αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Σ ένα μικρό Γαλάζιο Πλανήτη ..
Δεν υπάρχει άλλος πλούτος πέρα από τη ζωή
01 Μαΐου 2009, 02:16
Γεννήθηκε Πρωτομαγιά
ποίηση  Γιάννης Ρίτσος  Μάης  


100 χρόνια πριν..

 

Γεννήθηκε Πρωτομαγιά,στο Κάστρο, στη Μονεμβασιά.

 

 Κανένα ιδιαίτερο αφιέρωμα,τι λόγια να πω για τον ποιητή..

Παραθέτω μόνο 2-3 ποιήματα που διάβαζα αυτή την ώρα

κι όποιος θέλει ακολουθεί.

 

 

 

 Γιάννης Ρίτσος (1909-1990)

 

Απροσάρμοστοι

Τέτοια ζωή μας μέλλονταν, να γράφουμεν επιστολές

που να μη στέλνουμε από μιαν αξήγητη δειλία

μονάχα να τις δένουμε σε κορδελίτσες παρδαλές

και να το βρίσκουμε και τούτο ασήμαντη ασχολία.

Να πάλλεται βαθιά η καρδιά, που άξια ήτανε για τα καλά,

κι όμως να ζούμε πάντοτε στη σκοτισμένη αφάνεια·

οι ταπεινοί πατώντας μας να δείχνουν μέτωπο ψηλά

και τα δικά μας άπρεπα να φέρουνε στεφάνια.

Το πρόσωπο μας να φορεί φρίκης γκριμάτσα τραγική,

φιλάρεσκα ν' αφήνουμε να λεν πως μας πηγαίνει

να βλέπουμε να φεύγει η ζωή μακριά μας ξένη, βιαστική

και να περνάμε, αθόρυβα μισώντας, μισημένοι.

Το κάθε τι, και πιο πολύ τ' όνειρο, να μας τυραγνά

τα βλέμματα των διαβατών στα μάτια μας λεκέδες.

Περήφανοι να δείχνουμε κι όμως τα χέρια μας τ' αγνά

να κράτησαν και να κρατούν ακόμα μενεξέδες.

Να λαχταρούμε σαν παιδάκια ευαίσθητα κι ασθενικά

-δικαίωση και παρηγοριά της ζωής μας την αγάπη

κι αν κάποτε τη βρήκαμε να μας προσμένει μυστικά

όμως το χέρι ν' απλωθεί ζητώντας την εντράπη.

Τα μέτρια ν' αποφεύγουμε μ' αδιάλλαχτην αποστροφή,

αμετανόητοι κυνηγοί του Ωραίου και του Απολύτου

νά ναι μας έπαθλο η πληγή, τι μάταιο γνώση μας σοφή

η χρυσή σμίλη δημιουργού, κασμάς του καταλύτου.

Να ξεκινάμε τις αυγές και πάνω μας μαύροι οιωνοί

οι αμφιβολίες να μας κρατούν στην ίδια πάλι θέση

κ' εμείς μ' αηδία να φτύνουμε τον εαυτό μας που θρηνεί

και να φοράμε κόκκινο της ανταρσίας το φέσι.

Τότε να ονειρευόμαστε μιαν αλλαγή κ' ευθύς ξανά

να σκύβουμε, σκλάβοι χλωμοί, σε ιερή λατρεία του πόνου,

τις ήττες ν' ανεμίζουμε φλάμπουρα νίκης φωτεινά

κι αξιοπρεπώς να παίρνουμε το λάχτισμα και του όνου.

Καχύποπτοι και μίζεροι μέσα στα φρούρια της σιωπής

να κλειδωνόμαστε άβουλοι, να κάνουμ' έτσι χάζι

τον κόσμον εξετάζοντας πίσω απ' τον κύκλο μιας οπής

και, θαρραλέοι, σκιά μικρού πουλιού να μας τρομάζει.

Δειλοί και στην αγάπη μας μα και στο μίσος πιο δειλοί

κι ανίσχυροι κι ασάλευτοι να ζούμε ανάμεσα τους,

να μας πληγώνουν και τα δυο και να μετράμε σιωπηλοί

στα παγωμένα δάχτυλα τους ίδιους μας θανάτους.

Εχθρούς να υποψιαζόμαστε παντού κ' οι ολόφωτοι ουρανοί

να ισκιώνονται απ' τον ίσκιο μας και, φεύγοντας κινδύνους,

να ζούμε μόνοι πλέκοντας για τους εχθρούς δημίου σκοινί

και να κρεμάμε εμείς εμάς αθώους αντί για κείνους.

 

 

 *

 

XVI

 

Χαρά χαρά.

Δε μας νοιάζει

τι θ' αφήσει το φιλί μας

μέσα στο χρόνο και στο τραγούδι.

Αγγίξαμε

το μέγα άσκοπο

που δε ζητά το σκοπό του.

Ο Θεός

πραγματοποιεί τον εαυτό του

στο φιλί μας.

Περήφανοι εκτελούμε

την εντολή του απείρου.

'Ενα μικρό παράθυρο

βλέπει τον κόσμο.

'Ενα σπουργίτι λέει

τον ουρανό.

Σώπα.

Στην κόγχη των χειλιών μας

εδρεύει το απόλυτο.

Σωπαίνουμε κι ακούμε

μες στο γαλάζιο βράδι

την ανάσα της θάλασσας

καθώς το στήθος κοριτσιού ευτυχισμένου

που δε μπορεί να χωρέσει

την ευτυχία του.

'Ενα άστρο έπεσε.

Είδες;

Σιωπή.

Κλείσε τα μάτια.

 

 

*

 

 

 

 

 

Άφησε με να`ρθω μαζί σου
άφησε με να`ρθω μαζί σου.
Τι φεγγάρι απόψε!
Είναι καλό το φεγγάρι.
Δεν θα φαίνεται που ασπρίσαν τα μαλλιά μου
Είναι καλό το φεγγάρι
δεν θα φαίνεται που ασπρίσαν τα μαλλιά μου.
Τι φεγγάρι απόψε!
Το φεγγάρι θα κάνει πάλι χρυσά τα μαλλιά μου.
Δεν θα καταλάβει
Άφησε με να`ρθω μαζί σου.
Άφησε με να`ρθω μαζί σου!

*

 

Απλώνουμε τα χέρια στον ήλιο-στον ήλιο
και τραγουδάμε και τραγουδάμε.
Το φως κελαηδάει, άιντε κελαηδάει
στις φλέβες του χόρτου και της πέτρας.
ʼξιζε να υπάρξουμε για να συναντηθούμε.

Αγαπούμε τη γη, τους ανθρώπους και τα ζώα.
Τα ερπετά, τον ουρανό και τα έντομα.
Είμαστε, είμαστε κι εμείς όλα μαζί.
Μαζί κι ο ουρανός και η γη.

Απλώνουμε τα χέρια στον ήλιο-στον ήλιο
και τραγουδάμε και τραγουδάμε.
Ο ήλιος με φωνάζει, ο ήλιος με φωνάζει.
Χαρά, χαρά. Δεν μας νοιάζει τι θ' αφήσει
το φιλί μας μες στο χρόνο και στο τραγούδι.
Αργά προβαίνει στη γωνιά
το δίβουλο φεγγάρι
τ' αστέρια σπέρνουν στη βραδιά
μαλαματένιο στάρι

 

 *

Αχ το φεγγάρι βάσανο
μικρός χρυσός αλήτης
στο γιασεμί σκαρφάλωσε
και φέγγει τη μορφή της

Στον δρόμο τον μενεξελί
διαβαίνει μια κοπέλα
και πέφτουν δυο ροδόφυλλα
κι ένα γλυκόλαλο έλα.


Κοριτσάκι μου

Κοριτσάκι μου,
μὲς στὸ βουβὸ πηγάδι τοῦ φεγγαριοῦ
σοῦ ῾πέσε ἀπόψε τὸ πρῶτο δαχτυλίδι σου.

Δὲν πειράζει.

Ἀργότερα θὰ φτιάξεις ἄλλο
νὰ παντρευτεῖς τὸν κόσμο μὲς στὸν ἥλιο.

Γιατὶ δὲν εἶναι κοριτσάκι
νὰ μάθεις μόνο ἐκεῖνο ποὺ εἶσαι,
ἐκεῖνο ποὺ ἔχεις γίνει,
εἶναι νὰ γίνεις
ὅ,τι ζητάει
ἡ εὐτυχία τοῦ κόσμου.

Ἄλλη χαρὰ
δὲν εἶναι πιὸ μεγάλη
ἀπ᾿ τὴ χαρὰ ποὺ δίνεις
Νὰ τὸ θυμᾶσαι κοριτσάκι.

 

Κοριτσάκι μου,
θέλω νὰ σοῦ φέρω
τὰ φαναράκια τῶν κρίνων
νὰ σοῦ φέγγουν τὸν ὕπνο σου.

Θέλω νὰ σοῦ φέρω ἕνα περιβολάκι
ζωγραφισμένο μὲ λουλουδόσκονη
πάνω στὸ φτερὸ μιᾶς πεταλούδας
νὰ σεργιανάει τὸ γαλανὸ ὄνειρό σου.

Θέλω νὰ σοῦ φέρω
ἕνα σταυρουλάκι αὐγινὸ φῶς
δυὸ ἀχτίνες σταυρωτὲς ἀπὸ τοὺς στίχους μου
νὰ σοῦ ξορκίζουν τὸ κακὸ
νὰ σοῦ φωτᾶνε μὴ σκοντάψεις.

 

Πρωϊνὸ ἄστρο Κοριτσάκι μου,
θέλω νὰ σοῦ φέρω
τὰ φαναράκια τῶν κρίνων
νὰ σοῦ φέγγουν στὸν ὕπνο σου.

Κοιμήσου κοριτσάκι.
Εἶναι μακρὺς ὁ δρόμος.
Πρέπει νὰ μεγαλώσεις.

Εἶναι μακρὺς
μακρὺς
μακρὺς ὁ δρόμος.

Τὸ παιδί μου κοιμήθηκε
κι ἐγὼ τραγουδάω...

Δύσκολα εἶναι, κοριτσάκι,
στὴν ἀρχή.

Τί νὰ πεῖς, δὲν ξέρεις.
Δύσκολα εἶναι στὴν ἀρχή.

Γιατὶ δὲν εἶναι, κοριτσάκι,
νὰ μάθεις μόνο
ἐκεῖνο ποὺ εἶσαι,
ἐκεῖνο ποὺ ἔχεις γίνει.

Εἶναι νὰ γίνεις
ὅ,τι ζητάει
ἡ εὐτυχία τοῦ κόσμου,
εἶναι νὰ φτιάχνεις, κοριτσάκι,
τὴν εὐτυχία τοῦ κόσμου.

Ἄλλη χαρὰ δὲν εἶναι πιὸ μεγάλη
ἀπ᾿ τὴ χαρὰ ποὺ δίνεις.

Νὰ τὸ θυμᾶσαι, κοριτσάκι.



Περισσότερα:http://www.politikokafeneio.com/megaloi/ritsos15.htm

16 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από chocolat (03.05.2009)
Ευχαριστούμε Margo, που το θυμήθηκες και μπήκες στον κόπο να το μοιραστείς μαζί μας!!

Καλημέρα! :)


Σχόλιο από margo (03.05.2009)
Kαλημέρα!Εγώ σ'ευχαριστώ που πέρασες :)


Σχόλιο από Latte (03.05.2009)
Δεν ξέρω γιατί (μάλλον κάτι παραπάνω που έμαθα) έφερε την εικόνα σου στο μυαλό μου γλυκιά, τρυφερή και(περισσότερο) συγκινημένη με το τελευταίο ποιήμα που παρέθεσες...
:)


Σχόλιο από margo (03.05.2009)
:)))
" άλλη χαρά δεν είναι μεγαλύτερη απ' τη χαρά που δίνει.."





Σχόλιο από Liza32 (03.05.2009)
.

Θα μπορούσα να γράφω ώρες ατέλειωτες στίχους του Ρίτσου. Είναι οι στίχοι που μιλούν στην καρδιά των ερωτευμένων! Αλλά και ερωτευμένος να μην είσαι, παρασύρεσαι...Δεν νομίζω να υπάρξουν άλλοι ποιητές σαν τους παλιούς.
Άσχετο, ωραίο θέμα για πανελλήνιες! Η Εαρινή Συμφωνία!



Σχόλιο από Desmar (03.05.2009)
Γεννήθηκε Πρωτομαγιά Μαργαρίτα μου για να μας φέρει με τους στίχους του την ...άνοιξη στις καρδιές μας! ;)


Σχόλιο από ARGYROULLA (04.05.2009)
Πάντα υπέροχος και μοναδικός , ο αγαπημένος ποιητής της ρωμιοσύνης, Γιάννης Ρίτσος .
Τα παιδιά μας , εδώ και μερικούς μήνες ετοιμάζουν ένα μοναδικό αφιέρωμα , για τον αγαπημένο ποιητή ,που θα το παρουσιάσουν δημόσια στις 18 Μαίου .
Θα ήταν πολύ όμορφα , αγαπημένη Μαργαρίτα , αν ήσουν στη Κύπρο εκείνη την βραδιά ... Εύχομαι να βιντεογραφείται η όλη εκδήλωση , και θα φροντίσω να την απολαύσεις στην μικρή οθώνη ...
Όταν περάσαμε χθες απ΄ το μπλογκ σου , η κόρη μου μου είπε να σου στείλω πρόσκληση ! Είσαι ευπρόσδεκτη και προσκεκλημένη , άμα το επιθυμείς ...

Αγαπημένη Μαργαρίτα , καλό μήνα κορίτσι μου , και κάθε χαρά και ευλογία στη ζώή σου . Ο Αναστάς Ιησούς Χριστός να σε συντροφεύει παντού , εσένα και την οικογένειά σου .

Φιλιά πολλά , και την αγάπη μου από τη μεγαλόνησο .

Αργυρούλα


Σχόλιο από StavmanR (04.05.2009)
"να βλέπουμε να φεύγει η ζωή μακριά μας ξένη, βιαστική
και να περνάμε, αθόρυβα μισώντας, μισημένοι."

"αμετανόητοι κυνηγοί του Ωραίου και του Απολύτου"

"Δειλοί και στην αγάπη μας μα και στο μίσος πιο δειλοί"

"και να κρεμάμε εμείς εμάς αθώους αντί για κείνους."

!

Καλημέρα Μαργαρίτα με τις πορτομαγιάτικες εμπνεύσεις. :)


Σχόλιο από Oraclas (04.05.2009)
Αγαπημένος ποιητής, εμπνευστής του έρωτα.. Δεν θα γράψω ποιηματά του μα δύο εκφράσεις του αθάνατες:
"Στον έρωτα, στην δόξα και στο θάνατο μόνοι πορευόμαστε...! "
"Μάθε ν΄αγαπάς αυτούς που δεν πληγώνουν την αγάπη. "


Σχόλιο από margo (05.05.2009)
Lisa32~Η ποίηση σε παρασύρει,σε ταξιδεύει,σε σκουντά,σε ξεγυμνώνει :)
Desmar~Έχεις ανοιξιάτικη καρδιά ούτως ή άλλως χαμογελαστό μου παιδί! ;)
Argyroulla~Σ' ευχαριστώ ιδιαίτερα για την πρόσκλησή σας :) Μακάρι να είχα τη δυνατότητα να είμαι κοντά σας στο αφιέρωμα των παιδιών..Κρατάω τις ζεστές ευχές σου και ανταποδίδω με αγάπη . :)))
StavmanR~Από τους πιο συγκλονιστικούς οι στίχοι που ξεχώρισες :)
Oraclas~όμορφα πολύ..ευχαριστώ :)


Σχόλιο από ARGYROULLA (05.05.2009)
Πολλά φιλιά και από τη μεγαλόνησο .
Και την αγάπη μας :)))


Σχόλιο από Mesogeios (05.05.2009)
Ναι! Η μεγάλη μας τύχη είναι που έξυσε τον ουρανό με εργαλείο τη γλώσσα μας. Ετσι έχουμε την ευκαιρία άμεσα, από πρώτο χέρι, να αρμέξουμε με τα μάτια μας το φως της οικουμένης. Ακόμα πιο μεγάλη τύχη για κάποιους από μας που τον άκουσαν να απαγγέλει ποιήματά του και αντάλλαξαν, τι σκανδαλώδη εύνοια, δυο ζεστές καθημερινές λέξεις.
Ο άλλος μεγάλος της εποχής μας, ο Λουί Αραγκον, σε ένα κείμενό του, το 1971, στο περιοδικό «Les Lettres Francaises», στέκεται απέναντί του με μοναδικό τρόπο:
«... Πάνε πάνω από είκοσι χρόνια, ωστόσο, που μου φέραν στίχους μεταφρασμένους απ' τα ελληνικά, ενός ποιητή που γι' αυτόν δεν ήξερα τίποτα, να διορθώσω τα γαλλικά τους. Αξαφνα ένιωσα ένα σφίξιμο στο λαρύγγι και το παράξενο είναι πως αργότερα, κάθε φορά που μου φέρναν στίχους, καλά είτε κακά μεταφρασμένους, αυτού του άγνωστου, ένιωθα πάντοτε όπως και την πρώτη φορά, ανίκανος να κυριαρχήσω τα μάτια μου, τα δάκρυά μου... Ολα γίνονται σάμπως ο ποιητής αυτός να γνώριζε το μυστικό της ψυχής μου, και να ήξερε, μόνος μ' ακούτε, μόνος αυτός, να με συγκλονίζει έτσι. Στην αρχή δεν το ήξερα πως ήταν ο πιο μεγάλος απ' τους ζώντες ποιητές της εποχής αυτής που είναι η δική μας. Ορκίζομαι πως δεν το ήξερα. Το έμαθα σταδιακά, από το ένα ποίημα στο άλλο, παρά λίγο να πω από το ένα μυστικό στο άλλο, γιατί κάθε φορά ένιωθα το συγκλονισμό μιας αποκάλυψης. Η αποκάλυψη ενός ανθρώπου και μιας χώρας, τα βάθη ενός ανθρώπου και τα βάθη μιας χώρας...».
margo να είσαι καλά!


Σχόλιο από Calcifer (05.05.2009)
ακόμη και στο musicheaven έκαναν αφιερωμα και στην γεννετηρα του τίποτα...


Σχόλιο από margo (06.05.2009)
Μesogeios ~ Σ' ευχαριστώ πολύ Ανδρέα :)
Εξαιρετικά συγκινητική η εμπειρία του Αραγκόν.
Calcifer~ Tυχερέ κάτοικε Μονεμβάσιας :D
Δες το πρόγραμμα των εκδηλώσεων εδώ:
http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=Splatt_Forums&file=viewtopic&topic=18319&gotolast=1

:)


Σχόλιο από mellia (06.05.2009)
Καλό μήνα αν και λίγο καθυστερημένα!
Ευχαριστούμε που μας θύμησες τον άνθρωπο αυτό και τα υπέροχα ποιήματά του!
Άνοιξη!


Σχόλιο από pafa (07.05.2009)
Ἄλλη χαρὰ δὲν εἶναι πιὸ μεγάλη
ἀπ᾿ τὴ χαρὰ ποὺ δίνεις.

Νὰ τὸ θυμᾶσαι, κοριτσάκι.

Γειά σου Μαργαρίτα.



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
margo
Μαργαρίτα
από ΠΟΡΤΟ ΡΑΦΤΗ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/margo

Στέκομαι στη Γη και κοιτάζω τ΄αστέρια. Πετάω στ' αστέρια και κοιτάζω τη Γη.




Games at Miniclip.com - Bloxorz Bloxorz

Get the block to fall into the square hole.

Play this free game now!!





Tags

βιβλία επίκαιρα σκέψεις στιγμές ευτράπελα ζωγραφική Στίχοι λουλούδια μνήμες φωτογραφία μουσική ποίηση Γιάννης Ρίτσος Μάης σκέψεις όνειρα αγάπη γαλήνη σχέσεις πόλεμος ειρήνη έρωτας αστέρια χειροτεχνία κοχύλια καλοκαίρι θάλασσα όνειρα ταξίδια φιλοσοφία άνοιξη χρόνος




Επίσημοι αναγνώστες (27)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης