αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Γυμνό σκηνικό
Αρσενικό και παλιά δαντέλα
Home

17 Ιουλίου 2009, 23:22
Ο γλαρος του Δρυου


Αριστερα  της παραλιας  απεναντι στο Δρυονησι. Μια συσταδα βραχων.

Στο βαθος  να λιαζεται η Ναξος.

Το φεγγαρι παραδοξο μεταφυσικο σουρεαλιστικο πεντε και κατι  το

 απογευμα , ν’αχνοφαινεται να στεφανωνει τον Δρυο και το απεναντι ερημονησι.

Η  θαλασσα βαθια γαλαζια ,ποτε απανεμη , ποτε παιχνιδιαρα.

Η παραλια  με χαλικια σε  λιγες μεριες , την αμμο στις περισσοτερες.

Η αιωνια θαλασσα.

Απο ποια  αχλυ μυθικη  πεφτουν στην αγκαλια της;

Συλλεγουν τον πλουτο της;

Αρμονικα  γλαροι και βαρκες.

Θαλασσοπουλια  και διχτυα.

Ηρεμια  γαληνη. Αρμυρα και ηλιος.

Ο γλαρος   ξεχωριζε  απο το σμηνος. Ποτε με το πεταγμα του το μεγαλοπρεπο

Ποτε  με τις καταδυσεις του στην  θαλασσα ,ποτε με το λικνισμα του

Μεταξυ  του θολου  και του νερου.

Περηφανος  καταλευκος  αγερωχος.

Δεσποζε  στην συσταδα  των βραχων  , κυρης τους.

Περπατουσε  απεναντι απο τα τραπεζια της παραλιας, με τον χαλκινο  κορμο της λαμπας,   απομειναρι  αλλων  καιρων.

Το ταβερνακι   θυμιζε  δεκαετια ανθρωπινη.Με τα  παρτερια του  τα φυτεμενα

Τ’ασβεστωμενα.

Ομοια  ο τοιχος  ο χαμηλος  τα πεζουλια. Ουτε  δεκα μετρα αποσταση  απο την θαλασσα…

Ο γλαρος  εποπτευε την κολυμβητρια  που εσκιζε το νερο με χαρη  .

Ευρωστη  χαμογελαστη  ευγενικη φιγουρα.

Λωρα την καλουσαν οι γυρω της.

Ισως  και ο γλαρος  ο περηφανος  στα βραχια.

Δρυος και Δρυονησι.

Μερικα χιλιομετρα  διαδρομης απο την Ναουσα.

Εκει που ειχε βγαλει  η  μοτοσυκλετα  πριν ενα καλοκαιρι.

Οδηγημενη  απο αρχεγονη  φυγη ,αναζητηση  παραμυθιας.

 

Ποιος δρομος  ποιοι θεοι  οδηγησαν  κι αυτο το καλοκαιρι στον Δρυο;

Η χαμογελαστη ανεμελη  παρεα  στο απεναντι τραπεζι  με τις ομορφες

Βορειες  υπαρξεις  , δεν ειναι σε θεση ν’απαντησουν.

Ο γλαρος του   μπορει.

Η λατρεμενη  μοτοσυκλετα  που ξερει την διαδρομη μπορει…

Βραδυα της Ναουσας  στα ομορφα  καλντεριμια της , τα νυχτερινα τα Βακχεμενα.

Νυχτες  αστροφωτες  φορτωμενες μνημες παθη ονειρα…

Ξημερωματα  συντροφευμενα με σελιδες  γραμμενες  και αγραφες…

Πυλες  της Φωτιας  του Πρεσφιλντ  και  δικες…

Γλαρε  που καταδεχεσαι τους στεριανους και βαδιζεις  για λιγο αγερωχος περηφανος διπλα τους, που λικνιζεις  το  το ρυθμικο σου πεταγμα απο πανω τους, που βουτας  στα κυματα λιγες δεκαδες μετρα μακρυα τους.

Γλαρε του Δρυου που στεφανωνεις με τις φτερουγες σου τους ηλιοποτες.

Γλαρε ομορφε περηφανε.

Δικος  τους  και δικοι σου πια.

Μερος του τοπιου.

Τα βοτσαλα  το ερημονησι  η τρυφερη γαλαζια απεραντοσυνη.

Μια δρακα  γης  ριγμενη στο πελαγο

Οι ανθρωποι με το λιγο γελιο  με το ζεστο χαμογελο.

Αυτοι που ηρθαν  να βρουν περισευμα.

Ανακαρας  ηλιου    κοκκινου κρασιου.

Των μυστικων  του Κρατους του Ποσειδωνα.

Επιτιμοι πολιτες του αναγορευτηκαν ,παντοτινοι υπηκοοι.

 

Γλαρε  ομορφε  περηφανε…

   

 

9 σχόλια - Στείλε Σχόλιο






Σχόλιο από sven (18.07.2009)


Φίλε Χάρη,

"φορτωμένος" επέστρεψες βλέπω και μας ταξίδεψες μέσα από όμορφες εικόνες με έναν ονειρικό τρόπο.
Όμορφο πουλί ο γλάρος, χαίρομαι πάντα να το βλέπω να ζυγιάζεται ακίνητος στα ρεύματα του αέρα. Δεν ξέρω όμως -άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου- από τότε που διάβασα το στίχο του Καββαδία "Σαλτάρει ο γλάρος το δελφίνι να στραβώσει", κάτι χάλασε μέσα μου...

Καλή σου μέρα και καλό ΣΚ!!!


Σχόλιο από DITHEN (18.07.2009)
Μοναδικη η ικανοτητα σου, φιλε, να σμιγεις μεθυστικα το παρον και την ομορφια της στιγμης με την ιστορια και το ενδοηο των κινησεων και των συναισθηματων!

Με ταξιδεψες χωρις την λαμαρινα! Οχημα το "ημερολογιο μιας μοτοσυκλετας"!

Οτι τα ματια ειδαν και η αισθηση αγγιξε, ασε τα παντα χαραγμενα στην καρδια, οδη σε μια "μπαλαντα των αισθησεων και των παραισθησεων"!


Σχόλιο από DITHEN (18.07.2009)
*ενδοηο = ενδοξο
(ο δαιμων της γρηγορης γραφης)


Σχόλιο από thank (18.07.2009)
και αυτό που γράφει ο δήθεν, και πολλά άλλα ... καταλήγουν στο εξής ένα. Ζωγραφική με τις λέξεις. Τελειο. Καλώς ήρθες. Με μνήμες νωπές. Και συναισθήματα γεμάτα. Είμαι σίγουρος. :)


Σχόλιο από ZARATHUSTRA (19.07.2009)
Πτεραρχε, συγχαίρω τον απιστευτο ποιητικο σου οιστρο.
Δεν ξερω αν εισαι ποιητης , αλλα γραφεις σαν μεγαλος ποιητης.
Με εντυπωσιασες!
Ειδες ποσο αλλιώτικα ομορφαινει κοντα στη φυση ο ανθρωπος ;


Σχόλιο από chocolat (19.07.2009)
Αγαπητέ μου Πτέραρχε,

την πρώτη φορά που διάβασα το blog σου, και σου έγραψα σχόλιο ήταν Ιούλιος του 2008. Και σου είχα πει πως ζηλεύω την ταχύτητα που πιάνεις με τη μηχανή σου*. Κι έτσι πιάσαμε κουβέντα! :)

Ένα χρόνο αργότερα,εξακολουθώ να χαίρομαι την ταχύτητα και τη δύναμη που εκφράζεις με το γράψιμο σου.

(δεν μπορώ να πω κάτι άλλο, μου κλέψαν όλες τις ιδέες οι προλαλήσαντες!!!)

Να σαι καλά, μην σταματήσεις να γράφεις, και στο ξαναλέω και φέτος: Να προσέχεις!


τα σέβη μου
Chocolat :)

*ναι, είμαι από τις γυναίκες που θυμούνται όλες τις λεπτομέρειες!:)


Σχόλιο από hithtoly (19.07.2009)
το σήμερα και το χτές βρίσκουν κοινή φωλιά στο λόγο σου. πανέμορφο.


Σχόλιο από Oraclas (20.07.2009)
Πριν σε διαβάσω, σκάλιζα το μυαλό μου τι μου θυμίζεις, με τον Δρυό. Όταν θυμήθηκα ότι ήταν μέρος από την Πάρο, σκέφτηκα, γιατί βρε Χάρη ξύνεις πληγές. Ο λόγος γιατί ήταν να πάω πέρσι, ήταν να πάω φέτος και μάλλον δεν το βλέπω.

Στο κείμενό σου τώρα, με ταξίδεψες σε νοσταλγικά μέρη -χωρίς την μηχανή γιατί τις φοβάμαι- απλά στην ράχη του γλάρου στάθηκα και απόλαυσα το ποιητικό σου γράψιμο. Καλημέρα.


Σχόλιο από pterarhos (20.07.2009)
Καλη βδομαδα σε ολους!

Φιλε sven, να ευχαριστησω για τα καλα σου λογια.

Μαλλον ειναι γνωστο μεσα απο το blog, οτι αγαπω τα ζωα.
Εχω χαιδεψει κατα καιρους, δεκαδες απο αυτα.
Καποια στιγμη εκανα το ιδιο σ'ενα αγνωστο μου λυκοσκυλο.
Δεν ηταν το πρωτο.
Με δαγκωσε και μαλιστα μου εκανε τρυπα στην παλαμη .
Απο οτι μου ειπε ο ιδιοκτητης του το σκυλι επασχε απο μελαγχολια.
Ενα στα δεκαδες με δαγκωσε.
Ισως αντιστοιχη περιπτωση περιγραφει
ο Νικος ο Καββαδιας.
Εξακολουθω να αγαπω τα ζωα ,φυσικα και τα λυκοσκυλα.


Φιλε ΔΗΘΕΝ,ευχαριστω...

Να εισαι σιγουρος οτι θ'ακολουθησω την προτροπη σου.

Τα εχουμε ξαναπει και ξερεις οτι εκτιμω την γνωμη σου.

Θανο, καλως σας βρηκα!Ζωγραφια ηταν το τοπιο απο μονο του...
Οντως οπως το λες.
Ευχαριστω φιλε...


Ζαρατουστρα γενναιοδωρε!

Πραγματι το να ζεις στην φυση , να γινεσαι μερος της, λυτρωνει, απελευθερωνει.

Απο την αλλη πιστευω οτι η ποιηση ,βρισκεται μεσα στον καθεναν μας.

Αρκει να την αφουγκραστουμε.

Απο κει και περα ,ξεκινουν τα δυσκολα.

Το ξερεις καλυτερα.

Μετα τον χαρακτηρισμο σου, κοιταξα ασυναισθητα τις ποιητικες συλλογες στην βιβλιοθηκη μου.

Πιστεψε με ολοι οι ποιητες, με κοιταζαν βλοσυροι και με καθολου εγκαρδιο τροπο!

Να εισαι καλα φιλε, σ'ευχαριστω.


Σοκολατιτσα.

Περασε ενας χρονος απο το πρωτο σου σχολιο.
Και εχω την τιμη και την χαρα της φιλιας σου.
Αντευχομαι.

Να προσεχεις και να φροντιζεις την αγαπημενη μας Σοκολατα και να της πεις
να μη μας στερει τα κειμενα της, μεσα απο τα οποια την εχουμε αγαπησει.

Σ'ευχαριστω...

*Θα ηταν απιθανο με την οξυδερκεια και την ευαισθησια σου να μην συμβαινει ετσι.


hithtoly , γεια χαρα.
Σ'ευχαριστω πολυ.

Τασο οποτε πας αν μπορεις φροντισε να μην εχει πολυ κοσμο.

Ο Δρυος ειναι προς Μαρπησα, συνεχιζεις δεξια οπως παει ο δρομος, ακριβως μετα απο την Χρυση Ακτη.
Χρυσο να μ'εκανες, σ'αυτην δεν παω!

Και κατι για τις μηχανες να γελασεις.
Η πρωτη μου εμπειρια απο μεγαλου κυβισμου μηχανη , ηταν πανω σε μια αγωνιστικη ,και ο οδηγος ηταν επαγγελματιας .
Για χρονια τις εβλεπα και αλλαζα δρομο.
Μεχρι που οδηγησα το πρωτο μου παπι.
Εκτοτε ειμαι λατρης των διτροχων.
Και δεν σκοπευω να βγαλω διπλωμα αυτοκινητου.
Να εισαι καλα φιλε.
Σ'ευχαριστω.














Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog





Συγγραφέας
pterarhos (ΠΜ - Προφίλ)
ΧΑΡΗΣ Λ.
DREAMER
από ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ






Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/pterarhos

Ολα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω!


Tags

Ποιηση




Επίσημοι αναγνώστες (14)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης! Και μην ξεχάσεις να το


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης