αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΓΙΑ ΠΡΙΓΚΗΠΕΣ...
ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΗΤΤΗΤΟΙ...

18 Απριλίου 2008, 15:42
Γλυκιά παράδοση...
Ελεύθερη γραφή και δοκίμια...  

 

Κοντεύει 5.30. Ξημερώνει. Tim Buckley. Έχω κολλήσει στα ίδια δυο τραγούδια , για άλλη μια φορά… Sweet surrender, και Make it right... Κάντο σωστά...

 Καν’ το σωστά, για μια φορά, επιτέλους…Βάλε τα βιολιά στο σωστό σημείο, μην ακυρώνεις  τα πάντα… κάνε το σόλο της κιθάρας να μην φαλτσάρει. Πες του ντραμίστα να μην τραβάει πίσω. Κάνε κάτι, επιτέλους και συ. 

 Όλο ψιλές νότες δίχως αύριο βγάζω, και τις σκορπίζω στο πάτωμα, και το πάτωμα μεγαλώνει. Και μεγαλώνει. Και πλησιάζει…Αρχίζω να βλέπω τις μικρές του χαραμάδες. Κάνε κάτι σωστά.  Επιτέλους. Πριν με συναντήσει.    Μπας και μπορέσεις να δεις . Να δεις οτι έπρεπε να τα κάνω όλα νέα , από την αρχή, κάθε φορά.Όμως πάντα  στα μάτια σου όλα  φαίνονταν λίγα.

Το παράξενο φλαμέγκο, μετατράπηκε σε ένα απρόσιτο ταγκό, οι χοροί έγιναν χρώματα δίχως βλέμμα.Τώρα κοιτάς να κρατάς ψηλά το καλό σου όνομα. Και να αποδείξεις σε μένα, όσα δεν μπορούσα να αποδείξω σε σένα. 

    Ήταν η μάσκα σου τόσο σκληρή, και τόσο κρύα…Πολύ κρύα και πολύ σκληρή , για να μπορέσει να παραδοθεί…..

Γλυκιά μου παράδοση που δεν ήρθες ποτέ, σπασμένη χορδή, σκιά σε τοίχους που δεν χτίστηκαν ακόμη… Φύλλο θρυμματισμένο, έρμαιο των καιρών, των ανέμων και του εαυτού σου. Σου το έλεγα κάποτε, υπάρχουν και μερικά πράγματα που δεν εξηγούνται με λογιστικούς κανόνες, και με ορθολογισμούς. Συνήθως πάνε και κουρνιάζουν στις τρελές αγκαλιές των ίσκιων που χορεύουν ασθμαίνοντας στις μικρές παρόδους. Όταν φυσάει απλώνουν πανιά για τις χώρες των παραμυθιών. Γίνονται αντίο που δεν θέλει να έρθει, και χάδι που παραφυλάει κρυμμένο πίσω από την ελιά στο μάγουλό σου.

Θα θυσίαζα τα πάθη μου για την παράδοσή σου.    Σπασμένο μου άγαλμα… στην πλατεία του χρόνου που μας δόθηκε, η τελευταία παρέλαση πέρασε με λάθος βήμα. Ο μικρός μου θεός παραμιλά, και τα κρόσσια από το λευκό σου φόρεμα είναι ότι πιο μαύρο έχω.  

Ας ξανακούσω τα δυο τραγούδια ακόμα μιά φορά. Θα κάνω ένα τελευταίο τσιγάρο, και θα φύγω.

Άσπρα  πιόνια.

Μαύρα πιόνια.

Κι εγώ ακόμα διάφανος.        


4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από MISangie (18.04.2008)
Υπέροχο..λέξη προς λέξη..

Θα αποκτήσουμε κάποτε χρώμα..ή θα παραμείνουμε διάφανοι..?


Σχόλιο από marylin (19.04.2008)
Ποιητικό...

Υπέροχο...


Σχόλιο από Termite (19.04.2008)
Ημερολογιακό και απίστευτα λυρικό...


Σχόλιο από steinway (20.04.2008)
Μήπως τελικά η γυναίκα της ιστορίας σου ήτανε λίγη στις προσδοκίες σου; "Λευκό πανί υψώνω και πάω όπου με πάει, αυτό που με σκορπάει σου παραδίνομαι..." Εσύ σκορπίστηκες, εσύ έζησες...Εκείνη, παλεύει ακόμα για ένα όνομα μεγαλύτερο απο πολλά.... Σε γλυκοφιλώ κουμπαράκι!!



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Συγγραφέας
pavel
ΘΟΔΩΡΗΣ ΠΑΥΛΑΚΟΣ
ΜΟΥΣΙΚΟΣ
από ΝΙΚΑΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/pavel

ΜΟΥΣΙΚΗ,ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ,ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ.





Σκοτεινό μουτράκι






Tags

Σκέψεις... Αναφορές σε τραγούδια... Ελεύθερη γραφή και δοκίμια... Λογοτεχνία Σκέψεις Στίχοι μου Στίχοι μου... σχόλια Χιούμορ χιούμορ Χιούμορ...




Επίσημοι αναγνώστες (29)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links









Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης