαλίζει η ομορφιά σου, το καυτό το φόρεμά σου!"

"Ζαλίζομαι...τα χάπια μου! Τώρα!"

Απαιτώ να δημιουργηθεί Αστυνομία Τέχνης! Να συλαμβάνει τους απανταχού ατάλαντους-άφωνους, να τους δένει οπισθάγκωνα και να τους τιμωρεί με την υποχρεωτική ακρόαση του cd της Σάσας Μπάστα και της Τζούλιας(τι ποιας Τζούλιας; Απαπα! Έζησα για να τ'ακούσω κι αυτό!).

Θέλω να κοιμηθώ χωρίς να παίζει στο backround σκυλάδικο άσμα...

Και μετά ξύπνησα!

 


6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


25 Ιουλίου 2008, 20:29
Περί ανέμων...και υδάτων...και λοιπών στοιχείων της φύσης...
Στιγμές καθημερινότητας  

Λοιπόν λοιπόν ας συντονιστούμε!

25η Ιουλίου 2008. Στοπ.

Αναμένουμε την 30η Ιουλίου 2008 για να τελειώσουμε το φροντιστήριο. Στοπ.

Ακούμε την εκπομπή του Deos. Στοπ.

Καιγόμαστε. Στοπ. Αεροπλάνα και σειρήνες πυροσβεστικών ακούγονται συνεχώς. Στοπ.

Κάνουμε ποστ σε ξένο υπολογιστή που δεν τον έχουμε συνηθίσει. Στοπ.

Ξαναρχίσαμε, μετά από παύση ολίγων εβδομάδων, να διαβάζουμε βιβλία. Στοπ.

Ο κόσμος φεύγει για διακοπές κι εμείς μένουμε εδώ. Στοπ.

Βαρεθήκαμε. Στοπ.

Απορία Νούμερο 1: Γιατί δεν υπάρχει μονάδα μέτρησης της ηλιθιότητας;

Απορία Νούμερο 2: Γιατί το ποστ βγήκε σε α' πληθυντικό; Απαπα...


8 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


23 Ιουλίου 2008, 00:07
Διάλογοι(4)
Διάλογοι  

"Για δες! Ο ήλιος ξεπηδά μέσα από τα σύννεφα!"

"Ε και;"

"Είναι πανέμορφο θέαμα!"

"Νομίζεις;"

"Μα...κοίτα! Ο ήλιος!"

"Εγώ βλέπω μόνο τα σύννεφα..."

 

(Η φωτογραφία δική μου)


10 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


20 Ιουλίου 2008, 14:03
The Dark Knight
Ταινίες  

 

video 

Μία λέξη: εξαιρετικό! Είδα το Batman και έμεινα! Γενικά ενθουσιάζομαι εύκολα με τέτοιες ταινίες αλλά εδώ τα πράγματα είναι καθαρά αντικειμενικά! Ταινιάρα!

Κάθε φορά που πάω να δω ταινίες με σούπερ ήρωες κρατάω τις επιφυλάξεις μου. Κάτι η μεταφορά στην μεγάλη οθόνη που από κάπου θα μπάζει, κάτι η ελαφρότητα της υπόθεσης, προτιμώ να κρατώ τον ενθουσιασμό μου μέχρι να βγω από την αίθουσα. Και φτάνει λοιπόν η μεγάλη στιγμή που σβήνουν τα φώτα και η λευκή οθόνη φωτίζεται. Βλέπουμε υπομονετικά διαφημίσεις και trailer ώσπου πέφτει το σηματάκι της Warner Bros και αρχίζει η μουσική. Πότε πέρασαν δυομιση ώρες δεν το κατάλαβα!

Το συγκεκριμένο Batman δεν πρόκειται για μία απλή μεταφορά του κόμιξ. Μπροστά σου έχεις όλους τους χαρακτήρες σκιαγραφημένους με τον πιο ρεαλιστικό τρόπο(αναφορά στους ηθοποιούς θα γίνει παρακάτω) και την πόλη της Γκόθαμ να αποτελεί έναν ακόμα ήρωα παρά ένα συνοδευτικό σκηνικό. Οι σκηνές δράσεις κόβουν την ανάσα ενώ οι ανατροπές είναι πολλές και καθόλου προβλέψιμες.

Όσον αφορά τους ηθοποιούς: εξαιρετικό καστ! Μεγάλα ονόματα ακόμα και σε μικρούς ρόλους. Αυτός ο Michael Caine είναι απολαυστικότατος! Ο κόσμος να καίγεται και αυτός να σε αφοπλίζει με το αγγλικό χιούμορ του! Αγαπημένος ηθοποιός! Ο Morgan Freeman as usual γράφει! Η Maggie Gyllenhaal καλή αν και λίγο στεγνή για τα γούστα μου. Τον Aaron Eckhart τον είχα δει σε μία ταινία της οποίας τον τίτλο δεν θυμάμαι. Πολύ καλός! Και τώρα περνάμε στην τριάδα!

Gary Oldman. Λίγα λόγια! Αν και στην προηγούμενη ταινία είχε υποτιμηθεί, εδώ κυριαρχεί! Νορμάλ ρόλος για τα δικά του δεδομένα, δεξιοτεχνικά τοποθετημένος έτσι ώστε να μην "κλέβει" την δόξα των βασικών χαρακτήρων αλλά ταυτόχρονα να συμπληρώνει το όλο σύνολο. Παραδόξως είχε αρκετές σκηνές!(όχι το φιάσκο του τέταρτου Harry Potter που στο πόστερ της ταινίας είχαν GARY OLDMAN με τεράστια γράμματα και εμφανίστηκε σε μισή σκηνή-και όχι ο ίδιος παρακαλώ! Μόνο η φωνη του!). Ο εν λόγω κύριος είναι υπαίτιος για πολύ κλάμα στην συγκεκριμένη ταινία...

Christian Bale ή αλλιώς ο ρεαλιστικός Batman. Μ'αρέσει τρομερά! Δίνει στον Batman μια πιο ανθρώπινη υπόσταση, τον απομυθοποιεί. Πονάει, κλαίει, αγαπάει, βρίσκεται σε αδιέξοδα, ρισκάρει, αμφισβητεί ακόμα και τον ίδιο του τον εαυτό. Καταπληκτική η σκηνή που βγάζει το πουκάμισό του(έπεσε αναστεναγμός στην αίθουσα απ'το γυναικείο κοινό). Ταλέντο εντός και εκτός του πουκαμίσου.

Και ερχόμαστε στο ατού της ταινίας. Heath Ledger. Μετά θάνατον σπέρνει ρίγη φόβου και ανατριχίλας. Καμία σχέση με την καρτουνίστικη εκδοχή του Jack Nicholson. Ο Joker του Ledger είναι παρανοϊκός, τρομακτικός και...ρεαλιστικός! Είναι ένας απλός άνθρωπος που μοναδικός σκοπός του είναι να προκαλεί χάος και αναταραχή. Δεν έχει να κερδίσει κάτι από αυτό απλά έτσι τη βρίσκει. Τρελός; Ίσως. Πραγματικός επαναστάτης; Σίγουρα! Όσο τον βλέπαμε επί το έργον είχαμε φρικάρει! Κρεμόμασταν από κάθε του λέξη και περιμέναμε εναγωνίως την επόμενή του κίνηση(απρόβλεπτος μέχρι το τέλος). Όταν όμως βγήκαμε από την αίθουσα συνειδητοποιήσαμε ότι στην πραγματικότητα ήταν νεκρός. Και τότε μας έπιασε θλίψη και ψελλίσαμε ένα "κρίμα". Μοναδική ερμηνεία, εντονότατη, επάξια Όσκαρ.

Κακά τα ψέματα, αυτό που σου μένει είναι ο Joker, αυτό το διαταραγμένο πρόσωπο που κρύβεται κάτω από στρώσεις μακιγιάζ. Δεν τρομάζω εύκολα σε ταινίες αλλά εδώ φρίκαρα!(όσοι πάνε να την δούνε κατά προτίμηση να μην έχουν φάει πριν...). Δεν κλαίω εύκολα σε ταινίες αλλά σε κάποια σημεία λίγο έλειψε! 

Με λίγα λόγια, μπορεί να μην είναι η ποιοτική ταινία που θα κερδίσει τους πιο δύσπιστους. Είναι μια ταινία δράσης με έναν σούπερ ήρωα. Οι επιλεκτικοί και μη φανατικοί του είδους ας την αποφύγουν γιατί όλο και κάτι θα βρουν να σχολιάσουν. Οι υπόλοιποι προσέλθετε! Ειναι σίγουρα μία από τις πιο εντυπωσιακές ταινίες της χρονιάς.

ΥΓ: Μετά το Sweeney Todd και την Λάμψη ήρθε ο Joker! Ψυχοπαθής θα καταντήσω...

 


11 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


18 Ιουλίου 2008, 15:04
Νυχτερίδες κι Αράχνες
Για γέλια μπορεί και για κλάματα  

Δεν θέλω σχόλια! Θα πάω να δω το Batman. Τέλος.

Όπα εντάξει...σχολιάστε! Φαντάζομαι ήδη την αντίδραση μιας κοπέλας(ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε): "Πρώτα ο Indiana Jones και τώρα ο Batman. Γιατί σε κάνω παρέα;".

Είμαι μεγάλη φαν της νυχτερίδας. Από όλους τους σούπερ ήρωες ο Batman είναι ο αγαπημένος μου. Ο Superman είναι τρομερά φουσκωτός και τα πολύ κολλητά κολάν που φοράει υποδηλώνουν άλλα πράγματα!  Ο Spiderman καλός είναι αλλά μου τη σπάει η κοκκινομάλλα φίλη του. Ο Hulk είναι άθλιος! Ποτέ δεν μου άρεσε. Και ποιός μένει, ποιός μένει; Ο Batman!

Έτσι λοιπόν πήρα μία πορωμένη φίλη μου και κλείσαμε θέσεις για σήμερα το βράδυ. Βραδυνή προβολή αλλά το κακό είναι ότι με έχει πιάσει μια νύστα...και είπα ότι θα κόψω τον καφέ! Ελπίζω να μην με πιάσει ύπνος εκεί που ο Joker θα γελάει σατανικά!

Σινεμά καλοκαιριάτικα...δεν είναι κι άσχημα. Βέβαια σε πιάνει ένα σοκ όταν απ'τους μείον 10 που είναι η θερμοκρασία στην αίθουσα βγαίνεις στους συν 30.  Μακάρι να μην έχει πολύ κόσμο...ποιος πάει σινεμά μέσα στο καλοκαίρι; Εγώ...η κολλητή μου...άντε και ακόμα δυο τρια καμμένα!

Αυτά...ουφ...και το ερώτημα παραμένει: να ενδώσω στην καφεϊνη ή όχι;

 

ΥΓ: Τα μαλλιά μου είναι εκτός ελέγχου...η υγρασία τα κάνει άθλια! (καθείς με τον πόνο του!)


11 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


16 Ιουλίου 2008, 15:54
Παράκληση
Για γέλια μπορεί και για κλάματα  

Προς όλους τους επίδοξους εμπρηστές:

Εκτιμούμε βαθύτατα το θεάρεστο έργο σας. Χάρη σε σας το καλοκαίρι μας γίνεται πιο θερμό. Έχουμε έναν λόγο να ζούμε. Μας ξυπνάτε από την βαρετή μας καθημερινότητα.

Αλλά κακά τα ψέματα, η επανάληψη χαλάει την μαγεία της πρώτης φοράς! Οπότε φέτος αντί να κάψετε τα δασάκια(παίζεται αν έχουν μείνει δυο τρια ακέραια) κατηφορήστε προς Σύνταγμα μεριά και πυρπολήστε εκείνο το μεγάλο κτήριο με τους πολλούς αστυνομικούς απέξω(Βουλή το λένε).

Σας ευχαριστούμε πολύ!


5 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


14 Ιουλίου 2008, 00:24
Εκπέμπω S.O.S.
Στιγμές καθημερινότητας  

14η Ιουλίου αύριο/σήμερα(13η άρχισα να το γράφω το ποστ) που σημαίνει ότι:

  • Άλλες δύο εβδομάδες έμειναν για να τελειώσει το φροντιστήριο
  • Γράφω το πρώτο μου τεστ στην Ιστορία της Γ' Λυκείου
  • Το καλοκαίρι είναι περίπου στη μέση του

Και τι σημαίνει αυτό: έχει περάσει πάνω κάτω ένας μήνας διακοπών κι εγώ δεν το έχω καταλάβει! Δεν έχω καταλάβει ούτε πότε πέρασε ένας μήνας, ούτε αν όντως έχω διακοπές. Γιατί όταν ξυπνάς απ'τις εφτά για να ετοιμαστείς και απ'τις εννιά έχεις τετράωρο μάθημα, ε αυτό δεν το λες διακοπές! Όταν διαβάζεις περισσότερο απ'ο,τι διάβαζες το χειμώνα(ναι ναι!), ε ούτε αυτό το λες διακοπές!

Και πάει στο καλό, είπα "φέτος δε πειράζει, δεν θα πάμε διακοπές. Θα ξεκαλοκαιριάσουμε στο σπίτι. Εξοχή είμαστε, κάπως θα την βγάλουμε!". Και τότε είναι που πέφτει το καταραμένο το μήνυμα που λέει ότι "πάμε Ζάκυνθο! Έλα κι εσύ! πλάκα θα έχει!". Αμ πλάκα θα έχει! Γίνεται να μην έχει πλάκα; Και πλάκα θα έχει και μια καλή ευκαιρία για ξεκούραση θα είναι και θα γεμίσουν και οι μπαταρίες για τον δύσκολο χειμώνα. Βέβαια η Ζάκυνθος μια κουβέντα είναι! Μεσολαβεί πολύ ψήσιμο και διάφορα τεχνάσματα. Οψόμεθα!

Η καινούργια εβδομάδα λοιπόν ξεκινά με την θερμοκρασία +30 βαθμούς, την ώρα ξυπνήματος στις 7, τις σελίδες της Ιστορίας για το τεστ να ανέρχονται στις 10, την κάρτα του κινητού να πέφτει σταδιακά προς τα μηδέν ευρώ, την υπομονή μου να μεταναστεύει προς άγνωστη κατεύθυνση και το μυαλό μου να ταξιδεύει στη Ζάκυνθο...

Προς το παρόν τσούκου τσούκου πάω για ύπνο...


9 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


12 Ιουλίου 2008, 00:17
Άτιτλο
Στιγμές καθημερινότητας  

Μετά από μία μέρα γεμάτη περπάτημα κάτω απ΄τον ανελέητα καυτό ήλιο και ευχάριστες στιγμές με ένα αγαπημένο πρόσωπο, κατέληξα στο εξής πρωτότυπο και διόλου χιλιοειπωμένο συμπέρασμα: η ζωή είναι πιο εύκολη όταν έχεις παρέα!(Επίσης, μια ζωή την έχουμε-άσχετο!). Λες τη βλακεία σου και ο άλλος τη συμπληρώνει! Κάνεις την πλάκα σου και ο άλλος γελάει. Εκφράζεις φόβους και ο άλλος συμφωνεί…και μαζί βρίσκετε μια λύση, έναν εφησυχασμό.

Μ’αρέσει αυτό…και χαίρομαι που το έχω στη ζωή μου!

Χτες δεν κοιμήθηκα καλά…έχουμε ένα νυκτερινό κέντρο κοντά στο σπίτι που ακούγεται πολύ δυνατά…κάτι η ζέστη, κάτι η απελπιστική προσπάθεια των-θου κύριε-τραγουδιστών να βγάλουν μια σωστή νότα δεν έκλεισα μάτι…κι απόψε κάτι παρόμοιο θα συμβεί αλλά τουλάχιστον αύριο δεν χρειάζεται να ξυπνήσω απ’τα χαράματα…

Άντε καληνύχτα! Για μένα παίζεται...


6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


10 Ιουλίου 2008, 19:10
Ο Γορίλας
Για γέλια μπορεί και για κλάματα  

Α ρε γορίλας που χρειάζεται σε μερικούς μερικούς!

Σε όσους τα "παίρνουν" κάτω απ'το τραπέζι

Σε όσους φορούν κάτι πανάκριβα κοστούμια και λένε αερολογίες

Σε κάτι ωραίες και ατσαλάκωτες παρουσίες που απ'το πολύ "φαϊ" έχουν σκάσει

Σε πολλούς και διάφορους που επειδή έχουν ένα γερό μέσο νομίζουν ότι τους ανήκει ο κόσμος όλος

Σε εμάς τους ίδιους που ανεχόμαστε να μας κυβερνάνε όσοι μας κυβερνάνε...

Τόσο καιρό ακούω για μεταρρυθμίσεις μεταρρυθμίσεις δεν βλέπω. Οι μόνες αλλαγές που γίνονται είναι στο Music Heaven και στα blogs. Κάτι είναι κι αυτό!

ΥΓ: Δίπλα το τραγουδάκι του Χρήστου Θηβαίου.


10 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


09 Ιουλίου 2008, 00:05
Η κίνηση, της κινήσεως....την κίνηση μου!
Για γέλια μπορεί και για κλάματα  

Έχοντας την τύχη(μπορεί και ατυχία, ακόμα δεν ξέρω) να ζω εκτός πόλης, είμαι αναγκασμένη να περνάω ένα μεγάλο μέρος της ημέρας μέσα σε ένα αυτοκίνητο ή λεωφορείο. Αυτό δεν είναι κακό. Βάζω τα ακουστικά μου και απολαμβάνω την διαδρομή μετά μουσικής. Το κακό είναι όταν η διαδρομή δεν υφίσταται! Όχι λόγω διάβρωσης του εδάφους και κατάρρευσης του οδικού δικτύου, όχι λόγω αδειανού ρεζερβουάρ(κόψτε τις πλάκες με την τιμή της βενζίνης! Τσεκ επιταγών θα θέλουμε σε έναν μήνα για λίγα λίτρα…), όχι λόγω σκασμένου λάστιχου.  

Μία λέξη(μία και φαρμακερή): ΚΙΝΗΣΗ 

Στο μάθημα της Φυσικής μάθαμε ότι η κίνηση μπορεί να είναι επιταχυνόμενη, επιβραδυνόμενη, ομαλή και άλλα πολλά που δεν τα πρόσεχα. Γιατί δεν έγινε καμία αναφορά στην ελληνική κίνηση;  

Ευθύγραμμη(μπορεί και στριφογυριστή) ομαλά ακίνητη κίνηση: Η ελληνίζουσα μορφή της κίνησης. Κατά την διάρκεια αυτής της κίνησης το σώμα απλά δεν κινείται. Τελεία. 

 Πάρτε τον παραπάνω ορισμό και εφαρμόστε τον στο εξής ονειρικά σχιζοφρενικό σκηνικό: Ιούλιος μήνας, ο καύσωνας στα καλύτερα του, ο ήλιος στις μεγάλες του δόξες, ο κεντρικότερος δρόμος που ενώνει την κυρίως πόλη με τις γύρω περιοχές να δέχεται τις ευγενικές επιδιορθώσεις εργατών(κοινώς οδικά έργα, πιο κοινώς η χαρά του πεινασμένου εργολάβου, ακόμα πιο κοινώς τσόντα πάνω στην τσόντα) και το πράσινο φανάρι να διαρκεί ελάχιστα. Μέσα σε όλα αυτά βάλτε και μπόλικα αυτοκίνητα. Μπόλικα είπαμε, δεν θέλω τσιγκουνιές!

  Πλήρης ακινησία των αυτοκινήτων. Δυστυχώς δεν συμβαίνει και το ίδιο με τα νεύρα των οδηγών. Οδηγός δεν είμαι αλλά είμαι συνοδηγός οπότε ξέρω τι τραβάνε οι άμοιροι! Το νευρικό σύστημα να παθαίνει υπερφόρτωση, το θερμόμετρο του αυτοκινήτου να δείχνει κάτι περίεργες αφρικανίζουσες θερμοκρασίες και το ρολόι να μου υπενθυμίζει ότι σε πέντε λεπτά ξεκινά η πρώτη ώρα φροντιστηριακού μαθήματος.  

Πρωί ακόμα, λες «ας μη βάλω ακόμα κλιματισμό! Έχει ψιλοδροσιά». Ανοίγεις λοιπόν το παράθυρο διάπλατα και περιμένεις την ψιλοδροσιά να σου κάνει την τιμή να σε επισκεφτεί. Αμ δε! Το μόνο πράγμα που κάνει την εμφάνισή του είναι η μουσική ενός αυτοκινήτου προς το τέλος της ουράς(μεγάλες αποστάσεις, μαραθώνιος και πάνω). Και τι μουσική! Ό,τι πρέπει για καύσωνα! Μία μίξη επίκαιρων χιτακιών και καπάκι βαριά λαϊκά για ακόμα πιο βαριά καψούρα. Και οι διάλογοι εντός του αυτοκινήτου να σπάνε κόκαλα… 

«Α ρε παλιοκράτος! Όλα τρώτε και τον λαό τον έχετε στο περίμενε!» 

«Θα μπορούσε να ήταν και χειρότερα. Εξάλλου αν φτάνεις στην ώρα σου χάνετε η μαγεία!» 

«Ποια μαγεία παιδί μου;» 

«Να ρε πατέρα: αργείς πέντε-έξι ωρίτσες και τους κρατάς τους άλλους σε αναμμένα κάρβουνα!» 

«Αυτό λέγεται ασυνέπεια!» 

«Λάθος! Αυτό λέγεται εντυπωσιακή είσοδος!» 

«Έπρεπε να σε πάμε στον παιδοψυχολόγο από τότε που είχες πάθει το κόλλημα με τα Star Wars. Τώρα είναι πολύ αργά…» 

Απελπισμένος πατήρ, κόρη στον κόσμο της και το πισινό αυτοκίνητο να αποθεώνει τον Πετρέλη που απ’τα συμφραζόμενα κατάλαβα ότι πρέπει να βρισκόταν σε λήθαργο.

 «Πέστα ρε Θάνο! Ξύπνα Θανάση! Ξυπνήστε ρε!» 

«Ξυπνήσαμε κύριος! Δεν το ξέραμε ότι ο Πετρέλης εκτελεί και χρέη ξυπνητηριού…θα τον προτιμήσουμε!»

Στα λεωφορεία η κατάσταση είναι λίγο διαφορετική. Δεν είσαι συνοδηγός, είσαι απλά συνταξιδιώτης. Και αυτό σημαίνει ότι δίπλα σου μπορεί να κάτσει κάθε καρυδιάς καρύδι. Επίσης έκανα και μία διαπίστωση από τις ελάχιστες φορές που έχω μπει σε αστικό λεωφορείο: οι Έλληνες πρέπει να είναι πολύ οικολόγοι. Δεν εξηγείται αλλιώς η μη χρήση αποσμητικού! Είπαμε, νοιάζεστε για την τρύπα του όζοντος αλλά υπάρχουν και roll ons!

Και αφού έβγαλα από μέσα μου και αυτόν τον νταλκά, σας καληνυχτίζω! Κάτι μου λέει ότι αύριο θα ξανακολλήσω στην κίνηση...παραπλανητική λέξη! Ουφ...καλό σας βράδυ!

  

3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


07 Ιουλίου 2008, 19:29
Summertime
Στιγμές καθημερινότητας  

video 

Janis...με κομμένη την ανάσα!

Δεν αντέχω να ακούω κάτι γελοίες σύχρονες διασκευές των κομματιών της. Βεβήλωση στη φωνή της!

Κατά τ'άλλα ζέστη, ζέστη και πάλι ζέστη! Summertime σου λέει μετα...helltime ίσως...

Αφιερώστε λίγα λεπτά για να απολαύσετε το κομμάτι και μετά επιστρέψτε στην πραγματικότητα και στην όχι και τόσο μελωδική summertime!


4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


05 Ιουλίου 2008, 15:12
Earthlings
Ταινίες  

Πρόσφατα είδα το ντοκιμαντέρ Earthlings, δηλαδή Γήινοι. Σας το προτείνω μόνο αν έχετε γερά νεύρα και θέλετε να αλλάξετε τον τρόπο ζωής σας. Είναι σοκαριστικό, όχι μόνο επειδή δείχνει την άγρια εκμετάλλευση των ζώων από τον άνθρωπο αλλά και επειδή ξυπνά ηθικές αμφιβολίες για πράγματα που μέχρι πρότινος τα θεωρούσαμε «αθώα».

Οι εικόνες είναι άγριες και φρικιαστικές. Πολλές φορές αναγκάστηκα να κλείσω τα μάτια μου μη αντέχοντας αυτά που έβλεπα. Βέβαια μετά στοίχειωσαν το μυαλό μου και με έκαναν να αηδιάσω και να ντραπώ για λογαριασμό ορισμένων. Επίσης, ένιωσα ακόμα πιο χαρούμενη για την επιλογή μου να ασπαστώ την χορτοφαγία.

Με την φωνή του Joaquin Phoenix στην αφήγηση και την ονειρική μουσική του Moby να ντύνει το αποτρόπαιο σύνολο, το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ αποτελεί ένα απότομο ξύπνημα από το βόλεμα της άγνοιας. Δείτε το…εμένα μου άρεσε.

video 


7 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


03 Ιουλίου 2008, 15:59
Μπλουμ!
Για γέλια μπορεί και για κλάματα  

Σήμερα(να γραφτεί στα πρακτικά παρακαλώ!) συνόδευσα τους γονείς μου και την μικρή ξαδέρφη μου στην παραλία για μπάνιο. Εγώ ως γνωστόν(σε σας όχι στους γύρω μου ναι) δεν κάνω μπάνιο στη θάλασσα για πολλούς και διαφόρους λόγους(νεροφοβία, ψαροφοβία, ανθρωποφοβία κλπ.) Βέβαια εγώ στο σπίτι ήθελαν να μείνω αλλά λόγω συγκυριών τους ακολούθησα!

Ξυπνάω μέσα στην τρελή χαρά επειδή έπρεπε να διαβάσω Λατινικά για το φροντιστήριο. Η μητέρα μου, και αυτή μέσα στην τρελή χαρά επειδή επιτέλους ξύπνησα, με καλημέρισε με γλύκα:

«Μπα! Ξυπνήσαμε; Να μας προειδοποιείς βρε παιδί μου πριν σηκωθείς για να προετοιμαζόμαστε! Μας έρχεται ξαφνικό!»

«Άσε μας ρε μάνα!»

«Ευχαρίστως! Παίρνω το κουβαδάκι μου και την κάνω!»

«Όπα! Τι γίνεται εδώ; Φεύγετε;»

«Όχι που θα καθίσουμε! Πάμε για μπάνιο!»

«Γιούχου! Home alone!»

«Μη χαίρεσαι! Μιας και θα μείνεις σπίτι μαγείρεψε κανένα φαγητό, ρίξε και ένα σφουγγάρισμα, κάνε και καμιά δουλειά

«Μα….μανούλα έχω διάβασμα!»

«Άσε μας μωρέ! Σε έχω δει που κρύβεις τα Αστερίξ μέσα στην Ιστορία!»

«Busted…»

«Λοιπόν ή έρχεσαι μαζί μας να σε δει λίγο ο ήλιος ή μένεις εδώ και ρίχνεις το καθάρισμα της ζωής σου!»

«Αυτό θα πει δίλλημα…»

Εντάξει η απόφαση είναι προφανέστατη! Φόρεσα την μπλούζα των Rolling Stones, πήρα τα γυαλιά ηλίου, έβαλα και ένα μαντήλι στο κεφάλι(σαν μαφιόζος σε ταξίδι αναψυχής ήμουν!), φορτώθηκα την τσαντούλα μου στον ώμο και ξεκίνησα. Σημειωτέον έβαλα περισσότερο αντηλιακό στο πρόσωπο και στα χέρια απ’ότι και οι δυο γονείς μου. Απαπα! Δεν ρισκάρω να γίνω κατακόκκινη!

Πήραμε και την εφτάχρονη(από τον Αύγουστο οχτάχρονη) ξαδέρφη μου μαζί μας. Η συζήτηση που είχαμε στο αυτοκίνητο ήταν…επιπέδου!

«Βρε καλώς την πιτσιρίκα! Τι γίνεται μικρό; Πάμε για πνίξιμο;»

«Γιατί μιλάς τόσο περίεργα;»

«Γιατί είσαι τόσο μικρό;»

«Χαχαχα!»

«Είσαι και γελαδερό! Θα περάσουμε ωραία!»

«Χαχαχα!»

«Ωραίο το μαγιό σου!»

«Ναι! Έχει ιππόκαμπους!»

«Μπράβο! Να το ξέρεις πιτσιρίκι, τρία πράγματα είναι απαραίτητα για να πας για μπάνιο: καλό μαγιό, δυνατό αντηλιακό και ακόμα πιο δυνατό κερί αποτρίχωσης!»

«…………..»

«Πόσο χρονών είπαμε ότι είσαι;»

«Εφτά αλλά σε ένα μήνα θα γίνω οχτώ!»

Και πάνω που ετοιμαζόμουν να εισάγω το αθώο νήπιο στον μαγικό κόσμο της τρίχας, είδα την θάλασσα να ξεπροβάλει στο βάθος του ορίζοντα.

«Φτου! Ούτε σήμερα θα προλάβω να κάνω διαφήμιση στα Laser Line Clinics!»

Παραδόξως δεν ήταν τόσο χάλια όσο νόμιζα. Η παραλία ήταν πανέμορφη, είχε ησυχία(σχετικό αυτό!) και σκιά για να κάτσω. Πιάνω λοιπόν ένα τραπεζάκι και απλώνω πάνω του τα βιβλία μου! Βρήκα να το παίξω φιλομαθής καλοκαιριάτικα!

«Χρονική αντικατάσταση στο ignoraretur…τώρα αυτό είναι Παρατατικός; Μέση ή ενεργητική φωνή; Υποτακτικής; Α ρε βάσανα…»

«Κοίτα με! Κοίτα πως κολυμπάωωωωωω!» τσίριξε χαρούμενα ένα χαριτωμένο παιδάκι

«Γκρρρ…..συγκεντρώσου! Λοιπόν…πως σχηματίζεται το απαρέμφατο μέλλοντα; Με την μετοχή του….»


«ΚΟΙΤΑ ΠΩΣ ΚΟΛΥΜΠΑΩ! ΚΟΙΤΑ!»

«Ηρεμία! Ας διαβάσω για την αφαιρετική απόλυτη και πως αναλύεται…»

«ΚΟΙΤΑ! ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΒΟΥΤΙΕΣ! ΚΟΙΤΑ ΜΕ!»

«ΟΧΙ ΡΕ ΔΕ ΣΕ ΚΟΙΤΑΩ! Α ρε Ηρώδη έφυγες νωρίς! Αλλά βέβαια, οι μεγάλες προσωπικότητες αναγνωρίζονται μετά θάνατον….»

«ΜΑΜΑ! ΑΥΤΟ ΕΚΕΙ ΜΟΥ ΦΩΝΑΖΕΙ!»

«ΠΟΙΟ ΕΙΠΕΣ ΑΥΤΟ; Σκάσε και κολύμπα μην σου πάρω τα κουβαδάκια και τα πουλήσω μισοτιμής στη μαύρη αγορά! Άντε ουστ τώρα!»

«Κλαψ….σνιφ….ΜΠΟΥΧΟΥΧΟΥ!»

«ΡΕ ΟΥΣΤ!»

Το πιτσιρίκι ευτυχώς τρομοκρατήθηκε και δεν τόλμησε να με ξαναενοχλήσει. Η ξαδέρφη μου ευτυχώς είναι διακριτική(μπα…μάλλον και αυτή τρομοκρατημένη είναι) και δεν με ενοχλούσε. Οι γονείς μου πλατσούριζαν. Εγώ σκεφτόμουν να εκσφενδονίσω το τετράδιο στη θάλασσα.

«Ας κάνω μια επανάληψη την μετάφραση: Με τον Βρέννο αρχηγό οι Γαλάτες…»

«ΑΑΑ! Σκυλόψαρο!»

«Σιγά μαντάμ! Εδώ με το ζόρι βλέπουμε τσιπούρες, εσείς είδατε και σκυλόψαρο! Λοιπόν…με τον Βρέννο αρχηγό οι Γαλατές αφού εξολόθρευσαν όλους του Ρωμαίους στρατιώτες…»

«Άννα κοίτα! Με τσίμπησε κουνούπι!»

«Και τι θες να κάνω ρε ξαδέρφη, να σου κολλήσω βαρέα και ανθυγιεινά για το ταμείο σου ή να το παίξω ταμπλέτα κουνουπιών τώρα στα γεράματα;»

«…..γιατί μιλάς τόσο παράξενα;»

«Άντε παίξε με τα κουβαδάκια σου! Συνεχίζω: Με τον Βρέννο αρχηγό οι Γαλάτες αφού εξολόθρευσαν όλους του Ρωμαίους στρατιώτες κατέκτησαν την πόλη Ρώμη και…ΑΑΑΑ! Ποιο σκασμένο πέταξε τη μπάλα του;»

«Για να μάθεις να μη με κοιτάς όταν κολυμπάω!»

«Ψυχραιμία! Παιδάκι είναι έχει το αλόγιστο! Πάρε τη μπάλα σου και μη σε ξαναδώ μπροστά μου!»

«Το έκανα να θυμώσει! Το έκανα να θυμώσει!»

«Γαμώτο! Δεν είμαι το! Είναι την! Θηλυκό! Τι σας μαθαίνουν σ’αυτά τα σχολεία; Κατά διαόλου πάει η παιδεία….anyway…Με τον Βρέννο αρχηγό οι Γαλάτες…»

«Άννα κοίτα ένα μεγάλο κύμα! ΚΟΙΤΑ! ΚΟΙΤΑ!»

«ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΩ! ΔΕΝ ΘΕΛΩ! ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΑΘΩ ΤΙ ΣΤΟ ΚΑΛΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΒΡΕΝΝΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΑΛΑΤΕΣ!»

Για να μην τα πολυλογώ: ΔΕΝ έμαθα τι γίνεται με τον Βρέννο και τους Γαλάτες, με πήρε(και με σήκωσε) ο ήλιος, δέχθηκα απανωτές επιθέσεις από μέλισσες και λοιπά ζωύφια, κόντεψα να γίνω πιτσιρικο-κτόνος και σε γενικές γραμμές πέρασα ένα υπέροχο πρωινό! Και στα δικά σας!


37 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


01 Ιουλίου 2008, 17:17
Η Θητεία του Καλοκαιριού
Ποιήματα  

Βγήκες από τα σωθικά βροντής,

Ανατριχιάζοντας μέσ'στα μετανιωμένα όνειρα

Πέτρα πικρή, δοκιμασμένη, αγέρωχη

Ζήτησες πρωτομάρτυρα τον ήλιο

Για ν'αντικρύσετε μαζί τη ριψοκίνδυνη αίγλη

Ν'ανοιχτείτε με μια σταυροφόρο ηχώ στο πέλαγος

 

Με όνειρα

υπομονή

και ελπίδα

θα ολοκληρωθεί

και η φετινή

θητεία του καλοκαιριού...

Καλό μήνα!


4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο



Συγγραφέας
vanna
Άννα
Φοιτήτρια
από Αθήνα-Πάτρα
20 ετών



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/vanna

Απλά λόγια για ό,τι μου αρέσει και μου τη σπάει




Photobucket

N-Blox made by Neave Games








Tags

Αδέσποτα Για γέλια μπορεί και για κλάματα Διάλογοι Εκρήξεις Μελαγχολικά Περί πολιτικής Ποιήματα Στιγμές έμπνευσης Στιγμές καθημερινότητας Στοχασμοί Συναυλίες Ταινίες Τραγούδια




Επίσημοι αναγνώστες (11)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links









Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης