αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Η καθημερινότητα κι εγώ...
Hakuna Matata

27 Απριλίου 2008, 15:50
Έκλεισαν οι πόρτες...
Μελαγχολικά  

Μόνη, σε ένα δωμάτιο με τέσσερις τοίχους που δεν πέφτουν με τίποτα. Η πόρτα είναι κλειστή...πάντα κλειστή ήταν. Το ίδιο και τα παράθυρα. Έχω μάθει να ζω μόνη μου, να ζω στο σκοταδι.

"Έλα μαζί μας! Μια βόλτα είναι μόνο! Έλα! Θα περάσουμε καλά!"

"Όχι ευχαριστώ. Δεν έχω όρεξη..."

Ποτέ όμως δεν είχα όρεξη. Το μόνο που είχα ήταν μία άρνηση και τον φόβο ότι δεν ανήκω εδώ. Κι όμως! Μικρή έμενα πάντα απέξω! Όλοι με κοίταζαν κάπως! Καί τώρα έτσι με κοιτάζουν. Τέτοιες εμμονές έχουν χαρακτεί βαθιά μέσα μου και δεν φεύγουν εύκολα.

"Μα έλα παιδί μου! Δεν θα είναι το ίδιο χωρίς εσένα!"

"Άστο καλύτερα..."

Κάθε φορά νιώθω ότι πρέπει να παίζω έναν ρόλο για να ταιριάζω κάπου. Μερικές φορές το παίζω κι απόμακρη. Τουλάχιστον έτσι δεν με ενοχλούν. Άλλες φορές το παίζω τρελή! Εκέι γελάνε μαζί μου! Και υποθέτω ότι με ευχαριστεί η αίσθηση της αποδοχής.

"Έλα!"

"Δεν έρχομαι! Δεν έρχομαι!"

Δεν πήγα...λάθος μου! Και τι κατάλαβα που έμεινα εδώ; Τίποτα! Κόλλησα μέσα σε ένα δωμάτιο και δεν ξέρω πως να βγω. Σκέφτομαι ότι θα μπορούσα να είμαι αλλού τώρα και όχι κολλημένη μπροστά σε μια οθόνη που το μόνο που μου προσφέρει είναι ερεθισμό ματιών και πονοκεφάλους.

Σε λίγο θα κλείσω την οθόνη. Θα χωθώ μέσα σ'ένα βιβλίο. Από μικρή αυτό έκανα! Όλοι οι άλλοι έπαιζαν, έτρεχαν, ένιωθαν την ηλικία τους ενώ εγώ ήμουν κλεισμένη μέσα. Είχαν προηγηθεί κοροϊδίες, απορρίψεις, εξευτελισμοί. Οπότε αναγκάστηκα να αμυνθώ...κλείστηκα σε ένα δωμάτιο! Δεν μετανιώνω! Μ'αρέσει! Συνήθισα έτσι! Μπορεί να μην έτρεχα στους δρόμους με τα άλλα παιδιά αλλά έτρεχα στους δρόμους της φαντασίας μου με συντροφιά πρόσωπα ανύπαρκτα, παιδιά συγγραφέων.

Δεν ξέρω γιατί τα γράφω όλα αυτά. Γενικά δεν είμαι άτομο που παραπονιέται. Ό,τι με τρώει το κρατώ μέσα μου. Κακό αυτό...υποθέτω ότι απλά έπρεπε κάπου να τα πω...τα είπα...

Καλό Πάσχα σε όλους! Ποτέ δεν μου άρεσε το Πάσχα...γιατί πάντα έμενα κλεισμένη μέσα και όλοι έφευγαν μακριά...


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από esta (28.04.2008)
καλησπέρα Άννα!!!γύρισα και αυτό είναι μια απειλη.....
Όσο για το θέμα του ποστ...προσωπική μου γνώμη,μετά από χρόνια ενασχόλησης με το συγκεκριμένο θέμα,είναι πως το κλείσιμο στους 4 τοίχους δεν είναι άμυνα.Παραδοχή της ήττας είναι.Πίστεψέ με,κάτι ξέρω.Μην κλείνεσαι μέσα.Είσαι αυτή που είσαι(ευτυχώς) και οι άλλοι είναι διαφορετικοί απο σενα(λογικό.).με το να τους αποφεύγεις δεν κερδίζεις τίποτα.Χάνεις.Χρόνο,εικόνες και ζωή.Καλησπέρα και πάλι.


Σχόλιο από Vanna (28.04.2008)
Γεια σου Ευσταθία και welcome back!
Δίκιο έχεις και σωστά τα λες. Απλά χρειάζεται χρόνος μέχρι να μπορέσεις να ανοίξεις την πόρτα και να βγεις έξω. Απέχει η σκέψη από την πράξη. Το παλεύω παντως!



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Συγγραφέας
vanna
Άννα
Φοιτήτρια
από Αθήνα-Πάτρα



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/vanna

Απλά λόγια για ό,τι μου αρέσει και μου τη σπάει




Photobucket

N-Blox made by Neave Games






Tags

Αδέσποτα Για γέλια μπορεί και για κλάματα Διάλογοι Εκρήξεις Μελαγχολικά Περί πολιτικής Ποιήματα Στιγμές έμπνευσης Στιγμές καθημερινότητας Στοχασμοί Συναυλίες Ταινίες Τραγούδια




Επίσημοι αναγνώστες (11)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links









Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης