αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Η καθημερινότητα κι εγώ...
Hakuna Matata

30 Νοεμβρίου 2008, 18:23
Σαββατοκύριακα(και άλλα πολλά!)
Στιγμές καθημερινότητας  

Το Σαββατοκύριακο που εντός ολίγων ωρών θα μας αφήσει ήταν ένα από τα ελάχιστα Σαββατοκύριακα που είχα κενό. Και όταν λέω κενό εννοώ ΚΕΝΟ! Ούτε μαθήματα, ούτε διαγωνίσματα στο φροντιστήριο, ούτε υπερβολικό διάβασμα. Το αξιοποίησα λοιπόν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο: ξεκουράστηκα! Έλιωσα στον ύπνο, στην τηλεόραση και στην άσκοπη περιπλάνηση μέσα στο σπίτι. Που κατέληξα; Ας τα πάρουμε ένα ένα...

Μετά από αρκετό καιρό παρακολούθησα τηλεόραση. Με χαρά(;) ανακάλυψα ότι λόγω Χριστουγέννων ξεκίνησαν οι διαφημίσεις για παιχνίδια. Επειδή λοιπόν όλοι κρύβουμε ένα παιδί μέσα μας, πάντα μ'αρέσει να χαζεύω την μόδα των παιχνιδιών. Έχοντας περάσει την φάση που όποτε έβλεπα μια Barbie τσίριζα "Αυτή θέλω! Αυτή θέλω! Την deluxe edition με το τροχόσπιτο, το σκουτεράκι, το σκυλάκι, το σεσουάρ και την μηχανή για το γκαζόν!", οι γονείς μου με αφήνουν να παρακολουθώ διαφημίσεις χωρίς να κρατούν τα λεξοτανίλ για καλό και για κακό. Πάντως η φάση της Barbie ήταν κάτι εντελώς περιστασιακό και με έπιασε στα τέλη της προγυμνασιακής μου ηλικίας όπου ανακάλυπτα την θηλυκότητά του και απογοητευόμουν που δεν ήμουν ξανθιά, γαλανομάτα και αδύνατη(θα μιλήσω άλλη ώρα για τα εσφαλμένα πρότυπα που δημιουργούν οι συγκεκριμένες κούκλες). Πριν τη φάση της Barbie είχα μανία με τα αυτοκινητάκια, τα playmobile και τα πατίνια. Αλλά ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΑΣ!

Είχα μείνει εκεί που παρακολουθούσα παιδικές διαφημίσεις. Μα καλά, λίγη ντροπή δεν αισθάνονται αυτοί που βγάζουν στο γυαλί τέτοιες αηδίες; Σου λέει, πάρε το σετ αξεσουάρ της τάδε κούκλας με βαφές για τα μαλλιά, κραγιονάκια, σκιές, βερνίκι για τα νύχια, γκλίτερ, τσιμπιδάκια κτλ. Έχει καταλάβει κανείς ότι αυτά απευθύνονται σε παιδάκια κατά μέσο όρο κάτω των 10 ετών; Γιατί υπάρχει τέτοια μανία να μετατρέψουμε τα πιτσιρίκια σε μικρομέγαλα; Καταναλωτισμός κύριοι, το δέχομαι, αλλά ας μην στοχεύουμε πάνω στην πιο αθώα και ανυποψίαστη ηλικία. Έτσι ξεκινάνε να εθίζουν τα παιδιά στην ιδέα του "φαίνεσθαι" και στο δόγμα ότι "ό,τι λάμπει σε κάνει ωραίο" και μετά όταν μεγαλώσουν δεν μπορούν να τα μαζέψουν. Δεν είμαι οπισθοδρομική! Απλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί πρέπει να μπαίνουν τα παιδάκια στο τριπάκι της εμφάνισης, μαζί με τα άγχη και τις ανασφάλειες που αυτή συνεπάγεται, από τόση μικρή ηλικία.

Προσωπικά φέτος θα πάρω ένα βιβλίο στην ξαδέρφη μου. Το ξέρω ότι όλοι θα την βομβαρδίσουν με ρούχα και παιχνίδια, ωστόσο εγώ το έχω καθιερώσει σε κάθε περίσταση που επιβάλλεται δώρο να της παίρνω βιβλίο. Ερεθίσματα. Αυτό θέλω να της δώσω. Ερεθίσματα κι ας πιάσουν κι ελάχιστο τόπο. Να λέω τουλάχιστον ότι προσπάθησα.

Πέρα από τις διαφημίσεις παρακολούθησα και λίγο πρωινάδικα. Συγκεκριμένα την εκπομπή της Γερμανού επειδή ήταν καλεσμένος ο Κρατερός Κατσούλης που μ'αρέσει. Η πρωινή ζώνη σε γενικές γραμμές με αφήνει παγερά αδιάφορη. Πάντως προτιμώ την Γερμανού απ'την Αλιμπέρτη(α ρε που φτάσαμε...με τις Πανελλήνιες στον ορίζοντα να ασχολούμαστε με πρωινάδικα...).

Πάντως η αγαπημένη μου συνήθεια τα Σαββατοκύριακα(όταν δεν έχω διάβασμα) είναι τα κινούμενα σχέδια! Τα παλιά όχι τα σημερινά...τα Στρουμφάκια σταθερή αξία! Ο Μπομπ ο Σφουγγαράκης φάση ήταν και πέρασε. Καλά δεν σχολιάζω τις ταινίες της Barbie! ΑΘΛΙΕΣ!(sorry αλλά έχω τρομερό μένος εναντίον της!)

Τρομερό πρόγραμμα είχε χτες ο Σπύρος Παπαδόπουλος στην ΝΕΤ. Μαχαιρίτσας, Μακεδόνας, Σταρόβας και Μυλιώκας! Το διασκέδασα! Απ΄τις ελάχιστες εκπομπές που αξίζουν! Λάτρεψα τα φετινά αφιερώματα στον Μητροπάνο(respect!) και στον Λευτέρη Παπαδόπουλο.

Γιορτάζει ο θείος μου σήμερα. Γιορτή και ξενύχτι λοιπόν! Και μια φίλη μου γιορτάζει, θα της τα πούμε αύριο από κοντά.

Αυτά! Ώρα να φεύγω κι εγώ. Καλό βράδυ, καλό μήνα(από αύριο) και καλή εβδομάδα!


10 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


25 Νοεμβρίου 2008, 15:28
Warning!
Εκρήξεις  

Το Υπουργείο Υγείας σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας προειδοποιεί:

Οι Πανελλήνιες βλάπτουν σοβαρά τη ψυχική υγεία των μαθητών

 


12 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


17 Νοεμβρίου 2008, 19:05
Σκέψεις μιας 17ης του Νοέμβρη
Στοχασμοί  

17 Νοέμβρη. Σχολική γιορτή. Παράθυρα στις ειδήσεις που αναφέρουν τις συμπλοκές μεταξύ φοιτητών και ΜΑΤ. Και η ουσία να χάνεται. Και η ιστορία να ξεθωριάζει.

Κάτι έγινε εκεί, στο Πολυτεχνείο, πριν κάτι χρόνια. 35 για την ακρίβεια. Όμως εμείς δεν ξέρουμε. Δεν το έχουμε διδαχτεί ποτέ επισήμως στο σχολείο. Δεν το έχουμε δει γραμμένο, δεν μας έχουν πει να το αποστηθίσουμε για να γράψουμε τεστ την επόμενη μέρα. Ίσως επειδή οι ένοχοι ακόμα ζουν μέσα στην κοινωνία. Ίσως επειδή αν μπούμε στην διαδικασία της σύγκρισης θα δούμε κάποιες ομοιότητες.

Σχολική γιορτή. Είπαμε ποίηματα. Παίξαμε τραγούδια. Δείξαμε βίντεο-ντοκουμέντα. Κάναμε μνεία στους νεκρούς. Αυτά...και αύριο πάλι θα συνεχίσουμε να υπομένουμε την ίδια παιδεία, τα ίδια σχολεία, τα ίδια βιβλία.

Εθνικές εορτές. Παρελάσεις. Σήμερα όμως τίποτα. Σου λένε "είναι σχολική αργία". Τίποτα παραπάνω. Λες και η νίκη κατά της Χούντας έχει μικρότερη σημασία από το "Όχι" και την 25η Μαρτίου. Και όταν τους λες ότι πρέπει να καταργηθούν οι παρελάσεις σου λένε "έτσι δείχνουμε την περηφάνια μας που είμαστε Έλληνες". Και δεν βρίσκεις το κουράγιο να πεις ότι "περηφάνια είναι να ζεις με το παρόν και όχι με το παρελθόν". Και σιωπάς...

Ξέρεις και ανθρώπους που σήμερα δεν γιορτάζουν αλλά αντίθετα σκυλιάζουν απ'το κακό τους. Αυτοί γιορτάζουν τον Απρίλιο...κι αν τους πεις τίποτα θα σου πουν ότι "είσαι μικρός! Δεν τα ξέρεις καλά!". Υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που χαίρονται για την άγνοιά σου και λένε "καλύτερα να μην τα μάθεις ποτέ αυτά".

Θα ήθελες να πας στην πορεία, να φωνάξεις συνθήματα, να πιαστείς χέρι χέρι. Όμως κατά βάθος δεν ξέρεις γιατί θα τα έκανες όλα αυτά. Για να τιμήσεις το παρελθόν. Σεβαστό. Όμως τι γίνεται με το παρόν; Με το μέλλον; Άραγε εμείς θα βγαίναμε στους δρόμους για κάτι παρόμοιο; Θα δενόμασταν στα κάγκελα; Θα γινόμασταν ήρωες;

Όχι...μάλλον όχι...σίγουρα όχι. Οι περισσότεροι θα φεύγαμε στο εξωτερικό για σπουδές με τα λεφτά του μπαμπά. Κάποιοι άλλοι θα μέναμε εδώ ατάραχοι και βολεμένοι. Ελάχιστοι θα έκαναν μικρές επαναστάσεις.

Όμως έτσι είναι κι ας μην το βλέπουμε. Σε κάποιο μάθημα Έκθεσης(υπέροχες ώρες) αναφέρθηκε ότι σε εποχές φαινομενικής δημοκρατίας γεννιούνται οι χειρότερες δικτατορίες επειδή δεν μπορείς να τις δεις. Επειδή σε έχουν πείσει για το αντίθετο. Επειδή σε έχουν ποτίσει με το ανθρακούχο αναψυκτικό της ελευθερίας.

Κι όμως...δεν μπορεί αυτό να αποτελεί τον κανόνα! Κάποιος θα βρει κάποτε το κουράγιο και την φωνή για να κραυγάσει παρόμοια συνθήματα. Και τότε όλο και κάποιος θα τον ακολουθήσει. Και σιγά σιγά κάτι θα γίνει. Μακάρι να μπορούσαμε να δώσουμε ονόματα στον "κάποιον" και να προσδιορίσουμε χρονικά το "κάποτε". Μακάρι να είχαμε μα εικόνα για αυτό το "κάτι".

Ανοίγεις τα μάτια. Τελείωσε η γιορτή. Χειροκροτάς. "Επιτέλους!" αναφωνείς. Θα βγεις τη βόλτα σου, θα διασκεδάσεις, θα πιεις τον καφέ σου και όλα καλά. Και αύριο πίσω στη ρουτίνα σου. Πίσω στους νεφελώδεις στόχους σου. Του χρόνου πάλι θα θυμηθείς τους αγώνες και όλα τα σχετικά...και χαμογελάς μέσα στο σκοτάδι και στη μακαριότητά σου. Και αφήνεις τις επαναστάσεις για αργότερα...

ΥΓ: Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην γνωστή παρέα που με ανέχεται και ομορφαίνει τις μέρες μου.

 


11 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


15 Νοεμβρίου 2008, 19:07
Σάββατο...
Μελαγχολικά  

Σάββατο...

Συνήθως τα απογεύματα Σαββάτου τα περνάω διαβάζοντας. Όχι συνήθως, μόνο φέτος λόγω εξετάσεων. Εξετάσεις...όσο σκέφτομαι ότι απ'την πρώτη γυμνασίου όλοι μας μιλάνε για τις εξετάσεις της τρίτης λυκείου...ωραία, έφτασα εδώ! Και τώρα τι; Και μετά τι; Πηγαίνουμε και φροντιστήριο για να καλύψουμε τα κενά του σχολείου, για να κάνουμε καλύτερο μάθημα, για να τα μάθουμε πιο αναλυτικά. Λυπάμαι που το λέω αλλά δεν έχω νιώσει πιο αμόρφωτη στη ζωή μου! Γιατί στο τέλος δεν θα με εξετάσουν στην εξυπνάδα μου αλλά στην δυνατότητα να παπαγαλίζω.

video 

Στα ηχεία ακούγεται ο Neil Young και σκέφτομαι ότι Σάββατο βράδυ δεν θα έπρεπε να είμαι σπίτι. Ίσως έξω για μια βόλτα...όχι όμως σπίτι...δεν διαβάζω σήμερα, δεν θέλω...

Την Δευτέρα θα παίξω στην γιορτή του σχολείου. Δεν ξέρω πως το αποφάσισα. Συνήθως τις αποφεύγω τις σχολικές γιορτές λόγω έλλειψης πρωτοτυπίας και άλλων πολλών. Φέτος δεν ξέρω γιατί δέχτηκα...έτσι κι αλλιώς δυο τρια κομματάκια στο πιάνο είναι...

Δεν ξέρω τι άλλο να γράψω...δεν έχω όρεξη για πολλά...thanks for listening! Καλό Σαββατόβραδο!


5 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


12 Νοεμβρίου 2008, 00:06
Η Αποπομπή του Ασώτου
Για γέλια μπορεί και για κλάματα  

(Εναλλακτικός τίτλος: Μετρηθείτε γιατί χανόμαστε!)

Φαρσοκωμωδία για γερά νεύρα σε τρεις πράξεις.

ΠΡΑΞΗ 1η:

(Γραφείο Πρωθυπουργού, Δευτέρα πρωί. Κεντρικός ήρωας ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Σε δεύτερους ρόλους άσχετοι του Μεγάρου Μαξίμου.)

"Πρόεδρε πρόβλημα!"

"Ωχ...μη μου πεις ότι έσκασε βόμβα και γι'άλλο μοναστήρι...στο τσακ είμαι να διατάξω διαχωρισμό κράτους απ΄την εκκλησία!"

"Όχι ηρεμήστε, όλα καλά σ'αυτό το μέτωπο"

"Τότε; Από πού με χτυπάνε αυτή τη φορά;"

"Τα γνωστά Πρόεδρε..."

"Ποια γνωστά;"

"Ο Αρκάς Πρόεδρε...ξαναχτύπησε!"

"Όχι πάλι! Δεν ξέρω και τι να κάνω...συνήθως ο Θοδωρής τα χειρίζεται αυτά...ρίξτου μια κλήση να πεταχτεί εδώ στα γρήγορα"

"Εεε...Πρόεδρε αυτό είναι τεχνικά αδύνατον!"

"Γιατί του έκοψαν το τηλέφωνο;"

"Όχι...παραιτήθηκε!"

"Γιατί πρέπει όλα να συμβαίνουν σε μένα;"

"Τι να κάνουμε με το θέμα Τατούλη;"

"Δεδομένου ότι ο Θοδωρής δεν είναι εδώ θα πάρω μια απόφαση μόνος μου..."

"Λοιπόν;"

"Διαγράψτε τον!"

"Έτσι απλά;"

"Ε ναι..ανακοίνωσε την διαγραφή για να κόψουμε κίνηση και αν σε τρεις μέρες δεν έχουμε λάβει καμία επιστολή τότε θα είναι οριστικό"

"Yes Mr. President!"

Στον διάδρομο του Μεγάρου Μαξίμου ο Άσχετος Νο1 συναντά τον Άσχετο Νο2.

"Επ! Γιατί βιάζεσαι;"

"Άστα...ο μεγάλος μόλις διέγραψε τον Τατούλη..."

"Πάλι; Καλά αηδία έχουμε καταντήσει! Κάθε βδομάδα ή θα τους διαγράφουμε ή θα φεύγουν από μόνοι τους!"

"Πέφτουν κεφάλια φίλε!"

"Εμένα μου λες! Ήδη κάποιοι γνωστοί μου έχουν κατηφορίσει προς τα γραφεία του ΛΑΟΣ"

"Εσύ θα πας;"

"Μπα...δεν βολεύει το μετρό..."

ΠΡΑΞΗ 2η

(Χαριλάου Τρικούπη. Γραφείο Γεωργίου Παπανδρέου. Η είδηση για την διαγραφή Τατούλη πέφτει σαν κεραυνός εν αιθρία. Πρόσωπα: Γιώργος Παπανδρέου, Άσχετος Χαριλάου Τρικούπη.)

"Αρχηγέ! Τάξε μου!"

"What; Πες μου τι έγινε;"

"Ο φερόμενος και ως "καταλληλότερος" έμεινε πάλι με 151 βουλευτές"

"Ποιον διώξανε αυτή τη φορά;"

"Τον Τατούλη!"

"Right...βγάλε ανακοίνωση ότι μπορεί να διαγράφτηκε ο Τατούλης, τα προβλήματα όμως παραμένουν!"

"Yes sir!"

"Δεν θα περάσει αυτή η πολιτική της πλάνης που με κινήσεις εντυπωσιασμού αποσκοπεί στην πρόσκαιρη συσπείρωση!"

"Αρχηγέ! Πού μάθατε τέτοιες δύσκολες λέξεις; Μένω έκπληκτος!"

"Ο Βαγγέλης παρατάει τις ομιλίες του εδώ κι εκεί..."

"Έτσι εξηγείται...πάντως Αρχηγέ, πέρα απ'την πλάκα, ο Big Boss με κάτι τέτοιες διαγραφές τους έχει όλους σούζα!"

"Πέστο ψέματα...μήπως να αρχίσω να διαγράφω κι εγώ τους δικούς μου;"

"Μήπως να τηλεφωνήσουμε καλύτερα στην Κουμουνδούρου;"

"Μπα...πήρα πριν λίγο...έχουν τηλεφωνητή..."

ΠΡΑΞΗ 3η

(Γραφεία ΛΑΟΣ. Ο Γιώργος Καρατζαφέρης σε τηλεφωνική επικοινωνία με συνεργάτη του.)

"Ναι...ναι το ξέρω ότι διαγράψανε τον Πέτρο. Ναι, εγώ το ήξερα πριν το ανακοινώσουν. Μην το ψάχνεις έχω τις πηγές μου! Λοιπόν, πάρε τον Άδωνι και κανόνισε την Πέμπτη το βράδυ να πάει ο Τατούλης στη "Στιγμή της Αλήθειας" και να τους ξεμπροστιάσει όλους. Στείλε με φαξ τις ερωτήσεις που σου είπα. Ναι, να ρωτήσει αν ο Καραμανλής είχε home cinema στο Μαξίμου. Ναι να ρωτήσει και την μάρκα. Αν είναι Siemens ρίχνουμε την κυβέρνηση!"

----------------------------------------------------------------------------------------------

Πάντως δεν έχουμε παράπονο σαν λαός! Αυτή η κυβέρνηση φροντίζει να μας κρατά σε εγρήγορση. Κάθε Δευτέρα πρωί περιμένουμε εναγωνίως να μάθουμε τα νέα απ'το κυβερνητικό μέτωπο: σκάνδαλο; Μοναστήρι; Λίμνη; Παραίτηση; Διαγραφή; Απ'όλα έχει!

Τώρα βέβαια δικαιώνεται και η Στέλλα Μπεζαντάκου! Μετά την διαγραφή Τατούλη όλοι οι δημοσιογράφοι έχουν στηθεί έξω απ'το σπίτι του Φλωρινιώτη, της Τζούλιας, της Σάσας και του Γιάννη Γαλάτη για τυχόν παρεμβάσεις, επιστολές και τηλεγραφήματα. Διότι η πολιτική είναι δικαίωμα όλων! Όμως αυτό μην το πείτε στους βουλευτές γιατί μετά θα ζητάνε αύξηση του μισθού τους λόγω καταπάτησης των δικαιωμάτων τους...

Το μόνο σίγουρο είναι ότι κάποιος την έχει ματιάσει αυτήν την κυβέρνηση! Μήπως να ρίξουν ένα ευχέλαιο για καλό και για κακό; Τόσα κονέ έχουν με τους Άγιους Πατέρες του Αγίου Όρους(όχι αυτούς που παίζουν ξύλο...αυτοί είναι από άλλο ανέκδοτο!). Περιττό να πω ότι το must αξεσουάρ των βουλευτών της ΝΔ είναι το κομπιουτεράκι! Για να υπολογίζουν πόσοι έχουν μείνει...

Αυτά και για απόψε...καλό βράδυ!

 

 

 


6 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


05 Νοεμβρίου 2008, 00:03
Τα τρία γουρουνάκια
Για γέλια μπορεί και για κλάματα  

Παραμύθι-μυθι μυθι το κουκί και το ρεβύθι 

Μια φορά κι έναν καιρό σε ένα απέραντο και καταπράσινο λιβάδι ζούσε μία ευτυχισμένη οικογένεια γουρουνιών. Την μαμά την έλεγαν Δημοκρατία. Τον μπαμπά δεν τον έλεγαν καθώς τα γουρουνάκια ήταν αγνώστου πατρός! Αυτή λοιπόν η γουρουνομαμά είχε τρία γουρουνάκια(να τα χαίρεται η γυναίκα). Το μεγαλύτερο το έλεγαν Τεό, το μεσαίο Κωστή και το μικρότερο Γιωρίκα(τα ονόματα είναι τελείως συμβολικά...θα δείτε!). Η μαμά Δημοκρατία τα απέκτησε σε αρκετά νεαρή ηλικία και γι'αυτό στην γειτονιά της έδωσαν το παρατσούκλι Νέα Δημοκρατία. Έκανε πολλούς αγώνες για να μεγαλώσει τα παιδάκια της καθώς οι καιροί ήταν δύσκολοι και τα παιδάκια όλο ζητούσαν.

Ώσπου μια μέρα η μητέρα αγανάκτισε με τις ευθύνες και τα οικογενειάκα βάρη και αποφάσισε να ξαποστείλει τα γουρουνάκια στην ευχή του κοινοβουλευτισμού...εεεε....του Θεού.

"Παιδιά μου, σας φώναξα για να σας ανακοινώσω κάτι πολυ σημαντικό"

"Θα μας στείλεις κατασκήνωση;" απόρησε ο Κωστής.

"Σουτ παιδί μου! Στον αγύριστο θα σας στείλω!"

"ΤΙ;" φώναξαν μ'ένα στόμα τα γουρουνάκια. "ΜΑ ΓΙΑΤΙ;"

"Τι γιατί; Τόσα χρόνια σας πλένω, σας ντύνω, σας ταϊζω και εσείς με γράφετε κανονικότατα! Βαρέθηκα! Θα κάνω τη ζωή μου!"¨

"Κι εμείς που θα πάμε;"

"Όπου θέλετε. Μακριά από δω μόνο!"

"Μα μαμά..."

"Ώρα καλή στην πρύμνη σας κι αέρα στα πανιά σας! 'Αντε ουστ!"

Έτσι τα γουρουνάκια εν μια νυκτί βρέθηκαν εξορισμένα απ'το σπιτάκι τους χωρίς να έχουν στον ήλιο μοίρα. Τελικά, και αφού περιπλανήθηκαν στην ερημιά για πολλές μέρες, αποφάσισαν να χωριστούν και το καθένα να τραβήξει τον δρόμο του. Έτσι κι έγινε. Μπορεί να χωρίστηκαν όμως συνέχιζαν να διατηρούν επαφή μεταξύ τους. Ώσπου μια μέρα συνέβη το μοιραίο!

Είχε κυκλοφορήσει η φήμη ότι ένας πανούργος λύκος είχε βγει τσάρκα στην περιοχή. Πανικός είχε κυριεύσει τους πάντες! Ο λύκος ήταν αδίστακτος και δεν έδειχνε έλεος. Αλίμονο σε όποιον έπεφτε στα χέρια του. Λογικό επακόλουθο όλων αυτών είναι ο λύκος να βρει τα γουρουνάκια και να γίνει το σώσε. Επειδή λοιπόν δεν ξέρω τι άλλο πρόλογο να γράψω μπαίνω αμέσως στο θέμα!

Ο λύκος βρέθηκε έξω απ'το σπίτι του Γιωρίκα, ένα τεράστιο σπίτι φάτσα θάλασσα, με την παραλία να φτάνει μέχρι το μπαλκόνι και το κύμα να σκάει στα γλαστράκια με τα ζουμπούλια. Ο λύκος κατάλαβε ότι η υπόθεση είχε ψωμί! Χτυπάει λοιπόν σαν κύριος την πόρτα και περιμένει να του ανοίξουν.

"Ποιος χτυπά;"

"Η μαύρη σου η τύχη! Άνοιξε ρε!"

"Oh no...ο λύκος!"

"Άνοιξε γιατί θα φυσήξω και θα ξαναφυσήξω και θα στο ρίξω το σπιτάκι!"

"Όχι δεν ανοίγω!"

"Θα φυσήξω!"

"Φύσα!"

"Ανοιξε γιατί κάτι μου λέει ότι αν στο ρίξω μετά θα έχεις μπλεξίματα με την κτηματική! Τέτοιο σπίτι μπροστά στο κύμα θα κινήσει υποψίες!"

"Είπα δεν ανοίγω!"

"Κακό του κεφαλιού σου! ΦΟΥ!"

Και με ένα φύσημα ο λύκος έριξε κάτω το σπιτάκι σαν ένα πύργο από τραπουλόχαρτα. Ο Γιωρίκας έντρομος μπήκε στην Μερσεντές του και πήγε να βρει καταφύγιο στο σπίτι του Κωστή. Ο λύκος τον πήρε στο κυνήγι.

Έφτασαν στο σπίτι του Κωστή με λίγα λεπτά διαφορά. Ο Γιωρίκας μπήκε γρήγορα μέσα για να προειδοποιήσει τον αδέρφο του για τον μανιασμένο λύκο! Το σπίτι του Κωστή ήταν στην Ραφήνα, πανέμορφο μέρος με όλα τα καλά της φύσης-από Playstation 3 μέχρι Nova deluxe edition. Ο λύκος δεν άργησε να κάνει την εμφάνισή του!

"Ανοίξτε! Ξέρω ότι είστε μέσα!"¨

"Τι λέει αυτός βρε Γιωρίκα;"

"Σκασμός Κωστή γιατί μου το ισοπέδωσε το off shore..."

"Ανοίξτε και αφήστε τα πολλά λόγια!"

"Όλα κι όλα! Εγώ δεν ανοίγω! Έχω τόση εξουσία που επιτρέπω στον εαυτό μου να μην ανοίξει!"

"Ωχ...άρχισε με τα θεσμικά του πάλι..."

"Αν δεν ανοίξετε θα φυσήξω και θα ξαναφυσήξω και θα σας το γκρεμίσω το παλατάκι εκ θεμελίων!"

"Εγώ πάντως δεν ανοίγω!"

Και αυτά ήταν τα τελευταία λόγια του Κωστή πριν ακουστεί το ΦΟΥ και πέσει το σπίτι. Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε. Ο Γιωρίκας και ο Κωστής πρόλαβαν να μπουν στη Μερσεντές του πρώτου και κατευθύνθηκαν ολοταχώς προς το σπίτι του Τεό. Ο λύκος πάντα στο κατόπι.

"Και τώρα τι κάνουμε Γιωρίκα;"

"Πάμε στον Τεό! Είναι η μόνη μας ελπίδα!"

Το σπιτι του Τεό ήταν...τρία! Ευτυχώς ήξεραν σε ποιο σπίτι κατοικούσε αυτόν τον καιρό και δεν χρειάστηκε να τα γυρίσουν όλα μέχρι να τον βρουν. Με το που έφτασαν έμειναν με το στόμα ανοιχτό. Τέτοιο σπίτι δεν είχε κανένας τους! Τεράστιο, υπερπολυτελέστατο, ευάερο και ευήλιο. Ο Τεό τους δέχτηκε...με χαρά!

"Ωχ...πάλι αυτά...τι θέλετε;"

"Το και το" του εξήγησαν με δυο φωνήεντα.

Ο Τεό κατάλαβε ότι έπρεπε να αναλάβει δράση αλλιώς οι άλλοι δυο ήταν ικανοί να φτάσουν μέχρι και σε πρόωρες εκλογές...εεε...σε ακραίες λύσεις! Αφού ο Τεό έκανε τα κουμάντα του, κατέφτασε και ο λύκος.

"Ανοίξτε μου!" φώναξε άγρια.

Προς μεγάλη του έκπληξη η πόρτα άνοιξε και από μέσα βγήκε ο Τεό.

"Εεε...ωχ τι λέμε τώρα; Πρώτη φορά συναντώ face to face ένα υποψήφιο θύμα! Βασικά...γεια!"

"Πως μπορώ να σας βοηθήσω;" ρώτησε ατάραχος ο Τεό.

"Εεε...να...θα ήθελα να κατεδαφίσω το σπίτι με ένα ΦΟΥ και μετά ό,τι ήθελε προκύψει..." απάντησε αμήχανα ο λύκος.

"Μάλιστα...κανένα σχόλιο!"

"Μα...μα...αυτή είναι η δουλειά μου!"

"Κανένα σχόλιο!"

"Θα μείνω άνεργος!"

"Κανένα σχόλιο!"

"Δεν έχω στον ήλιο μοίρα!"

"Κανένα σχόλιο!"

"Μα...μα...μα..."

"Α το συνεχίζεις! Μισό να κάνω μια κλήση στον Εφραίμ να σου βρει ένα οικοπεδάκι δίπλα σε μπάνικη λίμνη μπας και μας αδειάσεις τη γωνιά!"

Τελικά ο λύκος εξαγοράστηκε. Για κακή τους τύχη όμως ένας δαιμόνιος δημοσιοράφος κατέγραψε την συναλλαγή. Φυσικά προκλήθηκε αναταραχή. Ο Γιωρίκας αναγκάστηκε να παραιτηθεί, ο Τεό αφού δέχτηκε τόνους λασπολογίας παραιτήθηκε κι αυτός και ο Κωστής συνέχισε να θεωρείται καταλληλότερος για πρωθυπουργός. Μετά από λίγες μέρες ο Τεό άρχισε να δίνει αβέρτα συνεντεύξεις, έσπασε τη σιωπή του, δήλωσε άγνοια, ανέβασε τα νούμερα σε ορισμένες βραδινές και πρωινές εκπομπές και υποσχέθηκε να είναι δίπλα στην μαμά-παράταξη Νέα Δημοκρατία για το μέλλον.

Μάλιστα...άντε και καλό βράδυ!


12 σχόλια - Στείλε Σχόλιο



Συγγραφέας
vanna
Άννα
Φοιτήτρια
από Αθήνα-Πάτρα
20 ετών



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/vanna

Απλά λόγια για ό,τι μου αρέσει και μου τη σπάει




Photobucket

N-Blox made by Neave Games








Tags

Αδέσποτα Για γέλια μπορεί και για κλάματα Διάλογοι Εκρήξεις Μελαγχολικά Περί πολιτικής Ποιήματα Στιγμές έμπνευσης Στιγμές καθημερινότητας Στοχασμοί Συναυλίες Ταινίες Τραγούδια




Επίσημοι αναγνώστες (11)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links









Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης