αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Το μπλόγκ μου.
No slogan
Home

08 Φεβρουαρίου 2009, 04:18
Ατιμα e-mails. Φέρνουν τα πάνω κάτω...
Σκέψεις  

 

Ας δώσω κι εγω ένα στιγμα ημερολογίου, έτσι για να δουμε πως θα πάει .. λοιπον.

Κηρύχθηκε αμείλικτος πόλεμος στο τσιγάρο. Ανταλλαγές πληροφοριών με φίλους, best practices .. και τα σχετικά. Στρατηγική: Οχι μία κι έξω. Δεν γίνεται. Ουτε σε χώρους μη καπνιστών συνέχεια κλπ. Κανονικά. Το βράδυ είναι τα δύσκολα. Στο αυτοκίνητο εντάξει, επιτυχία 100% μέχρι τώρα. Με καφέ, επιτυχία 50% περίπου. Με ποτό, δεν ξέρω ακόμα. Στη δουλειά, θα δούμε από Δευτέρα (εκεί φοβάμαι μην έχουμε κανένα περλ χάρμπορ ... αλλά θα δούμε....).

Πριν μία εβδομάδα μου τηλεφώνησε ένας φίλος από τη δουλειά. Τον ξέρω πολλά χρόνια. Από τους φωτισμένους ανθρώπους. (τον ήξερα από πριν, τυχαία βρεθήκαμε στον ίδιο εργασιακό χώρο, εργάζεται σε άλλο γιούνιτ και θεωρείται "κορυφή" στη κατηγορία του, τουλάχιστον για την Ελλάδα).

"Δες το email σου ..." μου είπε. Το άνοιξα. Ηταν ένα 15μερο newslleter που εκδίδουν, για θέματα αγοράς, οικονομίας κλπ.

"Τα κλασσικά" σκέφτηκα ... "Σου είπα ρε απαίσιε γιάπι της δεκάρας, πως δεν έχει νόημα να σας διαβάζω πλέον. Οτι και αν γράφετε, θα πέσετε έξω"... Και ... η σχετική πλάκα, με τα σχετικά κοσμητικά επίθετα και όλα όσα συνηθίζονται ..

Tip of the day 1. Ερώτηση. Γιατί ξενερώνω αφάνταστα με πολλές πλακίτσες, άχαρα πειράγματα, μπηχτές και άλλα συναφή που διαβάζω στις διαδικτυακές κοινότητες ? Απάντηση: Γιατί με τους φίλους μου, λέμε πολύ πιο πετυχημένα και γελάμε περισσότερο. .. Και κοκκινίζουν και οι τοίχοι αν χρειαστεί, χωρίς να λεμε @@!$# αντί για κακές λεξούλες ... Δεν χάνουμε την προφορά μας βρε παιδί μου. Τελος πάντων ... Αστο.

Κοίταξα λοιπόν με μεγαλύτερη προσοχή το email ... Ειχε και ένα προσωπικό του κείμενο.

Για την κρίση, για τον κόσμο όπως διαμορφώνεται σήμερα και τα αδιέξοδά μας, ... Και άλλα. Με οικονομική βάση κυρίως και προσανατολισμένα στον χώρο του business αλλά, έπιανε τα πάντα. Τα πάντα όμως. Με ειλικρίνεια, ... με πολλά "δεν ξέρω" ... "δεν μπορεί κανείς να είναι σίγουρος". Από τις αγορές και τη μόχλευση κεφαλαίων που κατέστρεψαν την ανθρωπότητα στην κυριολεξία, μέχρι την ηθική, την ιδεολογία, ... τα πάντα. Και μεταξύ των άλλων, έγραφε το φοβερό (αναφέρω το νόημα) ...

Το ζήτημα δεν είναι πως και ποιόν τρόπο θα καταλήξουμε για τη μορφή του κόσμου που θα προκύψει μετά από τη κρίση που διερχόμαστε και που ο καπιταλισμός, ο σύγχρονος κόσμος δεν έχει ξαναγνωρίσει ίδια. Δεν μπορούμε να προβλέψουμε τίποτα και ένας από τους λόγους είναι πως χρησιμοποιούμε εργαλεία ξεπερασμένα. Το ζητούμενο είναι ο"διάπλους" μεταξύ των δύο κόσμων, των δύο εποχών, που και πάλι δεν ξέρουμε το πόσο θα κρατήσει και τι θα συναντήσουμε εκεί.

Ο διάπλους λοιπον ...

Κάπως έτσι .... Και ναι, αυτός ο άνθρωπος ο δικός μου άνθρωπος ο αγαπημένος φίλος, ο συνάδελφός μου, που με ξέρει και τον ξέρω σαν κάλπικη δεκάρα, ο άνθρωπος που στην προσωπική του ζωή αντιμετώπισε ότι δεν μπορεί κανείς να φανταστεί ... και προχώρησε...

... Τόλμησε και έστειλε τις απόψεις του, τις αναζητήσεις του, στα πλαίσια ενός μεγάλου οργανισμού. Τις έστειλε επιλεκτικά, σε ανθρώπους που εκείνος διάλεξε, αλλά, όσο νάναι, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος, να θεωρηθεί "αιρετικός" και να έχει συνέπειες. Ευτυχώς - και σε αυτό είμαστε μάλλον τυχεροί - σε τέτοια θέματα υπάρχει εξαιρετική ανοχή στο όλο σύστημα, αλλά ο κίνδυνος παραμένει ... Είναι, ξέρετε, κάποιοι που γράφουν με τον κίνδυνο να έχουν συνέπειες. Οχι πρακτικές αναγκαία, αλλά τουλάχιστον ηθικές, αισθητικές. Και κάποιοι άλλοι που γράφουν μεν, αλλα μετά ξεχνούν και οι ίδιοι το τι έγραψαν ...

.... Με τίμησε, γιατί μου ζήτησε τις απόψεις μου... Και μου είπε, πως ότι έγραψε, το ξεκίνησε μετά από μία συνάντησή μας (5-6 άτομα) μία Κυριακή μεσημέρι τις μέρες των γιορτών, όπου συζητήσαμε την όλη ιστορία ....

..... Μου θύμησε, πως, λίγο, μα λίγο να δώσεις ένα τόσο δα ερεθισματάκι στον άλλον, που ζεί, εργάζεται, κινείται δίπλα σου, στον κόσμο σου, μπορεί να σου βγάλει θαύματα....

Αμέ ....και γραπτά και κειμενάκια, και εξομολογήσεις και ποιήματα ... Και πως υπάρχουν άνθρωποι που λιώνουν, όχι σερφάροντας στο άσχετο, σε καλές και κακές καρικατούρες, με άμεση ημερομηνία λήξης (του κειμένου και της καρικατούρας) Λιώνουν και σερφάρουν προς τα εκεί που νοιώθουν ότι θα έχουν μια συνέχεια. Ελιωσε με τις ώρες ο φίλος μου στο ίντερνετ ... Αλλά για να μου προσφέρει μετά έναν θησαυρό ...

Και που δεν χρειάζεται να προστρέξεις σε κανένα ίντερνετ και σε κανέναν μπλογκοχώρο με ξέκωλα, ρουφιανιλίκια, προσβολές, αστειάκια του δημοτικού και "υποχρέωση" απολογίας στη κάθε καρικατούρα που ξεφύτρωσε από το πουθενά. Και που εκτός της ιστοασελίδας μπορεί να είναι το απόλυτο τίποτα. Σε έναν χώρο που λειτουργεί ισοπεδωτικά, στο όνομα του να "γράφουμε", να πειραζόμαστε, να πινουμε και κανένα ρακόμελο. Και που παίρνει μαζί του τα όσα, πολλά φωτεινά, όμορφα και γλυκά μπορείς επίσης να βρείς και που όντως είναι εν αφθονία.

Ασε που τα γκομενάκια ή πάσης φύσεως "άκια" και τις μονομαχίες γιγάντων, και τις συνομωσιολογίες, τα συναντάς και έξω. Με περισσότερο ενδιαφέρον μάλιστα.

Αλλά .. τι να τα κάνεις ??? έτσι όπως είναι ανάκατα ... ????

Θυμήθκα πάλι το φοβερό "μη δίνεις σημασία" Αστο μωρέ.... Εκεί έξω, είναι γεμάτος ο κόσμος με το "μη δινεις σημασία", κάνε τον μαλάκα κοινώς και δέξου ότι υπάρχει, επειδή πρέπει να ζεις τέλος παντων ... Και ξεχνάς ποιός εισαι, ένα νικ είσαι, όπως οι άλλοι. Και υπόκεισαι στον κανόνα της πλήρους και άνευ όρων συνύπαρξης με οτιδήποτε είναι εξω από σένα. Αντανάκλαση της κοινωνίας είμαστε και εδω.

Συμφωνώ. Απόλυτα. Αλλά, εφόσον είναι έτσι, προτιμώ τις αναμετρήσεις μου με αυτούς πού έχω. Η που τους έχω λιγο μακρυά μου και τους θεωρώ τόσο δύσκολους στο άνοιγμα της ψυχής και του μυαλού τους. Σιγά που είναι δύσκολοι. Μιά μεμβράνη μας χωρίζει. Απλά εκεί, με αυτούς όλα έχουν συνέπειες.... Ασε που και σε λάιβ πηγαίνεις, και σε ταβέρνες και σε κλαμπάκια αν χρειαστεί.

Σημείωση. Ως καρικατούρα, θεωρώ πρώτα απ' όλους εμένα, για όσους με διαβάζουν και δεν με ξέρουν. Και μετά όλους τους άλλους. Οι καρικατούρες διακρίνονται σε εξαιρετικές, σε ευχάριστες, σε αποσροσδιόριστες και σε ειδεχθείς. Εως ...μπλιάχ. Ο όρος δεν είναι δικός μου. Προέκυψε από μία συζήτηση, με ένα νικ του ίντερνετ, από τα πιο ξεχωριστά και φωτεινά που μπορεί κατά τη γνώμη μου να συναντήσει κανείς.

Για όσους γνωρίζουμε προσωπικά, αλλά χωρίς καμμία επαφή δίχως το ΜΗ, ή έστω με μοναδική αναφορά το ΜΗ, τότε ισχύει ο ίδιος χαρακτηρισμός, αλλά εχουν διττη υπόσταση. Στις περισσότρες των περιπτώσεων αυτών, η καρικατούρα υπερισχύει. Δηλ, δεν μ ενδιαφέρει αν ειναι καποιος καλό παιδί γενικώς, αλλά κρίνω από αυτά που βλέπω εδω. Για το τι είναι "έξω" ασχολείται η μανούλα του, η γυναικούλα του, το αμόρε του, οι φίλοι του κλπ.  

Tip of the day 2. Eρώτηση: Γιατί τον τελευταίο καιρό που είπα σε 5-6 γνωστούς και γνωστές (30's - 35'ς) για το ΜΗ, ενώ βρήκαν πολύ ενδιαφέρον το e παιριοδικό και το φόρουμ (υπόψην, για λίγο μπήκαν οι άνθρωποι, δεν κάθησαν να κάνουν κοινωνιολογικο-ιστορικη ανάλυση ....) ...), μόλις μπήκαν στα μπλογκς, μπερδεύτηκαν και τελικά την έκαναν με τα χίλια ?? Αρεσαν αρκετά (το δικό μου .. οχι σε όλους) ..... Απάντηση: ελα ντε Οκ ... κομπλεξικοί θα ήταν. δεν το συζητώ. Καταπιεσμένοι. Αϊ από εδώ μαΜακισμένα...

Αναμέτρηση με τσιγάρο και Η/Υ ... 30% επιτυχία. Το κέρατό μου μέσα. Κομπολόϊ. Τσιγάρα τέλος. Και δεν πάω στο περίπτερο. Αύριο έχει καφέ χωρίς τσιγάρο. Προβλέπεται μάχη. Δεν το γλυτώνουμε το πέρλ χάρμπορ .. το ξέρω εγώ ... Αλλά, για το καλό της ανθρωπότητας ...


8 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από pterarhos (08.02.2009)
Την καλησπερα μου.
Τυχερος να εχεις καλους φιλους.
Τυχερος να βρισκεις διαμαντακια στον ανθρακα.
Προσφορα και ζητηση δυστυχως οχι παντα σε αναλογια,αλλα ισως καπου αξιζει τον κοπο.

Καρικατουρες πολλες.
Αλλες γκροτεσκες αλλες διασκεδαστικες,
αλλες εφιαλτικες.
Καθεις κρινεται απο τα εργα του...
Ευτυχημα οτι υπαρχουν και αξιολογα ατομα...
Καλη προσπαθεια με το τσιγαρο, πιστευω οτι μπορεις να το παλεψεις και να το καταφερεις!!!
Καλη βδομαδα να εχουμε.
Φιλια.


Σχόλιο από Kerato (08.02.2009)
Καλησπέρα!
Ένα από τα κείμενά σου που προκαλεί το "χαίρομαι να τον διαβάζω".
Να σου πω την αμαρτία μου, αναρωτιέμαι γιατί γράφεις ακόμα εδώ κι όχι "έξω από δω"...
Χαχαχα!
Καλά, δικό σου θέμα.
Για το τσιγάρο, να σου πω κάτι. Η διακοπή του συνοδεύται κι από, προσωρινή τουλάχιστον,διακοπή του καφέ. Για να "ξυπνήσεις" το πρωί τον αντικαθιστάς με χυμό από φρεσκοστιμένα πορτοκάλια. Κάνει την ίδια δουλεια. (αθλητής - μη καπνιστής μου το είπε). Καλή επιτυχία!


Σχόλιο από thank (09.02.2009)
Πτέραρχέ μου τα σέβη μου !!!! Κατ΄αρχην να ομολογήσω πως η πάσης φύσεως παρουσία σου, - είτε ως καρικατούρα, είτε ως μη - αποτελεί έκπληξη. Διαμαντάκια στον άνθρακα ε ? .. Ναι τελικά τα βρίσκω. Σοβαρά πάντως, μπορεί σε επιμέρους καταστάσεις με ανθρώπους να κάνω από λαθάκια έως χοντρά φάουλ - ενίοτε να προκαλώ και πέναλντυ - αλλά σε γενικές γραμμές οι επιλογές μου είναι καλές. Σπάνια έχω μετανοιώσει συνολικά για επιλογή ανθρώπου. Καλή εβδομάδα φίλε και keep creating :):) Παντού.

Συγνώμη που δεν σας σύστησα. Κέρατο, ο Πτέραρχος. Πτέραρχέ μου το Κέρατο. :):)

Κέρατο καλησπέρα. Να είσαι καλά για το σχόλιο (τη πρώτη φράση δηλ...)ευχαριστώ πολυ.

Να σου πω κι εγω τη δική μου αμαρτία, μπορεί να ρίχνω κανένα μπινελίκι όταν με πιάνει και να χαλάω το ίματζ μου. Ολοι κρύβουμε ένα κέρατο μέσα μας. αναφέρομαι στο πείσμα, όχι στο άλλο το κακό, το μακρυά από μας και έξω απ' εδώ.

Αλλά, κατά βάθος είμαι πολύ συναισθηματικούλης (άχου το κλπ κλπ ) και δεν ξεκολάω εύκολα από καταστάσεις. Ασε που εδώ είναι κάτι σαν το παλιό γνωστό μαγαζί (όπως και για τους περισσότερους). Μη σου πω ότι στο blogspot πχ που είναι το μόνιμο εξοχικό μου, μπερδεύομαι. με τα feeds, τα πως τα λενε κλπ.

Αλλά οι προβληματισμοί που έγραψα ισχύουν και το καλό ή κακό ειναι πως όσο πάνε και επιβεβαιώνονται. Και το κακό είναι πως ενώ είμαι συναισθηματικούλης, άχου το κλπ, αμα κατασταλάξω πλήρως σε μία άποψη υπαρξιακού τύπου (ποιος είμαι, τι κανω, που παω, οποία η σχέσις μου και η θεσις μου .. κλπ) τότε there is no way back, no hope klp . Κάτι σαν τις πύλες της κολάσεως του Δάντη. Και λίγα λέω.

Οπως επίσης και αν θιγούν (ας το πουμε έτσι) πράγματα που εγώ τα θεωρώ πολύτιμα και εύθραυστα. Αστα να πανε τότε. εκεί ίσως λειτουργεί το σκορπίστικο (δεν πολυπιστευω σε αυτά, αλλά το συγκεκριμένο με βολεύει και το προωθώ !!:):):)

α ναι και για να κανω αυτοκριτική ξέρεις πόσους είδα που δεν γράφουν πλέον εδω, ειναι σε άλλα ουδέτερα μπλογκς και σκέφτηκα πως θα τους επισκέφτομαι ? Ε ... σπάνια πηγαίνω.

Δεν έχω χυμό για αυριο. Αρα θα βολευτώ με καφέ. :):):):) Φιλιά, καλή συνέχεια. (Αντε σου έδωσα και σεντονάκι ... :):)


Σχόλιο από chocolat (09.02.2009)
Συνεχίζεις να καταφέρνεις να βάζεις γραμμές στο χάος, ακόμα κι όταν χάνεσαι μέσα σ’ αυτό.

Μ’ άρεσε πολύ η εξομολόγηση, αν και δε συμφωνώ ιδιαίτερα με τους διαχωρισμούς μεταξύ εικονικής και κανονικής πραγματικότητας. Το θέατρο που πρέπει να παίξουμε είναι παντού το ίδιο. Οι αυθεντικές στιγμές που περιγράφεις, μπορεί να προκύψουν οπουδήποτε.

Σου εύχομαι να πετύχεις να κόψεις το τσιγάρο και να μάθεις να παλεύεις τις αγωνίες σου μόνος σου. Αυτό, άλλωστε, είναι και το αιώνιο θέμα των καπνιστών! :)

Καλημέρα, Thank, και καλή βδομάδα! :)


Σχόλιο από DITHEN (09.02.2009)
Με τον ιδιαιτερο τροπο σου, τα εχεις πει ολα!!!

"Ο εχων ωτα, ακουετω", αλλα δυστυχως αρχιζω να πιστευω (τι αρχιζω, δηλαδη ...) οτι οι λεξεις σου κτυπουν κανοντας γκελ σε "ωτα μη ακουοντων"!

Τοσοι λιγοι μειναμε πια; Η "οικτρα μειοψηφια"; Εγω λεω να κανουμε και μια διαδηλωση σε τηλεφωνικο θαλαμο, τοσοι που μαζευομαστε (οπως καποιο κομμα, ονοματα δεν λεμε, υποληψεις δεν θιγουμε)!:))

Χαιρομαι παντα με αγαλιαση τον λογο και τις αποψεις σου! Ισως απο τα μονα πραγματα που εχουν μεινει ανεγγιχτα να κτυπανε πραγματι κοκκαλο (για οσους εχουν και δεν εχουν γινει ακομα γυμνοσαλιακες)!

Αμα κοψεις το τσιγαρο, αμα κοψεις το ποτο (;;;), αμα κοψεις και το ΜΗ, τι θα σου εχει απομεινει ως ευχαριστηση σ' αυτη την ζωη; Δεν μου λες αγαπητε μου Thank;; :)))





Σχόλιο από thank (09.02.2009)
Σοκολά και Δήθεν καλησπέρα και ευχαριστώ για την επίσκεψη :):)

- Σοκολά,

επιτέλους να βρούμε και μία διαφωνία γιατί ειχα αρχίσει να ανησυχώ. Περί "εικονικού" και "πραγματικού". Εχει ξανασυζητηθεί το θέμα και δημόσια, το θυμάμαι.

Δεν νομίζω πως παντού πρέπει να παίζουμε θέατρο, αν και η έννοια του θεάτρου είναι σχετική. Τα πάντα κάνουμε στη ζωή, από θέατρο μέχρι projects μέχρι παιδικά παιχνίδια, μέχρι ένστικτα.

Προφανώς (και έχεις απόλυτο δίκιο) πως αν το δουμε ως απλή "διαδικασία", ναι είναι περίπου το ίδιο. Πχ υπαρβάσεις και συμβιβασμοί στο εικονικό, το ίδιο και στο πραγματικό. Ασε που η ίδια η οριοθέτηση ανάμεσα στις δύο έννοιες είναι ενίοτε δύσκολη.

Ομως, υπάρχουν και βασικές διαφορές. Κάποια στιγμή μπορεί να βρεθεί το κέφι και η διάθεση να το συζητήσουμε πιο αναλυτικά. ΔΕΝ είναι ΚΑΘΟΛΟΥ το ίδιο η αυθεντική στιγμή που μπορεί πχ να έχουμε εμεις όταν επικοινωνούμε γραπτά και που δεν έχουμε καμμία απολύτως άλλη σχέση μέσω της πραγματικότητάς μας, με την επίσης αυθεντική στιγμή που μπορείς να έχεις με μία φιλη σου ή έναν φίλο σου, που είναι στη ζωή σου με τον α ή β τρόπο χωρίς την παρέμβαση μίας διαδικτυακής κοινότητας. Η καλύτερα, χωρίς να εξαρτάται από την κοινότητα ή το νετ γενικότερα.

για το τσιγάρο ... οκ τα είπες όλα, ... εκεί είναι το μυστικό. πως έχουμε μαθει να παλευουμε τις αγωνίες μας και τις χαρές μας μαζί του. :):):) Καλή συνέχεια. :):)

- Δήθεν μου,

Μη σε νοιάζουν τα περι μειοψηφιών ειδικά στο νετ. Διαδηλώσεις σε τηλ θαλάμους δεν χρειάζονται. Εχουμε τα κινητά !!! Αρα, δεν θα μας μαντρώσει κανείς. Οσο για τις λέξεις μου / μας, θα σου πω μια ωραία συνταγή. Γράφε τελείως ναρκισιστικά, να τα βλέπεις μετά και να λες "φτου μου, κέντησα πάλι ο άτιμος" και στη συνέχεια δώστους μία και πέτα τα στο νετ. Εκεί οι αόρατες δυνάμεις του, θα φροντίσουν για το σχετικό ξέσκισμα ή ζέσταμα των όσων έβγαλες. Τώρα, είναι και θέμα γηπέδου. Πχ δεν μπορείς να απομακρύνεσαι από Πειραιά και να θες να γωνάξεις τους θεούς και τους ημίθεους να παίξουν μπάλλα χωρίς το κόκκινο. Δεν γίνεται. :):):):)

Και να σου πω, δήθεν ... εεεε για παμε κανά τον συνδυασμό .... τσιγάρο, ποτό και ..... ΜΗ ????? είσαι σίγουρος ???? κάτι άλλο θυμάμαι ως τρίτη πηγή (αμαρτίας και απόλαυσης) , αλλά μου διαφεύγει .... πάμε ξανά μία .... :):):)

ps (προς όλους). και αμα σας τη σπάει κανείς κάντε του ένα δωράκι. Ορίστε τον τον ως "παιχνιδάκι σας" "you're going to be my beloved toy ..." και παιξτε μαζί του με το μυαλό, τις ελέυθερες ώρες σας :):)

τωρα που το θυμήθηκα, ανάλογα με τα κέφια, μπορεί να σας βάλω antonioni σε κανένα άλλο ποστάκι. .. έχει ενδιαφέρον.

καλή συνέχεια :):)


Σχόλιο από ekati (09.02.2009)
σαρκαστικο και αυτοσαρκαστικο,ρεαλιστικο εως ισοπεδωτικο. ξεκαθαρες σκεψεις, απολυτες και συνειδητοποιημενες αποψεις και βεβαιως σεβαστες!!
νομιζω ειναι θεμα επιλογων..
εχω "λιωσει" πολλες ωρες σε "σκουπιδοτοπους" του νετ,κρατησα τους "θησαυρους" που βρηκα στα σκουπιδια, γιατι βρηκα..
τα υπολοιπα, απλα τα προσπερασα κλεινοντας την μυτη μου
δυνατο ποστ, καλησπερες!!


Σχόλιο από thank (09.02.2009)
Εκάτη καλησπέρα, ... Δεν θα σου γράψω πολλά σαν απάντηση γιατι ... δεν βρίσκω. (οκ με τους προγούμενους συναδέλφους έχουμε και σχετική προϊστορία :)

Πραγματικά, είναι σχόλιο "διεξόδου", ας το πούμε έτσι. Κλείνουμε μύτες, ανάλογα βέβαια με τις αντοχές του καθενός. Και το "κλίμα" που σηκώνει ο καθένας. Και προφανώς οι θυσαυροί υπάρχουν.

Σ' ευχαριστώ πολύ, ειλικρινά.



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Συγγραφέας
thank


Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/thank

Τα γνωστά που έχουν τα περισσότερα μπλόγκς.






Tags

Αναφορές Ιστορίες Μουσικές Σινεμά Σκέψεις




Επίσημοι αναγνώστες (9)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links







    Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
    Όροι Χρήσης