αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Ηλιαχτίδες
Όπου μαυρίλα κλώθεται και γνέθεται./Ήλιοι μικροί γενείτε κι όλο αλέθετε.
24 Νοεμβρίου 2014, 20:46
ΣΒΗΣΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Σβήσε τα μάτια μου΄ μπορώ να σε κοιτάζω,

τ’ αυτιά μου σφράγισέ τα, να σ’ ακούω μπορώ.

Χωρίς τα πόδια μου μπορώ να ‘ρθω σε σένα,

και δίχως στόμα θα μπορώ να σε παρακαλώ.

 

 Κόψε τα χέρια μου, θα σε σφιχταγκαλιάζω,

σα να ήταν χέρια όμοια καλά με την καρδιά.

 

 Σταμάτησέ μου την καρδιά και θα καρδιοχτυπώ

                                                       με το κεφάλι.

Κι αν κάμεις το κεφάλι μου συντρίμμια, στάχτη, εγώ

μέσα στο αίμα μου θα σ’ έχω πάλι.

 

Ρ.Μ.ΡΙΛΚΕ

Καλή εβδομάδα

 


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


17 Νοεμβρίου 2014, 15:45
Aυτά τα δέντρα
Το ποίημα της εβδομάδας  

Aυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό,

αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτου απ' τα ξένα βήματα,

αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο,

αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο.

 

Eτούτο το τοπίο είναι σκληρό σαν τη σιωπή,

σφίγγει στον κόρφο του τα πυρωμένα του λιθάρια,

σφίγγει στο φως τις ορφανές ελιές του και τ' αμπέλια του.

Δεν υπάρχει νερό. Mονάχα φως.

O δρόμος χάνεται στο φως

κι ο ίσκιος της μάντρας είναι σίδερο.

 

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ (απόσπασμα από τη «Ρωμιοσύνη»)
...

kotsauti-giota1

 

Κάθε βδομάδα η νηπιαγωγός-συγγραφέας παιδικών βιβλίων Γιώτα Κοτσαύτη επιλέγει ένα κείμενο παιδικής λογοτεχνίας (παραμύθι ή ποίημα), διήγημα ή αποσπάσματα από βιβλία αγαπημένων λογοτεχνών.
Ένας εικονογράφος ή ζωγράφος καλείται να κάνει μία εικόνα με βάση αυτό.
Περιμένουμε τις εικόνες, τις προτάσεις, αλλά και τις ιστορίες σας στην ηλεκτρονική διεύθυνση yotakotsafti1@yahoo.gr
...

1

Τη σημερινή εικόνα έκανε ο Αργύρης Ρήμος.

 

2

 

Ο Αργύρης Ρήμος γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1980 και μεγάλωσε στην πόλη της Καστοριάς.
Όχι ιδιαίτερα επιμελής μαθητής κατά την εφηβεία, αλλά κρυφά ερωτευμένος με την ιστορία, τα αρχαία ελληνικά, την Ελληνιστική περίοδο και τη γεωμετρία, έδειχνε και δείχνει ιδιαίτερο θαυμασμό, στον Όμηρο, τον Αίσωπο, τον Πυθαγόρα και την «Ελληνιστική περίοδο».
Ώσπου γνώρισε τη φιλοσοφία και ερωτεύτηκε τον Σωκράτη.
Ο Πλάτων, έγινε ο συνδετικός κρίκος με το "Alter ego" του.
Τα σπιρουνιάσματα όπως ο ίδιος αναφέρει για την ενασχόλησή του με την ζωγραφική, τα έλαβε από τον πατέρα του Κωνσταντίνο Ρήμο, αυτοδίδακτο και αυτοδημιούργητο Καστοριανό ζωγράφο και λάτρη των χρωμάτων. Ό,τι δεν μπορείς να αποφύγεις, τουλάχιστον απόλαυσέ το μας λέει χαρακτηριστικά. Ενδοοικογενειακοί θρύλοι, που περιπλέκουν σε ακόμα μια στροφή την σπείρα του μύθου περί DNA, τον θέλουν μακρινό απόγονο ενός Papamarkov, βοηθού - αγιογράφου του καθεδρικού ναού του Αγίου Αλεξάντερ Νέφσκι στη Σόφια, κατά την περίοδο 1904 – 1912.
Με σπουδές στη ζωγραφική, στη σχολή καλών τεχνών Φλώρινας, στο 3ο εργαστήριο του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστήμιου Δυτικής Μακεδονίας, με αρωγό, καθηγητή και καθοδηγητή τον Χάρη Κοντοσφύρη.
Με καθηγητές τους Γιάννη Ζιώγα, Γιάννη Καστρίτση, Χρήστο Τσώτσο, Δήμητρα Σιατερλή, Μαργαρίτα Ρόμπου, Φωτεινή Καρυωτάκη, Ingo Dunnebier, Ανδρέα Ανδρέου, Αγγελική Αυγητίδου κ.α. Έχει παρακολουθήσει διάφορα μαθήματα, όπως γλυπτική, χαρακτική, ψηφιδωτό, , αρχιτεκτονικό και γραμμικό σχέδιο, φωτογραφία, τρισδιάστατες εφαρμογές, κ.α. Έχει λάβει κατά καιρούς μέρος σε σεμινάρια τεχνικών χύτευσης αλουμινίου μικρής φόρμας, με τον γλύπτη Φίλιππο Καλαμάρα και σε σεμινάρια ξηράς δόμησης και ειδικών κατασκευών στην KNAUF A.E. στον Στάνο Αμφιλοχίας.
Έχει εργαστεί σαν τεχνικός ξηράς δόμησης και ειδικών κατασκευών από το 1997 έως και το 2010, σε διακοσμήσεις εσωτερικών και εξωτερικών επαγγελματικών χώρων, κατοικίας, γραφείου όπως και σε σκηνικά θεάτρου και τηλεόρασης.
Θαυμαστής του Salvador Dali, του Michelangelo Buonarroti, του Conor Harrington, του Piero Cattaneo, του Αχιλλέα Δρούγκα, του Πραξιτέλη, του Jackson Pollock, του Σάββα Πουρσανίδη, του Φειδία, του Roberto Ferri, του Antonio Lupatelli (Tony Wolf), του Λύσιππου του Σικυώνιου, του Γιαννούλη Χαλεπά κ.α.
Για τον Αργύρη Ρήμο, η τέχνη δεν είναι σύγχρονη. Μη θέλοντας να σχολιάζει τον όρο «σύγχρονη τέχνη» μας παραπέμπει απλά σε ένα οποιοδήποτε ετυμολογικό λεξικό . Όσο για την "αφηρημένη τέχνη" και τη «αφαίρεση» θα τον δούμε να επιμένει πως για να αφαιρέσουμε κάποια στοιχεία από ένα έργο πρέπει πρώτα να τα κατέχουμε.
Το αντικείμενο του, συγκαταλέγεται μεταξύ παραστατικού και αφηρημένου εξπρεσιονισμού, με φανερές επιρροές απο τον σουρεαλισμό, με έντονους χρωματισμούς, υδάτινες, σχεδόν άυλες μορφές και αντικείμενα, με κλειστά περιγράμματα παραστατικού χαρακτήρα.
Συμμετέχει κυρίως σε ομαδικές εκθέσεις, επειδή θεωρεί την ομαδικότητα και την συνεργατικότητα ως εργαλεία διάχυσης της προόδου και της ευγενούς άμιλλας, αλλά και ως αντίδοτα στον εγωισμό, το μονοπώλιο και την άναρχη ιδιωτικοποίηση της τέχνης και της ιδέας.
Έχει εργαστεί σαν τεχνικός ξηράς δόμησης και ειδικών κατασκευών από το 1997 έως και το 2010, σε διακοσμήσεις εσωτερικών και εξωτερικών επαγγελματικών χώρων, κατοικίας, γραφείου όπως και σε σκηνικά θεάτρου και τηλεόρασης
Έκανε τα πρώτα βήματά του στη φωτογραφία στο "2ο Golden Apple Music Festival" το 2009, στην plusArt graphics το 2010 και ως συνεργάτης του technodochion.gr το 2012.
Έργα του βρίσκονται στην Ελληνική πρεσβεία της Αιθιοπίας στην Αντίς Αμπέμπα, σε διάφορα Cafe και ξενοδοχεία σε Φλώρινα, Καστοριά, Θεσσαλονίκη, καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές σε Ελλάδα, Αιθιοπία, Η.Π.Α. και Καναδά.
Ενώ από το 2004 φλερτάρει με δείγματα ανέκδοτης βιωματικής ποίησης.

 

Rimos Argirios on web:
http://rimosargiriosartgallery.blogspot.gr/
http://rimosargiriosartgallery.wordpress.com
https://www.facebook.com/rimos.argirios
http://twitter.com/Argirios_Rimos
Σπουδές:
Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας
Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών.
http://www.eetf.uowm.gr/
3ικαστικό 3ργαστήριο
http://floroieikastikoi.blogspot.gr/

Σεμινάρια:
Συστήματα ξηράς δόμησης (1997)
Συστήματα ξηράς δόμησης Ειδικές κατασκευές (1998)

Φωτογραφία:
PLUSART γραφιστική (2010)
2o Golden Apple Festival (2009)

Θέατρο:
Γιατρός με το στανιό του Μολιέρου (2009)
Η πινακοθήκη των ηλιθίων του Νίκου Τσιφόρου (2006)
Αριστοφάνους ανάλεκτα (2005)
Λυσιστράτη
Εκκλησιάζουσες
βάτραχοι

Ραδιόφωνο:
ASTRA 99, 2 (1996)

Κινηματογράφος:
ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ του Παντελή Βούλγαρη (2009)

Ερασιτεχνικός κινηματογράφος μικρού μήκους:
ΦΛΩΡΙΝΑ – ΠΑΡΟΥΣΙΑ – ΔΙΑΔΡΟΜΗ. (2010) Παραγωγή: Ρήμος Αργύριος
ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΟ ΟΝΕΙΡΟ. (2010) Παραγωγή: Ρήμος Αργύριος
ΔΙΚΤΥΟ. (2011) Παραγωγή: Ρήμος Αργύριος
THE PRICE OF LOVE. (2012) Παραγωγή: Καλλίνικος Κεραμαρίδης
ONCE AGAIN SURE YOU CAN. (2013) Παραγωγή: Καλλίνικος Κεραμαρίδης

Δραστηριότητες:
1997 έως σήμερα
Τεχνικός συστημάτων ξηράς δόμησης & ειδικών κατασκευών
Διακόσμηση εσωτερικών & εξωτερικών χώρων, σκηνικών θεάτρου, επαγγελματικών χώρων και κατοικίας.

Εικαστικά - εκθέσεις – δράσεις - συμμετοχές:
 WE ART WHAT? ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΤΕΧΝΗ ΕΊΜΑΣΤΕ;
Ξινό Νερό – Φλώρινα 2012
 ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΟΥ ΤΕΕΤ ΦΛΩΡΙΝΑΣ
Νεστόριο – Καστοριά 2012
 "Η ΠΑΡΕΑ ΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ ΕΚΘΕΤΕΙ"
Βίλα Στέλλα / Ηράκλειο – Αττική 2012
 ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ ΔΗΜΟΥ ΦΛΩΡΙΝΑΣ
ΠΟΤΑΜΟΣ ΣΑΚΟΥΛΕΒΑΣ 2012
 ΜΙΚΡΕΣ ΦΟΡΜΕΣ
gallery512 – Πτολεμαΐδα 2012
 Αφιέρωμα στον Θεόδωρο Αγγελόπουλο
Αντιπεριφέρεια Φλώρινας 2012
 Εικαστικές δράσεις «2ο RIVER pARTy»
Νεστόριο Καστοριάς 2013.
Συντονισμός της πρότασης συνεργασίας του Δήμου Νεστορίου και του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών Φλώρινας για την δημιουργία Πινακοθήκης και σταθμών φιλοξενίας φοιτητών εικαστικών στο Νεστόριο Καστοριάς
 «Πολιτιστικά Δρώμενα» του Δήμου Φλώρινας, 2013
Κατά μήκος του ποταμού Σακουλέβα και στη Στοά Σπυράκη
17 με 25 Αυγούστου 2013

"Πόλη-Μητρόπολη Μοναχικά Γιορτάζει"
ομαδική έκθεση, στο Ash in Art, Αθήνα 2013
 Νέο Ερείπιο - Δρώντας στον Χαμένο Χώρο.
Συμμετοχή στην εικαστική εγκατάσταση του Χάρη Κοντοσφύρη,Με την συμμετοχή των γλυπτών Μανόλη Ρωμαντζή, Χρήστου Τσώτσου και των εικαστικών Γιώργου Πανταζή και Νικόλα Καρναμπατίδη.
Αθήνα, Γκαλερί Ζουμπουλάκη,20 Φεβρουαρίου - 15 Μαρτίου 2014.
 "Εικαστικές δημιουργίες"
Νεστόριο. Κέντρο Ενημέρωσης Γράμμου
2 – 9 Μαρτίου 2014
 "Φανταστικοί φίλοι".
29 Μαρτίου μέχρι 29 Απριλίου 2014
χώρος πολιτιστικών δράσεων "Κλέφτες"
Γ' Σεπτεμβρίου 174 Βικτώρια
 "Ερείπιο - Η Μεγάλη Πρόκληση. Η Σκόνη του Χρόνου"
Μια Συνεργατική Εικαστική Εγκατάσταση των Χάρη Κοντοσφύρη, Μανόλη Ρωμαντζή, Αργύρη Ρήμου και Νικόλα Καρναμπατίδη στην ηχητική εγκατάσταση. Οδός Καρόλου Ντηλ 33 Βιτρίνα ΟΤΕ
 "Έρωτες και άλλα φτερωτά"
Αρχαιολογικό Μουσείο Φλώρινας.
Συνεργασία του Τ.Ε.Ε.Τ. Φλώρινας με την ΚΘ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.
Διεθνής Ημέρα Μουσείων 18 Μαΐου 2014
 «Κυκλαδίτικο Φώς #1»
3η Εικαστική Συνάντηση Τεχνών της Πάρου
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΡΟΙΚΙΑΣ ΚΤΗΡΙΟ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΥ 1-10 ΙΟΥΝΙΟΥ 2014
 REM – Brand Name Project
Η Γνησιότητα του Καλλιτέχνη 27.06 – 22.08.2014
ΓΚΑΛΕΡΙ ΛΟΛΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
Τσιμισκή 52, Θεσσαλονίκη
 «Κυκλαδίτικο Φώς #2»
POSEIDON OF PAROS ΧΡΥΣΗ ΑΚΤΗ
18-28ΙΟΥΛΙΟΥ 2014
 ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ ΠΑΡ-ΑΛΟΓΑ
18 – 19 – 20 ΙΟΥΛΙΟΥ 2014
ΠΡΩΗΝ ΖΩΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΗΠΟΣ ΦΛΩΡΙΝΑΣ
 «Κυκλαδίτικο Φώς #3»
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΝΑΟΥΣΑΣ ΠΑΡΟΥ ΑΓ.ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ
27-IOYΛΙΟΥ-10 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2014
 3ο RiveR pARTy
Νεστόριο 31 Ιουλίου – 3 Αυγούστου 2014
Συντονισμός της πρότασης συνεργασίας του Δήμου Νεστορίου και του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών Φλώρινας για την δημιουργία Πινακοθήκης και σταθμών φιλοξενίας φοιτητών εικαστικών στο Νεστόριο Καστοριάς
 «Αύγουστος καλλιτεχνών»
Πολιτιστικά δρώμενα Δήμου Φλώρινας
18 - 24 Αυγούστου 2014
 Έκθεση εικαστικών για τα παιδιά της Κόμπανι υπό την αιγίδα της UNESCO
αίθουσα Δ7, Τεχνόπολις, Γκάζι
3 με 10 Σεπτεμβρίου 2014

Αναφορές σε έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο:
 fouit.gr 17/09/2013
https://fouit.gr/2013/09/%CF%81%CE%AE%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CE%B1%CF%81%CE%B3%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%BF-%CE%B1%CE%BD%CE%AE%CF%83%CF%85%CF%87%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CF%8C/
 istorikakastorias.blogspot.gr 31/10/2013
http://istorikakastorias.blogspot.gr/2013/10/2.html
 xronos.gr 04/01/2014 ΣΕ ΕΝΕΣΤΩΤΑ ΧΡΟΝΟ
Πρόταση επιμέλεια: Χρήστος Ν. Θεοφίλης
http://www.xronos.gr/detail.php?ID=91311
 Fouit.gr / Tag Archive:
http://fouit.gr/tag/%CE%B1%CF%81%CE%B3%CF%8D%CF%81%CE%B7%CF%82-%CF%81%CE%AE%CE%BC%CE%BF%CF%82/
...

Για το Sugar Mama,
με αγάπη από τη Φλώρινα,
Γιώτα Κοτσαύτη.
...

Η σελίδα της στήλης Ένα κείμενο, μία εικόνα στο facebook:
https://www.facebook.com/pages/%CE%88%CE%BD%CE%B1-%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF-%CE%BC%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CE%BD%CE%B1/253798364810713?ref=bookmarks


- Στείλε Σχόλιο


10 Νοεμβρίου 2014, 19:14
ΚΙΒΔΗΛΗ ΕΜΠΝΕΥΣΗ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Οι καλλιτέχνες είναι νεκροί

πλαστικές τουλίπες

πυροβολισμοί αρωματισμένοι.

 

Υπερβολικά καθαροί

υπερβολικά καλοντυμένοι

αντίκες στα παλιατζίδικα

“έμπνευση” και Fred Perry.

 

Τόση ευτυχία και λαμπερά πρόσωπα

κι ύστερα

πίσω από τις πόρτες

σε σκοτεινά δωμάτια

σε άδεια ή γεμάτα κρεβάτια

δάκρυα

και κόμποι στο λαιμό.

 

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΣΑΚΑΛΗΣ, Κίβδηλος καιρός, εκδόσεις Πλανόδιον.

Καλή εβδομάδα.


- Στείλε Σχόλιο


03 Νοεμβρίου 2014, 19:16
Αν είναι να μιλήσει κάποιος ας πει για την αγάπη
Το ποίημα της εβδομάδας  

-Κλείνομαι μες στο σώμα μου τις νύχτες

κυοφορώντας το δικό σου σώμα.

Μα πώς να πλάσω μέλη που ποθώ

που βλέπω μα δεν άγγιξα ποτέ μου.

 

Τυφλός κι από τα δυο μου χέρια.

 

 -Σε πλάθω λίγο λίγο κάθε νύχτα.

Έρχεται η μέρα και γκρεμίζομαι μαζί σου.

 

Ολόκληρη δεν θα σε δω ποτέ.

Ούτε θα σ’ έχω. Κάθε φορά

πρωτόπλαστα τα μέλη σου και σκόρπια.

Έγινα παντοδύναμος για χάρη σου

δεν έγινα θεός.

 

Τι να την κάνω τόση παντοδυναμία

όταν απαγορεύεται το θαύμα.

 

 ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΚΑΝΑΣ, Παραλογή, Εκδόσεις Καστανιώτη

Καλή εβδομάδα.

 

 

 

 


- Στείλε Σχόλιο


27 Οκτωβρίου 2014, 16:10
Γι’ αυτά τα λίγα κι απλά πράματα πολεμάμε...
Το ποίημα της εβδομάδας  

…εμείς γι’  αυτά τα λίγα κι απλά πράματα πολεμάμε

για να μπορούμε να ‘χουμε μια πόρτα, έν’  άστρο, ένα σκαμνί

ένα χαρούμενο δρόμο το πρωί

ένα ήρεμο ήσυχο όνειρο το βράδυ.

Για να ‘χουμε έναν έρωτα να μη μας τον λερώνουν

ένα τραγούδι που να μπορούμε να το τραγουδάμε.

 

 Όμως αυτοί σπάνε τις πόρτες μας

πατάνε πάνω στον έρωτά μας.

Πριν πούμε το τραγούδι μας

μας σκοτώνουν.

 

 Μας φοβούνται και μας σκοτώνουν.

Φοβούνται τον ουρανό που κοιτάζουμε

φοβούνται το πεζούλι που ακουμπάμε

φοβούνται το αδράχτι της μητέρας μας και το αλφαβητάρι

του παιδιού μας.

 

Φοβούνται τα χέρια σου που ξέρουν να αγκαλιάζουν τόσο τρυφερά

και να μοχτούνε τόσο αντρίκεια

φοβούνται τα λόγια που λέμε οι δυο μας με φωνή χαμηλωμένη

φοβούνται τα λόγια που θα λέμε αύριο όλοι μαζί

μας φοβούνται, αγάπη μου, και όταν  μας σκοτώνουν

νεκρούς μας φοβούνται πιο πολύ...

 

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

Καλή εβδομάδα.


- Στείλε Σχόλιο


20 Οκτωβρίου 2014, 19:40
ΤΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Τα παράθυρα

είναι σα μάτια.

Παίρνουνε φως.

Αντιστέκονται στον ήλιο.

Ανατριχιάζουν στις εποχές.

Κλείνουν την ώρα

της φαντασίας ή του έρωτα.

Διατηρούνε τη σιωπή τους νωπή.

Δακρύζουν.

 

ΧΑΡΗΣ ΧΡΟΝΗΣ

Καλή εβδομάδα.


- Στείλε Σχόλιο


13 Οκτωβρίου 2014, 18:42
ΘΕΛΩ ΝΑ ΧΤΙΣΩ ΕΝΑ ΣΠΙΤΑΚΙ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Θέλω νὰ χτίσω ἕνα σπιτάκι

στὴ μοναξιὰ καὶ στὴ σιωπή.

Ξέρω μιὰ πράσινη ραχούλα...

Δὲ θὰ τὸ χτίσω ἐκεῖ.

Ξέρω στὴ χώρα τὴ μεγάλη

τὸν πλούσιο δρόμο τὸν πλατύ,

μὲ τὰ παλάτια καὶ τοὺς κήπους...

Δὲ θὰ τὸ χτίσω ἐκεῖ.

Ξέρω τὸ πρόσχαρο ἀκρογιάλι,

ὅλο τὸ κῦμα τὸ φιλεῖ,

κρινόσπαρτη εἶναι ἡ ἀμμουδιά του...

Δὲ θὰ τὸ χτίσω ἐκεῖ.

Ἀτέλειωτη τραβάει μιὰ στράτα,

σκίζει μιὰ χέρσα ἁπλοχωριά,

σκληρὰ τὴ δέρνει τὸ ἀγριοκαίρι

κι ὁ λίβας τὴ χτυπᾶ.

Μιὰ στράτα χιλιοπατημένη,

τὸν καβαλλάρη νηστικό,

τὸν πεζοδρόμο διψασμένο

θάφτει στὸν κουρνιαχτό.

Ἐκεῖ τὸ σπίτι μου θὰ χτίσω

μὲ μιὰ βρυσούλα στὴν αὐλή,

πάντα ἡ γωνιά του θὰ καπνίζει

κι ἡ θύρα του θἆναι ἀνοιχτή.

 

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

Καλή εβδομάδα

 


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


06 Οκτωβρίου 2014, 21:25
ΤΡΑΠΟΥΛΑ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Μέσα στη Δευτέρα χωράνε

όλες οι μέρες μαζί.

Που λάμπει και σφυρίζει,

κόβοντας τον καιρό με

κούπες, μπαστούνια και σπαθιά.

 

Η Τρίτη, ολέθρια, φιγούρα

της κακότυχης αγάπης,

φτάνει χορεύοντας

με

την κόψη του σπαθιού.

 

Αμέτοχη, ντυμένη

μακρινός βασιλιάς, η Τετάρτη

βγαίνει απ’ τη βδομάδα

με την κυρία Πέμπτη.

Κρύβονται, ανάβουν

ανάμεσα στην άμμο και στο νερό,

παράνομοι, συναντιώνται

πάντα, πιασμένοι απ’ το μπράτσο, απάνω,

πάντα μαζί, κάτω,

πάντα πλαγιασμένοι μαζί.

 

Η Παρασκευή με την κούπα της

 καλπάζει μέσα στη βδομάδα

όπως μέσα σ’ ένα στεφάνι,

στενό, γαλάζιο, αιώνιο.

 

Το Σάββατο, μαύρη κυρία,

 νυχτερινή, στεφανωμένη

με κόκκινες καρδιές,

χορεύει πεντάμορφη στο θρόνο

των ζυθοπωλείων,

μουσκεύει τα πόδια του τραπουλόχαρτου

τραγουδώντας στις γωνιές:

σκεπάζει με ομπρέλα

 τα άλυκα κοσμήματά σου

και τραγουδάει ως να πέσεις

μέσα στην άσπρη Κυριακή

σαν δώρο χρυσό,

σαν αυγό μες στο πιάτο.

 

Φεύγουν, φεύγουν, φύγανε.

 

Ανακατεύτηκαν ως

α μείνουνε χαρτονάκια

ίνες φωτός, σκίτσα.

Και η Δευτέρα ξεπροβάλλει.

 

Φεύγουν, φεύγουν, ξανάρθαν.

 

ΠΑΜΠΛΟ ΝΕΡΟΥΝΤΑ, Εστραβαγάριο

Καλή εβδομάδα.

 


- Στείλε Σχόλιο


29 Σεπτεμβρίου 2014, 14:20
Εσύ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Μικρά πουλιά κάτω από τις κόκκινες ομπρέλες των φύλλων

Αδιάκοπο το φθινόπωρο μα εκείνα δεν σκιάζονται –

Εσύ

Απώθησε τα σύννεφα

Σκούπισε τον ουρανό.

 

ΜΑΡΚΟΣ ΜΕΣΚΟΣ-Ελεγείες, εκδόσεις Ίκαρος.

Καλή εβδομάδα.


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


22 Σεπτεμβρίου 2014, 18:18
ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ
Το ποίημα της εβδομάδας  

XV

Όλοι κοιμούνται απαλά

ύστερα από ένα παραμύθι.

Εγώ περιφέρομαι στο κατάστρωμα

και μετρώ στο ημερολόγιο τ’ ουρανού

τις μέρες της θλίψης μου.

Μέρες πικρές

σαν την αρρώστια και το θάνατο.

Μιλώ με τ’ άστρα γιατί ξέρω

τη γλώσσα τους

και κείνα με παροτρύνουν

να μάθω στους ταξιδιώτες

τη δύσκολη γλώσσα της καρδιάς.

Περιτρέχω το στοιβαγμένο φορτίο

των αδελφών μου

και στα κίτρινα πρόσωπά τους διαβάζω

την έκκληση για σωτηρία.

Πάνω τους στέκεται ο σκελετός

φωσφορίζοντας λόγια της καταδίκης.

Σπουδάσανε

όλες τις γλώσσες του κόσμου.

Όμως

μια γλώσσα δεν έμαθαν:

των μικρών αστεριών,

που την ξέρουν τα πλάσματα τ’ ουρανού

γιατί είναι από φως

κι από μια μόνη λέξη, που τα γράμματά της

ένα προς ένα τ’ αραδιάζουν οι άγγελοι

στη μεγάλη καμπύλη της νύχτας:

Καλοσύνη!

 

ΚΡΙΤΩΝ ΑΘΑΝΑΣΟΥΛΗΣ

Καλή εβδομάδα.

 


- Στείλε Σχόλιο


15 Σεπτεμβρίου 2014, 17:34
Αυτοί που πάτησαν την καταχνιά
Το ποίημα της εβδομάδας  

Αυτοί που πάτησαν την καταχνιά

Ήτανε φίλοι μας

Βάλανε τον ώμο τους κάτ’ απ’ το δισάκι

Κι οργώσανε τους αιώνες

Σε μήκος και πλάτος.

Αυτοί που φορέσανε την αστραπή

Μας γνωρίζανε.

Μαζί πορευτήκαμε στην όχθη του ποταμού.

Αυτοί που φέρανε τον ήλιο

Ήταν αδελφοί μας

Η ίδια λαχτάρα μας γέννησε.

 

ΕΦΗ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Καλή εβδομάδα.


- Στείλε Σχόλιο


08 Σεπτεμβρίου 2014, 19:39
ΣΤΟ ΦΑΛΗΡΟ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Η πλήξη ψες μας είχε ξαναφέρει

στο Φάληρο, σε κάποιαν αμμουδιά,

ερωτικό μας άλλοτε λημέρι.

Πιο πέρα, μες στην έρημη βραδυά,

πιασμένα τρυφερά, χέρι με χέρι,

δυο ερωτευμένα εκάθονταν παιδιά.

Μα εμάς του κάκου ζήταγε η καρδιά

παληές χαρές στη θύμηση να φέρη.

Κι ως άρχισε η ψυχρούλα να πληθαίνη

«τι θέμε», μου ‘πες, «δω, τέτοιον καιρό»,

κι εφύγαμε κι οι δυο μετανοιωμένοι.

Έκανε, αλήθεια, κρύο τσουχτερό

Στ’ ακροθαλάσσι, τη βραδυάν εκείνη.

Μα το ζευγάρι τ’ άλλο είχε απομείνει…

ΣΟΦΙΑ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗ-ΠΑΠΑΔΑΚΗ

Καλή εβδομάδα.


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


01 Σεπτεμβρίου 2014, 07:54
ΞΗΜΕΡΩΜΑ
Το ποίημα της εβδομάδας  

O πατέρας φορούσε συνήθως έναν κατιφέ στο πέτο, κι η μητέρα

μια ρόμπα με ζωγραφιστά αρχαία ειδύλλια

κι όταν παίζαμε στην αυλή πατούσαμε μόνο στις άσπρες πλάκες:

έτσι δε βγήκαμε ποτέ απ' τ' όνειρο

η μικρή Άρκτος ερωτοτροπούσε με τον Σεπτέμβριο

ω παιδικότητα: αιωνιότητα αμετάφραστη

κι ο Θεός που απ' τις δακρυσμένες προσευχές των παιδιών που

φοβούνται τη νύχτα

φτιάχνει τις πρώτες γαλάζιες γραμμές της μέρας που στέλνουν

την ελπίδα στους ναυαγούς.

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

...

Καλημέρα.

Καλή εβδομάδα.

Καλό μήνα.

Καλό φθινόπωρο.


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


04 Αυγούστου 2014, 21:12
Ένα τζιτζίκι που έπαιζε Stones
Το ποίημα της εβδομάδας  

Έχω ένα τζιτζίκι

Στον αριστερό μου ώμο

Παίζει ό, τι μ’ αρέσει απόStones

Διαβάζουμε Μπέκετ

Και τις νύχτες

Απλώνει τις επωμίδες του

Και με σκεπάζει να κοιμηθώ

 

Τις περισσότερες φορές

Μιλάμε στη γλώσσα του

 

Γιατί μάλλον

 

Με βολεύει καλύτερα

 

Έτσι που έγιναν οι λέξεις

 

ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

(Περιοδικό Πλανόδιον, τεύχος 46, Αθήνα, Ιούνιος 2009)

Καλή εβδομάδα.


- Στείλε Σχόλιο


28 Ιουλίου 2014, 19:46
Του έρωτα... Και του έρωτα
Το ποίημα της εβδομάδας  

Τα λόγια του έρωτα δεν μαραίνονται ποτέ

ΜΑΓΙΑΚΟΦΣΚΙ

Επαναληφθείτε λόγια αξέχαστα της αγάπης

επαναληφθείτε

ΜΟΝΤΗΣ

Ας τα επαναλάβουμε κι εμείς

αφού

Η ώρα του έρωτα

είναι

η πιο ακριβής

η πιο αλάνθαστη

 

Συντονείστε τα ρολόγια σας

στο ρυθμό της καρδιάς

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΒΑΡΑΣ

Καλή εβδομάδα :)

 

 


- Στείλε Σχόλιο


21 Ιουλίου 2014, 13:53
Φτάνει να μου κρατάς το χέρι
Το ποίημα της εβδομάδας  

Φτάνει να μου κρατάς το χέρι

και τότες τα δύσκολα έργα θάναι εύκολα,

όπως λες σ’ αγαπώ κι όπως ξυρίζεσαι,

όπως βγάζεις το βράδυ το πουκάμισό σου και κάθεσαι να ξεϊδρώσεις στο

παράθυρο

και βλέπεις τη νύχτα να σεργιανάει στο περιβόλι

και βλέπεις τ’ αστέρια να παίζουν χαρτοπόλεμο πίσω απ’ τους κάπνο-

δόχους της γειτονιάς

και χαμογελάς σ’ ένα ζιζάνιο κουνουπάκι που βάλθηκε να σφυρίζει στ’

αυτί σου.

Αχ όλα θάναι τότες εύκολα σύντροφοι –φτάνει να σφίγγουμε τα χέρια

μας

και να κάνουμε ταχτικά την αυτοκριτική μας μέσα στην αγάπη,

όχι για να ξενοιάσουμε και να επαναλάβουμε τα ίδια σφάλματα

μα για να καλυτερέψουμε τη δουλειά μας, σύντροφοι με τη συντρο-

φικήν αγάπη,

γιατί το να καλυτερέψουμε τη δουλειά μας σημαίνει

να καλυτερέψουμε τον κόσμο, σύντροφοι.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

Παλαιστίνη, Ισραήλ, Ουκρανία, Κόσμε, καλή εβδομάδα.


- Στείλε Σχόλιο


07 Ιουλίου 2014, 08:16
3 ποιήματα του Χάινε
Το ποίημα της εβδομάδας  

1.

Όπου πέσει ένα μου δάκρυ

ανθίζει όμορφο λουλούδι

κι όπου πάει ο στεναγμός μου

γίνεται αηδονιού τραγούδι.

 

Έλα αγάπα με να γίνουν τα λουλούδια

όλα δικά σου

και να τραγουδούν αηδόνια

μπρος απ’ τα παράθυρά σου.

 

2.

Και με παρακαλεί το λουλουδάκι,

και σκύβω και το κόβω στη στιγμή.

Έφυγε της καρδιάς μου το φαρμάκι

σβήσαν του στήθους μου οι στεναγμοί

και τώρα αναγαλλιάζω

αντί να αναστενάζω.

 

3.

Το γράμμα που μου έγραψες

δεν μου πικραίνει την καρδιά.

Δεν θέλεις να μ’ αγαπάς

αλλά το λες φαρδιά, πλατιά!

 

Σελίδες όλες δώδεκα

και κάτι γράμματα ψιλά…

Για ένα «ξεφορτώσου με»

γράφει κανείς τόσα πολλά;

(μετάφραση Άγγελος Βλάχος)

Καλή εβδομάδα


- Στείλε Σχόλιο


30 Ιουνίου 2014, 13:56
Ύμνος της ζωής
Το ποίημα της εβδομάδας  

Ζωή! Δεν είναι τίποτε γλυκύτερο στον κόσμο

απ’ την πεντάμορφη ζωή την ηλιοφωτισμένη!

Ζωή, κι αν έρχεσαι γοργά κι από χαρές γεμάτη

κι αν έρχεσαι με βάσανα και μ’ έγνοιες και μ’ αρρώστιες,

ζωή του γέρου και του νιού, της φτώχειας και του πλούτου,

με της δουλειάς τον ιδρώτα, με της αργίας τη γλύκα,

με την ειρήνην ήμερη, με τους αγρίους πολέμους

και μ’ όλες τις καλοκαιριές και μ’ όλους τους χειμώνες,

Ζωή, κι όπως κι αν δείχνεσαι, Ζωή ό, τι κι αν είσαι,

αν είσαι πράγμα ή όνειρο, καλή κακή κι αν είσαι,

χαρά σ’ εσέ, δόξα σ’ εσέ κι αγάπες και τραγούδια!

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

Καλή εβδομάδα :)


- Στείλε Σχόλιο


23 Ιουνίου 2014, 09:43
18
Το ποίημα της εβδομάδας  

Μες απ’ αυτό

το ποίημα

ξεφύτρωσε

ένα δέντρο’

από τις λέξεις

βγήκαν

τα κλαδιά

τα φύλλα

καταπράσινα

κι εκεί

στην πιο ψηλή

κορφή

ήρθε

και κάθισε

έν’ αηδόνι

κελάηδησε

ολημερίς

και χάθηκε

το λιόγερμα.

ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ

Καλή εβδομάδα

 


- Στείλε Σχόλιο


16 Ιουνίου 2014, 18:38
ΑΝΑΠΝΟΕΣ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Ι

Υπάρχουν άνθρωποι που τους διασχίζουνε ποτάμια

κι άλλοι μ’ ένα βάλτο σταματημένο στην καρδιά τους,

άνθρωποι μ’ ένα μέτωπο σαν αψίδα από νερό

άνθρωποι με δυο μάτια κομμένα απ’ τον ουρανό-

όταν κοιτάζουν αυτό το παράθυρο, κοιτάζουν αλλού,

κυκλοφορούν ξενιτεμένοι ανάμεσα στα μάτια και στα πράγματα

γυρεύοντας κάποια φιλία πίσω απ’ τους ώμους μας

μακριά, μακριά, σ’ ένα ισκιωμένο δάσος,

μακριά ένα πρόσωπο ζωγραφισμένο σ’ ένα σύννεφο,

μακριά, ξενιτεμένοι, αμήχανοι μπρος στα ίδια τους τα χέρια.

 

Τα ποιήματα είναι μεγάλα ποτάμια –

δε σταματούν ποτέ πριν απ’ τη θάλασσα.

Οι ποιητές ετοιμάζουν μια χώρα για όλα τα μάτια.

 

ΙΙΙ

Υπάρχουν κολώνες από πέτρα

κολώνες από κατακόρυφο νερό

κολώνες από δισταχτικό χαμόγελο –

κι αυτές που θα μπορούσαν να κρατήσουν ένα αέτωμα.

Μην εμποδίσετε, φίλοι, ένα χαμόγελο.

Επάνω στην εμπιστοσύνη χτίζονται τα σπίτια.

Η πράξη και τ΄ όνειρο είναι αδέλφια.

Κι είναι αδελφοί μας και τα δυό.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ  

...

Καλή εβδομάδα


- Στείλε Σχόλιο


09 Ιουνίου 2014, 10:49
Ο, ΤΙ ΑΓΑΠΗΣΑΜΕ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Τον αγαπήσαμε πολύ, τον αγαπήσαμε τρελά

Αυτόν τον απαίσιο -αυτόν τον θεσπέσιο-

Κόσμο μας.

Τον αγαπήσαμε κι ας τον βλέπαμε

Μόνο πίσω απ’ τα σίδερα.

 

Αγαπήσαμε τις χειροπέδες μας

Πιο πολύ κι απ’ τα βραχιόλια

Που θα βάζαμε στα χέρια της αγαπημένης

Κι ας ζύγιζαν πολύ πιο βαρειά

(Είκοσι καράτια δάκρυα!)

 

Μα αν δεν λέγαμε «όχι» τότε

Αν δεν λέγαμε τότε «ποτέ»

Οι αλυσίδες που αρνηθήκαμε

Θα δένανε τα χέρια των παιδιών μας.

 

Και τα βιβλία μας, αυτά που γράψαμε

Για τον έφηβο του «Τώρα» και του «Αύριο»

Για τον έφηβο του σημερινού

Και για τον έφηβο του αυριανού –Αιώνα

Αν δεν λέγαμε αυτά τα «όχι» κι αυτά τα «ποτέ»

Τότε τα βιβλία μας

Θάπεφταν απ’ τα χέρια τους ντροπιασμένα.

 

Όσο για σένα, ωραίε ψαλμωδέ του Στίχου,

Αν δεν έχεις τη δύναμη,

Αν δεν έχεις την τόλμη –

Να δείξεις ένα δρόμο…

Κόψε καλύτερα το χέρι σου!

Μη δείχνεις το γκρεμό!

 

ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ-Κοντσέρτο για δυο μυδράλια κι ένα αηδόνι

Καλή εβδομάδα


- Στείλε Σχόλιο


02 Ιουνίου 2014, 18:24
Κόκκινα χείλη εφίλησα
Το ποίημα της εβδομάδας  

Κόκκινα χείλη εφίλησα κι έβαψε το δικό μου,

και στο μαντίλι το ‘συρα κι έβαψε το μαντίλι,

και στο ποτάμι το ‘πλυνα κι έβαψε το ποτάμι,

κι έβαψε η άκρη του γιαλού κι η μέση του πελάγου.

Κατέβη ο αϊτός να πιει νερό κι έβαψαν τα φτερά του,

κι έβαψε ο ήλιος ο μισός και το φεγγάρι ακέριο.

Δημοτικό

Καλή εβδομάδα


- Στείλε Σχόλιο


26 Μαΐου 2014, 10:54
Οι γειτονιές του κόσμου
Το ποίημα της εβδομάδας  

1.

…Έτσι μικρό ήταν τ’ όνειρό μας.

Μα τούτο τ’ όνειρο ήταν τ’ όνειρο

όλων των πεινασμένων και των αδικημένων.

Κι οι πεινασμένοι ήταν πολλοί

κι οι αδικημένοι ήταν πολλοί.

Και τ’ όνειρο μεγάλωνε –σιγά-σιγά μεγάλωνε-

-πάντοτε το ίδιο στρογγυλό και σαν τον ήλιο

και το ίδιο στρογγυλό σαν τον ορίζοντα,

ετούτο τ’ όνειρο των πεινασμένων,

τ’ όνειρο των αδικημένων

όλου του κόσμου.

2.

…Είναι μεγάλος τούτος ο άνεμος

είναι πελώριος τούτος ο άνεμος

είναι χαρούμενος, χαρούμενος,

ρίχνει τα τείχη που ύψωσαν ανάμεσα στους λαούς

ρίχνει τα τείχη του θανάτου

ρίχνει τα τείχη ανάμεσα στο νου και στην καρδιά

τα τείχη ανάμεσα σε σένα και σε μένα

κι ανοίγει διάπλατα, πάνου απ’ τον ένα κόσμο, του ήλιου το παράθυρο.

Ακούστε πώς σφυρίζει τούτος ο άνεμος

μέσα στις ματωμένες γειτονιές του κόσμου…

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

Καλή εβδομάδα


- Στείλε Σχόλιο


19 Μαΐου 2014, 18:04
Ο γκρεμιστής
Το ποίημα της εβδομάδας  

Ακούστε. Εγώ είμαι ο γκρεμιστής, γιατί είμ’ εγώ κι

ο κτίστης,

ο διαλεχτός της άρνησης κι ο ακριβογιός της πίστης.

Και θέλει και το γκρέμισμα νου και καρδιά και χέρι.

Στου μίσους τα μεσάνυχτα τρέμει ενός πόθου αστέρι.

Κι αν είμαι της νυχτιάς βλαστός, του χαλασμού

πατέρας,

πάντα κοιτάζω προς το φως το απόμακρο της μέρας.

Εγώ ο σεισμός ο αλύπητος, εγώ κι ανοιχτομάτης’

του μακρεμένου αγναντευτής, κι ο κλέφτης

κι ο απελάτης

και με το καριοφίλι μου και με τ’ απεταλίκι

την πολιτεία στην κάνω ερμιά, γη χέρσα το χωράφι.

Κάλλιο φυτρώστε, αγριαγκαθιές, και κάλλιο

 ουρλιάστε, λύκοι,

κάλλιο φουσκώστε, ποταμοί και κάλλιο ανοίχτε τάφοι,

και, δυναμίτη, βρόντηξε και σιγοστάλαξε αίμα,

παρά σε πύργους άρχοντας και σε ναούς το Ψέμα.

Των πρωτογέννητων καίρων η πλάση με τ’ αγρίμια

ξανάρχεται. Καλώς να ‘ρθει. Γκρεμίζω την ασκήμια.

Είμ’ ένα ανήμπορο παιδί που σκλαβωμένο το ‘χει

το δείλιασμα κι όλο ρωτά και μήτε ναι μήτε όχι

δεν του αποκρίνεται κανείς, και πάει κι όλο προσμένει

το λόγο που δεν έρχεται, και μια ντροπή το δένει.

Μα το τσεκούρι μοναχά στο χέρι σαν κρατήσω,

και το τσεκούρι μου ψυχή μ’ ένα θυμό περίσσο.

Τάχα ποιος μάγος, ποιο στοιχειό του δούλεψε τ’ ατσάλι

και νοιώθω φλόγα την καρδιά και βράχο το κεφάλι,

και θέλω να τραβήξω εμπρός και πλατωσιές ν’ ανοίξω,

και μ’ ένα Ναι να τιναχτώ, μ’ ένα Όχι να βροντήξω;

Καβάλα στο νοητάκι μου, δεν τρέμω σας όποιοι είστε

γκρικάω, βγαίνει από μέσα του μια προσταγή:

Γκρεμίστε!

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

Καλή εβδομάδα

 

Μια κορυφαία, κατά τη γνώμη μου, στιγμή της Ποίησης και τόσο επίκαιρη ε…Respect!


- Στείλε Σχόλιο


12 Μαΐου 2014, 14:08
Στίχοι γραμμένοι πάνω στο νερό
Το ποίημα της εβδομάδας  

ΦΕΓΓΑΡΙ ΣΤΟ ΝΕΡΟ

Η αντανάκλαση του φεγγαριού

στην επιφάνεια του νερού

τρέμει, συνέχεια φεύγει.

Πιάστε το! Εδώ είναι! Πιάστε το! Είναι εκεί.

Φεγγάρι, ψεύτικο, δεν είσαι εσύ σαν τη ζωή;

Κι-Νο-Τσουραγιούκι

 

ΜΑΤΑΙΗ ΑΝΑΜΟΝΗ

Μου είπε:

Θα ‘ρθε –αμέσως μόλις θα μπορώ.

Για ‘κείνη την υπόσχεση

σήμερα πια δεν απορώ

πόσο μακριές είναι οι νύχτες του Αυγούστου.

Μοναχός Σοσέι

 

ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΑ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ

Χειμώνας –κι όμως

πέφτουν από ψηλά

χιονονιφάδες άσπρα λουλουδάκια.

Μπορεί, μπορεί ψηλά πίσω απ’ τα σύννεφα

άνοιξη να είναι, άνθρωποί μου.

Κιοουάρα-Νο-Φουκαγιαμπου

 

Στίχοι γραμμένοι πάνω στο νερό, Ανθολογία ιαπωνικής ποίησης, μετάφραση Τάσος Γεωργίου, εκδόσεις Σμίλη.

Καλή εβδομάδα


- Στείλε Σχόλιο


05 Μαΐου 2014, 09:28
ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΕ ΒΛΕΠΩ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Χωρίς να σε βλέπω χωρίς να σου μιλάω

χωρίς ν’ αγγίζω ούτε μια σκιά απ’ το βήμα σου

χωρίς –πόσο γυμνός ακόμα θα ‘θελες να μείνω;

Μη με πιστεύεις, σε τίποτα μη με πιστέψεις.

Κι όταν εντάσσω τις στιγμές στα σίγουρα σχήματά μου

όταν ανασκευάζω το χαμόγελό σου

όταν αποκαλώ την ομορφιά φθαρτό περίβλημα

μη με πιστεύεις –κι όμως σου λέω την αλήθεια .

Δεν την αντέχω αυτή τη μάταιη ελπίδα

να επιζώ σε μια τυχαία σου σκέψη

μα κάθε βράδι να τη ζεσταίνω απ’ την αρχή.

ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Καλή εβδομάδα


- Στείλε Σχόλιο


28 Απριλίου 2014, 17:57
Επώδυνη αποκάλυψη
Το ποίημα της εβδομάδας  

Ό,τι λες στην πένα το γράφει.

Σκέπτεσαι θυμάσαι νομίζεις αγαπάς υπαγορεύεις.
 
Μερικά τα αποσιωπάς.
Όχι πως είσαι υποκριτής αλλά
λιγάκι σα να ντρέπεσαι που είναι τόσο λίγα
και σα να κομματιάζεσαι τόσα πολλά που είναι.
 
Με αφοσίωση σ’ ακούνε οι λέξεις
σε αντιγράφουν και η πένα διψασμένη
ρουφάει όσο μελάνι αφήνουν πίσω τους
-σαν τις σουπιές – τα συνταρακτικά
θολώνει η σύλληψή τους.
 

Όπως σου υπαγόρευσε η μοίρα να τα ζήσεις
γραμμένα σε δικό της απορροφητικό χαρτί
έτσι ακριβώς κι εσύ τα υπαγορεύεις
στην άγνωστη ποιότητα του μέσου που διαθέτεις.

Καμιά φορά όταν η πένα μπάζει κρύο
γιατί οι προφυλάξεις έχουνε πετσικάρει
απ’ των δεινών την παλαιότητα
λίγο παραμορφώνεις την εικόνα –
αίσθημα που δριμύ χειμώνα δρέπει
το στρέφεις να μαζεύει χαμομήλια

και κάπως έτσι γλυκαίνει του κειμένου ο καιρός.

 Όλα ετούτα κι άλλα μαζί
τα παίρνει φεύγοντας ο χρόνος
σα να ’τανε δικά του.
Κάποια στιγμή του τα ζητάς τ’ ανοίγεις
θέλεις να δεις αν θυμάται το χαρτί όσα
του υπαγορεύεις γιατί ακόμα
και της άψυχης εγγύησης η μνήμη
με τον καιρό κι αυτή αδυνατίζει.
 
Ταράζεσαι χλωμιάζεις βλέπεις
να ’χουν γραφεί πράγματα που δεν είπες
τον εαυτό σου αγνώριστο
κι οι πράξεις του θρασύδειλες
να ενοχοποιούν άλλων την προδοσία
ενώ η δική σου σε ανύψωση
να θριαμβεύει ως θύμα
 
κι άλλα κι άλλα τερατώδη, επονείδιστα
που και νεκρός να είσαι
ντρέπεσαι να τα πεις
με το γυμνό όνομά τους.
 
Φρίττεις κι ερμηνεύεις
πως όλα είναι βγαλμένα
τάχα απ’ της γραφής το άρρωστο μυαλό.
 
Σε λιγοστεύει σε ταπεινώνει να παραδεχτείς
πώς όλα αυτά τα ανίδεα που γράφουμε
γνωρίζουνε για μας περισσότερα
και πιο αβυσσαλέα
απ’ όλα μισοξέρουν όσα ζήσαμε.

ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ, Χλόη Θερμοκηπίου, εκδόσεις Ίκαρος.

Καλή εβδομάδα.
 


- Στείλε Σχόλιο


07 Απριλίου 2014, 08:37
Αποσπάσματα από το Μονόγραμμα
Το ποίημα της εβδομάδας  

Ι

Θα γυρίσει αλλού τις χαρακιές

Της παλάμης, η Μοίρα, σαν κλειδούχος

Μια στιγμή θα συγκατατεθεί ο Καιρός

 

Πώς αλλιώς, αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι

 

Θα παραστήσει ο ουρανός τα σωθικά μας

Και θα χτυπήσει τον κόσμο η αθωότητα

Με το δριμύ του μαύρου θανάτου.

 

ΙV

[…]

Πουθενά δεν πάω, μ’ ακούς;

Ή κανείς ή κι οι δύο μαζί, μ’ ακούς;

 

Το λουλούδι αυτό της καταιγίδας και, μ’ ακούς

Της αγάπης

Μια για πάντα το κόψαμε

Και δε γίνεται ν’ ανθίσει αλλιώς, μ’ ακούς

Σ’ άλλη γη, σ’ άλλο αστέρι, μ’ ακούς;

Δεν υπάρχει το χώμα, δεν υπάρχει ο αέρας

Που αγγίξαμε, ο ίδιος, μ’ ακούς

 

Και κανείς κηπουρός δεν ευτύχησε σ’ άλλους καιρούς

 

Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες, μ’ ακούς

Να τινάξει λουλούδι, μόνο εμείς, μ’ ακούς

Μες στη μέση της θάλασσας….

 

V

Για σένα μόνο εγώ μπορώ, και η μουσική

Που διώχνω μέσα μου, ἀλλ’ αυτή γυρίζει δυνατότερη

Για σένα το ασχημάτιστο στήθος των δώδεκα χρονώ

Το στραμμένο στο μέλλον με τον κρατήρα κόκκινο

Για σένα σαν καρφίτσα η μυρωδιά πικρή

Που βρίσκει μες στο χώμα και που τρυπάει τη θύμηση

Και να το χώμα, να τα περιστέρια, να η αρχαία η γη μας.

 

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ, Το Μονόγραμμα, εκδόσεις Ίκαρος

Καλή εβδομάδα :)


- Στείλε Σχόλιο


24 Μαρτίου 2014, 08:23
Σπίτι σου είναι το ποίημα
Το ποίημα της εβδομάδας  

Θα χωρέσουν άραγε τα ευρύχωρα μάτια σου

σ’  αυτό το στενάχωρο ποίημα;

Μικρό παλιό σπίτι έχει ωστόσο τις βολές του,

ευλογημένο απ’ τη γριά αγάπη

χωράει τους πάντες παρεχτός ένα.

Έχει αποβραδίς πλύνει τις αυλές του,

έχει στρώσει στο τραπέζι του

καθαρό λινό τραπεζομάντιλο,

έχει βάλει ξύλα στο τζάκι,

φρέσκο λάδι στα λυχνάρια του

και περιμένει-

ένα παστρικό φτωχικό ποίημα.

Προσπάθησε να βολέψεις τα μάτια σου

η νύχτα είν’ απέραντη και παγερή.

Θα τα σκοτώσει!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΤΡΙΝΙΟΣ, Γραφή πάνω στο νερό, εκδόσεις Γαβριηλίδης

......

Καλημέρα, καλή εβδομάδα :)


- Στείλε Σχόλιο


17 Μαρτίου 2014, 14:35
Τα παιδιά
Το ποίημα της εβδομάδας  

Κάθε πρωί

στο δρόμο μου

συναντούσα

τα παιδιά του σχολείου.

 

Είχα μέρες

να τα δω.

Χτες έμαθα

πως άλλαξαν οίκημα.

 

Σήμερα το πρωί

άθελά μου

άλλαξα δρόμο.

 

ΚΩΣΤΑΣ ΠΗΓΑΔΙΩΤΗΣ

…..

Καλή εβδομάδα.


- Στείλε Σχόλιο


10 Μαρτίου 2014, 14:55
Αλήθεια ή παραμύθια
Το ποίημα της εβδομάδας  

Ποτέ δεν είδα μια μύγα να γελάει

ούτε πορτοκαλί καπέλο να φοράει

 

ποτέ δεν είδα χελώνα να καλπάζει

ούτε λαγό αργό να περπατά με νάζι

 

δεν είδα λουλούδι να φοράει παπούτσια

ούτε και σοκολάτα που να ‘χει κουκούτσια

 

ποτέ δεν είδα γάιδαρο να πετάει

ούτε και ψάρι άκουσα να κελαηδαεί

 

δεν είδα γάτα πιλότο σε αεροπλάνο

ούτε αρκούδα να ζει σε δέντρο απάνω

 

ποτέ δεν είδα μπούφο να λέει αστεία

ούτε και ιπποπόταμο σε καλλιστεία…

 

Μα είδα ψέματα που γίναν αλήθεια

και όλα να συμβαίνουν μες στα παραμύθια.

ΘΕΤΗ ΧΟΡΤΙΑΤΗ-ΤΑΣΟΥΛΑ ΤΣΙΛΙΜΕΝΗ, Φρούλου! Φρέλα! Να ‘ταν χαλβάς η τρέλα!!!, Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.

Καλή εβδομάδα :)


4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


03 Μαρτίου 2014, 16:48
Πετάξτε τους χαρταετούς
Το ποίημα της εβδομάδας  

Δίνει σειρά η Αποκριά

στην Καθαρή Δευτέρα,

που λέει: «Τους χαρταετούς

πετάξτε στον αέρα».

 

Από χεράκια τρυφερά

κι όλο χαρές και γέλια

φεύγουν  τα χάρτινα πουλιά,

μ’ ουρές, στολίδια, τέλια.

 

Βάφει μεμιάς ο ουρανός,

χρώματα χίλια αλλάζει,

λες ότι ζήλεψε η γη

και με λιβάδι μοιάζει.

 

Ο ήλιος λάμπει όλο χαρά

και τραγουδάει τ’ αγέρι:

«Μπήκε η κυρα-Σαρακοστή,

που Πασχαλιά θα φέρει».

 

ΕΛΕΝΗ ΧΡΙΣΤΟΥΛΑ-ΠΑΝΤΕΛΟΔΗΜΟΥ, Ποιήματα για το φθινόπωρο και το χειμώνα, εκδόσεις Πατάκη.

…………

Καλή Σαρακοστή :)


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


24 Φεβρουαρίου 2014, 09:32
Ποιηματάκι λυπημένο
Το ποίημα της εβδομάδας  

Ποιηματάκι λυπημένο

για παιδάκι κρυωμένο.

 

Με λεμόνι, λίγο ρύζι

η μαμά του το ταΐζει.

 

Ύστερα ο γιατρός ρωτάει:

«Πέρασε την ιλαρά;

 

Τότε, κρυωμένο θα ‘ναι,

έχει κόκκινα λαιμά».

 

Και σαν έρθει το βραδάκι,

κουρασμένο το παιδάκι,

 

μία μέντα πιπιλίζει,

κι η μαμά το νανουρίζει.

 

Τζάνι Ροντάρι

.........

Καλή εβδομάδα


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


17 Φεβρουαρίου 2014, 11:01
Με την ποίηση
Το ποίημα της εβδομάδας  

Με την ποίηση

δεν ονομάζεις τα πράγματα

δεν επισκέπτεσαι παράφορους τόπους

δεν ψάχνεις μέσα στα γεγονότα

να βρεις τα ίχνη μιας δύναμης

που τη λένε μοίρα ή σύμπτωση

δεν αντιλαλείς κανέναν ήχο

από σπάνια συναισθήματα

ή αόρατα τρομερά πουλιά.

Με την ποίηση

κομματιάζεις τα χέρια σου

δανείζεις την καρδιά σου στο τίποτα

κι έχεις τη βεβαιότητα

πως αλλάζεις τη θέση των άστρων.

 

ΤΑΣΟΣ ΡΟΥΣΣΟΣ

.......................

Καλή εβδομάδα : )


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


10 Φεβρουαρίου 2014, 22:00
ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Πολλά ποιήματα είναι ποτάμια.

Άλλα είναι χαμολούλουδα σε βραδινό κάμπο.

Άλλα είναι σαν πέτρες που δε χτίζουν τίποτα.

 

Πολλοί στίχοι είναι σα στρατιώτες έτοιμοι για τη μάχη.

Άλλοι σα λιποτάχτες κρυμμένοι πίσω απ’ τ’ ανθισμένα δέντρα.

Άλλοι σαν άγνωστοι στρατιώτες που δεν έχουν πρόσωπο.

 

Πολλά ποιήματα φωνάζουν δυνατά χωρίς ν’ ακούγονται.

Άλλα σωπαίνουνε με σταυρωμένα χέρια.

Άλλα σταυρώνονται και μιλούν σταυρωμένα.

 

Πολλοί στίχοι είναι σαν εργαλεία.

Εργαλεία σκουριασμένα, ριγμένα στο χώμα.

Κι άλλα καινούργια που δουλεύουν το χώμα.

 

Πολλά ποιήματα είναι σαν όπλα-

όπλα πεταμένα στο χώμα

κι όπλα στραμμένα στην καρδιά του εχθρού.

 

Πολλοί στίχοι στέκονται πίσω απ’ τη σιωπή

σαν τα χλωμά παιδιά πίσω απ’ τα τζάμια ενός ορφανοτροφείου-

κοιτάζουν μακριά, μες στη βροχή –δεν ξέρουν τι να κάνουν, πού να πάνε.

 

Πολλά ποιήματα είναι σα δέντρα

άλλα σαν κυπαρίσσια σ’ ένα λιόγερμα θλίψης

άλλα σα δέντρα οπωροφόρα σ’ ένα κολχόζ.

 

Πολλοί  στίχοι είναι σαν πόρτες-

πόρτες κλειστές σ’ ερημωμένα σπίτια

και πόρτες ανοιχτές σε ήμερες συγυρισμένες ψυχές.

 

Είναι και μαύρες πόρτες καμένες σε μια πυρκαιά,

κι άλλες τιναγμένες από μιαν έκρηξη

κι άλλες που μεταφέρουν ένα σκοτωμένο σύντροφο.

 

Υπάρχουν ποιήματα που καλπάζουν μες στο χρόνο

σαν το κόκκινο ιππικό του Σμυρνένσκη

ποιήματα καβαλλάρηδες που αφήνουν τα γκέμια και πιάνουν την αξίνα.

 

Πολλά ποιήματα γονατίζουν στη μέση του δρόμου,

πολλά ποιήματα άνεργα μ’ αδούλευτα χέρια,

πολλά ποιήματα εργάτες που ξεπερνούν χίλιες φορές τη νόρμα τους.

 

Υπάρχουν στίχοι σα δαντέλες στο λαιμό των κοριτσιών

ή σα δαχτυλιδόπετρες με μικρές μυστικές παραστάσεις

κι άλλοι που πλαταγίζουν ψηλά σα ρωμαλέες σημαίες.

 

Πολλά ποιήματα μένουν αργά τη νύχτα μες στην ερημιά’

βρέχουν κάθε τόσο τα τέσσερα δάχτυλα των στίχων τους σ’ ένα ρυάκι,

ύστερα χάνονται ονειροπαρμένοι μες στο δάσος και πια δεν επιστρέφουν.

 

Πολλοί στίχοι είναι σαν αργυρές κλωστές

δεμένες στα καμπανάκια των άστρων-

αν τους τραβήξεις, μια ασημένια κωδωνοκρουσία δονεί τον ορίζοντα.

 

Πολλά ποιήματα βουλιάζουν μες στην ίδια τους τη λάμψη,

περήφανα ποιήματα’  δεν καταδέχονται τίποτα να πουν.

Ξέρω πολλά ποιήματα που πνίγηκαν στο χρυσό πηγάδι της σελήνης.

 

Ένα σωστό ποίημα ποτέ δεν καθυστερεί σε μια γωνιά του ρεμβασμού.

Είναι πάντα στην ώρα του σαν τον συνειδητό, πρόθυμο εργάτη

είναι ένας έτοιμος στρατιώτης που λέει παρών στο πρώτο κάλεσμα της

εποχής του.

 

Κάποτε οι ποιητές μοιάζουνε με πουλιά μες στο δάσος του χρόνου,

οι άλμπατρος του Μπωντλαίρ, τα κοράκια του Πόε,

κάποτε σα σπουργίτια μες στο χιόνι ή σαν αητοί ψηλά σ’ απόκρημνα ιδανικά.

 

Υπάρχουν και ποιήματα όμορφα σαν τα πουλιά Γκλουχάρ-

το Μάη και τον Απρίλη πνίγονται μες στο ίδιο τους το ερωτικό τραγούδι

πνίγονται μες στη μελωδία τους και κουφαίνονται.

 

Το Μάη και τον Απρίλη τα χαράματα

μες στην κρυστάλλινη δροσιά του δάσους

βγαίνουν οι κυνηγοί με τα ντουφέκια τους και τα γκλουχάρ δεν τους

ακούνε.

 

Το νου σας, σύντροφοι ποιητές, αδέρφια μου,

ας κρατάμε τ’ αυτί μας στυλωμένο στο γυαλί της σιωπής,-

τα βήματα του εχθρού και του φίλου μας μοιάζουν στο θαμπόφωτο του

δάσους. Πρέπει να διακρίνουμε.

 

Το νου σας, σύντροφοι ποιητές, μη και βουλιάξουμε μέσα στο τραγούδι μας

και μη μας εύρει ανέτοιμους η μεγάλη ώρα,

-ένας ποιητής δίνει παρών στο πρώτο κάλεσμα της εποχής του.

 

Αλλιώς θα μείνουν τα τραγούδια μας πάνω απ’ τις σκάλες των αιώνων

ταριχευμένα, ωραία κι ανώφελα πουλιά σαν τα γκλουχάρ εκείνα

τα γαλαζόμαυρα μες στους βασιλικούς διαδρόμους της Μπιστρίτζας.

 

Σαν τα γκλουχάρ εκείνα με τα δυό φτερά τους σταυρωμένα,

σιωπηλά, πένθιμα, ταριχευμένα –διακόσμηση ξένων παλατιών-

με τα μάτια δυο μάταιες στρογγυλές απορίες κάτω απ’ τα κόκκινα φρύδια τους.

 

Το νου σας, σύντροφοι ποιητές,- ένας ποιητής

είναι ένας εργάτης στο πόστο του, ένας στρατιώτης στη βάρδια του,

ένας υπεύθυνος αρχηγός μπροστά στις δημοκρατικές στρατιές των στίχων.

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ


- Στείλε Σχόλιο


03 Φεβρουαρίου 2014, 09:33
Πού κατοικεί η αγάπη
Το ποίημα της εβδομάδας  

Αν η σιωπή δε φέρνει αμηχανία

το ναι και τ’ όχι αν το λες με ίδια ευκολία

εκεί η αγάπη κατοικεί.

 

Όταν ακούς τα βήματα και τα γνωρίζεις

δεμένος με ελεύθερους βαδίζεις

εκεί η αγάπη κατοικεί.

 

Αν ένα βλέμμα δίδεις

κι όμως περισσεύγει

κρυφοκοιτάς πίσω απ’ το τζάμι όταν φεύγει

εκεί η αγάπη κατοικεί.

 

Όταν ρωτάς πώς, πότε, πού, γιατί

η αγάπη εκεί δεν κατοικεί.

Κι αν δεν μπορείς να συγχωρείς

πού μένει η αγάπη δε θα βρεις.

 

ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΤΩΝ ΑΝΩΓΕΙΩΝ

 (από το τραγούδι «Πού κατοικεί η αγάπη»)

……………….

Καλημέρα, καλή εβδομάδα


19 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


27 Ιανουαρίου 2014, 14:43
Αυτό το αστέρι είναι για όλους μας
Το ποίημα της εβδομάδας  

IV

 […]

 Ναι, αγαπημένη μου,

εμείς γι’  αυτά τα λίγα κι απλά πράματα πολεμάμε

για να μπορούμε να ‘χουμε μια πόρτα, έν’  άστρο, ένα σκαμνί

ένα χαρούμενο δρόμο το πρωί

ένα ήρεμο ήσυχο όνειρο το βράδυ.

Για να ‘χουμε έναν έρωτα να μη μας τον λερώνουν

ένα τραγούδι που να μπορούμε να το τραγουδάμε.

 

Όμως αυτοί σπάνε τις πόρτες μας

πατάνε πάνω στον έρωτά μας.

Πριν πούμε το τραγούδι μας

μας σκοτώνουν.

 

Μας φοβούνται και μας σκοτώνουν.

Φοβούνται τον ουρανό που κοιτάζουμε

φοβούνται το πεζούλι που ακουμπάμε

φοβούνται το αδράχτι της μητέρας μας και το αλφαβητάρι

του παιδιού μας.

φοβούνται τα χέρια σου που ξέρουν να αγκαλιάζουν τόσο τρυφερά

και να μοχτούνε τόσο αντρίκεια

φοβούνται τα λόγια που λέμε οι δυο μας με φωνή χαμηλωμένη

φοβούνται τα λόγια που θα λέμε αύριο όλοι μαζί

μας φοβούνται, αγάπη μου, και όταν  μας σκοτώνουν

νεκρούς μας φοβούνται πιο πολύ.

 

 V

 Θα ‘θελα να φωνάξω τ’  όνομά σου, αγάπη μου, μ’  όλη μου τη δύναμη.

Να τ’  ακούσουν οι χτίστες απ’  τις σκαλωσιές και να φιλιούνται

με τον ήλιο

να το μάθουν στα καράβια οι θερμαστές και ν’  ανασαίνουν όλα

τα τριαντάφυλλα

να τ’ ακούσει η άνοιξη και να ‘ρχεται πιο γρήγορα

να το μάθουν τα παιδιά για να μην φοβούνται το σκοτάδι,

να τ’ ακούσουν οι πρωτεύουσες του κόσμου και να το ξαναπούνε

μ’  όλες τις καμπάνες τους

να το κουβεντιάζουνε τα βράδια οι πλύστρες χαϊδεύοντας τα πρησμένα

χέρια τους.

Να το φωνάξω τόσο δυνατά

που να μην ξανακοιμηθεί κανέναν όνειρο στον κόσμο

καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει.

 

Να τ’ ακούσει ο χρόνος και να μη σ’  αγγίξει, αγάπη μου, ποτέ.

 […]

Κι όταν πεθάνουμε, αγαπημένη μου, εμείς δε θα πεθάνουμε.

Αφού οι άνθρωποι θα κοιτάζουν το ίδιο αστέρι που κοιτάξαμε

αφού θα τραγουδάνε το τραγούδι που αγαπήσαμε

αφού θα ανασαίνουν σ’ έναν κόσμο που εγώ κι εσύ τον ονειρευτήκαμε

ε, τότε, αγαπημένη, θα ‘μαστε πιο ζωντανοί από κάθε άλλη φορά

 

Αφού κάθε στιγμή οι άνθρωποι θα μας βρίσκουν

στο ήρεμο ψωμί,

στα δίκαια χέρια,

στην αιώνια ελπίδα,

πώς θα μπορούσαμε, αγαπημένη μου,

να ‘χουμε πεθάνει…

 

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

Καλή εβδομάδα



2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


20 Ιανουαρίου 2014, 14:36
Τι έγιναν τα παιδιά του Κάρολου Ντίκενς
Το ποίημα της εβδομάδας  

Χάθηκαν προσωρινά, γίνανε σκιές,

με παρακολουθούν για δευτερόλεπτα

μέσα από την ομίχλη,

πιάνουν την άκρη του παλτού μου.

Χειμώνας είναι γι’ αυτά, βαρύς, με χιόνια.

Με παπούτσια χαλασμένα, με αισθήματα

κουρέλια τριγυρνάνε άσκοπα στους δρόμους,

κάτω από φανάρια του δεκάτου ενάτου αιώνα.

Το χιόνι σφυρίζει και τα χτυπάει αλύπητα.

Προσπαθεί να τα σβήσει από τις σελίδες των

βιβλίων. Αυτά όμως επιμένουν να τριγυρνάνε

στη μνήμη μας, να μας τυραννούν, να μας συντροφεύουν.

Χλομά και πεινασμένα μας περιμένουν

στη γωνιά, με τους ώμους τους να διψούν

για χάδι. Σούρουπο τα είδαμε για πρώτη

φορά και μας έφεραν τα πιο παράτολμα σχέδια.

Εκεί που σβήνει η μουσική, κρύβονται φοβισμένα

τα παιδάκια κοιτώντας το φεγγάρι.

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΝΤΟΣ


Καλή εβδομάδα.


- Στείλε Σχόλιο


13 Ιανουαρίου 2014, 09:16
Ο ποιητής
Το ποίημα της εβδομάδας  

Ο ποιητής πάντα γυρίζει.

Ζωντανό νερό κυλά κάτω απ’  τους πάγους,

την άνοιξη τους σπάζει και ξανοίγεται

πλατιά μέσα στους κάμπους…

Ξεπλένει τις ντροπές, ξεπλένει το αίμα,

τα ερείπια καθαρίζει από τη σκόνη…

Ο ποιητής πάντα γυρίζει

κι όπου συναντήσει ένα παιδί

ξαναγεννιέται.

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΟΛΕΣΚΗΣ

 

Καλημέρα, καλή εβδομάδα : )


- Στείλε Σχόλιο


30 Δεκεμβρίου 2013, 10:57
Η χρονιά που πέρασε
Το ποίημα της εβδομάδας  

Λες και δεν πέρασε ποτέ

η χρονιά η περσινή.

Φαντάζει κιόλας μακρινή.

 

Έμεινε μόνο ένα φύλλο

στο ημερολόγιο του τοίχου,

όπως μέσα στην οθόνη μένει

η σκηνή η τελευταία,

όπου γράφεται το «τέλος»

με μικρά ή κεφαλαία.

 

Θέλω τον καινούριο χρόνο

φωτεινό κι αστραφτερό,

σαν αφόρετα παπούτσια,

σαν κολλαριστό φουρό.

 

Τα φετινά παπούτσια…

πού θα με πάνε αλήθεια;

Ουφ, φτάνουν οι ερωτήσεις:

δρόμος μεγάλος, ανοιχτός

είν’ μόνο αυτός που πάει εμπρός!

 

ΤΖΑΝΙ ΡΟΝΤΑΡΙ, Χαρούμενα μαγικά Χριστούγεννα, εκδόσεις Μεταίχμιο.

 

Καλή εβδομάδα. Άντε να δούμε και το 2014…


- Στείλε Σχόλιο


23 Δεκεμβρίου 2013, 21:15
Η διαστημική Μπεφάνα
Το ποίημα της εβδομάδας  

Η Μπεφάνα από έναν μακρινό πλανήτη

ταξιδεύει μ’ έναν πύραυλο καβάλα,

πετάει από αστέρι σε κομήτη,

δώρα κουβαλάει, μικρά και μεγάλα.

Τις διευθύνσεις των καλών παιδιών

έχει στον υπολογιστή της.

 

Ή μάλλον όλων των παιδιών της γης

τις έχει πάντοτε μαζί της,

γιατί το ξέρουμε πια καλά

πως δεν υπάρχουν κακά παιδιά!

 

ΤΖΑΝΙ ΡΟΝΤΑΡΙ

 


- Στείλε Σχόλιο


16 Δεκεμβρίου 2013, 13:21
ΑΚΟΜΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Ακόμα δεν μπόρεσα να χύσω ένα δάκρυ

πάνω στην καταστροφή,

δεν κοίταξα ακόμα καλά τους πεθαμένους,

δεν πρόφτασα να δω πως λείπουνε

από τη συντροφιά μου,

πως έχασαν τον αέρα που εγώ αναπνέω

και πως η μουσική των λουλουδιών,

ο βόμβος των ονομάτων που έχουνε τα πράματα

δεν έρχεται στ’  αυτιά τους’

ακόμα δεν χλιμίντρισαν τ’ άλογα

που θα με φέρουν πλάι τους.

Να τους μιλήσω,

να κλάψω μαζί τους

και ύστερα να τους σηκώσω όρθιους’

όλοι να σηκωθούμε σαν ένας άνθρωπος,

σαν τίποτα να μην είχε γίνει,

σαν η μάχη να μην είχε περάσει πάνω από τα κεφάλια μας.

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ

Καλή εβδομάδα


- Στείλε Σχόλιο


09 Δεκεμβρίου 2013, 12:24
ΧΩΡΙΣ ΥΠΟΓΡΑΦΗ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Σ’ ένα κομμάτι

κλεμμένο χαρτί

διπλωμένο στα τέσσερα

θα σου γράψω

ένα ποίημα

με στίχους που στάζουν βροχή

και δυο στροφές

σ’ απόχρωση βαθιά μπλε

 

Οι λέξεις διάφανες κι απλές

-με λιγοστά εφόδια

κινούνται πια οι ποιητές-

Ριπή μες στη σιωπή

η γραφή

χωρίς ρίμα η μουσική.

Με μόνο αφιέρωση

«Στο λαθραναγνώστη της ψυχής».

 

Αλεξάνδρα Γαλανού

………………………………..

Καλή εβδομάδα :)


- Στείλε Σχόλιο


02 Δεκεμβρίου 2013, 10:41
ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Δεκέμβρης μήνας

ο γιός του Χειμώνα

φέρνει μαζί του

τρανή γιορτή.

 

Δέντρα, στολίδια

φώτα κι αστέρια

μοιράζουνε λάμψεις αστραφτερές.

 

Η πόλη φοράει

τα γιορτινά της

βιτρίνες, παιχνίδια

γλυκές μυρωδιές.

 

Κι εκείνη τη νύχτα στις 25

βγαίνει έν’ αστέρι και χαμογελά.

Γεννιέται ο Χριστός μας

την αγάπη Του αφήστε

να σας χαϊδέψει την καρδιά.

 

Ήχοι γλυκοί

στους δρόμους χορεύουν

καμπάνες, τρίγωνα

ακορντεόν.

 

Φωνές παιδικές

τις πόρτες χτυπάνε.

Ελάτε, ανοίξτε

γιορτάστε λοιπόν!

 

Βούλα Ηλιάσκου –Καίτη Δαλμάτσου-Ζερβουδάκη, 12 μήνες τραγούδια, εκδόσεις Πατάκη.

...................

Καλή εβδομάδα να 'χουμε :)


- Στείλε Σχόλιο


25 Νοεμβρίου 2013, 19:16
«Γυναίκες»- Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών
Το ποίημα της εβδομάδας Παγκόσμια Ημέρα  

(απόσπασμα από το «Καντάτα 1960»)

 

“…Φτωχές γυναίκες,

μοδίστρες, δακτυλογράφοι, ασπρορουχούδες,

τίμιες ή σπιτωμένες, ακόμα κι άλλες

εκείνες του σκοινιού και του παλουκιού,

γυναίκες του ανέμου, της βροχής, του κουρνιαχτού,

νιώσαμε το φόβο που κρύβεται καμιά φορά

πίσω από την αγνότητα,

την κούραση πίσω από την καλοσύνη ή την αδιαφορία

πίσω απ’ την υπακοή.

Μα πιο πολύ νιώσαμε την αδυναμία που

κρύβεται πίσω απ’ την κακία.

Συχνά μας άφησαν εκείνοι που αγαπούσαμε

πολλές, πάνω στη τρέλα τους, τους ρίξανε βιτριόλι,

οι πιο πολλές βέβαια κλάψαμε, χτυπηθήκαμε,

μα φροντίσαμε σύντομα να βρούμε έναν άλλον,

γιατί τα χρόνια περνάνε…

Αν μας έβλεπε κανείς το βράδυ, όταν μένουμε μονάχες

και βγάζουμε τις φουρκέτες, τις ζαρτιέρες, και κρεμάμε

στην κρεμάστρα το πανωφόρι κι αυτήν τη βαμμένη μάσκα

που μας φόρεσαν, εδώ και αιώνες τώρα, οι άντρες

για να τους αρέσουμε –

αν μας έβλεπαν, θα τρόμαζαν μπροστά σε τούτο

το γυμνό, κουρασμένο πρόσωπο.

Αχ, γυναίκες έρημες,

κανείς δεν έμαθε ποτέ πόση αγωνία κρύβεται πίσω απ’

τη λαγνεία, ή την υστεροβουλία μας.

Και πάντα γυρεύαμε το καλύτερο….

Συχνά καταφύγαμε και στις χαρτορίχτρες,

τρέχουμε στα μέντιουμ να μάθουμε- τι να μάθουμε;

Διαβάζουμε καθημερινά το ωροσκόπιο στις εφημερίδες,

πηγαίνουμε σε διάφορους ύποπτους αστρολόγους…

λοιπόν πού πάμε; Από πού ερχόμαστε; Τι ψάχνουμε

παλεύοντας αιώνια με τα έξω και τα μέσα μας στοιχεία;

Ερχόμαστε απ’ το φόβο και το φόνο, απ’ το αίμα και

την επανάληψη. Ερχόμαστε απ’ την παλαιολιθική αρπαγή-

κι αρχίζουμε την ανθρώπινη φιλία.

Τέλος, ύστερα από πολλά, παντρευόμαστε,

κάνουμε κάμποσες εκτρώσεις, αρκετά παιδιά,

ύστερα έρχεται η κλιμακτήριος, οι μικρονευρασθένειες,

κι ύστερα τίποτα. Όλα καταλαγιάζουν μέσα μας.

Κι επιθυμίες κι αναμνήσεις- αχ περνάει

γρήγορα η ζωή, ούτε το καταλαβαίνεις.

Τα παιδιά ζούνε σ’ ένα δικό τους κόσμο, δε μας ξέρουν

παρά μονάχα σα μητέρες, δεν μπόρεσαν να μας δουν

ποτέ λίγο κι εμάς σαν ανθρώπους-

με τις μικρότητες ή τις παραφορές τους.

Έτσι ζήσαμε. Αγνοημένες και μονάχες μέσα

στο εσωτερικό μας πάθος,

αγνοημένες κι έρημες μέσα στην ιερότητα

της μητρότητάς μας…”

(Τάσος Λειβαδίτης, Ποίηση, τ. 1, Κέδρος)

…………………………………………………………….

Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών

Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, με απόφασή της στις 17 Δεκεμβρίου 1999, ανακήρυξε την 25η Νοεμβρίου ως Διεθνή Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών για να αναδείξει ένα σημαντικό πρόβλημα με παγκόσμια διάσταση. Η Ημέρα αυτή είχε καθιερωθεί ήδη από το 1981 από γυναικείες οργανώσεις, σε ανάμνηση της φρικτής δολοφονίας των τριών αδελφών Μιραμπάλ, πολιτικών αγωνιστριών από την Δομινικανή Δημοκρατία, με διαταγή του δικτάτορα Τρουχίλο.

Στατιστικά Στοιχεία για την Ελλάδα:

  • Η βία κατά των γυναικών είναι      κυρίως υπόθεση ενδοοικογενειακή, καθώς το 68% των γυναικών που υπέστησαν      κακοποίηση είναι έγγαμες.
  • Το 16% των γυναικών που      απευθύνθηκαν στα Συμβουλευτικά Κέντρα είναι αλλοδαπές.
  • Από το σύνολο των αλλοδαπών      γυναικών - θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας, περίπου τέσσερις στις δέκα      προέρχονται από τα Βαλκάνια.
  • Η αντίληψη ότι η κακοποιημένη      γυναίκα είναι συνήθως χαμηλού μορφωτικού επιπέδου και εισοδήματος, δεν      επιβεβαιώνεται. 7 στις 10 γυναίκες - θύματα είναι δευτεροβάθμιας      εκπαίδευσης ή και ανώτερης ή ανώτατης εκπαίδευσης. Το ίδιο ισχύει και για      την οικονομική κατάσταση, καθώς 6 στις 10 γυναίκες που έχουν υποστεί      κακοποίηση βρίσκονται σε μέτρια ή καλή οικονομική κατάσταση.
  • Περισσότεροι από τους μισούς      δράστες είναι δευτεροβάθμιας ή ανώτερης και ανώτατης εκπαίδευσης, ενώ ένας      στους δέκα εκ των δραστών είναι άνεργος.



http://www.sansimera.gr/worldays/74


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


18 Νοεμβρίου 2013, 14:52
Το κουκί και το ρεβίθι
Το ποίημα της εβδομάδας  

Στο δικό μας τον καιρό

λεν αλλιώς το παραμύθι

«το κουκί και το ρεβίθι»

στα σημερινά παιδιά.

 

Πύραυλος είν’ το κουκί

αστροναύτης το ρεβύθι

το φεγγάρι κολοκύθι

παίζουν την κολοκυθιά.

 

Πάρκο είν’ ο ουρανός

και τ’ αστέρια χαμομήλια

τρών’ οι πύραυλοι τα μίλια

είμαστε μια γειτονιά.

 

Στο παιχνίδι όλοι μαζί

πάνω χέρι, κάτω χέρι

το ρεβίθι σ’ ένα αστέρι

κοπανάει μια κουτουλιά.

 

Θέτη Χορτιάτη-Τασούλα Τσιλιμένη, Φρούλου! Φρούλου! Φρέλα! Να ‘ταν χαλβάς η τρέλα!!!, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.

………………….

Καλή εβδομάδα


- Στείλε Σχόλιο


11 Νοεμβρίου 2013, 11:10
Μην κλαις, φθινόπωρο
Το ποίημα της εβδομάδας  

-Μην κλαις, φθινόπωρο,

μην είσαι λυπημένο,

γέμισε πάλι

του σχολειού μας η αυλή.

Άκου τα γέλια,

τα τραγούδια, τη χαρά μας,

γέλα κι εσύ!

 

-Μα ποιος το λέει

ότι είμαι λυπημένο

και κάποιο βάρος

μου σκεπάζει την ψυχή;

Την ομπρελίτσα που ‘χεις

μέσα στο ντουλάπι

πώς θα τη βγάλεις

να χαρείς, χωρίς βροχή;

Ελένη Χριστούλα-Πατελοδήμου, Ποιήματα για το φθινόπωρο και το χειμώνα, εκδόσεις Πατάκη

……

Καλημέρα και καλή εβδομάδα, από μια φθινοπωρινή, μαγευτικά όμορφη, μα πάντα ξεχασμένη Φλώρινα...


- Στείλε Σχόλιο


04 Νοεμβρίου 2013, 09:39
ΠΑΓΙΔΑ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Το να γράφεις είναι μάταιο

Το να μη γράφεις είναι αδύνατο.

Έτσι κάθε μέρα ματαιοπονείς

γιατί το μόνο πιο οδυνηρό

από τη γραφή

είναι να μη γράφεις καθόλου.

 

Νίκος Δήμου

…………………………

Καλή, δημιουργική εβδομάδα :)

video 


- Στείλε Σχόλιο


28 Οκτωβρίου 2013, 22:46
ΧΧΙ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Και να τους πεις ακόμη

πως ζούμε φρυγμένοι, πεινασμένοι

μα όχι απελπισμένοι.

Οι απελπισμένοι πες ζούνε μπρούμυτα.

Με φοβισμένα μάτια.

Με σκεπασμένα λόγια.

Με δαρμένη φωνή.

Όχι, δεν είμαστε απελπισμένοι.

Οι απελπισμένοι μόνο τρέμουν.

Μόνο σκύβουν.

Μόνο συμφωνούν.

Όχι πες! Εμείς δεν είμαστε απελπισμένοι.

Εμάς τα μάτια μας

πηδούν πάνω απ’ τις κορυφογραμμές.

Εμάς η φωνή μας ξεπερνά πες τα σύννεφα.

Εμείς είμαστε περήφανοι.

Και δεν καλοπιάνουμε.

Δε θυμιατίζουμε.

Δεν προσκυνάμε.

Αυτή είν’ η Χάρτα μας εμάς.

Αυτό το Σύνταγμά μας.

Να, τι να τους πεις, προξενητή.

Και τώρα: Ώρα σου καλή.

Και κύτταξε μην ξαναβρείς το δρόμο.

ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ

(Από το Θρηνολόι και άσμα για το σταυρωμένο νησί)

 


- Στείλε Σχόλιο


23 Σεπτεμβρίου 2013, 10:55
Πνευματικό εμβατήριο (απόσπασμα)
Το ποίημα της εβδομάδας  

«Ομπρός’ βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω απ’ την Ελλάδα’

ομπρός, βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από τον κόσμο!

Τι, ιδέτε, εκόλλησεν η ρόδα του βαθιά στη λάσπη,

κι α, ιδέτε, χώθηκε τ’  αξόνι του βαθιά μες στο αίμα!

Ομπρός, παιδιά , και δε βολεί μονάχος του ν’  ανέβει  ο ήλιος’

σπρώχτε με γόνα και με στήθος, να τον βγάλουμε απ’ τη λάσπη,

σπρώχτε με στήθος και με γόνα, να τον βγάλουμε απ’ το γαίμα.

Δέστε, ακουμπάμε απάνω του ομοαίματοι αδερφοί του!

Ομπρός, αδέρφια, και μας έζωσε με τη φωτιά του

ομπρός, ομπρός, κι η φλόγα του μας τύλιξε, αδερφοί μου!

 

Ομπρός, οι δημιουργοί… Την αχθοφόρα ορμή Σας

στυλώστε με κεφάλια και με πόδια, μη βουλιάξει ο ήλιος!

Βοηθάτε με κι εμένανε, αδερφοί, να μη βουλιάξω αντάμα…

Τι πια είν’ απάνω μου και μέσα μου και γύρα,

τι πια γυρίζω σ’ έναν άγιον ίλιγγο μαζί του!...

 

Χίλια καπούλια ταύροι του κρατάν τη βάση’

δικέφαλος αϊτός , κι απάνω μου τινάζει

τις φτερούγες του και βογκάει ο σάλαγός του

στην κεφαλή μου πλάι και μέσα στην ψυχή μου,

και το μακρά και το σιμά για με πια είν’  ένα!...

Πρωτάκουστες, βαριές με ζώνουν Αρμονίες! Ομπρός, σύντροφοι,

βοηθάτε να σκωθεί, να γίνει ο ήλιος Πνέμα!

 

Σιμώνει ο νέος Λόγος, π’ όλα θα τα βάψει

στη νέα του φλόγα, νου και σώμα, ατόφιο ατσάλι…

Η γη μας αρκετά λιπάστηκε από σάρκα ανθρώπου…

Παχιά και καρπερά, να μην αφήσουμε τα χώματά μας

να ξεραθούν απ’  το βαθύ τούτο λουτρό του αιμάτου,

πιο πλούσιο, πιο βαθύ κι απ’  όποιο πρωτοβρόχι!

Αύριο να βγει ο καθένας μας με δώδεκα ζευγάρια βόδια

την γην αυτή να οργώσει την αιματοποτισμένη…

Ν’ ανθίσει η δάφνη απάνω της και δέντρο ζωής να γένει,

και η Άμπελός μας ν’ απλωθεί ως τα πέρατα της Οικουμένης…

 

Ομπρός, παιδιά, και δε βολεί μονάχος του ν΄ ανέβει ο ήλιος.

Σπρώχτε με γόνα και με στήθος, να τον βγάλουμε απ’ τη λάσπη’

σπρώχτε με στήθος και με γόνα, να τον βγάλουμε απ’  το γαίμα’

σπρώχτε με χέρια και κεφάλια, για ν’ αστράψει ο ήλιος Πνέμα!»

 

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Καλημέρα και καλή εβδομάδα

 


- Στείλε Σχόλιο


19 Αυγούστου 2013, 08:59
ΠΛΟΗΓΟΣ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Οι ρίζες της πολιτείας λιώνουν

Μαζί με τους νεκρούς της

Το αίμα πια δεν ωφελεί

Δάκρυα χωρίς αλάτι κρύσταλλο

 

Τα όνειρα γυμνά και ματωμένα

 

Αγάπη Αγάπη Αγάπη

Ήρεμη φωλιά των βράχων

Μιας θάλασσας φουρτουνιασμένης

 

Τα όνειρα γυμνά και ματωμένα

 

Σύννεφα΄ στα βλέφαρα της μέρας

Μια τοσηδά σταλαγματιά σκουριάς

 

Μίσος και θάνατος

 

Αγάπη Αγάπη Αγάπη

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΚΟΣ

.........................

Καλημέρα, καλή εβδομάδα

 

 

 


- Στείλε Σχόλιο


05 Αυγούστου 2013, 08:45
ΑΓΑΠΗ
Το ποίημα της εβδομάδας  

 

 Το βλέπω πως μέσα στον κόσμο

είμαι χωρίς τουφέκι.

 

Συνήθισα να φυτεύω τριαντάφυλλα

ελπίζοντας πως θα τα δρέψω.

 

Αλλά είμαι χωρίς τουφέκι.

Γιατί μου είπαν δε σου χρειάζεται

να πολεμάς. Με φέραν στα νερά τους.

 

Καθώς φυτεύω τριαντάφυλλα

γυρίζω πίσω να κοιτάξω: όπλα

εκατομμύρια όπλα

δεν τους αρέσει το έργο μου.

 

Είμαι χωρίς τουφέκι.

Με τρυπούν με ξιφολόγχες

με βασανίζουνε με προβολείς

τι να το κάνεις μου κραυγάζουν.

 

Δεν εννοώ, Κύριοι, τέτοιο τουφέκι.

Το δικό μου θα σας συγυρίσει

καθώς δεν εκπυρσοκροτεί και δε σκοτώνει.

 

ΚΡΙΤΩΝ ΑΘΑΝΑΣΟΥΛΗΣ

 

Καλημέρα και Καλή εβδομάδα

 

 


- Στείλε Σχόλιο


08 Ιουλίου 2013, 10:02
Συνήθεια (…ξανά)
Το ποίημα της εβδομάδας  

-Ξαγρύπνησα
με τους εφιάλτες,
είπες.
-Ξημέρωσε.
Ας πάμε στους εφιάλτες
της μέρας,
είπα.

Ηρώ Δημοπούλου

………………………..

Καλή εβδομάδα


- Στείλε Σχόλιο


01 Ιουλίου 2013, 11:16
Δύο για το Ποίημα
Το ποίημα της εβδομάδας  

1.

το καρφί

να καρφώσω θέλω γερά

τούτη τη μέρα κάθε μα

κάθε μέρα θέλω εδώ γερά να

καρφώσω ώστε να μη μου ξεφύγει

άλλο πια ώστε ούτε μια να

μη μου ξεφύγει άλλο πια ούτε μια

όπως τόσες και τόσες πρωτύτερα

που δεν τις είχα καρφώσει γερά

μ’  ένα ποίημα

Έρνστ Γιάντλ

 

2.

Μέσα στις γραμμές

Ι.

Υπάρχουν πολλά ωραία πράγματα

πρόσφορα για να μπουν σ’  ένα ποίημα,

που όμως δεν έχουν

διόλου ανάγκη ένα ποίημα,

αφού είναι ήδη ωραία.

ΙΙ.

Ωστόσο, ήθελα να τα πω όλα αυτά,

ως και της κερασιάς τ’  άσπρα λουλούδια.

ΙΙΙ.

Γιατί στο τέλος, μέσα στις γραμμές,

κάτι απομένει.

Κούρτ Ντράβερτ

 

(Από το περιοδικό Πλανόδιον, τεύχος 48, Ιούνιος 2010, σε μετάφραση Κώστα Κουτσουρέλη)

 

 

Καλή εβδομάδα, καλό μήνα :)

 


- Στείλε Σχόλιο


24 Ιουνίου 2013, 09:19
Τα αγάλματα
Το ποίημα της εβδομάδας  

Στο φως οι λέξεις

δεν αντέχουν

γίνονται αγάλματα

 

Μεγαλώσαμε μαζί τους

δεν μάθαμε ν’  ακούμε

τη σιωπή τους

 

Μαρία Ρέγκου

 

Καλή εβδομάδα

 

 


- Στείλε Σχόλιο


17 Ιουνίου 2013, 11:04
ΤΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΩ ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΣΑΣ…;
Το ποίημα της εβδομάδας  

Τι να τους κάνω τους στίχους σας;

Τραγούδια γεννημένα σε άνετα διαμερίσματα

Ή και σε λόχμες που τις περιφρονεί ο ήλιος

Μεγαλωμένα με ασφάλεια σε μέρες τρόμου

Πλάι σε φυλακές όπου στενάζουν τιμωρημένοι

Ποιητές γιατί ανέπνεαν πλατιά.

 

Τι να τους κάνω τους στίχους σας;

Το άγχος σας δε με εξαπατά

Η μαθητεία σας στον περσοναλισμό

Δε με γελάνε τα χαμόγελά σας στη θεία ελπίδα

Σαν τη μοιράζουν τα μικρόφωνα της Κυριακής,

Ο πανικός σας μπροστά στο δικό σας θάνατο

Η αδιαφορία μπροστά στο θάνατο των άλλων.

 

Τι να τους κάνω τους στίχους σας;

Δε μπορώ να παίζω μ΄ εύθραυστα παιχνίδια

Με χάρτινα λουλούδια να στολίζομαι

Μισώ τα γλυκερά τα χρώματα κι ανοίγω

Τα μπράτσα μου να χαιρετίσω τις κατεβασιές

Μου παίρνουν με ιαχές τους προαιώνιους δρόμους

Ντυμένες μπλούζες με το χρώμα της αυγής.

 

Τι να τους κάνω τους στίχους σας;

Προσμένω να ιδώ φεγγάρια να πέφτουνε στα βάραθρα

Κόσμο σακάτη ν΄ αρματώνεται μ΄ αχτίνες

Περιμένω την εποχή ν΄ αλλάξει φόρεμα

Περιμένω έναν κατακλυσμό να ξεδιψάσω

Τις σάλπιγγες που δεν ανέχεται η ακοή σας.

 

Τι να τους κάνω τους στίχους σας;

Φορώ γιακά την άσπρη σφαγή και με πνίγει

Έχω στην καρδιά μου την έκρηξη της Χιροσίμα

Έχω στα μάτια μου την έρημο της Νεβάδα

Νιώθω το κρύο εκατομμυρίων αστέγων

Έχω την περηφάνια των παιδιών που προτίμησαν το μαρτύριο

Και της συκοφαντίας σας τη μαχαιριά στις πλάτες.

Τι να τους κάνω τους στίχους σας;

……………………………………………………………………….

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΠΑΣ

Καλή εβδομάδα


- Στείλε Σχόλιο


03 Ιουνίου 2013, 10:22
Αν μπορείς…
Το ποίημα της εβδομάδας  

Αν μπορείς να κρατάς το κεφάλι ψηλά όταν γύρω σου όλοι

τον εαυτό τους εχάσαν δειλά, και για τούτο μαζί σου τα βάζουν,

στον εαυτό σου αν μπορείς να 'χεις πίστη όταν όλοι για σένα αμφιβάλλουν

μα κι αδιάφορος να 'σαι κι ορθός στις δικές τους μπροστά αμφιβολίες,

αν μπορείς να υπομένεις χωρίς ν' αποστάσεις ποτέ καρτερώντας,

ή μπλεγμένος με ψεύτες, μακριά να σταθείς, αν μπορείς απ' το ψέμα

κι αν γενείς μισητός, να μη δείξεις στρατί στο δικό σου το μίσος,

κι ούτε τόσο καλός να φανείς κι ούτε τόσο σοφά να μιλήσεις,

 

αν μπορείς να ονειρεύεσαι δίχως να γίνεις του ονείρου σου σκλάβος,

αν μπορείς να στοχάζεσαι δίχως τη σκέψη να κάνεις σκοπό σου,

αν μπορείς την λαμπρήν ανταμώνοντας Νίκη ή τη μαύρη φουρτούνα,

να φερθείς με τον ίδιο τον τρόπο στους δυο κατεργάρηδες τούτους,

αν μπορείς να υποφέρεις ν' ακούς την αλήθεια που ο ίδιος σου είπες,

στρεβλωμένη από αχρείους, να γενεί μια παγίδα για ηλίθιους ανθρώπους,

ή αν τα όσα η ζωή σού έχει δώσει αντικρίσεις συντρίμμια μπροστά σου,

κι αφού σκύψεις, ν' αρχίσεις ξανά να τα χτίζεις με σκάρτα εργαλεία,

 

αν μπορείς να σωριάσεις μαζί τ' αγαθά και τα κέρδη σου όλα,

κι αν τολμήσεις με μια σου ζαριά όλα για όλα να παίξεις

και να χάσεις τα πάντα και πάλι απ' την πρώτη σου αρχή να κινήσεις,

και να μην ψιθυρίσεις ποτές ούτε λέξη για τα όσα έχεις χάσει,

κι αν μπορείς ν' αναγκάσεις με βία, την καρδιά σου, τα νεύρα, το νου σου,

να δουλέψουν για σέναν ακόμα κι αφού τσακιστούνε στο μόχθο,

και ν' αντέξεις σ' αυτό σταθερά όταν τίποτε εντός σου δεν θα 'χεις

άλλο εξόν απ' τη θέληση που όρθια θα κράζει σε τούτα «Κρατάτε»,

 

αν μπορείς να μιλάς με τα πλήθη κι ακέριος στο ήθος να μένεις,

ή αν βρεθείς με ρηγάδες χωρίς τα μυαλά σου να πάρουν αέρα,

κι αν ποτέ, ούτε οι φίλοι ούτε οι εχθροί να σε κάνουν μπορούν να πονέσεις,

τον καθένα αν ζυγιάζεις σωστά και κανέναν πιο πρόσβαρα απ' άλλον,

αν μπορείς να γεμίζεις το αμείλιχτο ένα λεφτό της κάθε ώρας

στην αξία των εξήντα μοιραίων δευτερόλεφτων της διαδρομής του,

τότε θα 'ναι όλη η Γη σα δικιά σου, ως και κάθε που υπάρχει σε τούτη,

και —περισσότερο ακόμα— θε να 'σαι ένας άνθρωπος πλέριος, παιδί μου.

 

Rudyard Kipling

 

Καλή εβδομάδα


- Στείλε Σχόλιο


27 Μαΐου 2013, 09:28
Motto
Το ποίημα της εβδομάδας  

Η μόνη μας ελπίδα είναι οι απελπισμένοι.

Έχεις περάσει το ίδιο ποτάμι

δύο φορές κι ήταν το λάθος ποτάμι.

Τα νιάτα στ’ άρπαξε ο άνεμος του Αναξιμένη.

 

Μην πέφτεις σε περισυλλογή.

Τα ποτάμια και τα χρόνια άσ’ τα να κυλάνε.

Κι ό, τι βγει.

 

ΘΑΝΑΣΗΣ ΝΤΟΚΟΣ

Καλή εβδομάδα


- Στείλε Σχόλιο


20 Μαΐου 2013, 09:36
Πολλά ονόματα
Το ποίημα της εβδομάδας  

Μπλέκει η Δευτέρα με την Τρίτη

κι η βδομάδα με τη χρονιά:

δεν  μπορεί να κοπεί ο καιρός

με τα φαγωμένα σου ψαλίδια

και τα ονόματα της ημέρας, όλα

τα σβήνει της νύχτας το νερό.

 

Κανείς δεν μπορεί να ονομαστεί Πέδρο,

καμιά δεν είναι η Ρόσα ή η Μαρία,

όλοι μας είμαστε σκόνη ή άμμος,

όλοι μας είμαστε βροχή μες στη βροχή.

Μου έχουν μιλήσει για Βενεζουέλες,

για Παραγουάες και για Χιλές,

δεν ξέρω για τι πράγμα μιλάτε:

γνωρίζω το πετσί της γης

και ξέρω πως επώνυμο δεν έχει.

 

Όταν εζούσα με τις ρίζες

αυτές μ’  αρέσαν πιο πολύ κι απ’  τα λουλούδια,

και όταν μιλούσα με μια πέτρα,

αντηχούσε σαν καμπάνα.

 

Έχει τόσο μάκρος η άνοιξη

που βαστάει όλο το χειμώνα:

ο Χρόνος έχει χάσει τα παπούτσια του:

ένας χρόνος έχει τέσσερους αιώνες.

 

Τις νύχτες όλες όταν κοιμάμαι,

πώς ονομάζομαι ή πώς δεν ονομάζομαι;

Κι όταν ξυπνάω ποιος είμαι

αν όταν κοιμόμουν δεν ήμουν εγώ;

 

Αυτό πάει να πει πως μόλις

ξεμπαρκάρουμε στη ζωή,

ότι μόλις γεννηθούμε,

να μη γεμίζουμε το στόμα μας

με τόσα αβέβαια ονόματα,

με τόσες θλιβερές ετικέτες,

με τόσα χτυπητά γράμματα,

με τόσα «δικό σου και δικό μου»,

με τόση υπογραφή πάνω στα χαρτιά.

 

Εγώ σκέφτομαι ν’  ανακατέψω τα πράγματα.

να τα ενώσω και να τα φρεσκογεννήσω,

να τα μπερδέψω, να τα γδύσω,

ωσότου το φως του κόσμου

να ‘χει την ενότητα του ωκεανού:

μιαν αφειδώλευτη ακεραιότητα,

ένα λάλον μύρο.

 

Πάβλο Νερούδα (μετάφραση Δανάη Στρατηγοπούλου)

Καλή εβδομάδα

 


- Στείλε Σχόλιο


13 Μαΐου 2013, 10:40
Ποιήματα
Το ποίημα της εβδομάδας  

Υποψήφια ποιήματα

άγνωστες λέξεις

νοήματα που μένουν ακόμα

σε ανεξερεύνητες κατοικίες

ξένα μεταξύ ξένων

ως τη στιγμή που θα συστηθούν

μεταξύ τους,

με την πρώτη κίνηση

με την πρώτη υπόκλιση

που μπορεί να είναι μια καλημέρα

ή μια φαινομενικά αδιάφορη πρόταση’

κι ύστερα για τη συνέχεια

να δώσουν τα χέρια,

να κοιταχτούν στα μάτια

να χαμογελάσουν

και να σφιχταγκαλιαστούν,

κι άμα ταιριάξουν, να μείνουν έτσι

για μια ζωή μαζί

ή έστω για λίγο

όπως συμβαίνει στις ιστορίες των ανθρώπων.

 

Φανή Αθανασιάδου, Μικρή ανθολόγηση, Πανεπιστήμιο Πατρών, Πάτρα 2005 (από τον ποιητικό διαγωνισμό του συμποσίου Ποίησης)

ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ


- Στείλε Σχόλιο


22 Απριλίου 2013, 11:13
Η ΠΟΡΤΑ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Πήγαινε κι άνοιξε την πόρτα.

Μπορεί απ' έξω εκεί να στέκει

ένα δέντρο, ένα δάσος,

ένας κήπος,

ή μια πόλη μαγική.

.

Πήγαινε κι άνοιξε την πόρτα.

Μπορεί να είναι το σκυλί που ψαχουλεύει.

Μπορεί να δεις κάποια μορφή,

ή ένα μάτι

ή την εικόνα

μιας εικόνας.

.

Πήγαινε κι άνοιξε την πόρτα.

Αν είναι η καταχνιά

θα καθαρίσει.

.

Πήγαινε κι άνοιξε την πόρτα.

Κι αν είναι μόνο η σκοτεινιά

που θορυβεί

κι αν είναι μόνο

κούφιος άνεμος

κι αν

τίποτα

δεν είναι

έξω εκεί,

πήγαινε κι άνοιξε την πόρτα.

.

Τουλάχιστο

θα γίνει

κάποιο

ρεύμα.

.

MIROSLAV HOLUB

.

Καλημέρα, καλή εβδομάδα :)


- Στείλε Σχόλιο


25 Μαρτίου 2013, 15:50
Δεν είμαστε ποιητές σημαίνει…
Το ποιήμα της εβδομάδας  

Δεν είμαστε ποιητές σημαίνει φεύγουμε,

σημαίνει εγκαταλείπουμε τον αγώνα,

παρατάμε τη χαρά στους ανίδεους,

τις γυναίκες στα φιλιά του ανέμου

και στη σκόνη του καιρού’

σημαίνει πως φοβόμαστε

και η ζωή μας έγινε ξένη,

ο θάνατος βραχνάς.

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


11 Μαρτίου 2013, 12:00
Θεσσαλονίκη, Μέρες του 1969 μ.Χ.
Το ποίημα της εβδομάδας  

Στην οδό Αιγύπτου –πρώτη πάροδος δεξιά-

Τώρα υψώνεται το μέγαρο της Τράπεζας Συναλλαγών

Τουριστικά γραφεία και πρακτορεία μεταναστεύσεως.

Και τα παιδάκια δεν μπορούνε να παίξουνε από τα τόσα τροχοφόρα

που περνούνε.

Άλλωστε τα παιδιά μεγάλωσαν, ο καιρός εκείνος πέρασε που ξέρατε

Τώρα πια δε γελούν, δεν ψιθυρίζουν μυστικά, δεν εμπιστεύονται,

Όσα επίζησαν, εννοείται, γιατί ήρθανε βαριές αρρώστιες από τότε

Πλημμύρες, καταποντισμοί, σεισμοί, θωρακισμένοι στρατιώτες,

Θυμούνται τα λόγια του πατέρα: εσύ θα γνωρίσεις καλύτερες μέρες

Δεν έχει σημασία τελικά αν δεν τις γνώρισαν, λένε το μάθημα οι ίδιοι στα

παιδιά τους.

Προς το παρόν, στον παλιό δρόμο που λέγαμε, υψώνεται η Τράπεζα

Συναλλαγών.

-εγώ συναλλάσσομαι εσύ συναλλάσσεσαι αυτός συναλλάσσεται-

Τουριστικά γραφεία και πρακτορεία μεταναστεύσεως

-εμείς μεταναστεύουμε, εσείς μεταναστεύετε, αυτοί μεταναστεύουν-

Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει, έλεγε κι ο Ποιητής

Η Ελλάδα με τα ωραία νησιά, τα ωραία γραφεία, τις ωραίες εκκλησιές

 

Η Ελλάς των Ελλήνων.

 

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ

 

Καλή εβδομάδα

 


- Στείλε Σχόλιο


04 Μαρτίου 2013, 11:09
ΘΑ ΕΠΙΤΕΘΩ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Στο διάολο τα επιδοτούμενα σεμινάρια και οι μικρές

αγγελίες των Νέων.

Θα βάψω κίτρινο το μαλλί και θα επιτεθώ

με τη γόβα στιλέτο μου

θα γίνω κυρία υπουργού

πρωθυπουργού.

Θα την ξεθάψω εγώ την πουτανιά μου.

Η μάνα μου με γέννησε ποιήτρια.

 

Μαρία Ρήγα-Πανουτσοπούλου

 

: ) : ) Καλή εβδομάδα!


- Στείλε Σχόλιο


25 Φεβρουαρίου 2013, 16:15
ΣΥΝΗΘΕΙΑ
Το ποίημα της εβδομάδας  

-Ξαγρύπνησα

με τους εφιάλτες,

είπες.

-Ξημέρωσε.

Ας πάμε στους εφιάλτες

της μέρας,

είπα.

 

Ηρώ Δημοπούλου

 

Καλή εβδομάδα


- Στείλε Σχόλιο


18 Φεβρουαρίου 2013, 16:36
Σηματολόγιον
Το ποίημα της εβδομάδας  

-Το «κενό» υπάρχει όσο δεν πέφτεις μέσα του.

-Θάλασσα λανθασμένη δε γίνεται.

-Δεν έχει φτέρνες η τελειότητα.

-Όταν ακούς αέρα είναι η Γαλήνη που βρικολάκιασε.

-Στην κακή μοιρασιά πάντοτε ο Θεός ζημιώνεται.

-Κείνο που σου προσάπτουνε τα χελιδόνια είναι η Άνοιξη που δεν έφερες.

-Η Λύπη ομορφαίνει επειδή της μοιάζουμε.

-Όταν ακούς «τάξη» ανθρώπινο κρέας μυρίζει.

-Όποιος μπορεί και φορτίζει την ερημιά έχει ακόμη ανθρώπους μέσα του.

-Από το Θεό τραβιέται ο άνθρωπος όπως ο καρχαρίας από το αίμα.

 

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ-Ρήσεις από το ποιητικό έργο «Μαρία Νεφέλη», εκδόσεις Ύψιλον

Καλή εβδομάδα :)


- Στείλε Σχόλιο


11 Φεβρουαρίου 2013, 08:59
Τα ρω του έρωτα
Το ποίημα της εβδομάδας  

1.Αρχή του κόσμου πράσινη

κι αγάπη μου θαλασσινή

Την κλωστή σου λίγο λίγο

τραγουδώ και ξετυλίγω

 

3.Σ’  έκανα πουκάμισό μου

σε φορώ και περπατάω

Με το σώμα το μισό μου

στο δικό σου που κρατάω

 

4.Σου ‘χτισα μια Σαντορίνη

με καμάρες και πορτιά

Να γυρνάς σαν το λιθρίνι

μες στη δροσερή φωτιά

 

15.Την αγάπη μια τη λες

την ντύνεσαι τη γδύνεσαι

Όσο που γίνονται πολλές

και πάλι σ’  όλες δίνεσαι

 

21.Αυτό που λέμε «σ’  αγαπώ»

στα δέντρα θα το τρίξω

Με τον αέρα να σ’ το πω

και να σου το φυσήξω

 

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

 Καλή εβδομάδα :)

 


- Στείλε Σχόλιο


04 Φεβρουαρίου 2013, 15:40
Μαθήματα ιστορίας
Το ποίημα της εβδομάδας  

Για το προχθές έχω πολλά να σου διηγηθώ

Για τον Ηρακλή, τον Οδυσσέα και τον Αλέξανδρο

Και για το χθες μπορώ να σου μιλήσω

Για τον Κολοκοτρώνη και το Μακρυγιάννη

Για τον Τσε και τον Αυξεντίου

Μη με ρωτάς, όμως, για το σήμερα, παιδί μου

Αδυνατώ να σου απαντήσω…

 

Φώφη Κορίδη

 

Καλή εβδομάδα, χωρίς άλλες θλιβερές ειδήσεις…


- Στείλε Σχόλιο


28 Ιανουαρίου 2013, 10:03
ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ
Το ποίημα της εβδομάδας  

«Πρέπει. Οπωσδήποτε, ν΄ αλλάξω ζωή, αλλοιώς

είμαι χαμένος. Βέβαια, έχω καιρό μπροστά μου, είμαι ακόμα

νέος. Αν μπορούσα να ξεφύγω αυτή την άθλια καθημερινό-

τητα,

υποχρεώσεις και συνήθειες και συμβιβασμοί, αν σταθώ λιγώ-

τερο εύκολος

στις διάφορες προφάσεις –μα ιδιαίτερα

αν βάλω πια ένα τέλος σε τούτες τις αιώνιες αναβολές.

Τότε, αλήθεια, ίσως φτιάξω κάτι, ίσως μάλιστα και κάτι το

 μεγάλο

Όπως ονειρευόμουν από παιδί…»

 

Έτσι έγραφε κάποιος ένα βράδι με χέρια που τρέμανε.

Κι έκλαιγε. Ύστερα νύσταξε κι αποκοιμήθηκε.

Το πρωί, μόλις θυμόταν κάτι αόριστα. Και σε μερικά χρόνια

Πέθανε.

 

Τάσος Λειβαδίτης

 

Καλή εβδομάδα, γεμάτη όνειρα που δε θα παραμένουν απλά όνειρα… :) (Ξεκινήστε να βάζετε ένα μικρό λιθαράκι από σήμερα κιόλας...)


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


14 Ιανουαρίου 2013, 12:17
Εγκώμιο στη μάθηση
Το ποίημα της εβδομάδας  

Μάθαινε και τ' απλούστερα! Γι' αυτούς

που ο καιρός τους ήρθε

ποτέ δεν είναι πολύ αργά!

Μάθαινε το αβγ, δε σε φτάνει, μα συ

να το μαθαίνεις! Μη σου κακοφανεί!

Ξεκίνα! Πρέπει όλα να τα ξέρεις!

Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.

 

Μάθαινε, άνθρωπε στο άσυλο!

Μάθαινε, άνθρωπε στη φυλακή!

Μάθαινε, γυναίκα στην κουζίνα! Μάθαινε, εξηντάχρονε!

Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.

Ψάξε για σχολείο, άστεγε!

Προμηθεύσου γνώση, παγωμένε!

Πεινασμένε, άρπαξε το βιβλίο: είν' ένα όπλο.

Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.

 

Μην ντρέπεσαι να ρωτήσεις, Σύντροφε!

Μην αφεθείς να πείθεσαι

μάθε να βλέπεις συ ο ίδιος!

Ό,τι δεν ξέρεις ο ίδιος

καθόλου δεν το ξέρεις.

Έλεγξε το λογαριασμό

εσύ θα τον πληρώσεις.

Ψάξε με τα δάχτυλα κάθε σημάδι

Ρώτα: πώς βρέθηκε αυτό εδώ.

Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία.

 

Μπέρτολτ Μπρεχτ

 

Καλή και αγωνιστιή εβδομάδα :)


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


07 Ιανουαρίου 2013, 12:40
Τις «Άγιες» μέρες
Το ποίημα της εβδομάδας  

Ξοδευτήκαμε σε δώρα κι ευχές,

πήραμε καινούργια παπούτσια,

παιχνίδια στα παιδιά

κι εγώ ένα ξυλόφωνο –για τον εαυτό μου…

Κοιμηθήκαμε στις μικρές ώρες,

αφού «κόψανε» τα χαρτιά,

μιλήσαμε με το γείτονα

-από πέρσι που του ‘χαμε ξανά ευχηθεί-,

δείξαμε την καινούργια μας γραβάτα

κι ανοίξαμε το ακριβό μπράντυ για το καλό της χρονιάς

θα κάναμε κι έρωτα

αν η πολλή συναλλαγή των ημερών μας άφηνε περιθώρια.

Και τώρα που πέρασαν οι «άγιες» μέρες

πάλι το παλιό δρομολόγιο

με τις φτωχές ευκαιρίες οικειότητας ανάμεσά μας…

Όμως σε μένα έμεινε το ξυλόφωνο

-τραβηγμένη περίπτωση ελπίδας

να μιλήσω στο γείτονά μου

πριν απ΄ τον ερχόμενο Γενάρη…

 

Κ.Γ.Τσαούσης

 

Καλή εβδομάδα :)   


- Στείλε Σχόλιο


10 Δεκεμβρίου 2012, 16:57
ΚΑΠΟΤΕ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Κάποτε’ θα βρεθούμε αγκαλιασμένοι

στην κορυφή του βουνού της ευτυχίας.

 

Τα κορμιά μας θα γίνουν απολιθώματα,

με το βλέμμα καρφωμένο

προς το πέρας του ορίζοντα.

 

Το χάος θα φιλοξενεί τον σταθμό

που γνωριστήκαμε,

που μου χάρισες το βλέμμα σου

και το αποξήρανα,

το έκανα δικό μου κεκτημένο.

 

Στο σημείο όπου τα χέρια μας

θα είναι ενωμένα,

θα έχει μεταφερθεί η καρδιά,

αντιδρώντας βίαια

σε κάθε απότομη απομάκρυνση.

 

Τα χείλη σου θα σχηματίζουν

το αιώνιο χαμόγελο.

Χαμόγελο ικανοποίησης

δίνοντας κουράγιο

σε σκιές-περαστικούς.

 

Κάποτε’ θα βρεθούμε αγκαλιασμένοι

στην κορυφή του βουνού της ευτυχίας.

 

ΘΕΟΦΑΝΗΣ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ

Καλή εβδομάδα :)


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


03 Δεκεμβρίου 2012, 16:35
ΒΟΓΚΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Βογκήστε μαζί μας.

Γιατί εμείς είμαστε λίγοι

κι είναι πολλοί κείνοι

που μας κάνουν να βογκούμε.

 

Φωνάξτε μαζί μας

γιατί η φωνή μας είναι μικρή

και δε φτάνει ωε τις φάρμες της Καλιφόρνιας

όπου το μπαμπάκι είναι μπόλικο

για να βουλώσουν τ΄ αυτιά τους.

 

Εμείς… -το ‘πε κι ο Μακρυγιάννης-

«ο θεός μας ηθέλησεν ολίγους»

ίσα-ίσα μια καραβιά ναυαγούς

ίσα ίσα μια  ομοβροντία

για τα εκτελεστικά τους αποσπάσματα.

 

Φωνάξτε λοιπόν μαζί μας

σ΄ άγριο κοντσέρτο θυμού

γιατί εμείς –μόνοι μας-

φωνάξαμε πολύ μες στους αιώνες

και βράχνιασε η φωνή μας.

 

Φωνάξτε!

Γιατί υπάρχει φόβος –ο Τύραννος-

μην ακούοντας τη φωνή μας

να νόμισε πως αγαπήσαμε το ζυγό μας.

Γιατί είναι ξένος αυτός ο τύραννος και δεν ξέρει

πως του Έλληνα ο τράχηλος ζυγόν δεν υποφέρει.

 

Φωνάξτε λοιπόν μαζί μας.

Φωνάξτε για σας και για μας.

Γιατί η σημαία του τρόμου υψώθηκε

και στα δικά σας κάστρα

και το βόλι ξέφυγε από την κάννη του.

 

Φωνάξτε εσείς. Γιατί εμείς

έτσι κι αλλιώς θα φωνάζουμε.

Κι αν δεν πάρουμε απόκριση

θα σύρουμε φωνή προς τα πίσω.

 

Θα σημάνουμε πρόσκληση

στους νεκρούς της Ιστορίας μας

και θα βογκήξουν τα κόκκαλα του Μαραθώνα

και τ΄ ατίθασα νερά της Σαλαμίνας

θ΄ ανεμίσουν τις χαίτες τους.

 

Και τότε… ας ντραπούν οι ζωντανοί

ας ντραπούν οι ζωντανοί

που υποχρέωσαν τους νεκρούς

να πεθάνουν δυο φορές

για την ίδια Λευτεριά.

 

ΜΕΝΕΛΑΟΣ ΛΟΥΝΤΕΜΗΣ

 

 


- Στείλε Σχόλιο


19 Νοεμβρίου 2012, 17:05
ΑΙΣΘΗΣΗ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Υπάρχει ομορφιά στον κόσμο.

Απλά, είναι φορές που νιώθω

ότι για κάποιο λόγο

μας αποφεύγει.

 

ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗΣ, Ποίηματα, εκδόσεις Πλανόδιον


- Στείλε Σχόλιο


12 Νοεμβρίου 2012, 17:29
Ανυπόταχτη πολιτεία (απόσπασμα)
Το ποίημα της εβδομάδας  

«Η ποίηση του Ρίτσου (γεν. το 1909) είναι πολυφωνική και πολύμορφη. Κύρια χαρακτηριστικά της ο όγκος, η πολυμέρεια, ο πληθωρικός λυρισμός και ο προβληματισμός  που αναφέρεται στην κοινωνική δράση των ανθρώπων και στις ιδέες τους. Επίσης στον εσωτερικό κόσμο του ατόμου, στα συναισθήματα και τις αντιδράσεις του, όπως εντάσσονται στη σφαίρα της συλλογικής (εθνικής και παγκόσμιας) αλληλεγγύης. Οι οραματισμοί του ποιητή για έναν κόσμο καλύτερο, θα τονώσουν ακόμη περισσότερο την πίστη του στον άνθρωπο και θα μπολιάσουν την ποίησή του με μια κατά βάση ηρωική αισιοδοξία και αγωνιστική διάθεση. Την ποίησή του θα τη χρησιμοποιήσει ως όπλο στον αγώνα για ελευθερία, ισότητα και ειρήνη. Κέντρο της ποίησής του θα παραμένει πάντα ο άνθρωπος.

Η Ανυπόταχτη πολιτεία γράφτηκε από τον Αύγουστο του 1952 ως το Φεβρουάριο του 1953, όταν ο Ρίτσος επέστρεψε απ΄ τον Αι- Στράτη, όπου είχε εξοριστεί. Ο ποιητής επιστρέφοντας νιώθει ένα οδυνηρό ξάφνιασμα από τη μορφή που πάει να πάρει η «ανυπόταχτη πολιτεία», η ηρωική Αθήνα. Η πολιτεία, διόλου ανυπόταχτη τώρα, συνεχίζει τη ζωή της μέσα στις καινούριες συνθήκες, όπου τίποτε δε θυμίζει τους νωπούς αγώνες, τίποτε δε δικαιώνει τις θυσίες. Η εικόνα αυτή κάνει τον ποιητή επιθετικό και ειρωνικό απέναντι στους συμβιβασμένους, τους βολεμένους. Η λήθη των μεγάλων αγώνων, οι αμβλυμένες συνειδήσεις, η προσαρμογή στη νέα κατάσταση, η ξενοκρατία και η φαυλότητα εξοργίζουν τον ποιητή, που δεν παύει ωστόσο να κηρύττει την αγάπη, ούτε παραιτείται από τον οραματισμό του και τον πόθο του για ειρήνη, για «ένα τραγούδι που θα κάνει ελεύθερο τον κόσμο», όπως γράφει σ΄ ένα του στίχο»

 Κείμενα νεοελληνικής λογοτεχνίας, ΟΕΔΒ, Αθήνα,1998 (στ΄ έκδοση)

 

ΙΙ

Η πολιτεία περνάει μέσ΄ απ΄ τα φώτα της.

Η πολιτεία ανάβει τις φουφούδες της μεσοκαλόκαιρα στις γωνίες

των δρόμων.

Η πολιτεία μοσκοβολάει ψημένο καλαμπόκι.

 

Α, πολιτεία, αγαπημένη μου,

με τους κεραυνούς σου μυστικά αποθηκευμένους στους υπόνομους

κάτου στα υπόγεια, βαθιά βαθιά, με το χτικιό, με τη φτώχεια,

με την τρέλα.

 

Α, πολιτεία μου του τίμιου ιδρώτα,

η νύχτα σου με το εκδρομικό σακίδιο στον ώμο της

γυρνώντας απ΄ την Κυριακή προς τη Δευτέρα, με τις πευκοβε-

λόνες στα μαλλιά της

και με το κοκκινόχωμα στα χέρια της –Ανυπόταχτη, ανυπό-

ταχτη, ανυπόταχτη,

σπιθίζοντας την οργή σου κάτου απ΄ τ΄ άπληστα ρουθούνια των

εμπόρων

φτιάχνοντας σκάλες με τα δεκανίκια των ανάπηρων

για ένα πολύ ψηλό σπίτι

για ένα πολύ ψηλό βουνό

για έναν πολύ ψηλό ουρανό

να φτάσεις το πόμολο του ήλιου

και ν΄ ανοίξεις την πόρτα στον κόσμο.

Ακούστε αυτό το τρίξιμο της πόρτας

μέσα σ΄ όλη την έκταση της νύχτας

πάνου απ’ τους γλόμπους των θυρωρείων, πάνου απ΄ τις πινακίδες

όπου χασμουριούνται τα κλειδιά των απόστρατων.

 

Αχ πολιτεία αλλοπαρμένη με τα ροζιασμένα χέρια σου.

Ακούστε αυτό το τρίξιμο της πόρτας.

 

Δυο εργάτες με τις φόρμες τους περνούν πιασμένοι σβέρκο σβέρκο.

Ένα κορίτσι αφήνει χάμου τους κουβάδες του για να μπορέσει να

χαμογελάσει.

Οι στύλοι του τηλέγραφου δρασκελούν με τα μακριά τους πόδια

το σκοτάδι.

 

Άνθρωποι με σκυφτό κεφάλι γυρνούν κοιτάζοντας το χώμα

σαν να μετράν τη γη και το μάκρος των τάφων και το μάκρος του

ίσκιου τους

σα να ψάχνουν για το κλειδί του σπιτιού τους και για την καρδιά

τους.

Ο αγέρας μιας πυρκαγιάς φουσκώνει τα σκισμένα τους πουκάμισα.

 

Α, πολιτεία, πολιτεία. Έχετε δει μια πολιτεία πιο γυμνασμένη

στο θυμό και στην πείνα και στον έρωτα;

Μια πολιτεία πιο αγαπημένη;

Πολιτεία μου,

οι ταμπέλες στα σταυροδρόμια σου δεν είναι πια γερμανικές,

αμερικάνικες είναι. Πότε λοιπόν θα διαβάσουμε τα ονόματα των

οδών σου στη γλώσσα μας;

 

Όλα τα παράθυρα προσηλωμένα στο ρολόι της καρδιάς σου –

ποιάν ώρα περιμένουν; ποιο δευτερόλεπτο;

ποια μυστική προθεσμία περιμένουν;

 

Ναι, θα τον ρίξουμε μια μέρα ανάσκελα τον πόνο.

 

Ακούστε αυτό το τρίξιμο της πόρτας. Ελάτε

να βοηθήσουμε την πολιτεία που κοιλοπονάει τα μετάλλινα παιδιά

της.

Εσύ είμαι εγώ.

Εσύ κι εγώ, είμαστε εμείς.

Οι άξονες έχουν πολύ τεντωμένα τα νεύρα τους

κι έχουν πολλά τραγούδια που δεν τα ‘παν ακόμα.

Ποιος φταίει που λείπει το τραγούδι μας;

Εσύ κι εγώ κι εμείς.

 

Πολιτεία του κατραμιού και του θυμού και του ασβέστη, φταίμε

εμείς.

Ακούστε το τρίξιμο της πόρτας. Ελάτε.

…………………………………………………………………

Χρωστάω ένα αφιέρωμα στον σπουδαίο μας ποιητή Γιάννη Ρίτσο, ελπίζω κάποια στιγμή να καταφέρω να το κάνω.

 

Καλή (και σε εγρήγορση)εβδομάδα σε όλους :)

 

«Ακούστε το τρίξιμο της πόρτας. Ελάτε.»

 

 


- Στείλε Σχόλιο


05 Νοεμβρίου 2012, 16:50
Αλέξανδρος Παναγούλης
Το ποίημα της εβδομάδας  

Μία από τις πιο γοητευτικές προσωπικότητες που επηρέασαν σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο σκέψης μου υπήρξε ο Αλέξανδρος Παναγούλης. Το βιβλίο «Ένας Άντρας» της συντρόφου του δημοσιογράφου Οριάνα Φαλάτσι ήταν –όπως έχω ξαναγράψει- ένας σταθμός στη ζωή μου. Από τις πρώτες κιόλας σελίδες του κάτι άρχισε μέσα μου να αλλάζει…

 Επειδή, λοιπόν, πλησιάζει η επέτειος του Πολυτεχνείου και, επειδή, με όλα όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στην χώρα μας, η ανάγκη για λαϊκή «επανάσταση» είναι εμφανής, ώρα να θυμηθούμε αυτόν τον σπουδαίο Άνθρωπο, που τόλμησε να εξεγερθεί σε μία από τις «δυσκολότερες» περιόδους της ελληνικής ιστορίας….

 

ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ

Καλή η Λογική κ η Σωφροσύνη,

όταν όμως υπάρχει Λευτεριά.

Οι τυραννίες γκρεμίζονται με αγώνες

της Λευτεριάς το παραμύθι με αίμα γράφεται.

 

Αδέλφια που θα ζήσετε μετά από μας,

μη καταριέστε τους δειλούς

που δίστασαν να μπούνε στον αγώνα.

Λυπηθείτε τους και σ υ ν ε χ ί σ τ ε το δρόμο μας.

 

ΘΕΛΩ

Θέλω να προσευχηθώ

με την ίδια δύναμη που θέλω να βλαστημήσω.

 

Θέλω να τιμωρήσω

με την ίδια δύναμη που θέλω να συγχωρήσω.

 

Θέλω να προσφέρω

με την ίδια δύναμη πούθελα στο ξεκίνημα.

 

Θέλω να νικήσω

αφού δεν μπορώ να νικηθώ.

 

……………………………………………………………………………….

«Καλύτερα να πεθάνεις όρθιος, παρά να ζήσεις σκυμμένος»

 

Καλή εβδομάδα

 


- Στείλε Σχόλιο


29 Οκτωβρίου 2012, 16:48
ΣΚΑΛΑ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Μπορεί να παίζεις πιάνο’

εγώ θα τριγυρνώ στις λαικές

με πάνινα παπούτσια.

 

Μπορεί να τρως σ΄ ακριβά εστιατόρια’

εγώ θα πίνω τον καφέ σε ξεχασμένες καφετέριες.

 

Μπορεί να κερνάς πούρα Αβάνας τους καλεσμένους

σου’

εγώ θα καπνίζω στριφτά τσιγάρα με φίλους.

 

Τα σκαλοπάτια σου σαπίζουν.

Μπορώ να τ΄ ανέβω’

εσύ δεν μπορείς πια να τα κατέβεις.

 

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΣΑΚΑΛΗΣ-Κίβδηλος καιρός, εκδόσεις Πλανόδιον

 

Επαναλαμβάνομαι, αλλά είναι παντώς καιρού ποίημα

Καλή εβδομάδα :)


- Στείλε Σχόλιο


22 Οκτωβρίου 2012, 22:02
Τι είναι ευτυχία;
Το ποίημα της εβδομάδας  

«…Είναι ευτυχία

ν΄ απλώνεις τις πετσέτες του φαγητού

μπρος στον Ήλιο

να προσεύχεσαι όταν περνά έγκυος

γυναίκα

να κρατάς την τελευταία κουταλιά

για τη συμβία σου

να προλαβαίνεις τα παιδάκια που τρέχουν

προς το γκρεμό

να μοιράζεις τα σύννεφα δυο-δυο

σε κάθε ουρανό

να επιστρέφεις τον Ήλιο με το ένα σου

δάχτυλο στην ανατολή του όπως

στα ρολόγια του παλιού καιρού

να χαίρεσαι που δεν είσαι μόνος

που δεν είσαι εσύ το κέντρο του κόσμου

που καταλαβαίνεις τι σου ζητούν

που δεν μετράς τι προσφέρεις,

που δεν είναι για πάντα

το καλύτερο για σένα

είναι ευτυχία…»

 

ΚΩΣΤΑΚΗΣ ΛΟΥΣΤΑΣ-Ποιήματα (1986-1997), Εταιρία γραμμάτων και Τεχνών, Φλώρινα, 1997

 

Ένα εκπληκτικό ποίημα… Για καλή εβδομάδα…

(Να μας επαναφέρει. Κι ας προσπαθήσουμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι… Έστω και λίγο λίγο λίγο καλύτεροι… )


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


15 Οκτωβρίου 2012, 16:12
ΑΝΑΜΕΣΑ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Πάνω τ΄ ασήμια

και προς τα ψηλά όλο

το οπάλιο φως

στο νέο φεγγάρι.

Πιο κάτω εγώ.

 

Κι ανάμεσα

το σύννεφο το μαύρο εκείνο

που μουντζουρώνει την ελπίδα.

 ΚΩΣΤΑΚΗΣ ΛΟΥΣΤΑΣ,Ποιήματα (1986-1997), Εταιρία γραμμάτων και Τεχνών, Φλώρινα, 1997.

 Η ελπίδα μουντζουρώνεται καθημερινά. Από ανθρώπους ανάξιους που όχι απλά δεν παράγουν και παρασιτούν, αλλά εμποδίζουν και τους άξιους να προσφέρουν… Η ελπίδα μουντζουρώνεται καθημερινά από ανθρωπάκια της δεκάρας που αν δουν τον εαυτό τους στον «καθρέφτη» θα τρομάξουν… Η ελπίδα μουντζουρώνεται καθημερινά, αλλά δεν σβήνεται και δεν πεθαίνει, γι΄ αυτό ακόμα δεν καταθέτω τα όπλα…

 Καλή εβδομάδα


- Στείλε Σχόλιο


01 Οκτωβρίου 2012, 16:03
Ο τενεκές
Το ποίημα της εβδομάδας  

Σ΄ έναν κήπο μια χαρά

κι από λούλουδα σπαρμένο

επετάξαν μια φορά

έναν τενεκέ σπασμένο.

 

Μαραθήκαν οι μοσκιές,

εξεράθηκαν και οι κρίνοι,

μα ο καλός σου τενεκές

πάντα… τενεκές θα μείνει.

 

Δ.Γρ. Καμπούρογλου

 

Καλή εβδομάδα : )))


- Στείλε Σχόλιο


24 Σεπτεμβρίου 2012, 22:34
Φρούλου!Φρούλου!Φρέλα!
Το ποίημα της εβδομάδας  

Χορεύουνε τα δάχτυλα

στις τρύπες της φλογέρας

μπαίνει και βγαίνει αέρας.

 

Φρούλου, φρούλου, φρέλα!

Να ‘ταν ψωμί η τρέλα!

 

Γέλιο, τραγούδι, σφύριγμα

ηχώ, πουλιά ως πέρα

άνθρωποι, καλημέρα!

 

Φρούλου, φρούλου, φρέλα!

Να ‘ταν χαλβάς η τρέλα!

 

Η αυγή με γέλιο ρόδινο

καρφίτσωσε στη μερα

τον ήλιο μπουτονιέρα!

 

Φρούλου, φρούλου, φρέλα!

Γλυκός χαλβάς η τρέλα!

 

Θέτη Χορτιάτη-Τασούλα Τσιλιμένη, Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα

 

Καλή εβδομάδα :)

 


- Στείλε Σχόλιο


17 Σεπτεμβρίου 2012, 23:05
Στην υγειά μας, αδέρφια!
Το ποίημα της εβδομάδας  

Απόψε να ρθεις κι εσύ. Ετοιμάζω μυστικό δείπνο.

Έστρωσα το τραπέζι της γης κι άνοιξα τα παράθυρα

να δούνε το φως να πλησιάσουνε όλα,

ν΄ αχτιδίζουν τ΄ αστέρια στα πρόσωπα και τα χέρια

των καλεσμένων μου, να πηδούν στα ποτήρια.

Έβαλα την ψυχή μου σε σταμνιά πήλινα, σε κανάτια.

Μυρίζει κέδρο το κρασί κι είναι σαν πασχαλιά το χρώμα του.

Στην υγειά μας, αδέρφια!

Έχω καλέσει τα παιδιά των ΗΠΑ και της ΕΣΣΔ.

Έστειλα στον Παντίτ Νεχρού μιαν αμαξοστοιχία λουλούδια

να μου τα στείλει στολισμένα. Κι έστειλα μήνυμα

στο Μάο Τσε Τουνγκ, να τους δώσει,

να φέρουν μαζί τους σα νιφάδες χιονιού

δυο χιλιάδες κινέζικα τραγουδάκια.

Στον Πικάσσο να μετρήσει πόσες χιλιάδες

περιστέρια περίπου έχει αζωγράφιστα μες στην ψυχή του.

Να μου τα στείλει όπως είναι να στολίσω τους ώμους

και τα χέρια των καλεσμένων μου.

Βγήκε τρέχοντας, φεύγει ο Χριστός΄ πάει να φέρει

μια αγκαλιά λεμονάνθια να βάλει στα βάζα μου.

Η μητέρα μου ζύμωσε στη μεγάλη μας σκάφη

μαύρο ψωμί με γλυκάνισο και σουσάμι.

Τα παιδιά ξεκινήσανε. Σχηματίσανε κιόλας

πάνω στη γη

τον ποταμό

γαλαξία.

 

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ- Μυστικός δείπνος

 

Καλή εβδομάδα :)





1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


10 Σεπτεμβρίου 2012, 12:28
Ο Ήλιος κι ο Αέρας
Το ποίημα της εβδομάδας  

Ο Αέρας θύμωσε,

με τον Ήλιο μάλωσε.

Ο Αέρας έλεγε:

«Είμαι δυνατότερος!»

Και ο Ήλιος έλεγε:

«Σε περνώ στη δύναμη!»

Ένας γέρος άνθρωπος

με τη μαύρη κάπα του

στο χωράφι πήγαινε.

Ο Αέρας λάλησε:

«Όποιος έχει δύναμη

παίρνει από το γέροντα

τη χονδρή την κάπα του!»

Φύσηξε, ξεφύσηξε,

έσκασε στο φύσημα’

άδικος ο κόπος του.

Κρύωσεν ο γέροντας

και διπλά τυλίχθηκε

στη χονδρή την κάπα του!

Και ο Ήλιος λάλησε:

«Όποιος έχει δύναμη

παίρνει από το γέροντα

τη χονδρή την κάπα του!»

Έφεξεν ολόλαμπρος’

καλοσύνη σκόρπισεν,

έβγαλεν ο γέροντας

τη χονδρή την κάπα του.

Πάλι ξαναλάλησε:

«Άκουσε και μάθε το’

σε περνώ σε δύναμη,

γιατί πας με το κακό

κι εγώ πάω με το καλό!»

 

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΔΡΟΣΙΝΗΣ

 

Καλή εβδομάδα :)


- Στείλε Σχόλιο


03 Σεπτεμβρίου 2012, 11:33
Δε μ΄ ακούς;
Το ποίημα της εβδομάδας  

Έρχομαι μαζί με τα κιτρινισμένα φύλλα.

Έλα, έλα, κοριτσάκι,

μυρίζω νοτισμένο χώμα, μελάνι και γομολάστιχα.

Έλα, έλα αγοράκι,

κάτσε σ΄ ένα ιπτάμενο φύλλο να φύγουμε μαζί,

φτιάξε χάρτινες βαρκούλες να τις πάρει η βροχή.

Σ΄ αρέσει η καινούρια σου τσάντα;

Για κοίτα πόσο ψήλωσε η Βάνα!

Έρχομαι μαζί με τα πρωτοβρόχια.

Τρέξε, τρέξε να ψήσουμε κάστανα

γέμισαν πάλι τ΄ ανθοπωλεία πολύχρωμα

χρυσάνθεμα.

Πως οργώνουν τα χωράφια τα τρακτέρ!

Πάτα, πάτα το μούστο καλά,

βάλε και μπόλικο σουσάμι στη μουσταλευριά.

Έρχομαι μαζί με τη βαριά μυρουδιά των σταφυλιών

του τρύγου.

Έλα, έλα, αγοράκι,

έλα, έλα, κοριτσάκι.

Δε μ΄ ακούς;

Είμαι το Φθινόπωρο.

 

ΜΑΡΩ ΛΟΙΖΟΥ

Καλό φθινόπωρο και αυτή τη φορά...μόνο...επιτυχίες ; )))


- Στείλε Σχόλιο


28 Αυγούστου 2012, 21:46
Χαϊκού
Το ποίημα της εβδομάδας  

Ξαναγυρίζεις

Στους καθρέπτες της μνήμης

Σαν καταιγίδα

………………………….

 

Οι μάσκες πέφτουν

Και το καρναβάλι, να!

Πάλι αρχίζει

……………………………

 

Αχ, ηλιαχτίδα

Έφερες την άνοιξη

Εγώ που ήμουν;

……………………………

 

Σαν λυχναράκι

Τρεμοσβήνεις ζωή μου

Κι εγώ θεατής

……………………………

 

Ζητούν το λόγο

Πικρές στο στόμα γεύσεις

Τ΄ απωθημένα

……………………………

 

Ένα αστέρι

Στο δάκρυ σου κυλάει

Σαν παραμύθι

……………………………

 

ΑΘΗΝΑ ΞΑΝΘΙΔΟΥ, Μια μέρα, Εκδόσεις Πλανόδιον

 

 


- Στείλε Σχόλιο


20 Αυγούστου 2012, 12:20
Πεσμένα φύλλα
Το ποίημα της εβδομάδας  

Ο ποιητής έχει να διανύσει

δυό διαδρομές: αυτή της ποίησης

κι εκείνη της άμετρης απογοήτευσης απ΄ τη ζωή.

 

Πρέπει να τις διανύσει και τις δύο μέχρι τέλους.

Του το λένε τα πεσμένα φύλλα το φθινόπωρο

που επιστρέφουν στα δέντρα με την άνοιξη.

 

ΣΠΥΡΟΣ ΘΕΡΙΑΝΟΣ, Ντυμένος  επίσημα, εκδόσεις Πλανόδιον

 


- Στείλε Σχόλιο


25 Ιουνίου 2012, 14:54
Κατάφαση, όνειρα και φόβος
Το ποίημα της εβδομάδας  

Κατάφαση

Από αύριο θ΄ αλλάξουμε ζωή

-το δίχως άλλο-

από αύριο.

 

Όνειρα

Κάθε βράδυ επιστρέφουν και παίρνουν εκδίκηση

που τ΄ αφήσαμε στα μισά του δρόμου

που αφεθήκαμε στα μισά του δρόμου.

 

Φόβος

Αυξάνονται κάθε μέρα

 οι άνθρωποι που δεν γνωρίσαμε

τα λόγια που δεν είπαμε.

 

Αυξάνονται κάθε μέρα

τα βιβλία που δεν διαβάσαμε

οι τόποι που δεν είδαμε.

 

Αυξάνονται κάθε μέρα

τα ποιήματα που δεν γράψαμε

οι ζωές που δεν ζήσαμε.

 

ΕΛΕΝΗ ΚΕΦΑΛΑ, Μνήμη και Παραλλαγές, Πλανόδιον

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


- Στείλε Σχόλιο


19 Μαρτίου 2012, 11:21
Λευκό σμήνος
Το ποίημα της εβδομάδας  

[1913]

Το άσπρο σου σπίτι με τον κήπο ας χάσω.

Μια φωτεινή κι άδεια ζωή τώρα μου φτάνει.

Με τους στίχους μου εσένα, εσένα θα δοξάσω,

όπως καμιά δεν το έχει κάνει.

Τη λατρευτή, που, για τα ωραία της μάτια,

παράδεισο έκτισες, θα την θυμάσαι τώρα.

Και θα πουλάω εγώ την πιο ακριβή πραμάτεια-

της τρυφερής αγάπης σου τα δώρα.

 

[1922]

Ωραία είναι εδώ: το θρόισμα, ο τριγμός,

κάθε αυγή η παγωνιά να μεγαλώνει,

ο θάμνος που απαυγάζει σαν πυρσός

και απ΄ τον πάγο ροδάνθιστος κυρτώνει.

Και ίχνη από σκι, που φέρει του χιονιού,

σαν θύμηση παλιά, ο λαμπρός χιτώνας,

ότι μια μέρα αιώνα αλλοτινού

περάσαμε από εδώ, μαζί, οι δυο μας.

 

[1946]

Το ξέρεις, να δοξάσω δεν σκοπεύω

τη μέρα που ανταμώσαμε πικρά.

Τι θα θελες για ενθύμιο; Όχι, πιστεύω,

τη σκιά μου. Σου είναι τίποτα αυτή η σκιά;

Μια αφιέρωση σε δράμα; Ξέχασέ το,

μήτε η στάχτη του υπάρχει, το έχω κάψει.

Το οικτρό χριστουγεννιάτικο πορτραίτο,

που απ΄ το κάδρο θα βγει, να με τρομάξει;

Τον ψίθυρο που ακούω απ΄ τη γωνία,

όταν σβήνει σημύδας ανθρακιά;

Ή μια, ξένης αγάπης, ιστορία,

που όλη δεν μου την είπαν τελικά;

 

[1946]

Μήτε ρουφήξαμε υπνοφόρες παπαρούνες

και σε τι φταίξαμε, όποιος ξέρει, ας μας το πει.

Κάτω από ποιους αστερισμούς, σε ποιες φουρτούνες,

γεμάτες θλίψη, έχουμε οι δυο μας γεννηθεί;

 

Τι το αξεδιάλυτο μας είχε μαγειρέψει

το γεναριάτικο σκοτάδι, το βαθύ;

Και ποια αίγλη αδιόρατη μας είχε σαγηνέψει

τόσο που χάσαμε το νου ως την αυγή;

 

ΑΝΝΑ ΑΧΜΑΤΟΒΑ, Περιοδικό Πλανόδιον, τεύχος 45, Αθήνα, Δεκέμβριος 2008.

Μετάφραση από τα ρωσικά: Απόστολος Καρούλιας

Λογοτεχνική απόδοση: Κάρολος Τσίζεκ


- Στείλε Σχόλιο


05 Μαρτίου 2012, 10:23
Ἄχ, ποὖσαι νιότη, ποὔδειχνες πῶς θὰ γινόμουν ἄλλος!
Το ποίημα της εβδομάδας  

Πάλι μεθυσμένος εἶσαι, δυόμιση ὥρα τῆς νυχτός.
Κι ἂν τὰ γονατά σου τρέμαν, ἐκρατιόσουνα στητὸς
μπρὸς στὸ κάθε τραπεζάκι.«-Γειά σου Κωσταντὴ βαρβᾶτε!»
«-Καλησπερούδια, ἀφεντικά, πῶς τὰ καλοπερνᾶτε;»

Ἕνας σοὔδινε ποτήρι κι ἄλλος σοὔδινεν ἐλιά.
Ἔτσι πέρασες γραμμὴ τῆς γειτονιᾶς τὰ καπελιά.
Κι ἂν σὲ πείραζε κανένας - ἂχ ἐκεῖνος ὁ Τριβέλας!-
ἔκανες πὼς δὲν ἔνιωθες καὶ πάντα ἐγλυκογέλας.

Χτὲς καὶ σήμερα ἴδια κι ὅμοια, χρόνος μπρός, χρόνια μετά...
Ἡ ὕπαρξή σου σὲ σκοτάδια ὅλο πηχτότερα βουτᾷ.
Τάχα ἡ θελησή σου λίγη, τάχα ὁ πόνος σου μεγάλος;
Ἄχ, ποὖσαι νιότη, ποὔδειχνες πῶς θὰ γινόμουν ἄλλος!

ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ

 

video 

 

Εδώ μπορείτε να βρείτε όλο το έργο του «Σκλάβοι Πολιορκημένοι»:

http://www.scribd.com/doc/11357589/%CE%A3%CE%9A%CE%9B%CE%91%CE%92%CE%9F%CE%99-%CE%A0%CE%9F%CE%9B%CE%99%CE%9F%CE%A1%CE%9A%CE%97%CE%9C%CE%95%CE%9D%CE%9F%CE%99-%CE%9A%CE%A9%CE%A3%CE%A4%CE%91%CE%A3-%CE%92%CE%91%CE%A1%CE%9D%CE%91%CE%9B%CE%97%CE%A3


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


20 Φεβρουαρίου 2012, 11:28
Τρία ποιήματα του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη
Το ποίημα της εβδομάδας  

(που έγιναν τραγούδια)

1.ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΜΕ ΚΛΕΙΣΑΝΕ

Στη φυλακή με κλείσανε

οι δυνατοί του κόσμου,

κι έσπασα πόρτες, κλειδωνιές

να ‘ρθω σε 'σένα φως μου!



Τα σίδερα λυγίσανε,

 από το βογγητό μου,

και στέρεψαν, για να διαβώ,

 κι οι ποταμοί του δρόμου…


Και σαν τρελός σε γύρεψα,

 μα εσύ δεν εφαινόσουν!

Και πικραμένος, γύρισα

να με ξανακλειδώσουν…

video 

2.ΠΑΡΑΜΥΘΑΚΙ

Ήτανε, μια φορά, κάποια Πεντάμορφη,
πιο διάφανη κι απ’ τις δροσιές ακόμα.
Δυο στάλες ουρανός ήταν τα μάτια της...
Μια μέρα, οι ουρανοί βρεθήκαν χώμα...

Ήτανε, μια φορά, ένα Βασιλόπουλο...
Το μύρωσεν η αγάπη η ξεγελάστρα.
Την άβυσσο, τ’ αστέρια, ο νους του χάιδευε...
Μια νύχτα δεν αντίκρισε πια τ’ άστρα...

Ήτανε κι ένας πύργος γιγαντόσωμος!
Στεφάνια είχε τα σύννεφα, τη νίκη...
Προχτές, καθώς εσκάλιζα στη θάλασσα,
ευρήκα από τον πύργο ένα χαλίκι...

Ήτανε μια φορά... Και τι δεν ήτανε...
Μα τι να πω; Τριγύρω δες τη φύση:
τόσα μεγάλα κι όμορφα, κι εχάθηκαν
και το μικρό τραγούδι μου θα ζήσει;

video 

3.ΕΡΩΤΙΚΟ

Καημός, αλήθεια, να περνώ του έρωτα πάλι το στενό,

ώσπου να πέσει η σκοτεινιά, μια μέρα του θανάτου,

στενό βαθύ και θλιβερό, που θα θυμάμαι για καιρό,

τι μου στοιχίζει στην καρδιά, το ξαναπέρασμά του.

 

Ας είναι, ωστόσο, τι ωφελεί; Γυρεύω πάντα το φιλί,

στερνό φιλί, πρώτο φιλί, και με λαχτάρα πόση!

Γυρεύω πάντα το φιλί, που μου το τάξανε πολλοί,

κι όμως δεν μπόρεσε κανείς, ποτέ, να μου το δώσει…

 

Ίσως μια μέρα, όταν χαθώ, γυρνώντας πάλι στο βυθό,

και με τη Νύχτα, μυστικά, γίνουμε, πάλι, ταίρι,

αυτό το ανεύρετο φιλί, που το λαχτάρησα πολύ,

σα μια παλιά της οφειλή, να μου το ξαναφέρει

 

(Αν δείτε κάθετα σχηματίζεται το όνομα Κώστας Γκίκας, η μεγάλη αγάπη του ποιητή…)

 

video 

 


- Στείλε Σχόλιο


06 Φεβρουαρίου 2012, 10:16
Τέσσερα ποιήματα της Έμιλυ Ντίκινσον
Το ποίημα της εβδομάδας  

1.Μήτε τη θάλασσα είδα

μήτε έρημο ποτέ μου.

Μα ξέρω τι είν΄ το κύμα,

το βουητό του ανέμου.

 

Με το Θεό στα ουράνια

δεν έχω κουβεντιάσει,

όμως το μέρος ξέρω

χάρτη ως να χα διαβάσει.

 

Καθόλου δεν είν΄ εύκολο

τη μοίρα να υποτάξεις.

Δεν είν΄ η νίκη χάρισμα,

πρέπει να την αδράξεις

 

με κόπο, ώρα την ώρα.

Κι έτσι έκπληκτη η ψυχή σου

θα ζήσει, ώσπου το δρόμο

 να βρει του Παραδείσου.

 

2.Είναι η ελπίδα ένα πουλί

που στην ψυχή έχω κλείσει

και δίχως λόγια τραγουδά

χωρίς να σταματήσει.

 

Άσπλαχνη θα ‘ν’ η θύελλα

που πάει να το σκοτώσει,

αυτό που βρίσκουν ζεστασιά

στο φτέρωμά του τόσοι.

 

Το άκουσα μες στην παγωνιά,

στου πέλαγου τη δίνη,

μα δε μου ζήτησε ποτέ

ψίχουλο ελεημοσύνη.

 

3.Είμαι η καμία! Ποιος είσαι εσύ;

Είσαι κι εσύ κανείς;

Τότε οι δυο ταιριάξαμε.

Πουθενά μην το πεις.

 

Τι φριχτό να σαι κάποιος!

Σαν βάτραχος που κροάζει

τ΄ ονομά του στον όχλο

να λες, που σε θαυμάζει!

 

4.Τη μέλισσα δε νοιάζει

 η γενεαλογία.

Γι΄ αυτήν το απλό τριφύλλι

είναι αριστοκρατία.

 

(μετάφραση Γ.Νίκας)

 


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


23 Ιανουαρίου 2012, 16:02
Τρία αποσπάσματα από το ποιητικό έργο του Μπέρτολτ Μπρεχτ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Από το «Για τη δυσπιστία του ατόμου»

…Κάποιοι, σαν πέφτουν στο νερό, φτάνουν στου ποταμού την όχθη

Σαν παιχνιδάκι να ‘τανε.

Άλλοι με κόπο και κάποιοι άλλοι δεν φτάνουν καθόλου.

Αυτό δεν ενδιαφέρει το ποτάμι.

Πρέπει του ποταμιού την όχθη να τη φτάσεις.

 

Από το «Εγκώμιο στη διαλεκτική»

Όποιος ακόμα ζει, δε λέει: Ποτέ!

Το σίγουρο δεν είναι σίγουρο.

Όπως ακριβώς είναι, έτσι δε μένει.

Όταν πουν ό, τι είχανε οι κυρίαρχοι να πούνε

Θα μιλήσουνε οι κυριαρχούμενοι.

Ποιος τολμάει να πει: Ποτέ;

Ποιος φταίει, σαν η καταπίεση παραμένει; Εμείς.

Ποιος θα φταίει σαν η καταπίεση συντριβεί; Εμείς πάλι.

Όποιος γονατισμένος είναι, όρθιος να σηκωθεί!

Όποιος χαμένος είναι, να παλέψει!

Όποιος την κατάστασή του έχει αναγνωρίσει, πώς να εμποδιστεί;

Γιατί οι νικημένοι του σήμερα είναι οι νικητές του αύριο.

Και το Ποτέ γίνεται: Σήμερα ακόμα!

 

Ποιος είναι ο εχτρός σου;

Τον πεινασμένο, που σ΄ άρπαξε

Το τελευταίο ψωμί, σαν εχτρό τον αντιμετωπίζεις.

Μα τον κλέφτη, που δεν πείνασε ποτέ του

Δεν ορμάς ν΄ αρπάξεις από το λαρύγγι.


- Στείλε Σχόλιο


09 Ιανουαρίου 2012, 11:35
Η Ιθάκες τι σημαίνουν...
Το ποίημα της εβδομάδας  

Με ένα πολυαγαπημένο, πολυδιαβασμένο και…
πολυαναλυμένο ποίημα-σύμβολο θα καλωσορίσω το 2012, μαζί με τις ευχές μου για
αισιόδοξη, αξιοπρεπή, γαλήνια, αλλά π ά ν τ α δημιουργική χρονιά.


Η ΙΘΑΚΗ


Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι να ‘ναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.


Να εύχεσαι να ‘ναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·
να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·
σε πόλεις Aιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους.


Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.
Aλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.


Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θα ‘βγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.


Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.

Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ

 


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


26 Δεκεμβρίου 2011, 18:57
Σ΄ αγαπώ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Σ’ αγαπώ΄δεν μπορώ

τίποτ’ άλλο να πω

πιο βαθύ, πιο απλό

πιο μεγάλο!



Μπρος στα πόδια σου

εδώ                   

με λαχτάρα σκορπώ

τον πολύφυλλο ανθό

της ζωής μου


Ω μελίσσι μου, πιες
απ’ αυτόν τις γλυκές
τις αγνές ευωδιές
της ψυχής μου!



Τα δυο χέρια μου, να!

σ΄ τα προσφέρω δετά

για να γείρεις γλυκά

το κεφάλι


κι η καρδιά μου σκιρτά

κι όλη ζήλια ζητά

να σου γίνει ως αυτά

προσκεφάλι!



Και για στρώμα, Καλέ,

πάρε όλην εμέ,

σβήστ΄ τη φλόγα σ΄ εμέ

της φωτιάς σου,



ενώ δίπλα σου εγώ

τη ζωή θ΄ αγρικώ

να κυλάει στο ρυθμό

της καρδιάς σου…


Σ’ αγαπώ΄ τι μπορώ,

ακριβέ, να σου πω

πιο βαθύ, πιο απλό

πιο μεγάλο;



ΜΥΡΤΙΩΤΙΣΣΑ



video 



 


- Στείλε Σχόλιο


19 Δεκεμβρίου 2011, 11:55
Στη φάτνη μπροστά
Το ποίημα της εβδομάδας  

Μπροστά στη φάτνη σου, Χριστέ,

με πόθο γονατίζω

και τη δική μου την καρδιά

μ΄ αγάπη στη χαρίζω.


Δε σου ζητώ, Χριστούλη μου,

λεφτά να μου χαρίσεις,

αλλά του κόσμου τις ψυχές

μ΄ ελπίδες να στολίσεις.


Ολόψυχα ποθώ, Χριστέ,

τα παιδικά τα μάτια

να μην ιδούν ποτέ τους πια

τα όνειρα κομμάτια.


Aνδρέας Κουρτέλλας



 


- Στείλε Σχόλιο


12 Δεκεμβρίου 2011, 12:27
Ενέχυρα
Το ποίημα της εβδομάδας  

Καπνίζω βλέποντας

τ΄ αμάξια να περνούν

Μεταλλικά ενέχυρα

σε λεωφόρους ονείρων

Πόσο θα ήθελα

να χω κι εγώ αμάξι

αφού δε γίνεται

όνειρα να έχω.



ΘΟΔΩΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ-Κουκούλα αραχνοΰφαντη,
εκδόσεις Πλανόδιον


- Στείλε Σχόλιο


05 Δεκεμβρίου 2011, 10:51
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Το ποίημα της εβδομάδας  

 

Όξω πέφτει αδιάκοπα και πυκνό το χιόνι,

κρύα και κατασκότεινη κι αγριωπή νυχτιά.

Είναι η στέγη ολόλευκη, γέρνουν άσπροι κλώνοι,

μες στο τζάκι απόμερα ξεψυχά η φωτιά…

 

Τρέμει στα εικονίσματα το καντήλι πλάγι

και φωτάει στη σκυθρωπή, στα θαμπή εμορφιά.

Να η φάτνη, οι άγγελοι, κι ο Χριστός κι οι Μάγοι

και το αστέρι ολόλαμπρο μες στη συννεφιά!

 

Κι οι ποιμένες, που έρχονται γύρω από τη στάνη,

κι η μητέρα του Χριστού στο Χριστό μπροστά.

Το μικρό το εικόνισμα όλ΄ αυτά τα φτάνει,

μαζεμένα όλα μαζί και σφιχτά σφιχτά.

 

Πέφτει ακόμη αδιάκοπα κι άφθονο το χιόνι,

όλα ξημερώνονται μ΄  άσπρη φορεσιά.

Στον αέρα αντιλαλούν του σήμαντρου οι τόνοι,

κάτασπρη, γιορτάσιμη λάμπει η εκκλησιά…

 

Τέλλος Άγρας

 


- Στείλε Σχόλιο


28 Νοεμβρίου 2011, 12:25
Ανόητο τραγούδι
Το ποίημα της εβδομάδας  

Μητέρα

θέλω να γίνω ασήμι.

 

Γιέ μου

θα κρυώσεις πολύ.

 

Μητέρα

θέλω να γίνω νερό.

 

Γιέ μου

θα κρυώσεις πολύ.

 

Μητέρα

κέντησέ με επάνω

στο μαξιλάρι σου.

 

Ω γιέ μου

αμέσως!

 

Φρ. Γκ. Λόρκα

 


- Στείλε Σχόλιο


21 Νοεμβρίου 2011, 08:25
Όταν...
Το ποίημα της εβδομάδας  

Όταν ακούω να μιλάν για τον καιρό

όταν ακούω να μιλάνε για τον πόλεμο

όταν ακούω σήμερα το Αιγαίο να γίνεται ποίηση

να πλημμυρίζει τα σαλόνια

όταν ακούω να υποψιάζονται τις ιδέες μου

να τις ταχτοποιούν σε μια θυρίδα

όταν ακούω σένα να μιλάς

εγώ πάντα σωπαίνω.

 

Όταν ακούω κάποτε στα βέβαια αυτιά μου

ήχους παράξενους ψίθυρους μακρινούς

όταν ακούω σάλπιγγες και θούρια

λόγους ατέλειωτους ύμνους και κρότους

όταν ακούω να μιλούν για την ελευθερία

για νόμους ευαγγέλια και μια ζωή με τάξη

όταν ακούω να γελούν

όταν ακούω πάλι να μιλούν

εγώ πάντα σωπαίνω.

 

Μα κάποτε που η κρύα σιωπή θα περιβρέχει τη γη

κάποτε που θα στερέψουν οι άσημες φλυαρίες

κι όλοι τους θα προσμένουνε σίγουρα τη φωνή

θ' ανοίξω το στόμα μου

θα γεμίσουν οι κήποι με καταρράχτες

στις ίδιες βρώμικες αυλές τα οπλοστάσια

οι νέοι έξαλλοι θ' ακολουθούν με στίχους χωρίς ύμνους

ούτε υποταγή στην τρομερή εξουσία.

 

Πάλι σας δίνω όραμα.  

 

ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ

 

video 


- Στείλε Σχόλιο


14 Νοεμβρίου 2011, 14:33
Οι μοιραίοι
Το ποίημα της εβδομάδας  

Μες την υπόγεια την ταβέρνα,
μες σε καπνούς και σε βρισές
(απάνου εστρίγγλιζε η λατέρνα)
όλη η παρέα πίναμε εψές
εψές, σαν όλα τα βραδάκια,
να πάνε κάτου τα φαρμάκια.

Σφιγγόταν ο ένας πλάι στον άλλο
και κάπου εφτυούσε καταγής,
ω! πόσο βάσανο μεγάλο
το βάσανο είναι της ζωής!
Όσο κι ο νους αν τυραννιέται,
άσπρην ημέρα δε θυμιέται.

(Ήλιε και θάλασσα γαλάζα
και βάθος του άσωτου ουρανού,
ω! της αυγής κροκάτη γάζα,
γαρούφαλλα του δειλινού,
λάμπετε-σβήνετε μακριά μας,
χωρίς να μπείτε στην καρδιά μας!)

Του ενού ο πατέρας χρόνια δέκα
παράλυτος -ίδιο στοιχειό
του άλλου κοντόμερη η γυναίκα
στο σπίτι λιώνει από χτικιό,
στο Παλαμήδι ο γιός του Μάζη
κ' η κόρη του γιαβή στο Γκάζι.

- Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
- Φταίει ο Θεός που μας μισεί!
- Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
- Φταίει πρώτ' απ' όλα το κρασί!
«Ποιος φταίει; ποιος φταίει;… κανένα στόμα
δεν το βρε και δεν το 'πε ακόμα.»

Έτσι, στην σκοτεινή ταβέρνα
πίνουμε πάντα μας σκυφτοί,
σαν τα σκουλήκια κάθε φτέρνα
όπου μας εύρει, μας πατεί:
δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα!
προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!

ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ

video 

 

 


- Στείλε Σχόλιο


31 Οκτωβρίου 2011, 11:28
Το παιδί με τη σάλπιγγα
Το ποίημα της εβδομάδας  

Αν μπορούσες να ακουστείς

θα σου έδινα την ψυχή μου

να την πας ως την άκρη του κόσμου.

Να την κάνεις περιπατητικό αστέρι ή ξύλα

αναμμένα για τα Χριστούγεννα – στο τζάκι του νέγρου

ή του Έλληνα χωρικού. Να την κάνεις ανθισμένη μηλιά

στα παράθυρα των φυλακισμένων. Εγώ

μπορεί να μην υπάρχω ως αύριο.

Αν μπορούσες να ακουστείς

θα σου έδινα την ψυχή μου

να την κάνεις τις νύχτες

ορατές νότες, έγχρωμες,

στον αέρα του κόσμου.

 

Να την κάνεις αγάπη.

 

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ


- Στείλε Σχόλιο


24 Οκτωβρίου 2011, 12:26
Οι γάτες τ΄ Αϊ Νικόλα
Το ποίημα της εβδομάδας  

« Τον καιρό της μεγάλης στέγνιας,

-σαράντα χρόνια αναβροχιά-

ρημάχτηκε όλο το νησί΄

πέθαινε ο κόσμος και γεννιούνταν φίδια.

Μιλιούνια φίδια τούτο τ΄ ακρωτήρι,

χοντρά σαν το ποδάρι ανθρώπου

και φαρμακερά.

Το μοναστήρι τ’ Αϊ Νικόλα το είχαν τότε

Αγιοβασιλείτες καλογέροι

κι ούτε μπορούσαν να δουλέψουν τα χωράφια

κι ούτε να βγάλουν τα κοπάδια στη βοσκή΄

τους έσωσαν οι γάτες που αναθρέφαν.

Την κάθε αυγή χτυπούσε μιά καμπάνα

και ξεκινούσαν τσούρμο για τη μάχη.

Όλη μέρα χτυπιούνταν ως την ώρα

που σήμαιναν το βραδινό ταγίνι.

Απόδειπνα πάλι η καμπάνα

και βγαίναν για τον πόλεμο της νύχτας.

Ήτανε θαύμα να τις βλέπεις λένε,

άλλη κουτσή, κι άλλη στραβή, την άλλη

χωρίς μύτη, χωρίς αυτί, προβιά κουρέλι.

Έτσι με τέσσερεις καμπάνες την ημέρα

πέρασαν μήνες, χρόνια, καιροί κι άλλοι καιροί.

Άγρια πεισματικές και πάντα λαβωμένες

ξολόθρεψαν τα φίδια μα στο τέλος

χαθήκανε, δεν άντεξαν τόσο φαρμάκι.»…

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ, απόσπασμα από το ποίημα Οι γάτες  τ΄ Αϊ Νικόλα

 

 

 

 

 


4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


17 Οκτωβρίου 2011, 10:32
ΠΑΙΔΑΚΙ
Το ποίημα της εβδομάδας  

 

Να σ΄ ανασάνω,

ακόμη που δεν άλλαξες

από λουλούδι σ΄ άνθρωπο!...

Πριν σ΄ αδικήσουνε’ πριν αδικήσεις….

 

ΠΕΤΡΟΣ ΧΡΟΝΑΣ


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


10 Οκτωβρίου 2011, 12:28
Μη λησμονάτε τη χώρα μου….
Το ποίημα της εβδομάδας  

 

Της Δικαιοσύνης ήλιε νοητέ * και μυρσίνη συ δοξαστική

μη παρακαλώ σας μη * λησμονάτε τη χώρα μου!

 

Αετόμορφα τα έχει τα ψηλά βουνά * στα ηφαίστεια κλήματα σειρά

και τα σπίτια πιο λευκά *  στου γλαυκού το γειτόνεμα!

 

Της Ασίας αν αγγίζει από τη μια, * της Ευρώπης λίγο αν ακουμπά,

στον αιθέρια στέκει  να *  και στη θάλασσα μόνη της!

 

Της Δικαιοσύνης ήλιε νοητέ * και μυρσίνη συ δοξαστική

μη παρακαλώ σας μη * λησμονάτε τη χώρα μου!

 

Από το «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ», ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

 


- Στείλε Σχόλιο


03 Οκτωβρίου 2011, 14:48
Οδός ποιητών
Το ποίημα της εβδομάδας  

Τι ζητώ

Κουβάρι

οι προσευχές

ψιθυρίζουν

φοβισμένες.

 

Ανόητα Εγώ

πνίγονται,

δίχως ποτέ

να μάθεις

τι ζητώ.

 

 

Σμιλεύω

Σμιλεύω

όνειρα πλατιά

να γίνουν

αστροναύτες.

 

Σμιλεύω

ελπίδες φωτεινές

να γίνουν

επαναστάτες.

 

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΡΑΝΙΩΤΗΣ-Οδός ποιητών, Ανθολογία πεζού και ποιητικού λόγου, εκδόσεις Μαλλιάρης-Παιδεία

 

 

 


- Στείλε Σχόλιο


26 Σεπτεμβρίου 2011, 16:49
Η ΛΥΣΗ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Όταν φόρεσε τη μάσκα

δεν είχε μείνει σχεδόν τίποτα.

Το πρόσωπό του

το φαγαν τα πουλιά

και ό, τι απόμεινε

-ένα κομμάτι μέτωπο

και λίγο στόμα-

το χάρισε από μόνος του

σ΄ ένα παιδί των φαναριών.

 

Τώρα δε χρειαζόταν να βλέπει

να μιλά ν΄ ανασαίνει

και προπαντώς

να υπερασπίζεται τίποτα.

 

ΜΑΡΙΑ ΜΠΑΛΟΠΟΥΛΟΥ-Αντίδοτα-Εκδόσεις Στιγμή


- Στείλε Σχόλιο


19 Σεπτεμβρίου 2011, 19:08
Ἂν δὲν μοῦ ῾δινες την ποίηση, Κύριε
Το ποίημα της εβδομάδας  

ν δ μο δινες τν ποίηση, Κύριε,
δ
θχα τίποτα γι ν ζήσω.
Α
τ τ χωράφια δ θταν δικά μου.
ν τώρα ετύχησα νχω μηλιές,
ν
πετάξουνε κλώνους ο πέτρες μου,
ν
γιομίσουν ο φοχτες μου λιο,
ρημός μου λαό,
τ
περιβόλια μου ηδόνια.

Λοιπόν; Π
ς σο φαίνονται; Εδες
τ
στάχυά μου, Κύριε; Εδες τ᾿ μπέλια μου;
Ε
δες τί μορφα πο πέφτει τ φς
στ
ς γαλήνιες κοιλάδες μου;
Κι
᾿ χω κόμη καιρό!
Δ
ν ξεχέρσωσα λο τ χρο μου, Κύριε.
Μ
᾿ νασκάφτει πόνος μου κι᾿ κλρος μου μεγαλώνει.
σωτεύω τ γέλιο μου σν ψωμ πο μοιράζεται.

μως,
δ
ν ξοδεύω τν λιό σου δικα.
Δ
ν πετ οτε ψίχουλο π᾿ ,τι μο δίνεις.
Γιατί σκέφτομαι τ
ν ρμι κα τς κατεβασις το χειμνα.
Γιατί θ
ρθει τ βράδι μου. Γιατί φτάνει που νναι
τ
βράδι μου, Κύριε, κα πρέπει
ν
χω κάμει πρν φύγω τν καλύβα μου κκλησι
γι
τος τσοπάνηδες τς γάπης.

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ

video 

Το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού ανακήρυξε το 2012 «Ετος Βρεττάκου» με αφορμή την επέτειο των 100 χρόνων από τη γέννηση του Λάκωνα ποιητή Νικηφόρου Βρεττάκου και ανέθεσε στο Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) τον επιτελικό σχεδιασμό και την υλοποίηση του προγράμματος.

Για την προετοιμασία του έργου το ΕΚΕΒΙ θα συνεργαστεί στενά με τη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σπάρτης η οποία διαθέτει το πλήρες αρχείο του ποιητή (http://www.nikiforos.edu.gr/), καθώς και με πολιτιστικούς φορείς της Λακωνίας.

(Δείτε το πλήρες βιογραφικό του στο Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών του ΕΚΕΒΙ)

http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=RESOURCE&cresrc=8827&cnode=351

 


- Στείλε Σχόλιο


05 Σεπτεμβρίου 2011, 19:26
ΔΕ Μ΄ ΑΚΟΥΣ;
Το ποίημα της εβδομάδας  

Έρχομαι μαζί με τα κιτρινισμένα φύλλα.

Έλα, έλα, κοριτσάκι,

μυρίζω νοτισμένο χώμα, μελάνι και γομολάστιχα.

 Έλα, έλα αγοράκι,

κάτσε σ΄ ένα ιπτάμενο φύλλο να φύγουμε μαζί,

 φτιάξε χάρτινες βαρκούλες να τις πάρει η βροχή.

 Σ΄ αρέσει η καινούρια σου τσάντα;

Για κοίτα πόσο ψήλωσε η Βάνα!

Έρχομαι μαζί με τα πρωτοβρόχια.

Τρέξε, τρέξε να ψήσουμε κάστανα

 γέμισαν πάλι τ΄ ανθοπωλεία πολύχρωμα

 χρυσάνθεμα.

Πως οργώνουν τα χωράφια τα τρακτέρ!

Πάτα, πάτα το μούστο καλά,

 βάλε και μπόλικο σουσάμι στη μουσταλευριά.

Έρχομαι μαζί με τη βαριά μυρουδιά των σταφυλιών

 του τρύγου.

Έλα, έλα, αγοράκι,

έλα, έλα, κοριτσάκι.

 Δε μ΄ ακούς;

Είμαι το Φθινόπωρο.

 

 ΜΑΡΩ ΛΟΙΖΟΥ


- Στείλε Σχόλιο


29 Αυγούστου 2011, 15:47
ΑΛΛΟΣ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Πόσο αλλιώτικος

κοιτάς  μια μέρα τον καθρέφτη

κι έχουν περάσει χρόνια

Που ήσουνα τόσο καιρό

και γιατί γύρισες;

Δεν ξέρεις

με ένα απλό κατέβασμα στα βλέφαρα

σβήνεις

και μένεις

πάλι

άλλος

 

ΘΕΩΝΗ ΚΟΤΙΝΗ-ΑΝΙΔΕΟΙ ΠΑΛΙ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΛΑΝΟΔΙΟΝ

Η Θεώνη Κοτίνη γεννήθηκε το 1967 στη Μυρσίνη Ηλείας. Σπούδασε φιλολογία και θεατρολογία στην Αθήνα, όπου ζει, υπηρετώντας ως φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: "Μικρογραφία", 1999, "Αθώα τη νύχτα", 2003, και "Ανίδεοι πάλι", 2006 (βραβείο ποίησης περιοδικού "Διαβάζω", 2007) -όλες από τις εκδόσεις του περιοδικού "Πλανόδιον".

http://www.biblionet.gr/main.asp?page=showauthor&personsid=964


- Στείλε Σχόλιο


17 Αυγούστου 2011, 19:16
Και γω θα σ΄ αγαπάω κάθε μέρα...
Το ποίημα της εβδομάδας  

Να σαι ευτυχής

που αξιώθηκες

τη νέα μέρα ν΄ αντικρίσεις.

Πόσοι δεν τα κατάφεραν

στο νέο φως

να γίνουν κοινωνοί.

Κι αν η αγάπη -έπαθλο-

γλυκά σε στεφανώσει

σήμερα θα σαι νικητής.

Αν αγαπάς όλα τα καταφέρνεις

γιατί η αγάπη όλα τα μπορεί.

 

ΓΙΩΡΓΟΣ Χ. ΠΑΠΑΔΑΚΗΣ

(Ημερολόγιο 2008,Εμπειρία Εκδοτική)


1 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


11 Ιουλίου 2011, 09:46
Το τρελοβάπορο
Το ποίημα της εβδομάδας  

 

Βαπόρι στολισμένο βγαίνει στα βουνά
κι αρχίζει τις μανούβρες "βίρα μάινα"

Την άγκυρα φουντάρει στις κουκουναριές
φορτώνει φρέσκο αέρα κι απ τις δυό μεριές

Είναι από μαύρη πέτρα κι είναι απ' όνειρο
κι έχει λόστρομο αθώο ναύτη πονηρό

Από τα βάθη φτάνει τους παλιούς καιρούς
βάσανα ξεφορτώνει κι αναστεναγμούς

Έλα Χριστέ και Κύριε, λέω κι απορώ
τέτοιο τρελό βαπόρι τρελοβάπορο

Χρόνους μας ταξιδεύει δε βουλιάξαμε
χίλιους καπεταναίους τους αλλάξαμε

Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε
μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε

Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα
παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ-Ο ΗΛΙΟΣ Ο ΗΛΙΑΤΟΡΑΣ

ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ :))


- Στείλε Σχόλιο


04 Ιουλίου 2011, 14:36
2.
Το ποίημα της εβδομάδας  

Η συνήθεια   κρύβεται πίσω από το οικείο       Τακτοποιεί   τα πράγματα με χέρι στοργικό   Ελέγχει τις λεπτομέρειες       Τίποτα       δεν ορίζει από τον κόσμο που σπαράζεται   εντός

ΕΙΡΗΝΗ ΡΗΝΙΩΤΗ-Η ανθοφορία της σιωπής, Εκδόσεις Άγρα


- Στείλε Σχόλιο


27 Ιουνίου 2011, 11:19
ΑΙΣΘΗΣΗ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Υπάρχει ομορφια στον κόσμο.
Απλά,είναι φορές που νιώθω
ότι για κάποιο λόγο
μας αποφεύγει.

(ΠΑΣΧΑΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗΣ-Ποιήματα,Εκδόσεις Πλανόδιον)


- Στείλε Σχόλιο


14 Σεπτεμβρίου 2009, 12:20
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Το ποίημα της εβδομάδας  

ΤΙΝΟΣ ΜΟΙΑΖΕΙ

Ενός μπαμπά τ΄ αρσενικό παιδί

τον κόσμο σε σκοτούρα πάντα βάζει

και όποιος ευτυχήσει να το δει

θα εύρει πως με κάποιον λίγο μοιάζει.

 

Την μία μοιάζει κάποιου με φτερά,

την άλλη μοιάζει κάπως στη μητέρα,

αλλά κανείς δεν είπε μια φορά

πως μοιάζει και λιγάκι του πατέρα.

 

Και του μπαμπά του κόλλησε μαράζι

να εύρει το παιδί του τίνος μοιάζει.

 

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΟΥΡΗΣ

Υ.Γ:Εμείς πάλι δεν έχουμε τέτοια προβλήματα!Το κορίτσι μας από την ώρα που γεννήθηκε έδειξε σε ποιον μοιάζει...:))))))))

ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ


4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


07 Σεπτεμβρίου 2009, 15:45
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Το ποίημα της εβδομάδας  

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΑΣ


Το παιδί μας
είναι δέκα μηνών
κι άρχισε να ψελλίζει
λίγες λέξεις.
Η γυναίκα μου
χαίρεται
και τρέχει να μου πει
πως το παιδί μας
άρχισε να μιλάει!
Κι εγώ στοχάζουμαι
πως κάλλιο
να μη μίλαγε ακόμα,
γιατί δεν είμαστ΄ έτοιμοι.
Κι εγώ στοχάζουμαι
πως κάλλιο
να μη μίλαγε ποτέ.
Γιατί,
τι θα του πούμε
σαν μας ρωτήσει για το φόβο
που χτυπάει τη θύρα μας,
για το φόβο
που ανατέλλει
στα παιδικά του μάτια'
τι θα του πούμε
για τα ρημαγμένα σπίτια,
για τα καμένα στάχυα'
τι θα του πούμε
για τον αντικρινό στρατιώτη
με τα κομμένα πόδια;
Το παιδί μας
είναι δέκα μηνών
κι άρχισε να ψελλίζει
λίγες λέξεις.
Κι εμείς
δεν είμαστ΄ έτοιμοι...

ΑΝΤΩΝΗΣ ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


23 Αυγούστου 2009, 16:03
ΤΟ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!
Το ποίημα της εβδομάδας  

ΑΡΓΥΡΗΣ ΕΦΤΑΛΙΩΤΗΣ-Στο μωρό

 

Εσύ που δε σε φώναξε κανένας,

μον΄ήλθες σαν αυγής σταλαγματιά,

δροσιά να φέρεις ύστερ΄απ΄της γέννας

τη φοβερή κι αξέχαστη νυχτιά,

 

που τώρα φαίνεσαι αφρός μονάχος,

λουλούδι άσπρο δίχως μυρωδιά,

ω αγγελούδι τυλιχτό στο πάχος,

μια τρυφερή, μα απόνετη καρδιά,

 

εσύ, που η μάνα σου τηράει και χαίρει

και μια φωνή σου δεν της απαντά,

παρά μονάχα σαν ζητάς να φέρει

τα στήθια της στα χείλη σου κοντά,

 

να ξερα συ, που αγαπιέσαι τώρα,

αν ν΄ αγαπάς θα μάθεις καμιάν ώρα!

 


- Στείλε Σχόλιο


18 Φεβρουαρίου 2008, 20:54
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Το ποίημα της εβδομάδας  

ΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙ ΛΥΠΗΜΕΝΟ

Ποιηματάκι λυπημένο

για παιδάκι κρυωμένο.

 

Με λεμόνι, λίγο ρύζι

η μαμά του το ταίζει.

 

Ύστερα ο γιατρός ρωτάει:

"Πέρασε την ιλαρά;

 

Τότε, κρυωμένο θα ναι,

έχει κόκκινα λαιμά".

 

Και σαν έρθει το βραδάκι,

κουρασμένο το παιδάκι,

 

μία μέντα πιπιλίζει,

κι η μαμά το νανουρίζει.

 

Τζιάννι Ροντάρι


- Στείλε Σχόλιο


04 Φεβρουαρίου 2008, 20:35
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Το ποίημα της εβδομάδας  

ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΩ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ (1956)

Εγκαταλείπω την ποίηση δε θα πει προδοσία,

δε θα πει ανοίγω ένα παράθυρο για τη συναλλαγή.

Τέλειωσαν πια τα πρελούδια, ήρθε η ώρα του κατακλυσμού.

'Οσοι δεν είναι αρκετά κολασμένοι πρέπει επιτέλους να σωπάσουν,

να δουν με τι καινούριους τρόπους μπορούν να απαυδήσουν τη ζωή.

Εγκαταλείπω την ποίηση δε θα πει προδοσία.

Να μη με κατηγορήσουν για ευκολία, πως δεν έσκαψα βαθιά,

πως δε βύθισα το μαχαίρι στα πιο γυμνά μου κόκαλα.

όμως είμαι άνθρωπος κι εγώ, επιτέλους κουράστηκα, πως το λένε,

κούραση πιο τρομαχτική από την ποίηση υπάρχει;

Εγκαταλείπω την ποίηση δε θα πει προδοσία.

Βρίσκει κανείς τόσους τρόπους να επιμεληθεί την καταστροφή του.

Ντίνος Χριστιανόπουλος

Υ.Γ.:Ενθουσιάστηκα χθες με τον Κόσμο του Επενδυτή. Με τη συνέντευξη του Ντίνου Χριστιανόπουλου(στο τρίτο τεύχος του περιοδικόυ Culture). 

"...Όσο πιο πολύ με θάβουν, τόσο πιο πολύ φυτρώνω. Έχω γράψει κι ένα ποιήμα που λέει:Και τι δεν κάνατε για να με θάψετε/όμως ξεχάσατε πως είμαι σπόρος. Έναν σπόρο τι τον κάνεις όταν τον θάβεις; Τον βοηθάς να φυτρώσει...."

ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


21 Ιανουαρίου 2008, 22:07
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Ο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ

Διαδέχονται οι μέρες μου γρήγορα η μια τους την άλλη,

σα να ναι πουλιά που κυνηγιούνται στο σούρουπο

μιας ερήμου, μπερδεύονται, πέφτουνε το ένα τους

πάνω στο άλλο, χτυπιούνται-σωριάζονται,

γίνονται ένα σώμα οι μέρες μου. Σφηνώνονται μες

στις Κυριακές οι Δευτέρες, μπλέκονται οι μήνες

καθώς τα χαρτιά της τράπουλας:Μάρτης

κι αμέσως Δεκέμβρης, Αύγουστος έπειτα,

παγώνουν οι άκρες των χεριών μου καθώς

ψηλαφώ το λαβύρινθο, προσπαθώντας να βάλω

τη Δευτέρα μετά την Κυριακή, τον Απρίλη

πριν απ΄ το Μάη. Να χωρίσω ξανά

τη βδομάδα σε εικοσιτετράωρα.

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ


- Στείλε Σχόλιο


14 Ιανουαρίου 2008, 19:22
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Το ποίημα της εβδομάδας  

Οι μικροί γαλαξίες

Πάνε κι έρχονται οι άνθρωποι πάνω στη γη.
Σταματάνε για λίγο, στέκονται ο ένας
αντίκρυ στον άλλο, μιλούν μεταξύ τους.
Έπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν
σαν πέτρες που βλέπονται.
Όμως, εσύ,
δε λόξεψες, βάδισες ίσα, προχώρησες
μες από μένα, κάτω απ' τα τόξα μου,
όπως κι εγώ: προχώρησα ίσα, μες από σένα,
κάτω απ' τα τόξα σου. Σταθήκαμε ο ένας μας
μέσα στον άλλο, σα νάχαμε φτάσει.
Βλέποντας πάνω μας δυο κόσμους σε πλήρη
λάμψη και κίνηση, σαστίσαμε ακίνητοι
κάτω απ' τη θέα τους -
Ήσουν νερό,
κατάκλυσες μέσα μου όλες τις στέρνες.
Ήσουνα φως, διαμοιράστηκες. Όλες
οι φλέβες μου έγιναν άξαφνα ένα
δίχτυ που λάμπει: στα πόδια, στα χέρια,
στο στήθος, στο μέτωπο.
Τ' άστρα το βλέπουνε, ότι:
δυο δισεκατομμύρια μικροί γαλαξίες και πλέον
κατοικούμε τη γη.

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


25 Ιουνίου 2007, 18:30
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Μπορεί και να σαι η μοίρα μου-Γιάννης Γαλανός
Το ποίημα της εβδομάδας  

Μπορεί και να σαι η μοίρα μου

να το χει έτσι γραμμένο για με το ριζικό μου

βγαίνω στους δρόμους και μες τα μάτια μου στέκεσαι

παίρνω ένα βιβλίο στα χέρια και σε κάθε γραμμή του

σε συναντώ

κοιτάω τον κόσμο και όλος ο κόσμος είσαι εσύ

κοιτάω τον ουρανό και σένα βλέπω

κοιμάμαι και συ μου είσαι το όνειρο

ξυπνάω κι απ΄ τα μάτια μου δεν φεύγεις

πάω κάτι να σκεφτώ κι έρχεσαι εσύ

κάτι να πω και το όνομά σου μουρμουρίζω

είσαι όλη μου η ζωή εσύ είσαι το τώρα και το αύριο

όπου κι αν πάω σε βρίσκω δίπλα μου

ούτε στιγμή δε φεύγεις απ΄ το μυαλό μου

όπου κι αν πάω όπου κι αν βρίσκομαι

μέσα στη σκέψη μου στριφογυρίζεις.

 

Καλή εβδομάδα :)

(Το ποιήμα που διάλεξες-

για σένα :*) 


5 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


18 Ιουνίου 2007, 17:55
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Χωρίς να σε βλέπω – Τίτος Πατρίκιος
Το ποίημα της εβδομάδας  

Χωρίς να σε βλέπω χωρίς να σου μιλάω

χωρίς ν’ αγγίζω μια σκιά απ’ το βήμα σου

χωρίς – πόσο γυμνός ακόμα θα’ θελες να μείνω;

Μη με πιστεύεις, σε τίποτα μη με πιστέψεις.

Κι όταν εντάσσω τις στιγμές στα σίγουρα σχήματα μου

όταν ανασκευάζω το χαμόγελο σου

όταν αποκαλώ την ομορφιά φθαρτό περίβλημα

μην με πιστεύεις – κι όμως σου λέω την αλήθεια.

Δεν την αντέχω αυτή τη μάταιη ελπίδα

να επιζώ σε μια τυχαία σου σκέψη

μα κάθε βράδυ τη ζεσταίνω απ’ την αρχή.

 

ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ :)


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


11 Ιουνίου 2007, 20:36
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Νυχτερινά ΙΙ-Ν.Λαπαθιώτης
Το ποίημα της εβδομάδας  

Ένα φεγγάρι πράσινο-μεγάλο,

που λάμπει μες στη νύχτα,-τίποτ΄ άλλο.

 

Μια φωνή που γρικιέται μες στο σάλο,

και που σε λίγο παύει,-τίποτ΄ άλλο.

 

Πέρα, μακριά, κάποιο στερνό σινιάλο

του βαποριού που φεύγει,-τίποτ΄ άλλο.

 

Και μόνο ένα παράπονο μεγάλο,

στα βάθη του μυαλού μου.-Τίποτ΄ άλλο.

 

Καλή εβδομάδα.


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


04 Ιουνίου 2007, 13:23
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Μ.Πολυδούρη-(Με της σιωπής τα κρίνα...)
Το ποίημα της εβδομάδας  

Με της σιωπής τα κρίνα που λυγούνε
μέσα στα νικημένα μου τα χέρια
με τις σκέψεις που μάταια κυνηγούνε
η μια την άλλη πέρα από τ’ αστέρια,

Με τα μάτια που κάτι νοσταλγούνε,
κάτι που είναι αγνοημένο πλέρια,
σα να μη βλέπουν, σα να μην αλγούνε,
εξαϋλωμένα μάτια, μάτια αιθέρια,

Στέκω οραματισμένη και πιστεύω.
Δεν ξέρω τι πιστεύω. Ξεφυλλίζω
τα ποιήματά σου κι’ όλο μεσιτεύω.

Στη σκέψη σου και στη βουλή του απείρου.
Κι’ όπως ποτέ τα μάτια δε σφαλίζω
ξέρω πως πια δεν είναι απάτη ονείρου.



- Στείλε Σχόλιο


29 Μαΐου 2007, 14:26
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Μ.Πολυδούρη-(Για δες αγάπη μου...)
Το ποίημα της εβδομάδας  

Για δες αγάπη μου μακριά, πόσο μακριά είναι οι κήποι
και κρίμα, δεν είναι ούτε αυγή και μόλις ξεκινάμε.
Θα μας ρημάξη η κακωσιά και θα μαράνη η λύπη
την ακριβή μας τη χαρά, πως ταιριασμένοι πάμε.

Στέρξε να μείνουμε σε μια του δρόμου μας γωνούλα,
κάτω στον ίσκιο μιας εληάς – ήσκιε μου εμπιστεμένε.
Και γω θα δης με των φιλιών τη δροσερή πηγούλα
θα σου γιομίσω την καρδιά λουλούδια, αγαπημένε!

 Καλή εβδομάδα :)


- Στείλε Σχόλιο


21 Μαΐου 2007, 17:57
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Όνειρο μέσα σε όνειρο-Πόε
Το ποίημα της εβδομάδας  

Δέξου ετούτο το φιλί στο μέτωπό σου!

Και τώρα που χωρίζουμε,

Άφησε να σου πω-

Ότι οι μέρες μου εκύλησαν μέσα στ΄ όνειρο

Είναι αλήθεια, όπως το λεγες΄

Αν, όμως, η ελπίδα πέταξε

Μες σε μια νύχτα ή μια μέρα,

Μες σ΄ ένα όραμα ή μες στο τίποτα,

Είναι γι΄  αυτό λιγότερο χαμένη;

Όλα όσα βλέπουμε ή ό, τι φαινόμαστε

Όνειρο είναι μέσα σε όνειρο.

 

Στέκομαι ανάμεσα στο βογγητό

Μιας θαλασσοδαρμένης ακτής,

Και μες στα χέρια μου κρατώ

Κόκκους χρυσούς της άμμου-

Πόσοι λίγοι! Κι όμως πως γλιστράνε

Από τα δάχτυλά μου και βαθιά πάνε,

Καθώς θρηνώ-καθώς θρηνώ!

Θεέ μου! μήπως θα μπορούσα  

Μέσα στο χέρι πιο σφιχτά να τους κρατούσα;

Θεέ μου! πως θα κατορθώσω

Μόνο ένα απ΄ το ανίλεο κύμα να γλιτώσω;

Όλα όσα βλέπουμε ή ό, τι φαινόμαστε

Όνειρο είναι μονάχα μέσα σε όνειρο;

 

Έντγκαρ Άλλαν Πόε (Μετάφραση Στ. Μπεκατώρος)

 

Καλή εβδομάδα :-)

 


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


07 Μαΐου 2007, 07:17
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Ανατέλλω στα μάτια σου-Δ.Ζαβιτσάνος
Το ποίημα της εβδομάδας  

Τις χαραυγές ανατέλλω στα μάτια σου,

τα δειλινά δύω στο βλέμμα σου,

τις νύχτες ξενυχτάω στα όνειρά σου,

γεννιέμαι και πεθαίνω για την αγάπη σου.

Υπάρχω γιατί υπάρχεις,

αναπνέω γιατί αναπνέεις,

ζω γιατί ζεις,

κουρασμένοι ναυαγοί οι σκέψεις μου,

βρίσκουν καταφύγιο στο ήσυχο λιμανάκι της ψυχής σου.

Τάραξες τα λιμνάζοντα νερά μου,

ταρακούνησες τα σαθρά θεμέλια του είναι μου.

Τράβηξες από πάνω μου το πέπλο της μοναξιάς,

πέταξες μακριά τη μάσκα της συμβιβασμένης μου ζωής,

άνοιξες με το γλυκό σου γέλιο,

ένα πλατύ παράθυρο στον ήλιο……

 

(Δημοσθένη Ζαβιτσάνου-Πελαγίσιες αύρες,Εκδόσεις Θουκυδίδης)

 

Καλημέρα, καλή εβδομάδα ;-)

  


4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


30 Απριλίου 2007, 07:07
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Υπό την απειλή του Θέλω-Κική Δημουλά
Το ποίημα της εβδομάδας  

Σου έτεινα προσέγγιση

αλλά ήδη χαιρετισμό μου έστελνε το χέρι σου

 απογειωμένο σε ύψος ασφαλείας του

πάνω από δυο χιλιάδες πόδια υπολογίζω.

 

Άξιον απορίας τα κατάφερα

τηλαισθαντικός αεροπειρατής να μπω

στον εναέριο χώρο του

και σημαδεύοντάς το με μακρύκανο

κυνηγετικόν αιφνιδιασμό

να χάσει ύψος το ανάγκασα

και μες στο χέρι μου να προσγειωθεί.

 

Καλημέρα, καλή εβδομάδα :)

  


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


23 Απριλίου 2007, 09:46
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:…Σβήσε τα μάτια μου…-Ρ. Μ. Ρίλκε
Το ποίημα της εβδομάδας  

Σβήσε τα μάτια μου΄ μπορώ να σε κοιτάζω,

τ΄ αυτιά μου σφράγισέ τα, να σ΄ ακούω μπορώ.

Χωρίς τα πόδια μου μπορώ να ρθω σε σένα,

και δίχως στόμα θα μπορώ να σε παρακαλώ.

 

Κόψε τα χέρια μου, θα σε σφιχταγκαλιάζω,

σα να ήταν χέρια όμοια καλά με την καρδιά.

 

Σταμάτησέ μου την καρδιά και θα καρδιοχτυπώ

                                                       με το κεφάλι.

Κι αν κάμεις το κεφάλι μου συντρίμμια, στάχτη, εγώ

μέσα στο αίμα μου θα σ΄ έχω πάλι.

…………………………………………………………………………

 

Καλημέρα, καλή εβδομάδα  :)


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


16 Απριλίου 2007, 07:55
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Μονόγραμμα-Οδ.Ελύτης
Το ποίημα της εβδομάδας  

Έτσι μιλώ για σένα και για μένα

Eπειδή σ' αγαπώ και στην αγάπη ξέρω
Nα μπαίνω σαν Πανσέληνος
Aπό παντού, για το μικρό το πόδι σου μέσ' στ' αχανή
      σεντόνια
Nα μαδάω γιασεμιά - κι έχω τη δύναμη
Aποκοιμισμένη, να φυσώ να σε πηγαίνω
Mέσ' από φεγγερά περάσματα και κρυφές της θάλασσας
      στοές
Yπνωτισμένα δέντρα με αράχνες που ασημίζουνε

Aκουστά σ' έχουν τα κύματα
Πώς χαϊδεύεις, πώς φιλάς
Πώς λες ψιθυριστά το "τί" και το "έ"
Tριγύρω στο λαιμό στον όρμο
Πάντα εμείς το φως κι η σκιά

Πάντα εσύ τ' αστεράκι και πάντα εγώ το σκοτεινό
      πλεούμενο
Πάντα εσύ το λιμάνι κι εγώ το φανάρι το δεξιά
Tο βρεμένο μουράγιο και η λάμψη επάνω στα κουπιά

Ψηλά στο σπίτι με τις κληματίδες
Tα δετά τριαντάφυλλα, το νερό που κρυώνει
Πάντα εσύ το πέτρινο άγαλμα και πάντα εγώ η σκιά
      που μεγαλώνει
Tο γερτό παντζούρι εσύ, ο αέρας που το ανοίγει εγώ
Eπειδή σ' αγαπώ και σ' αγαπώ
Πάντα εσύ το νόμισμα κι εγώ η λατρεία που το
      εξαργυρώνει:

Tόσο η νύχτα, τόσο η βοή στον άνεμο
Tόσο η στάλα στον αέρα, τόσο η σιγαλιά
Tριγύρω η θάλασσα η δεσποτική
Kαμάρα τ' ουρανού με τ' άστρα
Tόσο η ελάχιστή σου αναπνοή

Που πια δεν έχω τίποτε άλλο
Mέσ' στους τέσσερεις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα
Nα φωνάζω από σένα και να με χτυπά η φωνή μου
Nα μυρίζω από σένα και ν' αγριεύουν οι άνθρωποι
Eπειδή το αδοκίμαστο και το απ' αλλού φερμένο
Δεν τ' αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ' ακούς
Eίναι νωρίς ακόμη μέσ' στον κόσμο αυτόν αγάπη μου

Nα μιλώ για σένα και για μένα.

Καλή μέρα και καλή εβδομάδα!

Καλή αρχή σε μαθητές και εκπαιδευτικούς :)


5 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


09 Απριλίου 2007, 12:13
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Σε πρώτο πρόσωπο-Μάρκος Μέσκος
Το ποίημα της εβδομάδας  

Καλώς κακώς πέρασε η ζωή’ τι κέρδη τι ζημιές καταπώς

λέει ο προηγούμενος τι χάρηκα και τι δεν

και τι στον κόσμο ζήλεψα-κανέναν! Κανέναν; (Ψέματα

λέω.) Μόνον εκείνους χάρηκα εκείνους που χόρευαν πάνω

στο χώμα και τραγουδούσαν’ τίποτε άλλο.

 

Χρόνια πολλά, Χριστός Ανέστη.

 Καλή εβδομάδα.


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


26 Μαρτίου 2007, 07:53
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Σεμνότης-Μ.Πολυδούρη
Το ποίημα της εβδομάδας  

Την ομορφιά που κλείνω μέσα μου
κανείς δε θέλω να τη νιώσει.
Δε θα μπορούσε να τη σίμωνε
χωρίς γι’ αυτό να τη πληγώσει.

Έχω ένα κρίνο, κρίνο ολάνοιχτο
χωρίς καμμιά σκιά στην όψη.
Καμιά ηδονή δεν επεθύμησε
να το φιλήσει, να το κόψει.

Έχω ένα ρόδο που ζυγιάζεται
πάνω στην ίδια του τη φλόγα
κι είναι σα να  ‘γινε ολοκαύτωμα
και να σιωπούσε και να ευλόγα.

Μια μαργαρίτα πούνε αμφίβολη
μ’ όλο το ναι που λέει η καρδιά της.
Μόνον αφήνει να λικνίζεται
παθητικά την ομορφιά της.

Κι άλλα λουλούδια πούνε σύμβολα
κι άλλα μονάχα που μεθούνε,
μα τόσο είναι όλα λεπτοκάμωτα,
φανταστικά μόνον ανθούνε.

Την ομορφιά που κλείνω μέσα μου
κανείς ποτέ δε θα τη νιώσει.
Κι αν την πληγώσει θα ‘ναι ανίδεος
κι ούτε γι’ αυτό θα μετανιώσει.

 

Καλημέρα, καλή εβδομάδα.




- Στείλε Σχόλιο


19 Μαρτίου 2007, 07:52
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:\"Δέηση στον παραστάτη άγγελο\"-Κ.Ουρανης
Το ποίημα της εβδομάδας  

...Άγγελε, που παράστεκες την παιδική ψυχή μου,

που τα μεγάλα σου φτερά μου τ΄ άπλωνες σκεπή μου

 

τις άγριες νύχτες που η βροχή τα τζάμια κροταλούσε

κι ο μανιασμένος άνεμος όλο το σπίτι εσειούσε

 

κι εγώ αγρυπνούσα κι έτρεμε σαν το πουλί η καρδιά μου

μη σπάσουν τα παράθυρα-και μπουν στην κάμαρά μου

 

με χάχανα και μουγκρητά, για να σταθούν εμπρός μου

τζουτζέδες, καλικάντζαροι, στοιχειά του κάτου κόσμου...

 

Άγγελε, που δινες ζωή, λαλιά σε κάθε πράμα,

που κανες κάθε ημέρα μου καινούριο να ναι θάμα...

 

σαν περιστέρι να σε βρει στέλνω την προσευχή μου,

για να ρθεις παραστάτης μου και πάλι στη ζωή μου...

 

Άγγελε στείλε μου ξανά τα παιδικά μου χρόνια,

όπως γυρνάνε στις παλιές φωλιές τα χελιδόνια,

 

και στόλισέ μου τη ζωή την άχαρη με μάγια

όπως στολίζουν μια εκκλησιά με σμύρτα και με βάγια...

ΚΑΛΗΜΕΡΑ, ΚΑΛΗ ΒΔΟΜΑΔΑ :)


- Στείλε Σχόλιο


12 Μαρτίου 2007, 07:34
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Μέσα στη βουή του δρόμου- Μ. Παπανικολάου
Το ποίημα της εβδομάδας  

Μέσα στη βουή του δρόμου

ήταν να ‘βρω τ’ όνειρό μου,

να το βρώ και να το χάσω

κι ούτε πιά που θα το φτάσω.

 

Μιά στιγμή πέρασε μπρός μου

κι ήταν η χαρά του κόσμου,

η χαρά που μας ματώνει

σαν οι πιο μεγάλοι πόνοι.

 

Πέρασε όπως περνούνε

όσα δέ θα ξαναρθούνε

–πουλιά πού ‘χουν φτερουγίσει

σύννεφα μέσα στη δύση.

 

Κι άφησε στο πέρασμά του-

πέρασμα ζωής, θανάτου –

στην καρδιά μου σα σφραγίδα

ώ... την πεθαμένη ελπίδα.

 

Μιάν ελπίδα πεθαμένη

που μας ζεί και μας πεθαίνει

κι όλο μας τραβάει δώ κάτου

ώς την πόρτα του θανάτου.

 

Όνειρο γλυκό και ξένο

και παντοτινά χαμένο,

σε κρατώ στο νού μου ακόμα

σαν τριαντάφυλλο στο στόμα.

 

Όταν πέρασες με πήρες

κι όλες μου άνοιξες τις θύρες

με το μαγικό κλειδί σου

του χαμένου παραδείσου.

 

Καλημέρα και καλή εβδομάδα  :)


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


05 Μαρτίου 2007, 07:21
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Κι όταν φτάση η άνοιξη…-Κωσταντίνος Χατζόπουλος
Το ποίημα της εβδομάδας  

Κι όταν φτάση η άνοιξη

κι έρθουν τα πουλιά

και γυρίσουν τ΄ άνθη,

σαν έναν καιρό

θα σε π ε ρ ι μ έ ν ω.

 

Κι όταν έρθη πάλι

και το καλοκαίρι

με το μαϊστράλι,

σαν έναν καιρό

θα σε π ε ρ ι μ έ ν ω.

 

Μα όταν το φθινόπωρο

ξαναφτάση υγρό

και συννεφιασμένο,

θ ά  ‘ρ θ ω να σε βρω΄

δε θα  περιμένω…

 

 

Κωσταντίνος Χατζόπουλος

 

; ) ΚΑΛΗΜΕΡΑ, ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!

 


- Στείλε Σχόλιο


12 Φεβρουαρίου 2007, 07:48
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Πίνακας αγνώστου ζωγράφου -Τ.Λειβαδίτης
Το ποίημα της εβδομάδας  

Kι έζησα πάντα με τον εαυτό μου, σαν δυο ακροβάτες που
μισούνται θανάσιμα
που όλη τη μέρα βρίζονται και ραδιουργούν κι ετοιμάζει το
θάνατο ο ένας του άλλου,
μα όταν έρθει η ώρα κι ανάψουν τα φώτα και το θέατρο
ξεχειλίσει απ' την πελώρια αναμονή
ορθοί κι οι δυο πάνω στο απέραντο, μοιραίο σκοινί
νά, που βρίσκονται κιόλας πάνω απ' το μίσος και τον κίνδυνο
και το θαυμασμό
και τον χρόνο ― αδερφωμένοι ξαφνικά
μες στην παμμέγιστη αρετή της Tέχνης.

Καλημέρα, καλή -μη διχασμένη-εβδομάδα!


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


05 Φεβρουαρίου 2007, 13:52
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Δε θέλω τίποτ΄ άλλο- Γ. Σεφέρης
Το ποίημα της εβδομάδας  

….Δε θέλω τίποτ΄ άλλο παρά να μιλήσω απλά,

να μου δοθεί τούτη η χάρη.

Γιατί και το τραγούδι το φορτώσαμε

με τόσες μουσικές που σιγά σιγά βουλιάζει

και την τέχνη μας τη στολίσαμε τόσο πολύ

που φαγώθηκε από τα μαλάματα το πρόσωπό της

κι είναι καιρός να πούμε τα λιγοστά μας λόγια

γιατί η ψυχή μας αύριο κάνει πανιά.

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ

 

Καλή εβδομάδα, απλοϊκή, χωρίς στολίδια και φανφάρες και –κυρίως-όχι «ξερολίστικη».

 


- Στείλε Σχόλιο


29 Ιανουαρίου 2007, 07:44
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Ελευθερία-Γ.Ρίτσος
Το ποίημα της εβδομάδας  

Δεν ξέρω τίποτα,

δεν έχω τίποτα,

δεν είμαι τίποτα’

αν είμαι εδώ,

μέσα στον κόσμο,

μ΄ ένα μεγάλο

φτερό

καρφωμένο

στο στήθος,

αυτό ΄ναι

που ‘μαθα

μια λέξη,

και τη λέω

και κλαίω:

ελευθερία-

αυτήν γνωρίζω,

αυτήν υπάρχω,

αυτήν ανεμίζω,

αυτήν που

μου ‘μαθαν

οι σκοτωμένοι

σε μουγγά νυχτέρια

κάτω απ΄

τις πέτρες

τόσων λιθοβολισμών΄

-μια λέξη μόνο:

Ελευθερία.

Ελευθερία.

Ελευθερία.

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ

 

Καλημέρα και καλή(ελεύθερη) εβδομάδα.


- Στείλε Σχόλιο


22 Ιανουαρίου 2007, 12:07
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Οι ποταμοί;- Άγγελος Σημηριώτης
Το ποίημα της εβδομάδας  

Οι ποταμοί; Τους διάβηκα. Οι θάλασσες; Τις είδα.

Και μέτρησα των ωκεανών τα πλάτη και τα μάκρη’

ξέρω ως που φτάνει τ΄ όνειρο, που σταματάει η ελπίδα’

μα της αγάπης ποιος Θεός μπορεί να βρει την άκρη;

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΗΜΗΡΙΩΤΗΣ

 

Καλημέρα, καλή (δεύτερη διαβολό)βδομάδα και καλό κουράγιο, χωρίς άλλο φριχτό πονόδοντο[στον εαυτό μου τα λέω, μη με παρεξηγείτε…Πονάαωωωωωωωωω : ((((((]


- Στείλε Σχόλιο


15 Ιανουαρίου 2007, 07:58
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Ομολογία παράκαιρου-Μάρκος Μέσκος
Το ποίημα της εβδομάδας  

Εν ονόματι εκείνων των ημερών

ακόμα σ΄ αγαπώ και σε πιστεύω

πάλι μόνος θανατωμένος πάλι΄

 

στον αέρα οι στίχοι στο νερό και στο χώμα-

λίγη στάχτη στον ουρανό των ματιών μου.

 

(Μάρκος Μέσκος, Ελεγείες, Εκδόσεις Ίκαρος)

 

Καλημέρα και καλή εβδομάδα.


- Στείλε Σχόλιο


08 Ιανουαρίου 2007, 18:25
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Ιθάκη
Το ποίημα της εβδομάδας  

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρείς,
αν μέν' η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωϊά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·
να σταματήσεις σ' εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν' αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ' έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·
σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ' τους σπουδασμένους.

Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν' ο προορισμός σου.
Αλλά μη βιάζεις το ταξίδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν' αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.

Η Ιθάκη σ' έδωσε το ωραίο ταξίδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Αλλο δεν έχει να σε δώσει πια.

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Ετσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

(Το πρώτο ποιήμα για το 2007!"...Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα, ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν...")


- Στείλε Σχόλιο


25 Δεκεμβρίου 2006, 09:42
ΤΟ (ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ) ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Κωστής Παλαμάς
Το ποίημα της εβδομάδας  

Να μουν του στάβλου έν΄ άχυρο, ένα φτωχό κομμάτι

την ώρα π΄άνοιγε ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι.

Να ιδώ την πρώτη του ματιά και το χαμόγελό του,

το στέμμα των ακτίνων του γύρω στο μέτωπό του.

Να λάμψω απ΄τη λάμψη του κι εγώ σαν διαμαντάκι

κι από τη θεία του πνοή να γίνω λουλουδάκι.

Να μοσκοβοληθώ κι εγώ από την ευωδία

που άναψε στα πόδια του των Μάγων η λατρεία.

Να μουν του στάβλου έν΄άχυρο, ένα φτωχό κομμάτι

την ώρα π΄ άνοιγε ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι.

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ :)


- Στείλε Σχόλιο


18 Δεκεμβρίου 2006, 07:07
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: Ο Θανάσης ο Πολυδάκρης- Gianni Rodari
Το ποίημα της εβδομάδας  

(διασκευή Α. Μαργαριτοπούλου)

 

Τούτο είναι το τραγούδι του Θανάση Πολυδάκρη

που της μύτης του κοιτούσε ώρες ατελείωτες την άκρη.

 

Δε σκεφτότανε ποτέ μπρος στη μύτη του κανένα,

της είχε ομπρέλα για βροχή και βεντάλια για αέρα.

 

Αν πετούσε μία μύγα στη μυτούλα του κοντά απειλούσε:

Πάρε δρόμο, πριν σου βγάλω τα φτερά!

 

Εκεί που τελείωνε η μύτη, τέλειωνε γι΄ αυτόν ο κόσμος,

δε κοιτούσε παραπέρα, κι ούτε το σκεφτόταν όμως.

 

Μια φορά που αφηρημένος τη χαϊδολογούσε πάλι,

του γκρεμίζεται  το σπίτι και του πέφτει στο κεφάλι.

 

Από την κορφή ως τα νύχια τον φασκιώσαν με τσιρότα

και τον άκουσαν να κλαίει μέχρι και στη Μινεζότα.

 

Για το γκρεμισμένο σπίτι δεν του χύθηκε ούτε δάκρυ,

μα έκλαιγε που δε φαινόταν της μυτούλας του η άκρη…

 

 

Καλημέρα και καλή εβδομάδα :)


- Στείλε Σχόλιο


11 Δεκεμβρίου 2006, 16:21
ΤΟ...ΠΑΙΔΙΚΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Η καραμελοχώρα!
Το ποίημα της εβδομάδας  

Τι πιο αγαπημένο στα παιδιά από τις καραμέλες; Γι΄ αυτό και γω σήμερα, που είναι η Παγκόσμια ημέρα των δικαιωμάτων τους, θα τους χαρίσω ένα ποιηματάκι του Γ. Μ. Μαρίνου, όλο γλύκα!

 

Σε μια καραμελοχώρα,

καλή ώρα σαν και τώρα,

καραμέλες είναι όλα,

το φαΐ κι η κατσαρόλα.

 

Καραμέλα κάθε σπίτι,

καραμέλα κάθε μύτη,

καραμέλα ο υπουργός,

καραμέλα ο στρατηγός.

 

Σε μια καραμελοχώρα,

καλή ώρα σαν και τώρα,

καραμέλες είναι όλα,

το φαΐ κι η κατσαρόλα.

 

Καραμέλες και τα βόλια,

καραμέλες τα περβόλια,

μόνο ο βασιλιάς σε μας

είναι ένας λουκουμάς!

 

 


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


11 Δεκεμβρίου 2006, 07:10
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Πολλά ονόματα-Π.Νερούντα
Το ποίημα της εβδομάδας  

Μπερδεύεται η Δευτέρα με την Τρίτη

κι η βδομάδα με το χρόνο:

είναι αδύνατο να κοπεί ο καιρός

με τα χαλασμένα σου ψαλίδια

κι όλα τα ονόματα της μέρας

τα σβήνει της νύχτας το νερό.

 

 

Δε μπορεί κάποιος να ονομάσει Πέντρο,

καμιά δεν είναι Ρόζα ή Μαρία,

όλοι μας είμαστε σκόνη ή άμμος,

όλοι μας είμαστε βροχή μέσα στη βροχή.

 

Κάποτε μου μίλησαν για Βενεζουέλες,

για Παραγουάες και για Χιλές,

δε ξέρω για τι μιλάτε

γνωρίζω το πετσί της γης

και ξέρω πως επώνυμο δεν έχει.

 

Όταν ζούσα με τις ρίζες

αυτές μ΄ αρέσαν πιο πολύ κι απ΄ τα λουλούδια,

κι όταν μιλούσα με μια πέτρα

αντηχούσε σαν καμπάνα.

Είναι τόσο μεγάλη η Άνοιξη

που κρατάει όλο το χειμώνα:

ο Χρόνος έχει χάσει τα παπούτσια του:

ένας χρόνος έχει τέσσερις αιώνες.

 

Τα βράδια όλα όταν κοιμάμαι,

πως με λένε ή πως δε με λένε;

Κι όταν ξυπνάω ποιος είμαι

αν, όταν κοιμόμουν, δεν ήμουν εγώ;

 

Αυτό θέλει να πει

ότι μόλις έρθομε στη ζωή,

ότι μόλις γεννηθούμε,

να μη γεμίζομε το στόμα μας

με τόσα αβέβαια ονόματα,

με τόσες θλιβερές ετικέτες,

με τόσα χτυπητά γράμματα

με τόσα δικά μου και  δικά σου

με τόσες υπογραφές πάνω στα χαρτιά.

 

Σκέφτομαι να μπερδέψω τα πράγματα,

να τα ενώσω και να τα φρεσκογεννήσω,

να τα μπερδέψω, να τα γδύσω,

μέχρι, που το φως του κόσμου

να χει την ενότητα του ωκεανού,

μια πραγματική ακεραιότητα

ένα μύρο με λαλιά.

 

ΚΑΛΗ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ :)


- Στείλε Σχόλιο


04 Δεκεμβρίου 2006, 07:08
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Διερώτηση για να μην κάθομαι άεργος
Το ποίημα της εβδομάδας  

Ποτέ στ΄ αλήθεια δεν το ‘μαθα

τι είναι τα ποιήματα.

Είναι πληγώματα

είν΄ ομοιώματα

φρενάκη

φρεναπάτη;

φρενάρισμα ίσως;

ταραχώδη κύματα;

τι είναι τα ποιήματα;

Είν΄ εκδορές απλά γδαρσίματα;

είναι σκαψίματα;

είναι ιώδιο; είναι φάρμακα;

είναι γάζες επίδεσμοι

παρηγόρια ή διαλείμματα;

Πολλοί τα βαλσαμώνουν

ως μηνύματα.

Εγώ τα λέω ενθύμια φρίκης.

Ν. ΚΑΡΟΥΖΟΣ

Καλημέρα και καλή εβδομάδα :)


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


27 Νοεμβρίου 2006, 07:13
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Τι να τους κάνω τους στίχους σας;
Το ποίημα της εβδομάδας  

ΤΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΩ ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΣΑΣ;

 

Τι να τους κάνω τους στίχους σας;

Τραγούδια γεννημένα σε άνετα διαμερίσματα

Ή και σε λόχμες που τις περιφρονεί ο ήλιος

Μεγαλωμένα με ασφάλεια σε μέρες τρόμου

Πλάι σε φυλακές όπου στενάζουν τιμωρημένοι

Ποιητές γιατί ανέπνεαν πλατιά.

 

Τι να τους κάνω τους στίχους σας;

Το άγχος σας δε με εξαπατά

Η μαθητεία σας στον περσοναλισμό

Δε με γελάνε τα χαμόγελά σας στη θεία ελπίδα

Σαν τη μοιράζουν τα μικρόφωνα της Κυριακής,

Ο πανικός σας μπροστά στο δικό σας θάνατο

Η αδιαφορία μπροστά στο θάνατο των άλλων.

 

Τι να τους κάνω τους στίχους σας;

Δε μπορώ να παίζω μ΄ εύθραυστα παιχνίδια

Με χάρτινα λουλούδια να στολίζομαι

Μισώ τα γλυκερά τα χρώματα κι ανοίγω

Τα μπράτσα μου να χαιρετίσω τις κατεβασιές

Μου παίρνουν με ιαχές τους προαιώνιους δρόμους

Ντυμένες μπλούζες με το χρώμα της αυγής.

 

Τι να τους κάνω τους στίχους σας;

Προσμένω να ιδώ φεγγάρια να πέφτουνε στα βάραθρα

Κόσμο σακάτη ν΄ αρματώνεται μ΄ αχτίνες

Περιμένω την εποχή  ν΄ αλλάξει φόρεμα

Περιμένω έναν κατακλυσμό να ξεδιψάσω

Τις σάλπιγγες που δεν ανέχεται η ακοή σας.

 

Τι να τους κάνω τους στίχους σας;

Φορώ γιακά την άσπρη σφαγή και με πνίγει

Έχω στην καρδιά μου την έκρηξη της Χιροσίμα

Έχω στα μάτια μου την έρημο της Νεβάδα

Νιώθω το κρύο εκατομμυρίων αστέγων

Έχω την περηφάνια των παιδιών που προτίμησαν το μαρτύριο

Και της συκοφαντίας σας τη μαχαιριά στις πλάτες.

 

ΤΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΩ ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΣΑΣ;

ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΠΑΣ

 

Καλή μέρα και καλή εβδομάδα :)


3 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


20 Νοεμβρίου 2006, 07:57
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: Η δίκη
Το ποίημα της εβδομάδας  

Ήταν οι μέρες εκείνης της περίεργης δίκης που έκανε τόσο

θόρυβο.

Απ΄  το πρωί κόσμος πολύς συνωστιζόταν στη μεγάλη αίθου-

σα και τους διαδρόμους,

και παρ΄ όλο που έβρεχε κι άλλος κόσμος στα πεζοδρόμια,

πολλά τετράγωνα γύρω. Καθένας θυμόταν τη ζωή του. Πολ-

λοί κλαίγανε.  Άλλοι ήταν πιωμένοι

και βλαστημούσαν. Μα όταν ήρθε η στιγμή και μπήκαν οι

δικαστές

έγινε απέραντη ησυχία. Και σε λίγο, ύστερ΄ από κάπως σύν-

τομη, βέβαια, διαδικασία,

έβγαινε η απόφαση. Πρόδωσες: θάνατος, ακούστηκε η αμεί-

λιχτη φωνή της δικαιοσύνης.

Ένα  κύμα ανακούφισης πέρασε πάνω απ΄ το πλήθος. Μακριά

ακούστηκαν καμπάνες,

ίσως ακόμα και βελάσματα. Μα πάλι όλα πάψανε ξαφνικά

σα βγήκε η δεύτερη απόφαση. Δεν πρόδωσες:

θάνατος, ακούστηκε ξανά η αμείλιχτη φωνή  της δικαιοσύνης.

Κι άρχισε τότε η μια απόφαση ν΄ ακολουθεί την άλλη.

Μίσησες: θάνατος. Αγάπησες: θάνατος. Αρνήθηκες: θάνα-

Τος. Υπάκουσες:  θάνατος.

Και περνούσαμ΄ ένας-ένας μπροστά απ΄ τους δικαστές

που ύστερ’ απ΄ την στερεότυπη, μικρή διαδικασία

βγάζανε την απόφαση. Δείλιασες: θάνατος. Τόλμησες: θάνα-

τος.

Αδίκησες: θάνατος. Συγχώρεσες: θάνατος.

 

Και γυρίζαμε στα σπίτια μας και το ζεστό μας δείπνο

ήσυχοι πως ξοφλήσαμε το χρέος μας

μ΄  αυτή την καταδίκη.

 

(ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ: Ποιήματα 1958-1964, Κέδρος, 1984)

 

Καλημέρα και καλή εβδομάδα.


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


13 Νοεμβρίου 2006, 07:41
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ: Αερογέφυρες
Το ποίημα της εβδομάδας  

Χάθηκες

που στριφογυρνάς.

 

Πέρνα καμιά φορά από τον ύπνο μου

συνήθως είμαι εκεί

εκτός αν κλαίει το φεγγάρι

οπότε βγαίνω στο μπαλκόνι

το διότι να ρωτήσω τι συμβαίνει.

 

Πέρνα καμιά φορά.

Μπες απ΄ το πλάι στάσου

κάτω από το γεφυράκι της παλάμης μου

απ΄ όπου ήσυχα κλαίω.

Εκτός αν έχει ολότελα μαυρίσει το νερό

αν ψόφησαν κι οι πέτρες

αν έχει μολυνθεί και ο βυθός

οπότε θα με βρεις

στου σεντονιού τις όχθες.

 

Μη φοβάσαι.

Πάρε μαζί σου αν θες για σιγουριά

και την απαίτηση να μη σ΄ αγγίξω διόλου

ανανέωσε και τη ληγμένη άδεια

να σε κοιτώ.

 

και σου υπόσχομαι

εγκαίρως να ξυπνήσω

ώστε να μη σε πάρει είδηση

ο ύπνος σου ότι λείπεις.

 

(ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ, Χλόη Θερμοκηπίου)

 

Καλήμερα και καλή εβδομάδα!


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


06 Νοεμβρίου 2006, 14:12
ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ:Το τρελοβάπορο
Το ποίημα της εβδομάδας  

Βαπόρι στολισμένο βγαίνει στα βουνά
κι αρχίζει τις μανούβρες «βίρα-μάινα»

Την άγκυρα φουντάρει στις κουκουναριές
φορτώνει φρέσκο αέρα κι απ’ τις δυο μεριές

Είναι από μαύρη πέτρα κι είναι απ’ όνειρο
κι έχει λοστρόμο αθώο ναύτη πονηρό

Από τα βάθη φτάνει τους παλιούς καιρούς
βάσανα ξεφορτώνει κι αναστεναγμούς

Έλα Χριστέ και Κύριε λέω κι απορώ
τέτοιο τρελό βαπόρι τρελοβάπορο

Χρόνους μας ταξιδεύει δε βουλιάξαμε
χίλιους καπεταναίους τούς αλλάξαμε

Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε
μπήκαμε μέσ’ στα όλα και περάσαμε

Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα
παντοτινό  τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

Καλή εβδομάδα!!!


- Στείλε Σχόλιο


23 Οκτωβρίου 2006, 15:38
Ο αγρός των λέξεων
Το ποίημα της εβδομάδας  

Όπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο
λουλούδι, όμοια κ' εγώ. Τριγυρίζω
διαρκώς γύρω απ' τη λέξη. Ευχαριστώ τις μακριές σειρές
των προγόνων, που δούλεψαν τη φωνή,
την τεμαχίσαν σε κρίκους, την κάμαν
νοήματα, τη σφυρηλάτησαν όπως
το χρυσάφι οι μεταλλουργοί κ' έγινε
Όμηροι, Αισχύλοι, Ευαγγέλια
κι άλλα κοσμήματα. Με το νήμα
των λέξεων, αυτόν το χρυσό
του χρυσού, που βγαίνει απ' τα βάθη
της καρδιάς μου, συνδέομαι· συμμετέχω
στον κόσμο.
Σκεφτείτε:
Είπα και έγραψα, «Αγαπώ».

ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ


- Στείλε Σχόλιο




Συγγραφέας
yokor (ΠΜ - Προφίλ)
ΓΙΩΤΑ
ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ εν ανεργία, ΜΑΜΑ εν ενεργεία
από ΦΛΩΡΙΝΑ
32 ετών






Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/yokor

...Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε. Κι έχουμε για κατάρτι μας βιγλάτορα παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!




Ηλιαχτίδες

Προωθήστε κι εσείς τη σελίδα σας




Tags

... 25η Μαρτίου 28η Οκτωβρίου :( :) Book Tour E-book Sugar Mama Άνευ Άχρηστες γνώσεις και χρήσιμες πληροφορίες Αγαπημένες ιστοσελίδες Αγαπημένες Φράσεις Αινίγματα Αλέκος Παναγούλης Αλληλεγγύη Ανθρωπιά Αν είναι να μιλήσει κάποιος ας πει για την αγάπη Αναμνήσεις Αναστασία Ιουστίνη Ανθολογία πεζού ποιήματος Ανθρωπιά Ανθρωπιά Αλληλεγγύη Ανθρωπιά-Αλληλεγγύη Από άλλα ιστολόγια Από άλλες σελίδες Από αρχείο περιοδικών-εφημερίδων Από τα (παλιά) Ανθολόγια του δημοτικού Από τα (παλιά)Ανθολόγια του δημοτικού Από τη λαϊκή μας παράδοση Αποσπάσματα από βιβλία ΑΣΕΠ Βιβλία Βιβλίο Γιάννης Ρίτσος Γιορτή της μητέρας Γιώτα Γραμματική της φαντασίας Γραφή Γρηγόριος Ξενόπουλος Διηγήματα Διηγήματα και ιστορίες Δικό μου Εικαστικά Έλληνες ποιητές Ελληνίδες ποιήτριες Ελληνική λογοτεχνία Ελληνική Λογοτεχνία Επέτειος 17ης Νοεμβρίου Επέτειος Πολυτεχνείου Επικαιρότητα Εργασία και χαρά Ευχάριστα :) Ευχάριστα :) Ευχές Η χρονιά των παραμυθιών Ηλιαχτίδες Ηλιαχτιδογενέθλια Ημερολόγια Ιστορίες Μπονζάι Ιστορίες να σκεφτείς Καλικάντζαροι Καλωσόρισμα! Κόκκινη κλωστή δεμένη... Κόκκινη κλωστή δεμένη... Κόκκινη κλωστή δεμένη… Λαογραφία Λεξικό εννοιών Λογοτεχνικά είδη Μαγικά! Μαρτίνγκες Μεγάλες προσωπικότητες Μενέλαος Λουντέμης Μικρός Πρίγκιπας Μουσικές επιλογές... Μπομπιροκαταστάσεις Μυθολογία Μυθολογία και ζωγραφική Ξένες ποιήτριες Ξένη λογοτεχνία Ξένη Λογοτεχνία Ξένη πεζογραφία Ξένοι ποιητές Οδυσσέας Ελύτης Οικογενειακές υποθέσεις :P Όνειρα Παγκόσμια Ημέρα Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης Παιδαγωγικά Παιδικά βιβλία Παιδική λογοτεχνία Παναγιώτα Χρυσοβαλάντω Παράξενα και όμορφα Πάσχα Περί παραμυθιών περιοδικό Πλανόδιον Ποίηματα Ποίηση Ποιητικές συλλογές Προσευχή Προσωπικά Πρωτομαγιά Πρωτομηνιά Πρωτομηνιά Αλλαγή εποχής Πρωτομηνιά-αλλαγή εποχής Πρωτοχρονιά Σκέψεις Σκέψεις... Σπουδαίοι Άνθρωποι Σπουδαίοι άνθρωποι Σχολείο Τα βιβλία μας Τα κακά τα στραβά και τα ανάποδα Τα παιδία παίζει Τα παιδία παίζει! Τζάνι Ροντάρι Τι να μας πουν κι οι ποιητές... Τι ποίημα της εβδομάδας Το βιβλίο μας Το πoίημα της εβδομάδας Το ποίημα της εβδομάδας Το ποιήμα της εβδομάδας Το ποίημα της εβδομάδας Παγκόσμια Ημέρα Τραγούδια Τρελά κι αγαπησιάρικα Φιλόσοφοι Φλωρινιώτικα Χιόνι Χριστούγεννα Χωρίς μουσική η ζωή θα ήταν ένα σφάλμα... Χωρίς μουσική η ζωή θα ήταν ένα σφάλμα…




Επίσημοι αναγνώστες (24)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης! Και μην ξεχάσεις να το


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης