αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Μέσα στη Νύχτα
(ή όταν η αυτοψυχανάλυση συνάντησε τη ματαιοδοξία)

06 Φεβρουαρίου 2007, 19:11
Με Τελείωσες...


"Αχ, τι τέλειο!", "Δεν είναι τέλειο αυτό το τραγούδι;", "Τέλεια ταινία!", "Η τέλεια γυναίκα..." κοκ. Όλα τελείως τέλεια και όλο και πιο συχνά. Κάθως φορά που χαρακτηρίζουμε κάτι έτσι μοιάζει λες και βάζουμε μια τελεία στα πράγματα, μια κόκκινη γραμμή που τίποτα δεν μπορεί να την υπερβεί πια. Ο ανυποψίαστος μπορεί να νομίσει ότι επιτέλους η αναζήτηση του ’γιου Δισκοπότηρου έφτασε στο τέρμα της, ότι η χίμαιρα της τελειότητας και της ολοκλήρωσης πιάστηκε στα δίχτυα μας. Κάθε άλλο όμως... Το τέλος αυτό, το όριο που χαράζει όποιος αναφωνεί το επίθετο "τέλειος" σε όλα τα πρόσωπα και σε όλες τις πτώσεις είναι πιο εφήμερο κι από όρκο ερωτευμένων. Κάθε φορά που κάτι μας κάνει εντύπωση, του απλώνουμε το χέρι χρίζοντάς το "τέλειο" και δια μιας το επιβιβάζουμε στην ατέλειωτη αμαξοστοιχία της τελειότητας που έχουμε δέσει στην ζώνη μας...

Θα μου πείτε: "Πώς κάνεις έτσι, σαν σχολαστικός φιλόλογος;" Ένα επίθετο είναι κι αυτό που σήμερα χρησιμοποιείται -έστω καταχρηστικά- για να δηλώσει το πολύ ωραίο, το θαυμάσιο, κάτι που μας άρεσε πολύ. Μπορεί να προσθέσετε κιόλας ότι κανείς δεν το εννοεί -τουλάχιστον όχι σε απόλυτο βαθμό. Σύμφωνοι. Μια λέξη είναι. Μόνο όμως; Γιατί αυτό το επίθετο και όχι κάποιο άλλο και γιατί στις μέρες μας και όχι παλιότερα; Η χρήση της γλώσσας μπορεί πολύ συχνά να μας αποκαλύψει πολλά για τους χρήστες της...

Οι σκέψεις αυτές δεν είναι καινούριες για μένα. Η χρήση του συγκεκριμένου επιθέτου με εκνεύρισε σχεδόν από την πρώτη στιγμή που αντιλήφθηκα τη γενικευμένη πλέον χρήση του σε κάθε περίσταση. Ένιωθα αφενός μια προθυμία -ακόμα και εκ μέρους ανθρώπων που ήταν ικανοί να διακρίνουν λάθη και παραλείψεις- για εύκολο ενθουσιασμό και αφετέρου δαιμονιζόμουν με την ιεροσυλία του να θεωρείται στη μουσική, στη λογοτεχνία ή στο σινεμά τέλειο κάτι που δεν έφτανε ούτε στο μικρό δαχτυλάκι καλλιτεχνικά επιτεύγματα που είχαν πραγματοποιηθεί στο παρελθόν στους τομείς αυτούς και κανείς δεν είχε τολμήσει να τα χαρακτηρίσει "τέλεια". Όμως, αυτές οι ανακλαστικές σκέψεις μπήκαν σε μια τάξη όταν άρχισα να παρατηρώ πιο προσεκτικά ανάλογες αντιδράσεις σε Αμερικανούς και σε, μικρότερο βαθμό, Δυτικοευρωπαίους με τους οποίους είχα έρθει άμεσα ή έμμεσα σε επαφή.

Βέβαια, το δικό τους σήμα κατατεθέν είναι το "ουάου!" (wow!), σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που φτάνω να χαρακτηρίσω την σύγχρονη κουλτούρα τους -ιδίως των Αμερικανών- ως έναν "πολιτισμό του ουάου". Με το παραμικρό πράγμα που θα τους εντυπωσιάσει -είτε πρόκειται για ένα τοπίο εκπάγλου καλλονής ή για το τελευταίο τσιχλοτραγουδάκι- ξεσηκώνουν ένα πολυφωνικό ρεφραίν από "ουάου" κάθε τονικότητας σαν κάργιες που σκυλεύουν το πτώμα του μέτρου και της αυτοσυγκράτησης και ξεμπερδεύουν. Το νόημα όμως είναι το ίδιο. Ευτυχώς για αυτούς μένουν στον παιδικό σχεδόν ενθουσιασμό που εκφράζεται με ένα απλό επιφώνημα (άντε και στο "awesome!") ενώ οι δικοί μας "ουαουιστές" προσέφεραν στην κουλτούρα μας και τη χρήση ενός επιθέτου που θα πρέπει να το φυλάμε στο ψηλό ράφι της κουζίνας αφήνοντας κάθε καλλιτέχνη να προσπαθεί να κλέψει το γλυκό μέσα απ' το βάζο (χωρίς ποτέ να τα καταφέρνει).

Γιατί όμως σήμερα τόσα "ουάου" και "αχ, τι τέλειο!"; Μα, και στις δυο περιπτώσεις αυτός που εκφράζεται έτσι δεν χρειάζεται να προχωρήσει παραπέρα, δε χρειάζεται να δει κριτικά το αντικείμενο του θαυμασμού του, καθώς το μόνο σχόλιο που κάνει είναι άναρθρο, άλογο, στην πρώτη περίπτωση, ενώ στη δεύτερη είναι οριστικό και κλείνει κάθε περαιτέρω συζήτηση. Όλοι αυτοί έχουν απίστευτη ανάγκη να ενθουσιαστούν και δεν θέλουν τίποτα να τους χαλάσει τη γιορτή. Και φυσικά, όλοι αυτοί δεν είναι ποτέ δημιουργοί, είναι "καταναλωτές" εμπειριών και "δέκτες" ερεθισμάτων, που χωρίζονται για αυτούς σε δύο κατηγορίες: στα θετικά που είναι πάντα "τέλεια" και στα αρνητικά που στέλνονται στο πυρ το εξώτερον. Αποχρώσεις, αποκλίσεις, ταλαντεύσεις και όλα τα συναφή δεν έχουν θέση σε αυτή τη νεομανιχαϊστική σκέψη που μας κατακλύζει όλο και πιο πολύ.

Αν δεν έχετε πειστεί ότι η τελειότητα δεν έχει θέση στην τέχνη, παρά μόνον ως διαρκώς άπιαστη χίμαιρα, προσπαθείστε να θυμηθείτε σε πόσα και τι είδους τραγούδια έχετε ακούσει το επίθετο αυτό. Αναρωτηθείτε πώς χρησιμοποιείται το "τέλειος" στους τίτλους βιβλίων ή ταινιών (π.χ. "Ένας τέλειος φόνος"). Θα διαπιστώσετε ότι σχεδόν όλοι οι καλλιτέχνες το αποφεύγουν όπως οι βρυκόλακες ή οι ερωτευμένοι το σκόρδο. Αντίθετα το επίθετο "μισός-ή-ό", ισοδύναμο στην τρέχουσα ομιλία με το "ατελής", έχει την τιμητική του- ιδιαίτερα στα τραγούδια...

 

Πάντα αντιλαμβάνομαι την τέχνη ως κάτι το ατελές, το ανολοκλήρωτο. Όσο ωραίο και να είναι ένα τραγούδι ή ένα βιβλίο δεν είναι ποτέ τέλειο, και μάλιστα θα έλεγα ότι η ομορφιά σε ένα έργο τέχνης είναι ευθέως ανάλογη αυτής της αίσθησης ότι μας δημιούργησε περισσότερα ερωτήματα από όσες απαντήσεις μας έδωσε. Η τέχνη ποτέ δεν είναι τέλεια. Απλά μας υπενθυμίζει πόσο όμορφη μπορεί να είναι η ατέλεια η δική μας, των άλλων και του κόσμου γύρω μας...


11 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από Kerato (06.02.2007)
Το κείμενό σου είναι "τέλειο"!!!
ΟΥΑΟΥ!!!
;-)
Σοβαρά τώρα...
Έχεις πιάσει το νόημα, απ' όλες τις πιθανές πλευρές θέασης του φαινομένου.
Συγχαρητήρια για την έκφρασή σου! Η ανάγνωση των κειμένων σου προσφέρει πολλά σ' όποιον μπαίνει στον κόπο...
Καλή συνέχεια!


Σχόλιο από melomenos (06.02.2007)
πολύ καλό το post σου!
ποτέ δεν είχα σκεφτεί έτσι!


Σχόλιο από thank (07.02.2007)
Συμφωνώ με κέρατο. Τέλειο κείμενο. Η ισοπεδωτική και ευνουχιστική αποθέωση των πάντων. Από την άλλη... το λέω κι εγω .. Τέλος πάντων, εσύ συνέχισε να πλουτίζεις τις σκέψεις μας. :):)


Σχόλιο από eua (07.02.2007)
Αποφάσισε αγαπητέ, τελικά σου αρέσει ο παιδικός ενθουσιασμός του " αχ τι τέλειο" και το ανοιχτόκαρδο άλμα προς έναν κόσμο "μ' αρέσεις κιας μην είσαι τέλειος" ή θα μας μουχλιάσεις κι άλλο..? ’ντε γιατί βρίσκω την αντίφαση στην τέλεια μορφή της.


Σχόλιο από gazakas (07.02.2007)
Αγαπητή μου Πρωτόπλαστη, μου αρέσει αφάνταστα ο παιδικός ενθουσιασμός όταν αποκαλύπτει μια φρέσκια ματιά για τα πράγματα και χιλιάδες μπουκέτα από ανυπόκριτα χαμόγελα. Όσο για το άλμα που λες, μου φαίνεται ότι γι' αυτό ακριβώς μίλησα στο κείμενό μου. Μακάρι να το προσπαθούσαμε όλοι αυτό πάντως...Από αντιφάσεις καλά πάω, αλλά είναι οι αλήθειες μου. Αυτές διαθέτουμε...


Σχόλιο από eua (07.02.2007)
τι? τωρα δηλαδή πρέπει να διαβάσω το κείμενο?


Σχόλιο από gazakas (07.02.2007)
ΧΑΧΑΧΑΧΑ! ΤΕΛΕΙΟ!


Σχόλιο από bigfish (07.02.2007)
Η Ξένια που είναι 10χρόνων συνηθίζει αρκετές φορές να λέει «αχ τι τέλειο». Μου τι δίνει να το ακούω, όμως όταν είσαι μπαμπάς συνηθίζεις να ακούς μια γλώσσα με την οποία δεν είσαι εξοικειωμένος. Είναι η γλώσσα μιας νέας γενιάς που εξαπλώνεται με καταιγιστικούς ρυθμούς. Ολα συνωμοτούν σε μια αλλαγή όχι μόνο γλωσικών κωδίκων, αλλά συμπεριφοράς και σκέψης, αισθημάτων. Δεν είναι μόνο το τέλειο στο λόγο. Νοιώθω τέλεια, φοράω τέλεια, διασκεδάζω τέλεια, βαριέμαι τέλεια,μεγαλώνω τέλεια, ζω τέλεια. Τα παιδιά (μας) συναρπάζονται απο το σελοφάν. Οι νευρωνικές εγκεφαλικές τους συνάψεις συσπώνται με συγκίνηση σε κάθε εξωτερικό ερέθισμα που εκλαμβάνουν ως νέα λάμψη ζωής.
Σ.


Σχόλιο από gazakas (07.02.2007)
Και καλά τα παιδιά (ή αυτές και αυτοί που έχουν διατηρήσει την καθαρότητα και τη φρεσκάδα του παιδικού βλέμματος). Θέλουμε όμως να μετατραπεί κάποια στιγμή ο κόσμος μας σε έναν "τέλειο παιδότοπο";


Σχόλιο από bigfish (07.02.2007)
Ντο χολάσκιεσε νέπε; Πάτα παν.

(μετά από 3 δεκαετίες, ανακαλύπτω μια γλώσσα που είχα φυλαγμένη και αμίλητη. Υπάρχει κανείς-καμμιά που καταλαβαίνει;).


Σχόλιο από sunwing (09.02.2007)
To τέλειο μια χίμαιρα συνάδελφε, ακριβώς . Μου άρεσε το κείμενό σου και η πολυτροπικότητά του σαφώς..!



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Συγγραφέας
gazakas
Αντώνης
Φιλόλογος
από Θεσσαλονίκη, Πρόχωμα, Κουφάλια, όχι κατ' ανάγκη με αυτή τη σειρά



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/gazakas

Το ίχνος που αφήνουν τραγούδια και σκόρπιοι στίχοι σε μια ξεκούρδιστη ψυχή...






Tags




Επίσημοι αναγνώστες (9)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links









Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης