αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΓΙΑ ΠΡΙΓΚΗΠΕΣ...
ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΗΤΤΗΤΟΙ...

28 Αυγούστου 2008, 11:20
Το μικρό λούτρινο παπάκι.
Ελεύθερη γραφή και δοκίμια...  

 Είμαι ένα κουκλάκι.
 Για την ακρίβεια, είμαι ένα μικρό λούτρινο παπάκι, με κίτρινο χρώμα, κι ένα καπελάκι να σκεπάζει τα τσουλούφια μου. 

  Δεν είμαι κάτι πολύ ιδιαίτερο. Υπάρχουν άλλα, πολύ ομορφότερα από μένα. Είμαι όμως τυχερό, γιατί έχω ζήσει εποχές που ένοιωσα ότι με αγαπούν πολύ. Αν και πάει  πιά καιρός, εγώ θυμάμαι πόσο όμορφα περνούσα.

  Ήμουν πάντα σε τιμητική θέση. Ο άντρας και η γυναίκα που ζούσαν στο σπίτι, με έφτιαχναν, με χτένιζαν, μου ίσιωναν το καπελάκι μου, και με έβαζαν καθιστό να στολίζω τα προσκεφάλια τους. Όταν εκείνος έλειπε, εκείνη με έβαζε να ξαπλώνω στην μεριά του. Αυτός πάλι,την φώναζε με τ’ όνομά μου. Με έβγαζαν φωτογραφίες και χαμογελούσαν. Δεν ξέρω γιατί όλα αυτά, μην με ρωτήσετε. Αν κατάλαβα καλά, τους θύμιζα τον έναν στον άλλον. 
   Και περνούσε ο καιρός.

  Ένα μικρό λούτρινο παπάκι δεν μπορεί βέβαια να μιλήσει. Μπορούσα όμως να δω τα σύννεφα που μαζεύονταν σε μια γωνιά του σπιτιού. Σιγά-σιγά απλώθηκαν και το σκέπασαν ολόκληρο.
  Οι μέρες που ήμουν κάτι αγαπημένο, έμοιαζαν να φεύγουν. Και κάποιο βράδι, ο ένας απ’ τους δύο δεν ήρθε να πλαγιάσει. Κι ούτε ξανάρθε ποτέ. 


  Εγώ ήθελα από καιρό να τους πω πόσο χαζά έβλεπα να φέρονται, αλλά σας το ξανάπα πως δεν μπορώ να μιλήσω. Ούτε καν τα μάτια μου δεν μπορώ να κινήσω. Κι είμαι σίγουρο, πως τώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές εγώ μπορεί να βρίσκομαι σε κάποιο πατάρι, ή σε κάποια σακούλα, ή μπορεί και να έχω πεταχτεί. Σίγουρα πάντως, αποκλείεται να στολίζω το ίδιο κρεβάτι.
   Δεν με πειράζει όμως. Αυτή είναι η τύχη που έχουν τα κουκλάκια, τα παιχνίδια, τα Χριστουγεννιάτικα δέντρα. Πάντα έτσι συμβαίνει. Όμως δεν είχα προλάβει να μάθω στην σύντομη ζωή μου ότι και οι άνθρωποι έχουν πολλές φορές την ίδια κατάληξη, ο ένας για τον άλλον.


  Θα ΄θελα  να μπορούσα να τους πω, τότε που έπρεπε, ότι οι μικρές χαρές και τα απλά χαμογελαστά πραγματάκια της κάθε μέρας είναι που στολίζουν και χρωματίζουν και τα κάνουν όλα όμορφα. Και μετά, όταν θέλουν να έρθουν τα σύννεφα, πάντα θα υπάρχει εκεί κάτι να τα διώχνει. Έστω μια κίτρινη χαρούμενη φατσούλα σαν κι εμένα. Αλλά οι άνθρωποι σβήνουνε τα χρώματα, και πάνε να ζωγραφίσουν εικόνες μόνο με την σιωπή τους. Γίνεται.όμως αυτό; … Δεν γίνεται, νομίζω….
  Αλλά πώς να τα πω όλα αυτά… Κι αν ακόμα μπορούσα να μιλήσω, μάλλον δεν θα μ’ άκουγαν. Κι αν θα μ’ άκουγαν δεν ξέρω αν θα με πίστευαν. Κι ούτε που ξέρω να μιλώ με λόγια σπουδαγμένα. Σας το ξανάπα. Δεν είμαι κάτι εξαιρετικό. Σε μια βιοτεχνία εδώ πιο κάτω με έφτιαξαν, και μου έδωσαν αυτή την όψη που με κάνει να δείχνω πάντα χαρούμενο. 
  Είμαι ένα μικρό λούτρινο παπάκι, με κίτρινο χρώμα, κι ένα καπελάκι να σκεπάζει τη θλίψη μου. 


8 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από PHILIPPOSSM (28.08.2008)
Ευτυχώς δεν τα πήγαινα ποτέ καλά με μικρά λουτρινα ζωάκια. Δεν ξέρεις ποτέ τι κρύβουν κάτω από το καπελάκι τους.


Σχόλιο από MISangie (28.08.2008)
...:(


Σχόλιο από margo (28.08.2008)
Πολύ όμορφο Θοδωρή!
Πέρα από την ιδέα,η έκφραση και το ύφος είναι αυτά που συγκινούν σε ένα κείμενο.
Κι αυτά βοήθησαν πολύ σ'αυτό που θέλεις να πεις :)))


Σχόλιο από NaritekaGR (28.08.2008)
Σε πολλούς ανθρώπους, δίνουνε παρηγοριά
τα λούτρινα ζωάκια, που δεν έχουν καμμιά ευθήνη, που δε γκρινιάζουν, που είναι τόσο γλυκά, που πάντα σου χαμογελάν,που ομορφαίνουν το δωμάτιο,
που πάντα σ ακούν χωρίς να διακόπτουν, ακριβώς όπως μερικοί άνθρωποι που όταν παύουμε να τους έχουμε ανάγκη,ξεχνάμε την ομορφιά τους και τους κλείνουμε στο πατάρι.Είπε κανείς πως η ζωή είναι δίκαιη;


Σχόλιο από marylin (29.08.2008)
Μελαγχολικό αν και πολύ τρυφερό....

Καλημέρα και πολλά φιλιά!


Σχόλιο από inele (31.08.2008)
εχεις για ματια σου τα χαντρινα κουμπια του λουτρινου και κοιτας πισω..αλλαξε βλεμμα


Σχόλιο από pavel (01.09.2008)
Αγαπητή/έ inele, θα το ήθελα πολύ να πάρεις το κειμενάκι αυτό σαν μια κάπως πιό "ποιητική" έκφραση κάποιων συναισθημάτων,και όχι να το συνδέσεις αναγκαστικά με την "όποια" δική μου στάση και οπτική. Όπως και νά' χει, ευχαριστώ για το σχόλιο.

Και φυσικά καλό φθινόπωρο σε όλους!!!!


Σχόλιο από inele (01.09.2008)
αγαπητε pavel η ποιηση ειναι σταση και οπτικη στο συναισθημα...αλλαζει λοιπον το βλεμμα αναλογα τα ματια που το κοιτουν..



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog



Συγγραφέας
pavel
ΘΟΔΩΡΗΣ ΠΑΥΛΑΚΟΣ
ΜΟΥΣΙΚΟΣ
από ΝΙΚΑΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/pavel

ΜΟΥΣΙΚΗ,ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ,ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ.





Σκοτεινό μουτράκι










Tags

Σκέψεις... Αναφορές σε τραγούδια... Ελεύθερη γραφή και δοκίμια... Λογοτεχνία Σκέψεις Στίχοι μου Στίχοι μου... σχόλια Χιούμορ χιούμορ Χιούμορ...




Επίσημοι αναγνώστες (29)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links









Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης