αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΓΙΑ ΠΡΙΓΚΗΠΕΣ...
ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΗΤΤΗΤΟΙ...

22 Ιουνίου 2009, 03:08
Το σκοτάδι.
Σκέψεις  

 

 

  Ένα ρυπαρό και δύσοσμο σκοτάδι χίμηξε μέσα από πράγματα που δεν θα το περίμενε κανείς να κρύβουν μέσα τους τέτοιους εφιάλτες.
  Ήρθαν σαν τους βιαστές, με γαμψά νύχια και σκυλόδοντα και παιδικές ψυχές λάφυρα στο σακούλι, και στόλισαν το δέντρο τους με φρικτά χαμόγελα. Χαμόγελα παγωμένα, πλαστά, παραμορφωμένα, γκροτέσκα  αφύσικα σχήματα μιάς πραγματικότητας που θα έπρεπε να είχε εξορισθεί εδώ και αιωνιότητες πέρα και έξω από εκεί που φτάνει το βλέμμα του Θεού.
  Ένα σκοτάδι παραφροσύνης και απελπισίας, δίχως ελπίδα για λύτρωση καμιά, δίχως είδωλο και φόντο… Το αεράκι που το κουβάλησε μέχρι την πόρτα μου, ξανάφυγε ανακουφισμένο που ξεφορτώθηκε το μιαρό φορτίο του.

  Καταμεσής του σκοταδιού, αυτοπροσώπως  η αυτού μεγαλειότης η τρέλα, φτιασιδωμένη , ντυμένη με ακριβά αλλά ξετσίπωτα ρούχα. Αριστερά και δεξιά οι Κήρες, οι μαύρες γρήγορες σκύλες του Άδη. Μπρός και πίσω ο εσμός των φυτών που θα έτρεφαν με τις ορμόνες τους την ανάγκη για επιβεβαίωση. Με τη γλώσσα έξω, τα σάλια να τρέχουν, πριαπικοί και έτοιμοι από καιρό…
  Ένα σκοτάδι πνιγμένο στην παράνοια έβρεξε ο ουρανός. Στάλες χοντρές από σκιά και από αφαίρεση.

  Και στην άδεια από νωρίς πλατεία, το  δύσοσμο και μιαρό σκοτάδι ντύθηκε γυναίκα και λικνίζεται όσο γίνεται πιο προκλητικά, προσπαθώντας να τραβήξει το βλέμμα κάποιου περαστικού. Για να βαμπιρήσει. Για να μπορεί να υπάρχει μέσα από τους άλλους.  Μόνο που στην έρημη πλατεία, το μόνο που υπάρχει είναι δύο αγάλματα. Και τυχαίνει να είναι φίλοι μου. Και δεν θα με προδώσουν. Και δεν θα με προδώσουν. Και δεν θα με προδώσουν.

  Ο μάγος του πάρτυ έφτιαξε εκδοχές από πλαστελίνη. Λειώσανε γρήγορα. Γιατί έτσι γίνεται καμιά φορά. Παρά το δριμύ ψύχος  ενός  φιλιού που δεν ισχύει. Hey Lord, don’t ask me questions. 
 
  Ω, λατρεμένα σκουπιδιάρικα των δυτικών συνοικιών, προσέχετε παρακαλώ αυτόν τον υπερτροφικό βαθύ ίσκιο. Μαζέψτε τον απαλά, όπως θα κάνατε σε ένα παιδί που έχασε τον δρόμο για το σπίτι. Μόνο μην του πείτε ότι δεν έχει σπίτι. Είναι πολύ αργά για να αποδεχτεί κάτι τέτοιο.     Από την άλλη πάλι, πώς να φερθείς σε ένα σκοτάδι; Τι να πω. Κάντε όπως νομίζετε…


8 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από inappropriate (22.06.2009)
Απίστευτα δυνατό κείμενο!!
Τι να πρωτοσχολιάσω?
Μου άρεσε πάρα πολύ που συνέδεσες το σκοτάδι με την τρέλα, καθώς αυτά τα δύο για μένα πάνε πάντα μαζί...
Η φράση σου "μαζέψτε τον απαλά, όπως θα κάνατε σε ένα παιδί που έχασε το δρόμο για το σπίτι" δείχνει με μεγάλη επιτυχία ότι τελικά το σκοτάδι(...) δεν είναι τόσο κακό και τόσο τρομερό, όσο θέλουν να πιστεύουν. Αντιθέτως πάντα κρύβει μέσα του μια αυθεντική ευαισθησία, όπως αυτή του μικρού παιδιού :)


Σχόλιο από PHILIPPOSSM (22.06.2009)
Καταρχήν τέτοια post δεν παίρνουν σχόλια είναι σαν αυτό που λέει ο ποιητής "Σε τούτα 'δω τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει". Αν το καλό σκεφτείς είναι το ίδιο,παρομοιάστε τα "μάρμαρα" (επίκαιρο) με το κείμενο και όχι την "κακιά σκουριά" με τα σχόλια.

Μονο μπράβο μπορείς να πεις, χωρίς να ψάχνεις βαθύτερες έννοιες μέσα στο κείμενο.
(Προσωπική άποψη έτσι;)


Σχόλιο από thank (22.06.2009)
θανατηφόρο. Λυτρωτικό - τουλάχιστον για μενα -. Και η μία ανάγνωση δεν αρκεί. Ισως γι αυτό να είναι και λυτρωτικό. Γιατί αυτό το κείμενο θέλεις να το ξαναρουφήξεις.

Ακόμα και τα σκουπιδιάρικα των δυτικών συνοικιών, δεν τα βλέπω να κάνουν ότι νομίζουν. Θα έρχονται να σε ρωτούν.

Κανόνισε.


Σχόλιο από marylin (22.06.2009)
Είναι απίστευτα μεγάλος ο κόμπος που δεν είναι μόνο στο λαιμό...

Δε μπορώ να γράψω τίποτα.......

...............................


Σχόλιο από pterarhos (23.06.2009)
Παει καιρος ,απο την τελευταια φορα που ειχα διαβασει περιγραφη της Λιλιθ.
Ασε της τον ζοφο καιτο σκοταδι.
Δικος σου χωρος το φως.
Και η πλατεια,οχι μονο με τ'αγαλματα,
η πλατεια, με τους φιλους.
Που δεν θα σε προδωσουν.
Το φως ,
που δεν θα σε προδωσει.
Καλη δυναμη...


Σχόλιο από Oraclas (23.06.2009)
Συμφωνώ με τον Θάνο, δεν αρκεί μία φορά να το διαβάσεις, έχεις πολλά νοήματα και είναι όμορφο καθένας μας να το αντιλαμβάνεται διαφορετικά. Αλλά σαν πνεύμα αντιλογίας που είμαι θα αντιταχθώ στο σκοτάδι:

Δεν είμαστε εμείς εκείνοι που θα φέρουν το φως. Είμαστε όμως εκείνοι που θα θυμίζουμε πάντα πως το σκοτάδι δεν είναι μόνο και ανίκητο..


Σχόλιο από Desmar (24.06.2009)
..."πως να φερθείς σε ένα σκοτάδι;" ...δεν το είχα σκεφτεί ποτέ αυτό ... :)


Σχόλιο από steinway (03.07.2009)
Φώς η ψυχή σου, όπως όλα σου...!



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Συγγραφέας
pavel
ΘΟΔΩΡΗΣ ΠΑΥΛΑΚΟΣ
ΜΟΥΣΙΚΟΣ
από ΝΙΚΑΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/pavel

ΜΟΥΣΙΚΗ,ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ,ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ.





Σκοτεινό μουτράκι








Tags

Σκέψεις... Αναφορές σε τραγούδια... Ελεύθερη γραφή και δοκίμια... Λογοτεχνία Σκέψεις Στίχοι μου Στίχοι μου... σχόλια Χιούμορ χιούμορ Χιούμορ...




Επίσημοι αναγνώστες (29)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links









Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης