αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Μέσα στη Νύχτα
(ή όταν η αυτοψυχανάλυση συνάντησε τη ματαιοδοξία)

07 Ιανουαρίου 2007, 02:27
Πυξίδες στο Σκοτάδι


Σε ένα βιβλίο είχα διαβάσει κάποτε για έναν τύπο (ας τον πούμε Αδάμ) που επί 20 χρόνια λάμβανε ανά δεκαπέντε μέρες περίπου μια καρτ-ποστάλ από ένα διαφορετικό κάθε φορά παραθαλάσσιο μέρος του κόσμου. Τις κάρτες έστελνε ένας φίλος του που ταξίδευε σε όλα αυτά τα μέρη για να ζωγραφίσει 500 ακουαρέλες. Ο Αδάμ δεν είχε ταξιδέψει ποτέ, γερνούσε κάθε μέρα περισσότερο και μια από τις αγαπημένες του ενασχολήσεις ήταν να κοιτάζει τις καρτ-ποστάλ ταξιδεύοντας με τη φαντασία του σε μέρη μακρινά ταξινομώντας τες με διάφορους τρόπους. ’λλοτε τις χώριζε με τον πιο προφανή τρόπο, δηλαδή με βάση τη χρονολογία αποστολής τους, άλλοτε τις κατηγοριοποιούσε κατά ήπειρο, άλλοτε με αλφαβητική σειρά.

Κάθε τόσο έψαχνε διαφορετικούς, πιο εργονομικούς ή πιο ευφάνταστους τρόπους να τις ταξινομήσει, εξαντλώντας τα όρια της εφευρετικότητάς του. Τους έφτιαχνε κουτάκια, κολλούσε επάνω τους ταμπελίτσες ( "1931", "1932" ή "Αφρική", "Ασία", "Ευρώπη"κτλ. ή "Α-Βρέστη", "Σιγκαπούρη-Τεργέστη" ή "Λιμάνια", "Προκυμαίες", "Θάλασσα", μέχρι και "Νύχτα", "Πρωί", "Απόγευμα" κοκ.), διαρκώς τις έβγαζε και τις ξανάβαζε έτσι ή αλλιώς ψάχνοντας να βρει πώς θα μπορούσε να τις συνδέει καλύτερα ώστε να τις απολαμβάνει περισσότερο όποτε ήθελε να τις δει.

Δοκίμασε πολλούς συνδυασμούς ώσπου μια μέρα τις άδειασε όλες σε ένα μεγάλο κουτί και τις ανακάτεψε. Είχε καταλάβει ότι κάθε καρτ-ποστάλ μπορούσε να συσχετιστεί με οποιαδήποτε άλλη -με έναν ή περισσότερους τρόπους. Έτσι μπορούσε να δημιουργεί κάθε φορά μια διαφορετική, μοναδική ακολουθία. Είχε αποφασίσει λοιπόν να τις βλέπει στο εξής στην τύχη τραβώντας τες όπως να 'ναι από το σωρό και ψάχνοντας να βρει ανάμεσά τους περισσότερο ή λιγότερο φανερές σχέσεις. Αυτό που είχε ξεκινήσει ως προσπάθεια να μπει ο κόσμος σε μια τάξη κατέληξε στην παραδοχή ότι -με την βοήθεια της φαντασίας- ο κόσμος μπορεί να μπαίνει διαρκώς σε μια διαφορετική τάξη, αρκεί κάθε φορά να τον κοιτάμε με έναν άλλο τρόπο. Καθετί απλώνει τα χέρια του για να αγκαλιάσει και να αγκαλιαστεί αρκεί να μην το αφήσουμε μόνο του...

 

Πάει καιρός που διάβασα το βιβλίο αυτό και σίγουρα παρέλειψα, πρόσθεσα ή παράλλαξα κάποια στοιχεία. Για να πω την αλήθεια, είχα ξεχάσει την παραπάνω ιστορία. Την θυμήθηκα πριν λίγο, όταν φόρτωσα την τεράστια λίστα των τραγουδιών που διαθέτω και άρχισα να τα ακούω σε τυχαία σειρά. Κατά καιρούς έχω επιχειρήσει κι εγώ να τα ακούω με αλφαβητική, χρονολογική, ειδολογική ή άλλη σειρά. Τον τελευταίο καιρό όμως φορτώνω συχνά όλα όσα έχω, ελληνικά και ξένα, παλιά και καινούρια, λαϊκά, ροκ, έντεχνα ή ό,τι άλλο και τα ακούω ανακατωμένα προσπαθώντας να βρω κρυφούς ή προφανείς δεσμούς μεταξύ τους στους τίτλους, στους στίχους, στη μουσική.

Έτσι καμιά φορά προκύπτουν περίεργες συγγένειες ανάμεσα σε εκείνα τα παιδιά που μέχρι να βγάλουν τα δίκωχά τους σε μια πλατεία είναι απλά φαντάροι στα χακί και σε κάτι άλλα παιδιά που, αν και γεννιούνται κανονικά, δε μεγαλώνουν κανονικά, δεν ονειρεύονται κανονικά, δεν ερωτεύονται κανονικά... Ανάμεσα στους φίλους που είναι μαύρα πουλιά και σε κάτι πουλιά της δυστυχίας... Ανάμεσα στον Χιώτη τον τυφλό τραγουδιστή και σε έναν τυφλό άντρα που κλαίει... Και κάτι νύχτες σαν κι αυτή τα τραγούδια ένα-ένα σηκώνονται από τις θέσεις τους, ψάχνουν για ντάμες ή καβαλιέρους και αρχίζουν να στροβιλίζονται, δυο-δυο, τρία-τρία στην αρχή, μέχρι που πιάνονται όλα μαζί χέρι-χέρι και μου λένε ΤΟ Τραγούδι...

Ποιο; Ακόμα δεν μπορώ να το ξεχωρίσω. Μονάχα σκόρπιες, υπέροχες νότες φτάνουν σε μένα και σπασμένοι στίχοι: "a smile from a veil...χαϊμαλί από μετάξι...ανθρωπομάρκετ...τι να καταλάβουμε...with a little help...ήρθα στη ζωή μου αργά...to be a rock...". Όσο όμως θα καλώ στα νυχτερινά μου πάρτυ τα τραγούδια για να χορέψουνε παρέα όλο και κάτι περισσότερο θα φτάνει στην ψυχή μου...

 


7 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από bigfish (07.01.2007)
Αντώνη παιδί μου, μεγάλη η χάρη σου. Ξοδεψα 10 λεπτά για εγγραφές και σουπα μουπες. τελοσπάντων. Ας ενισχύσουμε την προσπάθεια σου την οποία όμως δε μπορώ να αξιολογήσω. Ο ήλιος πέφτει πάνω στη σκονισμένη οθόνη και δε βλέπω πολλά πράγματα! Είναι και λίγο σκοτεινό το φόντο, άρα...
Λοιπόν ρώτησα το πρωί τα κορίτσα που είναι ο Αντώνης και μου είπαν «διορθώνει». Τότε θυμήθηκα κάτι που είδα ως επίγραμμα να το πω, σε ένα σαντουιτσάδικο της Κόνιτσας. Εγραφε επι λέξει, Αντώνη ζήσε τη ζωή σου πριν σου πέσει το πουλί σου. Γελάσαμε και ρώτησα ποιός θα το στείλει. Αυτά είπε, ξέρεις ποια, δε μπορούμε να τα γράψουμε εμείς τα λένε μεταξύ τους τα αγόρια. Το έστειλα με SMS όμως δε ξέρω αν το πήρες. Στο στέλνω και με αυτόν τον τρόπο.
Σ.


Σχόλιο από gazakas (07.01.2007)
Ψαρούκλα μου, το λέει κι ο Σωκράτης αυτό που είπες αλλά λίγο αλλιώς: "Ζωή σε σπούδασα και ξέχασα να ζήσω"... Όσο για εκείνο το "διορθώνει", προσπαθώ να το κάνω και "διορθώνεται", που μπορεί και να σημαίνει "σηκώνεται όρθιος περνώντας μέσα από..."
(’σχετο, αλλά το κινητό σου δε λαμβάνει τα SMS μου)


Σχόλιο από clouds (08.01.2007)
φιλόλογοι.... σου λέει ο άλλος!


Σχόλιο από bigfish (09.01.2007)
Μπλιαχ, φιλόλογοι. ρεμάλια δε λες καλύτερα. Τι να πεις; O tempora o mores; ligo banal akougetai. isos scripta manent. Ασχετο, αλλά σαφώς πιο εύηχον.

Αντώνη, παιδί μου, μ΄αυτά που γράφεις, τέτοια post θα έχεις. Νέα αθηναική σχολή και πολύ σου βάζω.

Ας έρθω σε κάτι σαφώς πιο ενδιαφέρον. Μου φαίνεται λίαν περίεργο ότι δεν πιάνω τα γραπτά μηνύματα σου. Μπορείς να ρωτήσεις κάποιον ειδικό ή εστω ειδικευόμενο τι ή τις πταίει;

Εγώ το πρωινό της Πέμπτης αναχωρώ δια την Αλλοδαπήν όπου και θα εντρυφήσω εις τας εκπαιδευτικάς συνθήκας της Εσπερίας, δια να δυνηθώ κατά το μέλλον, όποτε αι συνθήκαι το επιτρέψουσι, ινα προετοιμάσω και καταθέσω έγγραφον στον αρμόδιον τμήμα του προιστάμενου Υπουργείου, δια την υλοποίησιν διακρατικού προγράμματος.
Ως εκ τούτου αύριο θα ηδυνάμην να μεταβώ εις καφενείον τι, όπως συναντήσω υμάς.
Σας ασπάζομαι ως άνθρωπος και ως φιλόλογος
Σ.


Σχόλιο από gazakas (09.01.2007)
Ημέτερε Ροφέ, θα μεταβούμε βεβαίως την αύριον σε καφενείον τι, όπως συζητήσωμεν το των μηνυμάτων παράδοξον και άλλα τινα περί των παρελθουσών εορτών και της επικείμενης αναχωρήσεώς σας εις την Εσπερίαν. Όσον δια το του ιστολογίου τούτου επίπεδον, επαφίομαι εις τον πατριωτισμόν των επισκεπτών ίνα ανέλθη δραματικώς.
ΥΓ. θα ήμην ευγνώμων εάν προσκομίζατε τους δύο ψηφιακούς ευελίκτους δίσκους που σας εδάνεισα πρό των εορτών...


Σχόλιο από bigfish (09.01.2007)
Το είχα στείλει πριν λίγο καιρό σε ένα άλλο blog. Η ουσία παραμένει η ίδια, νομίζω.


χρόνια τώρα βολτάρω σε ιστοσελίδες mainstream και άλλες. Διαβάζω, κρυφοκοιτάζω, μιλάω. Δεν ξέρω γιατί αλλά τα blogs δε με «τραβήξανε» μέχρι τώρα. Λυπάμαι που δε νοιώθω αλληλέγγυος με τους οπαδούς του όποιου πιτσιρίκου...
Νοιώθω όμως ένα υπόγειο επικοινωνιακό ηφαίστειο, στους επικείμενους τριγμους του οποίου πάλλονται οι κάτοικοι του μικρού μας χωριού. Οι στάχτες του σε λίγο θα καλύψουν τις οθόνες των pc και θα είμαστε εκεί κοκαλωμένοι, όπως τα ευρήματα της Πομπηίας. Από εδώ ένας τύπος που την ώρα της έκρηξης πόσταρε. Λίγο πιο πέρα σε σαλονάτη θέση, οι δύο έφηβοι σε ένα δημοφιλές σύμπλεγμα την ώρα που ετοιμάζονταν «να ανεβάσουν το blog τους» και εξ αυτού του λόγου ευθυμούσαν.
Έχετε ποτέ νοιώσει αυτό το αίσθημα anima mundi την ώρα που κολυμπάτε στα διάφανα νερά του απογευματινού Αυγούστου; Οτι δηλαδή υπάρχετε ως μέρος του κόσμου γύρω σας, ότι είστε ένα μέρος του συνόλου;
Αισθάνομαι ότι συντονιζόμαστε σε ένα παρόμοιο αίσθημα συνόλου που προσπαθεί να επικοινωνήσει με όποιον τρόπο μπορεί.
Δεν ξέρω καν αν αυτό το μήνυμα εμφανιστεί, δε γνωρίζω σε ποια θέση, αμφιβάλλω σε ποιο blog.
keep blogging guys maybe one day we will be one huge blog of feelings. χαιρετισμούς
Σ.


Σχόλιο από nefos (12.01.2007)
πόσο εγωιστικό θα φανεί αν κάποτε μου στέλνω κάρτες με γραμματόσημο και δίχως φάκελο να με βρίσκουνε στην επιστροφή των ταξιδιών μου; ε όσο κι αν είναι, θα το πω επιθυμία, ανάγκη ή βλακεία της στιγμής και θα αφεθώ σε αυτό, μπορώ;



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Συγγραφέας
gazakas
Αντώνης
Φιλόλογος
από Θεσσαλονίκη, Πρόχωμα, Κουφάλια, όχι κατ' ανάγκη με αυτή τη σειρά
32 ετών



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/gazakas

Το ίχνος που αφήνουν τραγούδια και σκόρπιοι στίχοι σε μια ξεκούρδιστη ψυχή...






Tags




Επίσημοι αναγνώστες (9)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links









Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης