αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Ηλιαχτίδες
Όπου μαυρίλα κλώθεται και γνέθεται./Ήλιοι μικροί γενείτε κι όλο αλέθετε.
29 Σεπτεμβρίου 2013, 12:27
Μεγαλώνοντας ένα παιδί με αναπηρία
Ανθρωπιά  

Το αναδημοσιεύω με μεγάλη συγκίνηση και άπειρη ευγνωμόσυνη σ' αυτή την υπέροχη μαμά, σ' αυτόν τον σπουδαίο Άνθρωπο...

............................................................................................................................................

μαμά Χριστίνα

Διαβάζω, ακούω, βιώνω πολλές ιστορίες μέσα από τη σελίδα της Ολίβιας αλλά και από την ιδιαίτερη προσωπική μου εμπειρία ως μητέρα δύο υπέροχων διδύμων κοριτσιών και δη ως μητέρα παιδιού με αναπηρία.

Μη σας σοκάρει η λέξη αναπηρία, μία απλή λέξη είναι μόνο, το βάρος της όμως είναι τεράστιο, ο πόνος που προκαλεί αναμφισβήτητος και ισοπεδωτικός. Αυτές τις μέρες που έρχονται γιορτές το νιώθω να γίνεται όλο και μεγαλύτερο, σαν ένα τεράστιο τσουνάμι που ανάθεμα και αν θα τη βγάλω καθαρή!!

Τις προάλλες πήγα στις κούνιες με τα παιδιά -φυσικά – και με πλησίασαν και άρχισαν οι ερωτήσεις από μία καλοπροαίρετη -ελπίζω, είμαι και γω καλοπροαίρετος άνθρωπος -γιαγιά. Όταν είπα με άνεση (εγώ μόνο ξέρω το κόστος της άνεσης αυτής) ότι η Μαρία είναι ΑΜΕΑ (άτομο με αναπηρία, δεν υπάρχουν ειδικές ανάγκες ούτε ειδικές ικανότητες αυτά είναι γιατί όπως είπαμε η λέξη ΑΝΑΠΗΡΙΑ τρομοκρατεί τον κόσμο και χρησιμοποιούνται εναλλακτικά, πράγμα που δε με βρίσκει σύμφωνη) άρχισε το μοιρολόι, ο οδυρμός, η οδύνη και τέλος ο οίκτος και η λύπηση (πιστέψτε με έχω ειδικό μαγνήτη που τα διακρίνω από χιλιόμετρα τη συμπόνια απ” τη λύπηση και τη μιζέρια!!!) Ότι και να έλεγα, καημένη με ανέβαζε, καημένη με κατέβαζε!! Έφυγα και γω λοιπόν, γιατί βαρέθηκα να με κοιτάν σαν εξωγήινη.

Όχι δεν είναι υπεράνθρωπος, ούτε έχω ατσάλινες αντοχές -αν και η ψυχολόγος μου αυτό πιστεύει (χαχα) – δε περνάει ώρα, μέρα, δευτερόλεπτο που να μη νιώθω το κύμα του πόνου να προσπαθεί να κάμψει την ψυχολογία μου! Υπάρχουν στιγμές που λυγίζω και ξεσπάω σε αμέτρητα «ΓΙΑΤΙ«, σε πολύ παράπονο, σε πολύ κλάμα και μετά σε βαθύτατο ύπνο (καθότι το πολύ κλάμα φέρνει υπνηλία σε συνδυασμό με κανα 12ἀρι dimple).

Ο σκοπός που γράφω αυτή τη στιγμή, εκτός απτο χιουμοριστικό κομμάτι, είναι για να σας μεταφέρω ένα κομμάτι από τον τρόπο που βιώνω εγώ καθημερινά την αναπηρία της Μαρίας μου.

Η Μαρία μου και μας, λοιπόν, έχει εξελιχθεί σε ένα υπέροχο πλάσμα, θα έλεγα ότι είναι σχεδόν μία μικρή νεράιδα. Δεν μπορεί να μιλήσει (ακόμη και λέω ακόμη, γιατί παρά τη σοβαρή αναπηρία της έχω κρυφές ελπίδες, όχι φρούδες, ΚΡΥΦΕΣ!!!), δεν μπορεί να πιάσει, δεν μπορεί να μασήσει, δεν μπορεί να καθίσει, δεν μπορεί να μπουσουλήσει, δεν μπορεί να περπατήσει, να τρέξει, να χορέψει, να πηδήσει, να αντιληφθεί οπτικά το χώρο.

Θα σας πω όμως τι ΜΠΟΡΕΙ να κάνει!! Μπορεί να καταλάβει μία ξένη αγκαλιά και αμέσως να κλάψει, μπορεί να χαρίσει απίστευτα χαμόγελα παίζοντας με τους αφρούς του μπαμπά, μπορεί να αναστενάξει με ευχαρίστηση μόλις την αγκαλιάσω εγώ η ο πατέρας της, μπορεί να ξεκαρδίζεται στα γέλια με το knight rider theme, μπορεί να ακούει ΤΑ ΠΑΝΤΑ (ακούει ακόμα και το τρίξιμο στα κόκαλα που κάνουν όταν περπατώ ξυπόλητη!!!!), μπορεί επίσης να έχει γνώμη για αυτό που ακούει γιατί ναι μας αρέσουν οι Led Zepellin, o Vivaldi και ο Pitbull και καθόλου τα ελληνικά τραγούδια σε σχέση με την άλλη μου την κόρη τη «σκυλού» χαχαχαχαχαχα!!!

Επίσης ΜΠΟΡΕΙ να είναι το πιο αγαπησιάρικο παιδί, μπορεί να κάνει τους πάντες να τη συμπαθήσουν, αγαπήσουν, αγκαλιάσουν και ζουλήξουν (καθότι το παιδί μου είναι και τρελό τσιμπομάγουλο!!)

ΜΠΟΡΕΙ να σε κάνει να αναθεωρήσεις τους λόγους της ύπαρξής σου σε αυτό το κόσμο ώστε να κατανοήσεις το πραγματικό, αληθινό, ουσιαστικό νόημά της. Αυτό που σε κάνει να βλέπεις τα πράγματα γυμνά, χωρίς φρου φρού, ότι τι νόημα έχει να αγοράσουμε ακριβά ρούχα αφού θα περάσουμε καλύτερα αν κυληθούμε στις λάσπες;; Έχω απομυθοποιήσει πάρα πολλά με τον ερχομό της Μαρίας!!

Να σας πω όμως τι με θλίβει;

Που παρκάρουμε όπου βρούμε, γιατί προχθες ήθελα να περάσω με το καρότσι απο τη ράμπα και δεν μπορούσα γιατί κάποιος είχε παρκάρει, που δεν μπορώ να κάτσω για καφέ χωρίς την κάπνα, που δεν υπάρχει στην παιδική χαρά δραστηριότητα και κούνιες για ΑΜΕΑ παιδάκια (ναι, στο εξωτερικό υπάρχουν και έχω δει και αντίστοιχο βίντεο ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ!!), που με αντιμετωπίζουν στην παιδική χαρά ως «καημένη», που μερικοί απομακρύνονται επειδή «θα κολλήσουν αναπηρία»!!

Με θλίβει που το έτος 2012 (σχεδόν) έχουμε εμείς οι Έλληνες μυαλά του 1900 και πιο πίσω αν θέλετε!!! Το χειρότερο είναι πως το μεταφέρουμε και στα παιδιά μας κ.ο.κ. αυτό συνεχίζεται και συνεχίζεται και θα συνεχίζεται εφόσον αντί να αφήσουμε να επεξεργαστεί το «φυσιολογικό»και «τέλειο»παιδάκι μας το δικό μου ανάπηρο παιδί με το άγγιγμα και γενικά με το δικό τους τρόπο επικοινωνίας, πάνω που έχει αρχίσει να συνηθίζει οπτικά, αρχίζουμε να το τραβολογάμε μακριά μη τυχόν και καλά «βλαψουμε» το «καημένο» το ανάπηρο παιδάκι!!! (όχι οτι φοβόμαστε μήπως φάει καμία αδέσποτη από τις σπαστικές κινήσεις που θα κάνει εκείνη τη στιγμή το παιδάκι πάνω στη χαρά του -δεν έχει άλλο τρόπο!!! Γνώμη μου: ναι, ας φάει καμιά αδέσποτη το παιδάκι το «κανονικό», δεν παθαίνει τίποτα!! )

Αφήστε λοιπόν τα παιδιά μας να γνωριστούν, μην αποτρέπετε τη χαρά σε κανένα από τα δύο!! Μη νομίζετε ότι και το δικό σας δε θα χαρεί -τα ταμπού και οι προκαταλήψεις είναι δικά μας κουσούρια, ας μη γίνουν και των παιδιών μας αν θέλουμε να λεγόμαστε φιλελεύθερες μαμάδες!!!

Αφήστε τα να κοιταχτούν, να γνωρίσει το ένα το άλλο μέσω της αφής και του χαδιού και να βρουν το δικό τους κώδικα επικοινωνίας!! Πόσες φορές έχουμε διαβάσει την ιστορία του Shay και έχουμε κλάψει όλοι μας!! Ας μη μείνουμε στα δάκρυα, γιατί εμένα δε μ” αρέσουν καθόλου!! Μ” αρέσουν τα χαμόγελα, τα γέλια, και οι χαρές και θέλω και τα δικά μας παιδιά να τα θέλουν!!

Η ζωή μας έχει γίνει φοβερά δύσκολη, λόγω των οικονομικών περιστάσεων, όμως το γέλιο μας και η προσφορά μας και η ευαισθησία μας είναι ΔΩ ΡΕ ΑΝ!!!

Χαμογελάτε λοιπόν είναι μεταδοτικό!!!

Μαμά Χριστίνα

http://www.eimaimama.gr/2011/12/megalwnontas-ena-paidi-me-anaphria.html#comments


8 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


23 Σεπτεμβρίου 2013, 10:55
Πνευματικό εμβατήριο (απόσπασμα)
Το ποίημα της εβδομάδας  

«Ομπρός’ βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω απ’ την Ελλάδα’

ομπρός, βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω από τον κόσμο!

Τι, ιδέτε, εκόλλησεν η ρόδα του βαθιά στη λάσπη,

κι α, ιδέτε, χώθηκε τ’  αξόνι του βαθιά μες στο αίμα!

Ομπρός, παιδιά , και δε βολεί μονάχος του ν’  ανέβει  ο ήλιος’

σπρώχτε με γόνα και με στήθος, να τον βγάλουμε απ’ τη λάσπη,

σπρώχτε με στήθος και με γόνα, να τον βγάλουμε απ’ το γαίμα.

Δέστε, ακουμπάμε απάνω του ομοαίματοι αδερφοί του!

Ομπρός, αδέρφια, και μας έζωσε με τη φωτιά του

ομπρός, ομπρός, κι η φλόγα του μας τύλιξε, αδερφοί μου!

 

Ομπρός, οι δημιουργοί… Την αχθοφόρα ορμή Σας

στυλώστε με κεφάλια και με πόδια, μη βουλιάξει ο ήλιος!

Βοηθάτε με κι εμένανε, αδερφοί, να μη βουλιάξω αντάμα…

Τι πια είν’ απάνω μου και μέσα μου και γύρα,

τι πια γυρίζω σ’ έναν άγιον ίλιγγο μαζί του!...

 

Χίλια καπούλια ταύροι του κρατάν τη βάση’

δικέφαλος αϊτός , κι απάνω μου τινάζει

τις φτερούγες του και βογκάει ο σάλαγός του

στην κεφαλή μου πλάι και μέσα στην ψυχή μου,

και το μακρά και το σιμά για με πια είν’  ένα!...

Πρωτάκουστες, βαριές με ζώνουν Αρμονίες! Ομπρός, σύντροφοι,

βοηθάτε να σκωθεί, να γίνει ο ήλιος Πνέμα!

 

Σιμώνει ο νέος Λόγος, π’ όλα θα τα βάψει

στη νέα του φλόγα, νου και σώμα, ατόφιο ατσάλι…

Η γη μας αρκετά λιπάστηκε από σάρκα ανθρώπου…

Παχιά και καρπερά, να μην αφήσουμε τα χώματά μας

να ξεραθούν απ’  το βαθύ τούτο λουτρό του αιμάτου,

πιο πλούσιο, πιο βαθύ κι απ’  όποιο πρωτοβρόχι!

Αύριο να βγει ο καθένας μας με δώδεκα ζευγάρια βόδια

την γην αυτή να οργώσει την αιματοποτισμένη…

Ν’ ανθίσει η δάφνη απάνω της και δέντρο ζωής να γένει,

και η Άμπελός μας ν’ απλωθεί ως τα πέρατα της Οικουμένης…

 

Ομπρός, παιδιά, και δε βολεί μονάχος του ν΄ ανέβει ο ήλιος.

Σπρώχτε με γόνα και με στήθος, να τον βγάλουμε απ’ τη λάσπη’

σπρώχτε με στήθος και με γόνα, να τον βγάλουμε απ’  το γαίμα’

σπρώχτε με χέρια και κεφάλια, για ν’ αστράψει ο ήλιος Πνέμα!»

 

ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ

Καλημέρα και καλή εβδομάδα

 


- Στείλε Σχόλιο


13 Σεπτεμβρίου 2013, 16:41
Ό, τι δε μας αρέσει, το αλλάζουμε...
Σχολείο  

..."Να δίνεις στους ανθρώπους μια δεύτερη ευκαιρία. Αλλά ποτέ μια τρίτη"...  

...........................

Σήμερα αλλάξαμε νηπιαγωγείο. Και νομίζω δώσαμε στο παιδί μας το σημαντικότερο εφόδιο και την πολυτιμότερη γνώση: Ό,τι ΔΕ μας αρέσει, το αλλάζουμε...

(Πάνω κι από τη μάθηση η ευγένεια και η ανθρωπιά...)

............................................................................

Αξίζει να μπείτε στον κόπο να το διαβάσετε...

http://www.eimaimama.gr/2013/04/i-suzhthsh.html

...........................................................................

..."Δεν μας ενδιαφέρει αν είσαι η πιο έξυπνη ή η πιο γρήγορη ή η πιο αστεία. Θα υπάρξουν πολλοί διαγωνισμοί στο σχολείο και δεν μας ενδιαφέρει αν θα κερδίσεις κάποιον από αυτούς ή και κανέναν. Δεν μας ενδιαφέρει αν οι φίλες σου σε θεωρούν την πιο όμορφη ή αν θα σε επιλέξουν πρώτη ή τελευταία για να συμμετάσχεις στην ομάδα του σχολείου. Δεν μας ενδιαφέρει αν η δασκάλα θα σε συμπαθήσει ή όχι. Δεν μας ενδιαφέρει αν θα έχεις τα καλύτερα ρούχα ή τις καλύτερες συλλογές από κούκλες κτλ. Απλά δεν μας ενδιαφέρει.

Δεν πας στο σχολείο για να γίνεις  η καλύτερη σε όλα. Ήδη σε αγαπάμε όσο πιο πολύ μπορούμε. Δεν χρειάζεται να κερδίσεις την αγάπη μας και δεν μπορείς να τη χάσεις. Τα πράγματα έτσι έχουν.

Σε στέλνουμε στο σχολείο για να εξασκηθείς στο να είσαι γενναία και ευγενική.

Οι ευγενικοί άνθρωποι είναι γενναίοι άνθρωποι. Το να νιώθεις γενναία, δεν είναι ένα συναίσθημα για το οποίο θα πρέπει να περιμένεις.

Είναι μια απόφαση. Είναι μια απόφαση ότι η συμπόνια είναι πιο σημαντική από το φόβο, από το να ακολουθείς απλά το πλήθος, από το προσαρμόζεσαι απλά στις καταστάσεις.

Πίστεψε με αγάπη μου είναι. Είναι πολύ πιο σημαντική.

Μην προσπαθήσεις να γίνεις η καλύτερη σε όλα αυτή τη χρονιά

Απλά να είσαι ευγνώμων, ευγενική και γενναία. Αυτά είναι όλα που χρειάζεται να είσαι..."

...................................

Και αξίζει να διαβαστεί και αυτό:

http://www.e-fungus.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=69%3Arobert-fulhum&catid=53%3Aphilosophy&Itemid=75

........................................................

Καλή σχολική χρονιά, και, γονείς, μη μασάτε...Ό, τι δε μας αρέσει, το αλλάζουμε....!


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο


10 Σεπτεμβρίου 2013, 23:33
...ΚΡΑΤΑ ΜΟΥ ΤΟ ΧΕΡΙ...(ή αλλιώς:πρώτη μέρα στο σχολείο...)
Σχολείο  

Αύριο η μεγάλη ώρα... Η Παναγιώτα είναι πανέτοιμη για το προνήπιο, εγώ όχι ακόμα!....(Ούτε που το κατάλαβα πως έφτασε κι όλας η μέρα που θα πηγαίναμε σχολείο...) Καλή σχολική χρονιά (-χωρίς άγχος στους γονείς  )-σε όλα τα παιδιά... ...........................................................................................................

ΚΡΑΤΑ ΜΟΥ ΤΟ ΧΕΡΙ


Κράτα μου σφιχτά το χέρι...

και καθόλου μη μ’ αφήνεις,

πρώτη μέρα στο σχολείο

πόση σιγουριά μου δίνεις!

 


Δάκρυα μου ‘ρχονται στα μάτια,

δεν το θέλω, τι να κάνω;

Αφού εσένα απ’ το σχολείο

σ’ αγαπάω παραπάνω.

 


Και… μανούλα, που γκρινιάζω

τώρα σου ζητώ συγγνώμη.

Όμως να… σαν μπω στην τάξη,

μείνε έξω λίγο ακόμη.


Ελένη Χριστούλα-Πατελοδήμου, Ποίηματα για το φθινόπωρο και το καλοκαίρι, εκδόσεις Πατάκη

............................................................................................................

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ...(Καλή αρχή πρωτάκια...)


- Στείλε Σχόλιο


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
yokor
ΓΙΩΤΑ
ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ εν ανεργία, ΜΑΜΑ εν ενεργεία, φοιτήτρια μεταπτυχιακού τμήματος δημιουργικής γραφής ΕΑΠ
από ΦΛΩΡΙΝΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/yokor

...Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε. Κι έχουμε για κατάρτι μας βιγλάτορα παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!






Ηλιαχτίδες

Προωθήστε κι εσείς τη σελίδα σας






Tags

... 25η Μαρτίου 28η Οκτωβρίου :( :) Book Tour E-book Sugar Mama Άνευ Άχρηστες γνώσεις και χρήσιμες πληροφορίες Αγαπημένες ιστοσελίδες Αγαπημένες Φράσεις Αινίγματα Αλέκος Παναγούλης Αλληλεγγύη Ανθρωπιά Αν είναι να μιλήσει κάποιος ας πει για την αγάπη Αναμνήσεις Αναστασία Ιουστίνη Ανθολογία πεζού ποιήματος Ανθρωπιά Ανθρωπιά Αλληλεγγύη Ανθρωπιά-Αλληλεγγύη Από άλλα ιστολόγια Από άλλες σελίδες Από αρχείο περιοδικών-εφημερίδων Από τα (παλιά) Ανθολόγια του δημοτικού Από τα (παλιά)Ανθολόγια του δημοτικού Από τη λαϊκή μας παράδοση Αποσπάσματα από βιβλία ΑΣΕΠ Βιβλία Βιβλία μας Βιβλίο Βιβλιοθήκη Γιάννης Ρίτσος Γιορτή της μητέρας Γιώτα Γραμματική της φαντασίας Γραφή Γρηγόριος Ξενόπουλος Διηγήματα Διηγήματα και ιστορίες Δικό μου Εαρινή Ισημερία Εικαστικά Εκδόσεις Αλάτι Έλληνες ποιητές Ελληνίδες ποιήτριες Ελληνική λογοτεχνία Ελληνική Λογοτεχνία Ένα κείμενο μία εικόνα Ένα κείμενο μία εικόνα Ενδοσχολική βία Σχολικός εκφοβισμός Επέτειος 17ης Νοεμβρίου Επέτειος Πολυτεχνείου Επικαιρότητα Εργασία και χαρά Εργαστήριο συγγραφής Εργαστήριο Συγγραφής Αλάτι Εργαστήριο συγγραφής-εκδόσεις Αλάτι Ευχάριστα :) Ευχάριστα :) Ευχές Η Σοφία των Λαών Η χρονιά των παραμυθιών Ηλιαχτίδες Ηλιαχτιδογενέθλια Ημερολόγια Θρησκευτικές γιορτές Ιστορίες Μπονζάι Ιστορίες να σκεφτείς Καλικάντζαροι Καλωσόρισμα! Κόκκινη κλωστή δεμένη... Κόκκινη κλωστή δεμένη... Κόκκινη κλωστή δεμένη… Κυρά-Σαρακοστή Λαογραφία Λεξικό εννοιών Λογοτεχνικά είδη Μαγικά! Μάρτης Μαρτίνγκες Μεγάλες προσωπικότητες Μενέλαος Λουντέμης Μια μαγική βραδιά! Μικροδιήγημα Μικρός Πρίγκιπας Μουσικές επιλογές... Μπομπιροκαταστάσεις Μυθολογία Μυθολογία και ζωγραφική Ξένες ποιήτριες Ξένη λογοτεχνία Ξένη Λογοτεχνία Ξένη πεζογραφία Ξένοι ποιητές Οδυσσέας Ελύτης Οικογενειακές υποθέσεις :P Όνειρα Παγκόσμια Ημέρα Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρίες Παγκόσμια Ημέρα Παιδικου Βιβλίου Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης Παιδαγωγικά Παιδικά βιβλία Παιδική λογοτεχνία Παναγιώτα Χρυσοβαλάντω Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βιας και του Εκφοβισμού Παραδοσιακά παιχνίδια παρελθόν παραμύθι Παράξενα και όμορφα Πασκόσμια Ημέρα Βιβλίου Πάσχα Περί παραμυθιών περιοδικό Πλανόδιον Ποίηματα Ποίηση Ποιητικές συλλογές Πορτραίτα λογοτεχνικών ηρώων Προσευχή Προσωπικά Πρωτομαγιά Πρωτομηνιά Πρωτομηνιά Αλλαγή εποχής Πρωτομηνιά-αλλαγή εποχής Πρωτοχρονιά Σκέψεις Σκέψεις... Σπουδαίοι Άνθρωποι Σπουδαίοι άνθρωποι Σχολείο Τα βιβλία μας Τα βιβλία μου Τα κακά τα στραβά και τα ανάποδα Τα παιδία παίζει Τζάνι Ροντάρι Τι να μας πουν κι οι ποιητές... Το πoίημα της εβδομάδας Το ποίημα της εβδομάδας Το ποιήμα της εβδομάδας Το ποίημα της εβδομάδας Παγκόσμια Ημέρα Τρελά κι αγαπησιάρικα Φιλόσοφοι Φλωρινιώτικα Φτιάξε ένα παραμύθι Χαϊκού Χιόνι Χριστούγεννα Χωρίς μουσική η ζωή θα ήταν ένα σφάλμα... Χωρίς μουσική η ζωή θα ήταν ένα σφάλμα…




Επίσημοι αναγνώστες (25)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης