αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Σκόρπιες σκέψεις και ιδέες ενός ανήσυχου μυαλού
Η ζωή θέλει χαμόγελο

12 Ιουλίου 2008, 01:12
Μοναξιά


Ένα ήσυχο βράδυ.Η μοναξιά κάνει βόλτες γύρω γύρω.Νομίζει ότι θα με τυλίξει,ότι θα με κάνει να λυγίσω.Όμως τα τραγούδια έχουν μεγαλύτερη δύναμη.Ορμάνε στο δωμάτιο,με δύναμη,πάνω στις έξι χορδές της κιθάρας μου,ακροβατούν και γλυκαίνουν την ψυχή.

Πάντα κάθε καλοκαίρι,πάντα τέτοια εποχή,με πιάνει μια μελαγχολία.Ιδιαίτερα τα Σαββατοκύριακα.Οι φίλοι σκορπίζουν,κάθε Σαββατοκύριακο σε θάλασσες,σε βουνά,σε επαρχίες γενικά.Κάθε Σάββατο το τηλέφωνο νομίζεις ότι είναι νεκρό,βουβό στέκεται.Δεν χτυπάει ούτε κατά λάθος.Κι εγώ που όλες τις μέρες μισώ το τηλέφωνο...Μάλλον παίρνει εκδίκηση το Σαββατοκύριακο,έχοντας επίγνωση ότι το μισώ.Δεν μου αρέσει το τηλέφνο γενικότερα.Αλλά πόση σιωπή να χωρέσει ένα δωμάτιο;Αναγκάζομαι σχεδόν και ανοίγω την τηλεόραση,χωρίς να παρακολουθώ,για να νιώθω μια κίνηση στο δωμάτιο.

Μοναχικά Παρασκευο-Σαββατο-Κύριακα...

Παρέα 7 νότες ακροβάτες...Σε πολλούς συνδυασμούς.Πότε χαρούμενες,πότε λυπημένες.Στο σκοινί των 6 χορδών.Ζωντανές,φευγάτες.Με τυλίγουν...Με κρατούν απ'το χέρι...

Όπως απόψε...Απόγευμα Παρασκευής...Με μια περίεργη μελαγχολία να έχει σταθεί στο παράθυρο μου.Κάποτε κι οι άνθρωποι που βλέπουν γεμάτα τα ποτήρια τους,έρχεται η ώρα που αδειάζουν.Είμαι λίγο των άκρων.Πότε γεμίζει,πότε αδειάζει το ποτήρι.Μισό δεν μένει για πολύ.Ή όλα ή τίποτα.

Έτσι μένω εδώ...Μια αύρα,μια πνοή,καθάρια,ζωντανή,σαλέυει τις κουρτίνες.

Φεύγω πριν δω το τέλος,σώμα που έμεινα χωρίς σκιά,για χρόνια,υπήρξα.Φέυγω κι ας αφήνω συντρίμια.

Από ανόητες αγάπες...Από αγάπες που μόνο η σκόνη τους έμεινε...

Προβάλουν τα πόδια μου στα σκαλιά...Σαν σταρ του σινεμά...Αλλά κανείς δεν υπάρχει να αναστατώνεται,και να κάνει λάθη,να δίνει άλλα ποτά σε άλλον πελάτη και να κοιτάζει το αφεντικό...

Γιατί εδώ δεν είναι το Λούκι και δεν τα πίνω με κολλητούς...Εδώ μάλλον περνάω εγώ λούκι...

Κι ας το ξέρω πως δεν φταίω που μεγαλώνω...Ηλιε μου,με λίγες νότες τραγούδι έγραψα για σένα...Για να μπορώ να σου τηλεφωνώ,και να σου ανοίγω την καρδιά μου...Νύχτα είναι εδώ,δεν ξέρω που να πάω...

Ποια μικρή πατρίδα,να με υποδεχτεί...Οι άνθρωποι που αγάπησα ήταν δάση,οι φίλοι μου,φεγγάρια,νησιά...Και εγώ στο δρόμο,διψασμένη...Γεννημένη για ταξίδι.

Οι νότες σταματούν το παιχνίδισμα.Η κιθάρα ξεκουράζεται στη βάση της.Η σιωπή επιστρέφει στο δωμάτιο.Χίλιες σιωπές αν είχα...Ίσως να άκουγες...

Τέλειωσε και το παιχνίδι των λέξεων.

Η διάθεση μου κακή,έτσι χωρίς λόγο.Μπορεί από κούραση.Αλλά ξέρω ότι δεν κρατάει πολύ.Τίποτα δεν κρατάει πολύ.Πόσο μάλλον για πάντα.Όλα προσωρινά,όλα για λίγο,όλα κυλάνε βιαστικά.Ποτάμια που πάνε πάντα μπροστά.Εμείς στην όχθη,απλά κοιτάμε.

Αύριο μια νέα,καλύτερη μέρα.Το ξέρω.Πάντα ανατέλει μια καλύτερη μέρα.Το ξέρω αυτό.Πάντα έτσι είναι.Νιώθω τυχερή που μπορώ και βλέπω τις αχτίδες του ήλιου,το πρωί.Έστω...Το μεσημέρι.Που μπορώ και απολαμβάνω το χάδι του ήλιου.

Χάνομαι με ένα βιβλίο στο χέρι.Ξεκίνησα καινούριο.Έφτασα ήδη,μέσα σε λίγες ώρες,στην 148 σελίδα.Όταν λέω εγώ ότι τα τρώω...

Και η νύχτα συνεχίζεται.Η μέρα θα ανατείλει σε λίγες ώρες.Και ξανά απ'την αρχή...Πάντα απ'την αρχή.

Τραγουδάκι;

Σχετικό με τη διάθεση μου.Για ένα φιλαράκι που κρύβεται.

ΦΙΛΑΡΑΚΙ

Στο τηλέφωνο φοβάμαι να σε πάρω να σου πω
πόσο μόνη νιώθω
στους διαδρόμους του μυαλού μου τώρα σε αναζητώ
με μεγάλο πόθο

Δεν τη βρίσκω την άκρη
πουθενά και πες μου τι να κάνω
έχω γεμίσει ασφυχτικά
με καπνό το δωμάτιο ως απάνω
και ο χρόνος μού γελάει σαν μωρό

Πού να γείρω το κορμί μου
όταν γυρνάω απ’ τα μπαρ
κι απ’ τα ξενύχτια

Πού να βρω ένα φιλαράκι
να μου πει πως μ’ αγαπάει στ’ αλήθεια
αφού κι εσύ έχεις εξαφανιστεί

Μοιάζει η νύχτα μακριά σου να ’ναι ερεθιστική
σαν την αμαρτία
μα η μορφή σου δραπετεύει από κρυψώνα μυστική
με χτυπά με βία

Δεν τη βρίσκω την άκρη...

Ούτε εσύ έχεις τη λύση να μου δώσεις που γυρεύω
τη λύση που ζητάω
μπλοκαρισμένος από χρόνια στα δικά σου τα γρανάζια
που για μέρες τραγουδάω.

Φωτογραφία;Είπα να ρίξω λίγο χρώμα...Λίγο κόκκινο στη νύχτα...


17 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από margo (12.07.2008)
+1 για το ποστ..

0 έμειναν για το πάρτυ.
θα τα πούμε το βράδυ πλάι στη θάλασσα
:))))))))))


Σχόλιο από kithara-woman (12.07.2008)
Λίγες ώρες μείνανε!!Και μόνο που θα συμπληρώνει το σκηνικό η θάλασσα...Την λατρεύω και τα τελευταία χρόνια την βλέπω όλο και λιγότερο...
Χαίρομαι,Μαργαριτούλα μου!!! :-))))


Σχόλιο από movflower (12.07.2008)
αααααααααααααααααααααααααααααα
θα σε μαλλώσω!!!

Απόψε θα έχει πλάτσα πλάτσα πλούτσα!

Το τηλέφωνο είναι πάντα βουβό όταν το θες να χτυπήσει...Αλλά καλύτερα παρά να σου χτυπάει και να βλέπεις ανεπιθύμητους αριθμούς ή να ακούς ακόμα πιο ανεπιθύμητα νέα!

Κάποτε σκεφτόμουνα να το πετάξω. Μετά επανήλθα.

Το σβουν του ποστ, πολύ όμορφα δεμένο. Ειδικά η τελευταία πρόταση που μου έδωσε τραγούδι να κολλήσω για σήμερα!

φιλάκια σου πολλά Κιθαρίτσα μου!!!!


Σχόλιο από mariosnadege (12.07.2008)
Πολλές φορές η μοναξιά γίνεται απειλητική, μας τρομάζει. Κανένας δε μπορεί να πει ότι δεν αισθάνεται ποτέ μόνος, ακόμα κι αν έχει πάντα κάτι να κάνει ή έχει πολλούς φίλους και γνωστούς. Ευτυχώς, η ανθρώπινη παρουσία μπορεί να διώξει αυτό το συναίσθημα και να μας γεμίσει.


Σχόλιο από kithara-woman (12.07.2008)
Πλάτσα,πλάτσα,πλούτσα,όλοι μαζί στη Λούτσα!θα έρθεις τελικά,μωβλουλουδάκι;
Κι εγώ το ίδιο σκεφτόμουνα με το κινητό,σκεφτόμουνα τρόπους εξόντωσης,να το πετάξω στη θάλασσα,από το μπαλκόνι,από κανένα λόφο;Αλλά τελικά το κράτησα.
Πολλά φιλιά!!
Μάριε,έτσι είναι...Συμφωνώ...Και η χειρότερη μοναξιά είναι όταν είσαι κάπου,ανάμεσα σε κόσμο,και δεν επικοινωνείς με κανέναν."νιώθω μεγάλη μοναξιά μέσα στο πλήθος",λέει το σοφό τραγούδι.Αλλά όλα χρειάζονται με μέτρο,και η παρέα και η μοναξιά,για να σκεφτόμαστε και να κάνουμε την αυτοκριτική μας.


Σχόλιο από chocolat (12.07.2008)
αυτές οι στιγμές σου λυγίζουν ακόμα κι εμένα. δεν μπορώ να σε παρηγορήσω.

φιλάκια και καλά να περάσετε στο πάρτυ!

Choco


Σχόλιο από KIT_KAT (12.07.2008)
Αχ βρε Αυγή,
Το κορίτσι των εναλλαγών είσαι :)
Γιατί τόσο εύκολα καλή μου;


Σχόλιο από -Sadahzinia- (12.07.2008)
Λες και διάβαζα δικές μου σκέψεις...είναι απίστευτο...έτσι ακριβώς έχω νιώσει σαββατοκύριακα του καλοκαιριου...ίδια τραγούδια..ίδιες σκέψεις...απίστευτο...


Σχόλιο από kithara-woman (12.07.2008)
Σοκολατίτσα,ευχαριστώ!!Σήμερα είναι μια καλύτερη μέρα!!
Κατερίνα μου,είμαι ολίγον τι κυκλοθυμική,μια κλαίω,μια γελάω.Αλλά εντάξει,κυρίως γελάω τον τελευταίο καιρό!!Ευτυχώς!!
Μόλις τέλειωσα και τα μεζεδάκια για το βράδυ!
sadahzinia,τα μεγάλα πνεύματα συναντιούνται!χαχα! :ΡΡ
"Και κάθε που βραδιάζει,την τρώει το μαράζι".Εδώ ολόκληρη πέτρα μαράζωσε...
όλοι οι φίλοι χάνονται,παίρνουν τα βουνά και τα λαγκάδια,τα Σαβ/κα, κι εμείς φυλάμε την γειτονιά και τα άδεια σπίτια...Πάντα μου έλειπε το ότι δεν έχω χωριό να πηγαίνω,σε αντίθεση με άλλους που είτε χωριό έχουν είτε εξοχικό.Είμαι εγκλωβισμένη στην Αθήνα,και περιμένω τις διακοπές,μάννα εξ ουρανού...


Σχόλιο από esta (12.07.2008)
ας μην μιλήσουμε για μοναξιά....πονάει!
καλά να περάστε το βράδυ στο πάρτυ!!:)


Σχόλιο από kithara-woman (12.07.2008)
Ευχαριστώ!!Λίγες ώρες μείνανε!!


Σχόλιο από Vanna (12.07.2008)
Καλή η μοναξιά όταν όμως είναι επιλογή μας!
Καλή διασκέδαση στο πάρτυ!


Σχόλιο από kithara-woman (12.07.2008)
Ευχαριστώ!!
όπως λέει και το τραγούδι, "πιο καλή η μοναξιά,από σένα που δεν φτάνω"


Σχόλιο από nowaveband (13.07.2008)
i mousiki einai i kaliteri sintrofia kai parea.....einai diaforetiki apo tous anthrwpous..sou euxomai kala na peraseis simera:-)


Σχόλιο από NaritekaGR (13.07.2008)
φερεφωνο γιατι δε χτυπας;
πολλα μακια!!!!!


Σχόλιο από pandora (13.07.2008)
Κιθαρίτσα, είτε στα πάνω σου είτε στα κάτω σου σε βρίσκω πάντα πολύ αυθεντική και πολύ ουσιαστική.
Εδώ στο παιχνίδι με τις λέξεις, σε άκουσα να τραγουδάς αγαπημένα τραγούδια αγγίζοντας χορδές της ψυχής μου και σ΄ευχαριστώ γι αυτό.

ΥΓ. Έλπίζω να πέρασες καλά στο πάρτυ.
Ήμουν πολύ μακριά για να έρθω. Ισως μια άλλη φορά...

pandora


Σχόλιο από kithara-woman (13.07.2008)
Πολύ όμορφα ήταν,Στάθη!!Τελικά όταν συνδυάζεται καλή παρέα και μουσική...Δεν υπάρχει καλύτερο!!Αν και συμφωνώ με αυτό που λες...Ευτυχώς που υπάρχουν οι εξαιρέσεις. :-))
Κατερινούλα μου!!!Που είσαι παιδί μου!!!Φιλιάααααα!! :-))
pandora,τέτοια τραγουδάω,εδώ όμως σπίτι,μόνη.Είμαι λίγο μοναχική κιθαρούλα!Δεν μπορώ να ακολουθήσω άλλες κιθαρούλες που παίζουν καλύτερα...Όπως εχθές...Το λέω με λύπη,ότι μετά από 15 χρόνια μοναχικού παιξίματος,δεν μπορώ να συμβαδίσω να παίξω με άλλα όργανα...Θέλω πολύ δουλειά...
Στο πάρτυ ήταν τέλεια!! :-))



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Συγγραφέας
kithara-woman
Αυγή
από ΚΑΤΕΡΙΝΗ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/kithara-woman

σκέψεις,ιδέες,ποιήματα,χιουμοριστικά κείμενα και σχόλια






Tags

αγάπη ελπίδα ζωή ταξίδι αλλαγή αναμνήσεις σκέψεις γνώσεις παράξενα σοφίες δημιουργία διάφορα στιγμές ευχές χαρά χαμόγελο όνειρο ιδέες νοσταλγία συμπεράσματα συνταγές συνταγή ανέκδοτα φιλία θυμός μοναξιά ιστορία λιμάνι ψυχή λέξεις Μουσική παραμύθι περι ζωής μουσικής φιλίας έρωτα χαμόγελου ποιήμα σιωπή πιστεύω συμπέρασμα χιούμορ χιουμορ ζωγραφική συμβουλές τραγούδια ταινία ταινίες γάμος μετακόμιση παρέα ευτυχία χρήσιμα site ψηφιδωτό στιγμες




Επίσημοι αναγνώστες (21)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links









Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης