αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Blogάκι μέ σπιράλ
Είναι σίγουρο οτι υπάρχει θεός,αλλά δέν είναι ο Θεός

17 Μαρτίου 2010, 10:31
Μάλτα γιόκ


Παίρνω αφορμή απ’τό post τής Latte γιά να διηγηθώ κι’εγώ μιά...απεργία τού δικού μου τσερβέλου. 

Την εποχή που συνέβη το γεγονός αυτό,Αύγουστο τού 1989,ούτε κινητά τηλέφωνα υπήρχαν,ούτε Internet.Υπήρχαν όμως στίς Ελληνικές θάλασσες δύο πολύ επιβλητικά πλοία,το «Σαπφώ» καί το «Ομηρος» (που τώρα πιά έχουν γίνει καρφίτσες και τηγάνια). 

Πρώτη Αυγούστου,λοιπόν,τού 1989 καί πρώτη μέρα τής αδείας μου,επρόκειτο να αναχωρήσω γιά την Μυτιλήνη καί συγκεκριμένα γιά τόν Μόλυβο,καλεσμένος ενός φίλου μου γιά μερικές μέρες.

Ηξερα ότι ο Μόλυβος έχει και άλλη ονομασία,την «επίσημη»-άς το πούμε έτσι-αλλά δέν θυμόμουν ποιά ήταν αυτή η ονομασία.Ανοιξα λοιπόν τον τηλεφωνικό κατάλογο ώστε,βρίσκοντας τόν αριθμό τού τηλεφωνικού κέντρου (που τόν είχα από τον αριθμό τηλεφώνου που μού είχε δώσει αυτός ο φίλος μου) θά συμπέρανα ευκόλως ποιά ήταν αυτή η ονομασία. 

Στό τηλεφωνικό κέντρο αυτό,λοιπόν,αντιστοιχούσε η ονομασία «Μανταμάδος».  

«Μόλυβος» δέν αναφερόταν πουθενά. 

«Α,ωραία λοιπόν,ώστε Μανταμάδος είναι η άλλη ονομασία τού Μόλυβου» σκέφτηκα.

Στην επόμενη γραμμή, βέβαια,και στόν ίδιο αριθμό τηλεφωνικού κέντρου υπήρχε η ένδειξη «Μήθυμνα» στήν οποία όμως δέν έδωσα σημασία.  

Τό ταξίδι ήταν ωραιότατο,αλλά η αναχώρηση από τον Πειραιά αρκετά περιπετειώδης.Σύμφωνα μέ το πρόγραμμα,η αναχώρηση ήταν στίς 7 τό απόγευμα.Στίς 7.10 έφτασε το «Σαπφώ» από το προηγούμενο δρομολόγιό του.Στην αποβάθρα γινόταν ένας πανικός καί μιά γριούλα παραλίγο να πέση στήν θάλασσα και να την κάνουν κιμά οι προπέλλες τού πλοίου καθώς ερχόταν γιά να δέση.Μέχρι να βγούν οι αφικνούμενοι,νά μπούμε εμείς,νά φορτωθούν τά οχήματα κλπ κλπ πήγε 9.30 το βράδυ,οπότε αναχωρήσαμε. 

Φτάσαμε στην Μυτιλήνη την επόμενη μέρα το μεσημέρι.Επειδή ήμουν ξενυχτισμένος (σπάνια κοιμάμαι εν πλώ),πεινασμένος και διψασμένος (είχα φάει στο self-service τού πλοίου πρίν φύγουμε από τον Πειραιά) καί βαριόμουν να σέρνω την βαλίτσα μου και μιά θήκη με τά μπόνγκος μου μέχρι την άλλη άκρη τού λιμανιού όπου ήταν η αφετηρία τών ΚΤΕΛ, πήρα ένα ταξί,έβαλα μέσα τά εφόδιά μου και είπα στόν ταξιτζή να μέ πάη στον Μανταμάδο. 

Καθώς προχωρούσαμε όμως,άρχισαν να με ζώνουν οι όφεις διότι ανεβαίναμε σέ κάτι βουνά,ενώ εγώ ήξερα οτι ο Μόλυβος είναι μέρος παραθαλάσσιο.Και πράγματι,μετά από κάτι ώρες,φτάσαμε σ’ένα χωριουδάκι ορεινό και ο ταξιτζής σταμάτησε στην πλατεία. 

«Φτάσαμε»,μού λέει. 

«Πού φτάσαμε;» τόν ρωτάω. 

«Στόν Μανταμάδο»,μού απαντάει. 

«Καλά,καί η θάλασσα πού είναι;» ξαναρωτάω 

«Ποιά θάλασσα;Δέν έχει θάλασσα ο Μανταμάδος,πρώτη φορά έρχεσαι;» ξαναλέει ο ταξιτζής. 

Τόν πληρώνω,κατεβαίνω από το όχημα,παίρνω και τά συμπράγκαλά μου και πάω στό καφενείο τού χωριού. Παίρνω τηλέφωνω τόν φίλο μου. 

«Ελα,έφτασα» τού λέω. 

«Πού είσαι,κάτω από το κάστρο;» μέ ρωτάει. 

«Ποιό κάστρο;» του λέω. «δέν βλέπω κανένα κάστρο». 

«Αδύνατον»,μού λέει, «τό κάστρο φαίνεται απ’όποιο μέρος τού Μόλυβου και να είσαι». 

Τά φίδια μέ έχουν ζώσει πλέον επικίνδυνα. 

«Δέν μού λές»,.ρωτάω, «ο Μόλυβος δέν λέγεται καί Μανταμάδος;» 

Μεσολαβούν μερικά λεπτά,προφανώς μέχρι να συνέλθη από την λιποθυμία. 

«Οχι βρέ,Μήθυμνα λέγεται!» 

«Ωχ,κατάλαβα.Ερχομαι λοιπόν» λέω και κλείνω το τηλέφωνο.Πλησιάζω έναν από τούς σοφούς γέροντες τού χωριού. 

«Καλημέρα σας,μπορείτε να μού πήτε παρακαλώ πώς θά πάω στήν Μήθυμνα;Στόν Μόλυβο δηλαδή». 

«Α,πανεύκολο είναι,θά πάρης τό ΚΤΕΛ.Εχει ένα σέ τρείς ώρες» 

«Τρείς ώρες;Αδύνατον να περιμένω τόσο πολύ». 

«Ε,πάρε ταξί τότε». 

Λές και ήμουν στην Πανεπιστημίου,δηλαδή.Εδώ ούτε γαϊδαρος δέν πέρναγε εκείνη την ώρα. 

Είμαι λοιπόν μόνος,στην πλατεία τού ορεινού χωριού Μανταμάδος και περιμένω μήπως εμφανιστή κανένα ταξί (που μάλλον θά έκανε περισσότερες από τρείς ώρες να περάση).Γιά καλή μου τύχη όμως,εκείνη τη στιγμή τσούπ! εμφανίζεται μπροστά μου ο ταξιτζής που με είχε φέρει.Τού κάνω σήμα. 

«Τί έγινε;» με ρωτάει. 

«Μάλτα γιόκ» τού λέω «στήν Μήθυμνα ήθελα να πάω». 

«Καί δέν τό’λεγες απ’την αρχή ρέ άνθρωπε ότι ήθελες να πάς στόν Μόλυβο;» 

...........................................


8 σχόλια - Στείλε Σχόλιο






Σχόλιο από analystis (17.03.2010)
Πιθανόν να έχεις ακούσει ότι κάποιοι Αφγανοί λαθρομετανάστες που τους περνάνε οι δουλέμποροι από τα παράλια της Τουρκίας στα νησιά (Σάμο, Χίο κλπ), πιάνουν και ρωτούν τους ντόπιους "από που πάνε για την Ομόνοια"...


Σχόλιο από kithara-woman (17.03.2010)
Χαχαχαχαχα!!Πολυ καλό!!

Όντως,το ξέρω ότι λέγεται και Μηθυμνα,αλλά κανεις δεν χρησιμοποιει αυτη την ονομασια,ειναι πιο επίσημη.Έχει και κάστρο,και ειναι από τα πιο όμορφα χωρια του νησιου,για να μην πω το πιο όμορφο.

Μανταμάδος ειναι άλλο χωριο,καμια σχεση,ειναι και σε άλλο σημειο,αρκετά μακριά.

Εχω παει αρκετες φορες Μυτιλήνη,ειναι και η θεια μου απο κει,η νυφη της μάνας μου.

Πω πω τι μου θύμησες...Το ''Σαπφω''...Πρώτη φορά που πήγα Μυτιλήνη-που κι εδω η επίσημη ονομασια Λέσβος ειναι,Μυτιλήνη κανονικα λέγεται η πόλη της-πριν από 30 χρόνια παρα κατι-πρεπει να ήμουνα 5-6 χρονών ή 7,δεν θυμάμαι καλά-με το ''Σαπφω'' πήγαμε.Τοτε μπορουσες να το θεωρησεις μεγαθήριο.Ο Τιτανικος της εποχής.Ευτυχως δεν ειχε την τύχη του Τιτανικου.χαχα!

Θυμαμαι που μας έκανε εντυπωση το μεγεθος του πλοιου,το πόσες καμπίνες ειχε και τετοια θεματα.


Σχόλιο από Oraclas (17.03.2010)
Απίστευτος..
Μου θύμισες δύο φίλους στην Πάρο που αντί για την Πούντα πήγαιναν στον λιμάνι της Πούντας (καμία σχέση). Τότε και εμείς την είχαμε πατήσει, αλλά ρώτησα μία γριούλα στο λιμάνι και με ρώτησε:
-Η πούντα μπιτσ;;
και μας εξήγησε ακριβώς!
Δεν είναι πολλά χρόνια, μιλάμε για το 1999 και τότε ήμουν ο μόνος στην παρέα που δεν είχα κινητό.


Σχόλιο από movflower (17.03.2010)
xaxaxaxaxa
τί εποχές ήταν αυτές χωρίς κινητά και ναβις. Ελεύθερες για περιπέτειες...
Αλλά πραγματικά, δεν ήξερες...δεν ρώταγες;

απολαυστικότατη θύμηση. Να τη ζεις όχι και τόσο μάλλον. Ήταν ωραίο το χωριό που ανακάλυψες;


Σχόλιο από Hastaroth (17.03.2010)
@Analystis:Οχι,δέν το έχω ακούσει αυτό,αλλά λογικό είναι,πού να ξέρουν οι άμοιροι,τούς αμολάνε εκεί μόνους και απροστάτευτους,νομίζουν κι'αυτοί πως έφτασαν κιόλας στην Αθήνα.

Αυγή,έμεινα 8 μέρες στόν Μόλυβο,ανέβηκα και στό κάστρο (έχω και φωτογραφία που μέ δείχνει να υπογράφω στό βιβλίο επισκεπτών,πήγαινα κάθε πρωί μέ αυτόν τον φίλο μου στό δάσος που λέγεται Τσάμια και κάναμε "μουσικά πρωινά" (αυτός έπαιζε φλογέρα και εγώ μπόνγκος).Γιά μπάνιο πηγαίναμε στην Εφταλού,είναι κοντά στόν Μόλυβο (από αυτό το μέρος πήρε και ο Αργύρης Εφταλιώτης το καλλιτεχνικό του ψευδώνυμο).
Τό Σαπφώ ήταν όντως από τά μεγαλύτερα πλοία τής εποχής,μαζί μέ τό Ομηρος (μέ τό οποίο γύρισα από εκείνες τίς διακοπές).Δυστυχώς καί τά δύο αυτά πλοία έχουν πλέον γίνει καρφίτσες και τηγάνια.Τό έχω φωτογραφίσει όμως καί στόν Πειραιά αλλά καί κατά την διάρκεια τού ταξιδιού που είχα κάνει
Οσο γιά την Μυτιλήνη,πράγματι έτσι είναι,τό νησί λέγεται Λέσβος (καί εκ τού γεγονότος ότι η αρχαία ποιήτρια Σαπφώ που καταγόταν από αυτό το νησί είχε ιδιόρρυθμες σεξουαλικές
προτιμήσεις,ονομάστηκε έτσι η ιδιορρυθμία αυτή).

@Oraclas:Τάσο,στην Πούντα beach είχα πάει κι'εγώ,αλλά μέ παρέα,κι'έτσι δέν χάθηκα.Εκεί μάλιστα είχα δεί και άτομα να κάνουν buggie jumping.Χαρά στό κουράγιο τους,εγώ δέν το κάνω,που να μού δώσουν γιά έπαθλο όλο το ΑΕΠ τής χώρας.Πήγα όμως και στό λιμάνι τής Πούντας-είναι κοντά στό Λιβάδι όπου ήταν τό κάμπινγκ που μέναμε.

Μωβούλα,πού να προλάβω νά τό δώ το χωριό (τό Μανταμάδο),βιαζόμουν να πάω στόν Μόλυβο γιατί είχα αργήσει και μέ περιμέναν οι υπόλοιποι.
Τώρα που τα θυμάμαι όλα αυτά σίγουρα είναι απολαυστική ανάμνηση,αλλά εκείνη την ώρα που ήμουν στην πλατεία ενός ορεινού χωριού και δέν ήξερα πώς θα κατάφερνα να φτάσω στόν προορισμό μου,όντως δέν ήταν και τόσο απολαυστικό.Πάντως η περιπέτειά μου δέν σταμάτησε με την άφιξη στόν Μόλυβο,καθώς πέρασε άλλη μιά ώρα όπου έψαχνα να βρώ τόν φίλο μου και αυτός εμένα,μέ αποτέλεσμα να ανεβοκατεβαίνω τά άπειρα σκαλιά που διαθέτει τό εκεί χωριό,φορτωμένος μέ τά πράγματά μου,ντάλα μεσημέρι και φορώντας κλειστά παπούτσια (γιατί είχα φύγει από το γραφείο κατευθείαν γιά τόν Πειραιά την προηγούμενη μέρα) καί επίσης νηστικός καί διψασμένος (αφού μετά τό δείπνο στό πλοίο δέν είχα φάει ούτε πιεί τίποτε μέχρι να φτάσω στόν Μόλυβο εικοσιτέσσερεις ώρες μετά) καί ξενυχτισμένος,καθώς δέν είχα κοιμηθεί καθόλου στό ταξίδι.Καί σάν να μήν έφτανε όλο αυτό,αφού τελικά συναντηθήκαμε με τον φίλο μου και πήγα στο σπίτι που έμενε,γλίστρησα στην ξύλινη σκάλα (στό χαλί που την σκέπαζε,γιά την ακρίβεια) καί κατρακύλησα μέ τά οπίσθια,μέ αποτέλεσμα νά μήν μπορώ να κάτσω σέ καρέκλα ή να κοιμηθώ ανάσκελα γιά τρείς-τέσσερεις μέρες....Μικρό το κακό όμως,αφού δέν έσπασα κανένα κόκκαλο να μέ τρέχουν στά νοσοκομεία και να διακοπούν οι διακοπές μου αδόξως.


Σχόλιο από renabill (24.03.2010)
Μεγάλη περιπέτεια! και συ γιατί δεν το λεγες Μόλυβο? ήθελες να το παίξεις και μορφωμένος????? χωρις παρεξηγηση....
χαχαχα


Σχόλιο από Hastaroth (24.03.2010)
Ρένα,αυτό αναρωτιέμαι κι'εγώ....προφανώς μέ τίς φούριες τής προετοιμασίας-τό ταξίδι είχε αποφασιστεί σχεδόν τελευταία στιγμή και πάλι καλά που μπόρεσα να βρώ εισιτήριο καί δωμάτιο-μπερδεύτηκα και μού έκατσε στό μυαλό ο Μανταμάδος.

Πάντως είναι-τουλάχιστον ήταν όταν είχα πάει εγώ,δηλαδή πρίν 20 χρόνια-πολύ ωραίο μέρος καί είχα περάσει πολύ ωραία.Τό μόνο κακό ήταν ότι δέν πρόλαβα να δώ την συναυλία που έδωσε εκεί καί συγκεκριμένα στό κάστρο ο Γιάννης Μαρκόπουλος,καθώς είχα φύγει μόλις δυό μέρες πρίν...

Καλό σου απόγευμα


Σχόλιο από joylove (15.03.2013)
Γεια σας,Το όνομά μου είναι Μαρία. Θα ήθελα να είναι ο φίλος σας. Επικοινωνήστε μαζί μου μέσω e-mail(simplemeri@yahoo.com)Έτσι ώστε θα σας στείλω τις φωτογραφίες μου και επικοινωνιών εκεί.........................................Hello,My name is Mary. I will like to be your friend. Contact me via Email(simplemeri@yahoo.com)So that i will send you my photos and more communications there.



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog





Συγγραφέας
hastaroth (ΠΜ - Προφίλ)
Βαλουχιθηριοδαμαστής
από Urantia






Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/hastaroth

Τά πάντα όλα...καί τά κοάλα τίποτα!


Tags




Επίσημοι αναγνώστες (11)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης! Και μην ξεχάσεις να το


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links









Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης